-

Dali &

-


-








.

--.


.


 
 

 

: ,

                                             Βιογραφικ

Ο Σλων (~639 - 559 π.Χ.) τανε σημαντικς Αθηναος νομοθτης, φιλσοφος, ποιητς κι νας απ τους 7 σοφος της αρχαας Ελλδας. Ανκε σε πλοσια κι αριστοκρατικ οικογνεια που απδιδε τη καταγωγ της στη γενι του μυθικο βασιλι της Αθνας Κδρου (με καταγωγ απ το Θε Ποσειδνα). Γεννθκε στην Αθνα και πθανε εκε. Ο πατρας του ονομαζταν Εξηκεστδης, καταγταν απ το γνος των Μεντιδν, που ανκε κι ο τελευταος βασιλις της Αθνας Κδρος, μητρα του τανε ξαδλφη της μητρας του τραννου Πεισστρατου και καταγταν απ το γνος των Νηλειδν κι ο πατρας καλοφρντισε για την εκπαδευση κι ανατροφ του γιου του. Την ιατρικ τχνη διδχθηκε στα τλη του 7ου αι. απ τη Κρητικ Επιμενδη και στις αρχς του 6ου αι. απ Σκθα Τοξριο. Στην ιατρικ τον μησε και το Δελφικ Μαντεο του Απλλωνα. ταν ο Σλων χασε τη περιουσα του, στρφηκε προς το εμπριο και ταξδεψε στην Αγυπτο και τη Μ. Ασα. Επωφελομενος απ τα ταξδια του αυτ μελτησε ξνους πολιτισμος και νμους, καθς και τον πολιτικοοικονομικ βο των λλων χωρν. Τα εφδια που απκτησε τα χρησιμοποησε αποτελεσματικ για τη κοινωνικ κι οικονομικ ανρθωση της πατρδας του κι τσι κατρθωσε να αναδειχτε στο σπουδαιτερο νδρα της εποχς του.
     Την εμπιστοσνη του λαο τη κρδισε πρτα με το ποιητικ του ργο. Υπρξε κι ελεγειακς ποιητς, γραψε ελεγεα με ττλο Σαλαμς, στην οποα προτρπει τους Αθηναους να ανακτσουνε το αγαπημνο τους νησ. Απ την ελεγεα αυτ σζονται μνο οκτ στχοι. γραψεν επσης πολιτικς ελεγεες, απ τις οποες χουμε μεγαλτερα αποσπσματα. Σ' αυτς εκφρζει τα πολιτικ του φρονματα κι αντανακλ τη φιλοπατρα και την αγπη του στη δικαιοσνη. Οι ελεγεες του ονομαστκανε γνωμικς, επειδ περιχουνε πολλς γνμες. Με τους φλογερος του στχους επηρασε την αθηνακ κοιν γνμη, συμβουλεοντας, ενθαρρνοντας κι ενθουσιζοντας τους Αθηναους. Στα ποιματ του κανε τη διαπστωση τι η κακοδαιμονα της πλης κι οι φιλονικες οφελονται στον αγνα των τξεων, λγω και του τι οι Αθηναοι πολτες χαναν την ελευθερα τους εξαιτας χρεν κι υποσχτανε τη θεραπεα του κακο. Γι' αυτ οι Αθηναοι τον επλεξαν ως νομοθτη, για ν' αποκαταστσει την ειρνη με τη μεταβολ των θεσμν.
     Μολοντι η γενι του Σλωνος ταν αρχοντικ, η οικογνει του δεν τανε πλοσια. Ετσι αναγκστηκε ν' ακολουθσει τον πατρα του στο επγγελμα του εμπρου, που του δωσε την ευκαιρα να ταξιδψει σε πολλ μρη και ν' αποκομσει γνσεις και σοφα εκτς απ πλοτο. Ωστσο δεν ταν μνον μπορος, τανε και ποιητς. Κατ το Διογνη Λαρτιο η ποιητικ παραγωγ του ανερχτανε σε 4.000 στχους, εκ των οποων χουνε διασωθε γρω στους 300. Με πλο ακριβς τη ποησ του ο Σλων κανε τη 1η του εκστρατεα εναντον της πολιτικς ηττοπθειας των συμπατριωτν του. Μετ τις καρπες προσπθειες να ανακτσουνε τη Σαλαμνα απ τους Μεγαρες, οι Αθηναοι αποφσισαν να ξεχσουνε το πρβλημα και μλιστα ψφισαν νμο με τον οποον καταδικαζτανε σε θνατο ποιος αναφερτανε στη Σαλαμνα.
     Μην αντχοντας αυτ τον παραλογισμ πγε μια μρα στην Αγορ κι υποκρινμενος τον τρελλ, ρχισε ν' απαγγλλει να ποημ του στο οποο εχε δσει τον ττλο Σαλαμς. Με τους στχους του υπενθμιζε στους Αθηναους τι η Σαλαμνα τανε δικ τους κι τι θα 'πρεπε να τη ξαναπρουν απ τους Μεγαρες. Με τους τελευταους στχους "Ισομεν εις Σαλαμνα, μαχησμενοι περ νσου ιμερτς χαλεπν τ' ασχος απωσμενοι" (Πμε στη Σαλαμνα, να πολεμσουμε για το ποθητ νησ και τη βαρι ντροπ να διξουμε) οι Αθηναοι ξεσηκωθκανε κι αποφσισαν ν' ακολουθσουν το σχδιο του. Στο ακρωτριο της Κωλιδος (τον σημεριν Αγιο Κοσμ) συγκντρωσε μια ομδα πολεμιστν μεταμφιεσμνων σε γυνακες που δθεν εκνανε θυσα στο ιερ της Δμητρας. Υστερα στειλε ναν μπιστ του στη Σαλαμνα ο οποος, προσποιομενος τι τον εχαν εξορσει οι Αθηναοι, πληροφρησε τους κατακτητς Μεγαρες πως οι Αθηναες εχανε πει σσσωμες στο ιερ της Δμητρας που βρσκονταν απροσττευτες. Οι Μεγαρες, λαχταρντας τη λεα, μπκανε στα πλοα τους κι αποβιβστηκανε κοντ στο σημεο που πστευαν τι θα βρσκανε μνες τους τις Αθηναες και πσανε στη παγδα του Σλωνα. Αποδεκατσανε τους Μεγαρες και κατπιν, μαζ με το Σλωνα, πλεσανε για τη Σαλαμνα και τη κατλαβαν. Αλλ η διελκυστνδα Μεγαρων κι Αθηναων για τη Σαλαμνα συνεχστηκε σπου, με τη διαιτησα της Σπρτης, το νησ δθηκε επιτλους στην Αθνα.
     Στην Ελλδα του πριμου 6ου αινα και στο ιστορικ πλασο της εποχς του Σλωνα, υπρχε μεγλη κοινωνικ αναταραχ. Σε πολλς πλεις-κρτη, πως στη Σικυνα και τα Μγαρα, τραννοι εχανε καταλβει την εξουσα. Προρχονταν κυρως απ αριστοκρατικς οικογνειες και προσπθησαν να προστατεσουν οικογενειακ και ταξικ συμφροντα. Η αυστηρ νομοθεσα του Δρκοντα (621 π.Χ.) δεν καλυτρευσε τα πργματα, καθς η αριστοκρατα τη χρησιμοποησε για το δικ της συμφρον.
     Ο ανταγωνισμς μεταξ διφορων τξεων και πλεων εκενη τη περοδο οφειλτανε σ' οικονομικος, ιδεολογικος, περιφερειακος κι ενδοταξικος λγους. Στη ποηση του Σλωνα διαφανεται ξεκθαρα η πρθεσ του ν' αναδειχθε σα δκαιος μεσολαβητς μεταξ 2 ντονα συγκρουσιακν παρατξεων, των ευγενν και του απλο λαο της Αθνας. Στο επκεντρο της σγκρουσης βρισκταν η υποδολωση των ελεθερων πολιτν και των οικογενειν τους λγω οικονομικν χρεν. Παρλληλα υπρχε ανταγωνισμς μεταξ περιφερειακν ομδων, οι οποες παρμεναν ενωμνες χρη σε δεσμος αφοσωσης προς ισχυρος και πλοσιους γαιοκτμονες. Το μλο της ριδος ταν ο λεγχος της κεντρικς κυβρνησης της Αθνας κι η κυριαρχα τους επ των υπλοιπων ανταγωνιστν τους στην περιφρεια της Αττικς.
     Η αρπαγ της γης τανε συνηθισμνο φαινμενο στην Αθνα του 7oυ π.Χ. αι. Στα δικαστρια, κρδιζε ποιος εχε χρματα να δωροδοκσει τους δικαστς. Η προμθεια δινε κι παιρνε κι εχε ημιεπσημα οριστε στο 10%. Γι' αυτ και τους δικαστς που δε δχονταν να δωροδοκηθονε, τους λεγαν αδκαστους: Χωρς το 1/10, χωρς το 10%. Η κατσταση φτασε στο απροχρητο, οι ξεσηκωμο των αδικημνων διαδχονταν ο νας τον λλο και ουσιαστικ βασλευε η αναρχα και τι δκιο του πιο δυνατο. Το 632 π.Χ. ο Αθηναος αριστοκρτης Κλων, γαμπρς του τραννου των Μεγρων Θεαγνη, προσπθησε ανεπιτυχς να καταλβει την εξουσα, μα η εξγερση πνγηκε στο αμα. Οι οπαδο του σφχτηκαν, αν κι εχανε καταφγει ικτες σε να. νας λοιμς, που πεσε στη πλη, ερμηνετηκε σα θεα δκη για το Κυλνειον γος, πως ονομστηκε. Ο επνυμος ρχοντας Μεγακλς, της οικογνειας των Αλκμεωνιδν, θεωρθηκε υπεθυνος της σφαγς κι εξορστηκε με λη την οικογνει του, εν ο σοφς Επιμενδης ο Κρης κλθηκε να εξαγνσει τη πλη.

