Πεζά

Ποίηση

Παραμύθια

Θέατρο-Διάλογοι

Δοκίμια

Ο Dali & Εγώ

Διαδικτύου

Εκδοθέντες

Κλασσικά

Λαογραφικά

Διασκέδαση

Πινακοθήκη

Εικαστικά

Λογο-Παίγνια

Σχόλια/Επικοινωνία

Φανταστικό

Ερωτική Λογοτεχνία

Γλυπτική

 
 

Διαδικτύου 

Νότας Δημήτρης: Της Ζωής Το Τσίρκο

 

  Βιογραφικό

     Γεννήθηκα το 1969 όταν κάποιοι πατούσανε το πόδι τους για πρώτη φορά στη Σελήνη και κάποιοι άλλοι πετούσαν στα ουράνια κάνοντας χρήση διάφορων ουσιών.
     Σε τρυφερή ηλικία αποφάσισα να γίνω γυμναστής και το μετάνιωσα τη μέρα της αποφοίτησης μου. Παράλληλα με τις σπουδές δούλεψα σαν οικοδόμος, σερβιτόρος, barman, dj (της κακιάς ώρας) ενώ όταν απολύθηκα από τον στρατό έγινα διακινητής αλληλογραφίας με μοτοποδήλατο. Αηδιασμένος από τη κίνηση στους δρόμους της Αθήνας στράφηκα στα πολυεθνικά ταχυφαγεία. Γρήγορα έγινα manager και φορούσα ταμπελάκι με τ' ονοματεπώνυμό μου στο στήθος. Φούσκωνα από περηφάνεια. Η εξέλιξη της καριέρας μου συνδέθηκε στενά με την εξυπηρέτηση των πελατών. Τότε αποφάσισα να γίνω Βουδιστής και να περιορίσω τις επιθυμίες μου στο ελάχιστο. Σήμερα είμαι μεσαίο στέλεχος εταιρίας υπηρεσιών.
     Ο εθισμός μου στη συγγραφή ξεκίνησε από τα 13 κι είμαι ακόμα εξαρτημένος. Ζω στην Αθήνα μαζί με τη γυναίκα μου, τη κόρη μου και τον σκύλο μας.

