-


Dali &









/




 
 

 

Koontz Dean Ray:

         Βιογραφικ     

     Ο Ντιν Κουντζ γεννθηκε στις 9 Ιουλου 1945, στο Everett της Pennsylvania, αμερικανς συγγραφας γνωστς για τα μυθιστορματ του που θα μποροσαν να περιγραφον ως θρλερ αγωνας. Επσης συχν ενσωματνει στοιχεα φρκης, της ΕΦ, μυστηρου και στιρας. Αρκετ απ τα βιβλα του χουν εμφανιστε στον κατλογο best-seller, χουνε μεταφραστε σε πνω απ 40 γλσσες, -συμπεριλαμβανομνης και της ιαπωνικς-, οι παγκσμιες πωλσεις χουν ξεπερσει τα 300.000.000 ανττυπα, 45 απ τα μυθιστορματα του χουνε βρεθε στις λστες των μπεστ-σλερς των Νιου Γιορκ Τιμς10 χουν ανβει στη Νο 1 θση, καθιστντας τον ναν απ 10 μνο συγγραφες σ' λο τον κσμο που 'χουν επιτχει αυτ τ' ορσημο και τλος, 14 απ τα βιβλα του χουν ανβει επσης στη Νο 1 θση στη λστα των επανεκδσεων. Οι ρως του συνθως εναι νοι μζεροι υπ κακοποηση ενς τυραννικο πατρα.
     Αποφοτησε απ το State College Shippensburg (Πανεπιστμιο Πενσιλβνια) το 1967 κι η πρτη του δουλει τανε σμβουλος και δσκαλος σε μη προνομιοχα παιδι. Τη πρτη του μρα στη δουλει, ανακλυψε τι ο προηγομενος κτοχος, εχε καταλξει στο νοσοκομεο αρκετς εβδομδες, χτυπημνος απ τα δια τα παιδι που προσπαθοσε να βοηθσει. Η επμενη χρονι τανε γεμτη προκλσεις κι νταση αλλ ταν αποφασισμνος να γνει συγγραφας. τσι, γραφε τις νχτες και τα Σαββατοκριακα, ακμα κι ταν λλαξε δουλει και πγε να εργαστε ως καθηγητς αγγλικν στο γυμνσιο Mechanicsburg, μια προαστιακ σχολικ περιοχ ξω απ το Χρισμπουργκ.
     Στον ελεθερο χρνο του τλειωσε το 1ο μυθιστρημ του, "Star Quest", δημοσιεθηκε το 1968, και ττε εχε μια θαυμσια προσφορ υποστριξης απ τη σζυγ του, Gerda. Οτε λγο-οτε πολ, πρτεινε να τονε συντηρε για 5 τη κι αν τα καταφρει να γνει συγγραφας χει καλς. Εκενος δραξε την ευκαιρα και τελικ στη 5ετα, αναγκστηκε κι η δια να εγκαταλεψει τη δουλει της για να μπορε να διαχειρζεται τα οικονομικ του αντρς της.
     Μχρι το 1980 εχε γρψει περπου μια ντουζνα ιστορες ΕΦ που τις δημοσευε με διφορα ψευδνυμα (Deanna Dwyer, Κ. Ρ. Dwyer, Aaron Wolfe, David Axton, Brian Coffey, John Hill, Leigh Nichols, West Owen, Richard Paige, Leonard Chris & Anthony North). Τοτο λγω συμβουλς των εκδοτν του, για να μη φθαρε στις διφορες εναλλαγς θεμτων των βιβλων του. Πντως απ' το 1980 και μετ, γρφει πλον με τ' νομ του κι χει μπει και στα παλι του βιβλα στις επανεκδσεις.
     Το 1997, η ψυχολγος Katherine Ramsland δημσιευσε μια εκτεν βιογραφα (ψυχογραφα, πως τη λει η δια) του, βασισμνη στις συνεντεξεις μ' αυτν και την οικογνει του, με ττλο "Dean Koontz: Βιογραφα Του Συγγραφα". Γρφει πως συχν χρησιμοποιε γεγοντα και χαρακτρες απ πραγματικ συμβντα της ζως του. Απ το 1990 ενισχει οικονομικ τους δημοκρατικος πολιτικος της περιοχς του.
      Στα πρτα του βιβλα εμφανζεται στις φωτογραφες των οπισθοφλλων με μουστκι, αλλ μετ το 1990 εναι πλον ξυρισμνος, δικαιολογντας το πως χει βαρεθε να θλει να μοιζει στον Gordon Liddy. Απ το 2006, κατοικε στο Newport Beach, της Καλιφρνια, με τη σζυγ του Γκρντα. Σμερα εναι αναγνωρισμνος συγγραφας, δισημος κι επιτυχημνος. Το 2008 καταγρφηκε σαν 6ος υψηλ αμειβμενος συγγραφας, μαζ με τον Τζον Γκρσαμ (John Grisham). Οι Νιου Γιορκ Τιμς χουνε περιγρψει τη γραφ του ως "ψυχολογικ σνθετη, αριστοτεχνικ κι απολαυστικ", οι Τιμς του Λονδνου τον χουν αποκαλσει "λογοτεχνικ μγο" κι η Νιου Ορλνς Τιμς γραψε πως εναι: "λυρικς χωρς να 'ναι ποτ αφελς ρομαντικς. Δημιουργε να γκροτσκο κσμο, σαν αυτν της Φλνερι Ο’ Κνορ του Γουλτερ Πρσι... τρομακτικ και που αξζει να διαβσεις".

            
             με τη Γκρντα και               τη σκυλτσα του τη Τρξι

     χει παραδεχτε πως η σκυλτσα του η Τρξι, αυτ το γλυκτατο golden retriever, -προσφορ του συλλγου για τη προστασα κι απελευθρωση των ζων σαν νδειξη ευγνωμοσνης για τα μεγλα ποσ με τα οποα χει συνδρμει πολλκις τη προσπθει τους-, τον εχεν εμπνεσει σε πολλ βιβλα του. Ωστσο πθανε απ καρκνο 30 Ιουνου 2008 και στις 4 Οκτβρη, ο Ντην Κουντζ σπευσε να την αντικαταστσει με την Ανν, που εντελς συμπτωματικ, ανκει στο σι της Τρξι.

