-

Dali &

-


-








.

--.


.


 
 

 

: ':

        Βιογραφικ        

     Η Kathleen Beauchamp (μετπειτα υιοθτησε το, Katherine Mansfield), γεννθηκε στο Ουλινγκτον, Να Ζηλανδα14 Οκτβρη 1888, 3ο παιδ του Harold, πλοσιου κι ικανο επιχειρηματα και της Annie Burnell Dyer, σχολαστικς, σκληρς μα λεπτεπλεπτης γυνακας, σ' να ξλινο μικρ σπιτκι της Tinakori Road, (το σπιτκι αυτ αναπαλαιθηκε και δχεται τουρστες) απ τα συνολικ 6 παιδι της οικογνειας (Vera, Charlotte, Kathleen, Gwendoline -πθανε 3 μηνν-, Jeanne & Leslie -ο μνος γις). Οι γονες της γεννημνοι στην Αυστραλα, θεωροσαν ιδιατερη πατρδα τη Να Ζηλανδα κι επειδ ταν ποικοι, εχαν ως μητρα πατρδα τη Βρετανα. Επισκπτονταν συχν το Λονδνο κι αφνανε τα παιδι στη γιαγι Margaret Isabella Dyer. Αγαποσε πολ τη γιαγι της κι επηρασε το ργο της.
     Αρχς 1893 οι Μποσμπ πινουν μεγλο σπτι με κπο και δντρα, στο Karori Chesney Wold, που αργτερα η Κθριν το περιγραψε σε κεμεν της σα μοναχικ αρχοντικ. Απ το 1895 πηγανει σχολεο εκε, με τις αδερφς της και κερδζει βραβεο για ταξιδιωτικ κεμενο με ττλο "να Θαλασσιν Ταξδι" (A Sea Voyage), που 'χε την εμπειρα του, κνοντας με το φρι γραμμ Cook Strait-Picton & Anakiwa, επισκψεις στους συγγενες. Το Μη του 1898 με τις αδερφς της, γρφεται στο γυμνσιο θηλων Wellington κι μεσα δημοσιεει στο περιοδικ του σχολεου την "Enna Blake", καταφρνοντας να τραβξει τη προσοχ, σα πολλ υποσχμενη να. Το επμενον τος ακολουθε κι λλο κεμενο που δημοσιεεται.

  
         Οικογνεια Μποσμπ. 1898. Η Κθλιν εναι απ δεξι.

     Την δια χρονι μετακομζουνε στο 75 Tinakori Road, (τρα κει εναι Πρεσβεα των ΗΠΑ), λγω ραγδαας ανδου του πατρα στον επιχειρηματικ τομα. Μλος διοικητικο συμβουλου του λιμανιο του Ουλινγκτον, διευθνων σμβουλος στη τρπεζα της Ν. Ζηλανδας, επσης διευθνει κι λλες μικρτερες επιχειρσεις. 1900-02 φοιτ στο εξαιρετικ Mary Anne Swainson's Fitzherbert Terrace School κι νας απ τους καθηγητς της τη βρσκει, "οργισμνη, ευφνταστη, επινοητικ στο ψμμα". Παχουλ, χρια βουτηγμνα στο μελνι και κυκλοθυμικ, προφανς την εδε γι' απροσρμοστη. Καμμι σχολικ εργασα δε την νοιαζε κι σες κανε, ταν απρσεκτες κι ατελες. Ενδιαφερταν μνο για το μθημα τσλου και για τη συμμαθτρι της, Maata Mahupuku (Martha Grace) κι δειχνε σημαντικ προσλωση κι ευχαρστηση.
     Αρχς του 1903, η οικογνεια φτνει στο Λονδνο και γρφει τα κορτσια στο Queen's College, Harley Street, που μενανε τρφιμες μχρι το 1906. τανε παραγωγικ και παρακινητικ περοδος γι' αυτ, καθς ανακαλπτει τους: Ερρκο ψεν (Henrik Ibsen), σκαρ Ουιλντ (Oscar Wilde), Arthur Symons, Walter Pater & Ernest Dowson κι λοι αυτο επηρεσανε το μετπειτα ργο της. Επσης επανασυνδεται με τον Arnold Trowell απ τις Βρυξλλες, συμμαθητ της στο μθημα της μουσικς στο Ουλινγκτον, συνπτει σχση με μια ψηλ, αδξια να γυνακα, -αμσως μετ τον θεο της Lesley Moore-, την Ida Baker και της αλλζει τ' νομα σε Leslie Moore, LM. Αρκετ κομμτια της δημοσιεει στο περιοδικ της σχολς, θγοντας πολλ καρια θματα μ' επιτυχα. Επιστρφουνε πσω τλη του 1906. Για την 'Αιντα γραψε:

   "Πσο δσκολο εναι να ξεφγεις απ κπου. σο προσεχτικ κι αν πηγανεις σε κρατνε τα μικρ κομμτια απ τον εαυτ σου, που αφνεις πσω ν' ανεμζουνε στους φρχτες... μικρ κουρλια κι αποκμματα απ την δια τη μεγλη ζω σου..."