--------------------------------------------------------------------

                                    Καλώς Ήρθατε Στο Τσίρκο


     Το να δηλώσω πως η ζωή μου κύκλους κάνει, θα φανεί σα μια κοινή πρόταση, ένα φτηνό κλισέ, σαν απουσία έμπνευσης. Αν όμως σας είχαν βαφτίσει Κυκλόφημο κι ήσασταν ένας από τους τελευταίους Κύκλωπες του Δυτικού κόσμου, θα είχατε άλλη γνώμη. Το γεγονός πως είμαι ένας εξημερωμένος γίγαντας μ' ένα μάτι στο κούτελο καθόρισε την κυκλική μου πορεία. 'Αγριος πρώτα, αιχμάλωτος μετά, θηριοδαμασμένος ύστερα, άγριος πάλι για τα μάτια του κόσμου, τώρα στα γεράματα. Καθαρίζω το μονόκλ που στηρίζεται πάνω στη γαμψή μου μύτη, ώστε να μπορέσω να δω καλύτερα το χάλι μου στον καθρέφτη. «Καθρέφτη, καθρεφτάκι υπάρχει πιο άθλιο ζωάκι από μένα» τραγουδώ χαρωπός καθώς ετοιμάζομαι να σβήσω τα κεράκια στην τούρτα γενεθλίων μου.
     Απόψε γίνομαι σαράντα και το τσίρκο έχει αργία λόγω μιας μαζικής μυκητίασης που έπληξε ξαφνικά τους ελέφαντες και τις ιπτάμενες τίγρεις. Έτσι οι κλόουν σκαλίζουνε βαριεστημένα τις κόκκινες μύτες τους ενώ οι ακροβάτες εξακολουθούν να κάνουνε πρόβες στο νέο νούμερο που ονομάζεται «ισορροπία στο κενό του μηδέν». Αυτοί οι ακροβάτες είναι δηλωμένοι μηδενιστές, όλα τους τα νούμερα στηρίζονται στον αριθμό μηδέν που είναι κύκλος βέβαια κι έτσι επανερχόμαστε σε μένα. Απόψε περιμένω στο τροχόσπιτό μου τη ρωσίδα χορεύτρια του περιπλανώμενου θίασου μας. Είναι μια πανέμορφη Ευρασιάτισσα με μόνο μειονέκτημα πως της λείπει το δεξί πόδι γεγονός που τη βοήθησε να κάνει λαμπρή καριέρα επιδεικνύοντας υπέροχες πιρουέτες γύρω από τη ξύλινη πατερίτσα της. Το ύψος της που δεν ξεπερνά τους εκατονπενήντα πόντους τη κάνει να φαίνεται στο γαλαζοπράσινο μάτι μου σα νεράιδα.
     Το χρώμα του ματιού μου δεν είναι φυσικό. Ο ιμπρεσάριος του τσίρκου σκέφτηκε να με κάνω να μοιάζω σαν τον David Bowie με τη διαφορά πως αυτός έχει δυο μάτια διαφορετικού χρώματος και μια μαύρη γαζέλα, την Ιμάν, πρώτου μεγέθους μοντέλο, γυναίκα του. Όταν μου πλάσαρε όλο το παραμύθι κι επειδή δεν είχαμε γαζέλες στο τσίρκο, την έπεσα σε μια ζέβρα που μου φάνηκε ό,τι κοντινότερο στο είδος κι εισέπραξα μια κλωτσιά από τα δυο πισινά της πόδια στη μάπα, παραλίγο να μου βγάλει το μοναδικό μάτι. Το γεγονός ότι της έστριψα το κεφάλι δυνατά με αποτέλεσμα να βλέπει την ουρά της μόνιμα μείωσε τη δημοτικότητά μου στα ζώα του τσίρκου αλλά αυτό είναι πλέον παρελθόν.

     Η χαρά κι η αδημονία μου δεν κρύβονται περιμένοντας να περάσω τη νύχτα με τη Νατάσα. Μη φανταστείτε κάτι πονηρό, είμαι διπλάσιος σε ύψος απ' αυτή, τρία μέτρα παλικάρι και δεν έχω σεξουαλικό φύλο. Η αναπαραγωγή μου στηρίζεται στη φωτοσύνθεση, ο δεύτερος κοντινότερος συγγενής μου μετά τον άνθρωπο είναι τα φυτά που χρειάζονται μόνο λίγο ήλιο για να ζήσουν.
     Βάζω τον δίσκο της Μαρινέλας: "Λίγο Κρασί, Λίγο Θάλασσα Και Τ' Αγόρι Μου" και περιμένω χαμογελώντας, παρά τη μικρή καθυστέρηση της χορεύτριας.
    
Ένας Κύκλωπας που λέγεται Κυκλόφημος, πιστέψτε με, δεν θα μπορούσε να μη πάσχει από κυκλοθυμία. Η κυκλοθυμία εκδηλώνεται μ' εναλλαγές μανιακών και καταθλιπτικών επεισοδίων και τώρα νιώθω απειλούμενος από τα δεύτερα. Αυτή η χρόνια διαταραχή της διάθεσης, μ' έπληξε τα πρώτα χρόνια της εφηβείας και μου 'χει γίνει πλέον τρόπος ζωής. Νάτος πάλι ο κύκλος, υπερδιέγερση, ευφορία, υπερβολική αυτοεκτίμηση, ελάχιστη ανάγκη ύπνου. Και μετά απώλεια κάθε ενδιαφέροντος, αναίτια αισθήματα ενοχής, αυτοοίκτος και σκέψεις θανάτου.
     Η καθυστέρηση του ερχομού της Νατάσας, προκαλεί πτώση δυο δακρύων που μουσκεύουνε το πράσινο παντελόνι μου. Προσπαθώ ν' αντιμετωπίσω την επερχόμενη κρίση παίρνοντας βαθιές ανάσες αλλά αυτό δεν είναι αρκετό. Το βάρος της μοναξιάς έχει το μέγεθος ενός βράχου που κάθεται πάνω στο στήθος μου. Μόνος, πάντα μόνος, πάντα περίγελως και φόβητρο μαζί, χωρίς μιαν αγκαλιά που να με χωρά. Μεταφορικά και κυριολεκτικά.
Έχετε νιώσει ποτέ αποκλεισμένος; Μόνος; Παρίας; Ανεπιθύμητος; Μίασμα; 'Ασχημος;
    
