-


Dali &









/




 
 

 

Camus Albert:

     Σ' αυτ το σμπαν, η δημιουργα εναι ο μοναδικς τρπος για να διατηρσεις τη συνεδησ σου και να προσδιορσεις τα γεγοντα. Το να δημιουργες σημανει πως ζεις δυο φορς. Αλμπρ Καμ

           

                                                          Βιογραφικ

     Ο Αλμπρ Καμ ( Albert Camus , 7/11/1913 – 4/1/1960) τανε Γλλος φιλσοφος, λογοτχνης και συγγραφας, ιδρυτς του Theatre du Travail (1935), για το οποο δολεψε ως σκηνοθτης, διασκευαστς κι ηθοποις. Απ τα 47 χρνια της ζως του τα 27 τα ‘ζησε στην Αλγερα και τα 20 στη Γαλλα, συστηντανε δε, ως γιος ενς οιναποθηκριου και μιας παραδουλετρας, ανιψις βαρελοποιο. Με τη μητρα του εχε μα πολ ιδιατερη σχση. Χαρακτηριστικ εναι τι της αφιρωνε τα βιβλα του με την επισμανση σ’ αυτ που δε θα μπορσει να το διαβσει ποτ, γιατ ταν αγρμματη. Χρωστ σχεδν εξσου τη φμη του στα μυθιστορματ του «Ο Ξνος» & «Η Πανοκλα», στα θεατρικ του ργα «Καλιγολας» & «Οι Δκαιοι» και τλος στα φιλοσοφικ του δοκμια «Ο Μθος Του Σσυφου» & «Ο Επαναστατημνος νθρωπος». Τιμθηκε το 1957 με το Βραβεο Νμπελ Λογοτεχνας.
     Γεννθηκε στις 7 Νομβρη 1913 στην Αλγερα απ πατρα Γλλο χωρικ, μητρα Ισπανδα και μεγλωσε μες στην νδεια. Εχε ναν ακμη μεγαλτερο αδελφ. Ο πατρας του, αλσατικς καταγωγς Λυσιν, εργαζταν για ναν μπορο κρασιο σε οινοπαραγωγικ κτμα κοντ στο Μοντοβ (Mondovi) της Αλγερας, που γεννθηκε κι ο Αλμπρ. Επιστρατεθηκε μως τον Σεπτμβρη του 1914 κι ο τραυματισμς του στη μχη του Μρνη τον οδγησε στο θνατο στις 17 Οκτβρη 1914. Ο μικρς Αλμπρ θα γνωρσει τον πατρα του μσα απ μια φωτογραφα και μια σημαντικ οικογενειακ ιστορα: τη περιγραφ της ντονης αποστροφς που ‘δειξε ο πατρας του στο θαμα μιας εκτλεσης. Μετ το θνατο, η οικογνεια εγκαθσταται στο Αλγρι.
     Ο Καμ κνει τις σπουδς του χοντας την υποστριξη των καθηγητν του, μεταξ των οποων βρσκουμε και τον Ζαν Γκρενι, που θα παρουσισει στον μαθητ του το ργο του Ντσε. Ξεκιν να γρφει πολ νος και τα 1α του κεμενα φιλοξενονται στο περιοδικ Sud το 1932. Μετ το απολυτριο λυκεου (bac) παρνει πτυχο ανωττων σπουδν στη φιλολογα (lettres), της Φιλοσοφικς Σχολς, αλλ η φυματωση (στα 1930 εχε την πρτη του κρση) τον εμποδζει να περσει το διαγωνισμ πιστοποησης που θα του επτρεπε ν’ ασχοληθε με την εκπαδευση (agrégation). Για λγους υγεας αποχωρε απ την οικογενειακ εστα. Μνει για λγο σε ναν θεο του χασπη το επγγελμα και δημοκρτη, υπρμαχου των ιδεν του Βολτρου, κι πειτα αποφασζει να ζσει μνος. Για να τα βγλει πρα παραδδει ιδιατερα μαθματα και κνει διφορες δουλεις.



