-

Dali &

-


-








.

--.


.


 
 

.  

Nin Anais: &



          Βιογραφικ

     Γαλλδα συγγραφας, παθιασμνη, ταξιδετρια και διηγηματογρφος-δοκιμιογρφος, που ξδεψε πνω απ 40 χρνια, στο μεγλο ταξδι της αυτογνωσας κι γινε πασγνωστη για τοτον ακριβς. Πστευε πως την ελευθερα, μας τη χαρζει μνο το μακρ κι εππονο ταξδι προς την αυτογνωσα.
   "Εναι εντξει για μια γυνακα, να 'ναι πνω απ' λα νθρωπος. Εγ μουν πρωτστως γυνακα". 
     Η Ανας Νιν γεννθηκε στις 21 Φλεβρη 1903 στο Νεγ στη Γαλλα. Πατρας της ταν ο συνθτης-πιανστας Joaquin Nin γεννημνος στη Κοβα, που επστρεψεν αργτερα, μα μεγαλωμνος στην Ισπανα, και μητρα της η Rosa Culmell y Vigaraud, γαλλο-κουβανο-δανικς καταγωγς, κλασσικ αοιδς και πολ κοινωνικ. Μετ απ μια κοσμοπολτικη παιδικ ζω,
 η Ρζα εγκαθσταται στη Να Υρκη, το 1914, μαζ με τα 3 της παιδι, -εχεν λλους 2 γιους, γιατ ο ντρας της την εγκατλειψε. Η Ανας Νιν ταν αυτοδδακτη, περνντας πολ χρνο κατ τη νετητ της, σε ταξδια και διαβζοντας σε βιβλιοθκες. γραφε απ μικρ, κυρως στα γαλλικ κι ρχισε να γρφει στ' αγγλικ, μετ τα 17 της.
     Στα 20 της στη Να Υρκη γρφεται να σπουδσει Τχνη, σε καθολικ σχολεο, μα αποβλλεται. Ξεκιν να δουλεει σα μοντλο και χορετρια και στα 23 παντρεεται τον τραπεζτη και καλλιτχνη, Hugh Guiler, που αργτερα γινε γνωστς σαν παραγωγς ταινιν. ταν ρχισε να γρφει μυθιστοριογραφα, μετακμισε με τον σζυγ της στο Παρσι και συνδθηκε με την ομδα της Βλας Σερ. Σημαντικ ρλο κι επδραση εχε στη ζω της ο αμερικανς συγγραφας, Χνρι Μλερ. Γνωριστκανε το 1932 και ξεκινσανε μια μακρς διρκειας σχση, επηρεζοντας ο νας τον λλο τσο στη τχνη του σο και στη ζω του. Του χρηματοδτησε μλιστα και το πρτο του βιβλο, "Ο Τροπικς Του Καρκνου", που γινε αμσως μεγλη επιτυχα. ταν η σχση τους διακπηκε, τονε κατηγρησε πως τρφει ποψη μειωτικ για λες τις γυνακες, πως
   "τις βλπει σα μια τρπα, μια βιολογικ ντροπ".
     Με τον ττο Ρανκ, ναν λλον εραστ της, ξεκνησε να μελετ ψυχανλυση, μετ απ μερικς συνεδρες ως ασθενς του Ρεν Αλαντ, αλλ και του Καρλ Γιονγκ για σντομο διστημα, κι εργζεται κι ως λακ ψυχαναλτρια.
     Η καριρα της ως συγγραφας ξεκνησε το 1932 που δημοσιεσε μια σπουδ για το ργο του Ντ. Χ. Λρενς και συνεχστηκεν αργτερα μ' αρκετ βιβλα. Στις αρχς της 10ετας του '40, επστρεψε στη Να Υρκη και δημοσιεσεν ργα της με δικ της ξοδα. Με τον λο κατανηση για τις εξωσυζυγικς της δραστηριτητες, σζυγο, απλαυσεν ναν ευτυχ κι ρεμο γμο που κρτησε πνω απ 50 χρνια. Ωστσο, στη Καλιφρνια, διατηροσεν ακμα να ...σζυγο, τον Rupert Pole και μαζ του ζησε 25 χρνια. Δηλαδ η ζω της απ να σημεο και μετ, μοιρζονταν μεταξ των δυο. Στις 10ετες '40 & '50, κανε γνωριμες με πολλος νους συγγραφες της εποχς, μεταξ αυτν οι: Robert Duncan, Gore Vidal & James Leo Herlihy.
     Ωστσο, ακμα και μχρι το 1960 παρμενε σχετικς γνωστη, μχρι που δημοσευσε τα "Ημερολγι" της, ργο που λογζεται ως πρωτλειο, δεδομνου τι ρχισε να το κρατ απ τα 11 της. Το δημοσιευμνο κομμτι απ' αυτ -10 ολκληροι τμοι-, καλπτει τις χρονις απ το 1934 μχρι το 1974, που εμφανζεται ανγλυφα, η πορεα της ως γυνακα και καλλιτχνις, με μια διαγεια και διορατικτητα, ως προς τις αναλσεις, αξιοθαμαστη. Δημοσευσε τον πρτο τμο ταν ταν δη 63 ετν κι εκτς απ βιογραφικ ργο, πρκειται και για μιαν αναμφισβτητα καλλιτεχνικν εργασα. Κθε τμος χει ν ενοποιημνο, ομογενς και πλρες θμα. Σκηνς κι τομα, ζωηρ, πργμα που εμφανζεται σαφς στους διαλγους κι οι μακροσκελες παρατηρσεις, αντιπαραβλλονται μ' αινιγματικ σχλια. Παρλο που χαρακτηρστηκε ναρκισσστρια, η φεμινιστικ τση της, μαζ με την αναη αναζτηση της αυτογνωσας της, τη κναν ελκυστικν ομιλτρια για διαλξεις, στ' αμερικανικ πανεπιστμια. Ββαια δεν υπρξε ποτ ακτιβστρια στο φεμινιστικ κνημα και δε πστεψε ποτ στις αλλαγς των πολιτικν συστημτων, επειδ:
   "Τα συστματα εναι φθαρτ, τσι νιθω, πως οι μεγλες αλλαγς θα προλθουν απ μεγλη συλλογικν αλλαγ στις ανθρπινες συνειδσεις".
     Οι τελευταοι τμοι δημοσιετηκαν μετ τον θνατο, στις αρχς της 10ετας του '80. Εχε πεθνει στις 14 Γενρη 1977, στο Λος ντζελες.
    "Πιστεω μνο στη φωτι. Φωτι. Ζω. ντας μες στη φωτι, βαλα φωτι και σ' λλους. Ποτ θνατος. Φωτι και ζω
. Παιγνδια".