Εύχομαι να μην το νιώσετε ποτέ!

     Η Νατάσα δεν θα 'ρθει στο τροχόσπιτό μου, είμαι σχεδόν σίγουρος. Ακόμη κι η κουτσή ρωσίδα χορεύτρια του τσίρκου δεν θέλει να ξοδέψει την νύχτα της παρέα μ' ένα τεράστιο δακρυσμένο μάτι στα γενέθλια των σαράντα χρόνων του. Γδύνομαι και πέφτω γυμνός στο κρεβάτι, αφού έχω βάλει στο mp3 την ανθολογία του Καρυωτάκη. Πεισιθανάτια τραγούδια που μ' εκφράζουν απόλυτα τούτη τη στιγμή.
     Η τραγωδία της μοναξιάς έγκειται στο γεγονός πως δεν μπορείς να μοιραστείς την απελπισία της ύπαρξης. Γιατί αυτό σου προσφέρει η κοινωνικότητα, τη ψευδαίσθηση ότι τα βάσανά σου είναι κοινά, ότι τα έχει κι άλλος. Υπάρχουν λύσεις για το πρόβλημά μου αλλά είναι προσβλητικές, μειώνουν την αξιοπρέπεια μου. Μπορώ να πάω στην τέντα με τους κλόουν, μπορώ να πιω ώσπου να μεθύσω, μπορώ να κλάψω ώσπου να πλαντάξω, στο τέλος τέλος μπορώ να χρησιμοποιήσω το πιστόλι που χρησιμοποιούν για να κοιμίζουν τους ελέφαντες.

     Αντ' αυτού διαλέγω να διαβάσω τον 'Αμλετ και συγκεκριμένα την πρόταση που λέει «...να ζει κανείς ή να μη ζει;». Τη διαβάζω τουλάχιστον πενήντα φορές, γίνομαι ένας αυτιστικός του Σαίξπηρ. Αποφασίζω πως αύριο, τη δεύτερη μέρα των σαράντα μου χρόνων πρέπει να κάνω βουτιά. Όχι, δεν θα ακολουθήσω τους μηδενιστές ακροβάτες, δεν θα πηδήξω στο κενό που αυτοί ισορροπούν αλλά θα βυθιστώ στην θάλασσα της αφόρητης μοναξιάς. Θα φύγω από το τσίρκο και θα πάω να ζήσω σε μια σπηλιά σαν τους προγόνους μου, περιμένοντας ένα νέο Οδυσσέα να με ξεγελάσει, να με απελευθερώσει, δολοφονώντας με.

                                                                                         Αθήνα 9/1/'08
                                Η Χοιρινή Επανάσταση

Oνοματολογία

« Πως είπες πως φωνάζεις την δική σου;»

« Bee»

« Bee; Δηλαδή μελισσούλα; Καλά ρε σύντροφε, είναι όνομα αυτό για γουρούνι;»

« Μια χαρά όνομα είναι! Γιατί, τι έχει;»

« Κατ' αρχήν δεν είναι ελληνικό. Ακόμα κι εδώ σε φάγαν οι αμερικανιές».