   


     Στο Ουλινγκτον επιδδεται αρχικ μ' ευχαρστηση, στη κοινωνικ ζω, αλλ σντομα βαριται κι αναπολε το Λονδνο. "Εκε εναι η πραγματικ ζω", γρφει στο ημερολγι της, που μεταξ λλων δεχνει μελαγχολα για τη ζω της εκε και προβληματισμος, λλους δικος της, λλους δανεισμνους απ τις σελδες των Oscar Wilde, Elizabeth Robins αλλ κι απ το περιοδικ Marie Bashkirtseff. Σελδες που θα της υπαγορεσουν ανγκη να πειραματιστε λογοτεχνικ. Η περιφρνησ της για το μρος που ζει, οφελεται κυρως στις αντιδρσεις της εκε κοινωνας στο τρπο ζως της. Δημιουργε σχσεις με ντρες και γυνακες, συνεχζει την αλληλογραφα με τον 'Αρνολντ Τρουελ και παρλληλα ξεκιν μια σντομη σχση με τη κατ 9 τη μεγαλτερ της, καλλιτχνιδα Edith Kathleen Bendall, (ΕΚΒ) με την οποα περνοσεν ατλειωτα ΣαββατοΚριακα στο πατρικ των Μποσμπ, συζητντας και γρφοντας κεμενα και ποιματα. Για την ντιθ γραψε:

   "Χτες πρασα τη νχτα στην αγκαλι της κι απψε τη μισ. Ερμηνεοντς το λω πως τη μισ γιατ δε μπορ να πλαγισω στο κρεβτι μου και να μη νισω το μαγικ κορμ της. Αισθνομαι ακμα και τρα ντονα, τα χωρς ρια ερωτικ ηδονικ ργη, τσι πως δεν εχα ποτ με κανναν ντρα. Μ' ενθαρρνει, με σκλαβνει, κι η αυτ -το απλυτο κορμ της- εναι η λατρεα μου".

     Παρλληλα υπρχε η ΛΜ και ξανρχισε τη περπλοκη σχση με τη Maata Mahupuku, που αποτελοσε γι' αυτν ακμα μια λογοτεχνικ μπνευση. Για τη Ματα γραψε:

   "Μνη σ' αυτ το σιωπηλ δωμτιο με τα ρολγια, ζητ απεγνωσμνα τη Mατα. Τη θλω τσι πως την εχα -τρομερ. Εναι βρμικο το ξρω αλλ τσον αληθιν. Τ παρξενο πργμα: αισθνομαι ακατργαστη, πρωτγονη, γρια, τρομερ ερωτευμνη και ταυτχρονα σχεδν σα παιδ. Εχα σκεφτε πως πει, πρασε: Ωωω!!!!! Η σκψη μου εναι σα ρωσικ μυθιστρημα".

