-

Dali &

-


-








.

--.


.


 
 

 

( ) ..

                    Βιογραφικ

     Ο Κωνσταντς γεννθηκε 14 Γενρη 1991 στο Κερατσνι διαμνει στη Νκαια και γρφει ποτε του καπνσει. Εναι ο μεγαλτερος γιος του Πτροκλου Χατζηαλεξνδρου και πηγανει Α' Λυκεου (εποχ που 'γραψε το κειμενκι. Τρα πηγανει Γ' κι ο Θες να βλει το χρι του). χει λλα δυο αδρφια, τον Υκινθο (ενμιση χρνο μικρτερο) και τον Γιαννκη (γεννηθντα το 1999) που προς το παρν δεν χουνε δεξει παρμοιο ενδιαφρον.
     Το κεμενο αυτ συμπεριελφθη σε κποιο διαγωνισμ, αφο προκρθηκε απ τα σχολεα της Νκαιας, (που δε θυμμαι καν τ' νομ του) και ...πτωσε, προς μεγλην κπληξη κι απογοτευσ μας. Ελπζω να μην ταν αυτ η αιτα που 'χει σιγσει τσο καιρ, -εκτς κι αν ετοιμζει κτι μεγλο. (βλ. κι Εδ)

--------------------------------------------------------------------------------------------

