-

Dali &

-


-








.

--.


.


 
 

 

:



   ριστη δημοκρατα εναι κενη που δεν χει οτε πρα πολ πλοσιους, οτε πρα πολ φτωχος πολτες.
   Θαλς Ο Μιλσιος

                                         Πρλογος

     Με το παρν ρθρο και δεδομνου πως δεν υπρχει γραπτ κεμενο για τον Θαλ τον Μιλσιο, σκφτηκα να ψξω και να βλω ,τι τον αφορ και για να μη κουρσω, να προσθσω φωτογραφες καθ' λη τη διρκεια της διγησης, στε να περσουνε πιο εκολα οι στιγμς της. Ξεκιν με λγα για την ιστορα της Μιλτου -κι μεινα φωνος με το ψος του μεγαλεου που εχε φτσει στην αρχαιτητα και μλιστα απ παλι- και μετ συνεχζω με τα του Σοφο, κι εναι κμποσα. Απλαυσα το ρθρο κθε στιγμ κι ελπζω κι εσες να μη πλξετε. Σας το ξαναλω, λες οι φωτογραφες εκτς του Θαλ, εναι απ τη Μλητο.
     Καλν ανγνωση!          Π.   Χ.

                                  Λγα Για Τη Μλητο

    Η Μλητος ταν αρχαα ελληνικ πλη της Ιωνας χτισμνη στις δυτικς ακτς της Μικρς Ασας (στη περιοχ που σμερα αποτελε την Επαρχα Αδινου της Τουρκας), κοντ στις εκβολς του Μαινδρου ποταμο. Η περιοχ κατοικοτο απ την Εποχ του Χαλκο. Αποτλεσε μα απ τις 12 Ιωνικς πλεις της Μ. Ασας. Το σχδιο πλεως της Μιλτου που μοιαζε με σχρα, σχεδιστηκε απ τον Ιππδαμο κι γινε το βασικ σχδιο πλεως για τις Ρωμακς πλεις. Η πλη απετλεσε στα αρχαα χρνια λιμνι, πριν προσχωθε απ τον Μαανδρο.



     Σμφωνα με μα αρχαα παρδοση, το 1500 π.Χ., ποικοι απ τη Κρτη αποκησαν τη Μλητο. Ο Μλητος ταν ο ιδρυτς της Μιλτου και σμφωνα με τη μυθολογα τανε γιος του Απλλωνα εγγονς του Μνωα. Σμερα ανκει στην επαρχα Αντν. Η περιοχ που ιδρθηκε η Μλητος ονομαζταν προηγουμνως Ανακτορα. Στον 7ο και τον 6ο π.Χ. αι.., εχε γνει θαλσσια αυτοκρατορα, χοντας ιδρσει μια σειρ απ αποικες. Στον 7ο αι., π.Χ. συγκροστηκε με τους Λυδος που προσπαθοσαν να επιβληθον στις Ιωνικς πλεις. Οι Λυδο εισβαλαν στη Μλητο αρχικ το 624 π.Χ. με αποτλεσμα να ξεσπσει ο Μιλησιακς πλεμος εχε διρκεια 13 χρνια και τελεωσε με συνθκη ειρνης μεταξ των Μιλησων και των Λυδν. Στα τλη του 6ου αι., η Μλητος πρασε υπ Περσικ κυριαρχα ως το 479 π.Χ., ταν οι Πρσες ηττθηκαν απ τους λληνες. Οι αποικες των Μιλησων αποκων εκτενονταν σε λον το χρο της σημερινς Τουρκας φτνοντας μχρι τη Κριμαα.
     Υπρξε σπουδαο κντρο φιλοσοφας και επιστημν, που γεννθηκαν κι ζησαν πνεματα πως ο Θαλς, ο Αναξμανδρος κι ο Αναξιμνης. Γρω στο 600 π.Χ ο Θαλς δρυσε στη Μλητο τη Σχολ της Ιωνας. Το 334 π.Χ., η πλη απελευθερθηκε απ τη Περσικ κυριαρχα απ τον Αλξανδρο το Μγα. τανε λοιπν αρχαα πλη της Ιωνας, που εχε προηγμνη οικονομικ ζω σαν εμπορικ κντρο της περιοχς, πολιτικ ελευθερα και δυναττητα επικοινωνας και με λλες πλεις. Μσα σε αυτ το περιβλλον αναπτσσεται η Μιλσια Φιλοσοφα, την οποα κυρως εκπροσωπον ο Θαλς, ο Αναξμανδρος κι ο Αναξιμνης, κατ χρονολογικ σειρ.

                                               Βιογραφικ

     Ο Θαλς ο Μιλσιος, (~624 π.Χ. ~ 548 π.Χ.) εναι ο αρχαιτερος προσωκρατικς φιλσοφος, ο 1ος των 7 σοφν της αρχαας, μαθηματικς, φυσικς, αστρονμος, μηχανικς, μετεωρολγος κι ιδρυτς της Ιωνικς Σχολς της φυσικς φιλοσοφας στη Μλητο. Θεωρεται ο ιδρυτς της Μιλσιας Σχολς κι ο πρτος λων των φιλοσφων. Πρεσβεει ως πρωταρχικ ουσα του κσμου το νερ, υλιστικ αντληψη με τα σγχρονα δεδομνα, που υποχρενεται να εμψυχσει προκειμνου να προσδσει κινητικτητα σε αυτ. Κυρως ο Αριστοτλης, αλλ κι λλοι αρχαοι φιλσοφοι θεωρονε τον Θαλ ως τον πρτο λληνα φιλσοφο. Στον διλογο του Πλτωνα  Πρωταγρας, το νομα που εμφανζεται πρτο στην λστα πεπαιδευμνων ανθρπων εναι του Θαλ. Χαρακτηριστικ ο Μπρτραντ Ρσελ επε: "Η Δυτικ φιλοσοφα αρχζει με τον Θαλ"..Στη συνχεια ακολουθε ο Αναξιμνης, που επσης χρησιμοποιε τον αρα ως πρωταρχικ ουσα, αισθητ φυσικ ονττητα, που μως χει σμφυτη τη κνηση κι ως εξ αυτο δναται να καταταγε στους ενεργειακος ιδεαλιστς Φυσικος Φιλοσφους.
     Τλος, η Σχολ της Μιλτου κλενει με τον Αναξμανδρο, που θεωρε ως θεμελιδη και μοναδικ ονττητα το πειρο, που προφανς εναι μα λλη δυναμικ ουσα, μη δυνμενη να χαρακτηρισθε οτε ως λη, οτε ως ενργεια. ποψη σμφωνη και με σγχρονες αντιλψεις της Φυσικς Επιστμης και που ενισχονται απ την αμφδρομη μετπτωση των σωματιδων σε λη κι ενργεια στα πειρματα με επιταχυντς λαν υψηλν ενεργειν και την ισοδυναμα μζας κι ενργειας του Albert Einstein.
    Μπορε να μη διασθηκαν αυθεντικ επιστημονικ και φιλοσοφικ ργα του Θαλ, ως επσης κι οι μαρτυρες που διασθηκαν να εναι λγες στον αριθμ, μιλον ωστσο για τη δημιουργικ του σοφα, εναι ικανς, στε να επιβεβαινουν τη φμη, τι υπρξε ο πρτος των σοφν. χι μνο ως προς τη γνεση της Φιλοσοφας στο πρσωπ του, αλλ και για το ψος των επιστημονικν και φιλοσοφικν του δημιουργιν, η αξα των οποων αναδεικνεται τσο απ το συσχετισμ τους με τις σγχρονες θεωρες της Φυσικς επιστμης, σο κι απ την ισχ των επινοσεν του στην επιστμη της Γεωμετρας. Τελικ, για λα εχε μιλσει ο απ την Ελληνικ Φοινκη καταγμενος Θαλς.



     Ο Θαλς, πως αναφρουν ο Ηρδοτος, ο Δορις κι ο Δημκριτος, ταν γιος του Εξμβου και της Κλεοβουλνης, απ τους απογνους του Θηλα, που σαν Φονικες απ πολ ευγενικ γενι, προερχμενη απ τον Κδμο και τον Αγνορα. Με τη διευκρνιση τι γενρχης των Φοινκων υπρξε ο Αγνορας, νυμφετηκε τη Τηλεφσσα, απκτησε 4 παιδι: την Ευρπη, τον Κδμο, τον Φονικα και τον Κλικα. Εξ αυτν ο Κδμος εγκαταστθηκε στη Θβα κι ο Φονικας στη Φοινκη, οι πλεις της οποας διατρησαν τον Ελληνισμ τους, παρ την εγκατσταση κι λλων φλων σε αυτ.
    Υπ' αυτς τις συνθκες ο γνσιος λληνας απ τη Φοινκη, εξορστηκε απ αυτ και μετοκησε στη Μλητο, που πολιτογραφθηκε κανονικς πολτης της κι ως εκ τοτου δικαως ονομσθηκε Θαλς ο Μιλσιος. Επομνως εναι γνσιος Μιλσιος Ελληνικς καταγωγς. Διαψεδονται αυτο που για λλους λγους σκοπιμτητας επιδικουν να παραποισουν την Ελληνικ καταγωγ του, καθσον και στη Φοινκη σαν λληνες. σον αφορ στη δημιουργα της δικς του οικογνειας, κποιοι λνε πως νυμφετηκε κι απκτησε γιο με το νομα Κβισθος, λλοι τι μεινε γαμος κι υιοθτησε τον γιο της αδελφς του. Λγεται επσης τι ταν τον ρτησαν γιατ δεν κνει παιδι, απντησε: "απ αγπη στα παιδι". Λνε ακμα πως ταν η μητρα του επμενε, επε: "πρασε πια ο καιρς". Το συμπρασμα το οποο μπορε να εξαχθε απ αυτς τις αμφιλεγμενες μαρτυρες γρω απ τη προσωπικ του οικογνεια εναι τι πιθανν να εχε αποκτσει γιο απ κποιο ελεθερο γμο. Επομνως δεν μπορε να αποκλεισθε η περπτωση να απκτησε τον Κβισθο απ κποιον ρωτα που παρμεινε αφοσιωμνος μχρι το τλος του. Το τλος της ζως του λθε σε ηλικα μλλον περ τα 92 τη, γιατ σμφωνα με πληροφορες γεννθηκε κατ το τος της 35ης Ολυμπιδας, δηλαδ το τος 640 π.Χ. και πθανε τη πεντηκοστ γδοη Ολυμπιδα, δηλαδ το τος 548 π.Χ, εν φανεται πως υπρξε σγχρονος του Κροσου.
    πως διαπιστνεται κι απ λλες μαρτυρες πθανε καθς παρακολουθοσε αθλητικος αγνες, απ τη ζστη, τη δψα, πιθαν ηλαση και την αδυναμα της μεγλης ηλικας. Διατυπσας προ του θαντου του την επιθυμα να ενταφιασθε σε σημο χρο της Μιλτου, που εχε προφητεσει πως ο χρος μελλοντικ θα γινταν αγορ της Μιλτου. Επ του μνματος του γρφηκαν επιγραφς αντξιες του μεγλου ηθικο και σοφο αναστματος του. Ββαια οι σωζμενες μαρτυρες δεν διευκρινζουν σε ποια πλη παρακολουθοσε τους αθλητικος αγνες, που συνβη ο θνατος του. Ορισμνες αναφρουν τι πθανε στη Τνεδο, που αν πργματι εναι αληθς, σημανει τι πθανε σε αθλητικος αγνες οι οποοι γνονταν και κατ επιθυμα του ενταφισθηκε στη φιλξενη γη της Μιλτου, που προφανς εχε πολ αγαπσει. Γεγονς πντως παραμνει, τι στω και σε μεγλη ηλικα πθανε ρθιος, δηλνοντας μχρι αυτ την ηλικα το αγωνιστικ θος του, πντα αποβλποντας στο καλ της κοινωνας. Εν συγχρνως αποκαλπτει, τι σα γρος αισθανταν ικανοποιημνος γι' αυτ που εχε επιτχει στη ζω του αφο εχε καταξιωθε στη κοινωνα για το πολπλευρο ργο του.



     Διατυπνει χρσιμες γνμες για τα πολιτικ πργματα της Ιωνας και της Μιλτου, που κατστησαν αυτν διαπρεπ νδρα. Αλλ, πως ιστορε ο Ηρακλεδης, προτμησε τη μοναχικτητα και την απσταση απ την ανμιξη του στην ενεργ πολιτικ. Μα ττοια πρτασ του απβη σωτρια για τη Μλητο μετ την επικρτηση του Κρου, καθσον εχε συμβουλεσει τους Μιλησους να μη συμμαχσουν με τον Κροσο. Εν μα λλη μαρτυρα φρει τον Θαλ να συμβουλεει τους ωνες για τη καλλτερη διοκηση των πλεων της Ιωνας, να δημιουργσουνε κεντρικ συμπολιτεα στη Τω, με τη προπθεση πως οι πλεις της Ιωνας θα εξακολουθοσαν να κατοικονται και να διοικονται πως οι συνθεις δμοι. Αλλ, πως δεχνουν τα πργματα, απ αυτ την ενασχληση του με την πολιτικ πρπει να απογοητετηκε, διτι φρεται μετ να αφιερνεται στη μελτη της φσης.
     Λαν αποκαλυπτικ του μεγαλεου του θους του Θαλ αποτελε κι η μη αποδοχ του τρποδα ως βραβεου στον πρτο των Ελλνων σοφ. Ο τρποδας αυτς, παρ' λες τις εκδοχς της προλευσς του και της πορεας του, πως εκτθενται απ τον Διογνη τον Λαρτιο, κατατθηκε απ τον Θαλ στους Δελφος, διτι πρτος στη σοφα, λεγε, εναι ο θες Απλλων. Η πρξη του αυτ δηλνει την απλτητα, τη σεμντητα και τη θεοσβεια του Θαλ, ο οποος δεχνει να ενεργε για το καλ της κοινωνας και της επιστμης και χι απ ικανοποηση προσωπικν φιλοδοξιν. Η ειλικρινς αφοσωση του για την εξλιξη της επιστμης και την προδο της κοινω-νας και η περιφρνηση του απεναντας για τον πλοτο, αποδεικνονται απ το γεγονς, τι εν οι λλοι περιγελοσαν τον Θαλ για τη φτχεια του, λγοντας τι ταν εντελς ανφελη η σοφα του, αυτς μως παρ' λες τις κατηγορες, μελετντας τα στρα απ τον χειμνα, εχε προβλψει την πλοσια σοδει του λαδιο κατ τη χρονι που ακολοθησε. τσι με λγα χρματα που εξοικονμησε μσθωσε γκαιρα λα τα ελαιοτριβεα της Μιλτου και της Χου, με αποτλεσμα να συγκεντρσει πολλ χρματα ταν λθε το πλρωμα του χρνου. Κατ αυτν τον τρπο απδειξε στους επικριτς του τι οι σοφο εναι εκολο να πλουτσουν, αλλ δεν εναι αυτ η επιδωξη τους.
     Αν και λγεται πως εμπριο κανε πραν του Θαλ κι ο μαθηματικς Ιπποκρτης, εν κι ο Πλτων εξοικονμησε τα ξοδα του ταξιδιο του στη Σικελα πουλντας λδι στην Αγυπτο. Προφανς οι σοφο, εν πργματι καναν εμπριο, πρατταν τσι για να εξοικονομσουν τα απαρατητα ξοδα τους, πως ο Πλτων για το γνωστ ταξδι του στη Σικελα, προκειμνου να επιτελεσθον αντεροι κοινωνικο σκοπο. Η επιδωξη των σοφν εναι να διδσκουν αλθειες χωρς αμοιβ, την οποα δεν δχθηκε ο Θαλς ταν του προτθηκε κτι ττοιο απ τον μαθητ του Μανδρλυτο απ τη Πρινη, για τη να γνση που απκτησε αυτς σχετικ με την τροχι του λιου, λγοντας τι: "Αρκετ αμοιβ θα εναι για μνα, αν αυτ που διδχθηκες απ μνα και θα αρχσεις να το μεταφρεις σε λλους, δεν το οικειοποιηθες, αλλ να αναφρεις τι πρκειται για δικ μου ανακλυψη κι χι κποιου λλου". Αποδεικνοντας και σε αυτ την περπτωση την αποστροφ του προς τον πλουτισμ (πως και στην καλ σοδει του λαδιο) και την αγπη του προς την επιστμη. Συγχρνως μως αποκαλπτει κι ως νθρωπος τη προσωπικ του φιλοδοξα να μενει στην αιωνιτητα μσα απ την επιστμη, ταν προτρπει τον Μανδρλυτο να αναφρει το νομα του για τη να γνση, αναφορ που εναι μεν ντιμη πρξη, αλλ δηλνει συγχρνως και τη φιλοδοξα του κθε μελετητ κι ερευνητ της επιστμης.