     Τα προβλματα με τη κοινωνα του Ουλινγκτον και με τους γονες ξεκινσανε το 1907, που 'γραψε το "Leves Amores" (Φωτεινς Αγπες, βλ. στο τλος της σελδας) και μετ ζτησε απ τον υπηρτη της Matie Putnam, να το τυπσει. Επειδ το 'χεν υπογρψει ως Κ. Μνσφιλντ, εκενος το πρσεξε και της το επστρεψε για να το διορθσει, -το Κθριν το πρασε στην υπογραφ της 10 χρνια μετ. Πλην μως εχε προλβει να το διαβσει και φανεται πως το 'δειξε του πατρα της. Εκενος παρλο που απρριπτε τις προτιμσεις της, τη βοηθσεν αρκετ στο να στραφε στη μεγλη αγπη της: στο γρψιμο, προσπαθντας να προωθσει τα γραπτ της μσω φλων δημοσιογρφων. Επσης, παρλο που η ζω της εκε δειχνε πληκτικ, στο ημερολγι της βρσκονται ψγματα ευτυχισμνων στιγμν. Γρφει διηγματα κενη την εποχ, χωρς ιδιατερη επιτυχα. Τελικ καταφρνει να πεσει τους δικος της να της επιτρψουν να γυρσει στο Λονδνο, τον Ιολιο του 1908, μ' ετσιον εισδημα 100 λιρν.
     Τα επμενα χρνια θα μποροσε κανες να τα χαρακτηρσει σα μια χαοτικ αναζτηση και συλλογ ετερκλητων εμπειριν για κενη. Δημοσιψε λγες ιστορες, πολησε το τσλο και για να συμπληρνει το εισδημ της παιρνε μρος σε μουσικ σχματα. Ερωτετηκε το δδυμο αδελφ του 'Αρνολντ, τον Garnet Trowell κι μεινεν γκυος μαζ του, μα εντελς ανεξγητα, παντρετηκε τον George Charles Bowden, δσκαλο μουσικς, στις 2 Μρτη 1909 στο Paddington, με μρτυρα τη ΛΜ και τονε χρισε το διο κιλας βρδυ. Η μητρα της θορυβημνη απ' αυτ τα καμματα, φτνει στο Λονδνο οργισμνη, τη χωρζει απ τη ΛΜ, τη συνοδεει με το ζρι στο σπα του Bad WorishofenΓερμανα και μετ απογοητευμνη απ τη στση της, επιστρφει στο Ουλινγκτον και την αποκληρνει. Αυτο οι 6 μοναχικο μνες στη Γερμανα, που κατ τη διρκει τους, αποβλλει, εναι βση για τις επμενες ιστορες που δημοσιεει μεταξ 1910-11, στο λογοτεχνικ περιοδικ The New Age, του εκδτη A.R. Orage. Τη βοθησεν επσης η στεν σχση της με μια μντορ της και πολ καλ γνωρμια, τη Beatrice Hastings.
     Τλη 1911, χει αρχσει να εμφανζει προβλματα με την υγεα της. Συχνς πλευρτιδες, παρλληλα με μια χρνια μλυνση, πιθαντατα, αφροδισιακς προλευσης. Ωστσο ξεκιν να χτζει τη φμη της εκενη τη περοδο, μαζ με τη πεποθηση πως η θση των γυναικν ταν αρκετ υποβαθμισμνη. Δεν εναι τυχαο, πως σε πολλς ιστορες της περιδου κενης, η ηρωδα-αφηγτρια, εναι νεαρ γυνακα, μοναχικ, ευλωτη, αφελς, επανεξετζει τη θση και το ρλο της στη κοινωνα, σκεπτμενη πως οι ντρες κρατνε τα σκπτρα, το δικαωμα σ' λα τ' αγαθ κι σο για το σεξ, οι ντρες απολαμβνουν, εν οι γυνακες υφστανται τις συνπειες. Το 1ο της βιβλο που συγκντρωσεν αυτς τις ιστορες εναι το, "Σε Μια Γερμανικ Πανσιν" και κυκλοφρησε το 1911.  Μερικς απ' αυτς τις ιστορες εναι: "Αυτ Το 'Ανθος" (This Flower) & "Στον Κλπο" (At The Bay) κ..
     Δεκμβρη 1911, γνωρζεται με τον σπουδαστ της Οξφρδης κι εκδτη του περιοδικο Rhythm, John Middleton Murry και στη πρσκλησ της, γινε νοικρης κι πειτα εραστς της. Μπορε να παντρετηκαν μετ απ 7 χρνια, οι 2 τγρεις, -τσι τους λγανε- μα δεθκανε πολ απ κει κι πειτα. Στα προσεχ 2 χρνια, η φμη της ανβαινε. Μαζ εκδσανε το Ρυθμ και μετ το διδοχ του, το Blue Review, που δημοσεψε μερικς ιστορες της απ τη Ν. Ζηλανδα. Τα οικονομικ τους συνχιζαν να 'ναι θλια κι αλλζανε ταχτικ σπτι. Δε κατφερε ν' αποτρψει τη χρεωκοπα του Μρι, που ακολοθησε τη παραμον τους στο Παρσι, στα τλη του 1913.

 
                                  Η Κθριν & ο Μρι.

