Πεζά

Ποίηση

Παραμύθια

Θέατρο-Διάλογοι

Δοκίμια

Ο Dali & Εγώ

Διαδικτύου

Εκδοθέντες

Κλασσικά

Λαογραφικά

Διασκέδαση

Πινακοθήκη

Εικαστικά

Λογο-Παίγνια

Σχόλια/Επικοινωνία

Φανταστικό

Ερωτική Λογοτεχνία

Γλυπτική

 
 

Φανταστικό 

Μπαλάνος Γιώργος: Μπλιεκ

 

     Όταν με ειδοποίησαν από το Υπουργείο Εσωτερικών ότι είχα τοποθετηθεί σαν εμπορικός ακόλουθος στην πρεσβεία μας στον πλανήτη Ροβ, ποτέ δε φανταζόμουν τι είχα ν' αντιμετωπίσω.
     Ο Ροβ ήταν ένας πλανήτης που είχαμε έρθει σ' επαφή μαζί του πριν λίγα χρόνια και πριν λίγους μήνες είχαμε αναπτύξει διπλωματικές σχέσεις με τους κατοίκους του. Είχα ακούσει πως ο πλανήτης είχε θαυμάσιο κλίμα και πολύ φιλικούς κατοίκους αν και πολύ αηδιαστικούς στην όψη. Πάντως ελάχιστα πράγματα είχα υπόψη μου σχετικά μ' αυτόν, όταν με ειδοποίησαν για τη τοποθέτηση.
     Το αστρόπλοιο μπήκε κανονικά σε τροχιά γύρω από τον Ροβ και περιμέναμε να έρθει το μικρό διαστημικό φέρι να μας παραλάβει. Όπως θα ξέρετε, τ' αστρόπλοια ποτέ δε προσγειώνονται στην επιφάνεια ενός πλανήτη κι είναι φτιαγμένα ειδικά για το διάστημα. Δε χρειάστηκε να περιμένουμε πολύ και το διαστημικό φέρι έφτασε στην ώρα του. Μαζί είχε έρθει κι ο γραμματέας της πρεσβείας μας, που είχε φτάσει με τους πρώτους, πριν λίγους μήνες. Ήταν πολύ συμπαθητικός κι ευγενικός νεαρός, που ήδη κουβαλούσε μαζί του αρκετά πληροφοριακά φυλλάδια σχετικά με τον πλανήτη. Δεν είχα καμιά διάθεση να διαβάσω, άλλωστε ο χρόνος ήταν ελάχιστος και το είπα στον γραμματέα. Με κοίταξε και ξεροκατάπιε. Με κάπως ανήσυχο ύφος έβγαλε μια μεγάλη τσάντα κάτω από το κάθισμα, την άνοιξε και μέσα είδα μια περίεργη μονοκόμματη πλαστική φόρμα. Το πιο περίεργο ήταν ότι είχε κι ένα διαφανές κράνος, που κάλυπτε όλο το κεφάλι. Έμοιαζε σαν τις διαστημικές φόρμες, αλλά δεν ήταν διαστημική.
 -"Μπορείτε σας παρακαλω να τη φορέσετε;" μου είπε ο συμπαθητικός γραμματέας. "Πρέπει να είναι στα μέτρα σας". Τον κοίταξα με απορία.
 -"Δεν καταλαβαίνω. Από τα λίγα που ξέρω για τον Ροβ το κλίμα του είναι θαυμάσιο, η ατμόσφαιρά του αναπνεύσιμη για τον άνθρωπο και δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα. Τότε γιατί η φόρμα";
 -"Φορέστε τη", ξεροκατάπιε πάλι "και θα σας εξηγήσω". Τι να κάνω; Κάτι θα ήξερε. 'Αρχισα ν' αγωνίζομαι να φορέσω τη φόρμα και σας βεβαιώ πως δεν ήταν εύκολο σε συνθήκες χωρίς βαρύτητα.
 -"Για όλα φταίει μια άτυχη παρεξήγηση", άρχισε ο γραμματέας, "όταν έγινε η πρώτη τυχαία επαφή στο διάστημα και μας ειδοποίησαν ότι θα κατέβαινε ο πρώτος αντιπρόσωπος των Ροβιανών στη Γη, μας είχανε προειδοποιήσει πως ήταν πλάσματα με πολύ αηδιαστική εμφάνιση αν και κατά τ' άλλα, πολύ έξυπνα και φιλικά. Βέβαια έχουμε συναντήσει πολλές μορφές ζωής στο διάστημα που ήταν αηδιαστικές με τα δικά μας κριτήρια, αλλά οι Ροβιανοί ήταν κάτι άλλο..." ξεροκατάπιε πάλι. "'Αλλο να στο λένε κι άλλο να το βλέπεις". 'Αρχισα να νιώθω άσχημα. Που το πήγαινε;
 -"Κι η παρεξήγηση;" ρώτησα.
