Πεζά

Ποίηση

Παραμύθια

Θέατρο-Διάλογοι

Δοκίμια

Ο Dali & Εγώ

Διαδικτύου

Εκδοθέντες

Κλασσικά

Λαογραφικά

Διασκέδαση

Πινακοθήκη

Εικαστικά

Λογο-Παίγνια

Σχόλια/Επικοινωνία

Φανταστικό

Ερωτική Λογοτεχνία

Γλυπτική

 
 

Διαδικτύου 

Τσιρώνης Γιώργος: Αποκρυπτο-γραφήσεις...

 

                                            Βιογραφικό

     Ο Γιώργος Τσιρώνης γεννήθηκε, ζει και δημιουργεί στη Πάτρα.

-----------------------------------------------------------------------------------------------

Οι Θόρυβοι Της Μέρας

Ήλιος πρωινός
Λεπταίνουν οι σκιές
γλυστρούν
κρατιούνται από τους τοίχους
τους χοντρούς
και πέφτουν.

Η πόλη χασμουριέται.
Καφές πικρός
κι απανωτά τσιγάρα.

Με σίδερα στη πλάτη
η μέρα ξεκινάει.

Ξινή δουλειά
στυφή ρουτίνα
και μάτια
καρφωμένα στο ρολόι.

Το διάλειμμα δεκάλεπτο,
ασθματικό.

Τα σπλάχνα μας
γεννάνε τη μέρα.

Σπρώχνουνε και ρουφούν
το μεροκάματο.

Χτυπάμε λαϊκά βαριά
κι αντέχουμε.

       Θέατρο Νο

Στο γιαπωνέζικο το θέατρο
χτυπούν με ξύλα μακρυά
ο ένας το κορμί του άλλου.

Xτυπούν οι θεατές
τις φορεσιές τους
στα καθίσματα.

Oι ίδιοι έχουν πάει αλλού
και κλαίνε.

Γυρίζουν σιωπηλοί μετά
κι υποκλίνονται
στα ψεύτικα κουφάρια
της σκηνής.

Ύστερα φεύγουν βιαστικά
κι απ' το παλτό τους
βγάζουνε το δικό τους το νεκρό
να τον κηδέψουν.

Θάβουνε τα κομμάτια τους προσεκτικά,
γιατί φοβούνται
τον κόσμο τον περίεργο
και τα κουτσομπολιά
κι ήσυχα
γυρνάνε στις δουλειές τους.

   Φωτογραφία

Κοιτάζω μια φωτογραφία
Σ' ένα δωμάτιο
ο γιος μου κι η γυναίκα μου.

Εγώ απ' τη φωτογραφία λείπω.

Κρατιούνται αγκαλιασμένοι
κι αστράφτουν
στα κόκκινα και τα πορτοκαλιά.

Ήταν ένα πρωί
σ' ένα μικρό γλυκό ξενοδοχείο
στο Γαλαξίδι.

Και πάντα όταν κοιτάω
τη φωτογραφία
είναι μέσα μου πρωί

Kαι λείπω.
Γιατί εγώ
είμαι η Φωτογραφία αυτή.

 

 

Web Design: Granma - Web Hosting: Greek Servers