                      

-----------------------------------------

     Λοιπν, πιτσιρκι, ταν μια φοβερ μρα. Γεμτη κνηση. Θα μποροσε κανες να σκεφτε τι ταν μια μρα κπως ασυνθιστη. Πρπει μως να καταλβεις ευθς εξαρχς τι ταν μια τελεως φυσιολογικ μρα σε σχση με τη δουλει μας, οτε καλτερη οτε χειρτερη απ δκα χιλιδες μρες πριν απ' αυτ. Και αν ζσω λλο τσο, δεν θα διαφρει και πολ απ τις επμενες δκα χιλιδες. Να το θυμσαι αυτ. Αν θλεις να μπεις στην οικογενειακ επιχερηση, παιδ μου, πρπει να μθεις να αντιμετωπζεις σειρς ατλειωτες απ ττοιες μρες, ημερολγια γεμτα απ' αυτς.
     Κποτε, ταν οι πλεις δεν ταν οτε το να δκατο αυτν που εναι σμερα, κι ταν οι νθρωποι μποροσαν ακμα να ταξιδεουν και να χουν επαγγελματικς επαφς σ' ολκληρο τον κσμο, ττε μας ονμαζαν ο Υπκοσμος και μας φθονοσαν και μας φοβντουσαν. Ακμα μας φθονον και μας φοβονται, αλλ τρα λεγμαστε οι Κατωπολτες, γιατ αυτ εναι πια για μας ο κσμος, και μλιστα πολ μεγαλτερος απ' σο θα μποροσαμε οτως λλως να κοντρολρουμε. Εγ, για παρδειγμα, θα μουν ευτυχς να γριζαν πσω τα πργματα, να γκρεμζονταν αυτς οι εκατονταροφες μεγαλουπλεις και να ζοσα σε μια εποχ που θα μποροσαμε ν' αποκαλομε τους εαυτος μας μλη του Υποκσμου, γιατ τα πργματα ταν ττε πολ πιο εκολα για μας. Σκψου μνο...
     Σχεδν ,τι εχε σχση με τζγο ταν ττε παρνομο. νας τολμηρς νος νθρωπος θα μποροσε να μπει στο παιχνδι, να παραμερσει το νμο και να καθαρσει να μεγλο ποσ μ' ελχιστα ξοδα και σχεδν καθλου προσωπικ ρσκο. Οι μπτσοι και οι δικαστς λαδνοντας τα παρνομα καζνο, ο τζγος στο δρμο και τα μαγαζι για στοιχματα διναν κι παιρναν. Τρα πια χι. Τα νομιμοποησαν λα, και μας βλανε στα καζνο τραπεζικος υπαλλλους αντ για διευθυντς, ορκωτος λογιστς αντ για μπρβους. Εκαναν τον τζγο αξιοσβαστο, καθωσπρπει και βαρετ. Τα ναρκωτικ ταν κι αυτ παρνομα ττε. Φοντα, μαρο, πρζα, κκα, σπηντ... Αχ, να δραστριο νο παιδ σαν κι εσνα θα μποροσε να κνει περιουσα μσα σ' να χρνο. Αλλ τρα η φοντα και το χασσι πουλιονται ελεθερα στο εμπριο και λα τα σκληρ ναρκωτικ εναι διαθσιμα σε ποιον παλαβ θλει να υπογρψει Παρατηση απ το Σστημα Υγεας και να τα αγορσει απ το κρτος. Πο εναι τρα το νταλαβρι και η συγκνησ του; Πει, χθηκε. Και το κρδος; Πει κι αυτ.
     Το σεξ. Αχ, πιτσιρκι, τα λεφτ που βγαιναν απ' το σεξ, ττε. λα ταν παρνομα: η πορνεα, οι τσντες, οι φωτογραφες, το στριπ τηζ, η μοιχεα, λα. Τρα η κυβρνηση δνει δειες στα μπουρδλα, αντρικ και γυναικεα, και μια παντρεμνη νας παντρεμνος χωρς εραστς θεωρονται παλιομοδτες και ξεπερασμνοι. Πς να βγλεις τσι λεφτ; Διβολε, μικρ μου, ακμα και o φνος ταν παρνομος ττε και την εχε πολ σχημα ποιος καθριζε νθρωπο. πως ξρεις κι εσ μερικο νθρωποι φανεται πως δεν μπορον να μθουν τις λεπττητες της πολιτισμνης ζως - οι τρποι τους εναι αηδιαστικο, οι δουλεις τους βρμικες, οι προσβολς τους δημσιες κι εξευτελιστικς - κι αυτο οι τποι πρπει να εξαφανιστον απ την κοινωνα. Τρα χουμε τον Κδικα Μονομαχας με τον οποο μπορε κανες να λσει τις διαφορς του και να ικανοποισει την τιμ του, νμιμα. Οι πληρωμνοι δολοφνοι που κποτε κνανε χρυσς δουλεις, χουνε πρει την κτω βλτα πως και οι καλντεριμιτζοδες του χιλιρικου.
     Τρα, πιτσιρκι, πρπει να τρχεις λη μρα, κθε μρα, αν θλεις να επιζσεις σ' αυτ τη δουλει. Πρπει να εσαι επινοητικς, ξυπνος και τολμηρς για να αντξεις τον ανταγωνισμ. Θα σου πω τρα πς πγε αυτ η μρα, γιατ σαν κι αυτ εναι κι λες οι λλες...
     Χτπησα, που λες, για πρωιν πολτ πρωτενν και καφ, κι πειτα συνντησα τov Λιο Μπολντνι στο πμπτο υπγειο της Πτρυγας-Λ, εκε που πηγανουν μνο τα ρομπτ επισκευν. Ο Μπολντνι περμενε στο ρομποδιδρομο δπλα στον ταινιδρομο, κρατντας το σακδιο με τα εργαλεα του και παρατηροσε τα κιβτια με τα ευπαθ τρφιμα που περνοσαν δπλα του.
 -«ρθες στην ρα σου», επε.
 -«πως πντα», απντησα. Ο χρνος εναι χρμα, -κοιντοπο αλλ αληθιν.