                                        Η Λση Του Γρφου

      τανε καλοκαρι. Ο Πτρος κι η οικογνει του πγανε διακοπς στο χωρι τους, στη Μυτιλνη. Το χωρι της Πτρας τανε μιμιση ρα μακρι, απ το λιμνι του νησιο. Ο δεκατετρχρονος Πτρος, θα συναντοσε στο χωρι, το ξδερφο και συνομληκ του, Νικλα.
     Μλις φτσαν εκε με το αυτοκνητ τους, κνανε μια στση κι αυτς βγκε για να ξαναθυμηθε τα "στκια" του. Στη κεντρικ πλατεα, υπρχεν νας πργος, που 'τανε σα τριροφη πολυκατοικα, αλλ για τα μτια των κατοκων, φνταζε ουρανοξστης. Εκτς απ' αυτν, υπρχε κι να κτσμα, -σμα κατατεθν του χωριο- το παλι ταχυδρομεο κατλληλα διαμορφωμνο, για να γνονται εκδηλσεις, εκθσεις κι λλα ττοια. Τα σπιτκια, μικρς μονοκατοικες, με κεραμοσκεπς που το τοπικ χρμα διατηριταν αυστηρ. Περπατντας λοιπν εκε, πρασεν η ρα χωρς να το καλοκαταλβει και ξεκινσανε για το κτμα του θεου Μιχλη.
     Στο αγρκτημα τοτο, μλις λγα χιλιμετρα μακρι, θυμταν να ειδικ δωμτιο, που 'χανε φτιξει με το ξδερφ του, κτι σαν Αρχηγεο. Σε κενο το χρο, εχανε πρσβαση, μσα απ 'να μυστικ πρασμα, απ το δωμτιο του Νικλα. Δεν εχε φυσικ φωτισμ και για τοτο, εχανε βλει μια λμπα. Επσης, την ...εππλωση συμπλρωναν, να γραφεικι με διφορα χαρτικ και μια ξεχαρβαλωμνη πολυθρνα.
     Μλις μπκανε στο αγρκτημα, περνντας απ τη μεγλη αυλπορτα, εδε το θεο του να ταζει τα γουρονια. Μλις τους εδε, παρτησε τα πντα, χαρομενος κι τρεξε να τους καλωσορσει.
 -"Γεια σας", επε γελαστ, "πς περσατε το χειμνα; Εχατε καλ ταξδι";
 -"Μια χαρ θεε. O Νικλας που 'ναι"; ρτησεν ο Πτρος βιαστικς.
 -"Πρπει να βλπει τηλεραση. Ρξε μια ματι μσα. Θα 'χει τελεισει τρα πια την αγγαρεα που του 'χα αναθσει". Ο Πτρος τρεξε μσα δχως δετερη κουβντα κι φησε τους δικος του να πονε τα υπλοιπα.
     Ο Νικλας ζοσε μνος με το πατρα του, γιατ η μητρα του εχε πεθνει κι τσι ταν αναγκασμνος να βοηθ σ' λες τις δουλεις, του σπιτιο και του κτματος. Μπκεν ο Πτρος, δε βρκε τον Νικλα κι τσι σκφτηκε το Αρχηγεο. Ανβηκε τις λγες σκλες μχρι το δωμτι του με σκοπ να περσει μες απ το μυστικ πρασμα. Μλις φτασε στο κεφαλσκαλο κι αφο βεβαιθηκε πως δε τνε κοταζε κανες, κανε τρχοντας τον υπλοιπο δρμο. Το δωμτιο του Νικλα τανε μεγλο, -να παλι ξλινο κρεβτι, μια μεγλη ξλινη ντουλπα- κι τανε φρεσκοβαμνο τσι στε να μοιζει με βυθ, που 'τανε γεμτος ψρια. Βεβαιθηκε πλι πως δε κοιτζει κανες και πεσε το σημδι στο τοχο, που τρα μοιαζε να 'ναι, το μεγλο μτι ενς ψαριο. Ττε σχηματστηκε με τριξματα, το νοιγμα κι ο Πτρος χθηκε μσα του.