     Για τα δεδομνα της κλασσικς Ελλδας η Αττικ θεωρετο σαν μια σχετικ μεγλη διοικητικ περιοχ. Στη περπτωση της Λακωνας, ο τοπικιστικς ανταγωνισμς οδγησε στην επικρτηση της Σπρτης μσω μιας διαδικασας επεκτατισμο, εκδωξης κποιων γειτονικν φλων κι υποδολωσης κποιων λλων. Η υποδολωση πολλν ελεθερων πολιτν στην Αθνα λγω χρεν την εποχ του Σλωνα υποδεκνυε παρμοια κατεθυνση αν δεν γιντανε κτι για να σταματσει αυτ η διαδικασα. Ο Επιμενδης κανε τον καθαρμ αλλ και πρτεινε στους Αθηναους να αναθσουνε στο φλο του, σοφ μπορο Σλωνα, να φτιξει νους νμους. τανε το 594 π.Χ.
     Η σγκρουση δε, μεταξ των αριστοκρατικν οικογενειν συνδραμε αποφασιστικ στη δημιουργα ενς εκρηκτικο κλματος στην αρχακ Αθνα. Οι οικογενειακο δεσμο αποτελοσανε σημαντικ παργοντα επιρρος στα πολιτικ πργματα. νας Αθηναος πολτης δεν νιωθε αφοσωση μνον απναντι στη φυλ του στη φατρα του αλλ κυρως και στο γνος του. Οι συγγενικς σχσεις διαμρφωναν μιαν αυστηρ ιεραρχικ δομ μες στην αθηνακ κοινωνα, με τα αριστοκρατικ γνη να κατχουνε τη κορφ. Κατ συνπειαν, οι ανταγωνισμο μεταξ των γενν υπερκαλπτανε τους τοπικος περιφερειακος δεσμος. Ο ανταγωνισμς μεταξ των επορων και φτωχν πολιτν εχε σε μεγλο βαθμ και τη μορφ σγκρουσης μεταξ παντοδναμων αριστοκρατν και των ασθενστερων μελν αντπαλων γενν μελν του δικο τους γνους με επαναστατικ πνεμα.
     Ως συνπεια της βαιης και μακροχρνιας εξγερσης των πολιτν ενντια στους ευγενες, ο Σλων κλθηκε κοιν συναινσει των αντιμαχμενων μερν, το 594-3 π.Χ. μ' κτακτη διαδικασα να νομοθετσει και για το ργο αυτ εξοπλστηκε μ' κτακτες εξουσες. Εκενο το τος εξελγη ρχων απ το δμο της Αθνας κι χι απ τον ρειο Πγο, πως προβλεπε το αθηνακ πολτευμα της εποχς. Του δθηκαν οι κτακτες εξουσες του διαλλακτο, δηλ. του μεσολαβητ, του συμφιλιωτ και του νομοθτη, τις οποες διατρησε και μετ το τλος της ετσιας αρχοντεας του. Οι νμοι που θσπισε δημοσιετηκαν σως το 592 π.Χ. Το διο τος 2 10ετες αργτερα (οι απψεις διστανται σε αυτ) ξεκνησε τη δσκολη προσπθεια επλυσης του πολιτικο αδιεξδου που απειλοσε τη κοινωνικ συνοχ. Υπρχε ττοιος αναβρασμς στην Αθνα που ακμα και το ενδεχμενο εμφυλου πολμου δεν μποροσε να αποκλειστε. Πριν αναλβει αυτ το δσκολο ργο λαβε διαβεβαισεις απ τον ρειο Πγο τι οι μεταρρυθμσεις του θα παρμεναν ενεργς τουλχιστον για 10 χρνια. Οι μεταρρυθμσεις του εχαν οικονομικ, δικαστικ και πολιτειακ χαρακτρα. Τα νομοθετικ μτρα του τανε πολ τολμηρ, αλλ και δραστικ κι αντικατοπτρζουνε το μγεθος της κρσης που κλθηκαν να θεραπεσουνε. Βασζονταν στην αρχ της δκαιης ανιστητας κι χι της απλυτης ιστητας. Για παρδειγμα, ως ταμες μποροσαν να υπηρετσουν μνο πολτες της αντατης τξης, εν οι πολτες της καττατης τξης εχαν μνο δικαωμα συμμετοχς στην εκκλησα του δμου. Κρια επιδωξη των μτρων αυτν ταν η αποτροπ της εμφλιας διαμχης και της διλυσης της κοινωνικς συνοχς της Αθνας διατηρντας παρλληλα τη κοινωνικ διαστρωμτωση και τη προβολ αυτς της διαστρωμτωσης στη νομ της εξουσας.
     Τα νομοθετικ μτρα του Σλωνα τανε πολ τολμηρ, αλλ και δραστικ κι αντικατοπτρζουνε το μγεθος της κρσης που κλθηκαν να θεραπεσουνε. Βασζονταν στην αρχ της ανιστητας κι χι της ιστητας, εν επιδωκαν να αποτρψουνε την εμφλια διαμχη και τη διλυση της πολιτικς κοιντητας της Αθνας διατηρντας παρλληλα τη κοινωνικ διαστρωμτωση και τη προβολ αυτς της διαστρωμτωσης στη νομ της εξουσας: Καθρισεν αξιματα που μποροσε κποιος ν' ασκε, με κριτριο τη τξη που ανκε, κι που κατατασστανε βσει του εισοδματς του (και ειδικτερα της φοροδοτικς του ικαντητας). Ως Ταμες μποροσαν να υπηρετσουν μνο πολτες της αντατης τξης, εν οι πολτες της καττατης τξης εχαν μνο δικαωμα συμμετοχς στην εκκλησα του δμου. (Αριστοτλης) Τα μτρα του αποσκοποσανε στη παση της εξρτησης των ακτημνων απ την αγροτικ οικονομα, καθς και στην ανπτυξη του εμπορου και της βιοτεχνας για την απορρφηση αυτν των ακτημνων, τους οποους ο Σλων προσπθησε κι ως να βαθμ κατφερε να προφυλξει απ τη πλρη αποφλοωση. Με τα μτρα του ενισχθηκαν οι μικρομεσαοι αγρτες, αλλ κι σοι ασκοσανε κποιο επγγελμα εκτς της γεωργας. Εξαλειφθκαν τα στεγαν της καταγωγς, που εμπδιζαν αυτος που πτχευαν απ κποιο επγγελμα ν' ανλθουνε σε αντερες κοινωνικς τξεις, να γνουνε πολτες και να αναλβουν αξιματα. Το πολτευμα της Αθνας παρμεινε ωστσο και μετ τις μεταρρυθμσεις τιμοκρατικ, βασισμνο στη κοινωνικ διαστρωμτωση και στη νομ της εξουσας απ τους πολτες ανλογα με τον εισδημ τους, αν και το εισδημα αυτ μποροσε στο εξς να προρχεται απ πολλς διαφορετικς δραστηριτητες κι χι μνον απ τη καλλιργεια της γης. Επιδωξ του τανε τλος να καταστον λοι οι πολτες συνυπεθυνοι για τη τρηση των νμων και τη καταστολ παρανομιν. Ιδανικ του ταν η ευνομα.
     


