Πεζά

Ποίηση-Μύθια

Ο Dali & Εγώ

Θέατρο-Διάλογοι

Δοκίμια

Σχόλια-Αρθρα

Λαογραφικά

Ενδιαφέροντες

Κλασσικά

Αρχαία Ελλ Γραμμ

Διασκέδαση

Πινακοθήκη

Εικαστικά

Παγκ. Θέατρο

Ινφ-Σχολ-Επικοιν.

Φανταστικό

Ερ. Λογοτεχνία

Γλυπτική

 
 

Λαογραφικά 

Λελέκος Μιχαήλ: Μια Δημοτική... Μαρτυρία

                                  Βιογραφικό



     Ο Μιχαήλ Λελέκος του Σπυρίδωνος και της Δέσπως, γεννήθηκε στις Κλεωνές Κορινθίας κι ασχολήθηκε με ζήλο στη συλλογή λαογραφικού υλικού και δημοτικών στίχων. Υπήρξεν εκπαιδευτικός και ποιητής, συγκέντρωσε τη δημοτική ποίηση και τον αναφέρει ο Nικόλαος Πολίτης στη λαογραφία του. Κυκλοφόρησε δύο συλλογές: Δημοτική Ανθολογία 1868 κι Επιδόρπιον 1888. Έγραψε κι ο ίδιος σε δημοτική μορφή, όχι όμως τόσο σε προσωπικήν έμπνευση, όσο με διασκευαστικήν ικανότητα, πάνω σ' υπάρχοντα μοτίβα.


__________________________


                                Γάμος Βλαχοποιμένων

 (Μόλις ο γαμπρός μπεί στη σκηνή ή τη καλύβα τους, τα πεθερικά ρωτάνε:)

     ΠΕΘΕΡΟΣ:                 Τί χαλεύεις, τί γυρεύεις
                                       στο δικό μας το βορό;

     ΓΑΜΠΡΟΣ:                 Περδικούλαν έχασα
                                       κι ήρθα να τη βρω.
                                       Ούϊ, πήρ' αητός τη πέρδικα!...

              (Όταν η νύφη, έφιππη, φτάνει στη καλύβα του γαμπρού:)

    ΠΕΘΕΡΙΚΑ:                 Πέζα ρόϊδο, πέζα μήλο,
                                      πέζα δροσερό σταφύλι.

           ΝΥΦΗ:                 Καμαρώνω, δε πεζεύω,
                                      χάρισμα πολύ γυρεύω.

ΚΑΛΕΣΜΕΝΟΙ:                 Τάξε πεθερέ της νύφης!

     ΠΕΘΕΡΟΣ:                  Μια μηλιόρα, δυο μηλιόρες.

           ΝΥΦΗ:                 Καμαρώνω, δε πεζεύω,
                                      χάρισμα πολύ γυρεύω.

    ΠΕΘΕΡΟΣ:                  Πέντε γίδες με τρουκάνια,
                                      πέντε μάλλινα φουστάνια.

          ΝΥΦΗ:                  Καμαρώνω, δε πεζεύω,
                                      χάρισμα πολύ γυρεύω.

    ΠΕΘΕΡΟΣ:                 Τέσσερα παχιά κριάρια
                                      και τη κούλια τη φοράδα.
      ..........................................................................................................

                                     Τότ' η νύφη προσκυνάει
                                     κι απ' το φάρο ροβολάει.
                                     Κι ο γαμπρός πήρε τη νύφη
                                     και στα σχίνα 'ποκοιμήθη.

                                                ("Αττικόν Ημερολόγιον" 1887)

                                          Γλωσσάρι

Χαλεύω = ζητώ
Βορός = Αυλή
Ούϊ = επιφώνημα που διώχνει
Πέζα = ξεπέζεψε
Μηλιόρα = διχρονίτικη προβατίνα
Tρουκάνια = κουδούνια
Φάρο = φαρί, φοράδα.

______________________________________

 

 

Web Design: Granma - Web Hosting: Greek Servers