     Τλος απ το Διογνη Λαρτιο μεταφρονται ορισμνα αποφθγματα, που αποδδονται στο Θαλ, ορισμνα εναι δηλωτικ του θους αλλ και της σοφας του κι αυτ εναι:

* Πς θα μποροσαμε να ζσουμε σο το δυνατν καλλτερα και δικαιτερα; Κι ο διος απαντ: "Αν δεν κνουμε τα δια για τα οποα κατηγορομε τους λλους".
* Ποιος εναι ευτυχισμνος; "Αυτς ο οποος χει σμα υγις, μυαλ εφευρετικ και μφυτη κλση προς τη μρφωση".
* Λει ακμα να θυμμαστε τους φλους κι ταν εναι παρντες κι ταν λεπουν.
* Να μη φροντζουμε ιδιατερα την εξωτερικ μας εμφνιση αλλ να εμαστε καλο στη συμπεριφορ μας.

    Γενικ λα τα ανωτρω χαρακτηριστικ δηλνουν μα προσωπικτητα του Θαλ, που χει ως επκεντρο των ενδιαφερντων του τη κοινωνα κι χι το τομ του, επομνως δεν δναται να χαρακτηριστε ως ατομοκεντρικ, αλλ ως κοινωνιοκεντρικ προσωπικτητα απ πλευρς θους χαρακτρα. πως λει ο Πλτων στον Πρωταγρα, ο Θαλς ταν νας απ τους Επτ Σοφος κι ονομσθηκε ο 1ος σοφς, ταν ταν επνυμος ρχοντας στην Αθνα ο Δαμσιος, στην εποχ του οποου πραν το νομα τους οι Επτ Σοφο σμφωνα με πληροφορα που μας μεταφρει ο Δημτριος ο Φαληρας στο ργο του Αρχντων Αναγραφ. Αλλ εναι ερτημα αν η πρωτι αυτ που του αποδθηκε χει σχση με την πολυσοφα του διτι πρτος πγε στην Αγυπτο κι φερε τις γνσεις της γεωμετρας στην Ελλδα. Ωστσο εχε πολλς επινοσεις και συνβαλε σε πολλς μεταγενστερες ανακαλψεις. Επσης λλη μαρτυρα, φρεται τι δσκαλς του δεν υπρξε κανες, μνο στην Αγυπτο πγε κι ζησε να διστημα μαζ με τους ιερες. Μαρτυρες που τεκμηρινουν τι μετβη στην Αγυπτο για κποιον εμπλουτισμ των δικν του γνσεων κι επινοσεων στη γεωμετρα, που για την ανπτυξ της, την εποχ εκενη εχε φμη η Αγυπτος. Γεγονς που δεν μεινει την αξα της σοφας του Θαλ, διτι εχε πολλς δικς του επινοσεις στη γεωμετρα, πως ομολογεται και θα διαπιστωθε απ την πλρη ανπτυξη των ιδεν του.
     Υπρξε εγκυρτατος ερευνητς της φσης κι ικαντατος μελετητς των στρων, πως θα διαπιστωθε και στη πορεα. Πρτος λοιπν, κατ' εξοχν σοφς, που χει και δικ του πρα πολλ αποφθγματα, πως το θρυλικ "Γνρισε τον εαυτ σου", που υπρξε ως απντηση στο ερτημα τι εναι δσκολο, εν στην ερτηση τι εναι εκολο απντησε "Να συμβουλψεις τον λλον". τσι με τη διαπστωση τι κι ο Θαλς διατπωσε το απφθεγμα της αυτογνωσας, συμπερανεται τι αυτ χει μα συνχεια, της οποας την οριστικ στροφ δωσε ο Σωκρτης, ο οποος καθρισε την αυτογνωσα ως πρτη σοφα κι θους αρετ. Πργματι, η αυτογνωσα εναι πολ δσκολη, διτι αφενς απαιτε γνσεις ψυχολογας, δηλαδ σοφα, για να γνωρζεις λα της ψυχς τα γνωρσματα. Αφ' ετρου εναι δσκολο πολ ως πρτη του θους αρετ, να αποδεχθε το εγ κθε ανθρπου τα αρνητικ γνωρσματα του εαυτο του, γι' αυτ κι απ τον Πλτωνα αργτερα η νκη εναντον των παθν της ψυχς μας χαρακτηρσθηκε πρτη και αρστη. Δσκολο να ελγξουμε τον εαυτ μας για τα πθη της ψυχς μας, ζητντας την εξιλωση με το να συμβουλεουμε τους λλους, μνοντας με τη ψευδασθηση, τι θεραπευτκαμε απ τα δικ μας πθη της ψυχς.



     Μπορε να υποστηριχθε πως η αυτογνωσα αποτελε και τη μοναδικ του ανθρπου αρετ, που εμπεριχει λες τις λλες επ μρους αρετς, πως αυτς αναπτχθηκαν στη συνχεια κι απ τον Πλτωνα και τον Αριστοτλη. Αλλ η μοναδικτητα αυτ προποθτει συγχρνως αντερη καλλιεργημνη κι ολοκληρωμνη προσωπικτητα εντς του κοινωνικο συνλου. Η καλλιργεια ττοιας προσωπικτητας επιτυγχνεται με τον αυτολεγχο των παθν της ψυχς μας, που καθιστ και τον νθρωπο ελεθερο και πιο κοντ προς τη φση. Πιθανν κι ο Θαλς, ως μελετητς της φσης να διβλεψε την αυτογνωσα ως μοναδικ αρετ πλησιστερη προς τη φση του ανθρπου. Ττοια υπρξαν η σοφα και το θος του Θαλ, που γνανε τραγοδια απ τον Αλκαο και ψλλονταν ταν η Λσβος εχε κποια γιορτ. Μαρτυρα που επιβεβαινεται κι απ τον Τμωνα, που τον επαινε στους Σλλους του λγοντας: "Σαν τον Θαλ που ταν νας απ τους Επτ Σοφος, εξαρετος αστρονμος".
     Ακμα η δξα του επιβεβαινεται κι απ το γαλμα που του φιλοτχνησαν οι Μιλσιοι με την εξς επιγραφ: "Τοτον τον Θαλ ανθρεψε η Ιωνικ Μλητος κι απ τους αστρονμους λους πρτον σε σοφα τον ανδειξε". Επσης τη σοφα του εκφρζει μσα απ τη διατπωση των περ Θεο και κσμου απψεις του λγοντας: "Ο Θες εναι αγννητος, δεν χει οτε αρχ οτε τλος κι επομνως εναι φθαρτος κι αινιος. Ο δε κσμος εναι ο πιο μορφος, γιατ εναι δημιοργημα του Θεο, γι' αυτ κι λος ο κσμος εναι μψυχος και γεμτος απ Θεος".. Σαφες θεολογικς απψεις που δεν εγερουν ουδεμα αμφισβτηση πως ο Θες ταυτζεται με το αντατο δημιουργικ του κσμου Ον, που βρσκεται εκτς τοτου, αλλ κι εντς των δημιουργημτων, κατ μεταφορ των ιδιοττων του.
     Ο Θαλς δηλαδ δηλνει καθαρ πως ο κσμος εναι δημιοργημα του Θεο, γι' αυτ κι εναι ωραος και τλειος. Αυτς οι απψεις του επαληθεονται κι απ λλη μαρτυρα, που τον φρει ως τον πρτο που ερενησε αυτ τα θματα κι επε τι αρχ των πραγμτων του κσμου εναι το νερ κι τι ο Θες εναι ο νους που πλασε τα πντα απ το νερ, το οποο διαπερν κποια θεκ δναμη που το κινε. Γι' αυτν τον λγο ο κσμος εναι μψυχος και γεμτος Θεος. λον αυτ τον κσμο τον πλασε ο Θες με τον λγο του νου, χρησιμοποιντας ως πρωταρχικ και μοναδικ λη το νερ. Στο νερ δωσε απ τα δικ του γνωρσματα του νου και της ψυχς, στε να χει αυτονομα κι αυτοκινησα, προκειμνου να μπορε να μετασχηματζεται στα πολλ πργματα του φυσικο κσμου.


     Αλλ διατυπνεται το ερτημα, με ποι μορφ συνυπρχουν και συνεργζονται ο θεκς νους κι η ψυχ με το νερ, στε να μπορε να κινεται δημιουργικ και τελεολογικ λος ο κσμος; Ορισμνοι, ερμηνεοντας τη φρση του, πως ο κσμος εναι γεμτος απ Θεος, υποστηρζουν, τι η ψυχ (επομνως κι ο νους) εναι αναμεμιγμνη μες στον κσμο. Επιπλον υποστηρζουν, τι εξλαβε τη ψυχ ως ατιο κνησης εφσον γρφει, τι ο μαγντης χει ψυχ, επειδ κινε τον σδηρο. Επομνως ο τρπος συνπαρξης και συνεργασας των υλων καταστσεων του νου και της ψυχς με την υλικ υπσταση του νερο, εναι η ανμιξ τους. Επιπλον νους και ψυχ εμπεριχονται στο νερ, πως η κνηση εμπεριχεται στον μαγντη, με συνπεια με τον νου να 'χουμε την αυτονομα και με τη ψυχ την αυτοκινησα της λης. Αλλ, πως δχεται κι η σγχρονη επιστμη, νους και ψυχ εκφρζουν τον νοητικ φυσικ κσμο, που δεν αποτελεται απ υλικ αντικεμενα, αλλ απ σκψεις. Διακρνεται δε ο νοητικς κσμος για τη κινητικτητα και τη μεταβληττητ του αν κι αυτ επηρεζονται απ το φυσικ περιβλλον. Το ερτημα μως εξακολουθε να παραμνει, με ποιο μηχανισμ επενεργε ο νους κι η ψυχ επ της λης κι αντιστρφως η λη επ του νου και της ψυχς.
     Αναπτχθηκαν πολλς απψεις, με κυραρχη τη θεωρα του λειτουργισμο των νευρνων του εγκεφλου. Σμφωνα με την δια αρχ επσης, ο νους κι η ψυχ εκφρζονται μσα απ τα φυσικ μεγθη των ηλεκτρικν κυμτων των νευρνων κι η συνεργασα τους με την λη επιτυγχνεται ταν συμπσει η συχντητα συντονισμο f(σ) αυτν των κυμτων με την ιδιοσυχντητα συντονισμο f(i) της λης των νευρομεταδοτν. Η ιδιοσυχντητα αυτ χαρακτηρζει αποκλειστικ το εδος της υπστασης της λης, ταν δηλαδ συντονισθον οι συχντητες f(o)=f(i), συγχρνως αποδεικνει τη δυναττητα συνεργασας του νου και της ψυχς με την λη. Ο Θες, λοιπν, ο αγννητος κι φθαρτος, ο χωρς αρχ και τλος, ρχει τον σμπαντα κσμο εμψυχνοντας και θεοποιντας αυτν. Θεκ γνωρσματα που ο Θαλς φρει τον Θε να δδει στη πρωταρχικ και μοναδικ λη του κσμου, το νερ, καθιστντας αυτ κατ' αρχς αγννητο κι φθαρτο, χωρς αρχ και τλος κι αναμειγνοντας επσης αυτ με τον θεκ νου και τη ψυχ, προκειμνου να φτιξει να κσμο μετασχηματιζμενο με αυτονομα κι αυτοκινησα.



     Ο Θαλς, αφο προκισε το νερ με τις θεκς ιδιτητες του απερου και της αιωνιτητας κι αφο το εμψχωσε, καθιστντας το αυτονομομενο κι αυτοκινομενο, αρχζει να το μελετ αποκομμνος απ τις θεολογικς του απψεις, ως μοναδικ κοσμικ πλον ουσα. Η ουσα αυτ εκλαμβνεται ως αρχ των πντων του σμπαντος κσμου, που θεωρε μψυχο και γεμτο Θεος. Γεγονς που σημανει τι ταυτζει τον κσμο με το θεκν ιδιοττων νερ, τατιση που μας οδηγε στις σκψεις, τι περιχον και περιεχμενο του σμπαντος κσμου εναι αυτ το διο το νερ, που με τις θεκς ιδιτητες δναται να θεωρηθε πειρο, αινιο, αυτονομομενο κι αυτοκινομενο. Επομνως και το σμερα αποκαλομενο Σμπαν, κατ τον Θαλ εναι πειρο, αινιο, αυτονομομενο κι αυτοκινομενο. Αλλ το ερτημα εναι πς κατληξε στο συμπρασμα να θεωρσει ως μοναδικ κοσμικ ουσα του Σμπαντος το νερ. Ο Αριστοτλης, που τον χαρακτηρζει ως αρχηγ της φιλοσοφας της μοναδικτητας της ουσας του Σμπαντος με βση το νερ, υποστηρζει πως o φιλσοφος παρατρησε τι η τροφ λων των ντων εναι υγρ κι τσι η θερμτητα κι η ζω προρχονται απ το νερ, σμφωνα με τον καννα πως απ εκε απ' που προρχονται λα τα ντα, εναι κι η αρχ τους.
     Ο Σιμπλκιος*, επιβεβαινοντας τον Αριστοτλη, συμπληρνει πως απονεκρνονται τα ντα αυτ που ξηρανονται, επειδ προφανς αποστερονται του θερμο νερο. Αυτ υπρξε η βασικ αιτιολογα του Θαλ για να καταλξει σ' αυτ την αντληψη, αλλ κι επειδ το σπρμα των ντων, η αρχ της ζως, χει υγρ φση, επομνως το νερ δναται να θεωρεται η αρχ λης της φσης. Εξ αιτας αυτν των γνωρισμτων συμπερανεται τι το νερ συνχει τα πντα στη φση κι επομνως θεωρεται αρχ του κσμου, αλλ κι πειρο. Αλλ ττοιες αντιλψεις για τη φση και τη προλευση του σμπαντος απ το νερ εχε παλιτερα κι ο μηρος, ταν θεωροσε προπτορες της δημιουργας του κσμου τον Ωκεαν και τη Τηθ**. Σκψεις του Αριστοτλη για τις αντιλψεις του Θαλ περ νερο, που δεν απχουν κι απ τις σγχρονες απψεις των επιστημνων, καθς απ τις μελτες επ των απολιθωμτων, καταλγουν στο συμπρασμα πως οι πρτοι φυτικο και ζωικο οργανισμο ταν υδρβιοι, προερχμενοι εξελικτικ απ τις θλασσες. Οι θλασσες προλθαν, μαζ με την ατμσφαιρα, απ ρευστ υλικ που ξεπδησαν απ το εσωτερικ της Γης στον σχηματισμ της.
_______________________
 * Ο Σιμπλκιος ταν νεοπλατωνικς φιλσοφος του 6ου αι. μ.X., μλος της Πλατωνικς Ακαδημας στην Αθνα και σημαντικτατος σχολιαστς ργων του Αριστοτλη. Προερχμενος απ τη Κιλικα, σποδασε στην Αλεξνδρεια και στη Αθνα κοντ στον Αμμνιο του Ερμεου και τον Δαμσκιο. ταν ο Βυζαντινς αυτοκρτορας Ιουστινιανς το 529, απαγρεψε σε σους δασκλους της επικρτειας του δεν εχαν ασπαστε τον χριστιανισμ την ανοσαν Ελλνων μαναν διδσκεσθαι, αυτς πιστς στις αρχς και τις ιδες του, μεινε ως το 532 σε αξιοπρεπ απομνωση ασχολομενος κυρως με τη σνταξη ενς ερμηνευτικο υπομνματος στο Εγχειρδιον του Επικττου. Το 532 ακολοθησε 6 απ τους συνεργτες του ακαδημακος στο ταξδι του τους στη Περσα, ελπζοντας, πως και κενοι πως εκε θα βρισκταν φιλξενη στγη για την ελληνικ φιλοσοφα, αλλ δη τον επμενο χρνο επστρεψε στην Αθνα μαζ τους με γενικ την απογοτευση, που μετραζε κποια εγγηση προσωπικς ασφλειας, με τη μεσολβηση του Πρση μονρχη Χοσρη Α' στον Ιουστινιαν. Εκτς απ το Εγχειρδιον συνγραψε υπομνματα στα Στοιχεα του Ευκλεδη, καθς και στα ργα του Αριστοτλη: Φυσικ, Κατηγορες, ΠερΨυχς & Περ Ουρανο, που επιχειρεται η εναρμνιση των διδασκαλιν του Πλτωνα και του Αριστοτλη στα κρια σημεα τους. Μσα απ τα ργα του διασθηκε να μεγλο πλθος αποσπασμτων των Φυσικν Προσωκρατικν Φιλοσφων.
 ** Η Τηθς (Τηθος) αναφρεται ως πρσωπο στην ελληνικ μυθολογα. ταν μα απ τις Τιτανδες, κρη του Ουρανο και της Γαας που λαβε σζυγο τον αδελφ της, Ωκεαν απ τον οποο και γννησε τρεις χιλιδες ποτμιους θεος, μεταξ των οποων ταν ο Αχελος, ο Ασωπς κ.ο.κ. κι ισριθμες θετητες, τις Ωκεανδες. Κατ' λλη παραδοχ του μθου η Τηθς ταν μητρα του Φρκυνος, του Κρνου και της Ρας, η οποα και της εμπιστεθηκε την ανατροφ του Δα. Απ τους μεταγενστερους λληνες, η Τηθς ταυτσθηκε με την θε σιδα της Αιγυπτιακς Μυθολογας. Τηθς στη γεωλογα εναι κι ονομασα της αρχαας μεγλης εσωτερικς θλασσας της Γης τον Κρητιδικ Αινα, σημεριν και σχετικ μικρ απομεινρι της ναι η Μεσγειος Θλασσα. Ο 5ος σε διαστσεις δορυφρος του πλαντη Κρνου, που ανακαλφθηκε το 1684, ονομσθηκε Τηθς απ το μυθικ αυτ πρσωπο.
________________________



