-


Dali &









/




 
 

 

Traven . (Ret Marut) : A-


                                             Αντ Προλγου

     Λγο μετ που ξεκνησα να συλλγω και να διαβζω μανιωδς, λογοτεχνικ βιβλα, πσανε στα χρια μου κποια ΒΙΠΕΡ, (οι παλιο θα θυμονται τη φρμα) που αναγρφανε πνω "ξνη λογοτεχνα" -και πρπει να πω πως πριν τα λογοτεχνικ, εχα... ρημξει τα ουστερν (Λου Λ' Αμορ) και τα αστυνομικ (γκαθα Κρστι). Απ τα σκτσα και τους ττλους, μπερδετηκα, γιατ μοιζαν ουστερν αστυνομικ κι τσι τα φησα παραπσω στο διβασμα, δνοντας προτεραιτητα σε λλα πιο... ουσιαστικ και λογοτεχνικ. Πρασε καιρς, κπως ξμεινα απ ...φρσκο υλικ και στρφηκα σε αυτ. Διβασα το πρτο: Ο Θησαυρς Της Σιρρα Μντρε" και μου ρεσε πολ. Διβασα "Το Πλοο Των Νεκρν" κι αλλοπρθηκα, μα ταν διβασα την "Επανσταση Των Κρεμασμνων" μαγετηκα κυριολεκτικ.
     Κοταξα πιο προσεχτικ τ' νομα του συγγραφα για να συγκεντρσω κι λλα δικ του (πντα αυτ κανα και κνω ακμα, ταν μου αρσουνε πνω απ 2 βιβλα ενς συγγραφα, τονε μαζεω ολκληρο σε ,τι χει κυκλοφορσει στα ελληνικ) κι εδα B. Traven! Koταξα το βιογραφικ του κι εκε ειλικριν τπαιξα! Δε ξρει κανες το πραγματικ του νομα και γρφει πντα με αυτ το ψευδνυμο. Η περιργει μου κεντρστηκε κι αναζτησα κι λλα δικ του μα δε βρκα...
     Το θμα ξεχστηκε με τη προδο του χρνου και μλις πρσφατα πεσε στην αντληψ μου να ρθρο που τον αφοροσε. Δεν λεγε και πολλ κι τσι αναζτησα στο δκτυο ,τι υπρχε για κενον, τα συγκντρωσα λα, τα 'βαλα σε μια σειρ, κι φτιαξα αυτ τη παρουσαση.  Τρα πιστεω πως το Στκι μου εναι κατ πολ πλουσιτερο, με αυτ τη πρτη, μετ το πολμηνο κλεσιμ του, ανρτηση. Ελπζω να το απολασετε λοι κι λες πως εγ ταν το 'γραφα.


                                      Πτροκλος Χατζηαλεξνδρου

=============================================

                                     

                     

      "The creative person should have no other biography than his works".

  "Ο δημιουργς δε μπορε να'χει καλτερη βιογραφα ει μη μνο τη δουλει του"

                                                                                           B. Traven

                      

                                               Βιογραφικ

                                                 Εισαγωγ

     Ο Τρηβεν δεν εναι καθλου αναγνωρισμνος στο ελληνικ κοιν. Δεν τον συναντμε οτε στις κατηγορες των ευπλητων, οτε στις βιτρνες των βιβλιοπωλεων οτε στα προτεινμενα των μεγλων εφημερδων των λογοτεχνικν περιοδικν. σα ργα του χουν μεταφραστε στα ελληνικ χουν εξαντληθε και μλλον δεν θα βρεθον οτε κατπιν παραγγελας. Τα σπουδαα βιβλα του "Το Λευκ Ρδο" και "Το Πλοο Των Νεκρν" που χουν κυκλοφορσει απ τις εκδσεις Αλεξνδρεια, καθς και το "Το Γεφρι Στη Ζογκλα" που εξδωσε η Σγχρονη Εποχ δε βρσκονται οτε στα μεταχειρισμνα. σο για την "Επανσταση Των Κρεμασμνων" που εκδθηκε κι απ τις εκδσεις ΒΙΠΕΡ εναι πιθαντερο να βρεθε καν ξεχασμνο ανττυπο σε καν περπτερο παρ απ τις εκδσεις ρδην που κνανε  την επανκδοση το 2006. Μνον "Ο Θησαυρς Της Σιρα Μδρε" σως να βρσκεται πιο εκολα σχετικ, αν και δε νομζω, που τον εκδσανε τα Γρμματα αλλ κι ο Πατκης.
     Αρχιδοκας φυγς απ την Αυστρα; Αναρχικς επανασττης; Εξερευνητς της Αρκτικς; Λεπρς ερημτης; Μεταφραστς απ το Ακαπολκο; Για περισστερα απ σαρντα χρνια η μυστηριδης ταυττητα του B. Traven υπρξε αντικεμενο φανταστικν υποθσεων, φημν κι επισταμνων ερευνν σε διεθν κλμακα, οι οποες μλιστα ανακινθηκαν πρσφατα. Παρ τις επιτυχες του ο θρυλικς αυτς συγγραφας απφευγε τη δημοσιτητα με την δια σφοδρτητα που λλοι την επιδικουν.

    «Απ ναν εργτη πο δημιουργε πνευματικ ργα, ποτ δε θα 'πρεπε να ζητ κανες τη βιογραφα του. Εναι αγενς. Τον βζει στον πειρασμ να πει ψματα… Θα 'θελα να το πω μ' λη τη σαφνεια. Η βιογραφα ενς δημιουργικο ανθρπου εναι εντελς χωρς σημασα. Αν ο νθρωπος δε μπορε να γνει διακριτς μες απ τα  ργα του, ττε ετε ο διος δεν αξζει τποτε, ετε τα ργα του δεν χουνε καμμιν αξα».

      Αυτ εναι η πλρης αποφθεγματικ δλωση που περιχεται σε μια ανακονωση του Β. Traven προς τους αναρθμητους Γερμανος αναγνστες των πρτων βιβλων του. Τη δημοσευσε ο αριστερς εκδοτικς συνεταιρισμς Büchergilde Gutenberg  το 1927, για να κατευνσει την περιργεια των δεκδων χιλιδων μελν και αναγνωστν που τον πολιορκοσαν με επιστολς τους, θλοντας να πληροφορηθον για τη ζω και το πρσωπο του συγγραφα. Ο δεινς αφηγητς, που μσα απ τις σελδες των διηγσεν του τους κρατοσε με  κομμνη την ανσα στις ρες αναψυχς, αυτς πο εχε βρε το μκος κματος και τον τνο για να επικοινωνε τσο μεσα απ το μακριν Μεξικ, απαντοσε στους αναγνστες του με διευκρινσεις, αισθητικ και πραγματολογικ σχλια καθς και κοινωνικοπολιτικς παρατηρσεις,  αλλ η αλληλεγγη και η ζεστασι του απκρουαν κθε ανοκεια οικειτητα.
     Εναι η απαρχ ενς κθετου μυστηρου που κρτησε ως τον επιβεβαιωμνο θνατ του και κρατ ακμη και σμερα. Η αχλ που περιβαλλε τη ταυττητ του (« Εγ δεν χρειζομαι διαβατριο. Ξρω ποιος εμαι»), απλθηκε γργορα σε λη την Ευρπη και την Αμερικ, καθς τα βιβλα του μεταφρστηκαν στις περισστερες γλσσες των δο ηπερων και το σμα των αναγνωστν του μεγλωσε μετ τον 2ο Παγκ. Πολ. σε δεκδες εκατομμρια. Απ ττε συνεχστηκε να πλκεται ο μθος του με πειρα νματα που φθνουνε στις μρες μας. Περιοδικ μαζικς κυκλοφορας, πως το Stern και το Life, εξαπλυαν τακτικ κυνηγητ για να τον ανακαλψουν, στον μεγλο κυκενα της Πλης του Μεξικ, στις κοσμοπολτικες παραλες του, στην απραντη ζογκλα ανμεσα στους αγαπημνους του ινδινους.



     Ο διος εχε περιορσει την επαφ του με τους απανταχο εκδτες και τον Τπο στα στεν πλασια μιας ταχυδρομικς θυρδας κι ενς τραπεζικο λογαριασμο, που συχν λλαζαν, και στα διφορα ψευδνυμα, με τα οποα εμφανιζταν ως πληρεξοσιος κτοχος των συγγραφικν του δικαιωμτων, για να διαπραγματευθε την κδοση σε λλες γλσσες -στα αγγλικ μετφραζε κι σως γραφε ο διος- την κινηματογρφηση των μυθιστορημτων του (Ο θησαυρς της Σιρρα Μντρε, Το πλοο των νεκρν, Το Λευκ Ρδο κ..)· συχν επσης για να διαψεσει τη πατρτητα χειρογρφων, που διφοροι ευφνταστοι χωρς φαντασα πρτειναν κατ καιρος σε εκδτες σα δθεν δικ του. Στον λαβρινθο του μθου μερικο ξεπρβαλαν απ την ανωνυμα για να καρπωθον το ψευδνυμο, πολλο  εκμεταλλεθηκαν τη δνη του κενο για να κερδσουν χρματα και να υποκλψουν ψευδαισθησιακ τη δξα, λλοι μετατρπηκαν σε αυθρμητους, συχν δολους ντετκτιβς.
     Οι φμες μεγλωσαν τη φμη του πργματι συναρπαστικο αφηγητ και συνγορου των καταπιεσμνων και πλι στο πλοσιο ργο του φτρωσε μια ευρεα φιλολογικ τρεηβενογραφα, ναντι στην οποα τσον ο διος σο κι η τελευταα συντρφισσα και δικαιοχος της κληρονομις του, σπνια λσανε τη σιωπ τους. Ο αινας της πληροφρησης κι επικοινωνας καλπζει με βιομηχανικος ρυθμος κι η ηλεκτρονικ τφλωση προς τη μυθολογα. Η ανωνυμα κι η δημοσιτητα υπκεινται στην δια διαλεκτικ.