     Το νομοθετικ ργο του Σλωνα περιλμβανε πρτα τα μτρα επανρθωσης της υπρχουσας κατστασης, πολιτειακς μεταρρυθμσεις που αφοροσανε στο πολιτικ σμα, στη λακ κυριαρχα και στα δικαστρια, καθς και νομοθετματα σε συγκεκριμνους τομες. Παραθτω:

  Μτρα επανρθωσης: Εκενη τη περοδο λοιπν οι περισστεροι Αθηναοι στναζαν υπ το βρος χρεν που αυξνονταν με γεωμετρικ προδο. Οι πιστωτς προρχονταν κυρως απ την αριστοκρατικ τξη. Αυτ η κατσταση εχεν αρνητικν αντκτυπο στη γεωργικ παραγωγ. 1ο μλημα του Σλωνα ταν ν' απαλλξει τους Αθηναους γεωργος απ τα χρη τους στε να διασφαλιστε να παραγωγικ πλενασμα. Αυτ η εξλιξη εχε ως αποτλεσμα την αναζωογνηση του εμπορου, που τανε σε θση πλον να εξγει αυτ το πλενασμα. Κατ συνπεια, κριος στχος ταν η ενσχυση των γεωργικν και αστικν στρωμτων. Πιο συγκεκριμνα, οι οικονομικς μεταρρυθμσεις του Σλωνα αναλυτικτερα στα παρακτω:

 α). λα τα χρη που συνεπγονταν απλεια γης προσωπικς ελευθερας ακυρνονταν. Το ριζοσπαστικ αυτ μτρο μεινε γνωστ στην ιστορα ως σεισχθεια, δηλαδ αποτναξη βρους (απ το σεω που σημανει αφαιρ και το χθος που σημανει βρος). Χωρς αμφιβολα ανακοφισε τις φτωχτερες τξεις και προκλεσε μεγλη δυσαρσκεια στους αριστοκρτες γαιοκτμονες. Για ξνους δολους δε γνεται λγος στις πηγς. Για να μην επαναληφθε το φαινμενο, κατργησε τον δανεισμ με εγγηση το σμα (προσωπικ ελευθερα) του δανειολπτη και των μελν της οικογνεις του. Εναι επσης πιθαν πως αμνστευσεν αδικματα που επιφρανε στρηση πολιτικν δικαιωμτων.

 β). Η υποθηκευμνη γη λγω οικονομικο δανεισμο απ 3ους (κυρως αριστοκρτες) επιστρεφτανε πλον στους γεωργος.

 γ). Καταργθηκε η υποβθμιση της πολιτικς ιδιτητας ενς πολτη στο εππεδο του δολου λγω αδυναμας πληρωμς του χρους κι αποκαταστθηκαν σοι εχανε γνει δολοι στο παρελθν για χρη. Πλον, η οικονομικ κατσταση ενς πολτη αποσυνδεταν απ τη πολιτικ ελευθερα του.

 δ). Απαγορετηκε η εξαγωγ τροφμων στο εξωτερικ, εκτς απ το ελαιλαδο που παραγτανε στην Αττικ σ' αφθονα. Μ' αυτ τον τρπο εμποδιζταν η εξαγωγ προντων των οποων η τιμ μποροσε να φτσει σε υψηλτερα εππεδα σ' λλες πλεις σε σχση με την Αθνα. Αυτ η πρακτικ στο παρελθν εχε σα συνπεια να διατηρονται οι τιμς πολλν προντων σε υψηλ εππεδα στην Αθνα και να δημιουργονται ελλεψεις στη προσφορ.