 -"Να, στο διαστημοδρόμιο όλα ήταν έτοιμα για την υποδοχή. Μπροστά-μπροστά περίμενε ο υπουργός των εξωτερικών επίσημα ντυμένος και χαμογελαστός. Η αλήθεια είναι, πως δεν είχε ιδιαίτερη διάθεση. Μόλις είχε γυρίσει από επίσημο γεύμα κι είχε πιει μάλλον κάτι περισσότερο απ' ό,τι έπρεπε. Όχι πως είχε μεθύσει αλλά να, το ποτό, το φαΐ κι η ζέστη στο διαστημοδρόμιο τον είχανε πειράξει. Πάντως, έσφιγγε τα δόντια, έκανε υπομονή και χαμογελούσε. Το απαιτούσε η θέση του κι η περίπτωση. Όπως είπα, μας είχανε προειδοποιήσει πως ο Ροβιανός είχε αηδιαστική εμφάνιση, αλλά κανείς δε περίμενε αυτό που είδαμε όταν άνοιξε η πόρτα του διαστημοπλοίου. Ο Ροβιανός βγήκε -τι λέω βγήκε; ξεχύθηκε μάλλον- έξω. Μπορείς να φανταστείς ένα σωρό μπαγιάτικα εντόσθια να στέκονται όρθια κάπου ενάμιση μέτρο, συγκρατημένα από μια κιτρινοπράσινη, γλοιώδη μεμβράνη και μέσα να βλέπεις να κινούνται διάφορα ακατονόμαστα αντικείμενα και να γουργουρίζουν διάφορα υγρά".
     Τον κοίταξα νιώθωντας να γουργουρίζουν στο στομάχι μου διάφορα υγρά. Δε μπορούσα να το φανταστώ, ούτε κι ήθελα. Του το είπα. Συνέχισε:
 -"Ε λοιπόν, ο Ροβιανός ήταν κάτι ακόμα χειρότερο".
 -"Εγώ θα έκανα εμετό αν τον έβλεπα ξαφνικά", είπα.
 -"Ε αυτό έκανε κι ο υπουργός! Έμεινε για μια στιγμή ακίνητος, πρασίνισε, σήκωσε το χέρι στο στόμα, έκανε ένα δυνατό 'μπλιεκ!' κι αμέσως μετά άδειασε όλο το επίσημο γεύμα πάνω στον Ροβιανό". Κοίταξα τον γραμματέα με γουρλωμένα μάτια.
 -"Μα... αυτό θα μπορούσε να προκαλέσει άσχημο διπλωματικό επεισόδιο. Είναι φοβερό"!
 -"Αυτό το σκεφτήκαμε από τη πρώτη στιγμή. Για λίγο μείναμε όλοι παγωμένοι. Αλλά τελικά..." είπε με κάποια περηφάνεια στη φωνή του ο γραμματέας, "είμαστε διπλωμάτες. Έχουμε κάποια πείρα να ξεφεύγουμε από τέτοιες δύσκολες καταστάσει ή γκάφες. Κάποιος από την ομάδα υποδοχής σκέφτηκε αστραπιαία μια λύση. Φώναξε τον διερμηνέα και του ψιθύρισε κάτι. Αυτός πλησίασε τον έκπληκτο Ροβιανό και του εξήγησε σοβαρά πως αυτός ήταν ο πιο επίσημος τρόπος χαιρετισμού της Γης. Του εξήγησε πως τον χρησιμοποιούσαμε μόνο για τα πολύ τιμώμενα πρόσωπα, έστι ώστε να μη του φανεί περίεργο αν δε τον συναντούσε συχνά μεταξύ των ανθρώπων. Έτσι γλυτώσαμε από το διπλωματικό επεισό- ...Α να! Προσγειωνόμαστε. Ας ετοιμαστούμε".
     Σηκωθήκαμε κι αρχίσαμε να μαζεύουμε τις βαλίτσες μου κι άλλα πράγματα. Σε λίγο η πόρτα του διαστημικού φέρι άνοιξε κι έπαιρνα τη πρώτη μου ανάσα από την αρωματική ατμόσφαιρα του Ροβ. Στη βάση της σκάλας με περίμενε η καθιερωμένη επίσημη υποδοχή. Κοίταξα τους Ροβιανούς και ξεροκατάπια αρκετές φορές. Πράγματι άλλο να τους περιγράφουν κι άλλο να τους βλέπεις. Δικαιολόγησα αμέσως τον άτυχο υπουργό. έσφιξα τα δόντια, κατέβηκα τη σκάλα και μ' ένα πρασινοκίτρινο χαμόγελο πλησίασα τον Ροβιανό που κατά τα φαινόμενα, ήταν επικεφαλής. Στάθηκα μπροστά του κι έκανα μια μικρή υπόκλιση.
 -"Μπλιεκ!" έκανε ευγενικά εκείνος και μου άδειασε το στομάχι του πάνω μου. Το χειρότερο ήταν ότι έβλεπα τι είχε μέσα. πίσω από τη γλοιώδη μεμβράνη, πριν το αδειάσει.
     Τώρα καταλάβαινα τι χρειαζόταν η ολόσωμη φόρμα με το κράνος. Τι να κάνω; Τον ευχαρίστησα για την ευγενική υποδοχή κι αναρωτήθηκα αν υπήρχαν ντραμαμίνες στον πλανήτη. Ήταν φανερό πως με περίμεναν δύσκολες μέρες...
________________________________________________________________

     Το παρόν διήγημα, όπως κι άλλα πολλά, ανήκει στη προσωπική συλλογή του, που κυκλοφορήσε από τις Εκδόσεις Π. Τσαμουρή, με τίτλο: "Οι Ονειρότοποι Της Γης". Στο Στέκι, φιλοξενείται επίσης, εκτός των μεταφράσεών του κι άλλο ένα διήγημα της ίδιας συλλογής, το "Εκδήλωση Φιλίας".

 

 

Web Design: Granma - Web Hosting: Greek Servers