« Εσύ που την δική σου γουρούνα την λες Αντιγόνη είσαι καλύτερος;»

« Η Αντιγόνη βρε άσχετε ήταν η πρώτη αναρχική, η πρώτη συντρόφισσα. Μου φαίνεται πως δεν παρακολουθείς με την δέουσα προσοχή τα μαθήματα της καθοδήγησης».

« Η Αντιγόνη δεν ήταν πρωταγωνίστρια σε μια ταινία;»

« Ναι, στην Τόλμη & Γοητεία... Θα σε αναφέρω στον αρχηγό, είναι φανερό πως δεν διαβάζεις το πορτοκαλί βιβλιαράκι που μας έχει χαρίσει».

« Σε παρακαλώ, μην το κάνεις αυτό. Θα με ξανατιμωρήσει. Ξέρεις πως την τελευταία βδομάδα μου επέβαλε σαν τιμωρία τον καθαρισμό όλων των χοιροστασίων του χωριού;»

« Και βέβαια το ξέρω. Αφού όταν σε ρώτησε ποιός είναι ο Μάο είπες πως είναι τύπος πουκαμίσων. Απορώ πως σε δέχτηκε στην οργάνωση!»

« Επειδή είμαι καλός στην εκτροφή γουρουνιών. Θα μου πεις για την Αντιγόνη;»

« Στον βωμό της αμοιβαίας βοήθειας με βάση τον ατομικό αυτοπροσδιορισμό και την προσωπική συμμετοχή, ναι, θα σου πω».

« Και αυτό που είπες τώρα το γράφει στο πορτοκαλί βιβλιαράκι;»

« Σκέτο κούτσουρο είσαι, βάζω στοίχημα πως η bee σου ξέρει περισσότερα από σένα. Βέβαια η αμορφωσιά σου δικαιολογεί την στρατολόγησή σου μιας και μόνο τα φτωχά, υποβαθμισμένα  στρώματα αυτής της κοινωνίας είναι ικανά να εξεγερθούν αφού δεν έχουν τίποτε να χάσουν».

« Ωραίο αυτό που είπες αν και δεν το κατάλαβα εντελώς. Πες μου τώρα για την Αντιγόνη».

« Ωραία λοιπόν, θα σου πω με τον όρο πως μετά θα τη ταΐσεις εσύ».

« Κανένα πρόβλημα σύντροφε, έχω ένα κουβά αποφάγια μετά τη χτεσινοβραδυνή συνέλευση».

« Η Αντιγόνη είναι χαρακτήρας σ' ένα έργο του Αισχύλου. Εκεί αρνείται να αποδεχτεί το διάταγμα των εξουσιαστών που πρόσταζε να αφήσει άθαφτο το πτώμα του αδερφού της ως τιμωρία για την συμμετοχή του σε κάποιο πόλεμο. Αγνοεί την εξουσία και τις αρχές και θάβει το αδερφάκι της. Κατάλαβες σύντροφε; Βέβαια ο Κροπότκιν αναφέρει πως οι Στωικοί με κορυφαίο τον Ζήνωνα ήταν οι πρώτοι υπέρμαχοι της αναρχίας στον αρχαίο κόσμο».

« Μάλιστα...Να πάω τώρα να ταίσω τα μωρά μας; Να βάλω στην Αντιγόνη σκόρδο;»

« Τουλάχιστον τρεις σκελύδρες. Είμαι περήφανος που είναι μία από τις εκλεγμένες!»

Ιδεολογία

Μπορεί να είμαι σκράπας στα ιδεολογικά κινήματα αλλά ξέρω τα πάντα γύρω από τα γουρούνια. Τα οποία είναι τα εξυπνότερα από όλα τα εξημερωμένα ζώα, συμπεριλαμβανόμενων και των σκυλιών. Μπορούν να κυνηγούν θηράματα, να κάνουν κούρσες όπως τα άλογα, να χορεύουν, να εντοπίζουν συγκεκριμένες κάρτες σε μια τράπουλα, να περπατάνε στα δύο πίσω πόδια φορώντας γόβες και ν' αντιλαμβάνονται, πριν τον άνθρωπο, την ύπαρξη παγίδας. Αυτή η τελευταία τους ικανότητα πρέπει να ήταν το εισιτήριο μου στην οργάνωση με το όνομα ΦΑΚ. Φιλόζωη Αναρχική Κοινότητα.