     Μετακινσαμε τη μεταλλικ πλκα πρσβασης του ταινιδρομου και κατεβκαμε κτω απ τον ρομποδιδρομο. Σε λιγτερο απ πντε λεπτ βρεθκαμε ακριβς κτω απ τη μεγλη ταινα, που στο πρασμ της γμιζε το χρο μ' να τρομακτικ μουγκρητ, που σκπαζε ακμα και τις πιο δυνατς φωνς μας. Μαζ ανοξαμε ναν απ' τους υδραυλικος σωλνες και αφσαμε το λιπαντικ να τρξει πνω στο τερματικ του υπολογιστ κυκλοφορας, τσι που να 'ναι σγουρο τι θα προκαλοσε κποια ζημι. Πριν αρχσει καμι πυρκα φγαμε απ 'κει, γυρσαμε πσω στο πεζοδρμιο και ξαναβλαμε την πλκα εισδου στη θση της. λα ταν εντξει και μλις ο συναγερμς ρχισε να χτυπει, απομακρυνθκαμε προς διαφορετικς κατευθνσεις. Κι οι δυο εχαμε λλες δουλεις. Αυτ το μικρ σαμποτζ θ' απδιδε τους καρπος του την δια μρα, αν και κπως αργτερα.
     Στις 9.30 το πρω, ακριβς στην ρα μου, συνντησα να νεαρ ζευγρι, τον Τζην και την Μριαμ Ποτμκιν, σ' να δημσιο υδροπονικ πρκο στο ογδοηκοστ τρτο εππεδο, στην περιοχ που ονομζεται Τσλσυ. Αυτ ταν εκοσι ενς χρνων, μορφη, ξυπνη, περεργη και δυστυχισμνη. Αυτς ταν να χρνο μεγαλτερς της κι αυτ ταν η μνη τους διαφορ. τσι πως κθονταν σ' να παγκκι, δπλα σ' ναν τεχνητ καταρρκτη, και οι δυο τους σκυμμνοι μπροστ, με τα χρια σταυρωμνα στα γνατα, μοιαζαν περισστερο με αδρφια παρ με ζευγρι.
 -«Τον φερες» ρτησε κενος.
     βγαλα να σφραγισμνο φκελο απ την τσπη μου, τον νοιξα και τους φησα να δουν το χρτη που ταν μσα χωρς μως να τους τον δσω.
 -«Κι εσες;» επα.
     κενη σκωσε απ το δαφος δπλα της να μικρ πλαστικ τσαντκι, βγαλε ναν λλο σφραγισμνο φκελο και μου τον δωσε διστακτικ. Τον νοιξα, μτρησα τα χρματα, γνεψα, τον χωσα στην τσπη μου και τους δωσα το χρτη.
 -«Για περμενε μισ λεπτ!» επε o κριος Ποτμκιν. «Σμφωνα μ' αυτ το διαβολεμνο χρτη, θα περσουμε μσα απ τον υπνομο. Ξρεις καλ πως αυτ εναι αδνατο. Τα λματα αντλονται με πεση και δεν υπρχει τρπος να επιζσει κανες μσα στο αποχετευτικ σστημα».
 -«Πολ σωστ», επα. «Αλλ αν κοιτξετε καλτερα το χρτη, θα δετε πως ο αποχετευτικς σωλνας περικλεεται απ να μεγαλτερο, απ τον οποο γνονται κι οι επισκευς. Αυτς ο μεγαλτερος σωλνας χει διμετρο εκοσι πδια και σε κποια σημεα ακμη και τριντα. Εναι δηλαδ πντα μεγαλτερος απ τον αποχετευτικ σωλνα κι τσι σ' λη τη πορεα υπρχει αρκετς χρος για να περσετε».
 -«Δε ξρω», επε. «Δε φανεται εκολο...»
 -«Για τ' νομα του Θεο! Καμι διξοδος απ τη πλη δεν εναι εκολη», του απντησα. «Κοτα, Ποτμκιν, το Δημοτικ Συμβολιο λει τι στην ανοιχτ παιθρο, πρα απ τις πλεις, εναι αδνατο να ζσει κανες. Δηλητηριασμνος αρας, μολυσμνο νερ, επιδημες κι εχθρικ χλωρδα και πανδα. Γι' αυτ και διατηρονται μνον οι ξοδοι των αεραγωγν, γι' αυτ κι επιτηρονται τσο προσεκτικ. Ο νμος απαγορεει σε οποιονδποτε να φγει, απ φβο μπως και ξαναγυρσει φρνοντας επιδημες απ τον 'Εξω Κσμο. Τρα, αν τα λβεις λ' αυτ υπψη σου, θα περμενες απ μνα να σου βρω ναν εκολο τρπο να δραπετεσεις»;
 -«Υποθτω πως χι».
 -«Κι τσι εναι που να πρει»!
 -«Δεν εναι αλθεια τσι ο ξω Κσμος, τσι δεν εναι;" ρτησε η Κα Ποτμκιν. "Οι ιστορες για τις επιδημες, για το μολυσμνο αρα, το νερ, τα τρατα λα αυτ εναι απλς ανοησες».
 -«Δεν θα μποροσα να το ξρω», επα.
 -«Το ξρετε, μως».
 -«Πς»;
 -«Μας δεξατε τον τρπο να φγουμε», επε κενη. «Θα χετε σγουρα δει τι υπρχει πρα απ την πλη».
 -«Φοβμαι πως χι», επα. «Προσλαμβνω μηχανικος, ειδικος που δουλεουν βσει διαγραμμτων και σχεδων. Καννας απ τους ανθρπους μου δεν θα σκεφτταν να εγκαταλεψει την πλη' χουμε εδ πρα πολλς δουλεις».
 -«Αλλ», επμεινε εκενη, «και μνο το γεγονς τι μας στλνετε εκε ξω, δεχνει πως δεν πιστεετε λες αυτς τις παλις ιστορες για τον ξω Κσμο».
 -«Καθλου», της εξγησα, «ταν θα χετε φγει, οι νθρωπο μου θα σφραγσουν αυτ την ξοδο, τσι που να μη μπορετε να τη ξαναχρησιμοποισετε και να γυρσετε πσω φρνοντς μας ο Θες ξρει ποιαν επιδημα».
 -«Και δεν θα τη ξαναπουλσετε»;
 -«χι. Θα βρομε λλες. Υπρχουν εκατομμρια».
     Κοταξαν ο νας τον λλο κι βλεπες πως δεν εχανε πια την δια αυτοπεποθηση.
 -«Κοιτξτε, τσι κι αλλις αποκλεεται να προλβατε ν' απομνημονεσετε το χρτη. Αν θλετε τον παρνω πσω και σας επιστρφω τα μισ χρματα» τους επα.
 -«χι», επε εκενος. Κι εκενη συνχισε:
 -«χουμε πρει την απφασ μας. Χρειαζμαστε ανοιχτ χρο κτι παραπνω απ' λα αυτ τα εππεδα, το να πνω στο λλο, τα γεμτα με σραγγες και κλειστος διαδρμους».
 -«πως νομζετε», επε, «και καλ τχη».