     Η χαρ του Νικλα τανε πελρια, αν κι ξερε πως θα φτσουν οι ...επισκψεις που τσο περμενε. Αγκαλιαστκανε με χαρ κι ανταλλξανε τα να τους. Ο Νικλας εχε να σχημο μανττο: Το παλι ταχυδρομεο, θα φιλοξενοσε μιαν κθεση σπνιων αντικειμνων, απ' ολκερο το νησ κι ο φβος τανε πως ο "Γρφος" -διαβητος κλφτης κθε πργματος που μπορε να 'χε αξα- θα ...χτυποσε πλι!
     Επρκειτο περ ενς πολ παρξενου ληστ, που φηνε πσω, μετ τις ...βρομοδουλεις του, να γρφο. Δεν εχε καταφρει να λσει κανες, μτ' ναν, πως και να συλλβει τον κακοργο! Υποθτανε πως οι γρφοι τοτοι, μπορε να 'ταν οδηγες για τη ταυττητα, για το που 'χε το λημρι του μερικο λλοι λγανε, πως τανε τα μρη που φυλοσε τα κλεμνα.
     Αφο τα 'πανε λοιπν οι δυο τους, αποφασσανε να βγονε μια βλτα στο χωρι. Αφσανε να περσουνε τελευταα, απ τη πλατεα και φυσικ το παλι ταχυδρομεο και μλις φτασαν εκε, ακοσανε φωνς:
 -"Βοθεια... Ληστεα... τρξτε χωριανο... Αστυνομααααα" ταν νας παππος που φναζε, τρομαγμνος. Τι εχε συμβε; Τα δυο παιδι τρξανε, περεργα, να δονε. Η πρτα του παλιο ταχυδρομεου τανε σπασμνη και προφανς, ο "Γρφος" εχε κνει πλι το ...θαμα του! Μπκανε δειλ και προσεχτικ, μην αγγξουνε τποτε, -το 'χανε δει στη τηλεραση- κι εδανε στο πτωμα πεταμνο, να μεγλο κτρινο χαρτ μ' να μεγλο ερωτηματικ! Τα παιδι, ρξανε μια ματι να δονε τι γρφει:

                             "Αν θλεις κτι για να βρεις,
                             ττε καλ να ψξεις,
                             στη μορη μου μπροστ θα δεις,
                             συνεχς να κουν μια γραμμ.
                             Μπι και χρνος βοηθν στη στιγμ"!

     Τα δυο παιδι, αποστηθσανε το γρφο και βγκανε χωρς να πειρξουνε τποτ' λλο. Ο Πτρος εδε το Νικλα σκεφτικ.
 -"Τι σκφτεσαι; Και πρτα-πρτα, πες τι λλα ξρεις" ρτησε το ξδερφ του.
 -"Δε πενασες ακμα; Εν' ρα φαγητο. Πμε πριν αρχσουν να μας ψχνουνε και στα λω στο δρμο" απντησεν ο Νικλας.
     Πρανε το δρμο της επιστροφς και στη διρκεια του, ο Πτρος μαθε, πως οι κλοπς εχανε ξεκινσει πριν δυο χρνια περπου, -δεν εχανε πει πρυσι το καλοκαρι για διακοπς εκε-, κι λα σα ξερε για τους γρφους και τις υποψες. Τα δυο ξαδρφια λατρεανε τους γρφους κι ειδικτερα ο Πτρος, μα η λογικ τοτων εδ, τανε παρξενη και προς το παρν λυτη κι ακαταλαβστικη. πειτα, ο Νικλας βγαλε απ τη τσπη και του 'δωσε, να χιλιοτσαλακωμνο χαρτκι. Εκενος διβασε δυνατ:

                             "Για να μη λυπσαι,
                              κοτα στα παλι.
                             Σωστ θα με θυμσαι,
                             γιατ κανα πολλ"!