Στρατολογήθηκα περίπου πριν δεκαέξι μήνες, τότε που ο αρχηγός -αφού είχε εγκατασταθεί στη φάρμα της νεκρής γιαγιάς του- άρχισε να έρχεται στο καφενείο. Θυμάμαι πως καθόμουν με τον δάσκαλο του χωριού μας που μόλις είχε επιστρέψει από την πρωτεύουσα έχοντας αφήσει κάτω από το τραπέζι το βραβείο του διαγωνισμού έκθεσης που είχε οργανώσει στο διθέσιο σχολείο μας. Οι μαθητές έπρεπε να γράψουν για τα αγαθά της αποταμίευσης κι ο νικητής θα κέρδιζε ένα κουμπαρά. Που βέβαια είχε τη μορφή γουρουνιού.

« Γνωρίζετε δάσκαλε γιατί οι κουμπαράδες συνήθως είναι γουρούνια με μια σχισμή;» τον ρώτησα αφού είχα κατεβάσει την τέταρτη τσικουδιά. Χρειαζόμουν θάρρος για να απευθύνω τον λόγο στον άνθρωπο που αρνήθηκε να μου δώσει απολυτήριο δημοτικού. Όχι ότι το χρειαζόμουν μιας κι ήμουν ταγμένος στην στάνη μου αλλά με είχε πειράξει το γεγονός τότε.

« Γιατί τσομπανάκο μου;» με ρώτησε μ' ένα μειδίαμα στο στόμα.

« Γιατί τα γουρούνια είναι σαν τους ανθρώπους, τρώνε τα πάντα».

« Πώς τολμάς βρε άθεε» πετάχτηκε ο παπάς με την κόκκινη μύτη που κάθονταν στο διπλανό τραπέζι. « Αλλά ο δάσκαλος φταίει που δεν σου έμαθε γράμματα. Γιατί αν ήξερες να διαβάζεις θα σου έδινα να ρίξεις μια ματιά στο Κατά Ματθαίον Η:31…Δάσκαλε θα κεράσεις μια τσικουδιά ή να σου ρίξω κανά ανάθεμα;»

« Έλα κάτσε δίπλα μας να μας ευλογήσεις» απάντησε ο δάσκαλος κάνοντας νόημα στον καφετζή να φέρει άλλο ένα καραφάκι.

Αφού κατέβαζε μονορούφι τη τσικουδιά του άνοιξε την Καινή Διαθήκη που είχε κρυμμένη κάτω από το ράσο του, βρήκε το χωρίο στο οποίο αναφερόταν κι άρχιζε να μας ψέλνει κακόφωνα: « οι δε δαίμονες παρακαλούσαν τον Ιησού κι έλεγαν: εάν μας διώξεις από τους ανθρώπους δώσε μας την άδεια να πάμε στους χοίρους. Πηγαίνετε είπε ο Ιησούς. Κι οι δαίμονες βγήκαν από τους ανθρώπους κι επήγαν εις το κοπάδι των χοίρων. Κι ιδού με μανίαν και γρυλισμούς, ώρμησε όλο το κοπάδι, από το μέρος του κρημνού, εις την θάλασσαν κι επνίγησαν».

« Τα δικά μου τα γουρούνια ούτε να την βλέπουν δεν θέλουν την θάλασσα. Ο ήλιος τους καίει το δερματάκι. Ακριβώς όπως κάνει στους ανθρώπους» απάντησα εγώ που είχα πάρει θάρρος.

« Πανάθεμα σε ζωέμπορε... Θεομπαίχτη!»