 ε). Υιοθετηθκανε τα μετρικ συστματα βρους και μκους που ισχανε στη Κρινθο και σε πολλς ευβοκς πλεις, που κενη τη περοδο τανε πιο οικονομικ αναπτυγμνες σε σχση με την Αθνα. τσι, διευκολνθηκαν οι εμπορικς συναλλαγς με αυτς τις πλεις. Το μτρο αυτ συνβαλε στην ανπτυξη του αθηνακο εμπορου και κατ συνπεια, στην αξηση του πλοτου της πλης.

στ). Ενθαρρνθηκε η μετεγκατσταση στην Αθνα εξειδικευμνων τεχνιτν, που κατγονταν απ λλες πλεις. Η Αθνα εχε μενει πσω στη παραγωγικτητα και τη τεχνογνωσα. Επομνως, η εισρο εξειδικευμνου εργατικο δυναμικο θα ενσχυε αυτ τον τομα.



  Πολιτικ σμα: να απ τα θματα που προκαλοσαν μεγλες προστριβς μεταξ των Αθηναων ταν το γεγονς τι οι αριστοκρατικς οικογνειες κατεχαν λα τα σημαντικ κυβερνητικ αξιματα. Πιο συγκεκριμνα, οι ρχοντες προρχονταν πντοτε απ μλη της αριστοκρατικς τξης και με την αρωγ του Αρεου Πγου, συγκεντρνανε στα χρια τους την απλυτη πολιτικ εξουσα. Τα μτρα του Σλωνα αποσκοποσανε στη διαπλτυνση της κορφς του πολιτειακο οικοδομματος, στε να συμπεριληφθον σοι διεθτανε πλοτο προερχμενο απ την ενασχληση με το εμπριο. Η διαρκς αυξανμενη ισχς της αθηνακς αστικς τξης εχεν αποτλεσμα την σκηση πεσης για την αναδιανομ της εξουσας προς φελος της, μα παρμετρος που δεν μποροσε ν' αγνοηθε οτε απ τον Σλωνα αλλ κι οτε απ τους Αθηναους ευγενες. Χωρς αμφιβολα, η ανμιξ του με το εμπριο τον κανε να 'ναι ευνοκ διακεμενος στο ενδεχμενο ενσχυσης των αστν. Γι' αυτ το λγο, καθρισε τα αξιματα που μποροσε κποιος ν' ασκε, με κριτριο τη τξη στην οποαν ανκε κι που κατατασστανε βσει του εισοδματος του (κι ειδικτερα της φοροδοτικς του ικαντητας).
     Στα πλασια λοιπν αυτν των πολιτειακν μεταρρυθμσεων για την αναμρφωση και διερυνση του πολιτικο σματος της Αθνας διατρησε τα 4 υφιστμενα τλη που ρυθμζανε τα δικαιματα και τις υποχρεσεις των πολιτν και βασζονταν ως ττε αποκλειστικ στο ψος του αγροτικο εισοδματος. Οι λεγμενοι πεντακοσιομδιμνοι επειδ εχαν εισδημα 500 μεδμνων* συγκροτοσανε την υψηλτερη τξη. Ακολουθοσαν οι τριακοσιομδιμνοι (με εισδημα 300 μδιμνα), που λγονταν κι ιππες, ιππδα τελοντες, προφανς, η ονομασα που 'χε δοθε σε αυτ τη τξη εχε να κνει με το γεγονς τι τα μλη της τανε σε θση να συντηρον να τουλχιστον πολεμικ ππο κι ιππα σε καιρ πολμου, μια διαδικασα εξαιρετικ ακριβ κενη τη περοδο. Ο Σλων ανδειξε αυτν τον παργοντα σε κριτριο κοινωνικς κατταξης.. Οι διακοσιομδιμνοι ονομαζονταν ζευγται, δηλαδ αυτο που τανε σε ζυγος ως βαρι οπλισμνοι πεζο (οπλτες). Και σε αυτ τη περπτωση, το κριτριο κοινωνικς κατταξης ταν η δυναττητα ενς πολτη να 'ναι σε θση να συντηρε να τπο πολεμιστ. νας ζευγτης ταν μρος του σματος των οπλιτν στον αθηνακ στρατ. Ωστσο, κποιοι μελετητς θεωρονε πως σα ζευγτες περιγρφονταν οι Αθηναοι γεωργο, που 'τανε σε θση να χρησιμοποιον να ζεγος βοδιν για τη καλλιργεια των κτημτων τους. Απ ποψη παραγωγς, οι ζευγτες παργαγαν μεταξ 200 και 300 μδιμνους ετησως. Τλος οι θτες με εισδημα κτω των 200 μεδμνων ετησως εχανε δικαωμα ψφου, αλλ δεν τους επιτρεπταν να αναλβουνε καννα δημσιο αξωμα. Με σγχρονους ρους, θα μποροσαν να χαρακτηριστον ως δουλοπροικοι, δηλαδ ταν εξαρτημνοι απ τον αφντη τους κι υποχρεωμνοι να δουλεουνε στα κτματ του. Με τη ρθμιση του Σλωνα στους θτες συμπεριλαμβνονταν κι οι μισθωμνοι εργτες γης. Τουλχιστον οι μισο Αθηναοι πολτες αποτελοσανε μρος αυτ της τξης.
     Για τη κατταξη των πολιτν σε μια απ' αυτς τις τξεις
θσπισε τον συνυπολογισμ και των εισοδημτων που προρχονταν απ επαγγελματικς εμπορικς δραστηριτητες. Επιπλον δωσε δικαωμα στο καττερο απ αυτ τα τλη, τους θτες, να συμμετχουνε στην εκκλησα του δμου, τους παρεχρησε μως μνο το δικαωμα του εκλγειν, χι του εκλγεσθαι. Αποτλεσμα αυτν των μεταρρυθμσεων ταν να λογζονται στο εξς πολτες λοι οι ενλικες νδρες που κατοικοσανε στην Αττικ κι ταν απγονοι κατοκων της Αττικς, μελν ιωνικν κοινοττων, αν και δε θσπισε την ιστητα δικαιωμτων κι υποχρεσεων για λους τους πολτες. Ο Σλων δωσε πιθαντατα δυναττητα πολιτογρφησης και σε μετοκους. Παρλληλα χρισε την Αττικ σε 48 ναυκραρες που η καθεμι τους εχε επικεφαλς τον νακραρο, ο οποος φρντιζε για τη κατασκευ και τη συντρηση των πολεμικν πλοων καθς και για την εσπραξη των εισφορν.