     Δσαμε τα χρια και πρα δρμο. Δουλεις, δουλεις...
     Προχωρντας σαν ρομπτ συντρησης μετ απ επεγον τηλεφνημα, κατβηκα ξαν στα υπγεια, στο τμμα ελγχου απορριμμτων, που συνντησα τον Κ.Ο. Γουλσον, προστμενο της πρωινς βρδιας. Χαιρετηθκαμε με χειραψα, στις 10:20 ακριβς, με πντε λεπτ καθυστρηση στο πργραμμ μου. Πγαμε στην αθουσα ανκτησης, που o Κ.Ο. Γουλσον εχε τακτοποισει προσεκτικ τα ευρματα των δο πρτων ωρν.
     Πιτσιρκι, δε νομζω να σου χω ξαναμιλσει γι' αυτ τη πλευρ της οικογενειακς επιχερησης, ντρπομαι, βλπεις, γι' αυτ. Γιατ ουσιαστικ εσαι ρακοσυλλκτης, σχετα με το πσο προσοδοφρο εναι. Και εναι προσοδοφρο. Βλπεις, οι κριοι αγωγο του συστματος μεταφορς απορριμμτων ελγχονται ηλεκτρονικ και τα σκουπδια φιλτρρονται, τσι στε να διαχωρζονται τ' αντικεμενα αξας, που διαφορετικ θα διοχετεονταν στο δκτυο των υπονμων και στη συνχεια ξω απ την πλη. χω στη μισθοδοσα μου τον Κ.Ο. Γουλσον στην πρτη βρδια και τον Μρτυ Λννερτ στη δετερη. Αυτο οι δυο φροντζουν να υπρχει λγος χρνος, τσι στε να εξετζω πρτος τα ευρματα της ημρας πριν αυτ καταχωρηθον σε καταλγους και σταλον στο κεντρικ γραφεο απωλεσθντων αντικειμνων. Πριν αισθανθες σχημα για τον πατρα σου, σκψου τι το εκοσι τοις εκατ του οικογενειακο εισοδματος, προρχεται απ την επιχερηση των σκουπιδιν.
 -«ξι πολτιμα δαχτυλδια, δδεκα καλ ρολγια, κτι που μοιζει σα θκη με συλλογ νομισμτων εξαιρετικς ποιτητας, μια διαμαντνια τιρα κι να σωρ λλα παλιοπργματα», με πληροφρησε ο Γουλσον, δεχνοντας τα καλ κομμτια που 'χε ξεχωρσει για μνα. Αγνησα τα ρολγια πρα δο δαχτυλδια, τη τιρα και τη νοτισμνη θκη με τα παλι νομσματα.
 -«Τποτ' λλο»;
 -«να πτμα», επε. «Αυτ θα ενδιαφρει τους μπτσους. Το 'βαλα στον ψκτη μχρι να 'ρθεις να διαλξεις πρτα αυτ που θες».
 -«Φνος;» ρτησα.
 -«Ναι».
     Παιδ μου, ο Κδικας Μονομαχας δεν χει λσει λα τα προβλματα. Υπρχουν ακμα κποιοι που φοβονται να χτυπηθονε, που προτιμον να κινονται πουλα και να εκδικονται τους εχθρος τους παρνομα. Υπρχουν επσης αυτο που δεν ικανοποιονται, παρνοντας, απ' σους αντιπλους τους θεωρονται ανκανοι να μονομαχσουν, οικονομικ αποζημωση ηθικ αποκατσταση. Επιμνουνε στο αμα και το παρνουνε. Τελικ ο νμος τους πινει. Εμες δεν ανακατευμαστε με ττοιους τπους, αλλ πρπει να ξρεις τι εδους καθρματα κυκλοφορον ακμη στην πλη.
 -«Θα στελω κποιον το απγευμα να κοιτξει τι λλο θα 'χεις μχρι ττε», επα στον Γουλσον.
     Δκα λεπτ αργτερα, στις 10:53, πγα στα γραφεα των Κυβερνητικν Επισκευν Μπολντνι και Τζα, στον ενενηκοστ δετερο ροφο, Πτρυγα Β. Προσποιθηκα τι παθα σοκ μλις μου επαν για τη βλβη στον ταινιδρομο.
 -«Ο Αρχιμηχανικς της Πλης, Γουλις, φησε να επεγον μνυμα για σας», μου επε η γραμματας μου. Μου το δωσε και συνχισε: «Εναι o ταινιδρομος που μεταφρει τα ευπαθ προντα στο πμπτο υπγειο».
 -«Ο κριος Μπολντνι εναι κει;» ρτησα.
 -«Κατβηκε με το πρτο συνεργεο», επε.
 -«Τηλεφνησε στον Γουλις και πες του τι κατεβανω».
     Χρησιμοποησα την κθοδο ταχεας πτσης και παραλγο να βγλω τις πρωινς πρωτενες και τον καφ... για ναν καλ πελτη κθε ταλαιπωρα δεκτ κι η Πλη εναι ο καλτερος πελτης στο πελατολγιο της εταιρεας Μπολντνι και Τζα. Ο Γουλις με περμενε στον ταινιδρομο. Εναι νας μικροκαμωμνος νθρωπος με σκορα μαρα μαλλι και μτια, και ο τρπος που κινεται θυμζει ρομπτ συντρησης που χει κποιο βραχυκκλωμα στην πλτη. τρεξε προς το μρος μου.
 -«Τ μπρδεμα!» επε.
 -«Πετε μου τι συνβη».
 -«Ο κριος υδραυλικς αγωγς σπασε πνω απ' το τερματικ του υπολογιστ κυκλοφορας και πισανε φωτι οι μηχανισμο», μου εξγησε.
 -«Δε μου φανεται και τσο μεγλη ζημι», επα. Σκοπισε το πρσωπ του μ' να τερστιο χρι και επε:
 -«Δε θα 'τανε και τσο μεγλη αν εχε σταματσει εκε. Τη φωτι τη σβσαμε δη. Το πρβλημα εναι τι το λιπαντικ τρεξε πσω απ' τους σωλνες στον κεντρικ υπολογιστ κυκλοφορας και το διαβολεμνο πργμα δε λει να κλεσει. Στο μεταξ χουμε λα αυτ τα ευπαθ προντα που ανεβανουνε απ τους υπγειους ψκτες και δεν υπρχει τρπος οτε να προχωρσουν οτε να σταματσουν. Συσσωρεονται πολ γργορα, κριε Τζα. Ο ταινιδρομος πρπει να ξανακινηθε μσα σε μια ρα, αλλις οι απλειες θα εναι ανυπολγιστες».