     To 1935, ξεκιν το «L' Envers et l' Endroit», που θα εκδοθε 2 τη μετ. Ιδρει το Θατρο της Εργασας (le Théâtre du Travail) στο Αλγρι, που αργτερα (1937) μετονομζει σε Θατρο της Ομδας. Στο μεσοδιστημα, αποφασζει να εγκαταλεψει το Γαλλικ Κομμουνιστικ Κμμα 2 χρνια μετ την εγγραφ του σε αυτ. Εργζεται στην εφημερδα Front populaire (Λακ μτωπο), του Πασκλ Πι (Pascal Pia). Η ρευνα που κνει «Μιζρια της Καμπυλας» θα συναντσει αντιδρσεις. Το 1940, η κυβρνηση της Αλγερας θ’ απαγορεσει την εφημερδα και θα φροντσει να μη ξαναβρε δουλει ο Καμ. Εγκαθσταται στο Παρσι κι εργζεται ως γραμματας σνταξης στην εφημερδα Paris-Soir. Κενη τη περοδο θα δημοσιεσει τον «Ξνο» (L' Étranger, 1942) και το δοκμιο «Ο Μθος Του Σσυφου» (Le Mythe de Sisyphe, 1942) και θ’ αναπτξει τις φιλοσοφικς του θσεις. Σμφωνα με τη δικ του ποψη περ ταξινμησης του ργου του, αυτ τα ργα υπγονται στον κκλο του παραλγου -που θα συμπληρωθε αργτερα με τα θεατρικ ργα «Η Παρεξγηση» (Le Malentendu) & «Καλιγολας» (Caligula, 1944).



     Το 1943 προσλαμβνεται ως εκδτης απ τον εκδοτικ οκο Gallimard, και κατ τη κατοχ της Γαλλας απ τους Ναζ, υπρξε ενεργς στην αντσταση, γρφοντας κι χοντας την αρχισυνταξα για την παρνομη εφημερδα Combat (Μχη), που συγκντρωσε μερικς απ τις σημαντικτερες υπογραφς Γλλων αριστερν διανοουμνων, ταν ο Π. Πια κλθηκε να προσφρει απ λλες θσεις στη Γαλλικ Αντσταση. Το 1947, διαφωνντας με τη συντακτικ ομδα της εφημερδας, την εγκαταλεπει. Συνεχζει το λογοτεχνικ ργο με τη παραγωγ του κκλου της εξγερσης, που περιλαμβνει να απ τα γνωσττερα μυθιστορματ του, τη «Πανοκλα» (1947), αλλ κι λλα ργα, λιγτερο δημοφιλ: «L' État de siège» (1948), «Οι Δκαιοι» (1949) & «Ο Επαναστατημνος νθρωπος» (L' Homme révolté) (1951).

   «λα γνονται απ μια συνθεια. Εμαστε γελοοι αριθμο μιας κοινωνας που ενεργε απ συνθεια, μισομε αγαπμε απ συνθεια και σκεπτμαστε τα μεγλα προβλματα απ συνθεια».

     Το 1952 ρχεται σε ρξη με τον Σαρτρ με τη δημοσευση στο περιοδικ Μοντρνοι καιρο (Les Temps modernes) του ρθρου απ τον Ανρ Ζανσν (Henri Jeanson) που προσπτει στην εξγερση του Καμ τι εναι εκ προθσεως στατικ. Το 1956, στο Αλγρι, πρτεινε τη πολιτικ ανακωχ εν μαινταν ο πλεμος. Εκδδει τη «Πτση» (La Chute), να απαισιδοξο βιβλο.



     Επισκφθηκε την Ελλδα στις 28 Απρλη 1955 κι εχε δσει διλεξη στο Γαλλικ Ινστιτοτο της Αθνας. Τη συζτηση αποτπωσε στο μαγνητφωνο ο ποιητς Ανδρας Εμπειρκος. Κενη την εποχ, οι μνμες του Εμφυλου στη χρα μας ταν ακμα νωπς, εν ο Καμ εχεν δη υπογρψει επιστολ συμπαρστασης στους αριστερος που ‘χανε καταδικαστε σε θνατο (1949), εν αργτερα κρτησε την δια στση και για τους αγωνιστς της Κπρου. Ο διος παραδχτηκε:

   «Πργματι, υπρξε γαλλικ εθνικ αλληλεγγη κι υπρξε κι ελληνικ εθνικ αλληλεγγη: η αλληλεγγη της οδνης. Αυτ την αλληλεγγη μπορομε να τη ξαναβρομε κθε στιγμ κι χι μνο με το νδυμα της οδνης».

     Κατ τη συζτηση αυτ, απντησε και στην ερτηση: «Πο εναι η ελευθερα την οποα διεκδικετε;», που του θεσε μια μαθτρια:

     «Η νευ ρων ελευθερα εναι το αντθετο της ελευθερας. Την νευ ορων ελευθερα μνον οι τραννοι μπορον να την ασκον. Ο Χτλερ ταν νας σχετικ ελεθερος νθρωπος, ο μνος λλωστε απ λη την Αυτοκρατορα του. Αλλ αν θλουμε να ασκσουμε μια αληθιν ελευθερα, αυτ δε μπορε να ασκηθε μνο προς το συμφρον το ατμου που την ασκε. Η ελευθερα εχε πντα ως ριο την ελευθερα των λλων».