                       Χρονολογημνα Βιογραφικ Στοιχεα

     To μρος κι η ημερομηνα γννησς του μας εναι γνωστη. Πρτη γνωστ καταγραφ εναι τo 1907 που προσλαμβνεται σαν ηθοποις στο Essen City Theater για τη σεζν 1907-8. Το γνωρζουμε απ την αναφορ που γνεται στο νομ του στην κδοση του 1908 του αλμανκ Neues Theater.  Την επμενη χρονι εργζεται σα σκηνοθτης για το ργο "Young Hero & Lover" στο Suhl & Ohrdruf της (ττε) Θουριγκας.  Γνεται μλος του Hansen-Eng Theatre Ensemble. Το 1909 εναι ηθοποις στο City Theater στο Crimmitschau, κοντ στο Chemnitz, που γνωρζεται με την Elfriede Zielke. Αργτερα στον διο χρνο μετακομζει στο Βερολνο.
     Την επμενη σεζν '10-'11, μαζ με την Ελφρντε γνονται μλη της Νας Ενωμνης Σκηνς του Βερολνου, με παραστσεις στην Ανατολικ Πρωσα (ττε) και στο Πζναν. Κυρως μως πρωτοεμφανιζντουσαν σε μικρς πλεις. Στα '11-'12 εργζεται σα χορευτς στο Θατρο Γκντνσκ (Ντντσιχ). Μετ και για 2 σεζν παζει μικρος ρλους κυρως στο Θατρο Του Ντσελντορφ κι εναι γραμματας της Σχολς Δραματικς Τχνης, βσει μιας εγγραφς σε κποιο Θεατρικ Χρονικ Μσκεν που βρθηκε και χρονολογεται το 1914. Πρτες εκδσεις ργων του αρχζουν να εμφανζονται κι επσης γεννιται η κρη του (;) Ιρνε Ζλκε, στις 20 Μρτη 1914. Την δια χρονι ωστσο, χωρζει με την Ελφρντε.
     Τη 1η Νμβρη 1915 ακυρνει τη καταγραφ του που τον εμφνιζε ναναι κτοικος Ντσελντορφ και γρφεται στο Μναχο σαν αμερικανς φοιτητς φιλοσοφας. Στις 24 τον διο μνα πηγανει να συγκατοικσει μαζ του η Ιρνε Μρμετ, πρην σπουδστρια στο Ντσελντορφ. Με εκδτη τον J. Mermet Publishers, στο Μναχο, δημοσιεει τη νουβλλα "Στην Αξιτιμη Δεσποινδα Σ..." με ψευδνυμο Ρτσαρντ Μαροτ, την επμενη χρονι. Το 1917 ξεκιν τον "Κεραμοποι" ("Der Ziegelbrenner" -1 Σεπτμβρη): περιοδικ με υπεθυνο κδοσης, επιμλειας και περιεχομνου, τον διο τον Ρετ Μαροτ κτοικο Μονχου (βλ παρακτω).
     Aκολουθντας τη προκρυξη της Βαυαρικς Δημοκρατας, (7 Νομβρη 1918) διαμοιρζει την ομιλα "Ο Παγκσμιος Πλεμος Εναι Σε Εξλιξη", σε φυλλδιο στα μσα Δεκμβρη του διου χρνου κι οργαννει 2 ομιλες πνω σε αυτ την επικεφαλλδα.  Στις 21 Φλεβρη την επμενη χρονι, ακολουθντας τη δολοφονα του Κορτ ισνερ, διορζεται στο τομα Τπου του Κεντρικο Συμβουλου, σα καθοδηγητς, στην εφημερδα Απογευματιν Μονχου-ουξμπουργκ. Στις 7 Απρλη, προαλεφεται μια σοβιετικ δημοκρατα στη Βαυαρα. Ο Μαροτ εναι πια υπεθυνος Τπου στη κεντρικ επιτροπ της και μλος της σοβιετικς κυβερνητικς επιτροπς προπαγνδας. Τη μρα της κατρρευσης της βραχβιας Δημοκρατας των Συμβουλων (7/8 Noμβρη – 1 Μη 1919) συλλαμβνεται καθς η Λευκ Φρουρ εισβαλλε νικντας στη Βαυαρα κι οδηγεται σ' να κτακτο δικαστριο. Η συνοπτικ διαδικασα χει μνη ετυμηγορα το θνατο. Λγο πριν λθει η σειρ του, εκμεταλλεεται μια σγχυση και με τη βοθεια ενς φρουρο δραπετεει με πλοο απ το Μναχο κι η βαυαρικ αστυνομα τονε κηρσσει καταζητομενο για εσχτη προδοσα. Επιστρφει στο Βερολνο κι απ την νοιξη του 1919 ως το καλοκαρι του 1923 ζει κρυφ σε Γερμανα κι Αυστρα. Ως τα τλη του 1921 χουν διαπιστωθε χνη του στην παρανομα, απ που εξδωσε τα τελευταα τσσερα τεχη τoυ περιοδικο του "Κεραμοποιο", -το τελευταο τεχος του βγανει το Δεκμβρη του 1921.
     Τον Αγουστο του 1923 φθνει στο Λονδνο και στις 30 Νομβρη συλλαμβνεται κι οδηγεται στις εκε Φυλακς Μπρξτον καθς δε πτυχε να πιστοποιηθε σα πρσφυγας και να πρει συλο. Στις 15 Φλεβρη 1924 απελευθερνεται και χωρς καννα δισταγμ, χωρς χαρτι και πιστοποιητικ, επιβιβζεται κι αναχωρε για το Μεξικ το διο καλοκαρι (πιθανολογεται πως εδ εμπνεστηκε το "Πλοο Των Νεκρν" καθς μλλον τανε βιωματικ το θμα του). Μια δημοσευσ του με ττλο "Η Βαυαρα Του Μονχου Εναι Νεκρ" εναι το τελευταο ρθρο του στη Γερμανα τον Ιολη του 1926. Στο Μεξικ νοικιζει μια ξλινη καλβα, βρεια του Ταμπκο, μια πλη-λιμνι με διακνηση πετρελαου, κι εκε ζει απλ κι εργζεται μχρι το 1931.
     Το 1925 εναι η χρονι που... "γεννιται" ο Μπ. Τρηβεν. Το ψευδνυμο αυτ κνει τη 1η του εμφνιση με το διγημα "Την νοιξη" (In Spring) σε μια εφημερδα της εποχς (βλ. παρακτω), τη Φρβερτς κι η νουβλα "Die Baumwollpflücker" (Οι Μπαμπακοσυλλκτες- The Cotton Pickers) παρουσιζεται σε 22 συνχειες απ 16 Ιονη μχρι τις 21 Ιολη. Στις 15 Σεπτμβρη, ο Ερνστ Πρζανγκ διευθυντς του Εκδοτικο Οκου Büchergilde Gutenberg (Book Guild of Gutenberg), που ιδρθηκε το 1924, δχεται να εκδσει τους "Μπαμπακοσυλλκτες" και ζητ κι λλα γραπτ του Τρηβεν. Κατπιν στις 19 Οκτβρη δχεται να εκδσει το "Πλοο Των Νεκρν".
     Τον Απρλη του 1926, εκδδεται το "Πλοο Των Νεκρν" κι ο διος σα φωτογρφος, παρνει μρος στη περιοδεα για το Σιπας, στο Ντιο Μεξικ, που 'χε οργανσει ο αρχαιολγος Ενρκε Χουν Παλσιος. Αφνει μως τη 30μελ αποστολ στο Σαν Κριστομπλ Ντε Λας Κσες στα τλη του Ιονη και συνεχζει το ταξδι του προς το Σιπας μονχος, μχρι στις αρχς Αυγοστου. Την δια χρονι εκδδεται το "The Wobbly" που 'ναι εκτεταμνη εκδοχ των "Μπαμπακοσυλλεχτν". Στις 8 Αυγοστου παραδδει στον εκδοτικ τον "Θησαυρ Της Σιρρα Μντρε" και το χειργραφο γνεται αποδεκτ. Tην επμενη χρονι δημοσιεει σε συνχειες στη Φρβερτς, το "Γεφρι Στη Ζογκλα" απ τις 14 Μη ως τις 24 Ιονη. Παρλληλα, στη δικ του εφημερδα Fanal, ο Erich Mühsam αναρωτιται: Ποις εναι ο "Κεραμοποις";
     Ο Τρηβεν παρακολουθε ταχρρυθμα μαθματα 6 βδομδων στο Πανεπιστμιο Nacional Autónoma de México (UNAM) παρνοντας Ισπανικ, Μγιαν και Ναχουτλ σα μαθματα γλσσας, και Τχνη κι Ιστορα. Επισκπτεται το Σιπας απ Γενρη ως Ιονη του 1928, που περν απ τη κοιντητα των Μγιας στο Λακαντνς, στα σνορα με τη Γουατεμλα κι εξερευν τοποθεσες του Chichen-Itza. Παρακολουθε μαθματα Λατινοαμερικανικς Λογοτεχνας και Μεξικνικ Ιστορα στο UNAM. Tο βιβλο διηγημτων "Ο Θμνος" και το ταξιδιωτικ "Γη Της νοιξης", με φωτογραφες παρμνες απ τον διο (βλ. παρακτω), εκδδονται απ τον Οκο Büchergilde.
     Tη χρονι του '29 επιστρφει στο Σιπας κι ετοιμζει τον "Εβνινο Κκλο" απ τα μσα του Δεκμβρη μχρι το Μρτη του '30. Εντωμεταξ το "Γεφρι Της Ζογκλας" και το "Λευκ Ρδο" εκδδονται απ τον Οκο Büchergilde. Στις 12 Ιολη 1930 παρνει πρσινη κρτα σα νοτιοαμερικνος μηχανικς Τρηβεν Τρσβαν (Traven Torsvan). Εγκαθσταται σ' να μικρ σπτι στα ρια του Ακαπολκο και περιηγεται στο Σιπας ξαν, κατ τα τλη της χρονις. Την επμενη χρονι ο Οκος Büchergilde εκδδει τους 2 πρτους τμους του "Εβνινου Κκλου": Der Karren (The Carreta) και Regierung (Government). Ο Οκος Büchergilde σε κποια μπροσορα του πληροφορε τη μεγλη επιτυχα των βιβλων του Τρηβεν: πουλθηκαν περισστερα απ 100.000 ανττυπα του "Πλοου Των Νεκρν". Ο Τρηβεν ταξιδεει στους δασλοφους βρεια του Ταμπκο για να συγκεντρσει στοιχεα του Μοντριας (βιοτεχνα συλλογς κι επεξεργασας μαονιο -εβνου) στη ζογκλα.
     Μια να παργραφος μπανει στον κσμο. Οι διευθυντς του Οκου Gutenberg Büchergilde συλλαμβνονται απ τις ομδες περιφρορησης του νεοσστατου στο προσκνιο, κμματος των Ναζ, του Χτλερ, στις 2 Μη 1933 κι ο Οκος αλλζει νομα και σσταση κτω απ τη να ονομασα Deutsche Arbeiterfront (German Workers’ Front - Γερμανικ Εργατικ Μτωπο). Στις 23 Μη ο Τρηβεν παραιτεται λων των δικαιωμτων των ργων του απ το Βερολνο και τα μεταφρει στο τμμα του Büchergilde στη Ζυρχη, που εναι πια κι η ηγεσα του, καθς κατφυγε κει. Ο 3ος τμος του "Εβνινου Κκλου": Der Marsch ins Reich der Caoba (March to the Monteria), εκδδεται σα το 1ο βιβλο του πλον δραστηριοποιομενου Οκου Büchergilde στη Ζυρχη.
     Το 1934 εναι η χρονι του "Πλοου Των Νεκρν" κι εκδδεται πρτα στα αγγλικ, απ τον λφρεντ Κνπφ στη Ν. Υρκη, κι απ τους Chatto & Windus στο Λονδνο. Δο χρνια μετ, 2 ακμα τμοι απ τον "Εβνινο Κκλο": Die Troza (Trozas - Τα Κοτσουρα) και Die Rebellion Der Gehenkten (The Rebellion Of The Hanged - Η Επανσταση Των Κρεμασμνων),  δημοσιεονται στη Ζυρχη. Τον Απρλη του '36 ο Οκος εκδδει μπροσορα τιμντας τον συγγραφα, με ττλο "Τα Δκα Χρνια Του Τρηβεν" (10 Years of Traven). Οι υπεθυνοι του Οκου τονε συμβουλεουν να αποσρει κι αναθεωρσει το "Ein General Κommt Αus Dem Dschungel" (General From The Jungle - O Στρατηγς Που ρθε Απ Τη Ζογκλα), το 1937, το οποο αποτελε τον τελευταο τμο του "Εβνινου Κκλου" κι αυτ τον εξοργζει, ραγζοντας σοβαρ τη σχση μεταξ τους για πρτη και κρσμη ωστσο φορ. Την επμενη χρονι δημοσιεει να γρμμα αλληλεγγης προς το Ισπανικ Αντιφασιστικ Μτωπο, στην ισπανικ ημερσια εφημερδα Solidaridad Obrera (Bαρκελνη).
     Το χρονικ του προαναγγελθντος θαντου λαμβνει τελικ χραν χι αμσως αλλ μετ, στις 14 Γενρη 1939. Ο Τρηβεν παραιτεται επσημα απ τον εκδοτικ οκο Μπουχερλντε. Ο τελευταος τμος του "Εβνινου Κκλου" δημοσιεεται τελικ στα σουηδικ ως Djungelgeneralen απ τον εκδοτικ οκο Halmström, στη Στοκχλμη. Την επμενη χρονι ο Ολλανδικς εκδοτικς Οκος Allert de Lange (Amsterdam) αναδημοσιεει τον "Στρατηγ" στα γερμανικ. Κατ τη διρκεια της επετεου των 400 ετν απ την ενσωμτωση της πλης Μορλια στη Μεξικανικ επικρτεια του Μιχοακν (Michoacán), μια να δραματικ εκδοχ της "Επανστασης Των Κρεμασμνων" παρουσιζεται με μεγλη επιτυχα, το 1941. Η Εσπερντζα Λπεζ Ματος (Esperanza Lopez Mateos), αδελφ εκενου που αργτερα θα γινταν πρεσβευτς του Μεξικ, μεταφρζει το "Γεφρι Της Ζογκλας"  στη μεξικνικη κδοση. Τα επμενα χρνια θα μεταφρσει 7 ακμα βιβλα του στα ισπανικ και κρατ τα δικαιματα τους, ως η ατζντης του. Την δια χρονι η Γουρνερ Μπρος ζητ τα δικαιματα του "Θησαυρο Της Σιρρα Μντρε" με σκοπ να γυρσει ταινα. Το 1942 παρνει την μεξικανικ ταυττητα, εκδιδομνη στο Ακαπολκο, με το νομα Τρηβεν Τρσβαν.
    Το 1944 εμφανζεται πρτη φορ σε να γρμμα με διεθυνση της Εσπερντζα Λπεζ Ματος, κι ημερομηνα 29 Ιονη, το νομα Χλ Γκρουβς (Hal Croves), και πλον το περν πια και στα δικαιματα των βιβλων του. Την επμενη χρονι να δοκμιο με ττλο La Τercera Guerra Μundial (The Third World War), εκδδεται στο τεχος Νομβρη-Δεκμβρη του Mexican Journal Estudios Sociales, που ο Τρηβεν προειδοποιε για τους κινδνους των εξοπλισμν για να πιθαν 3ο Παγκσμιο Πλεμο. Το 1946 γνεται η 1η συνντηση με τον Τζον Χιοστον για να συζητσουνε τις λεπτομρειες της ταινας που θα γυρσει "Ο Θησαυρς Της Σιρρα Μντρε". Την επμενη χρονι την νοιξη ξεκιννε τα γυρσματα. Ο Χιοστον γρφει το σενριο, σκηνοθετε και παζουν οι Χμφρι Μπγκαρτ και Γουλτερ Χιοστον. Σαν ο ατζντης του εαυτο του, ο Χαλ Γκρουβς παρνει μρος στην λη φση με ενθουσιασμ, αλλ αρνεται μετ μανας τις υποψες πως εναι ο διος ο Τρηβεν. Το 1948 κνει πρεμιρα, παρνει καλς κριτικς και κερδζει 3 σκαρ. Ο μεξικανς δημοσιογρφος Λοις Σπρτα (Luis Sporta) τον εντοπζει στο Ακαπολκο τον Ιολη. Στις 7 Αυγοστου το περιοδικ Μανινα (Mañana) γνωστοποιε με πηχιαους ττλους πως ο εστιτορας Μπρικ Τρηβεν Τρσβαν (Berick Traven Torsvan) εναι ο δισημος συγγραφας Μπ. Τρηβεν, πργμα που σπεδει να διαψεσει σε διφορες λλες εφημερδες ο Τρηβεν. Ο Πρζανγκ δεχνει να γρμμα που 'χε λβει απ τη κρη του Ρετ Μαροτ στον Τρηβεν, στο οποο ισχυρζεται πως εναι πατρας της μιας και Μαροτ και Τρηβεν εναι να και το αυτ πρσωπο, αλλ σαν αντδραση, ο Τρηβεν αρνεται πως εναι ο Ρετ Μαροτ.
     Το 1950 εκδδεται απ τον Οκο Μπουχερλντε στη Ζυρχη το "Μακριο". Το 1951 το πρτο τεχος του BT-Mitteilungen ( BT-Ανακοινσεις), να τεχος τυπωμνο με τη τεχνικ hectographed (hectograph gelatin duplicator jellygraph, εναι η εκτυπωτικ τεχνικ που ανακλυψε ο ρσος Mikhail Alisov το 1869 και συνσταται στη μεταφορ ενς πρωτοτπου χειρογρφου παρασκευασμνου με ειδικς μελνες, σε να διστρωμα ζελατνης που μετ συμπιζεται δυνατ σε μεταλλικ πλασιο, παργωντας τσι το επιθυμητ αποτλεσμα, να εδος επιτπωσης με πεση περπου), δημοσιεεται απ τον Γιζεφ Βεντερ, στο τλος Γενρη και στλνεται στους λογοτεχνικος πρκτορες. Στις 3 Σεπτμβρη ο Τρηβεν/Τρσβαν παρνει τη Μεξικανικ υπηκοτητα. Η Εσπερντζα Λπεζ Ματος αυτοκτονε. Την επμενη χρονι ξεκιν να δουλεει για τον Τρηβεν η μλλουσα τελευταα σντροφς του Rosa Elena Lujan. Το 1953 οι Νιου Γιορκ Τιμς ανακηρσσουνε την αγγλικ κδοση του "Μακριο" (The Third Guest) ως το καλτερο διγημα της χρονις.
     Το 1954 ξεκιννε τα γυρσματα στο Μεξικ, της "Επανστασης Των Κρεμασμνων" με σενριο του Χαλ Γκρουβς, που εμπλκεται στα παρασκνια σαν ο ατζντης του Μπ. Τρηβεν. Η ταινα κνει πρεμιρα στη Μπιενλε της Βενετας, στις 28 Αυγοστου. Ο Τρηβεν κι η Ελνα ταξιδεουνε στην Ευρπη, ακολουθντας τις πρεμιρες της ταινας, σε Αμβρσα, Βενετα, Παρσι κι μστερνταμ, μεταξ λλων.  Το 1956 τα δικαιματα των ργων του μεταφρονται στην Ελνα. Τον επμενο χρνο παντρεονται στις 16 Μη στο Σαν Αντνιο του Τξας και μετακομζουν απ το Ακαπολκο στη Πλη Του Μξικο, στην οδ Κλε Ντουρνγκο 33 (Colonia Roma), οικα που γνεται επσης και το αρχηγεο της R.E. Lujan Literary Agency τις διαχειρζεται πλον τα δικαιματα του Τρηβεν. Στα επμενα χρνια η Ρζα-Ελνα θα μεταφρζει τα βιβλα του, τα να αλλ κι σα δεν χουνε μεταφραστε ακμα, στην ισπανικ γλσσα για τις Μεξικανικς Εκδσεις και θα μεταγλωττσει 2 τμους απ διηγματα. Το 1958 ολοκληρνεται το ργο "Ασλν Νρβαλ" κι ανακοιννεται απ το ΒΤ-Mitteilungen. Eπσης την δια χρονι δημοσιεεται μια προειδοποηση στο Börsenblatt für den deutschen Buchhandel (Journal of the German Publishers' Stock Exchange), για μερικ ψετικα ργα που αποδδονται σ' αυτν. Η προειδοποηση αναφρει πως μνο κενα που προσφρει ο Γιζεφ Βεντερ εναι τα αυθεντικ.
     Η ταινα "Μακριο" γυρζεται τελικ στο Μεξικ το 1959. Στις 14 Σεπτμβρη ο Τρηβεν υποβλλεται σε χειρουργικ επμβαση για να διορθσει τη καλπζουσα κφωσ του. 1η Οκτβρη κνει πρεμιρα το "Πλοο Των Νεκρν" στο Αμβοργο στο θατρο της πλης σε συμπαραγωγ της UFA και του Producciones Jose Kohn (Mexico). Το σενριο εναι του Χανς Τζκομπι, η σκηνοθεσα εναι του Τζορτζ Τρσλερ και πρωταγωνιστε ο Χορστ Μποχολτς. Το ζεγος παρακολουθε τη πρεμιρα. Το 1960 εκδδεται ο "σλαν Νρβαλ" με στυλιστικ επεξεργασα του χειργραφου απ τον Γιοχνες Σονερ (Johannes Schönherr) ο πρην εκδτης του Μπουχερλντε. Το τελευταο τεχος του ΒΤ-Mitteilungen δημοσιεεται τον Απρλη. Ο Γιζεφ Βεντερ πεθανει. Στη θση του αναλαμβνει ο Το Πνκους απ τη Ζυρχη: να επαναπαρουσισει τον Τρηβεν για το γερμανφωνο πληθυσμ και τις σοσιαλιστικς χρες. Το 1961 σε σενριο του Φλιπ Στβενσον γυρζεται σε ταινα το "Λευκ Ρδο", αλλ δε θα ελευθερωθε για τις αθουσες μχρι το 1975. Το 1963 ο ρεπρτερ του Στερν, Gerd Heidemann, ακολουθε τα βματα του Τρηβεν στο Μεξικ. Το Σεπτμβρη ο Τρηβεν μετακομζει στο νομερο 16 της Κλε Μισισπι στο Πλη Του Μξικο.
      Το Δεκμβρη του 1966 ο Γκερντ Χιντεμαν, εμφανιζμενος σαν αρχαιολγος κλενει μια συνντευξη με τον Τρηβεν και μετπειτα αναφρει πως εναι ο νθος γις του αυτοκρτορα Γουλιλμου του Β'. Την επμενη χρονι η εφημερδα της Στοκχλμης Aftonbladet αναφρει πως ο Τρηβεν αξζει να προταθε για το Νμπελ λογοτεχνας. Το 1969 γρφει τη διαθκη του λγοντας πως γεννθηκε σαν Τρηβεν Τρσβαν Γκρουβς στο Σικγο το 1890 και γιαυτ χρησιμοποησε τα ονματα Β. Traven & Hal Groves κατ τη διρκεια της καριρας του σα συγγραφας. Η θλησ του εναι να αφσει τη περιουσα αλλ και τα δικαιματα των ργων του στη σζυγ του Ρζα-Ελνα Λουγιν.
     Ο Τρηβεν φησε αυτ τον κσμο φτωχτερο, 6 ρα το πρω στις 26 Μρτη 1969. Ο θνατς του πιστοποιθηκε συνεπεα σκλρυνσης του νεφρο απ καρκνο του προσττη. Οι στχτες του σκορπστηκαν στο Σιπας απ αεροπλνο, που αγαποσε πντα να βρσκεται. Στις 28 Μρτη η σζυγς του, κοινοποησε στον τπο πως ο τελευταος της σζυγος, ταν ο γερμανς ηθοποις, συγγραφας κι επανασττης Ρετ Μαροτ! Η δια πθανε πολ αργτερα, Πμπτη 5 Μη στη Πλη Του Μξικο το 2009, σε ηλικα 94 ετν. Τρα τα δικαιματα του Τρηβεν τα διαχειρζονται οι: Maria Eugenia Montes de Oca Luján και Irene Pomar Montes de Oca.