 * Ο μδιμνος τανε το κυριτερο μτρο χωρητικτητας για ξηρ εδδιμα στην Αθνα, που το θσπισε ο Σλων για στερε σε κκκους, ξηρος καρπος, κριθρι και κυρως για το σιτρι, εκ του οποου κι η συνθης ονομασα "σιτηρς μδιμνος". Ως μτρο κυμαινταν αν εποχς και περιοχς απ περπου 52 ως σχεδν 59 σημεριν λτρα (37-43 κιλ). Ο αττικς μδιμνος υποδιαιρετο χωροσε 6 εκτες, 48 χονικες κι 192 κοτλες. Απωσο γνωριζουμε εχε κι λλες υποδιαιρσεις. Χωριζτανε στα 3 (τον τριτα, "τριτες"), στα προαναφερμενα 6 (τους ἑκτεῖς, "ἑκτες"), στα 12 (που η υποδιαρεση λεγταν "ἡμεκτον"), στα 24 (τον χονικα, "χοῖνιξ") και στα 48 (τη "κοτλη"). Μετ τον 3ο π.Χ. αι. που αλλξανε σε μερικος τομες τα σταθμ, οι υποδιαιρσεις του μεδμνου ως επ το πλεστον διατηρθηκαν, μως η χωρητικτητ του φτασε τα 58,9 σημεριν λτρα. Ο αττικς μδιμνος ταν παραπλσιος με τον σικελικ. Ο μδιμνος της Σπρτης υπολογζεται στα 72 λτρα.
     Την εποχ του Σλωνα το σιτρι ταν σχετικ πιο προσιτ, γιατ ο μδιμνος κστιζε 1 δραχμ 6 οβολος. Στην εποχ του Σωκρτη τα τρφιμα τανε πιο ακριβ. Τα λφιτα (εδος γεματος με δημητριακ, λλοτε με σιτρι κι λλοτε με κριθρι, κατ' λλους το κριθαρνιο ψωμ το πλιγορι "ο ρτος ο επιοσιος" γενικ), πουλιτανε στα χρνια του 2 και 3 δραχμς ο μδιμνος και μ' ναν οβολ αγραζες 4 χονικες (δηλαδ περπου 4,5 λτρα αλφτων). Την δια εποχ υπολογζεται πως νας ειδικευμνος τεχντης παιρνε μεροκματο 1 δραχμ 6 οβολος τη μρα. Στα χρνια του Δημοσθνη το ημερομσθι του φτασε τις 2,5 δραχμς, αλλ κι ο μδιμνος εχε σκαρφαλσει στις 5 δραχμς. Περπου τα δια χρνια στη Λμψακο τ' λφιτα στοχιζαν επσης ακριβ, γρω στις 4 δραχμς ο μδιμνος. Στη Σικελα αντθετα ο μδιμνος με σιτρι κστιζε 2 δραχμς και στις χειρτερες εποχς, 3 δρχ. ταν η Αθνα πολιορκθηκε απ τον Σλλα, ο μδιμνος του σιταριο φτασε τις 300 δραχμς κι οι Αθηναοι κατντησαν να μασνε το δρμα των παπουτσιν τους. Με να χονικα σιταριο (λγο παραπνω απ 1 λτρο) μποροσαν να φτιξουνε ττε 8 μικρ καρβλια και το τοιμο ψωμ πουλιτανε σε κποιες εποχς προς 1 οβολ. Γενικ οι τιμς ανβαιναν σο περνοσανε τα χρνια. Η κατανλωση παρμενε αν τομο, μως, η δια. Υπολογζεται τι ο ενλικας νδρας χρειαζταν να χονικα τη μρα, εν οι γυνακες, τα παιδι κι οι δολοι, μισ. Στους στρατιτες της Σπρτης κριναν απαρατητο να δνουν 2 χονικες τη μρα και στους Πρσες, ταν εκστρατεανε, το λιγτερο 1. Ακμη, ταν αρχαιοελληνικ μτρο χωρητικτητας στερεν κι ειδικ του σιταριο που αντιστοιχοσε (ο αττικς κι ο σικελικς) στα 52 λτρα, με 3 υποδιαιρσεις -περπου 1/3 του σημερινο λτρου η μικρτερη. Μετ τον 3ο αι.π.Χ. αντιστοιχοσε σε σημεριν 58 λτρα.
     Για να γνει περισστερο κατανοητ η αξα που αντιπροσπευε ο μδιμνος στην καθημεριν ζω ενς Αθηναου αξζει να σημειωθε τι νας νδρας κατανλωνε ετησως περπου 8 μδιμνους σιτρι και μια πενταμελς οικογνεια με τρα παιδι κατανλωνε ετησως περπου 25 μδιμνους σε σιτρι συν 10 μδιμνους σε λλους τπους φαγητο και ποτν. Κατ συνπεια, ποιος παργαγε ετησως 500 μδιμνους ταν σε θση να θρψει 15 οικογνειες 50 νδρες. Με λλα λγια, οι πολτες που νηκαν στην τξη των πεντακοσιομδιμνων θεωροντο τουλχιστον εποροικλπ κι απ κει και κτω κλιμακομενα. Πια δεν υπρχει αυτ η μτρηση.


  Λακ κυριαρχα. Πρα απ' τη κατταξη των Αθηναων με βση το εισδημα τους, προχρησε σε μεταρρυθμσεις σχετικ με τη διαδικασα ανληψης πολιτειακν αξιωμτων. Ο θεσμς των 9 αρχντων παρμεινε αλλ πλον ταν ανοικτς στα μλη των πεντακοσιομδιμνων. Συνεπς, χι μνο οι ευγενες αλλ κι οι υπλοιποι εποροι Αθηναοι τανε σε θση να διεκδικσουν αυτ το αξωμα. Ττε σχυε πως οι ρχοντες προωθοντο στον ρειο Πγο μετ το τλος της θητεας τους. Κατ συνπεια κι αυτ το κστρο της αριστοκρατικς τξης θα 'πεφτε σταδιακ με την νοδο μη-ευγενν μελν της τξης των πεντακοσιομδιμνων. Τα υπλοιπα πολτιειακ αξιματα, πως αυτ του Ταμα, τανε κυρως οικονομικο χαρακτρα, γιναν ανοικτ σε λες τις τξεις, πλην αυτ των θητν.
     Στις πολιτειακς μεταρρυθμσεις του περιλαμβνονται και μτρα που διευρνανε τη λακ κυριαρχα, δηλαδ τη στριξη της εξουσας στο σμα των πολιτν της Αθνας. Συγκεκριμνα,
μετφερε στην εκκλησα του δμου την αρμοδιτητα της εκλογς των αρχντων, που 'χε ως ττε ο ρειος Πγος. Επσης, θσπισε τη διαδικασα της κληρσεως εκ προκρτων πεντακοσιομεδμνων για την εκλογ τους. Σμφωνα με αυτ τη διαδικασα, ο δμος εξλεγε να αριθμ υποψφιων αρχντων απ το τλος των πεντακοσιομεδμνων και στη συνχεια γινταν κλρωση για την ανδειξη ενς απ αυτος τους υποψηφους. Η Εκκλησα του Δμου ταν πλον ανοικτ στα ρρενα μλη λων των κοινωνικν τξεων, συμπεριλαμβανμενων των θητν. Αν κι επρκειτο για να βαθι δημοκρατικ μτρο, ωστσο δεν πρπει να ξεχν κανες τι ο ορισμς των θεμτων της ημερσιας διταξης γινταν απ την αριστοκρατικτερη Βουλ των Τετρακοσων.
     δρυσε να νο βουλευτικ σμα, τη βουλ των 400 και μετφερε σ' αυτ τις προβουλευτικς αρμοδιτητες που 'χε ως ττε ο ρειος Πγος, δηλαδ τη διαδικασα προκαταρκτικς επεξεργασας των σχεδων ψηφισμτων που θα υποβλλονταν στην εκκλησα του δμου. Η βουλ των 400 τανε πιο δημοκρατικ σε σγκριση με το αριστοκρατικ σμα του Αρεου Πγου, στο οποο συμμετεχαν μνο πεντακοσιομδιμνοι που 'χανε θητεσει ως ρχοντες κι εχαν εκλεγε απ τον διο τον ρειο Πγο σμφωνα με τη διαδικασα που σχυε πριν τις μεταρρυθμσεις του Σλωνα. Η βουλ αντθετα εχε 400 εκλεγμνα μλη, που προρχονταν κι απ τα τλη των ιππων και των ζευγιτν, η θητεα κθε βουλευτ ταν ετσια κι οι 4 φυλς της Αθνας αντιπροσωπεονταν ιστιμα, με 100 βουλευτς η καθεμι. Η Βουλ εχε συγκεντρσει αρκετ ισχ στα χρια της. ταν επιφορτισμνη με την επβλεψη της λειτουργας λων των κρατικν αξιωματοχων και με τη διαδικασα προκαταρκτικς επεξεργασας των σχεδων ψηφισμτων που θα υποβλλονταν στην Εκκλησα του Δμου. Μ' αυτς τις αλλαγς, αποδυναμθηκε ο ρειος Πγος, στον οποο εχαν ανατεθε αυτ τα καθκοντα. Παρλα αυτ, η επιρρο των αριστοκρατν δεν μειθηκε με την δρυση της Βουλς των Τετρακοσων. Καθς εξακολουθοσαν να κατχουν μεγλη οικονομικ δναμη ταν σε θση να προωθον στη Βουλ αντιπροσπους που ετε ανκανε στη τξη τους ετε ταν εξαρτημνοι απ' αυτος. Γι' αυτν το λγο, το 507 π.Χ. ο Κλεισθνης αφαρεσε τον φυλετικ παργοντα ως καθοριστικ για την ανληψη θσεως αντιπροσπου στη Βουλ των 400.