      Το 1957, στις 10 Δεκμβρη, πιο συγκεκριμνα, τιμται με το Βραβεο Νμπελ Λογοτεχνας για το σνολο του ργου του,  μια ελχιστη αναγνριση για το μγεθος του ανσυχου πνεματος του,
     Ο Καμ βρσκει τον θνατο στις 4 Γενρη 1960, πριν προλβει να συμπληρσει τα 47 του, σε αυτοκινητικ ατχημα στο (Πτι) Βιλμπλεβν της Υν (Yonne), Ο δρμος εναι γεμτος πγο ταν, επιστρφει στο Παρσι απ τη Προβηγκα, που εχε περσει τις χειμερινς του διακοπς. κι ο οδηγς και συγγενς του στενο του φλου, κι εκδτης του, Γκαλιμρ, (μαζ τους ταξιδεουν η σζυγς κι η κρη του) παρεκκλνει της πορεας του, χνει τον λεγχο του εντυπωσιακο αυτοκιντου μρκας Facel-Vega και προσκροει σε πλτανο.  Ο απεγκλωβισμς των επιβατν απ τα συντρμμια κρατει ρες, αλλ για τον Καμ εναι δη αργ. Ο θνατς του νομπελστα συγγραφα ταν ακαριαος. Ο Γκαλιμρ ανασρεται ζωντανς, αλλ σοβαρ τραυματισμνος. Θα αφσει τη τελευταα του πνο 5 μρες αργτερα. Η γυνακα του κι η κρη του γλτωσαν με μικρ τραματα.
     Υπερβολικ ταχτητα επικνδυνο αυτοκνητο; Οι εφημερδες της εποχς κνουν λγο για υπερβολικ ταχτητα (130 χλμ/ω), αδιαθεσα του οδηγο σκσιμο του ελαστικο, αλλ ο συγγραφας Ρεν Ετιμπλ διαβεβαινει τι μετ απ επμονες μελτες εχε στα χρια του αποδεξεις τι η Facel-Vega ταν να κινητ φρετρο - ωστσο καμα εφημερδα δε δχτηκε να τις δημοσιεσει. «Αυτ το αυτοκνητο εναι τφος», φανεται πως εχε προειδοποισει τον Γκαλιμρ πριν το ταξδι. Αργτερα υποστριξε πως εχε αποδεξεις για κατασκευαστικ ελαττματα της Facel-Vega.



     Ο θνατς του συγκλνισε τη γαλλικ κοιν γνμη κι χι μνο. Μλις στα 46 του χρνια, εχε κερδσει περοπτη θση στο βθρο της γαλλικς κουλτορας ως φιλσοφος, συγγραφας, δημοσιογρφος, αλλ κι αθερπευτος γυναικς. Εχε γρψει μυθιστορματα που θα γνονταν σημεα αναφορς στη παγκσμια λογοτεχνικ ιστορα και που τον εχαν κατατξει στην ελτ της παγκσμιας λογοτεχνας και διανησης. Η αντθεση του με τον πλεμο στην Αλγερα τον εχε φρει στο προσκνιο της πολιτικς σκηνς, που με τις σκψεις, τη κριτικ και τις παρεμβσεις του, κανε πολλος εχθρος.
     Πολλ χρνια αργτερα εδε το φως της δημοσιτητας μια να εκδοχ του δυστυχματος. Η εφημερδα Corriere della Sera, υποστριξε πως το δυστχημα ταν οργανωμνο απ τη KGB ως απντηση στη κριτικ που ‘χεν ασκσει ο Καμ στην ΕΣΣΔ και συγκεκριμνα σε ρθρο που γραψε το 1957. Σε κενο, κατηγοροσε τον υπουργ Εξωτερικν της ΕΣΣΔ, Ντμτρι Σεπλοφ για τα γεγοντα στην Ουγγαρα το 1956, που τα χαρακτριζε σφαγς του Σεπλοφ. Προφανς σε αυτς τις περιπτσεις, η αλθεια δεν εναι εκολο να εξακριβωθε. Το μνο ββαιο εναι τι φυγε σε μια ηλικα που εχε ακμη πολλ να προσφρει στη λογοτεχνα, το θατρο, τη πολιτικ και τη δημοσιογραφα.
     Ο διος λεγε στους φλους του τι «δεν υπρχει τποτα πιο σκανδαλδες απ τον θνατο ενς παιδιο και τποτα πιο παρλογο απ το θνατο σε τροχαο δυστχημα».
     Στη τσπη του σακακιο του Καμ η αστυνομα θα βρει το εισιτριο του τρνου με το οποο σκπευε να επιστρψει, πριν του προτενει ο φλος του να ταξιδψουν με το αυτοκνητ του. Βρκαν ακμη 144 σελδες απ το χειργραφο μυθιστορματος με ττλο «Ο Πρτος νθρωπος», που δε πρλαβε να τελεισει.
     Τφηκε στο Λουρμαρν (Lourmarin) της Βωκλζ (Vaucluse), που εχε αγορσει μια κατοικα.