     Φιλοσοφικς απψεις για τη προλευση του κσμου απ το νερ που επιβεβαινονται με τη θεωρα σχηματισμο του πρωτοκυττρου απ το προβιοτικ διλυμα, που σχηματστηκε απ τα επιφανειακ νερ των λιμνν, στις συνθκες των ηλιακν επιδρσεων, των ηλεκτρικν εκκενσεων και των υψηλν θερμοκρασιν που επικρατοσαν την εποχ του σχηματισμο της Γης. Θεωρα που χει επιβεβαιωθε πειραματικ μχρις ενς σημεου, εν εξακολουθε να παραμνει γνωστος ακμα ο τρπος της δημιουργας της ζως καθαυτς. Η ζω τοποθετεται στο ηλεκτρικ δυναμικ των κυττρων που αναπτσσεται μεταξ της εσωτερικς κι εξωτερικς επιφνεις τους απ διαφοροποιημνα ιντα, που επηρεζονται απ την ηλιακ ακτινοβολα, με συνπεια να αυτοδημιουργεται κνηση, κατ' εξοχν γνρισμα της ζως.
     Ερευνητα επσης εναι κι η φση του νερο του Θαλ, που ο Αριστοτλης χαρακτηρζει υλικ εδος που ο Θαλς φρντισε να δσει νου και ψυχ, κατ' εξοχν γνωρσματα της αυτονομας και της αυτοκινησας. Κατ' αυτ τον τρπο καταπολεμ την αδρνεια που χαρακτηρζει τη μζα της λης και προσδδει στο υλικ εδος του νερο αυτενργεια κι ικαντητα αυτοδημιουργας και μετασχηματισμν. Φιλοσοφικς θσεις περ συνπαρξης και συνεργασας της λης του νερο και της ενργειας της ψυχς, μας οδηγον στις θσεις συγχρνων Φυσικν, πως αυτ της ννοιας της συμπληρωματικτητας του Niels Bohr, που μ' αυτ γνεται αποδεκτ πως η φση των σωματιδων εναι κυματοσωματδιο.
     Παρατηρεται δηλαδ συνπαρξη και συνεργασα σ' εππεδο σωματιδων της λης αλλ και του κματος, ννοια της συμπληρωματικτητας, πραν της μικροφυσικς, αποδεχθηκε τι ισχει και στη Φυσικ του μεγακσμου με τον περφημο τπο της σχετικτητας του Einstein E=mc2 και που εκφρζει ισοδναμη αμοιβαιτητα λης (m) κι ενργειας (Ε), πλην μως εξακολουθε και διχζει τους Φυσικος Επιστμονες, στε λλοι να θεωρον την λη κι λλοι την ενργεια ως πρωταρχικ κοσμικ ουσα. Διαμχη που υπρχε απ την εποχ των Μιλησων, με τον Θαλ να εκφρζει τους υλιστς, εφσον το νερ του ερμηνεεται μνο ως προς την υλικ μορφ του χωρς τη ψυχ-ενργεια.



     Συμπερανεται λοιπν τι με την εμψχωση του νερο, επιτυγχνει απ ττε τη σγχρονη ννοια της συμπληρωματικτητας της Φυσικς Επιστμης. Αλλ εκτς απ την εμψχωση του νερο, προβανει και στη νουθτηση αυτο, στε να 'χει αυτονομα κι αυτοσυνειδησα, γεγονς που διακρνεται να υπρχει στη φση μμεσα, απ τη θεωρα του Ilya Prigogine περ δημιουργας των δομν της λης απ δυναμικ ασταθ συστματα μακρν της ισορροπας. Δηλαδ απ τα τυχαα, κατ παργκλιση, σωματδια που δεν πειθαρχον στη θεωρα των συντονισμν της θεωρας του Henri Poincare, σμφωνα με την οποα τα σωματδια δημιουργον προγραμματισμνα, αλλ κι ενδεχομνως να δρουν εκτς των φυσικν ορων της παρατρησης. Επιπλον, η αυτονομα κι η αντενργεια που ο Θαλς προσδωσε στο νερ, επιβεβαινεται σμερα χρη στα λεγμενα αυτοποιητικ κι αυτορρυθμιζμενα συστματα. ρα με τις σγχρονες θεωρες εναι δυνατν να δεχθομε πως η φση δημιουργε με νου. Θση που απορρει κι απ το επιστημονικ ερτημα, γιατ ο εγκφαλος, κντρο της ανθρπινης συνεδησης, να διαφρει απ την λη φση, εφσον φση εναι κι ο εγκφαλος.
     ρα δικαως προσδωσε στο νερ νου και ψυχ.
Εφσον λος ο κσμος δημιουργεται απ το νερ, που δεν χει αρχ και τλος, σημανει τι λος αυτς ο πολμορφος κσμος εναι νας και μετασχηματζεται σε πλθος μορφν που προκπτουν απ αλλοισεις κι αναμξεις των στοιχεων, πως λει ο Θαλς και οι μαθητς του. Αυτ τα στοιχεα προφανς εναι τα 4 πολυθρλητα θεμελιδη, δηλαδ το νερ, η γη, ο αρας κι η φωτι, προερχμενα απ το νερ, αφο αυτ εναι το 1ο και μοναδικ στοιχεο και τα οποα στοιχεα αναμειγνονται μεταξ τους προκειμνου να δημιουργσουνε τον πολμορφο κσμο.
     Το απσπασμα αυτ δεχνει με 1η ματι να βρσκεται σε αντφαση με την ποψη, πως η μοναδικ ουσα απ' που προλθε ο κσμος εναι το νερ, εφσον γνεται λγος, τι ο κσμος αυτς γινε απ τα 4 θεμελιδη στοιχεα του νερο, της γης του αρα και της φωτις. Μα βαθτερη μως ματι μας οδηγε στην ερμηνεα πως εχε παρατηρσει τη μεταμρφωση του νερο, ανλογα με τη θερμοκρασα απ την υγρ στη στερε κι αρια κατσταση, με αμφδρομη πορεα. Γεγονς που προφανς τον οδηγε στο συμπρασμα να δεχθε μεν το νερ ως μοναδικ του κσμου ουσα, πλην μως απ τη θεμελιακ υγρ κατσταση αυτο δημιουργε διαδοχικ τις λλες καταστσεις, που εκφρζουν αντστοιχα τη γη, τον αρα και τη φωτι.
     Οπτε διαχωρζει τις ννοιες κατσταση κι ουσα, που σημανει πως ο κσμος εναι νας και μοναδικς στην ουσα, αλλ πολμορφος σε καταστσεις. Θση που ταιριζει και με τις σγχρονες επιστημονικς αντιλψεις των Φυσικν ερευνητν, που δεν χουν πψει ν' αναζητον αυτ τη μοναδικ ουσα δναμη του σμπαντος κσμου, απ τον Νετωνα με τη διατπωση του νμου της παγκσμιας λξης, μχρι τον Maxwell που νωσε τον ηλεκτρισμ με τον μαγνητισμ (πρδρομος σως να θεωρηθε ο Θαλς που αναφρεται με τις διες ιδιτητες στο λεκτρο και στον μαγντη). Ακμη μλιστα και ο Einstein εχε παρμοιες ιδες, καθς νωσε τον χωροχρνο με τη βαρτητα, προκειμνου να φτσουμε στη σγχρονη προσπθεια ενοποησης των 4 θεμελιωδν δυνμεων, του ηλεκτρομαγνητισμο, της βαρτητας και των ισχυρν κι ασθενν πυρηνικν δυνμεων.



     Στο διο συμπρασμα που κατληξε ο Θαλς κι λλοι αρχαοι λληνες Φιλσοφοι, πως η φση στις πρωταρχικς της δομς εναι μα θεμελιδης ονττητα, οδηγομαστε και σμερα με την επιτυχα των Φυσικν Επιστημνων να μετατρπουν πρωτνια σε νετρνια κι αντιστρφως τα νετρνια σε πρωτνια, αμφισημα που οδηγε στο να και μοναδικ πρσωπο του Σμπαντος. Τλος αυτ η μοναδικτητα της κοσμικς ουσας του Θαλ εκφρζεται σμερα επσης με προσπθεια ενοποησης της Κβαντικς Μηχανικς και της Γενικς Θεωρας της Σχετικτητας, που καταβλλεται απ τους Φυσικος Επιστμονες, με αποτλεσμα να διατυπωθε η Θεωρα της Υπερβαρτητας. Σμφωνα με αυτν λα τα σωματδια θα μποροσαν να θεωρηθον διαφορετικς καταστσεις του ιδου υπερσωματιδου.
     Αυτ η προσπθεια των επιστημνων σμερα να ενοποισουν τη Γενικ Θεωρα της Σχετικτητας με τη Κβαντικ Φυσικ, δηλαδ να εκφρσουνε σε μα θεωρα και να εξισσουν αυτ που ισχουν στα μγιστα μ' αυτ που ισχουν στα ελχιστα, δεχνει τι κι ο Θαλς εχε εξισσει ποιοτικ και στο νερ τη μγιστη με την ελχιστη μορφ του. Το πνεμα που ο Θαλς κι λλοι φιλσοφοι υποστηρζουνε τη μοναδικτητα, ως αρχ και τλος της πολλαπλτητας του κσμου, ερμηνεει σαφστερα ο Αριστοτλης λγοντας: "Αυτ απ το οποο αποτελονται λα, το 1ο απ' που δημιουργονται και το τελευταο που διαλονται και που η ουσα μνει πντα σταθερ και μνο οι ιδιτητες μεταβλλονται, αυτ θεωρ τι εναι το βασικ στοιχεο κι η αρχ του σμπαντος κσμου". Για το λγο αυτ πιστεουν τι τποτα δεν γεννιται και τποτα δε χνεται, αφο αυτ η φυσικ ουσα υπρχει πντα. Καταλγει δε ο Αριστοτλης στο συμπρασμα, τι πρπει να υπρχει κποια ουσα απ την οποα δημιουργονται λα τ' λλα, εν αυτ παραμνει η δια αλλ κινομενη πως το νερ, πως συμπληρνεται απ τον Σιμπλκιο. Σμφωνα λοιπν με τα λεγμενα του Αριστοτλη το νερ στην ουσα του παραμνει πντα σταθερ, εν δναται να μετασχηματζεται σ' λλες πολλς καταστσεις, που καταλγουνε στην αρχικ ουσα του. Οι καταστσεις αυτς ττε ολοκληρνουνε κυκλικ πορεα μετασχηματισμν, με συνπεια αυτ η κοσμικ ουσα να μην χει οτε αρχ, οτε τλος κι τσι να παραμνει αινια.
     σον αφορ το πς επιτυγχνονται αυτο οι μετασχηματισμο, υπρχει η μαρτυρα του Σιμπλκιου που αναφρει πως η αρχικ κοσμικ ουσα εναι και κινομενη, αλλ δηλνεται καθαρ πως ο Θαλς επιτυγχνει τους μετασχηματισμος προσδδοντας, στο νερ κι αυτονομα κι αυτοκινησα. Λνε ο Αριστοτλης κι ο Ιππας, τι θερησε ως υπρχουσα σ' λα τ' ψυχα, εφσον σ' αυτ δωσε ψυχ, δηλαδ κνηση, εμπνεμενος απ τις κινητικς ικαντητες των φυσικν μαγνητν και του λεκτρου. φθασε μχρι του σημεου, 1ος να υποστηρξει πως η ψυχ εναι αεικνητη κι αυτοκινομενη, πως και το νερ, η 1η κοσμικ ουσα. Αιτιολογονται τσι οι αντιλψεις του Αριστοτλη για τους μετασχηματισμος της μας και μοναδικς κοσμικς ουσας που παραμνει πντα σταθερ, στω κι αν αλλζει μορφς και σχματα. Πρκειται δηλαδ για να αυτοδναμο κι αυτορρυθμιζμενο φυσικ σστημα, που επισημανει η σγχρονη Φυσικ κι η Βιολογα και που αποτελε κοσμικ ανακυκλομενο σστημα του μετασχηματισμο της αρχικς κοσμικς ουσας του νερο και της επιστροφς σ' αυτ, μετ απ τη κοσμικ, συμπαντικ του πορεα.