-------------------------------------------

                          Το Οικοτροφεο

     Αυτ η ιστορα συνβη στη Βραζιλα εδ και πολλ χρνια, μακρι απ τη πλη, που ακμα επικρατοσαν αυστηρς καθολικς συνθειες. Τ' αγρια των καλν οικογενειν πηγανανε σ' οικοτροφεα ιησουιτν που συνεχζανε τις σκληρς συνθειες του μεσαωνα. Τ' αγρια κοιμνταν σε ξλινα κρεβτια, ξυπνοσανε τα χαρματα, παρακολουθοσανε τη λειτουργα χωρς να φνε πρωιν, εξομολογινταν καθημεριν και διαρκς τα παρακολουθοσανε και τα κατασκοπεανε. Η ατμσφαιρα ταν αυστηρ κι αβσταχτη. Οι παπδες τργανε μνοι τους σχηματζοντας μιαν αρα αγιοσνης τριγρω τους. Η ομιλα κι οι χειρονομες τους τανε στιλιζαρισμνες.
     Ανμεσ τους υπρχεν νας πολ μελαχρινς ιησουτης με κμποσο ινδινικον αμα μσα του, εχε μτωπο στυρου, μεγλα αφτι κολλημνα στο κεφλι, διαπεραστικ μτια, μισνοιχτο στμα απ' που τρχανε σλια συνεχς, πυκν μαλλι και μυρωδι ζου. Κτω απ το μακρ καφ ρσο του, τ' αγρια συχν διακρνανε φοσκωμα που οι μικρτεροι δε μποροσαν να εξηγσουνε κι οι μεγλοι γελοσαν μ' αυτ, πσω απ τη πλτη του. Αυτ το φοσκωμα πεταγταν απρσμενα, οιαδποτε στιγμ -ταν διαβζανε στη τξη Δον Κιχτη Ραμπελα μερικς φορς, ταν παρακολουθοσεν απλ τ' αγρια κι ιδιατερα να συγκεκριμνο αγρι, το μνο ανοιχτμαλλο σ' ολκερο το σχολεο, με μτια και δρμα κοριτσιο.
     Του ρεσε να παρνει αυτ το αγρι κοντ του και να του δεχνει βιβλα απ την ιδιωτικ του συλλογ, που περιλμβανε εικνες αγγεων των νκας, μ' αναπαραστσεις αντρν να στκουν ρθιοι ο νας απναντι στον λλο. Το αγρι ρωτοσε να σωρ πρματα κι ο γεροπαπς του απαντοσε με υπεκφυγς. 'Αλλες φορς οι εικνες ταν εντελς σαφες: να μακρ ργανο βγαινε απ τη μση κποιου ντρα και χωνταν απ πσω σ' ναν λλο.
     Αυτς ο παπς στην εξομολγηση πεζε τ' αγρια μ' ερωτσεις. σο πιο αθα δεχνανε, τσο πιο φοβερς ερωτσεις τους κανε απ τα σκοτειν του μικροσκοπικο εξομολογητηρου. Τα γονατισμνα αγρια δε μποροσαν να δουν τον παπ να κθεται στο εσωτερικ του. Η χαμηλ φων του, βγαινε απ το καγκελφραχτο παρθυρο ρωτντας:
 -"Εχες ποτ ερωτικς φαντασισεις; Σκφτεσαι τις γυνακες; χεις ονειρευτε ποτ γυνακα γυμν; Τι κνεις τη νχτα στο κρεβτι σου; χεις αγγξει ποτ το κορμ σου; Το χεις χαδψει ποτ; Τι κνεις το πρω μλις ξυπνσεις; Εσαι σε στση; Κοιτζεις τ' λλα αγρια ταν ντνονται στο μπνιο;"