 -«Η δουλει θα γνει», τον διαβεβαωσα.
 -«Καταλαβανω τι βιστηκα, καλντας σας εδ, χωρς να σας ζητσω πριν μια πρχειρη, στω, κοστολγηση απ το κομπιοτερ σας, αλλ ξερα τι σεις εστε οι πιο γργοροι και χρειαζμουν κποιον που θα μποροσε να ρθει εδ αμσως».
 -«Μην ανησυχετε γι' αυτ», του 'πα. «'Ο,τι εκτμηση και να δσει o υπολογιστς της Μπ. & Τζ., θα κψουμε να δκα τοις εκατ για να ευχαριστσουμε τα αφεντικ σας».
     Ο Γουλις με κοταξε εκστατικς. Με ευχαριστοσε ξαν και ξαν. Δεν ξερε τι ο υπολογιστς της Μπολντνι και Τζα πντοτε υπολογζει να επιπλον κι εντελς παρνομο δεκαπντε τοις εκατ υπερκρδος, αρκετ για να ανατρψει την κπτωση του δκα τοις εκατ που του δωσα. Εν ο Γουλις συνχιζε να μ' ευχαριστε, φνηκε να 'ρχεται απ το τονελ πρσβασης ο Λιου Μπολντνι, πασαλειμμνος απ' την κορφ μχρι τα νχια με λιπαντικ. Φαινταν βιαστικς, νευρικς κι αποκαμωμνος. Ο Λιου εναι φοβερς θεατρνος κι αυτ εναι να ακμα προσν για να πετχει κανες σ' αυτ τη δουλει.
 -«Πς εναι τα πργματα εκε κτω;» τον ρτησα.
 -«'Ασχημα», απντησε ο Μπολντνι.
     Ο Γουλις βαριαναστναξε.
 -«Αλλ θα τα καταφρουμε», επε o Μπολντνι.
 -«Πσο θα μας πρει;» ρτησα. «Με μια προσωριν επιδιρθωση ο ταινιδρομος θα δουλεει μσα σε μιαν ρα και μετ χουμε χρνο για τις μνιμες επισκευς».
     Ο Γουλις αναστναξε ξαν, διαφορετικ αυτ τη φορ: απ ευτυχα.
 -«Κριε Γουλις», επα, «ο κριος Μπολντνι τα χει λα υπ λεγχο. Εμαι σγουρος τι σντομα λα θα λειτουργον κανονικ. Τρα, με συγχωρετε, πρπει να φγω για κποιαν λλην επεγουσα δουλει».
     Ανβηκα με τον ανελκυστρα εξπρς, κι ταν χειρτερα απ ταν κατβαινα, αφο το στομχι μου φνηκε να φτασε στον πεντηκοστ νατο ροφο κτι δευτερλεπτα πριν φτσει το υπλοιπο κορμ μου. Πρα ναν οριζντιο ταινιδρομο και μετακινθηκα δδεκα μλια ανατολικ, τα τελευταα ξι κτω στην Πτρυγα Υ. Στις 11:40, με δκα λεπτ καθυστρηση απ' το πργραμμα, μπκα σ' να γραφεο στην περιοχ Τσστερφηλντ, στο οποο κποιος ανπαρκτος κριος Λνκολν Πλνυ υποτθεται τι κανε δουλεις. Κλεδωσα την εξωτερικ πρτα, ζτησα συγγνμη για την αργοπορα μου στους δο ανθρπους που με περμεναν στην αθουσα υποδοχς και τους οδγησα στο ιδιατερο γραφεο του Λνκολν Πλνυ. Κλεδωσα κι αυτ τη πρτα, πγα στο γραφεο λεγξα τον ανιχνευτ κοριν, σιγουρετηκα πως ο χρος δεν εχε παγιδευτε με κυκλματα παρακολοθησης, κθισα στο γραφεο μου, πρσφερα στους πελτες να ποτ, ξανακθισα και συστθηκα με ψετικο νομα. Οι επισκπτες μου ταν ο 'Αρθουρ Κλμαν, νας μλλον πετυχημνος βιομχανος με γραφεα στο εκατοστ εππεδο κι η Αλν Ρομαν, μια χαριτωμνη κοπλα, δεκαπντε χρνια νετερη απ' τον Κλμαν. Εχαμε συγκεντρωθε εκε, προκειμνου να διαπραγματευτομε να γμο ανμεσα στον Κλμαν και την Ρομαν, να παρνομο γμο.
 -«Πετε μου κριε Κλμαν», τον ρτησα, «για ποιν ακριβς λγο διακινδυνεετε το πρστιμο και τη ποιν φυλκισης που συνεπγεται αυτ η παραβαση του Νμου περ σων Δικαιωμτων»;
     Στριφογρισε αμχανα για λγο και μετ επε:
 -«Μα γιατ πρπει να το θτετε τσι»;
 -«Πιστεω τι νας πελτης πρπει να γνωρζει λες τις συνπειες πριν προχωρσει σε μια ττοια συμφωνα», του απντησα.
 -«Εντξει», επε. «Λοιπν, χω παντρευτε τσσερις φορς με το στνταρ συμβλαιο γμου της Πλης κι οι τσσερις γμοι μου χουνε καταλξει στο διαζγιο απ δικ μου πρωτοβουλα. Εμαι νας δυστυχισμνος νθρωπος, κριε. χω αυτ τη... ξρετε, αυτ τη διαστροφ που κατευθνει τη προσωπικ μου ζω. Χρειζομαι μια σζυγο που... που να μην εναι ση με μνα, που να μου 'ναι εντελς υποταγμνη και να 'χει καθορισμνο και μοναδικ ρλο, αυτ της συζγου και της νοικοκυρς και τποτα λλο. Στο σπτι θλω να εμαι 'γω πντα ο αφντης».
 -«Ο ενσυνεδητος ανδρικς σοβινισμς εναι να αδκημα που τιμωρεται», επα.
 -«Το γνωρζω».
 -«χετε δει κποιον ρομποψυχοερευνητ;» ρτησα. «σως κποιος απ' αυτος θα μποροσε να θεραπεσει την ασθνει σας».
 -«Εμαι σγουρος τι θα μποροσε», επεν «αλλ ξρετε, στη πραγματικτητα δε θλω να θεραπευτ. Μ' αρσει τσι πως εμαι. Μου αρσει η ιδα να χω μια γυνακα που να με υπηρετε και να καθορζει τη ζω της σμφωνα με τη δικ μου».
 -«Κι εσες;» ρτησα την Αλν. γνεψε καταφατικ, με μια περεργη λμψη στα μτια, και επε:
 -«Δε μου αρσει η ευθνη ενς τυπικο γμου. Θλω ναν ντρα να με βζει στη θση μου, ναν ντρα που να τον σβομαι, να τον θαυμζω και να εξαρτμαι απ' αυτν».
     Στο λεω, παιδ μου, αυτ τα απαρχαιωμνα πθη τους μου προκαλοσαν αηδα. μως, ντας κι εγ επανασττης, πιστεω στους επανασττες, καλος και κακος κι μουν τοιμος να τους βοηθσω. Κι οι δυο εχαν ρθει σε μνα συστημνοι, τον περασμνο μνα. Ερενησα τη ζω τους, φτιαξα δυο μεγλους προσωπικος φακλους, τους συνδασα και μετ τους κλεσα για τη πρτη και τελικ συνντηση υπ την αιγδα μου.
 -«Κι οι δυο μου 'χετε δσει αμοιβ ανερεσης», τους επα. «Τρα χετε μπρος σας εξντα μρες για να γνωριστετε. Αν στο τλος αυτς της περιδου δεν ρθετε σ' επαφ μαζ μου για οριστικοποηση του συμβολαου, θα καταλβω πως τελικ ανακαλψατε τι δεν ταιριζετε. Διαφορετικ μπορετε να ξανρθετε δω και να κλεσετε ραντεβο με τη ρομπογραμματα μου. Αν αρσετε o νας στον λλο, θα 'ναι πολ απλ να κανονσουμε να παρνομο γμο, χωρς να χρειαστε το στνταρ συμβλαιο της Πλης».
     Ο Κλμαν δεν μεινε ικανοποιημνος.
 -«Και πς ακριβς θα το καταφρετε, κριε Πλνυ;» ρτησε.
 -«Το πρτο βμα, φυσικ, εναι να πιστοποισουμε το θνατο της Αλν. Οι νθρωπο μου θα πλαστογραφσουν να πιστοποιητικ θαντου και θα το περσουνε στ' αρχεα της πλης. Αυτ μπορε να σας φανεται απστευτο, παρολαυτ εναι δυνατ. ταν λοιπν η Αλν Ρομαν δε θα υπρχει πια, θα δημιουργσουμε να πλαστ πρσωπο με τ' νομα Αλν Κλμαν. Θα παρουσιζεται σαν αδερφ σας, ολκληρη σειρ βιογραφικν στοιχεων και πληροφοριν θα περαστε στους υπολογιστς για να υποστηρζει και να επικυρνει την πλαστ της ταυττητα. Και μετ, ββαια, μπορε φυσιολογικτατα να ρθει να μενει μαζ σας χωρς οι νθρωποι των αρχεων της πλης να καταλβουν ποτ τι υπρχει οτιδποτε σεξουαλικ στην συγκατοκησ σας».
 -«Αν μπορσεις να το κνεις αυτ», επε ο Κλμαν, «ττε εσαι ιδιοφυα».
 -«χι, απλς ξυπνος», επα. «Και θα το κνω. Κι επιπλον, ποια μρα διαλξετε, θα στελω ναν νθρωπο στο διαμρισμα σας για να τελσει να παρνομο γμο με τις παλις, αντρικς σοβινιστικς τελετουργες».
 -«Δε θα υπρχουν ψυχοεξετσεις πως στους λλους γμους;» ρτησε κενη.
 -«Φυσικ χι», απντησα. «Η Πλη δεν θα 'χει καννα λγο να εξετσει αν ανταποκρνεστε στα πρτυπα του Νμου περ σων Δικαιωμτων γιατ, σο την αφορ, εσες δε θα φανεται τι χετε παντρευτε».
     Εκενη τη στιγμ, η Αλν ξσπασε σε κλματα κι επε:
 -«Κριε Πλνυ εστε ο πρτος νθρωπος εκτς απ τον 'Αρθουρ, που με καταλαβανει».
     Πστεψ το, παιδ μου, στο σημεο αυτ της το ξεκαθρισα.
 -«Κυρα μου, δε σας καταλαβανω καθλου, αλλ τυχανει να συμπαθ τους επανασττες», της επα. «Απορρπτετε την ιστητα κι λα σα θα επιθυμοσε νας φυσιολογικς νθρωπος και προτιμτε ναν τρπο ζως που χει δη αποδειχτε ακατλληλος. Διακινδυνεετε φυλκιση και πρστιμα καταστρατηγντας εν γνσει σας το Νμο σων Δικαιωμτων. Εναι τρλα, αλλ χετε το δικαωμα να εστε τρελο».
 -«Αφο μως δε μας καταλαβανετε καθλου, ττε γιατ διακινδυνεετε»;
 -«Για το κρδος, Αλν», επα. «Αν τελικ πραγματοποιηθε ο γμος, ττε ο κριος Κλμαν θα μου οφελει να σημαντικ ποσν». Σηκθηκα. «Τρα μως πρπει να σας συνοδεσω ξω. χω ακμη πολλ πργματα να κνω».
     ταν τελικ ξεφορτθηκα το ευτυχς ζεγος, ανβηκα σ' να ταινιδρομο ψυχαγωγας κι φτασα σε μια περιοχ με εστιατρια, στη Πτρυγα Π. Σ' να απ' αυτ φαγα για μεσημρι: να φιλτο ανασυντεθειμνης πρκας, μια ψητ παττα και φρουλες απ ναν υδροπονικ κπο, περιχυμνες με συνθετικ κρμα. Πλοσιο γεμα που μως χωνεεται εκολα. Πιτσιρκι, μια προειδοποηση: Μακρι απ λιπαρς τροφς το μεσημρι. Σ' αυτ τη δουλει, το στομχι σου μπορε να 'ναι και το τλος σου, πζει στα λπη και σε βασανζει με φοβερς καορες.
     Στη 1:30 μουνα πλι στο δρμο. Τηλεφνησα στα γραφεα της Μπολντνι και Τζα κι μαθα τι ο ταινιδρομος στο πμπτο υπγειο εχε μπει ξαν σε κνηση, εν ο Μπολντνι εκτιμοσε πως οι μνιμες επισκευς θα διαρκοσανε δυο-τρεις ημρες. νας απ' τους εργτες της Μπ. & Τζ. εχε μλλον ανακαλψει να δετερο πιθαν ργμα στον υδραυλικ αγωγ, πριν μπει σε κνηση ο ταινιδρομος. 'Ασχετα με το πς τα κατφερε, θα 'παιρνε γι' αυτ το δωρκι του.