 -"Που το βρκες αυτ"; ρτησε παραξενεμνος ο Πτρος
 -"κλεψε και το σπτι μας ο κακοργος", απντησε στεναχωρημνα ο λλος, "πρυσι"!
 -"Πρε πολλ";
 -"Κοσμματα πανκριβα της μαμς, ενθμια που φυλοσε ο μπαμπς και κτι λγα χρματα. 'Αλλωστε" χασκογλασε, "δεν εμαστε δα και πλοσιοι"!
 -"λα σκοπισε τα μτια σου και φτσαμε για το φα, μη σε δονε τσι"!
     Τρξανε τα τελευταα μτρα και μπκανε στη τραπεζαρα, αναψοκοκκινισμνοι και φουριζοι, ακριβς την ρα που οι λλοι στρνανε τραπζι.
 -"'Αντε να πλνετε τα χρια σας κι ελτε να φμε" επεν η μαμ του Πτρου. Υπακοσανε κι σο τργανε δεν ανταλλξανε κουβντα. Το θμα συζτησης των μεγλων, ανμεσα στις απολαυστικς μπουκις, τανε, -τι λλο;- η σημεριν θραστατη κλοπ. Τα δυο αγρια ρχνανε συνωμοτικς ματις μεταξ τους. ταν τελεισανε, βοηθσανε λιγκι στο μζεμα του τραπεζιο κι πειτα τρξανε στο Αρχηγεο τους. Μπκανε μσα.
 -"Το 'φτιαξες πολ καλ. Μπρβο σου ρε συ"!
 -"Ευχαριστ... μα σιγ τις παλιατσαρες" το πρσωπ του ωστσο τανε γελαστ.
 -"Λοιπν τι κνουμε";
 -"Τι θλεις να κνουμε; Τι μπορομε να κνουμε εμες, δυο παιδι; Μπορε να 'μαστε ...μεγλοι και τρανο εξερευνητς μα..."
 -"Αυτ που μπορομε"!
 -"...εδ η αστυνομα δε μπορε ... Τι εννοες, 'μπορομε'; Τι σκφτεσαι";
 -"Να προσπαθσουμε να λσουμε τους γρφους. Τι λλο";
 -"Ααα καλ ... αυτ ναι... μα δε μου 'ρχεται καμι ιδα. Τι λες κι εσ";
 -"'Αλλους χεις κρατσει; Εννο απ τις λλες κλοπς..."
 -"χι δυστυχς. Σε κθε κλοπ που μθαινα, κουγα και το γρφο μα δε συγκρτησα καννα..." ο Νικλας δειξε στεναχωρημνος.
 -"Κρμα! σως περισστεροι να βοηθοσανε καλτερα, για να καταλβουμε το σκεπτικ τους. Δε πειρζει... ας κοιτξουμε αυτος".
     Καθαρογρψανε και τους δυο γρφους σ' εν' λλο χαρτ και πασχσανε για ρα πολλ να βρονε κτι, μα χωρς αποτλεσμα. Κποια στιγμ βαρεθκανε κι ο Πτρος ρτησε:
 -"Ο μπαμπς σου εχε δεια και δε δολευε σμερα";
 -"χι! Δε δουλεει πια στο Δημαρχεο. Μετ τις τελευταες εκλογς, ο νος Δμαρχος, -ξρεις, ο Μανλης ο Ρος- τον διωξε για να κνει χρο σε δικος του. τσι πιστεει ο μπαμπς μου".
 -"Δηλαδ, εδ και σχεδν δυο χρνια, ο μπαμπς σου εν' νεργος";
 -"Εεε... δουλεει στο χτμα και τα καλοκαρια νοικιζουμε το πατρικ της μαμς. Τα καταφρνει... Σμερα μως κανε αργα γιατ ξερε πως θα 'ρθετε".
 -"Τι περεργο! Δυο χρνια νεργος, δυο χρνια εκλογς με νο Δμαρχο και το διο κι η αρχ των κλοπν".
 -"Τι θες να πεις";
 -"Τποτε! Συμπτσεις... Πμε πλι στη πλατεα";
 -"Α! Ναι ...πμε..."
     Η φασαρα εχε κοπσει, στη πλατεα του χωριο. Ρωτσανε γρω για τα να και μθανε πως ο "Γρφος" εχε κλψει να και μνο πανκριβο και σπνιο αντικεμενο, -μιαν εικνα του 17ου αινα- και πως η κθεση τελικ θα γιντανε, μιας κι τανε δσκολο να ματαιωθε. πειτα με μνον να αντικεμενο να λεπει κι να σωρ λλα παρντα, δε θα φαιντανε καν η απουσα. Σμερα λοιπν το βραδκι, θα γινντανε τα εγκανια κι τανε καλεσμνος λος ο κσμος!
     Ο Πτρος πεισε το Νικλα, να πνε κι απ τον Πργο. Του ρεσε ν' ανεβανει στο πιο ψηλ σημεο του και να κοιτζει πρα στο 'καβκι', στις ψαρβαρκες. Ο λλος δχτηκε βαριεστημνα. ταν φτσανε, ο Πτρος κοταξε ψηλ κι ...μεινε κκαλο! Γορλωσε τα μτια κι ο Νικλας τρμαξε:
 -"Τ γινε ρε συ"; ρτησε και κοταξε κι αυτς επνω. Δεν εδε τποτε το περεργο και στρφηκε πλι στο ξδερφ του. "Τ σε τσμπησε";
 -"Δε το βλπεις μωρ";
 -"Ε καλ... τσι κνουνε στις εκλογς! Κρεμνε τις αφσες και μετ, ταν περσουνε, ξεχννε να τις ξεκρεμσουνε. Και στην Αθνα δε γνεται αυτ";
 -"Ναι... δε λω... μα... αυτς εν' ο πρην Δμαρχος, τσι δεν εναι";
 -"Ναι ο κριος Σαραντρης. Καλς νθρωπος! Εχε δσει δουλει και στο μπαμπ... Δε καταλαβανω... τι τρχει";
 -"Βρε κουτ, τ λει η αφσα; Κναμε πολλ και θα κνουμε ακμα περισστερα. Δε το βλπεις λοιπν";
 -"Ε ναι... κανε πολ... ααα δεν εννοες..."
 -"Εναι ψηλ, εναι ρολι, εν' η μορη του κι κανε πολλ, παλι... Τη γραμμ μως δε βλπω..."
 -"Η γραμμ θα 'ναι κποιος δεκτης, για να κινεται, μλλον εναι ο δευτερολεπτοδεκτης που μοιζει κιλας σα βλος και ...τ να δεχνει ραγε";
 -"Δε κινεται... εναι σταματημνος... ρα κτι θα δεχνει... πμε"!
     Ανεβκανε, χωρς λλη σκψη φβο, μτε τους πρασε απ το νου να καλσουνε την αστυνομα. Φτσανε στο πεζολι, κτω απ το ρολι και κοιτξανε απ κοντ. Ο σταματημνος δεκτης, σημδευε, να σημεο κτω στο πεζολι, που βρισκταν να χαρτκι, πατημνο με μια πτρα στη γωνι του, στε να φανεται καθαρ. Ο Νικλας το σκωσε και διβασε δυνατ:

                             "Μπρβο σου μχρις εδ.
                             'Ακου μως και αυτ:
                             Τους ανθρπους βοηθ,
                             να μας ρθουν στο χωρι
                             Μη ψξεις το λημρι μου"!

     Ρξανε μια καλ ματι τριγρω χωρς να βρονε κτι λλο και γυρσανε πσω στο χτμα. Σ' λο το δρμο δε μλησε κανες τους. Πγανε κατ' ευθεαν στο Αρχηγεο, βγλανε πλι τους γρφους, μαζ με το καινοργιο και σπσανε κμποσο το κεφλι τους να βρονε τι σημανει!
 -"Πως βοηθ να 'ρθονε στο χωρι; χει πλοο λεωφορεο"; ρτησεν ο Πτρος.
 -"χι! Ο πρην Δμαρχος δεν χει καμι σχση με ττοια", απντησεν ο Νικλας σκεφτικς.
 -"Ττε; Τι";
 -"σως με καμι διαφημιστικ εκστρατεα... ξρεις για τουρστες"!
 -"χει κνει κτι ττοιο";
 -"Που να θυμμαι! 'Αλλωστε, λοι οι Δμαρχοι κνουνε..."
 -"Το βρδυ θα πμε στην κθεση"!
 -"Τι να κνουμε 'κει";
 -"Δε θα το κνουμε 'κει... ννοια σου"!
 -"Αλλ";
 -"Θα πμε να 'κψουμε' φτσες κι αμσως μετ θα πμε ...αλλο"!
 -"Που αλλο";
 -"Δε ξρω ακμα... θα δομε. Πρτα θα δομε αν εν' λοι 'κει και μετ ...βλπουμε".
 -"Δε πμε να παξουμε λγη μπαλτσα; Βαρθηκα..."
 -"Αμ! τσι κι αλλις δεν χουμε να κνουμε τποτε μχρι το βρδυ".
     Τα δυο παιδι, παξανε με τη ψυχ τους κι ταν ρχισε να σκοτεινιζει, πλυθκανε, βλανε τα καλ τους και ξεκινσανε για την κθεση. τανε ακμα νωρς σα φτσανε και ζητσανε χαρτζιλκι για να προυνε παγωτ, δνοντας ραντεβο, ξω απ την κθεση σε μισ ρα.
     Η πλατεα εχε θα προς το 'καβκι' κι εδανε καθαρ, να μεγλο κι μορφο σκφος να ξεφορτνει κσμο 'κε πρα. Θαυμσανε τ' μορφο σκαρ και μλις πρανε τα παγωτ τους, τρξανε να το δουν απ κοντ. μορφο και παρξενο πλοο. Ρωτσανε και μθανε πως ταν ιστιοπλοκ 'καταμαρν' κι ανκε στον πρην Δμαρχο. χει μπει στο κπο να μεταφρει επσημο κσμο απ το Μλυβο. Κοιταχτκανε με νημα και πγανε παραπρα. Ο Νικλας δειξε προς το σκφος και ρτησε:
 -"Τι λει εκε πρα, εσ που ξρεις εγγλζικα";
 -"Τ' νομα του εναι... σιγ να δω... α εναι 'Μairy Lee', τποτε σπουδαο δηλαδ..."
 -"Α..."
 -"Επ... για στσου... ε λοιπν χεις ...δκιο..."
 -"Τι δκιο; Τι επα";
 -"Δες τ' νομα... Μairy Lee... Μρι Λη... Μρι Λη... λημρι... αυτ εναι"!!!
 -"Τρα νομζω πρπει να πμε στην αστυνομα..." επε ο Νικλας πργματι τρομαγμνος κι κπληκτος!
 -"Τρα ξρω που θα πμε μετ... ταν λοι μας νομζουνε στην κθεση"!
 -"Εσαι τρελς"!
 -"Πμε και θ' αργσουμε στο ραντεβο με τους δικος μας"!