  Δικαστρια: Στο χρο της δικαιοσνης οι μεταρρυθμσεις του ταν επσης σημαντικς προς τη κατεθυνση του εκδημοκρατισμο και του ελγχου της εξουσας. δωσε τη δυναττητα σε κθε πολτη, χι μνο στον παθντα, να καταγγλλει στον ρειο Πγο με εισαγγελα (αγωγ) οποιονδποτε, ακμα κι ρχοντα και να εμφανζεται ως κατγορος. Με αυτ τον τρπο κατοχυρθηκε ουσιαστικ το ννομο συμφρον του απλο πολτη σε σχση με την σκηση της εξουσας απ τα κρατικ ργανα, ακμα κι αν οι ενργειες των κρατικν οργνων δεν τον βλαπταν μεσα. δρυσε την Ηλιαα, να λακ δικαστριο με πολλ μλη, ως αντβαρο του Αρεου Πγου σε θματα απονομς δικαιοσνης. Μλη κι απ τις 4 κοινωνικς τξεις εχανε το δικαωμα να εκλγονται ως νορκοι. Επσης επιτρεπτανε σ' λους τους πολτες, ανεξαρττως κοινωνικς καταγωγς, να ασκον φεση ενντια σε οποιαδποτε απφαση των αρχντων του Αρεου Πγου. Κατ συνπεια, η Ηλιαα διαπνονταν απ βαθτατα δημοκρατικς αρχς. Η ακριβς σνθεση μως της σολνειας Ηλιαας δεν εναι γνωστ και δεν αποκλεεται να πρκειται απλς για την δια την εκκλησα του δμου, ταν αυτ συνεδραζε ως δικαστριο. Στην Ηλιαα μποροσε να προσφγει οποιοσδποτε εναντον δικαστικς αποφσεως αρχντων. Τ' νομ της προρχεται απ το ουσιαστικ ηλα=αλα, που σημανει εκκλησα, σναξη. Δεν αντικαθιστοσαν τη δικαστικ εξουσα των αρχντων αλλ λειτουργοσαν ως ελεγκτικ σμα προς αυτος. Πιθανν, το μτρο αυτ πρθηκε με σκοπ να κατευνσει την ντονη λακ δυσαρσκεια που εχαν προκαλσει οι αυστηρο νμοι του Δρκοντα, γνωστο και ως δρακντειοι νμοι. Με τη μεταρρθμιση αυτ δωσε ενεργ ρλο σ' λους τους πολτες στον λεγχο της πολιτικς εξουσας χωρς παρλληλα να συμπεριλβει λες τις κοινωνικς τξεις στη διαδικασα διαμρφωσης πολιτικν αποφσεων
    τανε το μεγλο επτευγμ του, πντως η Ηλιαα. ταν να δικαστριο ενρκων, το οποο δκαζε τα πντα εκτς απ τους φνους και τις ιεροσυλες, που παραμνανε στη δικαιοδοσα του Αρεου Πγου. Την αποτελοσαν 6.000 δικαστς, που κληρνονταν μεταξ λων των ελεθερων πολιτν. Σε κθε δκη, δικζανε 500 που ορζονταν με κλρο το πρω κι ταν υποχρεωμνοι να εκδσουν απφαση ως τη δση του ηλου. "Διτι", πως γρφει σκωπτικ ο Διογνης Λαρτιος, "ακμα και για ναν Αθηναο ταν πολ δσκολο, σε μια μνο μρα, να δωροδοκσει 500 δικαστς". Η Ηλιαα αποτλεσε το 1ο βμα για τη ριζοσπαστικτερη μεταρρθμιση που εισγαγε ο Κλεισθνης μερικς δεκαετες αργτερα. Η κλασσικ διαμρφωση της Ηλιαας σε δεξαμεν 6000 κληρωμνων Αθηναων νω των 30 ετν, απ την οποα λαμβνονταν οι δικαστς για τα ηλιαστικ δικαστρια, οφελεται στις μεταρρυθμσεις του τους 462 π.Χ. απ τον Εφιλτη.
    Ο ρειος Πγος δεν τανε πλον να σμα διορισμνων γηραιν κι ευσεβν ανδρν με αριστοκρατικ καταγωγ αλλ η σνθεση του εχε διευρυνθε με μλη της αστικς εμπορικς τξης που απολαμβνανε σεβασμ κι υποστριξη ενς μεγαλτερου τμματος της αθηνακς κοινωνας. Ωστσο, δεν πρπει να εκληφθε αυτ η αλλαγ σα μια προσπθεια αποδυνμωσης του ρλου του Αρεου Πγου εκ μρους του Σλωνα. Ο θεσμς αυτς εξακολουθοσε να εκδικζει υποθσεις ανθρωποκτονιν κι επιπλον ταν επιφορτισμνος με την αρμοδιτητα επβλεψης της εφαρμογς του νμου και του συντγματος. Εχε φροντσει να ενισχσει τον ρειο Πγο μ' κτακτες εξουσες στε να μπορε ν' αντεπεξλθει σ' αυτ τον τομα. Μεταξ αυτν εχε το δικαωμα της αρνησικυρας σ' ενργειες πολιτικν αξιωματοχων και των υπλοιπων πολιτειακν σωμτων. Κατ συνπειαν, εξακολουθοσε να παζει ναν εξαιρετικ σημαντικ ρλο στη πολιτικ ζω της αρχαας Αθνας.