     Στη 1:45 σταμτησα για να ξαναδ τον Κ.Ο. Γουλσον κτω στα πλατ ελγχου απορριμμτων. Διλεξα τα καλτερα κομμτια απ να ασημνιο σερβτσιο, μια παλι λμπα πετρελαου και μια σειρ λεκιασμνων φωτογραφιν πορν του εικοστο αινα. Οι τελευταες, παρλο που δεν εναι πια ερεθιστικς για τον σγχρονο ντρα, αξζουν σγουρα χλιες μονδες σαν εξαιρετικ, κωμικ, νοσταλγικ αντικεμενα. Τα πιο παρξενα πργματα βρσκεις στα σκουπδια, τσο παρξενα που μερικς φορς δεν το πιστεεις. Να θυμσαι μνο τι υπρχουν τριντα εκατομμρια νθρωποι σ' αυτ τη διαβολεμνη κυψλη, κι τι ανμεσ τους υπρχουν κποιοι που χουν και πετνε τυχαα οτιδποτε θα λπιζε κανες τι θα μποροσε να βρει. Παρδωσα το σερβτσιο, τη λμπα και τις φωτογραφες στον Πετρνε, τον κλεπταποδχο της οικογνειας, και ξεκνησα ξαν για δουλεις. μουν εκοσι λεπτ πσω απ' το πργραμμα.
     Στη 2:15 συνντησα κποιον Τλματζ, σ' να θλιο, μικρ μπαρ με ναρκωτικ, σε μια απ' τις λιγτερο ευχριστες περιοχς ψυχαγωγας, στον τεσσαρακοστ κτο ροφο. Καθτανε σε μια σκοτειν γωνι, σφγγοντας τον ναργιλ με τα δυο του χρια και κοιτζοντας το μαρκοτσι που φαινταν να 'χει πσει απ' το στμα του πνω στο τραπζι.
 -«Συγγνμη για τη καθυστρηση», επα.
     Κοταξε προς τα πνω με ταξιδεμνο βλμμα, χαμογλασε περισστερο απ' ,τι χρειαζταν και επε:
 -«Δε τρχει τποτα. Αισθνομαι ωραα, πολ ωραα».
 -«Μπρβο σου!», επα. «Αλλ εσαι σε θση να κνουμε τη δουλει»;
 -«Ναι, οπωσδποτε!» επε. «Περμενα πολ καιρ, μνες και μνες χρνια ολκληρα»!
 -«Πμε ττε», επα.
     Τον πρα απ' το μπαρ και τον βοθησα ν' ανβει σ' να δημσιο ταινιδρομο που μας οδγησε γργορα πρα απ τη ζνη ψυχαγωγας, σε μια περιοχ κατοικας στο διο εππεδο. Γρνοντας προς το μρος μου και ψιθυριστ, σαν να διασκδαζε το ρλο του συνωμτη, ο Τλματζ επε:
 -«Πες μου ξαν πσο μεγλο εναι το διαμρισμα».
     Κοταξα γρω μου, εδα τι δεν υπρχε κανες κοντ μας και ξροντας τι, αν αρνιμουν να μιλσω, ο Τλματζ θα 'κανε περισστερη φασαρα, επα:
 -«Εναι τρεις φορς μεγαλτερο απ' ,τι επιτρπουν οι κανονισμο για ναν εργνη σαν κι εσνα. χει εννι δωμτια και δυο μπνια».
 -«Και δε θα πρπει να μοιρζομαι τα μπνια»;
 -«Φυσικ χι».
     μεινε εκστατικς.
     Λοιπν, πιτσιρκι, πρσεξε καλ γιατ αυτ εναι το πρτο κλπο με το οποο θ' ασχοληθες για ν' αποχτσεις εμπειρα στη δουλει. Ακμα κι ταν ζοσε η μητρα σου, εχαμε μεγαλτερο διαμρισμα απ' αυτ που επιτρπουν οι κανονισμο. Τρα που η μητρα σου δεν υπρχει πια, το διαμρισμα εναι ακμα μεγαλτερο απ' σο επιτρπεται. Πς τα καταφραμε να 'χουμε αυτ την πολυτελ σουτα; Απλ. Αγορσαμε τα γρω μικρ διαμερσματα, γκρεμσαμε τους τοχους, το διαρρυθμσαμε ξαν και το ξαναδιακοσμσαμε. Μετ, με μια πλαστογρφηση στα αρχεα ιδιοκτησιν της κεντρικς υπηρεσας ακιντων της πλης, καταφραμε να φανεται πως το τερστιο αυτ διαμρισμα βρισκταν εδ απ την αρχ, μια τυχαα ανωμαλα στα αρχικ σχδια. Σμερα, παρ' λο που η κατοικα χει μεγλη ζτηση κι εν οι αρχς προσπαθον να επιβλλουν σε λους σχετικ μοιες παροχς και διευκολνσεις, τα κυβερνητικ ρομπτ επισκευν εναι υπερβολικ απασχολημνα για να βρουν χρνο να ξαναχωρσουν να μεγλο διαμρισμα, να ξαναχτσουν καινοργιους τοχους και τα λοιπ. Αντθετα κι επειδ αυτ σπνια συμβανει, η κυβρνηση επιτρπει παρξη μεγλων διαμερισμτων και απλς διπλασιζει τριπλασιζει το φρο ακνητης περιουσας. Σε μια πλη με δεκαπντε εκατομμρια διαμερσματα, μπορες να κνεις μια ττοια κομπνα τουλχιστον δυο φορς μσα σ' να μνα, χωρς να τραβξεις υπερβολικ τη προσοχ των αρχν και να καθαρσεις να πολ καλ ποσν απ πλοσιους τπους που χρειζονται μεγαλτερες κατοικες απ' τις επιτρεπμενες.
     Στη 2:38 ο κριος Τλματζ κι εγ φτσαμε στο καινοργιο του σπτι, ανοξαμε και μπκαμε μσα. Κναμε να μεγλο γρο στο χρο, περμενα μχρι να ελγξει την τρισδιστατη ψευδοπροοπτικ σ' λα τα δωμτια, να δοκιμσει τα κρεβτια, να τραβξει τα καζανκια και στις δυο τουαλτες και, τλος, να μου δσει τα υπλοιπα χρματα που μου χρωστοσε βσει του συμβολαου. Σ' αντλλαγμα, του 'δωσα τους ττλους ιδιοκτησας, αντγραφο των πλαστογραφημνων ττλων και τη πρτη φορολογικ δση που πρεπε να πληρσει.