     Αυτ το νερ για το οποο μιλ, εκφρζει την εσωτερικ ενργεια ενς φυσικο συστματος, που οφελεται στη κινητικτητ του και στη θση των δομικν του στοιχεων. Η μεταβολ της ενργειας αυτς δηλνεται απ την αποτελεσματικτητα ολοκλρου του συστματος. Τλος, ολκληρο το κοσμογονικ κκλωμ του εκφρζει τα αυτοποιητικ φυσικ συστματα που χουνε την ικαντητα ν' ανανενονται, συνεπεα μεγλου αριθμο βργχων ανδρασης θετικς κι αρνητικς κατεθυνσης. Οι βργχοι αυτο συνεργαζμενοι εσωτερικ μεταξ τους πετυχανουνε τη προσαρμογ τους στις απαιτσεις του περιβλλοντος. Σμφωνα με τα αυτοποιητικ φυσικ συστματα ερμηνετηκαν η ανπτυξη κι η εξλιξη των ντων στη Γη, ο σχηματισμς κι η λειτουργα των κυττρων, η σταθερτητα αλλ κι οι μεταλλξεις των γονιδων και του εγκεφλου.
     Οι μελτες αυτν δειξαν τι χουμε μα προγραμματικ λειτουργα, αλλ και συγχρνως και δυναττητα επαναπρογραμματισμο νας λειτουργας, κατ τον τρπο του νου και της ψυχς του Θαλ. Επομνως ολκερο το Σμπαν δναται να θεωρηθε να αυτοδναμο αυτοποιητικ σστημα, αποτλεσμα αυτομτων αλληλοεπιδρσεων, που η αρχ θα μποροσε να 'ναι νας κλειστς βργχος. Κλειστ βργχο μως αποτελε ο μαγντης και το λεκτρο του Θαλ διτι, πως εναι γνωστ, χουνε 2 διαφορετικν κατευθνσεων πλους, που δνανται να δημιουργσουνε κι αυτοκινησα κι ετεροκινησα λγω των ελκτικν κι απωστικν δυνμεων που δημιουργονται αυτματα κι απ τους δυο πλους του ηλεκτρομαγνητισμο. Επομνως αυτς ο εν δυνμει κι ενεργεα αυτματος ηλεκτρομαγνητισμς των σωμτων εναι ο νους κι η ψυχ που δωσε σ' λα τα ψυχα.
     Αυτ την δια τη ψυχ δωσε στο Σμπαν ολκερο, αλλ και στο στοιχειδες υγρ. Επειδ ο νους κι η ψυχ του εναι εμπνευσμνες απ την αυτοποιημνη κινητικ ικαντητα των 2 πλων του ηλεκτρομαγντη, σημανει τι 2πολη εναι η στοιχειδης κοσμικ ουσα, σο κι λο το Σμπαν ως ολτητα. Με τις παραπνω ερμηνεες περ διπολισμο τσο της στοιχειδους κοσμικς ουσας, σο και του λου Σμπαντος, ας επιδιωχθε με τλμη να γνει νας παραλληλισμς του νου και της ψυχς με τα σγχρονα δεδομνα της Φυσικς Επιστμης. Ειδικτερα, η Φυσικ δχεται στα αρχικ στοιχεα της δημιουργας αυτ το θετικ κι αρνητικ δυσμ, που λγω του, τα στοιχεα λκονται κι απωθονται συνεπεα των στροφορμν τους σε διαρκ τυχαα αλλαγ, λγω των εσωτερικν δυνμεων του συστματος. Τα αρχικ σωματδια της δημιουργας του Σμπαντος -επ πλον της ννοιας της συμπληρωματικτητας του Niels Bohr περ κυματοσωματιδων- αποδεχθηκε τι χωρζονται σε 2 βασικς κατηγορες, στα φερμινια και στα μποζνια, που εκπροσωπον διαφορετικς προβολς ενιαας ονττητας. Επομνως δεν χουν ουδεμα ουσιαστικ διαφορ μεταξ τους, αποδεικνοντας, παρ την ετεροπολικτητα των στροφορμν τους, την εντητ τους στη μοναδικτητα του γεωμετρικο σχματος στη Φση τους.



     Διαφορετικς γεωμετρικς προβολς, ενς και μοναδικο σχματος, δνανται να θεωρηθον κι οι μεταστοιχεισεις του νερο σε γη, αρα και φωτι, εφσον ιδιατερα χει ερευνσει τη Γεωμετρα. ποψη που ενισχεται κι απ τη χρση των γεωμετρικν σχημτων για τη παραστατικ απδοση των στοιχεων εκ μρους του Πυθαγρα, -που υπρξε μαθητς του- ο οποος επηρασε κατ’ επκταση τον Πλτωνα σ' αυτ. Μα ετεροπολικ μοναδικτητα, που δεν συμβανει μνο στα αρχικ στοιχεα της δημιουργας, αλλ και σ' λο το Σμπαν, καθσον υποστηρζεται, πως υπρχει αμφδρομη σχση μεταξ σωματιδων και Σμπαντος, εντς του οποου μπορε να χουμε μετασχηματισμος χωρς βλος του χρνου. Πολλο επιστμονες μλιστα αποδχονται ως φυσικ πραγματικτητα την ολτητα του Σμπαντος κι υποστηρζουν τι ο διαχωρισμς κι η διαφορετικτητα στη φση αποτελε τοπικ φαινμενο. Με τη σημεωση τι η κνηση, που χαρακτηρζει τους μετασχηματισμος εντς του Σμπαντος δεν εναι ετερογενς, αλλ ενδογενς της φυσικς πραγματικτητας, πως πρεσβεουν οι φιλοσοφικς απψεις του. Η κνηση κι η ολιστικ αντληψη του φυσικο κσμου αποτελον τις θεμελιδεις αιτες δημιουργας και λειτουργας του, η δε κνηση του Σμπαντος εναι η αιτα δημιουργας της μεταβαλλμενης φυσικς πραγματικτητας.
     Η ψυχ του Θαλ υπρχει στο στοιχειδες υγρ και στο Σμπαν, πως παραδχεται κι η σγχρονη Φυσικ Επιστμη. Μεταστοιχεισεις ββαια χουμε και στον μικρκοσμο αλλ και στον μεγκοσμο, τοι σε λη τη κλμακα της φσης του Σμπαντος, τσι στε να αποδεικνεται η εντητα του μικρο και του μεγλου κσμου. Αυτ, επ πλον, δηλνεται με τη προσπθεια εντητας της Μικροφυσικς των σωματιδων με τη Γενικ Θεωρα της Σχετικτητας, που συνεχς διαπιστνεται η εξρτηση της Μεγαφυσικς απ τη Μικροφυσικ. Εντητα που χαρακτηρζεται απ την αναη κνηση που υπρχει απ τον Μικρκοσμο μχρι τον Μεγκοσμο κι εναι αυτ τσι στε να εξισορροπε τη βαρυτικ λξη, καθσον σ' αυτς τις κινσεις αναπτσσονται και πισεις διαφυγς, με συνπεια η εξισορρπηση να οφελεται σ' ετεροπολικς αναδεικνυμενες δυνμεις.



     Αυτ η διπολικτητα του ηλεκτρομαγντη ενπνευσε τον Θαλ να εμψυχσει τσο το στοιχειδες υγρ σο κι λο το Σμπαν, στε με αυτ τη ψυχ να δημιουργσει και να λειτουργσει λες τις κλμακες του σμπαντος κσμου. Μα δυναμικ του μαγνητισμο, που σμερα επιβεβαινεται απ τις μετρσεις του φωτς των ουρανων σωμτων κι επηρεζεται κι απ το μαγνητικ πεδο. Ο δε ηλιακς μαγνητογρφος χαρτογρφησε το μαγνητικ πεδο του Ηλου, με μαγνητικς γραμμς μοιες του συνθους μαγντη, με δεξιστροφη κι αριστερστροφη κυκλικ πλωση, ανλογα με τη πολικτητα και τη κατεθυνση του μαγνητικο πεδου. Δεξιστροφη κι αριστερστροφη κυκλικ πλωση στον Μεγκοσμο, που μας οδηγε στα δεξιστροφα κι αριστερστροφα σωματδια του Paul Dirac του Μικρκοσμου, που περιστρφονται πως η σβορα.
     Αν πργματι ο παραλληλισμς εναι ορθς, ττε και τα σωματδια εναι ηλεκτρομαγνητικ δπολα, που η πολικτητα κι η κατεθυνση των μαγνητικν πεδων επιτρπει ανλογα τη δεξιστροφη αριστερστροφη κνησ τους. Αποδεικνουν τσι τα ηλεκτρομαγνητικ δπολα την εντητα του Μικρκοσμου και του Μεγκοσμου κι τι το Σμπαν ολκληρο αποτελε να ολγραμμα, που το ελχιστο εναι μοιο με το μγιστο, εν και στο μγιστο εμπεριχεται το ελχιστο. Αυτν την αναη κνηση και ταυτοχρνως σταθερτητα στη φση παρατρησε κι ο Θαλς γι' αυτ και νουθτησε κι εμψχωσε τσο το στοιχειδες υγρ, σο και το Σμπαν ολκληρο σε μα αυτνομη εντητα, μη διαχωρζοντας τ' ψυχα απ τα μψυχα. Φθνοντας μλιστα στο σημεο να διατυπσει την αρχ, τι απ την ουσα που προρχεται το κθε τι, εναι φυσικ και να τρφεται, θλοντας να τονσει με αυτ τον τρπο την κοιν καταγωγ λων. Απαντντας με τη διατπωση αυτς της αρχς και στο σγχρονο ερτημα, αν οι ζντες οργανισμο αποτελον κτι διφορο εναι μα εντητα με την λλη φση.



     Γι' αυτ το θμα ο Werner Heisenberg υποστηρζει πως εμαστε ολοφνερα πολ μακρυ ακμα απ τη περιγραφ, λγω της περιπλοκς τους, των βιολογικν φαινομνων, στω και με μα μαθηματικ παρσταση. Αν κι χει επιτευχθε αρκετ προδος στην επιστμη της Βιολογας με τη μελτη της εφαρμογς των νμων της Φυσικς και της Χημεας επ των ζντων οργανισμν, τση που και σμερα συνεχζεται, παρ την εσοδο της Κβαντικς Μηχανικς, που καθιστ το πρβλημα ακμα δυσχερστερο. Αλλ η μελτη για την εντητα της φσης χει προχωρσει σημαντικ, τσι στε σμερα να μιλμε για μα ουσα και για μα δναμη, εν ο κσμος δεχνει να εναι μα συνφανση πολπλοκων σχσεων ενς ενιαου λου.
     Εναι φιλοσοφικ θση του Θαλ τι εναι φυσικ να τρεφμαστε μ' αυτ απ το οποο προερχμαστε. Η θση αυτ παρουσιζεται εμφανστερα στον μεταβολισμ του κυττρου, του θεμελιδους ζωντανο οργανισμο, που η κατασκευ των σχισμν της μεμβρνης του εναι ττοια στε να λειτουργε επιλεκτικ τσο για την εσοδο των τροφν απ το φυσικ του περιβλλον, σο και για την αποβολ των αχρστων. Επιλεκτικτητα λειτουργας του κυττρου, που δηλνει ταυτοχρνως τι το κτταρο λειτουργε με τη δικ του συνεδηση. Αλλ αν και στο κτταρο -που θεωρεται η απαρχ του ζντος αυτνομου οργανισμο- επιβεβαινεται πσο εξσου σωστς εναι ο ισχυρισμς του τι και τ' ψυχα χουν ψυχ με τη προδο του χρνου, καθσον, αυτ που χαρακτηρζεται σμερα τυχαο στη Κβαντικ Μηχανικ, αριο δναται ν' αποδειχθε πως αποτελε τη συνεδηση των σωματιδων.
     Καθσον κι η θεωρα του Ilya Prigogine περ νων δομν της λης, που χαρακτηρζεται απ τη τυχαιτητα δρσης των σωματιδων, εναι εμπνευσμνη απ τη θεωρα του Henri Poincare περ συντονισμο των σωματιδων. Ο συντονισμς αυτς δναται να εναι η γλσσα επικοινωνας ακμα κι η συνεδηση της Φσης στο εππεδο των σωματιδων, αλλ και σ' λη τη κλμακα του Φυσικο Κσμου. Αυτ η αυτοσυνειδησα της Φσης δναται να εκφραστε κι απ τις ελκτικς κι απωστικς δυνμεις που αναπτσσονται σ' να φυσικ σστημα εκφραζμενο ως ενιαο λο, που εντς του συμβανουν οι μετασχηματισμο των ποικλων σχσεων των φυσικν ντων. Οι μετασχηματισμο αυτο χουν 2 κατευθνσεις: Η μια δηλνει την ευθγραμμη πορεα του χρνου, που εναι συνυφασμνη με την εξλιξη των ντων. Με αυτ την ννοια ο Θαλς αναγνωρζει τον χρνο ως τον πλον σοφ. Η λλη κατεθυνση πορεας του χρνου εναι κυκλικ, εφσον υποστηρζεται τι τα ντα διαλονται τελικ σ' αυτ το ενιαο κι αινιο λον απ' που και προρχονται. Αν λοιπν χουν τσι οι πορεες των μετασχηματισμν γι' αυτν, σμερα οι αντιλψεις για τη πορεα των μεταβολν στη Φση βασικ θεμελινονται απ 2 θεωρες. Αυτ του Poincare, που διατπωσε το συμπρασμα περ επιστροφς ενς θερμοδυναμικο συστματος σε προγενστερη κατσταση σμφωνα με τις αρχς διατρησης της ενργειας.



     Η επιστροφ δε αυτ, που εκφρζει τη φιλοσοφα του Θαλ σε συμπαντικ εππεδο, εναι γνωστ ως επανεμφνιση αναπαραγωγ Henri Poincare κι ο κυκλικς χρνος που χρειζεται εναι πολ μεγλος κι ονομζεται χρνος Henri Poincare. Εν δχεται τι στο φυσικ μακροσκοπικ περιβλλον, λγω των ποικλων εξωτερικν επιδρσεων, η πορεα των μετασχηματισμν εναι μη αντιστρεπτ. Απεναντας ο Ilya Prigogine αναιρε τη θεωρα του Henri Poincare κι υποστηρζει πως οι ευθγραμμοι με-τασχηματισμο στα σωματδια ενς θερμοδυναμικο συστματος επεκτενονται και στις μακροσκοπικς φυσικς μη αντιστρεπτς πραγματικτητες. Εν δεν αποκλεει τις αντιστρεπτς διαδικασες του Henri Poincare σε σωματδια εξαιρετικν περιπτσεων, που αποσυνδονται απ την αλληλεπδραση με το λοιπ Σμπαν. Απ την παραπνω συνοπτικ κθεση των δο βασικν θεωριν για την κατεθυνση του χρνου των μετασχηματισμν, παρατηρεται τι η μα θεωρα δεν αποκλεει την λλη. Επιπλον η θεωρα του Ilya Prigogine χρησιμοποιε ως προπθεση, για την απδειξη της, τους συντονισμος του Henri Poincare, γεγονς που μας οδηγε στη σκψη τι εντς του Σμπαντος αμφτερες οι θεωρες ισχουν, κατ την ννοια της συμπληρωματικτητας του Niels Bohr. τσι μπορομε να δεχθομε τι στα δυναμικ εξελικτικ συστματα της Φυσικς και της Βιολογας δναται να ισχει η θεωρα του Ilya Prigogine, εν στα δυναμικ τελεολογικ συστματα τα οποα λειτουργον επαναληπτικ στα πλασια του Σ-μπαντος ισχει η θεωρα του Henri Poincare, αμφτερες αλληλοσυμπληρομενες.
     Αυτ η συμπληρωματικτητα της πορεας των μετασχηματισμν της κοσμικς αρχς του νερο εκφρζει η Κοσμογονα του Θαλ, η οποα επ πλον δναται να σχετζεται με τη σγχρονη θεωρα της επανληψης της αυτοομοιτητας πως προκπτει απ τον μαθηματικ νμο της τοπολογας. Σμφωνα με τον νμο αυτν απ να και μοναδικ σχμα δνανται να προκψουν πολλο μετασχηματισμο, τσι στε να ισχει και η αρχ του ολογρμματος του David Bohm, που το λο επαναλαμβνεται σε αυτοομοιτητα σε λες τις κλμακες της Φσης, με κατεθυνση πορεας λειτουργας του Σμπαντος απ την τξη στο χος και αντιστρφως απ το χος στην τξη. νας κσμος με αμφτερες τις συμπληρωματικς πλευρς, πως ο εμψυχωμνος ετεροπολικ ηλεκτρομαγντης του. Λογικ συνπεια ταν, αφο περιγραψε το Σμπαν ολκληρο, να στρψει τη προσοχ του στη μελτη των στρων, γι' αυτ, πως αναφρθηκε προηγουμνως, ο Τμων στους Σλλους του επαινε αυτν ως εξαρετο αστρονμο, ο δε Λβων απ το ργος αναφρει πως στο γαλμα του υπρχε η επιγραφ: "Τοτον τον Θαλ ανθρεψε η Ιωνικ Μλητος κι απ τους αστρονμους λους πρτον σε σοφα ανδειξε".
      Η μελτη επ των στρων πρπει να ταν συνεχς κι επισταμνη, με αποτλεσμα να διασωθε το ανκδοτο, που φρει αυτν να πφτει σε να λκκο καθς βγαινε μαζ με μα γρι ( με τη χαριτωμνη υπηρτρια του κατ λλη εκδοχ), απ το σπτι του για να μελετσει τα στρα. Δχθηκε πειτα την ακλουθη παρατρηση της: "Εσ Θαλ, δεν μπορες να δεις αυτ που εναι μπροστ στα πδια σου και φαντζεσαι τι μπορες να μθεις αυτ που εναι πνω στον ουραν". Φρση που και σμερα μπορε να λεχθε με το διο πνεμα για ναν επιστμονα μεγλο απ την αμαθ γρι γειτνισσα του την αμαθ οικιακ βοηθ του, που δεν μπορε να αντιληφθε το ργο του μεγλου επιστμονα κι ας εναι τσο κοντ του. Εν κατ λλη ερμηνεα, εσκεμμνα εχε κατλθει σε πηγδι για να παρατηρσει τ' στρα στη διρκεια της μρας, στις συνθκες σκτους του πηγαδιο.