     ποιο αγρι δεν εχεν ιδα για λα τοτα, μθαινε γργορα τι περιμναν απ κενο κι οι ερωτσεις το κνανε ξεφτρι. ποιο αγρι εχε γνσεις ηδονιζτανε καθς εξομολογιταν με λεπτομρειες τις συγκινσεις και τα νειρ του. Κποιο αγρι ονειρευταν κθε νχτα. Αγνοοσε πως μοιαζε η γυνακα, πως τανε φτιαγμνη, εχε δει μως ινδινους να κνουν ρωτα σε λμα που μοιαζε λεπτεπλεπτον ελφι. Ονειρευτανε πως κανε κι αυτ ρωτα σε λμα και ξυπνοσε το πρω μοσκεμα. Ο γεροπαπς ενθρρυνε ττοιες εξομολογσεις. 'Ακουγε μ' ατλειωτην υπομον. Επβαλλε παρξενες τιμωρες. Κποιο αγρι που αυνανιζτανε συνεχς, το πρσταζε να πηγανει μαζ του στο παρεκκλσι ταν δεν υπρχε ψυχ και να βυθζει το πος του στο αγασμα, για να εξαγνιστε. Αυτ η τελετ γινταν μ' απλυτη μυστικτητα τη νχτα.
     Υπρχε κι να πολ γριο αγρι που μοιαζε με μαυριταν μικρ πργκηπα: σκορο πρσωπο, ευγενικ χαρακτηριστικ, βασιλικ κορμοστασι κι μορφο κορμ, τσον απαλ στε καννα του κκαλο δε διακρινταν, αδνατο κι αστραφτερ κορμ αγλματος. Αυτ το αγρι επαναστατοσε στη καθιερωμνη συνθεια να φορ νυχτικ. τανε συνηθισμνο να κοιμται γυμν και το νυχτικ το πνιγε, το στραγγλιζε. Κθε νχτα λοιπν το φοροσε πως τ' λλα αγρια και μετ το βγαζε κρυφ κτω απ τις κουβρτες και τελικ αποκοιμιτανε χωρς αυτ.
     Κθε νχτα ο γεροιησουτης κανε τον γρο του, για να δει μπως κανν αγρι πγαινε στο κρεβτι λλου αυνανιζταν μιλοσε στα σκοτειν στον γετον του. ταν πλησιζε το κρεβτι του απεθαρχου, ανασκωνε σιγ και προσεκτικ τα σκεπσματα και κοιτοσε το γυμν κορμ του. Αν το αγρι ξυπνοσε το μλωνε:
 -"ρθα να δω αν κοιμσαι πλι χωρς νυχτικ". Αν κοιμταν μως, ικανοποιταν αργοπορντας τη ματι στο νεανικ, παρμνο απ τον πνο, κορμ.
     Κποτε στο μθημα της ανατομας, εν στεκταν ρθιος στην δρα και το σαν κορτσι, ξανθ αγρι πλι του. εδανε καθαρ το φοσκωμα κτω απ το ρσο του, λοι.
 -"Πσα κκαλα χει το ανθρπινο σμα;" ρτησε κενος το ξανθ αγρι.
 -"Διακσια οχτ", απντησεν ρεμα το ξανθ αγρι.
 -"Ο πατρ Ντμπο μως χει διακσια εννι!" ακοστηκε η φων ενς λλου αγοριο απ το πσω μρος της αθουσας.
     Λγο μετ τοτο το περιστατικ, τ' αγρια πγαν εκδρομ για το μθημα της βοτανικς. Τα δκα χσανε τον δρμο τους. Μαζ και το ντελικτο ξανθ αγρι. Βρεθκανε μνα τους σ' να δσος, μακρι απ τους δασκλους και τα υπλοιπα παιδι. Καθσανε να ξεκουραστονε και να καταστρσουνε σχδιο δρσης. Φγανε βατμουρα. Κανες δε ξρει πως ρχισαν. στερα απ λγο το ξανθ αγρι βρθηκε στο γρασδι, ξεγυμνωμνο μπρομυτα και τ' λλα εννι περσαν απ πνω του, παρνοντς το σα πρνη, βρβαρα. Τα μπειρα αγρια χνονταν στον κλο του για να ικανοποισουνε τον πθο τους, εν τα λιγτερο μπειρα, τρβονταν ανμεσα στα μποτια του με τη τρυφερ σα γυνακας επιδερμδα. Φτνανε στις παλμες τους και σαλινανε το πος τους. Το ξανθ αγρι ορλιαζε, χτυπιτανε κι κλαιγε, μα τ' λλα το κρατοσανε σφιχτ και το ξεθωσαν σπου χορτσανε.
__________________________________________