     Αποφγανε τα παγωτ στην επιστροφ και συναντηθκανε με τους δικος τους ξω απ την κθεση. Μπκανε μσα κι εδανε πως ο Δμαρχος βγαζε λγο. Τλειωσε σντομα και κλεσε τους επισκπτες να θαυμσουνε τα σπνια αντικεμενα που φιλοξενοσεν ο χρος. Εχε πολ κσμο κι ο Πτρος ρωτοσε συνχεια το Νικλα κι εκενος του τους δειξε λους: Το δσκαλο, το γιατρ, τον πρην Δμαρχο, τον αστυνμο, τον επισττη του χρου, με τις οικογνεις τους και το τωριν Δμαρχο, που 'ταν ανπαντρος. λοι ταν εκε. ταν μως και κποιος, γνωστος παρξενος νθρωπος, που δε τον ξερε ο Νικλας, ντυμνος στα μαρα. Πουκμισο, παντελνι κι να περεργο καπλο σα του Ζορρ, που δεν φηνε να φανε καθαρ, το πρσωπ του. Φαινταν απ μακρι πολ ποπτος! Σε λγο εχαν ανακατευτε με το πλθος που θαμαζε κι αναφωνοσε κθε τσο με τα εκθματα, ο Πτρος σκοντησε το ξδερφ του:
 -"Λοιπν, εσ' τοιμος Νικλα";
 -"τοιμος, για τι πρμα";
 -"Καιρς να μας ...χσουνε. Πμε στο Λη Μρι"!
 -"Εσαι τρελς ρε συ..." επε μα ...χαθκανε και σντομα βρεθκανε να τρχουνε κατ το 'καβκι'.
     Το σκφος ταν εκε και μλιστα αφλαχτο. Φνταζε απειλητικ στο μισοσκταδο. σο κι αν ψξανε, δε βρκανε τρπο ν' ανεβονε.
 -"Τρα, τι κνουμε μστερ Σρλοκ Χολμς"; ρτησε ο Νικλας πειραχτικ, μα δειχνε τρομαγμνος.
 -"Σσσσ... μλα σιγ... δε ξρω... δε κνουμε τποτε... δε μπορομε..." κι αλλζοντας τνο πρσθεσε, "λω να περιμνουμε ν' ανεβε νας μας πνω κι ο λλος να φυλ τσλιες"!
     Τελικ, μιας και δεν υπρχε τρπος να γνει το δετερο, προσπαθσανε να βρονε μρος να κρυφτονε. Η νχτα στη Πτρα πφτει πολ δροσερ κι ανατριχισανε και οι δυο. Ο Νικλας επμενε πως πρπει να πνε αμσως στην αστυνομα. Τη σντομη διαμχη δικοψε μια σκληρ φων:
 -"Τ κνετε 'δω";
     Γυρσανε τρομαγμνοι κι οι δυο. Δε μποροσανε να βρονε τποτε να πονε, για λγο. Ο Πτρος συνλθε πρτος:
 -"Κοιτζαμε το 'καταμαρν' κριε..." κι η φων του τρεμε απ τη δροσι, την υγρασα και το φβο. Κατλαβε πως εχανε μπλξει σχημα και με τη ξεροκεφαλι του εχε μπλξει και το ξδερφ του.
 -"Ααα μλιστα... κι εν οι δικο σας εναι στην κθεση ε; Τνος τα πουλτε αυτ";
 -"Κριε Δμαρχε..." πετχτηκε ξεθαρρεμνος ο Νικλας, "να σας εξηγσω... ανακαλψαμε κτι πολ σημαντικ..." μα δε τλειωσε τη φρση του!
 -"Τ ανακαλψατε δηλαδ"; ρτησε μαλακ ο Δμαρχος.
 -"Βρκαμε το 'Γρφο'... δηλαδ... εεε τσι νομζουμε..." κμπιασε ο Νικλας.
 -"Ααα στε σεις βρκατε το δετερο γρφο μου, παλιπαιδα! Γι' αυτ δεν χουνε δσει χειροπδαρα ακμα αυτν τον ηλθιο τον Σαραντρη! χω βλει στο σκφος του την εικνα, σαν απδειξη για να κνει φυλακ το υπλοιπο της ζως του. Κι εγ μετ θα βγανω μνιμα Δμαρχος. Μπορε να 'χασε μα εναι καλς και δημοφιλς... Ξρετε τ θα πθετε; Θα σας φνε τα ψρια" επεν οργισμνος κι ρχισε να κινεται απειλητικ προς τα τρομαγμνα παιδι.