     Στο περιθριο των κυραρχων φιλοσοφικν ρευμτων ο Καμ επμεινε στον στοχασμ πνω στην ανθρπινη κατσταση. Αρνομενος να εκφρσει ομολογα πστης στο Θε, στην ιστορα στη λογικ, ρθε σε αντθεση με τον Χριστιανισμ, τον Μαρξισμ και τον Υπαρξισμ. Δε σταμτησε ποτ τη πλη ενντια στα ιδεολογματα και τις αφαιρσεις που αποστρφονται την ανθρπινη φση.
     Για το βιογρφο του, Ολιβι Τοντ, ταν νας επικνδυνος συγγραφας αμφισβητντας το ιδεολογικ δγμα τι ο σκοπς αγιζει τα μσα. Δεν αποδχεται τον σουρεαλισμ, χαρακτηρζοντς τον παρωχημνο πνευματικ κνημα, αλλ, αντθετα, αντιλαμβνεται το παρλογο με την ννοια του αντιφατικο, του μη λογικο. Δε θεωρε λογικ εκενο που σκφτεται, αλλ εκενο που αισθνεται λογικ, αναφροντας σ' να απ τα πρτα του ρθρα τι η Τχνη δεν αντχει τη λογικ.      Ο βιογρφος του γρφει για τη σχση του με τη δημοσιογραφα:

   «Πολλο συγγραφες γεννιονται απ τη δημοσιογραφα. λλοι τσοι θβονται απ’ αυτν. Ο Καμ ξεκιν αντστροφη κνηση. Ξρει δη να στνει το σκηνικ, να τοποθετε τα πρσωπα. Το δπλωμα της φιλοσοφας του εναι χρσιμο: αναζητε το νημα κτω απ τα γεγοντα».

   Μεγαλωμνος μσα στην ανχεια, ορφανς απ πατρα, γιος γυνακας αναλφβητης αυτ δεν τον περιρισε απ το να αναδειχθε σε ναν ντρα του πνεματος που ρισε τη φιλοσοφα και τη σκψη του 20ου αινα. Εραστς της διαγειας στο πνεμα, της ειρωνεας και πολμιος της φονικς βας και του ανθρπινου πθους για το θνατο. Πντα επκαιρος και επικριτικς, ανθρωπιστς και διαχρονικς, αλλ η φυματωση, μια αρρστια που τον ταλαιπωροσε απ τα χρνια της εφηβεας του, τον εμπδισε να γνει ετε καθηγητς, ετε ποδοσφαιριστς (να θλημα που για τον διο εκθτει καλτερα απ λα τον χαρακτρα των ανθρπων). Πολιτικ και δημοσιογραφα χουν αξες ασμβατες κατ’ αυτν, καθς ο πολιτικς αποκρπτει την αλθεια, εν ο δημοσιογρφος οφελει να την ξεσκεπσει, χαρακτηρζοντας το δημοσιογρφο ιστορικ του μεσου.



     Ο Αλμπρ Καμ παραδθηκε στη διαρκ εναλλαγ για να αποφγει τη συνθεια, ωστσο διατρησε μα και μοναδικ ως την στατη μρα της ζως του: να γρφει για τους ανθρπους, για τα παθματα της ψυχς και για το παρπονο των εγκλεστων στον εαυτ τους ανθρπων. Το σνολο του ργου του (αριθμε 30 βιβλα) εχεν ευρτατη απχηση και μεταφρστηκε στις περισστερες χρες. ταν ο κατ' εξοχν ανθρπινος συγγραφας, ο κατ' εξοχν ανθιστμενος στη κωμωδα της καθημεριντητας, ο πραγματικς αναλυτς των μταιων πρξεων, πως γρφει ο διος θλοντας να χαρακτηρσει την αγωνα του θαντου.

ργα του:

Μυθιστορματα

L'Étranger (Ο Ξνος, 1942) μτφ. Γ. Γεραλς, «ΒΙΠΕΡ»
L'Étranger (Ο Ξνος, 1942) μτφ. Γ. Κτσιρας, Δαδαλος, 1955
L'Étranger (Ο Ξνος, 1942) μτφ. Κ. Δοφλιας, εκδ. ΔαμιανςLa Peste (Η Πανοκλα 1947) μτφ. Θ.Κωστπουλος, ΒΙΒΛΙΟΑΘΗΝΑΚΗ
La Chute («Η πτση», 1956) ελλην. μετφρ. Λ.Πολενκης, «ΑΓΚΥΡΑ» και Ιω.Ευθυμιδου, «ΓΡΑΜΜΑΤΑ»
La Mort heureuse («Ο ευτυχισμνος θνατος» - πρδρομο ργο του Ξνου, γρφτηκε το 1936-1938, εκδθηκε μετ θνατον το 1970) ελλην. μετφρ. Ν.Κυριακοπολου, «ΒΙΠΕΡ»
Le Premier Homme («Ο πρτος νθρωπος», ημιτελς, δημοσιεθηκε μετ θνατον το 1995)