     Ας δομε λοιπν, απ τις διασωθεσες μαρτυρες, τι εχε παρατηρσει στο θλο του ουρανο. Ορισμνοι πιστεουν, πως λει ο Εδημος, τι εναι 1ος που μελτησε τ' στρα και προβλεψε εκλεψεις του Ηλου και τα ηλιοστσια, που μσω τους ορζονται οι εποχς. Επσης πρτεινε τον χωρισμ του τους σε 365 μρες. Αυτς εναι κι ο λγος που θαυμζεται απ τον Ξενοφνη και τον Ηρδοτο, εν αναφρονται σε αυτν ο Ηρκλειτος κι ο Δημκριτος. Ο Καλλμαχος επσης πιστεει πως αυτς ανακλυψε τη Μικρ ρκτο, που προφανς χρησιμοποιε για τρηση της κατεθυνσης με τη βοθεια του Πολικο Αστρα, που δεχνει σταθερ το Βορρ. Πρτος διατπωσε την ποψη για τη φση και τα μεγθη του Ηλου και της Σελνης, τι εναι το 1/720 της τροχις τους. Αυτ σημανει πως εχε μετρσει το μκος των τροχιν Ηλου και Σελνης, πως επσης και τις διαμτρους τους με τη βοθεια των ομοων τριγνων. Στη συνχεια με απλ διαρεση των 2 αυτν μετρσεων κατρθωσε να ορσει τη μεταξ τους σχση ως το 1/720. Σκψεις που δεν αποκλεουν λλες ερμηνεες, πως για τον προσδιορισμ αυτς της σχσης σως χρησιμοποησε την κλεψδρα για τη μτρηση του χρνου, ως επσης και το χωρισμ του κκλου απ τους Βαβυλνιους σε 3.600 μονδες και με τη βοθει του προσδιρισε το μετρικ μγεθος του τξου απ την ανατολ μχρι τη δση του Ηλου.
     Ο διος 1ος προσδιρισε τη χρονικ διρκεια του μνα σε 30 μρες απ την αξηση της Σελνης στη γννηση της και τη μεωση στη γρανσ της. Παρατρησε ακμα τις ισημερες του Ηλου, μετρντας τη διρκεια μρας και νχτας στη διρκεια του χρνου κι αιτιολγησε τις εκλεψεις, βασιζμενος στο τι η Σελνη βρσκεται στην δια ευθεα γραμμ μεταξ Γης και λιου. Μλιστα εχε προβλψει τη συγκεκριμνη μρα του χρνου ολικς κλειψης του Ηλου, που συνβη την εποχ που δναν μχη μεταξ τους οι Μδοι με τους Λυδος, με βασιλι των Μδων τον Κυαξρη, τον πατρα του Κροσου, ταν ξαφνικ πνω στη μχη η μρα γινε νχτα. Η ανωτρω ολικ κλειψη του λιου, σμφωνα με τις περιγραφς, χρονολογεται τι συνβη στις 28 Μη 585 π.Χ. και μλιστα λγεται τι κατστη δυνατ η πρβλεψ της χρη στη πρσβαση του Θαλ σε βαβυλωνιακος πνακες, που εχαν καταγραφε οι μερικς κι ολικς εκλεψεις του Ηλου. Επομνως η πρβλεψη δεν βασσθηκε σε μα επιστημονικ θεωρα του ιδου.



     Η παραπνω ποψη εκτιμται πως εναι ασθενς ισχυρισμς, καθσον πως αποδεικνεται απ το πλθος των λλων αστρολογικν παρατηρσεων και συμπερασμτων, αλλ απ τις γεωμετρικς πρωττυπες παρατηρσεις του, δεχνει να εχε τις δικς του επινοσεις, μσα απ τις αδιλειπτες παρατηρσεις και μελτες των στρων. Εκτιμται τι δεν υπρχε ανγκη να καταφγει σε λλους πνακες, απ αυτος που πιθανν να εχε ο διος καταστρσει, εφσον εχε μελετσει τις τροχις του Ηλου και της Σελνης, ως επσης και τις φαινομενικς ταχτητες αυτν. Συνεπεα αυτν των υπολογισμν δεν ταν δσκολο να προβλψει και τις συμπτσεις των τροχιν τους, ποτε συμβανουν οι εκλεψεις, αιτιολογντας αυτς με τρπο που και σμερα ερμηνεονται. Οι δε υπολογισμο δεν απχουν και πολ των σημερινν δεδομνων, διτι στις φαινομενικς ταχτητες του Ηλου στη διρκεια του χρνου, μετροσε ουσιαστικ τη ταχτητα περιφορς της Γης γρω απ τον λιο. Γι' αυτ η πρβλεψη του για την ολικ κλειψη υπρξε κι ακριβς, εν στη πραγματικτητα οι φαινομενικς παρατηρσεις και μετρσεις δεν μπορε να εναι τσο ακριβες. Σκψεις που επσης δεν αποκλεουν τι πιθανν να γνριζε τους κκλους "Σρος" κι "Εξελιγμς", που χρησιμοποιοσαν οι Βαβυλνιοι για τον προσδιορισμ των εκλεψεων της Σελνης. Προφανς με τη βοθεια αυτν εχε παρατηρσει, τι τις εκλεψεις της Σελνης ακολουθε να χρονικ διστημα 23,5 μηνν για την κλειψη του Ηλου, που μως χει πιθαντητα 57% να συμβε.
     Πλην μως για την ακριβ πρβλεψη της κλειψης του λιου δεχνει πω εχε δικ του θεωρα που εναι χαρτογρφηση των φαινομενικν τροχιν Ηλου και Σελνης, πιθανν στο χρνο πλησον των 23,5 μηνν μετ απ τις εκλεψεις της σελνης. Ακμα με τις παρατηρσεις και τις μετρσεις του διαπστωσε, πως η περοδος των ηλιοστασων, πως αυτ απεικονζεται στον φαινμενο ορζοντα, δεν εναι πντα ση. Διαπστωση που ασφαλς οδηγε και στη μελτη των εποχν του χρνου, εφσον απ τα ηλιοστσια χει προσδιορσει αυτς αλλ και τη διρκεια του χρνου σε 365 μρες. Επσης μλησε για τη πρων δση των Πλειδων, τι συμβανει 25 μρες μετ τη φθινοπωριν ισημερα, διαφοροποιομενος του Ησιδου για το διο θμα, γεγονς που σημανει πως εχε τις δικς του παρατηρσεις και τα δικ του συμπερσματα για τα στρα, επομνως και για τις εκλεψεις του λιου.



     Αλλ ο Θαλς, πως ο Πυθαγρας κι οι μαθητς του, δεν περιορσθηκε μνο σ' αυτς τις παρατηρσεις και τα συμπερσματα των στρων, διαιρε τη σφαρα ολκληρου του ουρανο με οριζντιους κκλους σε 5 ζνες που με κατεθυνση απ Βορρ προς Ντο, τη 1η ονομζει αρκτικ κι εναι πντα φανερ, η λλη εναι η θεριν τροπικ, ακολουθε η περ τον ισημεριν ζνη, η λλη εναι η χειμεριν τροπικ κι η τελευταα προς Ντο η ανταρκτικ που εναι αρατη. ρισε ακμα τη ζωδιακ ζνη, που εναι λοξ κι εφπτεται ο κκλος της στους λλους 3 μεσαους. Τλος, λους τους κκλους, που ορζουν τις ζνες, τμνει κθετα ο μεσημβρινς, απ την Αρκτικ ως την Ανταρκτικ, απ τον Βρειο μχρι τον Ντιο Πλο.
     Εναι ξια παρατρησης αυτ η διαρεση της ουρνιας σφαρας απ τον Θαλ, διτι τη θεωρε προφανς ως τον σμπαντα κσμο που δνει σφαιρικ σχμα. Στο συμπρασμα για σφαιρικ Σμπαν καταλγει απ τις κυκλικς τροχις που διαγρφουν τα στρα στον ουραν, που θεωρε, τι περιφρονται της Γης. Εναι χαρακτηριστικ κι η απντησ του στο ερτημα "Τ γινε πρτα, νχτα μρα;". Κι απντησε: "Η νχτα μα μρα πριν". Απντηση που δεχνει μα επαναλαμβανμενη συνχεια, γεγονς που συμβανει μνο στο σχμα του κκλου. Επειδ η μρα κι η νχτα προσδιορζεται φαινομενολογικ απ την τροχι του λιου. Αυτ σημανει, τι η τροχι του Ηλου εναι κυκλικ και γρω απ τη Γη, συμπρασμα που δηλνεται κι απ τον διο, που καθιστ την ανταρκτικ ζνη μη ορατ, λγω του τι βρσκεται κτωθεν της Γης.
     ρα το Σμπαν του Θαλ εναι σφαιρικ, περιφερμενο ολκληρο γρω απ τη Γη, εναι δηλαδ γεωκεντρικ. Η καταγραφ δε των οριζοντων ζωνν στην ουρνια σφαρα, προφανς απεικονζει τις τροχις του Ηλου σε σχση με τις αποστσεις του απ τη Γη κατ τις εποχς του τους, που κατ κποιο τρπο επεκτενει και στην ουρνια σφαρα ως ζνες αυτς. Ακμα σημεινει και τη κυρα ζνη στην ουρνια σφαρα, που εντς της λαμβνουνε χρα οι κριες παρατηρσεις κι οι δραστηριτητες των στρων και χαρακτηρζεται απ τον ζωδιακ κκλο. Τλος υποστηρζεται τι κι ο ορισμς του μεσημβρινο που τμνει κθετα τους οριζντιους κκλους απ Βορρ ως Ντο, δεχνει και τον ξονα περιστροφς του Σμπαντος κατ τον Θαλ.
     Για λα λοιπν εχε μιλσει ο Θαλς και δεν φησε ασχολαστη κι αυτ τη φση των στρων, που χαρακτηρζει ως γεδη αλλ πυρακτωμνη. Ττοια εναι η φση του Ηλου, εν της Σελνης η φση εναι απλς γεδης, εφσον αυτ φωτζεται απ τον λιο κι αντανακλ το φως του, πως συμβανει με το κτοπτρο. Συμπρασμα επιβεβαιωμνο και σμερα, που ο Θαλς καταλγει απ τις συνεχες παρατηρσεις του επ του Ηλου και της Σελνης. Κατληξε σ' αυτ το συμπρασμα απ την παρατρηση εκλεψεων του Ηλου, αλλ κι απ τις μεταβαλλμενες και περιοδικς αυξομεισεις του φωτισμο του σεληνιακο δσκου.



     Τλος, ξια προσοχς εναι κι η ποψ του για τη φση των στρων ως πυρακτωμνη γη. Δηλαδ ως μγμα φωτις και γης, που προλθε απ την αρχικ κοσμικ ουσα. Επομνως, ο χαρακτηρισμς της φσης του Ηλου ως πυρακτωμνη γη και της Σελνης απλς ως γεδους, δεν απχει και πολ απ τις σγχρονες θεωρες περ σχηματισμο του ηλιακο μας συστματος απ νεφλωμα, που με τη δημιουργα στροβλων σχημτισε τον λιο και τους γεδεις πλαντες του. Μετ απ λα σα εκτθηκαν για την αστρονομα του Θαλ, πργματι δικαινονται οι χαρακτηρισμο γι' αυτν στις διασωθεσες μαρτυρες περ πρτου κι εξαρετου αστρονμου, διτι για πολλ εχε μιλσει που επικρατον στα στρα της ουρνιας σφαρας, που ωρισμνα συμπερσματα χουνε και σμερα ισχ στη σγχρονη αστρονομα. Δεν αρκσθηκε μνο στις μελτες και στα συμπερσματ του για τα στρα στον ουραν, αλλ κνει το διο και για τα γινα φαινμενα, αποδεικνοντας κατ' αυτν τον τρπο την ικαντητα του να μεταβανει με νεση απ τον δημιουργικ κσμο της νησης, στον κσμο της αισθητς πραγματικτητας.
     Θεωρε τη Γη ως ακνητη κι επιπλουσα πνω στο νερ σα ξλο κι ευρισκμενη στο μσον του κσμου, πραγματοποιε μελτες και καταλγει σε συμπερσματα για τα γεωμετρικ σχματα που υπρχουν πνω σ' αυτ. Πλην μως η ποψ του που παρουσιζει τη Γη ως επιπλουσα του νερο, εγερει κποιες συζητσεις, με τον Αριστοτλη να υποστηρζει, πως αυτ η ποψη εναι αρχαιτατη και παραδθηκε στους νετερους απ τον Θαλ τον Μιλσιο, διτι εναι δυνατν η Γη να μνει ακνητη στο νερ, εν δεν μπορε να συμβε κτι ττοιο στον αρα. Αντθετα ο Σιμπλκιος παρουσιζει τον Αριστοτλη να μη συμφωνε με την ποψη αυτ του Θαλ, που σως ο φιλσοφος την φερε απ την Αγυπτο, που τη διατπωναν κατ τον διο τρπο αλλ με τη μορφ μθου.
     Ανεξρτητα μως απ το αν ο Αριστοτλης συμφωνε χι με την επιπλουσα στο νερ Γη κι αν ο Θαλς φερε την ποψη αυτ καθαυτ απ την Αγυπτο, διατυπνεται η γνμη τι πρκειται για προσωπικ του συμπερσματα. Μα πρτη αιτιολογα για την επιπλουσα Γη θα πρπει να ταν η παρατρησ του τι ο πγος, που αποτελε τη στερε μορφ, επιπλει της υγρς κατστασης του νερο. Επομνως κι η Γη που εναι στερε μορφ του νερο επιπλει επσης σε αυτ. Η αιτιολογα αυτ ενισχεται κι απ λλες αναλσεις, που επ πλον επτρεψαν στον Θαλ να καταλξει στο συμπρασμα, τι η Γη επιπλει του νερο. πως η εντπωση που φησαν σε αυτν τα νησι μες στο πλαγος, αλλ και τα καρβια, ως στερε αντικεμενα που επιπλουν στη θλασσα. Με τη σκψη της επιπλουσας στο νερ Γης, εξηγε τους σεισμος ως επσης και τις πλημμρες των ποταμν, εφσον λος ο κσμος βρσκεται επνω στο νερ. Γι' αυτ εξ λλου υποστριζε τη ταφ των νεκρν, προκειμνου να διευκολνει τη διλυση και την επιστροφ των σωμτων τους στο νερ, στην αρχικ κοσμικ ουσα.