  λλα νομοθετματα: Ο Σλων εθσπισε και πλθος λλων νμων για συγκεκριμνα θματα, που δεν εναι λα γνωστ. Τα σημαντικτερα απ' αυτ εναι η απαγρευση της εξαγωγς γεωργικν προντων πλην λαδιο, ρυθμσεις στις ιδιωτικς σχσεις (π.χ. καννες υδροληψας, ελχιστες αποστσεις οικοδομν) θσπιση κοινωνικς πρνοιας για αναπρους κι επικλρους (θυγατρες που κληρονομοσαν αποκλειστικ τη πατρικ περιουσα λγω λλειψης ρρενα κληρονμου), μτρα προστασας της οικογνειας και του γμου, που περιλμβαναν μτρα εναντον της μοιχεας, του βιασμο, της μαστρωπεας και της πορνεας, υποχρωση των γονων να διδξουνε στα παιδι τους κποια τχνη κι απαλλαγ των τκνων απ τη φροντδα των ηλικιωμνων γονων τους, αν οι τελευταοι δεν εχαν ανταποκριθε σ' αυτ την υποχρωσ τους. τσι αρχζει και το δικαωμα της διαθκης. Ως ττε τη περιουσα ποιου πθαινε τεκνος τη κληρονομοσαν οι συγγενες του. Στο εξς ο πολτης χωρς παιδι μποροσε να κληροδοτσει τα υπρχοντ του σε ποιον θελε. Επιπλον στρεψε το ενδιαφρον του στη θεσμοθτηση νμων σχετικ με τη σεξουαλικ ηθικ. Σμφωνα με να διασωζμενο απσπασμα απ να ργο του κωμωδιογρφου Φιλμονα του 3ου αι., ο Σλων δρυσε οκους ανοχς στην Αθνα με κρατικ χρηματοδτηση, προσβσιμους σε λους τους Αθηναους. Δηλαδ, κατ κποιον τρπο εκδημοκρτισε τη παροχ πληρωμνης ετεροφυλφιλης ερωτικς ευχαρστησης, προνμιο που τανε προηγουμνως σχεδν αποκλειστικ των πλουσιτερων πολιτν. Αν κι η εγκυρτητα αυτς της αναφορς ελγχεται, εν τοτοις κποιοι σγχρονοι μελετητς θεωρονε σημαντικ το γεγονς τι εξακολουθοσε να συνδεται μ' αυτ τη νομοθεσα 3 αινες μετ το θνατ του.



    Επσης αρχαες πηγς αναφρουν τι ρθμισε τις παιδεραστικς σχσεις στην Αθνα, σε μια προσπθεια να μορφοποισει αυτ το κοινωνικ θιμο μσα στα πλασια της νας δομς της πλης. Διαμορφθηκε να σνολο νμων που αποσκοποσε στην προθηση και περιφρορηση του θεσμο της παιδεραστας και στην προστασα των αγοριν-μελν ελεθερων οικογενειν. Ο ρτορας Αισχνης, που ζησε τον 4ο αι. αναφρει νμους κατ τους οποους αποκλειταν η εσοδος στις παλαστρες και τα γυμναστρια. Επσης απαγορευταν η σναψη σχσεων μεταξ ενλικων αρρνων σκλβων κι ανλικων αρρνων, γνων ελεθερων πολιτν. Ωστσο, και σ' αυτ τη περπτωση η εγκυρτητα των λεγμενων του Αισχνη χει αμφισβητηθε απ σγχρονους του και μεταγενστερους μελετητς. Εξλλου, πολλο Αθηναοι τειναν να αποδδουν στον Σλωνα νμους σχετικος με τη παιδεραστα την ερωτικ συμπεριφορ οποιοδποτε λλο θμα χωρς διασταρωση των στοιχεων.
    Υπρχανε μλιστα υποδεξεις απ αρχαους συγγραφες τι ο διος ο Σλων εχε ως ερωμνο τον κατοπιν τραννο της Αθνας Πεισστρατο ταν ο τελευταος τανε σ' εφηβικ ηλικα. 3 αι. μετ, περπου το 330 π.Χ., ο Αριστοτλης απρριπτε κατηγορηματικ αυτ τα σχλια ως ανοησες, ισχυριζμενος τι δεν ταν δυνατν να ταν ο Σλων εραστς του Πεισστρατου καθς εχαν διαφορ ηλικας μεγαλτερη απ τριντα χρνια. Ωστσο, λλοι, πως ο Πλοταρχος κι ο Αιλιανς επμεναν σ' αυτ τη φμη. Παρ τη επιμον αρχαων συγγραφων γρω απ τη σχση του Σλωνα με τον Πεισστρατο, εναι δσκολο να αποδειχθε κατ πσον αυτς οι φμες βασζονταν σε πραγματικ φανταστικ γεγοντα. Πιθανς υπρχε μια θερμ σχση φιλας και σεβασμο μεταξ τους, που στη συνχεια, διογκθηκε απ μετπειτα αρχαους συγγραφες. Κποιοι μλιστα φηναν να εννοηθε τι οι παιδεραστικς προτιμσεις του Σλωνα διαφανονταν στη ποηση του. μως να πολ μικρ τμμα χει διασωθε δυσχερανοντας τις προσπθειες ανακλυψης της ιστορικς αλθειας. Επιπλον, η αυθεντικτητα λων των ποιητικν αποσπασμτων που χουνε θεωρηθε πως του ανκουν εναι ακμη υπ συζτηση. Για παρδειγμα, κποια επιγρμματα υπρ της παιδεραστας, που εχαν αρχικ αποδοθε σ' αυτν στη συνχεια αποδοθκανε στο Θεογνη. Κατ συνπεια, το λο θμα πρπει να προσεγγζεται μ' επιφλαξη και τη χρση επιστημονικς μεθοδολογας.
     Τλος, σοβαρ παρπτωμα για το Σλωνα ταν η αδιαφορα του πολτη για τα κοιν. Θσπισε λοιπν νμο που προβλεπε τη στρηση των πολιτικν δικαιωμτων σων δεν συντσσονταν με κποια απ τις αντπαλες πολιτικς παρατξεις. λ' αυτ του προσδωσαν το προσωνμιο: "Πατρας Του Αστικο Δικαου".