     Η σχση τους ταν μη συμβατικ, συχν τραυματικ κι εν σεβντουσαν ο νας τον λλο, συχν ξεχνοσανε τις ανγκες του. Αναζητοσε συχντερα τη χωρς ερωτσεις αγπη, την ολοκληρωτικ αφοσωση, την μπρακτη υποστριξη και προσοχ, -που ο Μρι δε μποροσε να της προσφρει-, στο πρσωπο της ΛΜ. τσι, τα δυο πρσωπα της ζως της, για λο το υπλοιπο διστημα που 'ζησε, της ταν αναγκαα, για διαφορετικος λγους καστο. Ζσανε πολλς φορς για μεγλο διστημα, χρια, μα αλληλογραφοσανε συνεπστατα κι αδιαλεπτως. Στις εκατοντδες επιστολς της ταν ακατστατη μεν, αλλ περιγραφικ, σον αφοροσε στις ιδες, τα προσχδια κι ,τι λλο για τη τχνη και τη βελτωση της τεχνικς της. Το να γεμζει σελδες σελδων μ' λα τοτα, τανε ζωτικ γιατ τη βοηθοσε αφνταστα και την εκτνωνε. Μερικς απ' αυτς ββαια, συγκρνονται επξια με το καλτερο δημοσιευμνο κεμεν της.
     Μχρι το 1914, το ζεγος εχε στεν φιλα με τους D. H. & Frieda Lawrence, ταν μλιστα μρτυρες στο γμο τους, μοιρζονταν τις εμπειρες τους απ τη Ν. Ζηλανδα και σχεδιζανε κοινς διακοπς κι επιστροφ στα πτρια εδφη, μα τους σκαρε η εφμερη σχση της με τον Francis Carco, να γλλο ποιητ, το Φλεβρη του 1915. λο το μνα τονε πρασε στο διαμρισμ του στη Quai Aux Fleurs, στο Παρσι, προετοιμζοντας την επμενη ιστορα της, την "Αλη" (The Aloe). Εκενος την εχεν ερωτευτε τρελ κι ταν κατλαβε πως για κενην ταν απλ μια ακμα εφμερη σχση, γινε συντρμμι. Το καλοκαρι της διας χρονις, την επισκφτηκε στο Λονδνο, ο αδελφς της λγο πριν ξαναγυρσει στο μτωπο, -εχε καταταγε και περσει τη βασικ εκπαδευση κι επρκειτο να πρει το βπτισμα του πυρς- και περσανε μαζ μερικς ευχριστες μρες. Τον Οκτβρη, ο Λσλι σκοτθηκε στη Φλνδρα, περιοχ της Ν. Γαλλας κι η ξαφνικ θλψη τη χτπησε πολ δυνατ.
     Ο Μρι τη ξανασυναντ και την επαναφρει, στη Villa Pauline, στο Bandol. Στρνεται να ξαναγρψει την "Αλη" εξ αρχς, προσπαθντας ουσιαστικ να γνωρσει επιτλους αυτ την 'γνωστη χρα', που 'τανε γι' αυτν ο χαμνος της αδελφς. Το βιβλο αυτ δημοσιετηκεν αργτερα, το 1918, απ το ζεγος Leonard & Virginia Woolf, με τελικ ττλο: "Πρελοδιο" (Prelude). Αυτ το βιβλο περιγρφηκεν αργτερα σαν μια επκληση προς τη χαμνη της παιδικ ηλικα κι αθωτητα και θεωρεται σαν το πρτο αξιοσημεωτο δημιοργημ της. Το 1916, επιστρφουνε στην Αγγλα κι επισκπτονται, τον Απρλη, το σπτι των Λρενς στη Κορνουλη (Cornwall), σε μια προσπθεια αναθρμανσης των σχσεν τους. Τελικ τοτο βγκε λθος κι εχεν αντθετο αποτλεσμα.
     Επιστροφ στο Λονδνο. Ο Μρι βρσκει μια θση σε πολεμικ γραφεο στρατολγησης. λο το 1917 διαμνανε συχν στο Garsington Manor, προσκαλεσμνοι της Lady Ottoline Morrell κι εκε σχετστηκαν με την Ομδα Μπλοσμπερι (Bloomsbury Group), που απαρτιζταν απ τους: T.S. Elliot, Aldous Huxley, Lytton Strachey, Dorothy Brett, Siegfried Sassoon, Leonard-Virginia Woolf, S.S. Koteliansky & Bertrand Russell, William Gerhardi, Vanessa & Clive Bell, Roger Fry. O Μρι λγω του χαμηλτερου επιπδου του, αλλ κι η Κθριν τανε πντα η ...'