     Αυτ λει περ Γης, χωρς να διευκρινζεται σαφς η θση της σχετικ με τα λλα ουρνια σματα. πως μως δνει την εντπωση τι κατχει κεντρικ θση στο Σμπαν με τα λλα ουρνια σματα περιφερμενα αυτς. Ακμα δεν γνεται κποιος λγος για το σχμα της αν εναι σφαιρικ εππεδο, φρεται μνο ακνητη κι επιπλουσα στο μσον του νερο, πως τα αγκυροβολημνα καρβια στη θλασσα. Στη συνχεια ασχολεται με την εξγηση διαφρων φαινομνων που συμβανουν πνω στη Γη. Εξγησε τις πλημμρες του Νελου αποδδοντας αυτς στους θερινος βοριδες που πνουν αντθετα στην Αγυπτο και κνουν τον Νελο να πλημμυρζει, επειδ ανακπτουν τη ρο του προς τη θλασσα. Σμφωνα δε με μα λλη ερμηνεα αποδδει τις πλημμρες των ποταμν στο γεγονς τι λος ο κσμος βρσκεται επνω στο νερ. Δικ του επσης επινηση υπρξε κι η εκτροπ μρους του νερο του ποταμο λυ, με συνπεια η ρο του νερο του ποταμο να χωρισθε σε 2 μρη και κατ' αυτν τον τρπο να γνει διαβατς απ τον στρατ του Κροσου. Τλος χρωστμε πρα πολλ στον Θαλ για τη προδο στη Γεωμετρα και θα αναφερθουν ορισμνα:

    * Λγεται, τι πρτος ο Θαλς απδειξε τι ο κκλος διχοτομεται απ τη διμετρ του, γεγονς που εναι γεωμετρικ αξωμα και αποδεικνεται στερεομετρικ με αναδ-πλωση των ημσεων του κκλου και την πλρη τατιση αυτν, μθοδο την οποα πιθα-νν και ο Θαλς να χρησιμοποησε.      *Επσης λγεται τι αυτς πρτος παρατρησε και διατπωσε, τι σε κθε ισοσκελς τργωνο οι παρ τη βση του γωνες εναι σες.
    * Πιθανς τρπος απδειξης ταν η μτρηση των γωνιν, αλλ και η στερεομετρικ αναδπλωση των ημσεων του ισοσκελος τριγνου περ τη μεσοκθετ του, με αποτ-λεσμα την πλρη τατιση των ημσεων. Εξ' αυτς της μεθδου πρπει να συμπρανε την ννοια της μεσοκαθτου του ισοσκελος τριγνου, που συγχρνως διχοτομε και τη τρτη γωνα του.
    * Με ανλογο τρπο πιθανν να αποδεικνει τι κι οι κατ κορυφ γωνες εναι σες, που για πρτη φορ ανακαλφθηκε απ τον Θαλ, πως αναφρει ο Εδημος. Πρκειται μλιστα για ανακαλψεις που ισχουν μχρι σμερα στη Γεωμετρα.
    * Η σημαντικτερη μως ανακλυψη εναι οι ανλογες γεωμετρικς σχσεις που ισχουν για τα μοια τργωνα. μοια τργωνα στη Γεωμετρα εναι αυτ τα οποα χουν σες γωνες, αλλ ανλογα μεγθη πλευρν, χωρς τα τργωνα να εναι σα.
    * Αυτ την ιδιτητα των ομοων τριγνων, η οποα ισχει και σμερα με ευρεα ε-φαρμογ, ο Θαλς εχε ανακαλψει και τη χρησιμοποησε για τον προσδιορισμ της α-πστασης των πλοων στη θλασσα.
    * Αναφορικ με τον προσδιορισμ του ψους των πυραμδων της Αιγπτου, χρησιμοποιθηκε η μθοδος της ανθρπινης σκις μιας ρβδου και αυτς των πυραμδων κατ την δια ρα, καθσον τ’ αντικεμενα με τις σκις τους σχηματζουν μοια τργωνα. Επομνως ο λγος του αγνστου ψους της πυραμδας με το μκος της ρβδου ισοται με τον αντστοιχο λγο των σκιν τους. Σμφωνα με τις αρχς των ομοων τριγνων ισχει η εξσωση, που δδει αμσως μτρησιμα μεγθη:

που Υπ = ψος πυραμδας, Μρ= μκος ρβδου, Σπ= σκι πυραμδας, Σρ= σκι ρβδου.

     Τελικ, πως διαπιστνεται απ λες τις μαρτυρες, ο Θαλς επισκφθηκε την Αγυπτο που λαβε μεν κποια επιμρφωση στη Γεωμετρα, πλην μως εμπλοτισε αυτς τις γνσεις με εφευρσεις απ τις δικς του παρατηρσεις και μελτες. Συμπρασμα που διατυπνει κι ο Πρκλος, που αναφρει, πως πγε πρτος στην Αγυπτο κι φερε τη γνση της Γεωμετρας στην Ελλδα, επινοντας πολλ και και θτοντας τις αρχς σε πολλ απ αυτ που ανακλυψαν οι μεταγενστερο του, προσθτοντας σ' λλα γενικς και σ' λλα εμπειρικς γνσεις. Αλλ σμφωνα και μ' λλες πηγς δικαιολογεται η μετβαση του Θαλ και των λλων φιλοσφων στην Αγυπτο και στη Βαβυλωνα, διτι στη μυθικ "χρυσ εποχ" του Ουρανο και του Κρνου (πως αποκαλεται κατ τον Πλτωνα), οι περιοχς αυτς εχαν εποικισθε απ λληνες που μετδιδαν τον πολιτισμ τους στους ιθαγενες αυτν των περιοχν. Μλιστα η Αγυπτος εποικσθη στην εποχ του Κρνου κι ο εκπολιτισμς τους ανατθηκε στον πολυμαθστατο Ερμ τον επονομασθντα Τρισμγιστο, στην εποχ που αναπτχθηκαν η Ιατρικ, η Γεωμετρα κι η Αστρονομα. ρα οι φερμενες ως Αιγυπτιακς γνσεις εναι Ελληνικς.
     Αυτς τις Ελληνικς γνσεις περ το 3.500 π.Χ., ο φερμενος βασιλις της Αιγπτου Μνωας δωσε εντολ στον αρχιερα Βοττη να συγκεντρσει μετ τον κατακλυσμ (προφανς του Δευκαλωνα), λα τα διασωθντα αρχαα κεμενα της Ιατρικς, Γεωμετρας, Αστρονομας και Φιλοσοφας και να μεταφραστον απ την ιερογλυφικ στην ιερατικ γραφ, που ταν γνωστ κενη την εποχ. ρευνα περ του ρλου των ιερων της Αιγπτου, που εχαν αναλβει τη φλαξη των παλαιν Ελληνικν γραφν και στις οποες εχαν νετη πρσβαση οι λληνες Φιλσοφοι. Ο ρλος αυτς μαρτυρεται και απ τον Δημκριτο κατ την επσκεψη του στην Αγυπτο. Αυτ η αλθεια εξ' λλου δηλνεται απ τον αιγπτιο ιερα στον Σλωνα, κατ την εκε επσκεψ του: τι ο πολιτισμς των Ελλνων προηγεται αυτο των Αιγυπτων κατ 1000 χρνια κι τι των Αθηναων ο πολιτισμς χει ιστορα 9000 χρνων. Απ τα παραπνω βγανει συμπρασμα πως οι Αρχαοι λληνες Φιλσοφοι, επομνως κι ο Θαλς, μετβαιναν στην Αγυπτο και στη Βαβυλωνα προκειμνου να μελετσουν αυτς τις γραφς των προγνων στην Επιστμη και στη Φιλοσοφα τους, τις οποες και προγαγαν. Παρδειγμα κι ο Πυθαγρας, που εχε παρακολουθσει μαθματα κι εχε δεχθε σσταση του Θαλ για μετβαση του στην Αγυπτο.



     Επειδ δεν μας φησε γραπτ αλλ και λγω λλειψης ικανν μαρτυριν για το επιστημονικ και φιλοσοφικ ργο κι επσης επειδ θεωρεται η αρχ της γνεσης της φιλοσοφας, ταν επμενο οι σγχρονοι μελετητς ν' ασχοληθον με την εγκυρτητα των διασωθντων μαρτυριν, πως και πθεν επηρεσθηκε για τις κοσμολογικς του θεωρες. τσι διατυπθηκαν διφοροι σχολιασμο. Ο Θαλς γινε γνωστς κυρως για την ικαντητα του ως πρακτικς αστρονμος, γεωμτρης και γενικ ως σοφς. Επιπλον υπρξε πρτος φιλσοφος, διτι εγκαταλεψας τα μυθολογικ σχματα για το νερ, στω και με απλοκ τρπο, χρησιμοποησε φιλοσοφικς ιδες στη κοσμολογα του με το νερ. Η κοσμογονικ ιδα περ νερο, ως επσης κι τι η Γη επιπλει αυτο, ενδεχομνως να προλθε απ μθους της Εγγς Ανατολς, που μως εχανε προηγουμνως διατυπωθε στην Ελλδα απ τον διο κατ φιλοσοφικ τρπο. Σ' αυτ σως συνετλεσαν οι παρατηρσεις του, τι δηλαδ το νερ εναι ουσιδες για τη συντρηση ζων και φυτν, ιδα που φνηκε επαρκς και στον Αριστοτλη με την ννοια της αιωνιτητας της φσης του. Ακμα παρατηρον, τι τη ζωικ δναμη που παρατρησε στον μαγντη και στο λεκτρο, επεκτενει σ' λο τον κσμο στο σνολο του, χωρς να χουνε παρατηρσει αν τη συνδεσε με το νερ, το βασικ συστατικ του κσμου. Τλος συμπερανεται, πως την κλειψη Ηλου κατφερε να τη προβλψει χρησιμοποιντας πιθανν τους βαβυλωνιακος πνακες που σως ανακλυψε σε ταξδι του στις Σρδεις.
     Σε ανλογο πνεμα διατυπνεται η γνμη πως υπρξε κατ' εξοχν πρακτικς αστρονμος και γεωμτρης, σοφς μεν, αλλ χι φιλσοφος με παραγωγικς ιδες. Τη δε γνεση του φιλοσοφικο στοχασμο αποδδουν στον Αναξμανδρο, μαθητ του. Απεναντας, κατ τον Β. Russell, οι αντιλψεις του για τη προλευση του κσμου απ το νερ κι τι η Γη επιπλει, χουν επιστημονικ χαρακτρα. Τη δε μεταβολ του κσμου την αιτιολογε με τη ψυχ, υπ την ννοια της αρχς της αυτοκνησης, που χουν και τα ψυχα κι αμφισβητθηκε απ τον J. Burnet τι ανκε στον Θαλ. Σχετικ για τη μετβασ του στην Αγυπτο διατυπνεται η παρατρηση τι το μτρημα των πυραμδων, πως κι η θεωρα του για τις πλημμρες του Νελου αποκαλπτουν τι δεν πγε στην Αγυπτο για να διδαχθε, αλλ κι ως δσκαλος. Επσης δεν αποκλεεται η πρβλεψη της κλειψης του Ηλου να αποδοθε σε δικος του υπολογισμος εφσον μελετοσε επισταμνως τις τροχις του Ηλου και της Σελνης. Ακμα και για την αμφισβτηση της ελληνικς καταγωγς του δηλνεται απ τον διο, σμφωνα με τη μαρτυρα του Διογνη Λαρτιου (I, 32), τι εναι ευτυχς διτι γεννθηκε λληνας και χι βρβαρος.



     Συμπερασματικ διατυπνεται η γνμη τι δεν ταν μνο πρακτικς, αλλ ταν συγχρνως και θεωρητικς νους, εφσον ερευν κι αιτιολογε καταστσεις και πργματα. Χαρακτηρζεται για τη πολυμρεια αλλ και για τη παραγωγ γνσεων λγω της συνθετικς ικαντητας της δινοις του. Δκαια λοιπν η αρχαιτητα τιμ τον αρχηγτη της Φιλοσοφας και της Επιστμης. Μχρι εδ εκτθηκαν σχολιασμο κλασσικν συγγραφων, στη συνχεια μως κρνεται σκπιμο να εκτεθον συνοπτικ κι απ σγχρονους επιστμονες της Θεωρητικς Φυσικς, που γρψαν ιδιατερη ιστορα στη διατπωση και στην εξλιξη της Κβαντικς Φυσικς. τσι απ τον Werner Heisenberg διατυπνεται η γνμη, πως η αρχαα Ελληνικ Φιλοσοφα, αρχομνη απ τον Θαλ τον Μιλσιο, αναζητντας μα ενοποιητικ αρχ στους κλπους της καθολικς μεταβολς λων των ντων, διατπωσε την ννοια της κοσμικς λης, σαν καθολικς ουσας που υφσταται μεταμορφσεις και μες απ' αυτν απορρουν λα τα φυσικ ντα, για να επιστρψουν πλι σ' αυτν αργτερα. Φιλοσοφικ θση που προκυψε απ τη παρατρηση του κκλου του νερο στη φση. Αυτ η ιδα του Θαλ διασωθεσα απ τον Αριστοτλη, σο παρξενη κι αν δεχνει, εκφρζει, πως ο Ντσε παρατρησε, 3 βασικς ιδες της Φιλοσοφας:

 * Τθεται το ζτημα της υλικς αιτας λων των φυσικν ντων.
 * Εισγεται ο λγος για να λυθε το θμα, απομακρυνμενο απ τους μθους και τον μυστικισμ.
 * Διατυπνει τη πρταση, πως λα τα φυσικ ντα πρπει να αναχθον σε μα ενιαα αρχ.

     Παρμοια εκφρζεται κι ο λλος σγχρονος ξεχωριστς φυσικς επιστμονας ο Erwin Schrodinger, λγοντας τι δικαως θεωρεται πρτος της Φσης ερευνητς διτι απ την εποχ του αρχζει η γνεση της επιστμης, σον η φιλοσοφα του στηρζεται στην αντικειμενικ παρατρηση, απαλλαγμνη απ μθους και δεισιδαιμονες. Θεωρε δε πως ο κσμος λειτουργε κι εξελσσεται σμφωνα με νμους, θσεις που εκφρζουν και τη σγχρονη επιστμη. Εναι επιστημονικ γνση η παρατρηση του Θαλ πως ολκληρη η λη που αποτελεται ο κσμος, παρ τις πειρες μορφς της, διακρνεται απ κοιν στοχεα, τσι στε να θεωρεται η πρωταρχικ ουσα μα κι η αυτ, το νερ. Θεωρε την υγρ κατσταση του νερο ως θεμελιδη και τις λλες (στερε κι αρια) ως δευτερεουσες καταστσεις. Ακμα κι αυτ η ποψ του πως η Γη επιπλει του νερο, δηλαδ της ρευστς κατστασης του, δικαινεται κι απ τη σγχρονη Γεωλογα που θτει τις ηπερους να βρσκονται πνω σε βαρτερο ρευστ, που υπρχει κτω απ τον φλοι της Γης. Τλος, ο Θαλς και γενικ η Μιλσια Σχολ, δεν κνει διαχωρισμ μεταξ οργανικς κι ανργανης φσης, θεωρντας τις καταστσεις αυτς ως μα ενιαα εντητα. Οπτε τυγχνει αυτονητο να θεωρε πως η ζω προλθε απ την ενιαα φση κι απ το νερ ως πρωταρχικ κοσμικ ουσα.
     Απ' αυτ τη παραπνω κθεση των σχολιασμν φνηκε καθαρ μεταξ των λλων, η μη αμφισβτηση της επιστημονικτητας του. Απ τον Michel Bitbol, σχολιαστ του Erwin Schrodinger στο ργο του Η Φση & Οι λληνες, διατυπνεται με το ερτημα: "Εναι δυνατν οι Μιλσιοι Φιλσοφοι να θεωρηθον ως οι πρτοι επιστμονες της ανθρωπτητας, ταν ο Θαλς λει τι τα ψυχα χουν ψυχ κι τι το Σμπαν εναι μψυχο γεμτο θεος"; Η απντηση που δθηκε απ τον διο τον Michel Bitbol εναι πως αυτο οι ροι περ ψυχς και θεν χουν μεταφορικ σημασα προκειμνου να δεξουν την αυτοκινησα και την αυτονομα της Φσης. Προς επιβεβαωση δε επικαλεται και τους σγχρονους επιστμονες Kepler και Leibnitz, που στις θεωρες τους χρησιμοποιοσαν παρμοιες ννοιες, υπονοντας τη μεταφορικ τους δναμη.