Διηγματα

L'Exil et le Royaume («Η εξορα και το βασλειο», 1957)

Θεατρικ

Caligula («Καλιγολας», γρφτηκε το 1938, ανβηκε το 1945)
Le Malentendu («Η παρεξγηση», 1944)
L' Etat de Siege («Κατσταση πολιορκας», 1948)
Les Justes («Οι Δκαιοι», 1949)

Δοκμια κ.λ.π.

Révolte dans les Asturies («Εξγερση στις Αστουρες», 1936)
L'Envers et l'Endroit («Απ' την καλ κι απ' την ανποδη», συλλογ δοκιμων, 1937)- ἑλλην. μετφρ. Ἰνης Λὸ Σκκκο, ἐκδ. Ρογκας.
Noces («Γμοι», δοκμια και εντυπσεις, 1939) - ἑλλην. μετφρ. Ἰνης Λὸ Σκκκο, ἐκδ. Ρογκας.
Le Mythe de Sisyphe («Ο μθος του Σσυφου», δοκμιο για το παρλογο, 1942) - ἑλλην. μετφρ. Ἰνης Λὸ Σκκκο, ἐκδ. Ρογκας.
L'Homme révolté («Ο επαναστατημνος νθρωπος», 1951) ελλην. μετφρ. Τζολια Τσακρη, «ΜΠΟΥΚΟΥΜΑΝΗΣ»
L'Été («Το καλοκαρι», δοκμιο, 1954)
Lettres à un ami allemand («Γρμματα σ' να Γερμαν φλο», 1948) ελλην. μετφρ. Γ.Γεραλς, «ΒΙΠΕΡ» (σε να τμο με τον «Ξνο»)
Carnets Ι, ΙΙ, ΙΙΙ (Σημειωματρια 1935-1942 [1962], 1942-1951 [1964], 1951-1959 [1989]
Reflections on the Guillotine (Σκψεις για τη λαιμητμο, 1957)
Το μλλον του ευρωπακο πολιτισμο, συζτηση στρογγυλς τραπζης υπ την προεδρα του γγελου Κατακουζηνο, μετφρ.: Νκη Καρακτσου-Ντουζ, Μαρα Κασαμπαλγλου-Ρομπλν, εκδ. Πατκη, Αθνα 2014, 240 σελ.,

---------------------------------------------------------------------------

             Δισημες Ρσεις Του

Ο ξνος (1942)

Απ τη στιγμ που λοι θα πεθνουμε, εναι προφανς πως το πο και το πτε δεν χει σημασα.

ζησα τη ζω μου με ναν τρπο και θα μποροσα απλς να τη ζσω με ναν λλο τρπο. πραξα αυτ και δεν πραξα εκενο. Δεν κανα να πργμα και κανα να λλο. Και λοιπν; ταν σαν να περμενα λο αυτν τον καιρ αυτν τη στιγμ για να δικαιολογηθ στο πρτο φως αυτο του χαρματος. Τποτα, τποτα δεν εχε νημα, και εγ ξερα το γιατ. πως κι εκενος.

Μου χει μενει λγος χρνος και δεν θελα να τον σπαταλσω στο Θε.

Θαρρες και τοτη η τρομερ οργ με εχε εξαγνσει απ το κακ, με εχε αδεισει απ ελπδα, μπροστ σε τοτη τη νχτα τη φορτωμνη με σημδια κι αστερισμος νοιγα την αγκαλι μου για πρτη φορ στην τρυφερ αδιαφορα του κσμου (του σμπαντος). τσι καθς τον νιωθα τσο μοι μου, τσο αδελφικ επιτλους, αισθνθηκα τι μουν και εμαι ακμα ευτυχισμνος.

Ο μθος του Σσυφου (1942)

Δεν υπρχει παρ να μονχα φιλοσοφικ πρβλημα πραγματικ σοβαρ: το πρβλημα της αυτοκτονας. Τη στιγμ που αποφασζεις πως η ζω αξζει δεν αξζει τον κπο να τη ζσεις, απαντς στο βασικ πρβλημα της φιλοσοφας. Τα υπλοιπα, εν ο κσμος χει τρεις διαστσεις, εν το πνεμα διαιρεται σε εννι δδεκα κατηγορες, ακολουθον. Εναι παιχνδια· αρχικ πρπει να απαντσουμε.