ποικος', τσι κι οι δυο τους νιθαν αρχικ παρεσακτοι. Ακμα κι ταν η ομγυρη αναγνρισε την αξα της, τα πργματα δε βελτιθηκαν. (Η Γουλφ μλιστα ζλευε τη γραφ της). Αινιγματικ κι απρβλεπτη, ικαντατη χαρισματικ μμος, συμβολευε τον Μρι, "να μην αλλζει μσκα, αν πρτα δεν χει τοιμη απ κτω την επμενη". Μποροσε να 'ναι θαυμσια και γενναιδωρη τη μια μρα και κακι την επμενη. Ωστσο βοθησε πολ τους συναδλφους της, πως: τον Koteliansky, στη προσπθει του να μεταφρσει  Anton Chekhov  και τον Gerhardi.
     Δεκμβρης 1917 κι η Κθριν παθανει πλι πλευρτιδα κι αυτ τη φορ τσο σοβαρ που διαγνστηκε μεγλη κηλδα στο πνεμονα. Δε πρε στα σοβαρ το θμα, αλλ γρισε πσω στο Bandol και συνχισε να γρφει τις ιστορες της και ν' ακολουθε σο πιστ μπορε τις οδηγες των γιατρν. Εκε, μσα στις στερσεις λγω πολμου, τις κακουχες και τη φτχεια, συνεχζει να γρφει. Τοτη τη φορ ετοιμζει να νο κκλο ιστοριν: Τη "Μακαριτητα" (Bliss), που σατιρζει το Γκρσινγκτον, το "λιος & Φεγγρι" (Sun & Moon), μια ζωγραφι της παιδικς της ηλικας στο Ουλινγκτον και το "Δε Μιλ Γαλλικ" (Je Ne Parle Pas Francais), ρευνα για τις διαφορετικς απψεις σεξουαλικτητας και κοινωνικς συμπεριφορς.
     Εχε τη  της αιμορραγα απ τη φυματωσηΦλεβρη 1918 κι απ κει και πρα ξεκιν η κορσα με το χρνο. "Πσον αφρητο να πεθνει κανες... αφνει κομμτια και σημδια παντου... τποτα πργματι ολοκληρωμνο". Μετ απ μια εφιαλτικ βραδι στη Γαλλα που παραλγο να κλειστον απ γερμανικ βομβαρδισμ, αυτ κι η ΛΜ, θορυβονται κι επιστρφουνε στο Λονδνο. Το διαζγιο απ το Μπντεν βγανει στις 29 Απρλη κι ο γμος της με το Μρι εναι αντιστθμισμα. Εγκαθστανται στο Hampstead, τον Αγουστο, μετ την εδηση του θαντου της μητρας της, συγκλονισμνη κι εκνευρισμνη απ το θορυβδη εορτασμ της λξης του Α' Παγκ. Πολ. κι αυτ τη πιζει στην εργασα και στην υγεα της. Στις αρχς του 1919, ο Μρι γνεται συντκτης στο περιοδικ Athenaeum και μεγλο μρος ενασχλησς της, ταν οι βιβλιοκριτικς που δημοσεψε κει. Αυτς δεξανε το ιδιατερο, διορατικ και μοναδικ τρπο που 'βλεπε τους λλους συγγραφες.
     Αν κι η κατστασ της χειροτρεψε, αρνιτανε πεισματικ να μπει σε σανατριο, αντθετα, με την αρχ του βρετανικο χειμνα, τον διο Σεπτμβρη, επισκπτεται με τη ΛΜ το Ospedaletti, στην Ιταλα. Κουρασμνη, αδυνατισμνη κι ρρωστη, εκμυστηρεεται μερικς απ τις στεναχριες της στον Μρι με μερικς επιστολς και προσωπικ στη ΛΜ. Απογοητευμνη με την απθεια του Μρι και τη φανερ απροθυμα του να τη στηρξει, γρφει το "The Man Without A Temperament" (Ο 'Αντρας Χωρς Ταμπεραμντο), το Γενρη του 1920. Φοβομενη πως χει φτσει στα πρθυρα της κατρρευσης, τλη του διου μνα, πηγανει στο Menton στη Ν. Γαλλα, να μενει στη ξαδλφη της Connie Beauchamp και μετ απ να καλοκαρι στο Λονδνο, επιστρφει ξαν στο Μεντν, τοτη τη φορ με τη ΛΜ, στη Villa Isola Bella. Εκε γρφει το "The Daughters Of The Late Colonel" (Οι Κρες Του Πρην Συνταγματρχη), ργο για τ' οποον αργτερα γραψε πως εναι το μνον ργο της που την ικανοποησε απ κθε ποψη. ταν τοιμο το Δεκμβρη, τον διο μνα που η "Μακαριτητα κι λλες ιστορες" δημοσιεονται. τανε το τελευταο βιβλο που τυπθηκε, σο ζοσε. Mετ θνατο, δημοσιετηκαν λλες 2 συλλογς με διηγματα: "The Dove's Nest" (Η Φωλι Του Περιστεριο) & "Something Childish" (Κτι Παιδαριδες), καθς κι η αλληλογραφα και τα ημερολγι της. 