Τα υπόλοιπα είναι ιστορία. Αφού με ξεμονόχιασε ο αρχηγός κι απόσπασε με σύγχρονες ανακριτικές μεθόδους (κάθε πέντε λεπτά ένα σφηνάκι τσικουδιά έκαιγε το λαιμό μου) τα μυστικά των κτηνοτροφικών μου γνώσεων με στρατολόγησε. Η οργάνωση μας έχει όνομα, έχει μόνο εφτά μέλη, τέσσερις άντρες και τρεις γυναίκες, έχει μυστικότητα, μα προς το παρόν δεν έχει διαπράξει κανένα τρομακρατικό πλήγμα.

Σε λίγες μέρες βέβαια όλη η χώρα θα μιλάει και θα λέει ΦΑΚ.

Ζωολογία

Όλα τα μέλη στην ομάδα είμασταν ανώνυμα, βασικός κανόνας στον στρατηγικό σχεδιασμό μιας τρομακρατικής οργάνωσης. Τον αρχηγό τον λέγαμε μεταξύ μας Ποιμένα, οι υπόλοποι είμασταν πρόβατα & προβατίνες με αριθμούς. Εγώ ήμουν το πρόβατο τρία. Καθώς προσπαθούσαμε να αποκτήσουμε υποστήριξη από την λαική βάση στήσαμε μια συνεταιριστική παραγωγή χοιρείου κρέατος όπου είχαν μετοχές όλοι οι κάτοικοι του χωριού. Ο Ποιμένας μας έλεγε πως σύντομα θα περάσουμε σε μια αρμονική αντιεξουσιαστική αταξική κοινωνία που θα στηρίζεται στην εθελοντική συνεργασία των μελών της και στην εκούσια ομαδική συγκρότηση αυτόνομων ατόμων που έχουν αυτοπροσδιοριστεί. Αυτά τα έλεγε στις εβομαδιαίες συγκεντρώσεις των εφτά συντρόφων που εμένα συνήθως μ' έπαιρνε ο ύπνος.

Ο Ποιμένας δεν ήθελε ένα χτύπημα που να προκαλούσε πανικό κι αποδιοργάνωση. Καμία σχέση με δολοφονίες, βομβιστικές ενέργειες, αεροπειρατείες κι απαγωγές, αυτό που ήθελε ήταν να προκαλέσει απλώς την προσοχή, να κάνει τη ΦΑΚ παγκόσμια γνωστή.

Του είχα εξηγήσει πως τα γουρούνια είναι οι καλύτερες παραγωγικές μηχανές αλλά αυτός ήθελε μια παραλλαγή χοίρου, ήθελε ένα ζώο με την έννοια του συντρόφου, ένα ζώο που να μπορείς να το ζουλάς. Παιδεύτηκα πολύ είναι η αλήθεια κι οι πρώτες μου απόπειρες ήταν απογοητευτικές ώσπου δημιούργησα τη bee και τα αδέρφια της. Το μυστικό ήταν το σκόρδο που πολεμάει την υπέρταση στους ανθρώπους, σκοτώνει τους βρυκόλακες και χαρίζει ασυνήθιστες ιδιότητες στα γουρουνάκια. Οι μαχητές της ελευθερίας, όνομα που χάρισε η προβατίνα δύο στα πλασματάκια μου και δεν μου άρεσε καθόλου, ήταν σχεδόν έτοιμοι για την εμφάνισή τους. Το μόνο που έμενε ήταν η εντολή του Ποιμένα, ο καθορισμός της κατάλληλης ημέρας.

Τρομολαγνεία

Στην σημερινή εποχή η τρομοκρατία είναι ιδιαίτερα εξελιγμένη ως προς τις μεθόδους και την τεχνολογία που χρησιμοποιεί. Η απάντηση της αστυνομικής εξουσίας είναι περισσότεροι έλεγχοι, περιστρεφόμενες κάμερες παντού και πρωτόγονη βία. Σχέσεις αγάπης. Η παγκόσμια συνάντηση κορυφής των οχτώ ηγετών των  υπεραναπτυγμένων χωρών του κόσμου είχε προγραμματιστεί για την 1η Μαρτίου.