                                          Το Δαχτυλδι

     Οι ινδινοι του Περο συνηθζουν ν' ανταλλζουνε δαχτυλδια στους αρραβνες, δαχτυλδια που βρσκονται στη κατοχ τους πολλ χρνια. Συχν τοτα τα δαχτυλδια μοιζουν μ' αλυσδες.
     νας πανμορφος ινδινος ερωτετηκε μια περουβιαν ισπανικς καταγωγς, αλλ συνντησε την γριαν αντδραση απ τη πλευρ της οικογνεις της. Οι ινδινοι εχανε τη φμη πως εναι τεμπληδες κι εκφυλισμνοι κι τι γεννοσαν ασθενικ κι ανασφαλ παιδι, κυρως ταν το αμα τους σμιγε με σπανιλικο.
     Παρ την αντδραση, το νεαρ ζευγρι γιρτασε τους αρραβνες του με τους στενος του φλους. Ο πατρας της κοπλας εμφανστηκε στη διρκεια του γλεντιο και τους απελησε πως αν ποτ συναντοσε τον ινδινο να φορ το δαχτυλδι που μλις του δωσεν η κρη του, θα το αποσποσε απ το δχτυλ του με τον πιο γριο τρπο κι αν χρειαζτανε θα του κοβε και το δχτυλο. Το περιστατικ χλασε το γλντι. λοι γυρσανε σπτια τους και το νεαρ ζευγρι χρισε με την υπσχεση να συναντηθονε μυστικ.
     πειτα απ πολλς δυσκολες, σμξανε ξαν κποια βραδι και ριχτκαν με πυρετ στα φιλι, ρα πολλ. Η γυνακα εχε ξεσηκωθε απ τα φιλι του. ταν τοιμη να του δοθε, νιθοντας πως αυτ η βραδι σως ταν η τελευταα που θα βρισκτανε μαζ του, γιατ ο θυμς του πατρα της κθε μρα μεγλωνε. Ο ινδινος μως ταν αποφασισμνος να μη τη κνει δικ του στα κρυφ. Εκενη ττε παρατρησε πως δε φοροσε το δαχτυλδι στο δχτυλ του. Η ματι της γινε ερωτηματικ. Εκενος της επε στο αφτ:
 -"Το φορ κει που δε φανεται. Το φορ κει που κανες δε μπορε να το δει και μ' εμποδζει να κνω ρωτα σε σνα σε οιαδποτε λλη γυνακα μχρι να παντρευτομε".
 -"Δε καταλαβανω", επεν η κοπλα, "που 'ναι το δαχτυλδι";
     Ττε κενος πρε το χρι της και το ακομπησε στο απκρυφο μρος ανμεσα στα πδια του. Στην αρχ τα δχτυλ της νισανε το πος του, πειτα τα οδγησε και νισανε το δαχτυλδι στη βση του. μως στο γγιγμα των δαχτλων της το πος του σηκθηκε κι εκενος ορλιαξε γιατ το δαχτυλδι τον σφιγγε και του προξενοσε πνο.
     Η κοπλα σχεδν λιποθμησε απ φρκη. ταν σα να θελε κενος να σκοτσει και ν' ακρωτηρισει τον πθο μσα του. Ταυτχρονα μως στη σκψη του δεμνου και σφιγμνου απ το δαχτυλδι της πους, ερεθστηκε τρομερ σεξουαλικ, τσον στε το κορμ της ναψε κι γινε ευασθητο σε κθε εδους ερωτικς φαντασισεις. Εξακολουθοσε να τον φιλ, παρ τις ικεσες του να σταματσει γιατ πονοσε λο και πιο πολ.
     Λγες μρες αργτερα, ο ινδινος υπφερε και πλι, μα δε μποροσε να πετξει απ πνω του το δαχτυλδι. πρεπε να φωνξουνε γιατρ για να του το βγλει. Η γυνακα ρθε πλι και του πρτεινε να κλεφτον. Εκενος δχτηκε. Ανεβκανε στ' λογα και ταξιδψαν μιαν ολκερη νχτα μαζ, ως τη πιο κοντιν πλη. Εκε την κρυψε σ' να δωμτιο και πγε να βρει δουλει σε κποιο αγρκτημα. Εκενη δεν φησε το δωμτιο σπου να κουραστε ο πατρας της να τη ψχνει. Μνον ο νυχτοφλακας της πλης ξερε για τη παρουσα της. Ο φλακας ταν νος και την εχε βοηθσει να κρυφτε. Απ το παρθυρ της τον βλεπε να περπατ πνω-κτω, κρατντας τα κλειδι των σπιτιν και να φωνζει:
 -"Η νχτα εναι καθαρ κι λη η πλη εναι συχη".