     στερα απ την ανλυση της πολυσχιδος προσωπικτητς του, καταγρφονται ορισμνες γενικς παρατηρσεις. Πργματι εγκαταστθηκε στη Μλητο, που και μεγαλοργησε, προερχμενος απ τη Φοινκη με ελληνικ καταγωγ. Οι πολιτικς του συμβουλς χωρς ανμιξη στη καθαυτ πολιτικ, η μη αποδοχ του τρποδα σα βραβεο για τη σοφα του κι η κατθεση αυτο στον Θε των Δελφν, αποκαλπτουν μα προσωπικτητα που διακρνεται για το θος της σεμντητας, της απλτητας και της θεοσβειας, που τα κνητρα εναι μνο κοινωνικ κι επιστημονικ. Η απρριψη του πλουτισμο κι η μη αποδοχ αμοιβς για το επιστημονικ του ργο αποκαλπτουν πραγματικ τον φιλσοφο Θαλ, που χαρακτηρστηκε ως πρτος ανμεσα στους Επτ Σοφος, χι με χρονικ σημασα, αλλ λγω της ποιτητας της σοφας του, που διακριντανε για τη πολυμρεια, την εφευρετικτητα και τις προφητικς της ικαντητες.
     Μπορε να λαβε γνσεις απ την Αγυπτο και τη Βαβυλωνα, πως λγεται, αλλ αυτς αποτλεσαν τo πρπλασμα για περαιτρω εμπνεσεις, προκειμνου να επινοσει τις δικς του γνσεις, που τις κληροδτησε στην ανθρωπτητα. Δικαως τιμθηκε στην εποχ του για το θος και τη σοφα του. Πργματι συνδει την οντολογα του με την ννοια του Θεο, που μεταδδει τα γνωρσματα της αιωνιτητας (χωρς αρχ και τλος) κι αυτο του νου και της ψυχς στην αρχικ κοσμικ ουσα του αισθητο κι υλικο νερο. Διασνδεση που η φιλοσοφα του επικρθηκε για μυθολογα και μυστικισμ. Δικαινεται μως απ τους σγχρονους μεγλους Φυσικος Επιστμονες, πως ο Stephen Hawking, που κατανοε τη προσφυγ στην ννοια του Θεο κι απ τη σγχρονη επιστμη, προκειμνου να αιτιολογηθε να αινιο και προπρχον, χωρς αρχ και τλος, Σμπαν.
Δικαινεται επσης κι απ τους σγχρονους θεμελιωτς της Κβαντικς Φυσικς, Werner Heisenberg και Erwin Schrodinger για τη μεταφορικ σημασα της εμψχωσης του νερο και του Σμπαντος, προκειμνου να καταδεξει την ικαντητα της αυτονομας και της αυτοκινησας της Φσης για τις μεταμορφσεις της και την επιστροφ των φυσικν πραγμτων στην αρχικ τους κατσταση, το νερ.



     Αυτ υπρξε η Κοσμολογα του Θαλ, πως διαπιστνεται απ τις λγες μαρτυρες και ερμηνεεται απ τα ισχοντα στη σγχρονη Φυσικ Επιστμη. Με πολλς πρωττυπες απψεις, πως λλωστε η Αστρονομα κι η Γεωλογα του. τσι απ τα συμπερσματ του για τα στρα, αποδεικνεται πως κανε επισταμνες και αδιλειπτες παρατη-ρσεις, μετρσεις και μελτες για τις κινσεις και τα φαινμεν τους. Επομνως εναι λογικ εν ισχυρισθομε τι πρπει να εχε συντξει δικος του πνακες μετρσεων και χρτες των τροχιν και των θσεων ιδως του Ηλου, της Σελνης και των λλων στρων, στω και αν δεν διασθηκαν αυτ τα συγγρμματ του. Ως εκ τοτου δεν υπρχε ανγκη να καταφγει στους βαβυλωνιακος πνακες για να προβλψει την κλειψη του λιου. ποψη περ δικν του επινοσεων και περ συγγραμμτων του που συγκλνει με τις εκτιμσεις της ανλυσης της Patricia Ο' Grady.
στω κι τσι, αρκετ απ τα συμπερσματ του ανταποκρνονται σε ικανοποιητικ βαθμ προς αυτ της σγχρονης Αστρονομας, πως τα περ ηλιοστασων και ισημεριν, εποχν και διαρκεας του χρνου σε τριακσιες εξντα πντε (365) ημρες και του μνα σε τριντα (30) ημρες περπου, ετεροφωτισμο της σελνης απ τον λιο, πως σε κ-τοπτρο, η πρβλεψη των εκλεψεων και το σφαιρικ Σμπαν με κυκλικς περιφορς των στρων στον φαινμενο ουρνιο θλο. Το σχμα της Γης ββαια δεν καθορζεται εν εναι σφαιρικ εππεδο, ωστσο η Γη φανεται να επιπλει σαν ξλο στο νερ. Πραν τοτου δεν αποκλεεται να τρτο μει-κτ τυμπανοειδος μορφς σχμα. Τλος, δχεται τι τα στρα του ουρανο περιφρο-νται γρω απ τη Γη, αποδεχμενος τσι το γεωκεντρικ σστημα. λλοι αναλυτς υποστηρζουν τι πιθανν να 'χε κατ νου να σφαιρικ σχμα για τη Γη, που ββαια ο φιλσοφος απδωσε μνο στον ουρνιο θλο του Σμπαντος.
     Επσης προβανει σε διαχωρισμ του ουρανου θλου σε ζνες και μεσημβριν -τις οποες χαρτογρφησε- γεγονς που αποδεικνει τι παρατηροσε συστηματικ σ' λες τις εποχς του τους την φαινμενη πορεα του λιου. Τλος, αναφορικ με τις γεωμετρικς γνσεις κι εφαρμογς της στη Γη, διαπιστνεται πως εχε και δικς του επινοσεις και δεν τις λαβε αποκλειστικ απ την Αγυπτο, εφσον κατ την εκε διαμον του δδαξε την μτρηση των πυραμδων και διατπωσε τη θεωρα του για τις πλημμρες του Νελου ποταμο. Τα δε γεωμετρικ του συμπερσματα ισχουν μχρι σμερα στη Γεωμετρα, πως περ ομοων κι ισοσκελν τριγνων, για τις κατ κορυφ γωνες κι αυτς της διχοτομας του κκλου απ τη διμετρο του. Συμπερσματα που προφανς κατληξε με τις μεθδους των μετρσεων και της Στερεομετρας.






    Tην εποχ του Θαλ (6ος π.X. αινας) 4 θεωρονταν τα βασικ στοιχεα της φσης -δωρ, πυρ, αρ και γη- απ συνθσεις των οποων δημιουργονταν λα τα πργματα, εν και η μορφ τους καθοριζταν απ την αναλογα αυτν ακριβς των στοιχεων. Kτω απ’ αυτ το πρσμα να αντικεμενο βρισκταν σε στερε υγρ κατσταση εν απ τα τσσερα στοιχεα της φσης που το συγκροτον πλεναζε αντστοιχα η γη (χμα) το νερ.

     O Θαλς ο Mιλσιος, ο σπουδαος αυτς φιλσοφος και ικαντατος παρατηρητς της φσης, προσπθησε να εξηγσει την προλευση του Kσμου με την επαγωγικ ρευνα παραμερζοντας τον μθο. Yπθεσε τι το πρωταρχικ στοιχεο, η αρχ και η βση του Kσμου, θα πρπει να εναι κποιο απ τα τσσερα βασικ στοιχεα. Παρατρησε, λοιπν, προσεχτικ και εδε τι στη φση το στοιχεο το οποο εμφανς πλεονζει και πλεονεκτε ναντι των λλων ταν το «δωρ». Eξ αυτο του γεγοντος, υπθεσε τι το νερ πρεπε να ταν το βασικ στοιχεο της αρχς του Kσμου, το ουσιδες συστατικ λων των πραγμτων.
     Πρτος, λοιπν, ο Θαλς ο Mιλσιος, ιδρυτς της Iωνικς Σχολς και θεμελιωτς της θεωρητικς γεωμετρας και αστρονομας, ως φορες του θεωρητικο ελληνικο πνεματος, το οποο δεν αρκεται στη διαπστωση και διαμνημνευση των δεδομνων αλλ αναζητ τη θεωρητικ εξγηση και δικαιολγηση των γεγοντων, δωσε την ννοια της «αρχς», που απ ττε αποτελε βασικ ρο της παγκσμιας επιστημονικς διανησης.
Διατπωσε την ποψη τι ο πολμορφος κσμος των φυσικν φαινομνων χει μια εντητα και προρχεται απ μα μνον δημιουργικ κοιν φυσικ αρχ και αιτα, που κατ’ αυτν ταν το δωρ: O Θαλς κι ο Φερεκδης ο Συριανς θτουν ως αρχ των λων το δωρ, που ο Φερεκδης ονομζει και Xος, παρνοντς το φυσικ απ τον Hσοδο που λει: Aληθιν, πρτα πρτα γινε το Xος.




     Eπανερχμενοι στις απψεις του αρχηγτη της Iωνικς Σχολς, μπορομε να πομε πως πρσβευε τι το: πν συνσταται εξ δατος, δηλαδ τι το νερ ταν η φυσικ αιτα λων των πραγμτων. Aυτ ταν μια πραγματικ επαναστατικ και ριζοσπαστικ ποψη για εκενη την εποχ. Δεν πρπει να ξεχνμε τι το θρρος του Θαλ ταν αξιοθαμαστο, αφο πρτος αυτς –χωρς να υπολογζει τις συνπειες– εγκατλειψε κθε θεα και υπερφυσικ αρχ, παραμερζοντας ουσιαστικ και μεινοντας δραστικ τον ρλο των θεν στα γινα δρμενα! Tο νερ, λοιπν, πρα απ τις οποιεσδποτε θεκς παρεμβσεις ταν για τον μεγλο φιλσοφο το ουσιδες συστατικ λων των πραγμτων και λα τα φυσικ ντα ταν μεταλλαγς αυτς της αρχικς λης. ρα το δωρ συμβλιζε για τον Mιλσιο σοφ την πρωταρχικ ουσα απ την οποα αναδονταν λες οι μορφς της λης και στην οποα πλι αενως επστρεφαν. Tην προσπθεια της Iωνικς Σχολς και ιδιατερα του Θαλ για τη διατπωση του πρτου φιλοσοφικο συστματος τη περιγρφει ο Aριστοτλης στο ργο του Mετ τα Φυσικ.
     Συνεπς, σμφωνα με τον Θαλ τα ντα χουν κοιν φυσικ αρχ και αιτα, το δωρ, και λα τα φυσικ ντα δημιουργονται ως μετατροπς του αρχγονου αυτο στοιχεου με πκνωση αραωση. Tο δωρ εναι το στοιχεον, το οποο διαστελλμενο με την εξτμιση δημιουργε τον αρα, εν με τη συστολ και τη συμπκνωσ του παργει τη γη, πργμα το οποο επιβεβαινεται, πως λει, με την εμφνιση των προσχσεων στους ποταμος. Oι διαδικασες της πκνωσης και της αραωσης αποτλεσαν τα πρτα εναντα, απ τα οποα προλθε και δημιουργθηκε η θεωρα των εναντων, που εναι τα αρχικ ατια της κνησης, αφο το αρχγονο δωρ εναι ταυτχρονα και αρχ της κνησης. Ως γνωστν, ο Θαλς ανακλυψε τον μαγνητισμ και τον ηλεκτρισμ, απ τις ελκτικς ιδιτητες του μαγντη λθου και του λεκτρου (κεχριμπρι). Mε αφορμ, μως, την ελκτικ δναμη του μαγντη και του λεκτρου, που εναι αρατη, πρσβευε τι και η «ψυχ» εχε αυτν ακριβς την ιδιτητα (Aριστοτ. Περ ψυχς A 2, 405a 19).



     O Mιλσιος σοφς θεωροσε την αρχικ λη (νερ) ως φορα ενργειας και δδασκε τι το Σμπαν ταν γεμτο απ «ψυχς», δηλαδ απ μονδες ενργειας. Tη ψυχ τη φανταζταν σαν μια πηγ ενργειας και κνησης (Aτ. IV, 2,1 Dox. 386a, 10): O Θαλς απεφνθη πρτος τι η ψυχ εναι μια φυσικ υπσταση που βρσκεται σε αινια κνηση παργει αφεαυτς κνηση. Aυτ ταν μια εντελς πρωτοποριακ ποψη, αφο ο σπουδαος φιλσοφος συνδαζε τα ψυχικ φαινμενα την ουσα της ψυχς με την κνηση! Oλκληρο το Σμπαν, κατ τον Θαλ, ταν υδτινης προλευσης και εχε σχμα ημισφαιρικ. Tο εσωτερικ του ταν γεμτο αρα, εν την κολη επιφνει του την αποτελοσε ο ουρανς, στο εππεδο της βσεως του οποου βρισκταν η ακνητη Γη, την οποα θεωροσε κειμνην και επιπλουσα επ του δατος: πλωτ σαν ξλο κτι παρμοιο.
     Πργματι, σμφωνα με τον Aριστοτλη (Περ Oυρανο B, 294a, 28-34) ο Θαλς υποστριζε τι η Γη εχε πεπλατυσμνο σχμα και πλεε επ των υδτων. Bβαια ο Aριστοτλης, σχολιζοντας την ποψη του Θαλ, υποστηρζει τι για να εναι σωστς οι θσεις του πρεπε να υπρχει στριγμα τσο για τη Γη, που υποβασταζταν απ τα δατα, σο και για τα δατα, εφσον δεν εναι στη φση του νερο να στκει μετωρο· επομνως, πρεπε κι αυτ να στηρζεται κπου. Προεκτενοντας τον συλλογισμ του αναφρει τι ο αρας εναι ελαφρτερος απ το νερ και αντστοιχα το νερ ελαφρτερο απ τη Γη. Eπομνως, πως εναι δυνατν, το ελαφρτερο –εν προκειμνω το δωρ– να υποβαστζει το βαρτερο –εν προκειμνω τη Γη (Περ Oυρανο B, 294b, 1-4).
     Tο Σμπαν, κατ τον Mιλσιο σοφ, ταν αγννητο και φθαρτο, δυνμενο αφεαυτο να μεταμορφνεται, πως ακριβς συμβανει με τις διφορες μορφς ενργειας. Συνεπς, σμφωνα με τις απψεις του για το δωρ ως αρχγονο στοιχεο, ο Θαλς, πως και λλοι ωνες σοφο, εχε την πεποθηση τι το Σμπαν ταν μια πελρια υδτινη μζα, πνω στην οποα εππλεε η Γη που εχε το σχμα τερστιου κυκλικο δσκου. Δηλαδ η Γη παρομοιαζταν με μια εππεδη επιφνεια, η οποα εππλεε επ των συμπαντικν υδτων, κντρο του πλανητικο μας συστματος και του Σμπαντος γενικτερα.
     Παρ’ λα τα παραπνω, σημεινουμε τι πολλο μελετητς του ργου του Θαλ θεωρον πως αυτς ταν ο πρτος που δχτηκε τη σφαιρικτητα της Γης. Tην ποψ τους αυτ τη στηρζουν στο γεγονς τι ο Θαλς ταν ο πρτος Eυρωπαος αστρονμος που κανε επιτυχ πρβλεψη κλειψης Hλου. τσι, δημιουργεται αμσως η πολ σωστ απορα τους: Aν ο Θαλς πραγματικ ταν ο πρτος που ερμνευσε σωστ την ηλιακ κλειψη, πς το κατρθωσε αυτ δεχμενος τι η Γη εναι νας εππεδος δσκος; Aπ την πιο πνω πρβλεψ του θα πρεπε –κατ’ αυτος– να θεωρε τη Γη σφαιροειδ!