Τα γουρούνια είναι περίεργα ζώα, το κάθε αντικείμενο το μυρίζουν, το ψάχνουν και παρακολουθούν επίμονα το τι μπορούν να κάνουν. Αν διδάξεις σ' ένα γουρούνι κάτι με τον σωστό τρόπο το αντιλαμβάνεται από την πρώτη φορά. Ένα μήνα πριν την συνδιάσκεψη άρχισα να τους μαθαίνω πως να επιβιβάζονται σε λεωφορείο με τάξη μιας κι ήταν το μεταφορικό μέσο που θα μας μετέφερε στην πρωτεύουσα. Ταυτόχρονα αύξησα την ποσότητα σκόρδου στην διατροφή τους αφού χρειαζόμασταν το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα.

Η press conference ήταν προγραμματισμένη στις οχτώ το απόγευμα στο προεδρικό καπιτώλιο. Οι κάμερες ήταν στημένες απ' έξω δυο ώρες νωρίτερα. Το λεωφορείο μας ήταν παρκαρισμένο έξω από τον αστυνομικό κλοιό, έξι τετράγωνα μακρύτερα. Χρειάζοταν ο απόλυτος συγχρονισμός κι ήμουν αρκετά αγχωμένος. Ο Ποιμένας κι οι σύντροφοι ήταν μαζεμένοι στο καφενείο του χωριού περιμένοντας τις ειδήσεις. Ήμουν οδηγός κι εκπαιδευτής μαζί. Η bee ρουθούνισε ανησυχητικά όταν άρχισα να τη χαιδεύω αλλά μου έγλειψε το χέρι κοιτώντας με στα μάτια. Τα γουρούνια δεν κοιτάν ποτέ τον ουρανό, σε κοιτάνε κατευθείαν στα μάτια σαν τους ανθρώπους. Απελευθέρωσα τα οχτώ γουρουνάκια πέντε λεπτά πριν την εμφάνιση των ηγετών. Ακριβώς στις οχτώ κάθονταν μπροστά στα πόδια τους. Και λαμπύριζαν μέσα στο σκοτάδι!!! Το δέρμα τους έβγαζε ένα έντονο λευκό φώς που αντανακλούσε πάνω στα κουρασμένα από τη μάσηση σαγόνια των αρχηγών-κρατών. Γουρούνια που λαμπυρίζουν. Τα flash των φωτογράφων πήραν φωτιά. Κάθε αρχηγός με το γουρούνι του που είχε κρεμασμένο στο λαιμό μια ξύλινη πινακίδα που έγραφε FUCK HIM.

Όλοι στο καφενείο έμειναν με το στόμα ανοιχτό. Εκτός από τους συντρόφους που τσούγκριζαν τα ποτηράκια τους.

Οι μπάτσοι με συνοπτικές διαδικασίες μάζεψαν τα παιδάκια μου, προφανώς θα γίνουν έδεσμα με μήλο στο στόμα. Βάζω μπρος το λεωφορείο χωρίς να μπορώ να συγκρατήσω τα δάκρυά μου. Πετάω την προκήρυξη που έγραψε ο Ποιμένας & εξηγεί τους λόγους του τρομακρατικού μας χτυπήματος στην είσοδο μιας πολυκατοικίας.

Πριν με πούνε πρόβατο τρία λεγόμουν Ερνέστο. Γυρνάω στους συντρόφους μου με χαρμολύπη, λέξη που την έννοια της δεν ξέρω. Την άκουσα σε μια συνέλευση και μ' άρεσε όμως.
                                                                         Αθήνα
25/12/'07

 

 

Web Design: Granma - Web Hosting: Greek Servers