     ταν κποιος γριζε σπτι του αργ, χτυποσε τις παλμες, καλντας τον φλακα. Ο φλακας του νοιγε τη πρτα. σο ο ινδινος βρισκτανε στη δουλει του, ο φλακας κι η γυνακα κουβεντιζαν αθα. Της διγηθηκε για να γκλημα που χε διαπραχτε πρσφατα στο χωρι: Οι ινδινοι που αφνανε τα βουν και τις δουλεις τους στ' αγροκτματα και κατεβανανε στη ζογκλα, γνονταν γρια θερι. Στα πρσωπ τους αλλζανε τα χαρακτηριστικ απ λεπτ κι ευγενικ σε χοντρ και κτηνδη.
     Μια ττοια μεταμρφωση εχε συμβε και σε κποιον ινδινο που υπρξε κποτε ο πιο μορφος ντρας του χωριο, ευγενικς, σιωπηλς, με παρξενο χιομορ και συγκρατημνον αισθησιασμ. Εχε κατβει στη ζογκλα και πλοτισε κυνηγντας. Τρα ξαναγρισε, εχε νοσταλγσει το σπιτικ του. Γρισεν μως πμφτωχος και περιπλανιτανε σαν αλτης. Κανες δε τον αναγνριζε, κανες δε τονε θυμταν. 'Αρπαζε λοιπν να κοριτσκι απ το δρμο και του ξσκισε τα γεννητικ ργανα με το μακρ μαχαρι που χρησιμοποιοσε για να γδρνει τα ζα. Δε το χε βισει, μνο χωσε το μαχαρι στην βη της και τη κομμτιασε. Ολκληρο το χωρι αναστατθηκε. Δε μποροσαν ν' αποφασσουν με ποιο τρπο να τονε τιμωρσουνε Σκεφτκαν ν' αναβισουνε για χρη του να πανρχαιο ινδινικο θιμο. Θ' ανογανε πληγς στο σμα του και θα ρχνανε κερ, ανακατεμνο με κποιο οξ που ξραν οι ινδινοι, στε οι πνοι του να πολλαπλασιαστον. Μετ θα τον μαστγωναν μχρι θαντου.
     Καθς ο φλακας διηγιταν αυτ την ιστορα στη γυνακα, επστρεψεν ο εραστς της απ τη δουλει. Την εδε σκυμμνη απ το παρθυρο να κοιτζει τον φλακα. τρεξε πνω στο δωμτι της και παρουσιστηκε μπροστ της με τα μαρα μαλλι ανκατα ριγμνα στο πρσωπ του, με τα μτια να στρφτουν απ θυμ και ζλεια. 'Αρχισε να τη βλαστημ και να τη βασανζει μ' ερωτματα κι αμφιβολες. Απ το περιστατικ με το δαχτυλδι, το πος του εχεν αποκτσει ευαισθησα. Η ερωτικ πρξη συνοδευταν απ πνους κι τσι δε μποροσε να την απολαμβνει σο συχν θελε. Το πος του πρηζτανε και τονε πονοσε για μρες. Πντα φοβτανε πως δεν ικανοποιοσε την ερωμνη του κι τι σως αγαποσε κποιον λλο. ταν εδε τον ψηλ φλακα να της μιλ, τονε συνεπρε η σιγουρι πως φλερτρανε πσω απ τη πλτη του. Θλησε να τη πονσει, θλησε να τη κνει με κποιο τρπο να υποφρει σωματικ, πως εχεν υποφρει κι εκενος για χρη της. Την ανγκασε να κατβει μαζ του στο κελρι που φυλγανε τους κδους των κρασιν κτω απ τα δοκρια της οροφς.
     δεσε να σχοιν σ' να δοκρι. Η γυνακα νμιζε πως θα τη χτυποσε. Δε μποροσε να καταλβει γιατ της ετομαζε τη τροχαλα. πειτα της δεσε τα χρια κι ρχισε να τραβ το σχοιν σπου το κορμ της σηκθηκε στον αρα, λο το βρος του κρεμστηκε απ τους καρπος της κι ο πνος ταν αβσταχτος. κλαιγε κι ορκιζταν τι του χει μενει πιστ, αυτς μως εχε γνει ξαλλος. ταν εκενη λιποθμησε καθς τρβηξε κι λλο το σχοιν, ρθε στα συγκαλ του. Τη κατβασε κι ρχισε να τη φιλ και να τη χαδεει. Κενη νοιξε τα μτια της και του χαμογλασε. Ο ντρας ρχισε να τη ποθε κι πεσε πνω της. Περμενε να του αντισταθε γιατ στερα απ τον πνο που χε τραβξει, θα τανε θυμωμνη, αλλ δε πρβαλε καμμιν αντσταση.
     Συνχισε να του χαμογελ.
     ταν γγιξε την βη της τη βρκε κθυγρη. Τη πρε παρφορα κι εκενη ανταποκρθηκε με την διαν ξαψη.
     ταν η πιο μορφη νχτα απ' σες περσανε μαζ, ξαπλωμνοι στο κρο πτωμα του κελαριο, μες στο σκοτδι.