                                          Εργογραφα & Σχλια

     ποιος διαβσει σμερα τη συλλογ των αντυπων, μια απ τις πιο ενδμυχες μαρτυρες της ταραγμνης εποχς, τρβει τα μτια του μπρος στην εκτυφλωτικ επκαιρη ριζοσπαστικ πολεμικ και τη σιγουρι της ματις του, που εξιχναζε τους θανσιμους κινδνους στη γννεσ τους, αλλ και τα ανθρπινα σημδια μες στη  ζοφερτητα του Α' Παγκ. Πολ., και στο στρβιλο των επαναστατικν μεταβολν. Στον κλεφτοπλεμο με τη λογοκρισα εχε τολμσει να αντιπροσωπεσει  μια τσο ζωνταν εικνα της ελευθερας, πιαστη σχεδν στη σημεριν δημοκρατικ κατοχυρωμνη ελευθεροτυπα. Δεν εναι τυχαα η μμονη απχθει του για την «εκπορνευμενη δημοσιογραφα», εναντον της οποας εκτξευε με ανμπορη απελπισα τα φλεγμενα θρψαλ του.
     Τα «μαζικ μσα», απ τις παραδοσιακς εφημερδες και τα εικονογραφημνα περιοδικ μχρι τον νεωτεριστικ κινηματογρφο και το αναδυμενο ραδιφωνο της μετεπαναστατικς δεκαετας του 1920, δεν ταν επικοινωνιακ δρα του καπιταλισμο στη φση μεταξ ανρρωσης και  κραχ, αλλ πολ περισστερο η εκρηκτικ νοδος της πολιτιστικς βιομηχανας, το οριστικ βολιαγμα του προλεταριτου στην πλημμυρδα της μαζικς σμερα πια οικουμενικς προπαγνδας και χειραγγησης. Απ ττε η μεσσιανικ τξη βωλοδρνει που γης ως μζα πολεμιστν, απεργν, καταναλωτν, πντοτε κυριαρχομενη απ δικος της και ξνους, αναπολντας μλλον παρωδιακ τη χαμνη ιστορικ αποστολ της. Ο Ret Marυt/B. Traνen μυρστηκε τους κινδνους, πλαιψε σε πολλ μτωπα απεγνωσμνα, σπου στα γερατει του σιπησε οριστικ χωρς να ανακαλσει τποτε. Η φων του, διαπεραστικ και γκυρη ρθρωση της πνιγμνης κραυγς των καταπιεσμνων, μνει σβεστη. Μνη απκριση σε αυτ θα ταν η εκπλρωση του πθου των μουγγν θυμτων, η αντικειμενικ δικαωση της εστερης πρθεσς τους: μια κοινωνα συμφιλιωμνη με τον εαυτ της, η ελεθερη αδιαρετη ανθρωπτητα.
     Απ τον Σεπτμβρη τoυ 1917, ταν πρωτοκυκλοφρησε, το Ziegelbrenner (Κεραμοποις) ταν η πρινη εστα του ελεθερου σκοπευτ Ret Marυt, απ την οποα εκσφενδνιζε τις καυτς κεραμδες της κοινωνικς, αισθητικς, πολιτικς και αντιπολεμικς κριτικς του. Κρυφ κι εδ το λημρι του φαντου «αντρτη πλεων» με την αιχμηρ πννα, τακτες οι περοδοι εκρξεων της ατομικς του κεραμoκμινoυ. Τα ψευδνυμα του ιδιοκττη, του πρωτομστορα και των δθεν συντακτν του -τον βοηθοσαν μια σντροφς του με ψευδνυμο και μερικο «κλφες» σε διφορες πλεις- συνθτουν το παραπλανητικ προσωπεο του «μοναδικο» στιρνεριακο αναρχικο, η προσωπικ βιογραφα του οποου δεν θλησε να παραστρατσει απ το ργο του: Καννα χσμα ανμεσα στον νθρωπο-δημιουργ και τα ανθρπινα δημιουργματ του, που μοιζουν με κατοπτρζον εφυλωμα κεραμεικν και αντανακλον ποιον σκψει να δει, την καταραγισμνη κοινωνα και τον διο τον κεραμοποι.
     Στο Ziegelbrenner εχε εκφρασθε περισστερες απ μα φορ η διθεση φυγς του «μοναδικο» συντκτη απ τις μητροπλεις του καπιταλιστικο πολιτισμο, τον γκρζο αγριτοπο της ευταξας, για να κρυφθε στη ζογκλα των απλοκν ιθαγενν, που ο διος δειχνε να γνωρζει. Τσο ο τνος των γραπτν του σο και οι δισπαρτες αναφορς προδδουν την περηφνια του ξεριζωμνου απτριδος που γνρισε κθε καρυδις καρδι και ανθ, που ταξδεψε σε λες τις ηπερους, σε λους τους ωκεανος, ασκντας τα πιο απστευτα επαγγλματα. Οι συνδρομητς του εναι σκορπισμνοι στις γερμανφωνες, σκανδιναυικς και αγγλφωνες χρες, στις Ινδες, στην Κνα και στην Ιαπωνα, σχεδν σε ολκληρη τη Λατινικ Αμερικ.
     Μετ το 1921 νθρωπος που δεν ονομζεται πια Ret Marυt οτε ακμη Β. Traven, ζησε στο ντιο Μεξικ κοντ στους Ινδινους. Στο βιβλο του "Χρα Της νοιξης" (1928) χρησιμοποησε πλοσιο φωτογραφικ υλικ απ εκτενες περιοδεες του στη ζογκλα, το θατρο δρσης των περισστερων μυθιστορημτων και διηγημτων του. Η βιωματικ εγγτητα προς τη ζω των ερυθρδερμων με τα μελαγχολικ μτια, ετε αυτο ζουν ακμη στις παραδοσιακς κοιντητς τους ετε χουν προλεταριοποιηθε βναυσα, ακμη και η γνση διαλκτων τους, εναι η μαγι και το θεματικ υλικ που μαζ με τη μεξικνικη επανσταση ανφλεξαν και πλι το επικοδραματικ ταλντο του αφηγητ των κολασμνων.
     Ως το 1930 δημοσιεει διηγματα και μυθιστορματα γρω απ τη ζω των ινδινων και συγκεντρνει υλικ για τη μεξικνικη επανσταση, που ξσπασε στα 1910-11 κι υπ τη μορφ ενς αιματηρτατου εμφλιου πολμου (περπου να εκατομμριο νεκρο) κρτησε ως το 1923, ταν ο διος φθασε στο Μεξικ. Τα κυριτερα ργα της περιδου 1925-30, εκτς απ τα διηγματα, που μαζ με κατοπιντερα καταλαμβνουν δο τμους, εναι τα προαναφερθντα: "Το Πλοο Των Νεκρν" και "Χρα Της νοιξης", καθς και τα μυθιστορματα: "Οι Μπαμπακοσυλλχτες", "Ο Θησαυρς Της Σιρρα Μντρε", "Το Γεφρι Στη Ζογκλα" και "Το Λευκ Ρδο". Σχεδν λα χουν ξαναδουλευτε και συχν επεκταθε στις πολλς επανεκδσεις, σε μερικς δε περιπτσεις με αφορμ τη μετφρασ τους σε ξνες γλσσες. Υπρχουν αλλαγς, τσο προσθκες και συντμσεις σο και διαγραφς, που πρπει να ερμηνευθον ως ιδιατερα μηνματα του συγγραφα προς το αναγνωστικ κοιν μιας  ορισμνης γλσσας που σχετζονται με την εκστοτε κατσταση μιας χρας: ναζισμς, ισπανικ επανσταση, Δετερος παγκσμιος πλεμος. Μερικς εξαλεφουν τα χνρια μπροστ στα πληστα λαγωνικ της δημοσιτητας, που ιχνηλατντας εισχωρον στο σμα του διου του ργου.
     Η Επανσταση του Μεξικο, αυτ η ελχιστα γνωστ σ’ εμς εξωτικ κοσμογονα με τις θρυλικς μορφς του Μagn, του Zapata και του Villa, βρκε στον Β. Traven ναν αντξιο επικοδραματικ εκφραστ, που την ξετλιξε μυθιστορηματικ μετ το 1930 στον μεγλο "Κκλο Του Μαονιο". Τον απαρτζουν τα βιβλα: "Οι Αγωγιτες Με Τα Κρρα", "Ο Κυβερντης", "Η Πορεα Προς Το Βασλειο Του Μαονιο", "Κοτσουρα", "Η Επανσταση Των Κρεμασμνων" κι "νας Στρατηγς Βγανει Απ Τη Ζογκλα".
     Αργτερα γραψε νουβλες και διηγματα καθς και δο μεγλα ινδινικα παραμθια. Πολλ μυθιστορματα χουν γνει κινηματογραφικς ταινες, εν χουν μεταφρασθε σε τουλχιστον 28 γλσσες. Απ τις εκδσεις Μπουχερλντε εχανε κυκλοφορσει αρκετ μικρτερα ργα του γραμμνα μεταξ 1912 και 1921, κυρως λυρικς φαντασες, διηγματα, επαναστατικ κι αισθητικ δοκμια, λβελλοι και κριτικς. Η χρονικ απσταση βλπει σε αυτ ακμη καλτερα τον γνιμο σπρο που αργτερα γινε τροπικ βλστηση.
     Αν δεν ταν τσο χτυπητ η προσωπικ σφραγδα του συγγραφα, κδηλη στη νοηματικ, ψυχικ, συχντατα ορμικ σφαρα του δημιουργο, ττε η ταυττητα Marυt/Traven, που ομολογθηκε μεταθαντια απ την τελευταα σντροφ του κατ’ επιθυμα του διου, δεν θα αποτελοσε οτε καν εικασα. Γιαυτ και την εχαν ψυχανεμιστε µνο μερικο πρην «σντροφο» του. Η λεπτεπλεπτη ανλυση των βαθτερων στιβδων του φους του καθς η παραβολ πραγματολογικν στοιχεων αποκατστησε σταδιακ με πειστικ τρπο την προσωπικ συνχεια αυτς της διαλεκτικς ασυνχειας.
     Μετ απ διαδοχικς μεταμορφσεις, που σως αρχζουν να διαδραματζονται δη στη φση πριν απ το Ziegelbrenner -απ το 1907 μχρι το 1914 ο Ret Marυt ταν ηθοποις θετρου και σκηνοθτης ενς περιοδεοντος θισου – και συνεχζονται στην τριετα της σιωπς ως το 1917, στην περοδο «νομιμτητας» ως το 1919 και παρανομας μχρι το 1922, αλλ προπντων στη σκοτειν 3ετα της δετερης σιωπς, ο φυγς αρει την υποκειμενικ «μοναδικτητ» του, για να τη διαφυλξει στρεφμενος προς το συλλoγικ, το ποιο σιγ σιγ απλνεται σε πανανθρπινη κλμακα. Ο Marυt της πλης, το αννυμο, ναρχο κι αταρχο εγ κατ’ ξοχν ανογεται στο αναγκαστικ και εφιαλτικ αφυπνισμνο συλλογικ σμα των προλεταριοποιομενων ινδινων. Ο νος ρλος εναι βαθτατα ηθοποιητικς: η ιστορα μεταπλθει μσα στο κυλιμενο μγμα του χωνευτηριο της τους ανθρπινους χαρακτρες, τομα και λαος, την οργανικ κι ανργανη οικουμνη.
     Αυτ η θεματικ και υφολογικ μεταστροφ εμπεριχει σαν να σνθεση και την απαρατητη αναστροφ της: απ το νο βμα ο Traven στρφεται πλι στους αναγνστες της μητρπολης, προπντων στους Γερμανος του. Οι ηπιτεροι τνοι απευθνονται στους πολτες της Δημοκρατας της Βαμρης, οι σκληρτεροι στους υπδουλους του ναζισμο. Απ το ταξδι χωρς επιστροφ στλνει πσω το πνευματικ αντβαρ του, μια ενισχυμνη μακριν φων προς να  διευρυμνο κοιν που στη συνχεια παρνει διηπειρωτικς διαστσεις. Ο «κκκος μμου που στοχεει στο σμπαν» (Το Πλοο Των Νεκρν) ακολουθε, σθεναρ αντιστεκμενος, τη πορεα, πως αυτ παραδειγματικ ζωντανεεται στο "Λευκ Ρδο". Η αμυδρ αισιοδοξα της νας προοπτικς, πως εμφανζεται σ’ να απ τα τελευταα κεφλαια του βιβλου εναι μνο να ανμεσα στα τσα πουκμισα φιδιο που αλλζει ο ηθοποις και ποιητς της ζως Marut/Traven.
     Αν ο αντιεξουσιαστς Ret Marut απευθυνταν χι σε να κοιν, σε μια μζα με κοιν σημεα, αλλ σε, τουλχιστον επδοξα, εγωτικ πρσωπα στιρνεριακς σλληψης, ο Β. Traven ριζοσπαστικοποιε το στοιχεο της συλλογικτητας. Σαν αναγεννημνος μσα στην αμφστομη «επανσταση των μαζν», γρφει για πολλος, με τη διπλ ννοια της πρθεσης: περ των πολλν και προς τους πολλος. Η γλσσα του γνεται αισθητηριακ, σχεδν απτικ. Η κορυφωνμενη νταση λες και ξεπηδει χι απ τη γραφ, αλλ απ τα δια τα πργματα. Η πλοσια ντεχνη αντστιξη (ργματα, χιομορ, συνειρμο) μοιζει και αυτ σαν ιδιτητα των διων των πραγμτων.
     Η ζογκλα που θρασομαν, το φοντωμα της αδιαπραστης φσης, οι εξανδραποδιζμενοι ινδινοι, η ωμ και αδιαμεσολβητη κυριαρχα του δικττορα Porfirio Diaz και η απαρερμνευτη εξγερση των καταπατημνων υπαγορεουν μια ρεαλιστικ γλσσα, μια ενσματη, με την αριστοτελικ ννοια μιμητικ προσλωση στο οργανικ αντικεμενο, το οποο δεν γνωρζει σμβολα, μεταφορς και παραβολς, φυτοζωε, βουζει, λουφζει και σφαδζει μσα σε τρπον τιν προγλωσσικ στρματα της παρξης. Ο πνος των καταπιεσμνων και εξεγερμνων στον Κκλο του μαονιο εναι σωματικς, ωμς, φυσικς. Καννας καταπιεστς δεν απευθνεται στην ψυχ των θυμτων του οτε καν στο νστικτ τους. Στοχεει μνον εκε που βιτσζει. Οι ινδινοι διανουν την ιστορα στο ρυθμ μιας περληψης. Στον διο ρυθμ εξεγερονται. Η πλοκ των ργων του Β. Traνen εναι δη τραγικ μετεπαναστατικ.
     Εκτς απ το "Πλοο Των Νεκρν", να απ τα γνωσττερα μυθιστορματ του, ολκληρο το υπλοιπο ργο του διαδραματζεται στο Μεξικ, που μελλε να γνει πατρδα του, μολοντι το στοιχεο του incognito -ιδιωτικ αφνεια, ψευδνυμα, βατο πρτερου βου, σβησμνα χνη της προσωπικς ταυττητας, ασαφς μητρικ γλσσα- το φυλ, απναντι στις εξαγριωμνες πια εφδους των πρακτρων της δημοσιτητας, σαν θησαυρ χωρς λλοθι και «πθεν σχες» ακμη και μετ τον θνατο του. Ο Ret Marut, απ μνος του νας θρλος!
     B. Traven τανε το καλλιτεχνικ ψευδνυμο ενς εξαρετου κι αξιοσημεωτου γερμανο συγγραφα, του οποου το πραγματικ νομα υπρξε για πρα πολλ χρνια να μυστριο, πως φυσικ και τα λοιπ στοιχεα καταγωγς του. Μερικ που διαρρεσανε κατ καιρος τανε πως ζησε για κμποσα χρνια στο Μεξικ, που και συνγραψε μεγλο μρος των ργων του με κυριτερο το "Ο Θησαυρς Της Σιρρα Μντρε", ((1927), που γινε ομνυμη ταινα και προτθηκε για το βραβεο σκαρ το 1948, με πρωταγωνιστ τον μγα και πολ, κενη την εποχ, Χμφρι Μπγκαρτ.
      Γενικ κθε λεπτομρεια της ζως του εναι σχετικ αμφισβητσιμη κι υπρχουνε πολλς υποθσεις για τη πραγματικ του ταυττητα, μερικς απ' αυτς αγγζουνε τα ρια της ...επιστημονικς φαντασας. Οι περισστεροι πντως ερευνητς της ζως του συμφωνονε, πως το πραγματικ του νομα τανε Ρετ Μαροτ, γερμανς ηθοποις του θετρου κι αναρχικς, που εγκατλειψε την Ευρπη για το Μεξικ περ τα 1924. Ωστσο υπρχουνε λγοι, και θ' αναφερθ και παρακτω, στο να πιστψει κανες πως το πραγματικ του νομα ταν ττο Φιγκε (Otto Feige) και γεννθηκε στο Σβιμπους του Βραδεμβοργου (Schwiebus, Brandenburg), που σμερα εναι το Σβιεμπτζιν (Świebodzin) στη Πολωνα.