 -"Σιγ κριε ...πρην Δμαρχε... Ψηλ τα χρια"! ακοστηκε μια να φων πσω κι λοι γυρσανε παραξενεμνοι. Με μεγλη κπληξη, εδανε το παρξενο, μαυροφορεμνο, 'ποπτο' ντρα να κρατ να πιστλι και ν' απειλε τον Ρο.
 -"Ποις εσαι συ" επε τρομαγμνος αυτς.
 -"Η κακ σου τχη φλε" απντησε χαμογελντας ο ξνος. "Αστυνμος Πετρπουλος της μυστικς. Τρα θλω να μου πεις, λα σα δεν επες πριν που κρυφκουγα. Νμιζες πως θα τη γλιτσεις ε; Ας εναι καλ τοτα τα παιδι που με βλανε σ' υποψες. Μλλον σε, καλτερα να μας τα πεις λα στο τμμα. Πμε λοι... Εμπρς"! Γυρζοντας προς τα παιδι: "Δε ξρω τι να πρωτοκνω με σας. Να σας φιλσω να σας δερω; Βοηθσατε πολ χωρς να το ξρετε μα δε πρπει να κινδυνεετε τσο με ττοια αποβρσματα. Ελτε για λγο στο τμμα να πετε κι εσες τι ξρετε και μετ γραμμ για τους γονιος σας"!
     Πριν τελεισει η πρτη νχτα της κθεσης, η εικνα εχεν επιστραφε στη θση της, τα παιδι εχαν ανακατευτε ξαν με το πλθος κι λα δεχνανε μια χαρ, εκτς που λειπε ο Δμαρχος. Η απουσα δε πρασε απαρατρητη κι οι απορες θα λυνντανε την επομνη. Την απουσα του ξνου δε τη θυμθηκε κανες.
     Την λλη μρα στο σπτι, στο πρωιν, τα να εχανε γνει το θμα, απ τους μεγλους. Μικρ το χωρι βλπετε. Οι γονες τα κουβεντιζανε και τα παιδι κρατοσανε σιωπ, πως εχαν υποσχεθε. Τα κοσμματα της μαμς του Νικλα θα επιστρφονταν, χι μως και τα χρματα. Νος Δμαρχος ανλαβε πλι ο παλις και θα 'παιρνε πσω στη δουλει το θεο Μιχλη και μλιστα σα μνιμο, αυτ τη φορ. Τλος, για την ανμιξη των δυο παιδιν δεν εχε βγει τποτε στη φρα, πλι κατ τη συμφωνα.
 -"Λοιπν θεε, πρπει να 'σαι ευχαριστημνος. Νικλα τι θα γνει με κενο το ψρεμα που λγαμε; μπας και φοβσαι"; επεν ο Πτρος γελντας ειρωνικ.
 -"Φγαμε ρε Πετρκη, σιγ μη σε φοβηθ..." και τα δυο παιδι πεταχτκανε πνω.
 -"Να προσχετε παιδι..." επεν η μαμ του Πτρου γελαστ.
 -"Εντξει" κι οι δυο με μια φων και τρξαν ξω.
     Εχανε καιρ να ψαρψουνε μαζ και τοτη τη φορ, δεν εχανε και πολ το νου τους σ' αυτ. Δε πισανε τποτε. Θα θλανε να γνουνε δισημοι κι ειδικ ο Πτρος, ονειρευτανε να τνε γρψουν οι εφημερδες, σαν ρωα, μα ταν το 'πε στον Νικλα, εκενος σκωσε τους μους κι απντησε μισοαστεα-μισοσοβαρ:
 -"Δε πειρζει ρε συ! Την ...επμενη φορ"!
     Γελσανε κι οι δυο με τον αστεο τρπο που το 'χε πει.
     Μερικος μνες αργτερα, ο Πτρος, πσω στην Αθνα πια, λαβεν να κομψ δμα με βιβλα, δρο απ μια διαφημιστικ κλρωση, με δυσανγνωστο νομα. λη η σειρ του Χρι Πτερ, του 'Αρχοντα Των Δαχτυλιδιν, Των Παιδιν Ντετκτιβ και μια σειρ περιπετειν του Σρλοκ Χολμς! Τι χαρ που 'κανε και σκφτηκε πως κι ο Νικλας θα 'χε λβει να παρμοιο δμα.
     Σε κποιο βιβλο, απ' αυτ, βρκεν να σημεωμα που 'λεγε:

                             "Μαρο ππλο κι αν φορ,
                              νχτα εναι και μπορ.
                              Μα εσ θα καταλβεις,
                              ταν λα τοτα λβεις.

                              Δες! Καινοργιο αστερκι
                              βγκε μες στον ουραν.
                              Φχαριστ συνεταιρκι
                              και ποτ δε λησμον"!
                                                                         Ν.Π.

     Σε δυο διαφορετικ μρη, δυο διαφορετικ παιδι λσανε τοτο το γρφο αμσως: Νικλαος Πετρπουλος με προαγωγ, αλλ και ...Νικλας-Πτρος τα ...συνεταιρκια. Δυο διαφορετικ παιδι, σε δυο διαφορετικ μρη, χαμογελσανε μ' ευχαρστηση και πσανε με τα μοτρα στη μελτη. Φυσικ, στα κεν των μαθημτων τους...

                                                      Γενρης 2005

                                    Ο Κακομορης

     νας πολτης μπανει στο κτριο της εφορας. Η ρα εναι 9 το πρω κι αυτς ανεβανει...
                            Στον 1ο ροφο

ΠΟΛ Καλημρα κριε.

ΥΠ1 (διαβζει βιβλο).
ΠΟΛ Καλημρα σας κριε...
ΥΠ1 (συνεχζει)
ΠΟΛ   ΚΑΛΗΜΕΡΑ (σ' αυτ το σημεο ο υπλληλος πετγεται) ΚΥΡΙΕ!
ΥΠ1 Τι θλετε κριε και μ' ενοχλετε πρωινιτικα;
ΠΟΛ ρθα να καταθσω μια φορολογικ δλωση.
ΥΠ1 Λυπμαι, δεν εμαι εγ αρμδιος. Πρπει να πτε στον 7ο ροφο. μως το ασανσρ εναι χαλασμνο, οπτε θα πτε με τα πδια.
ΠΟΛ  Ευχαριστ κριε. Καλημρα σας.

                               Στον 7ο

ΠΟΛ  Καλημρα σας κυρα μου.

ΥΠ2 (παζει χαρτι στο computer)
ΠΟΛ ΚΑΛΗΜΕΡΑ!
ΥΠ2 (αγανακτισμνη αφο χασε). Τ θλετε κριε;
ΠΟΛ  Για μια δλωση ρθα...
ΥΠ2 Πτε στον 2ο ροφο.
ΠΟΛ Μα μου επαν τι εδ θα...
ΥΠ2 Κριε φγετε χω δουλει.

                               Στον 2ο

ΠΟΛ Συγνμη για την ενχληση...

ΚΑΘ (σταματ το σκοπισμα) Tι θλετε κριε; Αν σας στελανε, ο υπλληλος που δουλεει εδ χει δεια. Πτε στον 11ο ροφο.

                             Στον 11ο

ΠΟΛ Καλημρα.

ΥΠ3 ΖΖΖΖΖΖΖΖΖΖΖ.
ΠΟΛ ΚΥΡΙΕ!
ΥΠ3  Ε... α... ναι τ θλετε κριε;
ΠΟΛ Μια δλωση...
ΥΠ3 Πτε στον 5ο ροφο.
ΠΟΛ (ευγενικ) Πο εναι ο προστμενος;
ΥΠ3  Στον 6ο.
ΠΟΛ  Ευχαριστ.

                              Στον 6ο

ΠΟΛ Γεια σας πλι.

ΚΑΘ Γεια σας.
ΠΟΛ Ψχνω τον προστμενο.
ΚΑΘ  (γελντας). Εναι στον 10ο.

                             Στον 10ο

ΠΟΛ  Εστε ο προστμενος ;

ΠΡΟ Ναι.
ΠΟΛ χω ρθει απ τις 9 και εναι 12 και χω πει σε λο το κτριο.
ΠΡΟ Καλ κριε δεν χετε οικογνεια να πτε;
ΠΟΛ ΕΧΩ! Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΜΟΥ Μ' ΕΣΤΕΙΛΕ ΓΙΑ ΜΙΑ ΔΗΛΩΣΗ!
ΠΡΟ Α, ττε πτε στον 8ο ροφο.
ΠΟΛ (ζαλισμνος) Λγο νερ...
ΠΡΟ  Το κυλικεο εναι στον... ημιροφο...
ΠΟΛ  (σωριζεται κτω).

                            Σπτι του

ΠΟΛ Πο εμαι;

ΓΥΝ Σπτι. Στο κρεβτι με υπερκπωση. Καλ σκαβες;
ΠΟΛ χι, δε μου το ζητσανε αυτ.
ΓΥΝ Δε πγες στην εφορα;
ΠΟΛ (ουρλιζει) ΝΑ ΜΗ ΞΑΝΑΚΟΥΣΩ ΑΥΤΗ ΤΗ ΛΕΞΗ! ΝΑ ΜΗ ΤΗ ΞΑΝΑΚΟΥΣΩ ΠΟΤΕ!!!

                                             Απρλης 2005
-----------------------------------------------------------------------------------------

    (Πρκειται για να μικρ αστεο σεναρικι για κποιο θεατρικ σκετς που του ζητσανε να κνει για το σχολεο. το 'κανε γργορα και μ' νεση που μ' εξπληξε και μπορε να μην εναι κτι τρομερ αλλ εναι 14ων ετν κι ...εμνα μ' αρσει! Εναι τα πρτα που 'γραψε. Τρα μαζ μ' να φλο του, γρφουν να "Φανταστικ" βιβλο επηρεασμνοι απ να videogame. Επσης ζωγραφζει καλ... (εδ δε μου 'μοιασε... ευτυχς...)                
                                       Πτροκλος Χατζηαλεξνδρου

 

 

Web Design: Granma - Web Hosting: Greek Servers