Το να σκφτεσαι λογικ, εναι πντα απλ. Μα εναι σχεδν αδνατο να σκφτεσαι λογικ ως το τλος.

Το συνασθημα του παρλογου μπορε να χτυπσει στο πρσωπο οποιονδποτε νθρωπο στη στροφ οποιουδποτε δρμου.

Σ' αυτ το σημεο της προσπθεις του, ο νθρωπος βρσκεται μπροστ στο παρλογο. Ποθε ευτυχα και λογικ. Το παρλογο γεννιται απ' την αντφαση που υπρχει ανμεσα στον πθο του ανθρπου και την παρλογη σιωπ του κσμου.

Ο ηθοποις βασιλεει μσα στο φθαρτ. Απ λες τις δξες, το ξρουμε, η δικ του εναι η πιο εφμερη.

Ανμεσα στην Ιστορα και στην αιωνιτητα διλεξα την ιστορα γιατ μου αρσει η βεβαιτητα. Γι' αυτ τουλχιστον εμαι σγουρος και πς να αρνηθ μια δναμη που με συνθλβει;

Σ' αυτ το σμπαν, η δημιουργα εναι ο μοναδικς τρπος για να διατηρσεις τη συνεδησ σου και να προσδιορσεις τα γεγοντα. Το να δημιουργες σημανει πως ζεις δυο φορς.

Δεν υπρχει μορα που να μη νικιται με την περιφρνηση.

Ακμα κι ο διος ο αγνας προς τη κορυφ φτνει για να γεμσει μια ανθρπινη καρδι. Πρπει να φανταστομε τον Σσυφο ευτυχισμνο.

Ο επαναστατημνος νθρωπος (1951)

Επαναστατ − ρα υπρχουμε.

Τι εναι νας επανασττης; νας νθρωπος που λει χι.

Ο νθρωπος εναι το μνο πλσμα που αρνεται να εναι αυτ που εναι.

Απ το κνημα εξγερσης γεννιται, στω και συγκεχυμνα η συνειδητοποηση.

Η πιο στοιχειδης εξγερση εκφρζει κατ παρδοξο τρπο τη βαθι επιθυμα για τξη.

Μηδενιστς δεν εναι εκενος που δεν πιστεει σε τποτα, αλλ εκενος που δεν πιστεει σε αυτ που εναι.

Η τχνη αμφισβητε την πραγματικτητα, αλλ δεν κνει πως δεν τη βλπει.

λλα

χουμε εξορσει την ομορφι· οι λληνες εχαν πρει τα πλα γι αυτν.  L'Exil d'Hélène (1948)

Στη μση του χειμνα, ανακλυψα τελικ τι μσα μου υπρχει να αρατο καλοκαρι. Return to Tipasa (1952)

Μην περιμνεις τη τελικ Κρση. Λαμβνει χρα κθε μρα. La Chute (Η πτση, 1956)

Δεν υπρχει αγπη για την ζω χωρς απελπισα για την ζω. Πρλογος, Lyrical and Critical Essays (1970)

Το φθινπωρο εναι μια δετερη νοιξη ταν κθε φλλο εναι να λουλοδι. (Αναφρεται στο Visions from Earth (2004) του James R. Miller, σελ. 126)

Ελεθερος εναι εκενος που μπορε να ζει χωρς να λει ψματα.

Μη βαδζεις μπροστ μου γιατ μπορε να μην σε ακολουθσω. Μη βαδζεις πσω μου γιατ μπορε να μη σε οδηγσω. Βδιζε πλι μου και γνε ο σντροφς μου.

Για να εμαστε ευτυχισμνοι, πρπει να μη μας απασχολον πολ οι λλοι.

Να αυτοκτονσω να κνω καφ;

Μια απ τις χειρτερες αιτες εχθρτητας εναι η λσσα κι η ποταπ επιθυμα να δεις να υποκπτει, αυτς που τολμει να αντιστκεται σ’ αυτ που σε συνθλβει.

Σε τελευταα ανλυση, χρειζεται περισστερο κουργιο για να ζσεις παρ για να αυτοκτονσεις.

Το σχολεο μας προετοιμζει για τη ζω σε ναν κσμο που δεν υπρχει.

Δεν μου αρσουν τα μυστικ των λλων. Με ενδιαφρουν μως οι εξομολογσεις τους.

Η ανγκη να χεις πντα δκιο, σφραγδα ενς χυδαου πνεματος.

Η παγδα του μσους εναι τι σε δνει με τον χειρτερο εχθρ σου. Το να δημιουργες εναι σαν να ζεις δυο φορς.

Αγαπ υπερβολικ τη χρα μου για να εμαι εθνικιστς.

Εναι ευχαριστημνοι απ τη ζω μνο αυτο που δεν την χουν ζσει.