     
      Το Δημαρχεο του Σβιμπους (Σβιεμπτζιν τρα)
                 απ ταχ. κρτα γρω στα 1900


    Ο B. Traven στο Μεξικ συνδθηκε επσης και με τα ψευδνυμα: Berick, Traven, Torsvan & Hal Croves, που με το καθνα εξ αυτν εμφανστηκε κι δρασε σε διαφορετικς περιδους της συγγραφικς του καρριρας. Αλλ τελικ αυτ αμφισβητεται καθς οι εμφανσεις του τανε σπνιες και μνο στους εκστοτε ατζντηδς του που τον εκπροσωποσανε σ' λες τις απαρατητες επαφς του, σον αφορ συμφωνες, συμβλαια κι εκδσεις.
     γραψε 12 νουβλλες, να βιβλο δημοσιογραφικο ενδιαφροντος και ρεπορτζ, και κμποσα διηγματα στα οποα τα συναισθητικα κι η πλοκ τους υπρξε πντα νας κλαφος για το καπιταλιστικ σστημα, αντικατοπτρζοντας τις σοσιαλιστικς κι αναρχικς του τσεις και συμπθειες, ειδικτερα στο "Πλοο Των Νεκρν" (1926), στο "Θησαυρ" που αναφρθηκε στην αρχ, και στο "Νουβλλες Της Ζογκλας" που εναι επσης γνωστ κι ως "Caoba Cyclus" (δλδ "Εβνινος Κκλος" απ τη λξη Καμπα που στα ισπανικ σημανει μανι-βενος). Αυτ το βιβλο απτελεται απ 6 νουβλλες που δημοσιευτκανε μεταξ 1930-9 και τοποθετε τους Ινδινους και τους Μεξικανος ρως του καταμεσς της Μεξικανικς Επανστασης, στη χαραυγ του 20ο αινα.
     Οι νουβλλες του αυτς γνανε πολ δημοφιλες απ τις αρχς του μεσοπολμου και παραμεναν τσι και μετ το τλος του 2ου Παγκ. Πολ., και μεταφραστκανε σε πολλς γλσσες. Τα περισστερα βιβλα του εκδοθκανε πρτα στη Γερμανα κι ακολοθησε μετ η Βρεττανικ κδοσ τους, παρλαυτ ο συγγραφας πντα ισχυριζταν πως οι βρεττανικς εκδσεις ταν οι γνσιες κι οι γερμανικς απλς μεταφρσεις αυτν. Ο ισχυρισμς μως αυτς δε στκει σοβαρ.

                                      

 1η σελδα της ημερσιας εφημερδας "Φρβερτς"
 που δημοσευσε το 1ο του διγημα και τη 1η του νουβλλα
.


     Ο Τρηβεν αποτελε παγκσμιο λογοτεχνικ θρλο χι μνο για τη σχεδν μυθιστορηματικ, απκρυψη της ταυττητς του, σο και για το διο του το λογοτεχνικ ργο που αφορ στην ανθρπινη συμπεριφορ μσα στα εππλαστα κοινωνικ δεδομνα που καταπιζουν και αλλοτρινουν τον νθρωπο καθιστντας τον απνθρωπο. Βαθει οργισμνος με το καπιταλιστικ σστημα και ορκισμνος εχθρς του φασισμο πρασε τη νετητ του στη Γερμανα που παρουσασε σπουδαα συγγραφικ – πολιτικ δρση, κυρως με την κδοση της αντιμιλιταριστικς εφημερδας “Der Ziegelbrenner” (Ο Κεραμοποις). Τη πρωτομαγι του 1919, που χαρακτηρζεται ως «αντεπαναστατικ» μετ τη νκη της λευκς φρουρς, συνελφθη, αλλ κατφερε να αποδρσει. Απ ττε ταν επικηρυγμνος απ τη γερμανικ αστυνομα. Το 1923 φυλακστηκε στο Μπρξτον, γιατ δεν παρουσιστηκε στην υπηρεσα αλλοδαπν του Λονδνου. Μετ την αποφυλκισ του το 1924 φυγε κρυφ με πλοο στο Μεξικ. Ο Rolf Raasch γρφει:

    «...εκε μεταμορφθηκε απ Γερμανς σεναριογρφος, ηθοποις και ατομικιστς αναρχικς επανασττης ονματι Ρετ Μαροτ, στο μεξικαν συγγραφα Μπ. Τρηβεν».


        


                     
              Εμπρσθοφυλλο του αντιμιλιταριστικο περιοδικο-εφημερδα που
   εξδιδε στη Γερμανα ο Τρηβεν λγο πριν ξεκνησει τη λογοτεχνικ του δρση.
                      (Ντερ Ζιγκελμπρνερ - Ο Κεραμοποις, ως το 1921)

     Στο Μεξικ ο Τρηβεν συναντ την ταραγμνη μετεπαναστατικ πραγματικτητα μετ την πτση του Diaz. ταν φτασε στο Ταμπκο οι wobblies διοργνωναν διαρκς επιτυχημνες απεργες. Το αντιμιλιταριστικ και αντιιμπεριαλιστικ μνος του Τρηβεν βρσκεται στα ουρνια του ενθουσιασμο και αυτ ακριβς εναι η περοδος που γρφει το «Μεγαλοβιομχανο» που μεταφρστηκε στα ελληνικ απ τις εκδσεις «Πανοπτικν». Βρισκμαστε μπροστ στην καταλυτικ ματι του λογοτχνη Τρηβεν που αναζητ λες τις αλθειες μσα απ τη ζω των αννυμων και των φτωχν ανθρπων. Γιατ μνο τσι μπορε να αναδειχθε η μετεπαναστατικ πραγματικτητα του Μεξικο και η οριστικ ιδεολογικ νκη της λακς κουλτορας ναντι κθε εδους καταπεσης, ετε της καθαρς τυραννας, τπου Diaz, ετε της δθεν ελευθερας που υπσχεται η καπιταλιστικ βαρβαρτητα. Κι αυτ ταν σως η βασικτερη αντρρηση των κριτικν στο ργο του. Το κατ πσο εναι δυνατ η μακριν μεξικνικη νοοτροπα να συμπορευθε και να εκφρσει την ευρωπακ πραγματικτητα. Εναι αυτονητο τι τα βιβλα του απαγορετηκαν απ το εθνικοσοσιαλιστικ κμμα στη Γερμανα.
     Πρωτοεμφανζεται στο προσκνιο το 1925  ταν δημοσιεει στην ημερσια εφημερδα "Vorwarts", ργανο του σοσιαλδημοκρατικο κμματος στη Γερμανα, το 1ο του διγημα, υπογρφοντας Μπ. Τρηβεν, στις 28 Φλεβρη. Σντομα δημοσιεει και τη 1η του νουβλλα με ττλο: "Die Baumwollpflücker " (The Cotton Pickers- Οι Μπαμπακοσυλλχτες), Ιονη-Ιολη του διου χρνου. Εκτεταμνη κδοση της νουβλλας γνεται στο Βερολνο απ τον οκο Buchmeister, το 1926, με αρχικ ττλο: "Der Wobbly" συνηθισμνο νομα για μλη του αναρχοσυνδικαλιστικο Σωματεου Μεταφορν κι Εργατν σε Φμπρικες, λου του κσμου, αλλ σε μετπειτα κδοση επανρχεται ο αρχικς ττλος.
     Στο βιβλο αυτ πρωτοπαρουσιζει τον ρω του, Γκραλντ Γκηλς -που σε λλα ργα του τονε συναντμε σαν Γκηλ Τζραρντ Γκηλς-, νας αμερικνος ναυτικς που ψχνοντας για δουλει σε διφορες επιχειρσεις, μπλκει πντα με ποπτους τπους και γνεται θμα της καπιταλιστικς εκμετλλευσης, χωρς μως, παρλαυτ να χνει τη θληση και το κουργιο του, να παλψει και να διεκδικσει λγη χαρ στη ζω. Την δια χρονι (1926) το Büchergilde Gutenberg, που εχε βοηθσει και στηρξει και το 1ο του βιβλο, -κι εξακολοθησε να 'ναι ο εκδοτικς οκος του Τρηβεν, μχρι το 1939-, εκδδει τη 2η νουβλλα του με ττλο: "Το Πλοο Των Νεκρν" (Das Totenschiff - The Death Ship).

           

                     

      Ο κεντρικς χαρακτρας του εναι πλι ο Γκραλντ Γκηλ, νας ναυτικς που χει χσει τα χαρτι και τα πιστοποιητικ του κι ως εκ τοτου δε μπορε να αποδεξει την παρξ του, αναγκζεται για να ξανακερδσει μια θση στη ζω, να εργαστε σα βοηθς μοτσου σε εξαιρετικ δυσχερες συνθκες στη γφυρα ενς "νεκρο πλοου" ((πλοο-φρετρο) που σαλπρει σε ποπτα ταξδια, με ποπτα μπρκα, πινοντας ευρωπακ αφρικανικ λιμνια. Το βιβλο εναι μια κατηγρια ενντια στην απληστα των πλουσων αφεντικν, αλλ και κατ της γραφειοκρατας που εκδιχνει τον Γκηλ απ κθε χρα στην οποα ζητ καταφγιο. Υπ το φως των μετπειτα αποκαλψεων, των βιογρφων του Τρηβεν, το "Πλοο Των Νεκρν" θεωρεται ως το βιβλο που χει τα περισστερα αυτοβιογραφικ στοιχεα. Θεωρντας πως ο Τρηβεν εναι ο αναρχικς επανασττης Ρετ Μαροτ, εναι ξεκθαρο πως γνεται σαφς παραλληλισμς μεταξ του πεπρωμνου του Γκηλ και τη ζω του συγγραφα, που αποδιωγμνος απ τη χρα του κι αναγκασμνος να εργαστε στο καζνι ενς γκαζδικου, ταξιδεει απ την Ευρπη, στο Μεξικ.
     να ακμα σπουδαο βιβλο θεωρεται, (εκτς απ το "Πλοο"): "Ο Θησαυρς Της Σιρρα Μντρε" (The Treasure of the Sierra Madre / Der Schatz der Sierra Madre), που εκδθηκε στη Γερμανα το 1927. Η δρση του εκτυλσσεται στο Μεξικ ξαν, κι οι 3 ρως του, εναι Αμερικανο τυχοδικτες-χρυσοθρες, που εν παρνουν ρκο να μη παρασυρθον απ το λεγμενο, "πυρετ του χρυσο", τελικ καταλαμβνονται απ' αυτν με τραγικς συνπειες. Το 1948 το βιβλο γινε ταινα απ τον σκηνοθτη Τζον Χιοστον, με πρωταγωνιστς τους Χμφρι Μπγκαρτ και Γουλτερ Χιοστον, κι εχε εξαιρετικ εισπρακτικ επιτυχα, εν την επμενη χρονι κρδισε 3 σκαρ.
     Ο μεγλος σκηνοθτης J. Huston ενθουσιζεται με το βιβλο κι αποφασζει να τον γυρσει ταινα. Τα σχδια του διακπτονται με την λευση του Β' Παγκ. Πολ., αλλ εναι τσο αποφασισμνος να υλοποισει το σχδιο του στε γυρζοντας απ τον πλεμο αλληλογραφε με τον Traven γι να πρει τα δικαιματα. Κανονζουν να συναντηθον στο Μξικο Στυ το 1946 σε να ξενοδοχεο. Στην συνντηση εμφανζεται νας περεργος τπος ονματι Hal Croves ο οποος χει μαζ του μι εξουσιοδτηση απ τον Traven να διαπραγματευθε με τον Huston. Γνονται διφορες συναντσεις και συζητσεις και πντα εμφανζεται ο Croves. Ο Huston υποψιζεται τι εναι ο διος ο Traven, ωστσο δε το πολυψχνει και τον τοποθετε Τεχνικ Σμβουλο της ταινας, που τελικ γυρζεται το 1947. Στα γυρσματα ο Croves τηρε μια περεργη στση, που σε λλους λει τι εναι ο Traven αλλ στους περισστερους το αρνεται. Η ταινα κνει πρεμιρα τον Απρλιο του 1948 με τερστια καλλιτεχνικ κι εμπορικ επιτυχα. πως εναι φυσικ μετ την ταινα, τα βιβλα του Traven γνωρζουν θεαματικς πωλσεις στις ΗΠΑ και το νομα και η ταυττητα του συζητιονται λο και πι πολ.
     Η φιγορα του Γκραλντ Γκηλς επιστρφει στο επμεν του βιβλο με ττλο "Η Γφυρα Στη Ζογκλα" (The Bridge in the Jungle / Die Brücke im Dschungel),  που πρωτοδημοσιετηκε στη "Φρβερτς" το 1927 σε σντομη εκδοχ, κι αργτερα, το 1929  εκδδεται σε βιβλο με πιο εκτεν εκδοχ. Στο βιβλο ο Τρηβεν καταπινεται λεπτομερς με ερωτματα για τους Ινδινους της Αμερικς και των διαφορν μεταξ χριστιανικς κι ινδινικης κουλτορας στη Λατινικ Αμερικ. Αυτο οι προβληματισμο επανρχονται και στο επμενο βιβλο του "Νουβλλες Της Ζογκλας" (Jungle Novels).
     Το αριστοργημ του ωστσο, εναι το επμενο βιβλο που εκδδεται το 1929 με ττλο: "Το Λευκ Ρδο" (The White Rose / Die Weiße Rose) κι εναι μια επικ ιστορα -υποτθεται πως στηρζεται σε αληθιν γεγοντα- για τη κλεμμνη γη των Ινδινων για φελος μιας αμερικανικς εταιρεας πετρελαων.  Σμφωνα με κποιες πηγς, ο ττλος του βιβλου μπορε να ενπνευσε στην ονοματοδοσα του μαθητικο και σπουδαστικο αντιναζιστικο οργανισμο "Λευκ Ρδο", που δρασε στο Μναχο κατ τη διρκεια του 2ου Παγκ. Πολ., και του οποου λα τα μλη εκτελστηκαν το 1943.
     Μες στη 10ετα του '30 εκδδονται οι "Νουβλλες Της Ζογκλας" -6 νουβλλες: "The Carreta" (Der Karren, 1931),  "Government" (Regierung, 1931),  "March to the Monteria" (Der Marsch ins Reich der Caoba, 1933),  "Trozas" (Die Troza, 1936),  "The Rebellion of the Hanged" (Die Rebellion der Gehenkten, 1936),  και "The General from the Jungle" (Ein General kommt aus dem Dschungel, με μια σουηδικ μετφραση το 1939 και μια γνσια το 1940). Οι νουβλλες περιγρφουνε τη ζω των μεξικανν ινδινων στη πολιτεα Σιπας (Chiapas), στην αρχ του 20ο αινα, που αναγκζονται να δουλψουν κτω απ απνθρωπες συνθκες στο καθρισμα του μαονιο στις εργοστασιακς εγκαταστσεις - monterias - μες στη ζογκλα, με αποτλεσμα την σφοδρ αντδρασ τους και το ξσπασμα της Μεξικανικς Επανστασης.
     Μετ απ αυτ το βιβλο, ο Τρηβεν ουσιαστικ σταματ να γρφει μυθιστορματα μεγλης κτασης και δημοσιεει κυρως διηγματα, -πολλ απ' αυτ παραμνουν ανκδοτα- πως "Ο Θεραπευτς" που εκθειζεται απ τους ΝΥ Τιμς ως το καλτερο διγημα του 1953, ο δε ρως του Μακριο, γνεται υλικ για μια ταινα απ τον μεξικαν σκηνοθτη Ρομπρτο Γκαβαλντν (Roberto Gavaldón ) το 1960. Η τελευταα νουβλλα του δημοσιεεται το 1960 με ττλο "Aslan Norval" και μχρι τρα δεν χει ακμα μεταφραστε στα αγγλικ ελληνικ.
     Πρκειται για την ιστορα μιας εκατομμυριοχου που παντρεεται ναν ηλικιωμνο επιχειρηματα εν παρλληλα διατηρε παρνομο δεσμ με να νεαρ. Η θεματικ, η γλσσα κι η δομ αυτο του βιβλου εναι τελεως διαφορετικ απ το σνηθες στυλ του συγγραφα, με αποτλεσμα ν' απορρπτεται απ τους εκδτες, καθς αμφβαλλαν για την αυθεντικτητα της υπογραφς του ργου. Το βιβλο κατηγορθηκε επσης και για "πορνογρφημα" κι γινε δεκτ μετ απ την επιμλεια του Johannes Schönherr,  στις μεττρεψε τη γραφ σε Στυλ-Τρηβεν. Πντως μχρι σμερα μνουνε κποιες αμφιβολες για τη γνησιτητ του.
     Αξζει να αναφερθε πως γραψε κι ναν ταξιδιωτικ οδηγ το 1928, με ττλο "The Land Οf Springtime" (Land Des Frühlings, Η Χρα Της νοιξης), που κυρως αναφρεται στην επαρχα Σιπας του Μεξικο, εκδθηκε κι αυτ απ το Büchergilde Gutenberg και περιλαμβνει μεταξ λλων και 64 φωτογραφες, λες τραβηγμνες απ τον διο. Παρακτω, παραθτω μερικς τσι για να προυμε μιαν ιδα:            