     να παραστρτημα του Μρι, φλρταρε τη Πριγκπισσα Elizabeth Bibescu, τη πληγνει βαθι και πλον νιθει ακμα πιτερο πνευματικ απομονωμνη. Κλενεται πιτερο στον εαυτ της και στο γρψιμο. Μης 1921, μεταβανει στην Ελβετα και την ακολουθε ο Μρι, που για να 'ναι μαζ της, παραιτεται απ το Ατενουμ. Εκε, στο Chalet Des Sapins, στη Montana-Sur-Sierre, γρφει μερικς απ τις πιο δισημες ιστορες της, απ τη Ν. Ζηλανδα: "At The Bay", "A Garden Party", "The Doll's House" (Το Κουκλσπιτο). Οι 2 πρτες δημοσιευτκανε στο "Γκρντεν Πρτυ κι λλες ιστορες", Φλεβρη του 1922. Αυτ το καιρ, βρισκμενη σ' απγνωση, κνει εππονη θεραπεα με ακτινοβολες, στο Παρσι. Εκε συναντ τον Τζημς Τζυς και γρφει το "The Fly" (Η Μγα). Ασθνεια, απομυθοποηση πατρα και συζγου κι αποστροφ στο μταιο ματοκλισμα του πολμου, φανονται ξεκθαρα σ' αυτ τη πικρ ιστορα, που ξεχειλζει απ σκοπες προσπθειες και καταστροφ.
     Κουρασμνη, επιστρφει στην Ελβετα και γρφει το "The Canary"  (Το Καναρνι), τη τελευταα ιστορα της, της Ν. Ζηλανδας. Αγουστος 1922, επισκπτεται σντομα το Λονδνο, που 'μελλε να 'ναι η τελευταα συνντηση με τους γονες και τους φλους της. Παρ τη προχωρημνη φυματωση, προγραμματζει μια να σειρ 12 ιστοριν, που θα 'κλεινε τη 3λογα που ξεκνησε με το "Πρελοδιο" και συνεχστηκε με το "Στον Κλπο". Δε πραγματοποησε ποτ τοτο το σχδιο. Επηρεασμνη απ μυστικιστς φιλοσφους πως ο P.D. Ouspensky, διαμορφνει τη πεποθηση πως πρπει να θεραπεψει τη ψυχ της πιτερο, παρ το σμα. Αποφσισε οι νες ιστορες της να μην εναι κυνικς,να μεταδδουν νημα νας ζως και να γνει "παιδ του λιου". Τον Οκτβρη μπανει στο G.I. Gurdjieff's, Ινστιτοτο Για Την Αρμονικ Ανπτυξη Του Ανθρπου στο Avon-Fontainebleau, κοντ στο Παρσι. Οι τελευταες επιστολς της προς τους ΛΜ, Μρι και τους δικος της δεχνουν τι τελικ κει μσα, βρκε κτι απ' αυτ που αναζητοσε. Ο Μρι την επισκφτηκε στις 9 Γενρη 1923 και το διο βρδυ εχε τη μοιραα αιμορραγα που 'μελλε να 'ναι η τελευταα της. Πθανε και θφτηκε, στο Avon-Fontainebleau, με σντομη δηση στα γαλλικ, σ' να παρεκκλσι. ταν μλις 35 ετν.
     Τελευταα της θληση ταν να πρει τα γραπτ της, ο σζυγς της και να τα διαχειριστε καταπς ριζε. Αυτς τα συγκντρωσε και τα διοχτευσε με σνεση, παρ τα σα ειπθηκαν πως πρδωσε τη μνμη της. Κατφερε να την εμφανζει σαν την αγιτερη λων των γυναικν. Συνβαλλε λοιπν τα μγιστα, στην υστεροφημα της, συντσσοντας επιλεκτικ, το περιοδικ Κθριν Μνσφιλντ, απ ιστορες, επιστολς, ημερολγια, το 1927. 2 τμους επιστολν δημοσιεει το 1928, και τις επιστολς που ανταλλξανε μεταξ τους στο διστημα 1913-22, τις δημοσεψε το 1951.