Γοητεα εναι νας τρπος να παρνεις την απντηση «ναι», χωρς να χεις κνει κποια ξεκθαρη ερτηση.

Μη βαδζεις μπροστ μου γιατ μπορε να μην σε ακολουθσω. Μη βαδζεις πσω μου γιατ μπορε να μη σε οδηγσω. Βδιζε πλι μου και γνε ο σντροφς μου.

Η πραγματικ γενοκτονα απναντι στο μλλον εναι να τα δνεις λα στο παρν.

Μπορες να κρνεις το χαρακτρα ενς ντρα παρατηρντας την ψη της γυνακας του.

Εναι προτιμτερο να ζω τη ζω μου σαν να υπρχει Θες και να πεθνω για να ανακαλψω τι δεν υπρχει παρ να ζω τη ζω μου σαν να μην υπρχει και να πεθνω για να ανακαλψω τι υπρχει.

Απ το κουτ της Πανδρας που βρσκονταν πλθος τα κακ της ανθρωπτητας, οι λληνες φησαν την ελπδα να βγει τελευταα απ τα λλα, σαν το πιο τρομερ απ λα. Δε γνωρζω πιο συγκινητικ συμβολισμ. Γιατ η ελπδα, αντθετα απ' ο,τι πιστεουμε, ισοδυναμε με παρατηση. Και ζω σημανει δεν παραιτομαι.

Ζω εναι το θροισμα των επιλογν μας.

Για να εμαστε ευτυχισμνοι, πρπει να μη μας απασχολον πολ οι λλοι.

Μια απ τις χειρτερες αιτες εχθρτητας εναι η λσσα και η ποταπ επιθυμα να δεις να υποκπτει, αυτς που τολμει να αντιστκεται σ’ αυτ που σε συνθλβει.

Πρπει να χει κανες ναν ρωτα, να μεγλο ρωτα, για να του εξασφαλζει λλοθι στις αδικαιολγητες απελπισες που κυριεουν λους μας.

νας ντρας χει πντα δο χαρακτρες: τον δικ του και αυτν που του δνει η γυνακα του.

Το να δημιουργες εναι σαν να ζεις δυο φορς.

Στη μση του χειμνα, ανακλυψα τελικ τι μσα μου υπρχει να αρατο καλοκαρι.

Η πολιτικ και η μορα της ανθρωπτητας διαμορφνονται απ ανθρπους χωρς ιδανικ και χωρς μεγαλεο. νθρωποι που χουν μεγαλεο μσα τους δεν ασχολονται με την πολιτικ.

Η πραγματικ γενναιοδωρα προς το μλλον γκειται στο να τα δνουμε λα στο παρν.

Θα σου πω να μυστικ φλε μου. Μην περιμνεις την Ημρα της Κρσης. ρχεται κθε μρα.

Ακμα κι ταν κποιος εναι πεπεισμνος για την απελπισα του, πρπει να δρα σαν να ελπζει. να αυτοκτονε. Ο πνος δεν δνει δικαιματα.

Οι νθρωποι σπεδουν να ασκσουν κριτικ για να μην κριθον οι διοι.

Χωρς δουλει, η ζω σαπζει, αλλ ταν η δουλει εναι ψυχη, η ζω εκφυλζεται και ξεψυχει.

Υπρχουν κποια πθη τσο δυνατ, που δεν μπορε παρ να εναι αρετς.

Αυτο που γρφουν ξεκθαρα χουν αναγνστες. Αυτο που γρφουν δυσνητα, χουν σχολιαστς.

Ο κσμος που αισθνομαι πιο νετα, εναι ο Ελληνικς μθος.

Ο σκλβος ξεκιν ζητντας δικαιοσνη και καταλγει να περιμνει να φορσει να στμμα.

Σε συγχωρον για την ευτυχα σου και τα πλοτη σου μνο αν τα μοιρζεσαι γενναιδωρα.

Μια νοχη συνεδηση χει ανγκη να εξομολογηθε. να ργο τχνης εναι μια εξομολγηση.

«Το αλκολ σβνει τον νθρωπο για ν’ ανψει το κτνος», κτι που τον κνει να αντιληφθε γιατ του αρσει το αλκολ.

Υπρχουν στους ανθρπους περισστερα πργματα να θαυμσουμε παρ να περιφρονσουμε.

Το να αγαπς να πλσμα σημανει να χεις αποδεχτε να γερνς μαζ του.

Η ζω μπορε να εναι υπροχη και συνταρακτικ, αυτ εναι λη η τραγωδα της. Χωρς ομορφι, αγπη κνδυνο, θα ταν σχεδν εκολο να ζεις.

Προπαντς ταν οι μρες φανονται ατλειωτες, εναι που αρχζουν τα χρνια να περννε γργορα.

Αν πρκειται να μου συμβε κτι, θλω να εμαι εκε.