                    


                    


                    


                     


                     


                        
                         να μικρ δεγμα απ τις φωτογραφες του βιβλου που προανφερα.

     Το γρψιμ του μπορε να περιγραφε σαν "προλεταριακ περιπετειδης μυθιστορα". Μιλ για εξωτικ ταξδια, περιπτειες με εκτς νμου κι Ινδινους, χαρακτρες που μπορε να μοιζουν με κενους του Καρλ Μι και του Τζακ Λντον. Αντθετα μως απ τα κλασικ ουστερν, δεν εναι μνο λεπτομερες περιγραφς του σοσιαλιστικο περιβλλοντος των πρωταγωνιστν, αλλ επσης και μια συνεκτικ παρουσαση ολκερου του κσμου, ειδωμνη μως απ τη σκοπι των καταπιεσμνων κι εκμεταλλευομνων. Οι χαρακτρες του εναι ξεδιαλεγμνοι απ τα χαμηλ κομμτια της κοινωνικς διαστρωμτωσης, απ το προλεταριτο, την εργατικ τξη, τους αναξιοπαθοντες συνεπεα λλεψης πλοτου δναμης. Οι περισστεροι εξ αυτν εναι ακριβς εκενο που λμε, αντιρωες κι χι ρωες, παρ το γεγονς τι χουν αυτ την αρχγονη ζωτικ δναμη που τους εξωθε στο να πολεμσουν για τα δκια τους. Οι ννοιες, δικαιοσνη χριστιανικ ηθικ, που 'ναι τσο ορατ σε μυθιστορματα περιπτειας απ λλους συγγραφες, π.χ. Karl May, δεν χουν καμα θση εδ.
     Αντ'αυτο, το αναρχικ στοιχεο της εξγερσης βρσκεται συχν στο επκεντρο της δρσης του μυθιστορματος. Η ρνηση του ρωα να ζσει στις εξευτελιστικς συνθκες διαβωσης του χρησιμεει συχν ως κνητρο και δνεται μεγλη μφαση στις προσπθειες των καταπιεσμνων για την απελευθρωσ τους. Πρα απ αυτ, δεν υπρχει ουσιαστικ καννας πολιτικς προγραμματισμς στα βιβλα του Traven. Σαφστερο μανιφστο του μπορε να 'ναι η γενικ αναρχικ αναζτηση "Tierra y Libertad" στις "Νουβλλες Της Ζογκλας". Επαγγελματες πολιτικο, συμπεριλαμβανομνων κι εκενων που συμπαθον την αριστερ, συνθως εμφανζονται σε να αρνητικ φως, αν εμφανζονται και καθλου. Παρ 'λα αυτ, τα βιβλα του Traven εναι κατεξοχν πολιτικ ργα. Παρ το γεγονς τι ο συγγραφας δεν προσφρει καννα θετικ πργραμμα, δηλνει πντα την αιτα του πνου των ηρων του. Αυτ η πηγ της δυστυχας, η στρηση, η φτχεια κι ο θνατος εναι συνπεια του καπιταλισμο, και προσωποποιεται στις συζητσεις του ρωα του "Πλοου Των Νεκρν", Caesar Augustus Capitalismus. Η κριτικ του καπιταλισμο του, εναι ωστσο χωρς κραυγαλα ηθικολογα. Ντνοντας τα μυθιστορματ του με τη φορεσι της περιπτειας δυτικς λογοτεχνας, ο συγγραφας προσπαθε να απευθνει κκληση προς τους λιγτερο μορφωμνους, και πρτα απ 'λα στην εργατικ τξη.
     Στην παρουσαση της καταπεσης και της εκμετλλευσης, ο Traven δεν περιορζει τον εαυτ του στην κριτικ του καπιταλισμο. Στο επκεντρο του ενδιαφροντς του ταν οι εκε φυλετικς διξεις των Ινδινων του Μεξικο. Τα μοτβα αυτ, που εναι κυρως ορατ στα μυθιστορματα της ζογκλας, ταν μια απλυτη καινοτομα στη δεκαετα του 1930. Οι περισστεροι αριστερο διανοομενοι, παρ την αρνητικ στση τους στον ευρωπακ κι αμερικανικ «ιμπεριαλισμ», δε γνωρζουν, δεν ενδιαφρονται για τις διξεις των ιθαγενν στην Αφρικ, την Ασα και τη Ντια Αμερικ. Ο Traven αξζει τα εσημα για τη στροφ της προσοχς του κοινο σε αυτ τα θματα, πολ πριν ξεκινσουνε τα αντι-αποικιοκρατικ κινματα κι οι αγνες για τη χειραφτηση των μαρων στις Ηνωμνες Πολιτεες.

     "ποιος μπανει εδ, τ' νομα κι η ζω του σβνουν μ' να φσημα τ' αγρα.  Στον κσμο τον μεγλο, τον απραντο Καννα δεν αφνει χνρι..."

    (ΣΗΜ δικ μου: Πσο μοιζει αυτ το κομμτι με το αντστοιχο κομμτι που αναφρεται στην εσοδο της "Κλασης" του Δντη!)

     Μ' αυτ τα λγια υποδχεται το "Πλοο Των Νεκρν" τους νατες που για πρτη φορ πατον το κατστρωμ του... Κι εκε, σ' αυτ το πλοο με το ποπτο φορτο και το αννυμο πλρωμα, καταφεγει πειτα απ ατελεωτες περιπτειες και παθματα ο ρωας του B. Traven. Μετ απ μια γερ κρασοκατνυξη στην Αμβρσα, ο Αμερικανς νατης βρσκεται χωρς διαβατριο και επσημη ταυττητα. τσι "ανπαρκτος" περιπλανιται απ τη μα χρα που σπεδει να τον κηρξει ανεπιθμητο στην λλη, μχρις του καταλξει σ' να σκουριασμνο "πλοο-φντασμα" επανδρωμνο με "νεκρος", ανθρπους δηλαδ χωρς χαρτι, δχως αναγνωρισμνη παρξη και θση σ' αυτν τον κσμο.
     ο ρωας μας πνω του αλλζει νομα, εθνικτητα, εαυτ, δχεται να δουλψει καρβουνιρης, να κοιμηθε σε σκτες σανδες, να μην τρει καλ, να γεμσει πληγς απ τα πυρακτωμνα κρβουνα και τις σιδερνιες βργες. Και τελικ συνηθζει και καταλγει να το αγαπσει το παλιοκραβο.
     Βασικ ατο του βιβλου εναι το χιομορ, διαβρωτικ ακμα και στις πιο δσκολες στιγμς. Αυτ και ο κεντρικς χαρακτρας, νας τπος που αγαπ την περιπτεια και τη ζω, που μπορε να τα βγλει πρα ναντι σε πολλς κρατικς μηχανς που δεν νοιζονται, σε συνθκες ακμα και ασμβατες με την δια την ζω. Στην τελικ ανλυση, το μνο που χει σημασα στα βιβλα εναι να μπορες να πεις καλ μια ιστορα- αν αυτ η ιστορα εναι τσο ενδιαφρουσα σο του Πλοου των νεκρν, ακμα καλτερα. Το "Πλοο Των Νεκρν" εναι μια συγκλονιστικ θαλασσιν περιπτεια που πσω απ τη σκληρ μορα των ναυτικν διαφανεται η αυθαιρεσα της εξουσας κι η εμπλοκ του ανθρπου στα γρανζια της κρατικς μηχανς, στις απροκλυπτες διαστσεις που πραν τα φαινμενα αυτ με τον Α' Παγκ. Πλ.
   "Ο Μεγαλοβιομχανος", να παραμυθκι του Τρηβεν, αφορ το νεορκζο Γουνθροπ κι ναν αννυμο ινδινο καλλιτχνη που πλκει καλθια. Ο Γουνθροπ, κατπληκτος απ την τεχνικ του ινδινου, αγορζει λα του τα καλθια για να εξευτελιστικ ποσ. Σκεπτμενος επιχειρηματικ του κνει πονηρς ερωτσεις πως, πσα καλθια μπορε να πλξει, αν με την αγορ εκατ καλαθιν θα του κανε καλτερη τιμ κι λλα παρμοια. Ο ινδινος απαντ με απαθς φος, χωρς να καταλαβανει οτε τι εννοε ο Γουνθροπ, οτε που θλει να καταλξει. Παραδχεται τι με την αγορ πολλν καλαθιν θα κανε καλτερη τιμ κι Γουνθροπ φεγει ευχαριστημνος. Παρακολουθομε την απλυτη ασυνεννοησα ανμεσα στο καπιταλιστικ μοντλο παραγωγς και υπολογισμο κερδν και την φυσικτητα του λακο καλλιτχνη που αγνοε λους αυτος του μηχανισμος και αρνεται να μπει στη λογικ τους. Με δυο λγια βρισκμαστε μπροστ σε μια σγκρουση πολιτισμν που ο νας αντιλαμβνεται τα πντα καθαρ επιχειρηματικ, δηλαδ επενδυτικ, κι λλος αποκλειστικ βιοποριστικ, δηλαδ ως κλυψη των τρεχντων αναγκν, αφο πρα απ αυτς λα τα υπλοιπα δεν χουν καμι αξα. Ο ινδινος ζει κυρως απ την καλλιργεια του χωραφιο του και το πλξιμο των καλαθιν εναι μνο συμπληρωματικ εισδημα, απαρατητο για να τα φρει βλτα. Η αποκλειστικτητα που του ζητ ο Γουνθροπ του φανεται εξωφρενικ και γι’ αυτ εναι αδνατο να τον πρει στα σοβαρ. Οι απαντσεις του κινονται καθαρ στα πλασια μιας τερατδους υπθεσης (αν μπορε να φτιξει 10.000 καλθια) και ποτ δεν θα λογαρισει το θμα ρεαλιστικ. Εναι το μικρ παιδ που απαντ σε λες τις ερωτσεις των μεγλων, κινομενο αποκλειστικ στο φανταστικ γιατ πρα απ αυτ φανονται αδνατες λες οι προσεγγσεις. Κι αυτ εναι η αποθωση της αθωτητας.
     Ο Γουνθροπ επιστρφει στη Να Υρκη και κλενει δουλει με ιδιοκττη ζαχαροπλαστεου, καθς τα καλθια κρνονται ιδανικ περιτλιγμα για σοκολτες πολυτελεας. Ξαναγυρζει στο Μεξικ και ζητ απ τον ινδινο να του ετοιμσει 10.000 καλθια. μως ο ινδινος τα πουλει πανκριβα. Ζητ δεκαπντε πσος. Ο Γουνθροπ τρελανεται. Πς εναι δυνατ για 100 καλθια να ζητ 40 σεντβος το κομμτι και για 10.000 δεκαπντε πσος; Πς εναι δυνατ να ανεβζει την τιμ, και μλιστα τσο πολ, εν αυξνεται η παραγγελα; Αυτ αντιβανει κθε καπιταλιστικ λογικ. Γιατ η καπιταλιστικ λογικ δεν μπορε να υπολογσει τποτε πρα απ το κρδος και το κρδος το φρνει μνο η μαζικ παραγωγ. Ο ινδινος οφελει να προσαρμοστε σ’ αυτ την απλ αλθεια. Οφελει να παρατσει κθε λλη ασχολα. Οφελει να αποδεχτε τα νομερα του τετραδου του Γουνθροπ. Το χωρφι του ας το καλλιεργον οι συγγενες κι ας παρνουν κι αυτο το μερδι τους. Τις πρτες λες απ το δσος ας τις μαζεουν λλοι και θα βρομε και τη δικ τους αμοιβ. Μια ολκληρη βιοτεχνα χει δη στηθε στο μυαλ του Γουνθροπ. Η λακ ινδινικη τχνη μπορε να πουλσει και μπροστ σ’ αυτ την απλοστατη αλθεια οτιδποτε λλο δεν χει καμα σημασα. Γιατ, τι σημασα μπορε να χει η γεωργικ παραγωγ του ινδινου, αφο θα χει λεφτ να αγορσει ,τι θλει; Και κπως τσι διατυπνεται η βαθτερη ουσα της καπιταλιστικς οικονομολογας: «Και να με βοηθοσαν, στα δια θα ‘μασταν πλι. Κανες δεν θα δολευε πια στα χωρφια πως πρπει. Οι τιμς του καλαμποκιο και των φασολιν θα φταναν σε ττοια ψη, που κανες μας δε θα μποροσε να αγορσει και θα πεθαναμε της πενας. Και ττε, αφο θα ανβαιναν συνεχς οι τιμς, πς θα μποροσα εγ να φτιχνω καλθια για σαρντα σεντβος το να;» Κι αυτ ακριβς εναι η καπιταλιστικ μορα του μισθωτο εργτη. Η παραγωγ αγαθν που δεν του ανκουν, η ελχιστη αμοιβ που δεν καθορζει και η ακρβεια των αγαθν που δεν ελγχει. Η ρνηση του ινδινου εναι η απρριψη της μισθωτς εργασας και η εξωφρενικ τιμ των δεκαπντε πσος που ζητ εναι η απολτως λογικ προπθεση για να γνει μισθωτς εργτης, πργμα που ο Γουνθροπ δεν θα καταλβει ποτ.  Γιατ η ιδιοκτησα της γης και η αυτρκεια τροφμων εναι η εξασφλιση της επιβωσης κι η καπιταλιστικ ανπτυξη δεν θλει ττοια. Θλει εξρτηση που θα εξασφαλζει την εκμετλλευση, πργμα που πως φανεται ο ινδινος το ξρει πολ καλ.
     Φυσικ, ο Τρηβεν εξιδανικεει τον ινδινο (σχετα με φμες – θρλους που θλουν να αληθεει να παρμοιο γεγονς). μως η αλθεια του Τρηβεν δεν γκειται στο ρεαλισμ των προσπων της ιστορας. γκειται στο ρεαλισμ των ιδεν που εκπροσωπονται. Γιατ ο ινδινος ξρει καλ τι για να φτιξει 10.000 καλθια χρειζεται ττοια ποστητα απ πρτες λες που θα διαλσει το δσος. Και ξρει επσης καλ τι αν μπει στη λογικ της μαζικς παραγωγς η τχνη του θα χσει κθε σημασα, αφο θα γνει βιομηχανοποιημνο προν: «Καλ μου ρχοντα, τα καλαθκια μου πρπει να τα φτιξω με τον τρπο μου. Με το τραγοδι και με την ψυχ μου τα υφανω. Αν τα φτιαχνα σε τσο μεγλες ποστητες δεν θα μου φτανε οτε η ψυχ οτε τα τραγοδια μου να τους δσω» και « ….πρπει να ψξω τα φυτ, τις ρζες, τους κορμος και τα ντομα που χρειζομαι για να αναμεξω τα χρματα. Πιστψτε με, αυτ μου παρνει πολ χρνο. Τα φυτ πρπει να τα συλλξω ταν η σελνη εναι στη σωστ της θση, αλλις δεν θα εναι καλ το χρμα. Τα ντομα που βρσκω στα φυτ θλουν κι αυτ τη σωστ τους στιγμ και τις κατλληλες συνθκες, αλλις δεν παργουν ντονα χρματα και μοιζουν σκτη σκνη». Αυτος τους ρομαντισμος ο Γουνθροπ δεν θα τους κατανοσει ποτ κι αυτ εναι η ουσα της καπιταλιστικς επλασης. Η πεποθηση τι λα εναι εμπορεσιμα εδη. Το κλεσιμο που δνει ο Τρηβεν στο αντικαπιταλιστικ του παραμυθκι δε χρειζεται ιδιατερες επεξηγσεις:

    «τσι γινε λοιπν. Δεν ταν φανεται η μορα των σκουπιδοτενεκδων της Αμερικς να υποδεχτον, δεια, σκισμνα και τσαλακωμνα πια, τα πολχρωμα καλαθκια που μσα τους νας Μεξικανς ινδινος εχε υφνει τα νειρα της ψυχς του…»

     Η πιο σοβαρ μελτη για το πρσωπο του συγγραφα εναι οπωσδποτε οι Συμβολς στη βιογραφα του Β.Traven του Ανατολικογερμανο καθηγητ Rolf Recknagel. Πρωτοεκδθηκε το 1965 και απ ττε επανεκδδεται συχν,  βελτιωνμενη κι αναθεωρομενη βσει νετερων ευρημτων, δικν του ξνων. Στο ογκδες αυτ ργο, υπδειγμα εξονυχιστικς υφολογικς ανλυσης στην υπηρεσα βιογραφικν αναδιφσεων, τεκμηρινεται πειστικτατα η μεγλη ανακλυψη του Recknagel, που ως ττε δεν ταν παρ απλς μια επμονη εικασα μερικν αριστερν διανοομενων: τι ο Β. Traven ταυτζεται με τον Ret Marut, ναν αναρχικ επανασττη της Δημοκρατας των Συμβουλων στο Μναχο, που με τη σειρ του εναι το επικρατστερο ψευδνυμ του μχρι το 1921.

     Οι ταυττητες που κατ καιρος αποδθηκαν στον B.Traven ταν:

Ο γνωστς συγγραφας Jack London
Ο συγγραφας και δημοσιογρφος (εξαφανισμνος στο Μεξικ) Ambrose Bierce
νας Αμερικανς πολυεκατομμυριοχος
νας πρην σκλβος ΑφροΑμερικανς
Ο Frans Blom(?)
Ο νθος γιος του Βασιλι Γουλιλμου του Β'
νας λεπρς που γρφει απ κποιο δρυμα
Ο διευθυντς ενς Γερμανικο εκδοτικο οκου
Μα ομδα απ Χολυγουντιανος προοδευτικος σεναριογρφους

     Μερικ απ τα ονματα που χρησιμοποησε ο B. Traven στην αλληλογραφα με τους εκδοτικος οκους,τους δημοσιογρφους που τον πολιορκοσαν,τις εταιρεες παραγωγς απο ΗΠΑ και Γερμανα και πολλος περεργους που εχαν βαλθε να βρουν ποις εναι:

Arnolds
Barker
Hal Croves
Traven Torsvan
Traves Torsvan
Traven Torsvan Torsvan
Traven Torsvan Croves
B. T. Torsvan
Ret Marut
Fred Maruth
Fred Mareth
Red Marut
Rex Marut
Richard Maurhut
Albert Otto Max Wienecke
Adolf Rudolph Feige
Kraus
Martinez
Fred Gaudet
Lainger
Goetz Ohly
Anton Räderscheidt
Robert Bek-Gran
Hugo Kronthal
Wilhelm Scheider
Heinrich Otto Becker

     Υπρξαν μερικς σοβαρς αππειρες γι τη λση του μυστηρου της ταυττητας του B. Traven. Παρακτω θα παραθσω μερικς:

     * Μλις εκδθηκαν τα πρτα βιβλα του Traven στην Γερμανα, ο αριστεριστς ηγτης Eric Muhsam ο οποος παιξε ενεργ ρλο στην "Kκκινη" επανσταση του Μονχου το 1919, συνεργστηκε στεν με τον Ret Marut ναν αινιγματικ τπο, ο οποος εξδιδε μια μηνιαα επαναστατικ επιθερηση. Ο Marut μλις καταπνγηκε η εξγερση συνελφθη, φυλακσθηκε και καταδικστηκε σε θνατο. Δραπτευσε απ την φυλακ και τα χνη του χνονται το 1922. Ο Muhsam με την κυκλοφορα των βιβλων του Traven στην Γερμανα συνκρινε τα γραπτ του παλιο του συνεργτη Ret Marut κι ταν σγουρος τι εναι το διο πρσωπο με τον συγγραφα. Ο Muhsam δεν πρλαβε να δημοσιεσει την θεωρα του, διτι δολοφονθηκε απ παρακρατικος Ναζ το 1934. Εχε φτσει πολ κοντ στην αποκλυψη της αλθειας.

     * Μια σοβαρ αππειρα γινε απ τον Μεξικαν δημοσιογρφο Luis Spota. ταν τελεωσαν τα γυρσματα της ταινας του J. Huston "Ο Θησαυρς Της Σιρρα Μντρε", ο Hal Croves που πως προανφερα συνεργστηκε με τον σκηνοθτη ως εξουσιοδοτημνος απ τον Traven, εξαφανστηκε... Ο δημοσιογρφος βρκε τι τα χρματα που κατατθηκαν απ τους παραγωγος της ταινας τα εισπρατε κποιος Traven Torsvan ο οποος εχε να ξενοδοχεο στο Ακαπολκο. Μετ απ γερ ψξιμο και συγκρνοντας αρχεα του Υπουργεου Εσωτερικν του Μεξικο, διεπστωσε τι ο Traven Torsvan γεννηθες στο Σικγο το 1890, χρησιμοποιοσε σε κποια γγραφα το νομα Berick Traven Torsvan. Εχε πρωτορθει στο Μεξικ το 1914, απκτησε διαβατριο το 1930 και πρε τη Μεξικνικη υπηκοτητα το 1942. Ο Spota μετ απ αρκετ κυνηγητ και πολλς συνομιλες με τον Torsvan τον κανε να παραδεχθε τι εναι ο Hal Croves και τι εναι ο διος ο συγγραφας B.Traven. Μια εβδομδα αργτερα ο Croves με γρμμα του στον τπο του Μεξικο, αρνεται λα τα ανωτρω κι εξαφανζεται τελεως.

     * Το 1957 ο Hal Croves παντρεεται τη λογοτεχνικ ατζντισα Rosa Elena Lujan κι επανεμφανζεται αφο ιδρουν με τη σζυγο του ναν εκδοτικ οκο ο οποος χει τα αποκλειστικ δικαιματα των ργων του Τraven. Η εκδοτικ επιτυχα των βιβλων εναι τερστια, τα δικαιματα απ τις ταινες που γυρστηκαν απ τα βιβλα του πολλ, τσι ο Croves με τη σζυγ του ζουν πολ νετα στο Μξικο Στυ. Ο Croves δνει πολλς συνεντεξεις (διτι το ψξιμο γι τον Traven συνεχζεται αμεωτο σε ΗΠΑ και Γερμανα), που σε λες αρνεται κατηγορηματικ τι εναι ο B.Traven. O Hal Croves πεθανει το 1969, μετ απ πολχρονη ασθνεια, το διο απγευμα αμσως μετ τη κηδεα του, η σζυγος του καλε τους δημοσιογρφους και τους διαβζει την διαθκη του Croves,που ο εκλιπν παραδχεται τι ταν ο συγγραφας B.Traven και το πραγματικ του νομα ταν Traven Torsvan.Εκτς διαθκης, η Rosa Elena ανακοιννει στον τπο τι ο Croves χρησιμοποησε το νομα Ret Marut το διστημα που ζησε στη Γερμανα. Δηλνει τι οι γονες το Torsvan μετανστευσαν στα τλη του 19ου αινα στην Γερμανα που ο νεαρς Torsvan γινε γνωστς ως Ret Marut. Οι Γερμανο αρνονται να πιστψουν την ιστορα αυτ που μως τελικ επικρατε στη συνειδηση του κοινο.

     Υπρχουν πολλ κεν στην ιστορα αυτ. Διφοροι μελετητς αρνονται να ταυτσουν τον Croves με τον Marut. λλοι δε βρσκουνε συγγνεια στα χειργραφα του Marut με αυτ του Τraven. 'Εχουν εκδοθε πολλς βιογραφες του Traven, λες συγκλνουν στο τι  οι Marut/Croves/Traven εναι το διο πρσωπο -συνετλεσε σ' αυτ και μια μεταγενστερη συνντευξη της Lujan, που δλωσε τι ο Marut συνελφθη στην Αγγλα το 1923 κι αφθηκε ελεθερος το 1924, ττε μπαρκρησε σε κποια σαπιοκραβα, το πρτο γι τα Κανρια νησι, το δετερο γι την Αφρικ και το τρτο γι το Tampico, ιστορα παρμοια με το βιβλο του "Το Πλοο Των Νεκρν" .Κανες μως δε μπορε να εξηγσει ακμα το Αμερικνικο φος των μυθιστορημτων του. Σγουρα η ιστορα δεν χει τελεισει ακμα...

                                              ΒΙΒΛΙΑ

    The Cotton Pickers (1927; retitled from The Wobbly)
    The Treasure of the Sierra Madre (1927; first English pub. 1935)
    The Death Ship: The Story of an American Sailor (1926; first English pub. 1934)
    The White Rose (1929; first full English publication 1979)
    The Night Visitor and Other Stories
    The Bridge in the Jungle (1929; first English pub. 1938)
    Land of Springtime (1928) – travel book – αμετφραστο
    Aslan Norval (1960) αμετφραστο
    "Stories by the Man Nobody Knows" (1961)
    The Kidnapped Saint and other stories (1975)
    The Creation of the Sun and the Moon (1968)
    The Carreta (1931, released in Germany 1930)
    Government (1931)
    March to the Monteria (a.k.a. March To Caobaland) (1933)
    Trozas (1936) ISBN 1-56663-219-6
    The Rebellion of the Hanged (1936; first English pub. 1952)
    A General from the Jungle (1940)
    Canasta de cuentos mexicanos (or Canasta of Mexican Stories, 1956, Mexico City, translated from the English by Rosa Elena Luján)

                                λλα Διηγματα υπ B. Traven:

An Unexpected Solution
Cart Wheel
Cattle Drive (taken from The Cotton Pickers)
Ceremony Slightly Delayed
Foreign Correspondent
Friendship
Frustration
Midnight Call
Submission
Sun Creation, also called The Creation of the Sun and the Moon
The Third Guest
When the Priest is not at Home
Awakening the Dead   (Die Auferweckung eines Toten)
Indian Dance in the Jungle   (Indianertanz in der Dschungel)
A New God was Born   (Die Geburt eines Gottes)
The Caught Lightning   (Der aufgefangene Blitz)
Accomplices    (Spießgesellen)
The Story of a Bomb, also called Tin Can or Playing with Bombs   (Die Geschichte einer Bombe)
The Dynamite Cartridge   (Die Dynamitpatrone)
The Social Institution   (Die Wohlfahrtseinrichtung)
The Sentry   (Der Wachtposten)
The Kidnapped Saint, also called The Emigrated Antonio   (Der ausgewanderte Antonio)
Family Honour   (Familienehre)
A Dog's Business, also called Local Arithmetic   (Ein Hundegeschäft)
The Donkey's Purchase    (Der Eselskauf)
The Diplomat   (Diplomaten)
Control   (Bändigung)
Assembly Line   (Der Grossindustrielle)
The Medicine   (Die Medizin)
The Bandit Doctor   (Der Banditendoktor)
The Conversion of the Indians   (Indianerbekehrung)
The Night Visitor  (Der Nachtbefuch im Bufch)

                      Διηγματα υπ Ρετ Μαροτ (1912 - 1919)

To the Honorable Miss S... and other stories (1915–19; English publication 1981)
Die Fackel des Fürsten – Novel (Nottingham: Edition Refugium 2009)
Der Mann Site und die grünglitzernde Frau – Novel (Nottingham: Edition Refugium 2009)
In the Freest  State in the World
The Story of a Nun
The Silk Scarf
The Actor and the King
A Writer of Serpentine Shrewdness
The Blue-Speckeled Sparrow
Originality
Deceivers
My Visit to the Writer PGUWKLSCHRJ RNFAJBZXLQUY
The Art of the Painter
The Kind of things that can happen in France
Mother Beleke
In the Fog The Unknown Soldier

                                             ΤΑΙΝΙΕΣ 

    Kuolemanlaiva (TV movie), 1983
    The Bridge in the Jungle, 1971
    Die Baumwollpflücker (TV series), 1970
    Au verre de l'amitié, 1970
    Días de otoño (story "Frustration"),1963
    Rosa Blanca (novel La Rosa Blanca), 1961
    Macario (story "The Third Guest"), 1960
    The Death Ship, 1959
    Der Banditendoktor (TV movie), 1957
    The Argonauts (Episode of Cheyenne TV series), 1955
    Canasta de cuentos mexicanos, 1955
    The Rebellion of the Hanged, 1954
    The Treasure of the Sierra Madre, 1948