     Παρλο που ο γκος δουλεις της δεν εναι μγας, γραφτκανε πολλ για κενη. Μελετητς φτιξανε τη βιογραφα της και μελετσανε το λογοτεχνικ της ργο. Ενπνευσε πολλος λογοτχνες να βλουνε χαρακτρες στα ργα τους που να της μοισουν: ο D.H. Lawrence στο "Women In Love", o Aldous Huxley στο "Point Counter Point", o Francis Carco στο "Les Innocents" κι ο Conrad Aiken στο "Your Obituary Well Written".
     Το ενδιαφρον στοιχεο, που τη καθιστ σα μιαν απ τις εξχουσες γυνακες συγγραφες διηγημτων, εναι πως παρλο που επηρεστηκεν ντονα απ πολλος μεγλους συγγραφες -ειδικτερα τον Τσχοφ-, δημιοργησε δικ της προσωπικ στυλ και παρλληλα εισγαγε νεωτερισμος εξαιρετικς ομορφις κι απλτητας στο βρετανικ λογοτεχνικ  μοντερνισμ. Προσπθησε να συλλβει τη πρσκαιρη σπιρτδα της ζως και να εστισει στις απλς χαρς της, τσι στε να γνεται κατανοσιμη κι απ τους απλος ανθρπους. Επσης, απρριψε το κλασικ τρπο σμβασης των προσεγμνω διηγημτων με το τελικ συμπρασμα και προτμησε να το πει μ' μμεσο μεσο τρπο, στην αφγηση και με τη γοργ αλληλουχα χρονικν γεγοντων με σταθερ μετατπιση της προοπτικς. Συχν, βρσκει κανες την ιδα στα κεμεν της, τον στχο, αλλ χωρς ιδιατερο σχδιο και χωρς προσχεδιασμνο ευκρινς συμπρασμα. Επσης συχν, υπρχει κινηματικ ποιτητα, και τοτο κυρως οφελεται στη λατρεα της στη κινηματικ και τη φωτογραφα. Αν προστεθε σ' αυτ κι ο επιδξιος χειρισμς λων αυτν των καινοτομιν, ττε θα μπορε να καταλβει το μγεθος της προδου που παρεχε στο διγημα παγκοσμως.
     Αν και παγκοσμως λοιπν εναι πλον αναγνωρισμνη, στη πατρδα της τη Ν. Ζηλανδα, τοτο ακμα εναι προβληματικ, επειδ λειψε πολλ χρνια κι γραψε σ' λλα μρη. Η δια πντως λεγε πως: "Η Ν. Ζηλανδα εναι μες στα κκαλ μου"! Χρησιμοποησε το γλωσσικ ιδωμα και τις λξεις της πατρδας της και γενικ μπορε κανες να πει, πως επηρεστηκε κι απ τις δυο της πατρδες: Αγγλα και Ν. Ζηλανδα. κι υπρχουν αναφορς στην αποικιακν ιστορα, σε μερικς ιστορες της. Ο θνατος του αδελφο το 1915, δωσε να θηση στη διαδικασα που 'χεν δη ξεκινσει. Στις τελευταες ιστορες της, κεντρικ σημεο κρατον οι αναμνσεις της παιδικς της ηλικας στη πατρδα. Χωρς αμφιβολα, κυριευμνη απ μοναξι λγω της αρρστιας, η σκψη της ταξδευε προς τα πσω και φυσικ στην επιστροφ. Επσης, το να γρφει μακρι απ τη πατρδα, της δωσε διαφορετικ οπτικ απ τους Νεοζηλανδος αλλ και τους 'Αγγλους. Δε θα μποροσε να γρψει ,τι γραψε αν δε δεχτανε τις στω μακρινς επιδρσεις αυτν των δυο διαφορετικν αλλ και συγγενικν τπων.
     Υπρχουνε στοιχεα στα σημειωματρι της που δεχνουν τι προσπθησε να μετασχηματσει προσωπικς της εμπειρες στα διηγματ της, απ πολ νωρς, το 1907. Γνριζε καλ τη τχνη της βιωματικς εμπειρικς γραφς και τη χρησιμοποιοσε με μαεστρα. Η τχνη τελικ ξεπερνοσε πντα τη πραγματικτητα οι ρως της διαμορφθηκαν τσι, στε να προσδσουνε την εντπωση που 'θελε να μεταβιβσει. Η τεχνικ της εχε το αξιοθαμαστο, να 'ναι τσον απλ και τσο ταιριαστ, στε ο αναγνστης να μπορε να πιστεουνε πως μιλ μ' ακρβεια για κενους. Σε μιαν λλη επιστολ της, το 1922, γραψε:

