Πεζά

Ποίηση

Παραμύθια

Θέατρο-Διάλογοι

Δοκίμια

Ο Dali & Εγώ

Διαδικτύου

Εκδοθέντες

Κλασσικά

Λαογραφικά

Διασκέδαση

Πινακοθήκη

Εικαστικά

Λογο-Παίγνια

Σχόλια/Επικοινωνία

Φανταστικό

Ερωτική Λογοτεχνία

Γλυπτική

 
 

Διαδικτύου 

Droga Johnny: Κάτι Φεγγάρια...

                               Βιογραφικό

     Γεννήθηκε, ζει και σίγουρα θα συνεχίσει να ζει για πολλά χρόνια ακόμη στην Αθήνα. Την εποχή αυτή σπουδάζει κάτι που δεν τον ενδιαφέρει και πολύ τελικά. Όταν δεν βαριέται γράφει μικρά διηγήματα ενώ ανέκαθεν τον γοήτευε κι η πρόζα.

-------------------------------------------------------------------------------------------------

           Τζόγος

Πάντα ήμουν αμετανόητος τζογαδόρος.

Γουστάρω να ποντάρω
στο αδύνατο, το ιδανικό, το άπιαστο.

Ποτέ δεν σκέφτομαι τις πιθανότητες.

Γιατί ποντάρω πάντα χοντρά
και ξέρεις δε με συμφέρει
να κάνω τέτοιες σκέψεις.
Αλλά ούτε με νοιάζει.

Λατρεύω να κερδίζω παρτίδες
και όταν χάνω
κανένα πρόβλημα.

Ξαναποντάρω.
Ξανά και ξανά.

Κάποτε κερδίζω.
'Αλλοτε χάνω.

Μα ποντάρω απανωτά
με την ίδια λύσσα
την ίδια μανία
το ίδιο πάθος
την ίδια αγάπη
ποτέ δεν σταματώ
ποτέ δεν ανασαίνω
γιατί στη δική μου τσόχα
δεν ποντάρω λεφτά.

Ποντάρω τη ψυχή μου.

 (Ανθρώπινη) Φύση

Κοιτάζω αντίκρυ μου
και βλέπω νησιά-πρόσωπα
άλλα κόκκινα κι άλλα μαύρα-
και μια πελώρια μπλε θάλασσα-μοναξιά
να σμιλεύει βράχια-χαμόγελα
κι αλήθεια νιώθω
πως ίσως η φύση
είναι απλά
ένα αβύθιστο σκαρί.

Μια αθόρυβη πινελιά
σ' ένα καμβά
δίχως όρια
όπου μόνοι ζωγράφοι
είναι φωνακλάδες ονειροπόλοι και ρομαντικοί.

Εκείνοι που ποτέ δεν δέχθηκαν
να μάθουν
πως κρατιέται ένα πινέλο.

I 'm Lonely (But Not So Lonely)

Υπάρχουν στιγμές

που γράφω χωρίς συνείδηση...

Στιγμές που γράφεις

κι η καρδιά σου δεν χαμογελά

απλά ζει και πάλλεται.

Χτυπά αργά μα παθιασμένα,

χωρίς λόγο κι αφορμή.

Μόνο πάλλεται.

Για σένα.

Για κείνη.

Για μένα.

Και για όλο τον κόσμο

που κάπου

μακριά ή κοντά

ζει μοναχικά προσμένοντας

με την καρδιά του

αλλά να πάλλεται.

'Ακου προσεκτικά...

Δεν έχει ρυθμό ούτε μελωδία.

 

Δεν έχει παύση.

Δεν είναι τραγούδι.

Είναι απλά ένα ατέρμονο ψιθύρισμα

που ποτέ δεν ακούς

Μιας κι αφουγκράζεσαι την καρδιά των άλλων

Μα ποτέ τη δική σου.

Παλμοί χωρίς ρυθμό

Αγάπη χωρίς όρια

Και μια μοναξιά

Να φέγγει σιωπηλά τριγύρω.

Κι όλα αυτά για να δεις

-ή μάλλον για ν' ακούσεις-

ότι σημασία δεν έχει το άτομο

αλλά η πράξη.

Αρκεί ν' ακούσεις τη καρδιά σου

Μικρή μου...

Και τότε θα καταλάβεις...

 

Σ' ένα κόσμο ακλόνιστης μοναξιάς

Είμαστε δω

Μόνοι ή όχι

Λίγο μετράει

Αρκεί να 'μαστε ερωτευμένοι.

Ερωτευμένοι

Με τον εαυτό

Με τα ελαττώματά

Και την αλαζονεία μας.

Ερωτευμένοι με τους γύρω μας.

Το κενό γεμίζει ευκολώτερα

Γλυκειά μου...

Και ό,τι και αν γίνει

Να ξέρεις πως

Ο ήλιος θα δύει

Το φεγγάρι θα στέκει πάντα

Στο ίδιο πόστο

Ενώ εμείς θα δακρύζουμε

Για τον κάθε μας έρωτα.

 

 

Web Design: Granma - Web Hosting: Greek Servers