-------------------------------------------------------------------------------

             Το Γεφρι Στη Ζογκλα (απσπασμα...)
     ...
     να χρνο αργτερα, κανα ν αρκετ δσκολο ταξδι πνω στο λογο, στο δρμο προς τη ζογκλα του ποταμο Ουαγιαλσκο, που λπιζα να πισω αλιγτορες, που τα δρματ τους πινανε πολ καλ τιμ κενη την εποχ. Το ργο μου αποδεχτηκε πολ δυσκολτερο απ' ,τι περμενα.
     Σε ορισμνα σημεα δπλα στις χθες του ποταμο, η ζογκλα τανε τσο πυκν ππου θα χρειζονταν πολλς μρες σκληρς δουλεις με τη βοθεια των ντπιων για να καθαριστον οι χθες αρκετ στε να μου επιτρψουν να πλησισω στα σημεα που υποτθεται θα βρσκονταν οι αλιγτορες. λλα τμματα της περιοχς τανε τσο βαλτδη που κανες δε μποροσε να τα διασχσει για να φτσει στις χθες. Αποφσισα ττε να προχωρσω πιο πρα ακολουθντας τον ποταμ με την ελπδα να εντοπσω μια περιοχ προσφορτερη για κυνγι. Οι Ινδινοι μου εχανε πει πως κατεβανοντας τον ποταμ θα συναντοσα μια σειρ παραποτμους που κατ πσα πιθαντητα θα βρθαν απ αλιγτορες αυτ την εποχ του χρνου.
     Μια απ τις μρες του ταξιδιο μου ακολουθντας το ρεμα του ποταμο, φτασα σ' να αντλιοστσιο ουσιαστικ κρυμμνο μες στη ζογκλα, Αυτ το αντλιοστσιο ταν ιδιοκτησα των σιδηροδρμων. Αντλοσε το νερ απ το ποτμι σ' ναν λλο σταθμ, πολλ μλια μακρι, απ' που με λλη αντλα το στλνανε στον επμενο σταθμ του τρνου. Για περπου εκατ μλια κατ μκος της σιδηροδρομικς γραμμς, δεν υπρχε καθλου νερ σ' λη τη διρκεια του χρνου, εκτς απ δυο μνες, ταν η εποχ των βροχν βρισκτανε στο απγει της. Γι' αυτ κι υπρχε ανγκη να αντλεται το νερ μχρι τον σταθμ. να μρος αυτο του νερο εξυπηρετοσε τη μηχαν. Το μεγαλτερο μρις, ωστσο, μεταφερταν με το τρνο μες σε ειδικς δεξαμενς σε διφορους λλους σταθμος και καταυλισμος κατ μκος της σιδηροδρομικς γραμμς, γιατ λοι οι νθρωποι που ζοσαν εκε θα εγκαταλεπανε τους σταθμος και τα χωριουδκια, αν δε τους εφοδιζαν με νερ στην εποχ της ξηρασας.
     Ο υπεθυνος της αντλας , πως του ρεσε να τονε φωνζουν, ο αρχιμστορας μηχανικς, ταν Ινδινος. Δολευε με τη βοθεια ενς μικρο Ινδινου, του βοηθο του. Τροφοδοτοσανε το καζνι με ξλα, μερικ απ' αυτ φερμνα απ τη ζογκλα απ ναν Ινδινο ξυλοκπο στη ρχη ενς γαδρου, τα υπλοιπα παλι παραπεταμνα δοκρια και σπιες τραβρσες, κουβαλημνα απ το σταθμ.
     Το καζνι μοιαζε τοιμο να εκραγε απ στιγμ σε στιγμ. Η αντλα, που φαιντανε σα να 'τανε σε χρση για πνω απ αινα, ακουγταν απ μλια μακρι. Τσριζε. ορλιαζε, σφριζε, φτυνε, κελρυζε και κροτλιζε σε κθε παξιμδι, βδα κι αρμ -και πρτη μρα που βρθηκα κει κρτησα μια καλ απσταση ασφαλεας, απ φβο πως αυτς ο παραδουλεμνος και κακομεταχειρισμνος λαλος σκλβος μπορε να 'σπαγε τις αλυσδες του και να χυμοσε προς την ελευθερα. Παρ' λ' αυτ, η σιδηροδρομικ εταιρεα εχε δκιο να χρησιμοποιε αυτ την αντλα μχρι να καταρρεσει οριστικ. Το να την αποσυναρμολογσουνε και να τη μεταφρουνε στο σταθμ και να τη στελουν με πλοο σε κποια μντρα σκουπιδιν, θα κστιζε περισστερο απ τη μισ τιμ μιας νας αντλας. τσι, ταν οικονομικτερο να τη κρατσουν εκε που τανε και να την αφσουν να δουλψει μχρι τελικς πτσης. Λγω των δυσκολιν στη μεταφορ και τη συναρμολγηση, θα τανε σπατλη για τη σιδηροδρομικ ειταιρεα να φρει καινοργια αντλα αυτ την εποχ, πολ περισστερο που η εταιρεα λπιζε πως μιαν απ αυτς τις μρες, κποια αμερικνικη πετρελακ εταιρεα θα 'βρισκε πετρλαιο κπου κει κοντ και θα φρντιζε να λσει το πρβλημα του νερο στα εκατ μλια κατ μκος της γραμμς.
     Περπου εβδομντα γιρδες απ την αντλα μια γφυρα δισχιζε το ποτμι. Η γρφυρα, κατασκευ κι ιδιοκτησα της εταιρεας πετρελαου και φτιαγμνη απ ακατργαστη βαρει ξυλεα, ταν αρκετ φαρδι στε να περνονε φορτηγ, αλλ δεν εχε προστατευτικ κιγκλδωμα. Η εταιρεα το 'χε θεωρσει περιττν ξοδο. Αν υπρχε κιγκλδωμα στη γφυρα, σως αυτ η ιστορα να μην εχε ειπωθε ποτ.
 -"χουμε πολλος αλιγτορες μες σ' αυτ το ποτμι, να σωρ, σενιρ, γι' αυτ να 'σαι σγουρος", μου επε ο επισττης της αντλας. "Φυσικ καταλαβανεις κριος, δε βρσκονται ακριβς εδ που 'ναι η αντλα".
     Μποροσα να το καταλβω πολ καλ αυτ. Κανες αξιοπρεπς αλιγτορας που σβεται τα καθιερωμνα θη, δε θα μποροσε να ζσει ποτ κοντ σ' αυτ τη θορυβδικη αντλα και να διατηρηθε σε φρμα στε ν' αντιμετωπσει γενναα τα βλη της ζως.
 -"Βλπεις κριος, δε θα μου ρεσε να 'ναι δω γρω, ποτ. Θα κλβανε τα γουρονια και τα κοτπουλ μου. Και τ νομζεις, και μπορε να μη το πιστψεις, αλλ εναι αλθεια, κλβουν ακμα και μικρ παιδι, αν τ' αφσεις μνα τους για λγο. χι, εδ τριγρω υπρχουνε πολ λγοι, αν υπρχουνε κιλας, κι αυτο εναι πολ μικρο, πολ νεαρο για να χαραμσεις σφαρα πνω τους. Πιο κτω κι ακμα πιο πνω στο ρμα τρα τσσερα μλια απ δω, θα τους βριες σε κοπδια, σε εκατοσταρις -και θηρα Παναγι μου, νομζω πως πρπει να 'ναι τρακοσων ετν, τσο μεγλοι εναι".
     γνεψα προς την απναντι χθη:
 -Ποις μνει κει πρα; Εννο ακριβς εκε που 'ναι οι καλβες".
 -"Α εκε εννοες; Εναι πεδιδα, πολλ βοσκ. Στη πραγματικτητα, εναι να εδος ρντσου. Καθλου περιφραγμνο. Ορθνοιχτο. Ανκει σ' ναν Αμερικνο. Μλις περσεις αυτ τη πεδιδα υπρχει πλι πυκν ζογκλα. Αν προχωρσεις με τ' λογο ακμα μακρτερα μες σ' αυτ τη ζογκλα, περπου ξι με οχτ μλια, θα βρεις να καταυλισμ της εταιρεας πετρελαου. Οι ντρες εκε κνουνε γεωτρσεις, δοκιμζουνε πηγδια να δουν αν θα βρονε πετρλαιο. Μχρι τρα δεν χουνε βρει κι αν θες τη γνμη μου νομζω πως δε θα τα καταφρουνε ποτ. Εναι οι διοι νθρωποι που φτιξαν αυτ τη γφυρα. Ξρεις, αν θλουν να σκψουνε για πετρλαιο, πρπει να μεταφρουν λα τα μηχανματα δω κτω απ το σταθμ του τρνου. Χωρς γφυρα δε θα μποροσαν να περσουνε το ποτμι με τσο βαρι φορτα. Το προσπθησαν μερικς φορς μες στην εποχ της ξηρασας, αλλ τα φορτηγ κολλσανε και τους πρε μια βδομδα για να τα ξαναβγλουν ξω. Η γφυρα τους κστισε πολλ χρματα, γιατ η ξυλεα πρεπε να μεταφερθε εκατν πενντα μλια και πστεψ με κριος, αυτ κοστζει λεφτ".
 -"Ποις μνει σ' αυτ το ρντσο κει πρα";
 -"νας γκρνγκο, σαν εσνα".
 -"Αυτ μου το πες και πριν. Εννο ποις φροντζει τα ζωνταν";
 -"Μλις τρα στο 'πα: νας γκρνγκο".
 -"Πο μνει";
 -"Ακριβς πσω απ κενους τους θμνους".
     Πρασα τη γφυρα πνω στ' λογ μου τραβντας πσω το φορτωμνο μουλρι μου. Πσω απ να χοντρ τοχο απ τροπικος θμνους και δντρα βρκα περπου δκα απ τις συνηθισμνες ινδινικες 'τσσας' 'χακλες', δηλαδ καλβες με σκεπ απ φοινικφυλλα. Γυνακες τανε καθισμνες κατχαμα με σταυρωμνα πδια, καπνζοντας χοντρ πορα και μπροτζινο-σοκολατνια πιτσιρκια, τα περισστερα γυμν, μερικ ντυμνα μ' να πουκμισο με καννα κουρελιασμνο παντελνι, βρσκονταν παντο τριγρω. Ωστσο κανν απ τα κοριτσκια δεν τανε γυμν αν κι ταν μλις ντυμνα με ελαφρ ροχα.
     Απ δω μποροσα να δω λο το βοσκτοπο που ο επισττης της αντλας εχεν ονομσει πεδιδα. Εχε περπου να μλι μκος και τρα τταρτα του μιλου πλτος. Η ζογκλα τον κλεινε απ' λες τις πλευρς. Τα χνη κει που τα φορτηγ της εταιρεας εχανε διασχσει τη πεδιδα, ταν ακμα ορατ.
     ταν αρκετ φυσικ να βρσκεται δω νας καταυλισμς Ινδινων. Η βοσκ τανε καλ κι υπρχε νερ λο το χρνο. Οι Ινδινοι δε χρειζονται τποτα περισστερο. Η βοσκ δεν τανε δικ τους, μως αυτ δε τους ενοχλοσε. Κθε οικογνεια εχε δυο-τρεις κατσκες, δυο-τρα κακομορικα γουρονια, να-δυο γαδουρκια και μια ντουζνα κτες κι ο ποταμς τους εφοδιζε με ψρια και καβορια.
     Παλιτερα οι ντρες καλλιεργοσανε τη γη κοντ στις καλβες τους, φυτεοντας καλαμπκι, φασλια και τσλι. Απ ττε μως που η εταιρεα πετρελαου εχεν αρχσει να εκμεταλλεεται τα νοικιασμνα εδφη της, που τα 'χεν αποχτσει εκοσι χρνια πριν, πολλο ντρες εχανε βρει δουλει στους καταυλισμος, απ' που επστρεφαν σπτι κθε Σββατο απγευμα, για να μενουν μχρι νωρς το πρω της Δευτρας. Οι ντρες που δε κνανε κφι αυτς τις δουλεις κενοι που δε μποροσαν να τις αποκτσουνε, φτιχνανε κρβουνο στους θμνους και το βζανε σε παλι σακι για να μεταφερθε με γαδορια στο σταθμ του τρνου, που το πουλοσανε στους μεστες που ρχονταν μια φορ τη βδομδα σε κθε σταθμ, στη σιδηροδρομικ γραμμ.
     Οτε οι γυνακες που εδα, οτε τα παιδι δε μου δσανε σημασα καθς τους προσπρασα. Μες στα τελευταα δυο χρνια εχαν εξοικειωθε με τους ξνους, γιατ οποιοσδποτε πγαινε στους οικισμος της εταιρεας πετρελαου με φορτηγ, αυτοκνητο λογο, σταματοσε σ' αυτ τον καταυλισμ στο αντλιοστσιο, ακμα και μνο για καν-δυο ρες, αλλ συχν και για λη τη νχτα, αν φτανε στη γφυρα αργ το απγευμα. λοι, ακμα κι οι πιο σκληροτρχηλοι φορτηγατζδες, αποφεγαν να περσουνε το δρμο που δισχιζε τη ζογκλα, νχτα.
     Ανμεσα στις καλβες ξεχρισα μια που αν κι τανε χτισμνη με ινδινικο τρπο, τανε ψηλτερη και μεγαλτερη απ τις λλες. Βρισκτανε στο τλος του καταυλισμο και πσω της υπρχε μια κακοχτισμνη μντρα. Καμμι λλη καλβα απ' σο μποροσα να δω, δεν εχε κτι παρμοιο. τσι τρβηξα προς αυτ τη καλβα που καμρωνε με τη μντρα της κι υπακοοντας στα θιμα της περιοχς, σταμτησα με το λογο μου περπου εκοσι γιρδες μακρι, για να περιμνω μχρι κποιος απ τους κατοκους να προσξει τη παρουσα μου.
     πως λες οι λλες καλβες, δεν εχε πρτα, μνον ν νοιγμα πνω στο οποο, τη νχτα, τοποθετοσαν απ τη μσα μερι να εδος διχτιο απ κλαδκια και ραβδι που τα δνανε πνω στους στλους. Οι τοχοι τανε φτιαγμνοι απ κλαδι δεμνα μεταξ τους με λουρδες απ φλοδες δντρων κι αναρριχητικν φυτν. τσι, αν κποιος απ τους επικσκπτες φρ περμενε σε κποιαν απσταση απ το σπτι, μχρι να τονε καλσουνε να περσει, μπορουσε να βλει λους τους κατοκους σε πολλς βολες καταστσεις. Βρισκμουν εκε μνο για να λεπτ ταν εμφανστηκε μια Ινδινα. Με κοταξε απ πνω ως κτω κι επε:
 -"Μπουνας τρδες, σενιρ", κι αμσως μετ. "Περστε σενιρ, τοτο το ταπειν σπτι εναι δικ σας".
     Ξεπζεψα, δεσα λογο και μουλρι σ' να δντρο και μπκα στη καλβα. Ανακλυψα πως η Ινδινα που με εχε χαιρετσει ταν η γυνακα του παλιο μου γνριμου του Σλι. Αφο με αναγνρισε, επανλαβε το χαιρετισμ της πιο εγκρδια. Αναγκστηκα να καθσω σε μια παλι ετοιμρροπη πλεχτ καρκλα που προφανς τανε το καμρι του σπιτιο. Μου επε πως ο ντρας της θα επστρεφε που να 'ναι. ταν ξω στη πεδιδα και προσπαθοσε να πισει να νεαρ μοσχρι που πρεπε να το δει ο γιατρς, γιατ το 'χε τρυπσε με τα κρατ του νας μεγαλτερος ταρος και τρα οι πληγς του εχαν μαζψει πον.
     Δεν εχε περσει πολλ ρα ταν κουσα τον Σλι να προστζει ν αγρι ν' ανοξει τη πλη της μντρας και να οδηγσει μσα το μοσχρι. Μπκε μσα. Χωρς να δεξει στω τη παραμικρ κπληξη μου σφιξε το χρι κι πειτα σωριστηκε σε μια πολ χαμηλ, κακοφτιαγμνη καρκλα.
 -"Δεν χεις καμμιν εφημερδα μαζ σου; Ανθεμ με αν χω διαβσει δει εφημερδα τους τελευταους οχτ μνους και πστεψ με φλε, θα 'θελα να ξρω τ γνεται στον ξω κσμο".
 -"χω μαζ μου την Εξπρς του Σαν Αντνιο. Καταδρωμνη και τσαλακωμνη, εναι πντε βδομδων".
     Ζτησε απ τη γυνακα του τα γυαλι του, που τα ξετρπωσε ανμεσα απ τα φοινικφυλλα της σκεπς. Τα φρεσε μ' ναν αργ, σχεδν τελετουργικ τρπο. Καθς τα τακτοποιοσε προσεχτικ πνω στ' αυτι του επε:
 -"Αουρλια, φρε στον καμπαγρο κτι να φει. Εναι πεινασμνος".
     Απ κθε σελδα διβασε δυο γραμμς. πειτα γνεψε σα να 'θελε να εγκρνει σα λγονται στην εφημερδα. Τη δπλωσε σκεφτικς σα να χνευε ακμα τις γραμμς που διβασε, βγαλε τα γυαλι, σηκθηκε, βαλε ξαν τα γυαλι κπου ανμεσα στα φοινικφυλλα της σκεπς και τλος χωσε τη διπλωμνη εφημερδα πσω απ 'να ξλο στηριγμνο πνω στον τοχο, χωρς να πει 'ευχαριστ'. Γρισε στη θση του, σταρωσε τα χρια κι επε:
 -"Που να πρει, εναι πραγματικ απλαυση να διαβζεις μιαν εφημερδα και να ξρεις τ συμβανει στον κσμο".
     Η επιθυμα του για εφημερδα εχε ικανοποιηθε πλρως απλς κοιτζοντας μια κι τσι μποροσε να ξεκουραστε επαναπαυμνος πως οι νθρωποι πσω στη πατρδα εξακολουθοσαν να τις τυπνουν. Αν υποθσουμε πως εχε διαβσει πως οι μισς ΗΠΑ κι ολκερος ο Καναδς εχαν εξαφανιστε απ προσπου γης, εμαι σγουρος πως θα 'χε πει: "Θε μου, τρα πως σου φανεται πλι και τοτο; Εγ δεν νιωσα τποτα δω πρα. Τλος πντων πρματα σαν αυτ συμβανουν μερικς φορς, τσι δεν εναι;" Κατ πσα πιθαντητα δε θα 'χε δεξει καννα σημδι κπληξης. Ττοιος νθρωπος ταν.
 -"ρθα εδ για να πισω αλιγτορες".
 -"Αλιγτορες επες; Θαυμσια. Υπρχουνε χιλιδες εδ. Ελπζω να τους πισεις λους. Δε μπορ να τους διξω απ' τις αγελδες και τα μοσχρια μου. Δημιουργον τσους πολλος καταραμνους μπελδες. Και το χειρτερο απ' λα εναι πως ο γρος κατηγορε εμνα. Λει σ' λο τον κσμο πως πουλω τις νεαρς αγελδες και τσεπνω λα τα λεφτ, εν στη πραγματικτητα τις τρν οι αλιγτορες, οι τγρεις και τα λιοντρια, που η ζογκλα εναι φσκα απ δατα. Στο λω γω, ο γρος που του ανκουν λα τοτα, εναι πολ πρστυχος. Πς μπορ να πουλσω μια γελδα, ακμα και μια πολ μικρ οτιδποτε λλο, χωρς να το ξρουν λοι εδ πρα; χι πες μου. Αλλ εναι τσο πρστυχος ο γρος και τσο βρμικος στη ψυχ, ττοιος εναι. Αν δεν μουν εδ να προσχω την ιδιοκτησα του, παρνω ρκο πως δε θα του 'χε μενει οτε μια γελδα. Αλλ ο διος φοβται να ζσει δ σ' αυτ τον αγριτοπο γιατ εναι φοβητσιρης, να τ εναι".
 -"Πρπει να 'χει λεφτ".
 -"Λεφτ, μτια μου; Ποις μλησε για λεφτ; Θλω να πω δεν χει πολλ μετρητ. Εναι λα ακνητη περιουσα και ζωνταν. Μνο, ξρεις, το πρβλημα εναι πως τρα πια δεν υπρχει τποτε ασφαλς εδ, οτε τα κτματα και τα ζα ακμα λιγτερο. Κι λα τοτα, εξ αιτας εκενων των αλητν των 'αγρατστας', ξρεις. Τλος πντων, συμφων απολτως μαζ σου πως εδ μπορες εκολα να πυροβολσεις καμμι κατοστ αλιγτορες. Ολκερα κοπδια μπορες να πυροβολσεις, αν τους κυνηγσεις. Υπρχουν ανμεσ τους γρικα θερα που 'ναι δυναττερα απ το βαρτερο μοσχρι κι εναι και σκληρ καρδια, αυτο οι γιγαντιαοι αρσενικο αλιγτορες. Αν σε πισει κανες απ' αυτος φλε, δεν απομνει τποτα απ σνα για να πει την ιστορα. Αλλ τρα που το σκφτομαι, γιατ δε κυνηγμε πρτα μια νστιμη αντιλπη";
 -"Υπρχουνε και πολλς αντιλπες εδ;" ρτησα.
 -"Πολλς δεν εναι η κατλληλη λξη, αν ρωτσεις να παλι. Απλ πηγανεις μες στους θμνους κει πρα. Αφο περπατσεις, ας πομε τρακσα πδια, απλ κατεβζεις το πλο σου και πυροβολες σα μπρος σου. πειτα περπατς ξαν καμμι κατοσταρι πδια πνω-κτω στην δια κατεθυνση κι εκε θα βρεις την αντιλπη σου ξερ πνω στο χμα και συχντερα ακμα θα βρεις δυο να περιμνουν να τις μεταφρεις. τσι εναι δω πρα. Θα σου πω τι μπορομε να κνουμε. Μενε δω μαζ μου μερικς μρες. Οι αλιγτορς σου, προς τα πνω προς τα κτω στο ποτμι, δε θα το σκσουνε. Θα περιμνουν μ' ευχαρστηση μερικς μρες ακμα για να πας εσ να τους πισεις. Τ μρα εναι σμερα; Πμπτη; Θαυμσια. Δε θα μποροσες να 'χες διαλξει καλτερη μρα. Η γυνακα μου θα φγει αριο με τα παιδι για να επισκεφτε τους δικος της. Θα τους πω γω στο σταθμ του τρνου. Μεθαριο θα 'μαι πλι πσω. Απ κενη τη μρα και μετ θα 'μαστε ολομναχοι εδ και μπορομε να κνουμε και να ζσουμε πως μας αρσει. να απ τα κορτσια της γειτονις θα 'ρθει εδ και θα κνει λο το μαγερεμα και το νοικοκυρι".