"Τα Ερωτικ" (διηγματα)
Εκδσεις:  ΕΞΑΝΤΑΣ (400 σελδες)
Μετφραση: Γερσιμου Μρκου
_________________________________

                            Χνρι & Τζουν

  ...Ο Χνρι εναι μεθυσμνος. Βλπει τι πληγθηκα. Κουνω το κεφλι και προσπαθ να τα ξεχσω λα. Τον κοιτζω. Η γη τρμει. Απ παντο ακογονται τα γλια κι οι φωνς των φοιτητν. Στο ξενοδοχεο Anjou πλαγιζουμε πως οι λεσβες, ρουφμε και θηλζουμε ο νας τον λλο. Και πλι. Και πλι. ρες ολκληρες ηδονς. Η επιγραφ του ξενοδοχεου και τα κκκινα φτα λμπουν μσα στο δωμτιο. λα εναι μια ατελεωτη θρμη.
 -"Αναΐς", λει ο Χνρι, "χεις τα πιο μορφα οπσθια του κσμου".
     Χρια, δχτυλα, χδια, εκσπερματσεις, κραυγς ηδονς. Μαθανω πς να παζω με το κορμ του Χνρι, πς να τον ερεθζω, πς να εκφρζω τον πθο μου. Ξεκουραζμαστε. να λεωφορεο γεμτο φοιτητς περνει. Τρχω και στκομαι στο παρθυρο. Ο Χνρι κοιμται. Θα θελα να πγαινα στο χορ των φοιτητν, να τα γευμουν λα, να τα δοκμαζα λα. (...)

 

 

Web Design: Granma - Web Hosting: Greek Servers