Πεζά

Ποίηση

Παραμύθια

Θέατρο-Διάλογοι

Δοκίμια

Ο Dali & Εγώ

Διαδικτύου

Εκδοθέντες

Κλασσικά

Λαογραφικά

Διασκέδαση

Πινακοθήκη

Εικαστικά

Λογο-Παίγνια

Σχόλια/Επικοινωνία

Φανταστικό

Ερωτική Λογοτεχνία

Γλυπτική

 
 

Διαδικτύου 

Ξένος Σωκράτης: Χλόη Φωνή

 

       Μακό

"...ό,τι αγάπησες

γυμνό σε άλλες γαίες δωμάτια

το μακό της θύμησης

του κρεβατιού το πόδι

κι ό,τι ξενύχτι

πρωινό αναπόφευκτο

ως απαιτεί η μέρα

η ανάσα

η θάλασσα

οι πληγές

τα ελαφρά πατήματα

στου σεντονιού τα μέρη..."

ώρα αιχμής

και λύνει ο ίδρως τα σχοινιά

γι' αυτό γράφε ποιητή

γράφε

μ' ένα χελιδονιού σπαθί

με μια σπασμένη γλάστρα

γράφε

με τη ξερολιθιά

και τους μαιάνδρους της οχιάς

την αστραπή του θέρους

βουτάει χέρι νηστικό

μες στο νερό

μα το κοχύλι ζωντανό

σε λάθος θέση

Ώρα Ακτής

Είδες

φύκι νερό στα δυο να κόβει

όχι πουλί

μα η φωλιά πουλί να χτίζει

όλα 'ναι εδώ

Φράζω το δρόμο του μυρμηγκιού

να με διδάξει υπομονή και φορτίο

μ' αυτά τα κύματα τα λάμδα που υπολείπονται

ετοιμάζω την έναστρη νύχτα

ώρα ακτής

σβήνω της γης τα φώτα

απογειώνω νηστικό μελίσσι

στ' ακριβά κτερίσματα των αυτιών σου

Να 'χεις τα τσίνορα ανοιχτά

από το 'Αλφα ως το Ωμέγα

μ' ένα Σείριο να ξεκινούν τα λόγια τα μαλλιά σου

της άμπωτης βότσαλο χρόνια δίχως αιώνα

να με στιλβώνεις λίγο-λίγο

μ' ένα διαθέσιμο άστρο

Γιατί αν στ' άσκοπο κοιμάσαι πάλι απόψε

και σ' άλλο νου

δε ξέρω τι κόσμους

θα διαγράφει χιαστί η χαρά

κι η εξόριστη από μέσα μου αντίρρηση

  Νυν Οφθαλμοί Βαγδάτης

Με κοιτάς μ' αυτά τα κομμάτια

τα μάτια της Βαγδάτης

Κοντά και πίσω απ' τον αυχένα

ακούω άδεια σκαλιά σύρματα ανέμους

Ω! Γυμνό ροδάκινο Στόχε υψηλέ

Με τόσα πρόθυμα κλαδιά

πόσο το μέτωπό σου ζήλεψε χώματα

Πού είν' οι αστραπές τα ποτάμια

οι γειώσεις του ήλιου

Ραγδαίες βροχές και διψάς

μα κανένα θολό νερό

δε θα σου πει την αλήθεια

Έλα να σου δείξω και της άμμου τα δώματα

τάφρους της μνήμης

σε στιγμή κόκκινου πανικού

Αρκετά 'ναι να σκούξει η καρδιά της πρώτης ηλικίας

Έτσι βλέπω

Με σαράντα οφθαλμούς

στριφογυρνώ σ' ένα σεντόνι

ως μη ελεγχόμενο επεισόδιο

και πάλι

-περίεργο-

ετοιμάζομαι

αφού ακόμα κρατά κάτι απίκραντο

το βλέμμα του αγγέλου

με την αγάπη τ' αδιέξοδο να λειτουργήσω

Δε βρίσκω άλλο εξέχον κερί

          Χλόη Φωνή

Συλλέγω ποταμούς ονόματα να δέσω

στα δάχτυλά σου κόμπους

νερένια δαχτυλίδια και προβόλους ενδοτικούς

και ρεύματα και μήκη και πηγές

και μια μικρή δροσόφυλλη

σταγόνα να ψάχνει απεγνωσμένα

του ήλιου το στενό ανάμεσα στα χείλη

να ξοδευτεί σ' ένα ράγισμα χαμόγελο

χλόη φωνή ήχος συρτός

ένα τοσοδά φλάουτο να τρέμει στόμα

κι αφές ματόκλαδα

στις συχνότητες του ρίγους

σου γράφω απάνω σε απειλή γυαλιού

πυκνή-πυκνή αγάπη

και  μόλις κουραστούν τ' ασήκωτα παιχνίδια

των Θεών

θα σκύψω απ' το παράθυρο βαθιά

στο γιαλό του απογέματος

θ' αρπάξω μια χούφτα πλάγιο φως

περίληψη φθινόπωρο και θα 'ρθω

πες μου πού ξημερώνει

τ' αγκαλιασμένο μαξιλάρι του νοτιά

ν' αποθέσω όνειρο γινωμένο

είναι ολόγυμνες οι ώρες

που ολισθαίνουμε στη ρέμβη των παθών

με πλώρες ωραίων οιδημάτων

 

 

Web Design: Granma - Web Hosting: Greek Servers