                        .....................

                              Σντομη Περληψη και Σχλιο δικ μου

     Πριν χρνια εχα δει μια ταινα κωμικ. νας αγροκος πιλτος μονοπλνου πνω απ την ρημο που βρσκονταν οι Βουσμνοι, αφο πιε να μπουκλι κκα-κλα, το πταξε απ το συρμενο τζμι του σκφους. Εκενο πγε κι πεσε καταμεσς στο καταυλισμ. Οι Βουσμνοι, λας φιλσυχος, ειρηνικς κι μαθος σε ττοια πρματα, αναταρχθηκαν απ το ερημα. Επειδ πεσε απ τον ουραν, θεωρσανε πως τανε σταλμνο απ τους Θεος. Κι εν πριν ζοσαν μιαν συχη ζω κι επιβινανε θαυμαστ καταμεσς της ερμου (το επαναλαμβνω) ξαφνικ βρεθκανε μπρος σ' ν ανυπρβλητο πρβλημα. Το μπουκλι ντας σκληρ κανε για να σωρ δουλεις. λοι το χρειαζντουσαν ξαφνικ, εκε που πρτα κναν αλλις τις δουλις τους. Το μπουκλι μως δυστυχς ταν μνον να. Αυτ φερε κτι νο στη φυλ: την ριδα. Με αποτλεσμα, το μπουκλι να σπσει σχεδν να νεαρ κεφλι. Ττε ο αρχηγς της φυλς εκνευρισμνος τους βαλε τις φωνς, πρε το "θεκ" αντικεμενο και πγε μακρτερα να το θψει στη γης. Η ειρνη κι η ηρεμα στο καταυλισμ αποκατασταθκανε πραυτα. Μχρι που μια αινα μυρστηκε το αμα στο πτο του μπουκαλιου, σκαψε, το ξθαψε και το πρε στο στμα για να το γλψει με την ησυχα της. Δυστυχς γι' αυτν -και τους Βουσμνους- την εντπισε μια λαινα και τη κυνγησε. Η αινα το 'βαλε στα πδια με το μπουκλι στο στμα αλλ μετ απ μερικ μτρα παλαβς τρεχλας το αμλησε κι εξαφανστηκε. Το μπουκλι δεν ενδιφερε τη λαινα αλλ το βρκε νας μικρς Βουσμνος και το ξανφερε στον καταυλισμ, που... φανταστετε τ γινε! Οι σοφο συνεδρισανε κι αποφασσανε να στελουνε τον πιο μπειρο εξ αυτν με το "ιερ" αντικεμενο πολ μακρυ, στην κρη της γς, πως επανε, για να το επιστρψει πετντας το στους Θεος, γιατ πως θα τους εξηγοσε, "δε το χρειζονταν να τσο κακ πργμα που φερε τσο θρνο στη φυλ τους".
     Αυτ το κομμτι που διηγθηκα εναι απ την αυστραλιαν ταινα του Τζιμι Ις, "Κι Οι Θεο Τρελλθηκαν" ("The Gods Must Be Crazy" σκην: Jamie Uys, 1980) κι ταν μχρι πριν διαβσω τον Τρηβεν, ,τι πιο αντικαπιταλιστικτερο εχα διαβσει δει στη ζω μου. Μετ ρθε το "Γεφρι Στη Ζογκλα".
     Η ιστορα αυτ συνσταται στο εξς επεισδιο: νας μικρς πφτει απ τη γφυρα και πνγεται κι ο συγγραφας λεπτομερς μας περιγρφει τα πριν και μετ το συμβν, πεπραγμνα. χει χιομορ, αλλ και μ' κανε να δακρσω σε πολλ σημεα του. Η γραφ του εναι ευγενικ, λιτ, μορφη χωρς τα ηλθια -ενοτε- καλολογικ στοιχεα και τις περικοκλδες που απλ πινουνε χρο τζμπα. Πουθεν δε δεχνει φανατισμ εμμον. Πουθεν δε κατηγορε ανοιχτ και πουθεν δε παρνει το μρος επσης. Αλλ ο τρπος που μιλ, ο τρπος που γρφει-περιγρφει την απλ αυτ ιστορα εναι πολ εγλωττος.
     Ο Αριστοφνης μεινε κλασσικς γιατ πουθεν δε καταφρεται κατ' εναντον του πολμου, αντθετα υμνε τα της ειρνης. Ο Τρηβεν δε πολεμ τον καπιταλισμ και τον παρλογο πλουτισμ την απληστα, κατ κριο λγο. Υμνε τη φτχεια περιγρφοντς τη με τρπο γλυκτατο και πατσσει με στιβαρ αρατο χρι τους λγους που οδηγον διατηρον αυτ τη φτχεια. Στον ττλο αυτο του ρθρου βαλα Ευγενικς Λγιος Επανασττης. Ευγενικς για τους λγους που ανφερα ανωτρω. Λγιος γιατ εν η γραφ του δεχνει ναν νθρωπο που υποτθεται διηγεται τις ιστορες (Γκηλς) και που δεν εναι δα και σπουδαγμνος, η λεπττητα, το φος κι η γραφ αυτ καθ'αυτ μαρτυρ νθρωπο μορφωμνο και καλλιεργημνο. Μα το κυριτερο: εναι και βαθι, βαθτατα συναισθηματικς κι ευασθητος παρλη τη τραχει του προκλυψη. Κι αυτ το λω υπεθυνα γιατ εναι απστευτος ο τρπος που χειρζεται τις λεπτς, λεπττατες, λεπτομρειες (πλεονασμς απαρατητος) κατ τη διρκεια λης αυτς της εξιστρησης. Λεπτομρειες που νας απλς ημιανασθητος καταγραφας δε θα τις πρσεχε καν. Αυτ εναι που απογεινει το συγκεκριμνο -αλλ και τ' λλα του- βιβλο. Οι μικρς λεπτομρειες της φτχειας, της ζως, των προβλημτων, των ηθν αυτν των φτωχοδιαβλων των Ινδινων, που δεν χουνε στον λιο μορα. Τους λατρεει καθς τους θωπεει τρυφερ γρφοντας αυτ την ιστορα, ακμα και στις πιο τραχεις στιγμς της εξιστρησης.
     Το μικρ αγορκι που πνγεται πφτωντας απ το γεφρι, εναι σκανταλιρικο, ζωηρ, αγαπηττατο και γλυκτατο, γεμτο ζω και χαρ κι εν λατρεει τους γονες του, με τον μεγλο του αδερφ χει πραγματικ ψχωση! Τονε λατρεει εναι λγο! Παλαβνει και μνο στη θα του και κνει τομπες, χαρς, πηλλες, και τ δε κνει; Τονε καβαλλει στο λαιμ, τον αγκαλιζει, τονε φιλ, τονε προκαλε να παλψουνε κι να σωρ, σαν να μικρ κουτβι ταν βλπει τον κρι του που 'χεν ρα να τονε δει... Ο αδερφς αυτς, εναι ο μεγλος και ...τρανς, γιατ δουλεει στο Τξας σε μιαν εταιρεα πετρελαων, που λυμανεται και τη περιοχ στην οποα διαδραματζεται η ιστορα, κι χει επισκεφτε για λγες μρες με δεια το πατρικ και φανταστετε μνο τη χαρ του μικρο. Δε κρατιται με τποτα το κακμοιρο. Τ χαρς τ πδουλους... τ τ τ... Κι ο αδερφς μως δε πει πσω! Λατρεει κι αυτς το μικρ του αδερφ και του φρνει απ το Τξας να ζευγαρκι παποτσια κι να ζευγαρκι καλτσολες για τα ποδαρκια του, που περπατνε γυμν. Ο μικρς μ χοντας φορσει ποτ του παπουτσκια, τα βζει μνο και μνο για να ευχαριστσει τον λατρεμνο του αδερφ. Κι εναι -τραγικ ειρνεια- αυτ ακριβς τα παποτσια που στνουνε το μισ κομμτι αυτς της τραγωδας. Γιατ μη περπατντας σωστ, παραπατ και πφτει απ τη γφυρα στο ποτμι, πρμα που αν τανε ξυπλητος δε θα το πθαινε. Το λλο μισ εναι η τσιγκουνι της εταιρεας που 'φτιαξε τη γφυρα για να βοηθσει τα συμφροντ της, αλλ σκφτηκε πως εναι πεταμνα λεφτ το να της προσθσει κι να προστατευτικ κιγκλδωμα, που αν υπρχε, πλι δε θα υπρχε ιστορα, πως μας λει σαφς κι ο διος ο συγγραφας.
     Τα παποτσια, για το μικρολι εναι το μπουκλι της ταινας που προανφερα: νας νεοπλουτισμς, νας νεωτερισμς που σε κοινωνες που δεν τον χουνε δε μπορονε και να τον υποστηρξουν ανλογα. Το αγορκι κηδεεται με λες τις φτωχικς τιμς απ την οικογνεια αλλ κι λους τους γετονες κι ολκερο τον καταυλισμ, μα τ να το κνεις; Η αιτα θαντου εναι λλη! Η πραγματικ αιτα εναι η παροσα κοινωνικ διαστρωμτωση, που αδιαφορε για τους μικρος αυτος ρωες. Κι τσι προσθεσα και το Επανασττης στον ττλο, γιατ εξν απ το βιογραφικ του που τονε καταδεχνει σαν ττοιο, χουμε το κυριτερο (βσει των διων των λγων του) στοιχεο που το αποδεχνει: το τερστιας αξας ργο που μας φησε παρλο που δε το βρσκει εκολα κανες πια -κι σως εναι προφανες οι λγοι.
     Κι αν στην εποχ του υπρχε πιθαντητα ελπδας κι αγνα και μσω της συγχρεσης, θαρρ πως πια στην εποχ μας, η "ειρηνικ" επανσταση κι η συγχρεση εναι μια ακμα χμαιρα, μια ακμα ουτοπα. χει παρλθει ο χρνος της προ πολλο. Η πραγματικτητα μας προδδει πντα.
     Θα κλεσω αυτ το ρθρο με τη φρση του διου του συγγραφα:

                     "Ζτω ο κσμος που 'ναι τσον αστεος για να ζεις"


                                            Μρτης 2015

                        Πτροκλος Χατζηαλεξνδρου

 

 

Web Design: Granma - Web Hosting: Greek Servers