     Στις 3:00, με μισ ρα καθυστρηση απ' το πργραμμα, φυγα απ 'κει. Ανεβανοντας για τα γραφεα των Μπολντνι και Τζα, με το κανονικ ασανσρ αυτ τη φορ, πρλαβα να δω τις ειδσεις στην οθνη κι ταν τσο σχημα τα να που με βγλαν τελεως ξω απ' το πργραμμ μου. Θα τα χεις μθει, Η κυρα κι ο κριος Ποτμκιν συνελφθησαν στη προσπθει τους να το σκσουν απ την πλη μσω του υπονμου. Πσανε κατ λθος πνω σ' να συνεργεο ρομπτ επισκευν που τους κυνγησε. Μλις εκενη τη στιγμ τους εχανε πει στα κεντρικ γραφεα της αστυνομας και δε θ' αργοσαν να σπσουνε κτω απ τη πεση μιας σκληρς ανκρισης. Ακρωσα στο ταμπλ του ανελκυστρα τον αρχικ μου προορισμ, πτησα το κουμπ για τον εικοστ κτο ροφο κι ρχισα να κατεβανω με απελπιστικ αργ ρυθμ, εν καταριμουνα την ρα και τη στιγμ που δε χρησιμοποησα την κθοδο εξπρς.
     Στις 3:11 φτασα στα γραφεα Συμβολων Τμσυ Κρτζιλ. Τα γραφεα αυτ εναι η βιτρνα μου για να πουλω χρτες δραπτευσης απ τη πλη σε ανθρπους πως οι Ποτμκιν. Το μρος δε φαινταν να παρακολουθεται, τσι μπκα μσα κι ρχισα τη δουλει. 'Ανοιξα το χρηματοκιβτιο, πρα σα χρματα υπρχανε, γμισα με κμποσους χρτες τις τσπες, ριξα μια τελευταα ματι γρω μου μπως και ξχασα τποτε πολτιμα, βαλα φωτι και τη κοπνησα γργορα απ 'κει. Ββαια, σ' αυτ τη κομπνα χρησιμοποιοσα πντοτε το νομα Κρτζιλ και φοροσα διαφαν πλαστικ γντια για να μην αφνω αποτυπματα, ποτ δε βλπτει μως να 'σαι κπως περισστερο προσεκτικς.
     Στις 3:47 ανβηκα ξαν στα γραφεα των Μπολντνι και Τζα κι ελγξαμε μαζ με τον Λιο τις επισκευς στον ταινιδρομο. Πγαιναν καλ. Η αμοιβ μας θα ταν καθαρ κρδος, πντοτε εχαμε κρδος, εξλλου αυτ ταν η μνη μας φροντδα. στειλα κποιον να βρει τον Κ.Ο. Γουλσον πριν αλλξουν οι βρδιες, πειτα τηλεφνησα στον κριο Λνκολν Πλνυ (που εμαι εγ, θυμσαι;), στον πεντηκοστ νατο ροφο στην περιοχ Τσστερφηλντ. Απντησε η ρομπογραμματας και ρτησα αν υπρχουνε μηνματα. Μου απντησε με τη μεταλλικ της φων:
 -«Ο κριος 'Αρθουρ Κλμαν πρασε και ζτησε να ραντεβο».
 -«Ο Κλμαν; Μα μλησα μαζ του σμερα το πρω».
 -«Το ξρω, κριε. Αλλ φησε να τηλφωνο για σας».
     Πρα το νομερο και τηλεφνησα στον Κλμαν.
 -«Η Αλν κι εγ θλουμε να προχωρσουμε στη συμφωνα», μου 'πε.
 -«Μα μλις γνωριστκατε», αντδρασα.
 -«Το ξρω, αλλ πιστεουμε πως εμαστε πλασμνοι ο νας για τον λλο».
 -«Κι η Αλν τ λει;» ρτησα.
 -«Συμφωνε, φυσικ».
 -«Σ' να απγευμα δε προλαβανεις να μθεις αρκετ για τον λλον
 -«Μα εναι αληθιν αγπη», επε o Κλμαν.
 -«Σγουρα εναι κτι αληθιν, δε ξρω μως τι», επα.
 -«Θα θλαμε να οριστικοποισουμε τα πργματα απψε».
 -«Αδνατον».
 -«Ττε θα πμε κπου αλλο».
 -«Σε ποιον»;
 -«Θα βρομε κποιον», επε.
 -«Θα βρετε κανναν ανκανο, θλιο απατεωνσκο που θα τα κνει θλασσα με τη πλαστογρφηση του πιστοποιητικο θαντου της Αλν και στο τλος θα υποχρεωθετε να με καταδσετε κι απ πνω στην αστυνομα».
     Δεν απντησε.
 -«Διβολε», τον αποπρα. «Πρε την Αλν κι ελτε στο γραφεο μου στο Τσστερφηλντ σε μισ ρα».
     κλεισα το τηλφωνο. Σκπευα να δω κποιον που 'θελε ν' αγορσει μια πλαστ 'Αδεια Ουδτερης Κοινωνικς Θσης για να 'ναι ασφαλς απο προκλσεις σε μονομαχες. Βλπεις, παιδ μου, υπρχουν πολλο νθρωποι που εναι υγιες και εναι υποχρεωμνοι να οπλοφορονε, θλουν μως να μπορον να αποφεγουνε τις προκλσεις. Η κυβρνηση δεν δεχνει οκτο σ' αυτος τους τπους και τους αναγκζει να συμμορφνονται με το σστημα. Εγ, μως, εμαι πντοτε τοιμος να τους εφοδισω με πιστοποιητικ ανικαντητας για να μπορον να μνουνε σοι κι ασφαλες. Εξλλου, πως σου επα, συμπαθ τους επανασττες. Και, φυσικ, υπρχει και το κρδος. Τελοσπντων, τηλεφνησα στον τπο που θελε την δεια και ανβαλα το ραντεβο μας για αριο. πειτα, πγα στη γαμλια τελετ του Κλμαν και της κυρας του.
     Γι' αυτ, λοιπν, ργησα να γυρσω σπτι. Ανησχησες; Δεν θα 'πρεπε. Αριο μπορες να 'ρθεις μαζ μου, να δεις πως δουλεω, να μθεις κποια πργματα πνω στη δουλει. Εσαι δεκαπντε χρονν, αρκετ μεγλη για ν' αρχσεις να μαθανεις. Στο λω, κορτσι μου, θα γνεις αχτπητη σ' αυτ τη δουλει. Εχομαι να ζοσε η μητρα σου να δει τι κρη φερε στον κσμο.
     Λοιπν, παιδ μου, καλτερα να πας να κοιμηθες τρα. Αριο χουμε μια δσκολη μρα.

--------------------------------------------

Dean Koontz
"The Undercity" 1973
Μετ: 'Αννα Μωρογιννη

 

 

Web Design: Granma - Web Hosting: Greek Servers