Πεζά

Ποίηση

Παραμύθια

Θέατρο-Διάλογοι

Δοκίμια

Ο Dali & Εγώ

Διαδικτύου

Εκδοθέντες

Κλασσικά

Λαογραφικά

Διασκέδαση

Πινακοθήκη

Εικαστικά

Λογο-Παίγνια

Σχόλια/Επικοινωνία

Φανταστικό

Ερωτική Λογοτεχνία

Γλυπτική

 
 

Εκδοθέντες 

Καρασαββίδου Ελένη: Κτονία-Αυτο

 στη σιωπή που κρύβει
μια σταγόνα βροχής
στη στιγμή που τα κομμάτια
θα πάρουν τη θέση τους
κι οι λέξεις θ' αποκαλυφθούνε
και στα διαβατάρικα Πουλιά
                             Πάντοτε


                      Συμφωνία

         τραγωδία είναι όπου το θύμα αφήνεται να ξεγελαστεί όσο κι ο θύτης
        (εναλλακτικός ορισμός τραγωδίας της αρχαίας ελληνικής γραμματείας)

                    Κι όταν ήταν
                             ο Προμηθέας
                    στον γρανιτένιο του
                             σταυρό
                    το ίδιο πουλί"
                             που του 'τρωγε
                                       τα σπλάχνα
                     το ίδιο πουλί
                             του 'φερνε νερό
                                        στα χείλη

                     κι ήταν
                             ο Προμηθέας
                     που του 'κλεινε το μάτι
                             συνωμοτικά
                                        και τελεσίδικα.

            Εργένισσες Λέξεις

   Οι "Απόλυτα Έντιμοι Στίχοι"
                              Γυμνοί.

   Δίχως να στηρίζονται
            στη διπλανή, τροτέζα, λέξη
   Εργένηδες
                     Δίχως ίσκιο
   σαν το ξερό χώμα καταμεσήμερο
   Δεν έχουν που να κρυφτούν
   δεν έχεις που να σε κρύψουν
   Είσαι μόνος
                     και πρέπει
                                       να εφεύρεις
   το ακόντιο από την αρχή
                     Με μόνον ήχο
   τον χτύπο της πέτρας να κρούει την πέτρα

   Τότε το Κύμβαλον αλαλάζοντας γίνεται Γη
                                       και πλάθεται
                                             και πλάθει

   Οι "Απόλυτα-Έντιμοι-Στίχοι"
                                 Γυμνοί
   Όσο κι οι άνθρωποι
                      Πριν από την Αρχή
                                 μετά από το τέλος

           Τυπικοί Διάλογοι - 'Ανθρωποι Τυπικοί

Οι άνθρωποι τελειώνουν
τους "ανθρωπιστικούς διαλόγους" τους
όταν τελειώνουν τις "καλωσυνάτες" ερωτήσεις

-"Πώς είσαι";

Προσεύχονται να πεις: -"Είμαι καλά!"
Αν πεις: -"Καλά δεν είμαι"
τότε τί θα το κάνουν αυτό το "δεν";
Πώς θα το βολέψουν
στον ανέξοδο ανθρωπισμό τους;

        Ρομαντική Πορεία

Εκεί που τόσο καλά "γιγνώσκεις"
Στην πιο ελάχιστη σχισμή
Φαρδιά όσο η θάλασσα η πλέρια
Εκεί που η στιγμή καλύπτει δυο γράμματα μόνο
Κι αυτές οι δυο μικρές ψηφίδες ανοίγουν
Βιβλίο τεράστιο
Δυο λιγνά πόδια να σταθεί ο 'Ατλαντας ορθός
Κάθε Στιγμή Κατακρημνισμένος
Εκεί στο λεπτεπίλεπτο λεπτό
Που η συμμετοχή
Σε συνενοχή
Τρέπεται
Επισφραγίζοντας τα Πάντα
Απασφαλίζοντας το Παν.

-----------------------------------------------------------------------

Εκδόσεις ΥΦΟΣ
Δεκέμβρης 2005

 

 

Web Design: Granma - Web Hosting: Greek Servers