Στα τριντα μου, σχεδν απ τη μια μρα στην λλη, γνρισα τη φμη. Τρα ξρω περ τνος πρκειται. Μικροπργματα.

Να ζεις μχρι δακρων.

Ο ελεθερος Τπος μπορε να εναι ετε καλς ετε κακς, αλλ χωρς ελευθερα, εναι απλυτα ββαιο τι ο Τπος δεν μπορε να εναι οτιδποτε λλο απ κακς.

Απ την εμπειρα κανες δεν γνεται σοφς, αλλ εμπειρογνμων. Σε τι μως;

Μιλντας γι’ αυτ που αγνοες, στο τλος τα μαθανεις.

Εμαστε λοι εξαιρετικς περιπτσεις. Θλουμε λοι μας ν’ απαιτσουμε κτι! Ο καθνας απαιτε να εναι αθος, πση θυσα, ακμα κι αν, για να το πετχει αυτ, χρειζεται να καταγγελει ολκληρο το ανθρπινο γνος και τους θεος. Θα δσετε ασμαντη ευχαρστηση σ’ ναν νθρωπο, αν τον συγχαρετε για τις προσπθειες χρη στις οποες γινε ξυπνος γενναιδωρος. Θα χαρε πολ αντθετα, αν θαυμσετε την μφυτη γενναιοδωρα του. Αντστροφα, αν πετε σ’ ναν εγκληματα πως το κρμα του δεν οφελεται στη φση του στο χαρακτρα του, αλλ σε διφορες ατυχες, θα σας εναι φοβερ ευγνμων. Στη διρκεια μλιστα της αγρευσης, θα διαλξει αυτν ακριβς τη στιγμ για να κλψει.

Ωστσο, δεν χει καμα αξα να εσαι τμιος ξυπνος απ γεννησιμιο σου. πως δεν εσαι, σγουρα, περισστερο υπεθυνος που εσαι απ την δια σου τη φση εγκληματας, παρ αν σε καναν οι περιστσεις. Οι κατεργαραοι, ωστσο, αυτ θλουν, τη χρη, δηλαδ την ανευθυντητα, και προβλλουν αδιντροπα δικαιολογες για το χαρακτρα τους περιστασιακ επιχειρματα, ακμα κι αν εναι αντιφατικ. Η ουσα εναι να θεωρηθον αθοι, οι αρετς τους, που τις χουν απ γεννησιμιο τους, να μη μπορον να αμφισβητηθον, και τα σφλματ τους, που προκλθηκαν απ μια παροδικ δυστυχα, να θεωρονται πντα πρσκαιρα.

Σας το επα, πρπει να εμποδζει κανες να τον κρνουν. Και καθς εναι δσκολο να τους εμποδζει, και λεπτ δουλει να θαυμζουν και ταυτχρονα να δικαιολογον το χαρακτρα του, λοι θλουν να γνουν πλοσιοι. Γιατ; Αναρωτηθκατε ποτ; Για τη δναμη, ββαια. Ιδιατερα, ωστσο, γιατ τα πλοτη σς απαλλσσουν απ την μεση κρση, σας βγζουν απ’ τον χλο του υπγειου μετρ, για να σας κλεσουν μσα σε να επινικελωμνο αμξι, σας απομοννουν σε μεγλα φυλασσμενα πρκα, σε βαγκν-λι, σε καμπνες πολυτελεας. Τα πλοτη, αγαπητ φλε, δεν εναι ακμη η αθωση, αλλ η αναβολ, κτι που αξζει πντοτε τον κπο να το παρνουμε...

Ιδιατερα, μην πιστεετε τους φλους σας ταν σας ζητον να εσαστε ειλικρινες μαζ τους. Ελπζουν απλ και μνο πως θα τους βοηθσετε να διατηρσουν την καλ ιδα που χουν για τον εαυτ τους, δνοντς τους μια παραπνω βεβαιτητα πως θα την αντλσουν στην υπσχεσ σας για ειλικρνεια. Πς θα μποροσε η ειλικρνεια να εναι προπθεση για τη φιλα; Η αγπη για την αλθεια με κθε θυσα εναι να πθος που δεν αφνει τποτα απεραχτο και στο οποο τποτα δεν αντιστκεται. Εναι να βτσιο, μα βοθεια, καμι φορ, νας εγωισμς. Αν, λοιπν, βρεθετε σε μια ττοια περπτωση, μη διστσετε: υποσχεθετε πως θα λτε αλθεια και να λτε σα περισστερα ψματα μπορετε. Θα ανταποκριθετε στην ενδεχμενη επιθυμα τους και θα τους αποδεξετε δυο φορς τη στοργ σας.

 

 

Web Design: Granma - Web Hosting: Greek Servers