     "Πιστεω πως ο μνος τρπος να ζσω σα συγγραφας, εναι να βασσω τις ιστορες μου σε πραγματικ προσωπικ στοιχεα κποιου και να βρω τους θησαυρος σ' αυτ. Το σπουδαο εναι πως περιγρφοντας αυτ που σε μνα φανεται κι εναι προσωπικ, λλοι νθρωποι που το διαβζουνε, το παρνουν επνω τους και το αντιλαμβνονται σα να 'τανε δικ τους".

     
     Τλος, υποτροφα που 'χει θεσμοθετηθε στο Μεντν φροντας τ' νομ της, αποτελε μνμη και κνητρο για νους φρελπεις συγγραφες. Παρλο που η δια πστευε πως "η μδα μου θα περσει πολ σντομα", τελικ κατφερε να κερδσει παγκσμια φμη, σα διηγηματογρφος, ποιτρια, επιστολογρφος, και συγγραφας ημερολογων κι ρθρων κριτικς βιβλων. Τα ργα της χουν μεταφραστε σε πνω απ 25 γλσσες παγκοσμως.
------------------------------------------------------------------

                                      Leves Amores 

     Δε  θα μποροσα ποτ να ξεχσω το ξενοδοχεο Thistle.
     Δε θα μποροσα να ξεχσω ποτ κενη τη παρξενη χειμωνιτικη νχτα.
     Της εχα ζητσει να δειπνσουμε κι πειτα να πμε στην περα. Το δωμτι μου ταν απναντι απ το δικ της. Επε τι θα 'ρχταν αλλ -θα μποροσα να κουμπσω το πνω μρος του δαντελνιου νυχτικο της, που σκλωνε ψηλ στη πλτη; Πολ καλ!
     Το φως της μρας ακμα δεν εχε δσει τη θση του στη νχτα, ταν χτπησα τη πρτα της και μπκα. Φορντας τα εσρρουχ της απ καθαρ μετξι, πλεντανε σφουγγζοντας το πρσωπο και το λαιμ της. Επε πως κντευε να τελεισει κι αν θελα να καθσω λιγκι στο κρεβτι να τη περιμνω.
     Εχα την ευκαιρα να περιεργαστ τριγρω, το θλιβερ δωμτιο. να βρμικο παρθυρο βλεπε στο δρμο. Μποροσε κανες να δει το γεμτο σκνη παρθυρο του πλυσταριο απναντι. Απ πιπλα, εχε να χαμηλ κρεβτι, ντυμνο με κτρινο κλυμμα, κουρτνες με σχδια κληματαρις, μια καρκλα, ντουλπα μ' να κομμτι του καθρφτη ραγισμνο, να νιπτρα. Αλλ η ταπετσαρα με πνεσε φριχτ. Λωρδες της ξεκολλημνες, κουρελιασμνες, κρεμντουσαν απ τον τοχο. Στα μρη που η ζημι τανε κπως μικρτερη, μποροσα να διακρνω αχν, τριαντφυλλα -μπουμποκια κι νθη- κι η μπορντορα να συνηθσμνο κι απλ σχδιο με πουλι, που μνον ο καλς Θες ξερε τ εδους. Κι αυτ ταν λο κι λο που πρλαβα να δω.
     Τη πρσεχα παραξενεμνη. Φοροσε το μακρ, λεπτ καλσν της, βλαστημντας ταν δε πετχαινε τα κουμπματα. Κι αισθνθηκα με σιγουρι πως τποτα μορφο δε θα μποροσε ποτ να συμβε σε κενο το δωμτιο και για κενην νιωσα λιγκι περιφρνηση, μικρ ανοχ, κατανηση και ναι... λγον οκτο. να θαμπ, γκρζο φως πλανιτανε πνω απ' λα και φνηκε να τονζει τη λεπτ γυαλδα των ροχων της και τη ζω της ολκερη και την κανε να δεχνει θαμπ, γκρζα και κπως κουρασμνη. Και κθισα στο κρεβτι και σκφτηκα:
     "Με τον ερχομ των γηρατειν ξεχν το πθος. Μνω πσω στη χρυσ πομπ της Νιτης. Τρα βλπω τη ζω, σαν απ καμαρνι θετρου".
     τσι δειπνσαμε κπου και πγαμε στην περα. ταν αργ, ταν βγκαμε στο πολυσχναστο δρμο, αργ, κι η νχτα εχε ψχρα. Μζεψε ψηλ τη μακρι φοστα της. Σιωπηλ πραμε το δρμο πσω στο ξενοδοχεο
Thistle, με τα στολισμνα πατματα με μορφους χρυσος κρνους και τα σκαλοπτια απ αμθυστο.
     "Εναι η Νιτη νεκρ; Εναι η Νιτη νεκρ";
     Καθς περπατοσαμε στο διδρομο προς το δωμτι της, μου 'πε πως ταν ευτυχισμνη που 'χε πσει η νχτα. Δε ρτησα γιατ. μουνα κι εγ το διο ευτυχισμνη. Φνηκε σα μυστικ μεταξ μας. τσι πγα μαζ της στο δωμτι της να ξεκουμπσω λα κενα τα ενοχλητικ κουμπι. 'Αναψε να μικρ κερ πνω σε κποιο κηροπγιο απ σμλτο. Το φως πλημμρισε το σκοτειν δωμτιο. πως να νυσταγμνο παιδ γλστρησε ξω απ το φρεμ της κι πειτα ξαφνικ, γρισε προς το μρος μου και τλιξε τα χρια της γρω στο λαιμ μου. Κθε πουλ πνω στη μπορντορα της ταπετσαρας ξσπασε σε τρλιες. Κθε τριαντφυλλο νθισε πνω στη κουρελιασμνη ταπετσαρα. Ναι! Ακμα κι η κληματαρι πνω στη κουρτνα, πταξε παρξενες φυλλωσις και γιρλντες που τυλιχτκανε γρω απ τα κορμι μας, σα πρσινη αγκαλι και μας κρατσαν ενωμνες με χλια κορδονκια.
     Κι η Νιτη δεν ταν νεκρ!
                                                                          
K. Mansfield

 

 

Web Design: Granma - Web Hosting: Greek Servers