     Nα υπενθυμσουμε ακμη τι ο σπουδαος αστρονμος Θαλς ταν ο πρτος που συστηματοποησε με επιστημονικ τρπο τις αρχακς γνσεις πνω στην αστρονομα, τη μητρα των σημερινν επιστημν. Eκτς των λλων βασικν ανακαλψεν του, υπολγισε πρτος τη λξωση της εκλειπτικς -ο Δερκυλδης αναφρει τον Oινοπδη τον Xο: O Eδημος στο βιβλο του Aστρολογαι ιστορε τι ο Oινοπδης βρκε πρτος πως ο ζωδιακς σχηματζει ζνη, καθς και τον χρονικ κκλο (περοδο) του μεγλου ενιαυτο. Eν ο Aτιος λλα μας λει, αφο υποστηρζει τι ταν ανακλυψη του Πυθαγρα: O Πυθαγρας, λνε, επινησε πρτος τη λξωση του ζωδιακο κκλου, την οποα ο Oινοπδης ο Xος σφετερζεται ως δικ του επινηση.
     Eπσης πρτος, σμφωνα με τον Aτιο, επεσμανε το ετερφωτο της Σελνης υποστηρζοντας τι το φως της προρχεται απ τον λιο, και πρτος δωσε, πλι σμφωνα με τον Aτιο, την εξγηση για το πτε συμβανει ηλιακ κλειψη: O Θαλς πρτος επε τι συμβανει κλειψη Hλου, ταν κτω απ αυτν εισρχεται η Σελνη κατ κθετη διεθυνση, η οποα χει παρμοια σσταση με αυτν της γης. Ανακλυψε τις τροπς (τα ηλιοστσια) κι τι η περοδος μεταξ των τροπν εναι πντοτε η δια, εν υπολγισε και τη διαφορ των χρονικν περιδων μεταξ των τροπν και των ισημεριν. Eπσης, πως αναφρει ο ψευδο-Πλοταρχος: ταν ο πρτος αστρονμος που διατπωσε τη γνμη τι τα στρα χουν παρμοια συστατικ με αυτ της Γης.
     Tλος, αξζει να αναφρουμε το γεγονς τι, σμφωνα με τον Διογνη Λαρτιο, ο Θαλς υπολγισε -τιμς που δεν ισχουν ββαια σμερα- πως η διμετρος του λιου εναι το 1 / 720 της (φαινμενης) τροχις του γρω απ τη Γη κι τι η διμετρος της Σελνης εναι πλι το 1 / 720 της τροχις της γρω απ τη Γη (Διογ. Λαρτ. Φιλοσφων Bοι I, 22).
     O πανεπιστμονας Θαλς συμμετεχε στα μεγλα ταξδια που πραγματοποιοσαν οι αεικνητοι μποροι της Mιλτου στην Περσα, την Aγυπτο, την Aσσυρα. H παρδοση αναφρει τι ταξδεψε στην Aγυπτο, συζτησε με τους Aιγπτιους ιερες-αστρονμους, γνρισε και μελτησε τις Πυραμδες, στις οποες σμφωνα με τον Διογνη τον Λαρτιο (Φιλοσφων Bοι I, 27) μτρησε το ψος απ τη σκι τους. Ο περφημος ποιητς Kαλλμαχος ο Kυρηναος (4ος π.X. αι.) αναφρει πως ο Θαλς κατταξε τα στρα σε αστερισμος με τη βοθεια των οποων ταξιδεουν στις θλασσες οι Φονικες {Callimach. Iamb. [fr. 94] (s. oben I 67, 18.68, 16), Pap. Oxyrh. VII 33 vgl. Pfeiffer Callimachi frag. nuper. rep. S. 43ff}.
     O Θαλς ανακλυψε το φαινμενο της λξεως ελαφρν σωματιδων απ το τριβμενο λεκτρο, εξ ου και ηλεκτρισμς δι τριβς ονομστηκε το λο φαινμενο. Aπ’ αυτν την ιδιτητα του ηλκτρου ανακαλπτεται μια να δναμη, η ηλεκτρικ, για να ακριβολογομε, να νο δυναμικ πεδο γρω απ το λεκτρο, το ηλεκτρικ πεδο. Tοτο προρχεται μετ την εκστοτε τριβ του λεκτρου, το οποο αποκτ μ’ αυτ τον τρπο την ιδιτητα να λκει ελαφρ σματα. Kι ακριβς αυτ η ιδιτητα εναι εκενο το φαινμενο που ονομζουμε ηλεκτρισμ. Kι λα αυτ χωρς ββαια να υποπτευθε ο σπουδαος σοφς τι αποκλυπτε τη φση του κεραυνο κι νοιγε τις πλες για ναν απ τους μεγαλτερους τομες της σγχρονης φυσικς.



     Oτως λλως, ο Θαλς ο Mιλσιος με τις πρωτοπρες μελτες του, με το βαθ στοχαστικ πνεμα του και με τις ενδελεχες παρατηρσεις του αναδεχθηκε θεμελιωτς των φυσικν επιστημν και, πως χαρακτηριστικ αναφρει ο Eυσβιος (Eυσβ. Xρονικ a. bei Cyrill. c. Iul. I p. 12).
Aν προσπαθσουμε να βρομε σε ειδικς μελτες σε εξειδικευμνα βιβλα τον ορισμ της ννοιας «λη», θα δομε πως σμερα ως λη θεωρεται η ουσα απ την οποα δομονται τα σματα και η οποα γνεται αισθητ στον νθρωπο μσω μιας σειρς ιδιοττων της, πως εναι η μζα, το βρος και η μορφ της. Aπ τον προηγομενο ορισμ εναι φανερ η φιλοσοφικ συγκρτηση της ννοιας λη, που ουσιαστικ αποτελε το απροσδιριστο, στη συνολικ του κταση, φαινμενο του οποου μια απερως περιορισμνη ψη μς δνει η συνειδητοποηση κποιων επιμρους ιδιοττων του, πως εκενη της μζας.
     O πρτος που εχε την οξυδρκεια να συνδσει την ννοια της λης με τη φιλοσοφα ταν, πως δη αναφραμε, ο Θαλς και μετ απ αυτν οι λλοι λληνες φιλσοφοι της κλασσικς περιδου. ναυσμα αυτς της σνδεσης υπρξε η οφθαλμοφανς μεταβολ της μορφς των υλικν σωμτων, η οποα δημιοργησε τη φιλοσοφικ ποψη της παρξης μιας γενικτερης συμπαντικς ουσας, μιας κοσμικς λης, που απ’ αυτ σχηματοποιονταν λα τα αισθητ σματα και στην οποα επανρχονταν, ταν ολοκλρωναν τον κκλο της φθορς τους. Για τον Θαλ η κοσμικ αυτ λη, το αρχγονο στοιχεο, ταν το δωρ. Aπ εκε και πρα ο προσδιορισμς και καθορισμς της κοσμικς αυτς λης αποτλεσε τη βση της φυσικς φιλοσοφας της Iωνικς Σχολς, οι εκπρσωποι της οποας διαφοροποιονται μνον ως προς τον καθορισμ της φσης της πρωταρχικς αυτς ουσας.
     Ο Θαλς γεννθηιce απ αριστοκρατικ οικογνεια το 624 π.Χ. και πθανe το 548 π.Χ. ταν αρχαος λληνας, νας απ τους 7 σοφος της αρχαιτητας και θεωρεται πατρας της θεωρητικς γεωμετρας και πρωτοπρος στην ανακλυψη του ηλεκτρισμο. Ασχολθηκε με τα Μαθηματικ, τη Φυσικ, την Αστρονομα, τη Μετεωρολογα, τη Μηχανικ και τη Προσωκρατικ Φιλοσοφα (7ος αι. π.Χ, εποχ του Σωκρτη), γνωσττερος μως υπρξε για το ργο του στα Μαθηματιιc. Προβλεψε την ολικ κλειψη του Ηλου το 585 π.Χ. Εiχε υπροχο πνεμα που χωρς πειρματα αλλ μνο με τους συλλογισμος του θεμελωσε πρα πολλ επιστημονικ αξιματα.



     'Ητανε γιος του Εξμβου και της Κλεοβουλνης και για πρτη φορ δραστηριοποιθηκε στις αρχς του 6ου αι. π.Χ., στη Μλητο δημιουργντας την Ιωνικ Σχολ αλλις Σχολ της Μιλτου. Πληροφορες λνε τι δεν σποδασε σε καμμα σχολ οτε μαθτεuσε σε καννα δσκαλο. Μνο ταν ταξδεψε στην Ayuπτo και στην Βαβυλνα, γνωρζοντας απ κοντ τους αρχαους πολιτισμος των λαν. Σuναναστρφηκε με διφορους ιερες, σοφος της Αιγπτου. Σε λη τη διρκεια της ζως τοu παρμεινε γαμος κι αφοσιωμνος στη θεωρητικ και πρακτικ ενασχληση με τη φιλοσοφα και τις λλες επιστμες. Υπρξε σπουδαος μαθηματικς στην αρχαα, αφο κατφερε να αποδεξει πολλ θεωρματα που φραν αλλαγ στον τρπο σκψης εκενης της εποχς. Μερικ απ αυτ εiναι:

 * Οι κτα κορυφν γωνες εναι σες
 * Οι κατ βσεις γωνες ενς ισοσκελος τριγνου εναι σες
 * Δο τργωνα εναι σα αν χουν μια πλευρ ση και τις προσκεμενες, σ' αυτν, γωνες σες

 * Η εγγεγραμμνη γωνα που βανει σε ημικκλιο εναι ορθ
 * Η διμετρος ενς κκλου τον χωρζει σε δυο σα μρ

     Επσης, εκτς απ αποδεξεις χει δημιουργσει και το γνωστ θερημα σε λους μας, το Θερημα του Θαλ:

 * ταν οι παρλληλες ευθεες τμνουν δυο λλες ευθεiες ττε τα τμματα  εναι ανλογα προς τα αντστοιχα τμματα που ορζονται στη μια εναι ανλογα προς τα αντστοιχα τμματα της λλης.


     μως ας μη ξεχνμε πως ο Θαλς κατφερε κι να λλο σημαντικ επτευγμα, τη μτρηση της πuραμδας του Χοπα. τσι λοιπν καθς βρισκταν εκε παρατρησε το εξς: την δια στιγμ η σχση που εχε αυτς με τη σκι του ταν δια με της σχσης της πυραμδας με τη σκι της. Γι' αυτο κανε να κκλο στο δαφος με ακτνα ση με το ψος του. Τη στιγμ που η σκι του γγιζε τη περιφρεια του κκλου επε στον βοηθ του να βλει ναν πσαλο στη κορφ της σκις της πυραμδας. Μτρησε την απσταση του πασλου απ τη πυραμδα κι τσι βρκε uψος. Για το μρος της σκις που δεν φαινταν θερησε τι ταν οι ακτνες εiναι κθετες στην επιφνεια της βσης ττε η απσταση του ξονα απ μια πλευρ της πuραμδας εναι Υ, πλευρ. ρα μετρντας τη πλευρ αφαιρε το μισ και προσθτει αυτ που εχε υπολογσει πριν. Αυτ εiναι λοιπν το uψος της πυραμδας.
     Βασικ προπθεση εναι ο λιος να μη σχηματζει τυχαα γωνiα με τη πλευρ της βσης. Σ' αυτ βοηθθηκε απ τη φυσικ κατασκευ της πυραμδας που εναι προσανατολισμνη τσι στε κθε πλευρ της να βλπει να σημεο του ορζοντα. Επειδ οι ακτνες εναι παρλληλες τμνουν δυο ευθεες. (Θαλς με τη σκι του) - (πuραμδα και σκι της). Τα τμματα του ορζοντα στη μια κι εναι ανλογα των αντiστοιχων τμημτων της λλης.

_________________________________________________

ΡΗΤΑ:

 Το να γνωρζεις τον εαυτ σου εναι δσκολο, αλλ εκολο να συμβουλεεις τους λλους.

 Τη ζω σου, που εναι σντομη, μην τη μακρανεις με κακ πργματα.

 Ο νους εναι το ταχτερο απ λα, διτι τρχει διαπερνντας τα πντα.

 Ποις εναι ο ευτυχς; Ο υγις στο σμα, πλοσιος στη ψυχ και στη γνση ευπαδευτος.

 Να φροντζεις την εμφνισ σου, αλλ προπαντς να εσαι καλς στη δουλει σου.

 Τι εναι το πιο συνηθισμνο; η ελπδα. ακμα κι λα χουνε χαθε, αυτ μνει.

 Τποτε δεν εναι ψογο, αλλ πντα υπρχουν ελαττματα και παραλεψεις.

 Πρπει να μιλει κανες για τα φυσιολογικ πργματα και για τα απθανα να σιωπ.

  Η ανγκη επικρατε πνω απ' λα.

 Η ελπδα εναι το μνο καλ που εναι κοιν σ' λους τους ανθρπους. Κι εκενοι ακμα που δεν χουν τποτα την κατχουν.

 Τα παιδι σου θα σου κνουν ,τι κανες στους γονες σου.

 Τα πολλ λγια δεν σε κνουν να φανεσαι συνετς.

 Πς μπορε να υπομνει κανες την ατυχα; ταν βλπει τους εχθρος του να τα πνε χειρτερα.

 Η καλλτερη δημοκρατα εναι κενη που δεν χει οτε πρα πολ πλοσιους οτε πρα πολ φτωχος πολτες.

 Για τρα πργματα ευχαριστ τη τχη: γεννθηκα νθρωπος κι χι θηρο, γεννθηκα ντρας κι χι γυνακα και γεννθηκα λλην κι χι βρβαρος.

 ριστη δημοκρατα εναι εκενη που δεν χει οτε πρα πολ πλοσιους οτε πρα πολ φτωχος πολτες.

 Να θεωρες ευτυχισμνο τον ρχοντα ο οποος θα κατορθσει πρτ' απ' λα να γερσει κι πειτα να πεθνει απ φυσικ θνατο.

 Να αγαπς τον πλησον σου ακμα και ζημινοντας τον εαυτ σου.

 Αυτ για τα οποα κατηγορομε τους λλους, οι διοι να μην τα κνουμε.

 Να αγαπς την ειρνη.

 Σε τποτα δεν διαφρει ο θνατος απ την ζω.

 Να καθιστς ευχριστο τον παρντα χρνο σου.

 Να γνωρζεις την αξα του καιρο.

 Η συκοφαντα να μη σε κνει να χνεις την εμπιστοσνη σου, απ κενους με τους οποους επικοινωνες με πστη, να μη δνεις σημασα σε διαβολς που αφορον πρσωπα της εμπιστοσνης σου.

 Να θυμσαι ταν εσαι με φλους σου, και τους απντες φλους σου.

 Ασφαλς εναι η στερι, επισφαλς η θλασσα κι αχρταγο το κρδος.

 Τον φλο σου να μην τον κακολογες, οτε και να επαινες τον εχθρ σου. Γιατ αυτ εναι ανητο.

 Ο τραννος που θλει να κυβερν πιο πολ δολους παρ λετερους ανθρπους, δεν διαφρει καθλου απ' τον γεωργ που προτιμ να συγκομζει ρας και παρσιτα παρ σιτρι και κριθρι.

 Τποτε δεν εναι ψογο, αλλ λα χουν ελαττματα και παραλεψεις.

 Πρπει να μιλ κανες για τα φυσιολογικ πργματα και για τα απθανα να σιωπ.

 ,τι κακ συμβανει στο σπτι σου μην το κοινολογες.

 Tη ζω σου, μιας κι εναι σντομη, μη την κνεις να φανεται μακρι με κακ πργματα.

 Πρπει να μη πιστεεις στους εχθρος ακμα κι ταν λνε πιστευτ πργματα, εν να πιστεεις τους φλους ακμα κι ταν λνε απστευτα.

 Αν η γη καταστραφε, ολκληρο το σμπαν θα αναστατωθε.

 Τα στρα αποτελονται απ τα δια συστατικ με την γη.

 Ββαιο εναι ,τι χει γνει, εν ,τι πρκειται να γνει εναι ασαφς.

 Να μη λες αυτ που πρκειται να κνεις, γιατ αν αποτχεις θα σε περιγελσουν.

 Να αποφεγεις να μπανεις εγγυητς.

 Μην πιστεεις -μην χεις εμπιστοσνη- σε λους.

 Το μεγαλτερο πργμα εναι ο χρος, διτι μπορε να περιλβει τα πντα.

 Το πιο σοφ πργμα εναι ο χρνος, γιατ ανακαλπτει τα πντα.

 Η λλειψη απασχλησης φρνει την πλξη.

 Να μην εσαι αργσχολος, ακμα κι αν χεις πλοτη.

 Βαρ φορτο η αμορφωσι.

 Μη βαρισαι να λες ναν καλ λγο στους γονες σου.

 Να ρυθμζεις τις πρξεις σου σμφωνα με το μτρο.

 Μη μιμεσαι τα ελαττματα του πατρα σου.

 Μην αποχτς τα πλοτη σου με ανντιμο τρπο.

 Να μην καλλωπζεσαι εξωτερικ μνο, αλλ να εσαι ωραος και στις πρξεις σου.

----------------------------------------------

 

 

Web Design: Granma - Web Hosting: Greek Servers