     Παρουσασε τις προτσεις του στην Εκκλησα του Δμου, που τις κανε αποδεκτς. Συνολικ πνω σε νες βσεις το δημσιο, το ιδιωτικ και το ποινικ δκαιο. Οι νμοι του δημοσιετηκαν σως το 592-1 π.Χ. καταγεγραμμνοι σε ξλινες τετργωνες στλες, που στενεανε προς τα πνω και στρφονταν γρω απ ξονα, γι' αυτ κι ονομστηκαν "ξονες" "κρβεις". πως χει δη αναφερθε, εχε λβει διαβεβαισεις απ τον ρειο Πγο πως οι μεταρρυθμσεις του, ποιες κι αν ταν αυτς και εφσον εγκρνονταν απ την Εκκλησα του Δμου, θα παρμεναν σε ισχ για τουλχιστον 10 τη. Αν κι οι αριστοκρτες ρχοντες του Αρεου Πγου δεν πρπει να ενθουσιστηκαν με τις αλλαγς που πρτεινε ο Σλων, τρησαν τον λγο τους. Δεν χει υπρξει καμμα αναφορ αππειρας εκ μρους τους γι' ανατροπ των μεταρρυθμσεων στη 10ετ αυτ περοδο. Ο Αθηναος νομοθτης αυτοεξορστηκε απ την πατρδα του και ταξδεψε στην Αγυπτο και τη Μ. Ασα.


     Μολοντι δεν πρσφερε στην Αθνα την απλυτη κοινωνικ δικαιοσνη και πολιτικ σμπνοια -οι αγρτες περμεναν αναδασμ της γης κι οι ευπατρδες θελαν να μη θιγονε τα προνμι τους- οι νμοι του, αντικαθιστντας τους δικους δρακντειους νμους, κατρθωσαν να περιορσουνε τη κοινωνικ αδικα και να δσουνε στην Αθνα μια βση γι' αντιπροσωπευτικτερο πολιτικ σστημα. Συνολικ ρθμισε πνω σε νες βσεις το δημσιο, το ιδιωτικ και το ποινικ δκαιο. Οι νμοι του δημοσιετηκαν σως το 592/1 π.Χ. καταγραμμνοι σε ξλινες τετργωνες στλες, οι οποες στενεανε προς τα πνω και στρφονταν γρω απ ξονα, γι' αυτ κι ονομστηκαν "ξονες" "κρβεις" στε να διαβζονται απ' λους τους πολτες. Το 410 π.Χ. συγκροτθηκε στην Αθνα επιτροπ νομομαθν, οι αναγραφες των νμων, που ανλαβε την εκκαθριση και τη κωδικοποηση των νμων του Δρκοντα και του Σλωνα. Το ργο της επιτροπς διακπηκε απ τους 30 τυρννους κι ολοκληρθηκε μετ τη πτση τους. Το 403-2 π.Χ. παραδσανε το σμα νμων που καταρτσανε και στο εξς θα το φυλγαν οι θεσμοθται. Η νομοθεσα του απκτησε φμη κι επδρασε θετικ στην εξλιξη του δικαου αλλ και στη κοινωνικ, οικονομικ, πολιτικ και πολιτειακ εξλιξη της Αθνας. Δκαια ο Σλων θεωρεται ο πατρας του αστικο δικαου.

     Για ν' αποφγει μεταβολς της νομοθεσας του και για να μην αναμειχθε στην εφαρμογ της κι αφο ρκισε τους πολτες να μην αλλξουνε καννα νμο για τουλχιστον 10 τη -λλοι ιστορικο αναφρουν 100-  αποδμησε. Στην ενργει του αυτ διακρνεται η 1η εφαρμογ της δικρισης της νομοθετικς απ την εκτελεστικ εξουσα. Κρνοντας απ τη τυραννα του Πεισστρατου και των διαδχων του, που εγκαθιδρθηκε το 561 π.Χ. και διρκεσε ως το 510 π.Χ., οι μεταρρυθμσεις του φανεται πως δεν αντιμετωπσανε πλρως τα προβλματα που επιδωκαν να λσουν. Η ουσα τους μως διατηρθηκε και μετ το τλος της τυραννας κι αποτλεσε το θεμλιο που πνω του εδραιθηκε η κλασσικ αθηνακ δημοκρατα. Ο Σλων κατ τη διρκεια της αυτοεξορας του επισκφτηκε διφορους τπους, Αγυπτο, Κπρο κλπ,, μεταξ λλων και το βασιλι των Σρδεων Κροσο, ο οποος τονε ρτησε αν γνριζε κανναν νθρωπο πιο ευτυχισμνο απ αυτν. Ο Σλων του ανφερε 3 περιπτσεις ευτυχισμνων ανθρπων και τονε συμβολεψε με το γνωστ: Μηδνα προ του τλους μακριζε (καννανε μη μακαρζεις πριν το τλος του να δεις). Αυτ τη θρυλικ συνντηση μας την εξιστρησεν ο Ηρδοτος, ωστσο δε φανεται να 'χει ιστορικ βση. Ο Σλων επστρεψε στην Αθνα το 562 π.X., 10 τη μετ πολ γρος και παντοιμος να δεχτε τον θνατο. κι εν τη βρκε στην αρχ καλ -κι ντας ευτυχς γραψε και το ποημα που φιλοξενεται τελευταο κτω στα ποιματ του- αργτερα μως ρχισε πλι να σπαρζεται απ πολιτικς ριδες. Πικρθηκε, ταν εδε τον μακριν του ξδερφο, Πεισστρατο, να εξαπατ συμμχους κι αντιπλους και να γνεται τραννος.Προσπθησε ν' αποτρψει τη τυραννδα του Πεισστρατου αλλ δεν τα κατφερε. Ττε σ' νδειξη διαμαρτυρας, βγαλε ξω απ τη πρτα τα πλα του και την ασπδα, σημδι πως εγκαταλεπει τη πολιτικ κι αναστναξε: "Κθε Αθηναος μνος του χει το βμα της αλεπος. λοι μαζ, μως, περπατονε σα χνες". Ο Πεισστρατος κατλαβε την εξουσα σαν τραννος το 560 π.X. και τον λλο χρνο πθανε κι ο Σλων στα 80 του.
     Ο Σλων, εξχον μλος της αθηνακς κοινωνας του 6ου αι.κι νας απ τους 7 Σοφος της αρχαας Ελλδας, μεινε γνωστς στην ιστορα για τις μεταρρυθμσεις που εισγαγε στο αθηνακ πολτευμα. Αποτελσανε θεμλιο λθο ενς πολιτεματος, της δημοκρατας, που μλις εχε κνει την εμφνιση του στη παγκσμια σκην κι επρκειτο να κυριαρχσει στη Δση ως τις μρες μας. Τα στοιχεα που υπρχουνε για το βο και τη προσωπικτητα του Σλωνα εναι περιορισμνα, λγω της λλειψης γραπτν κι αρχαιολογικν ενδεξεων για την Αθνα του πριμου 6ου αι.. Οι κριες αρχαες πηγς ο Ηρδοτος κι ο Πλοταρχος, ποτ μως γραψαν γι' αυτν μερικος αινες αργτερα. Επσης, εκενη τη περοδο η ιστορα δεν τανε συγκροτημνη ως επιστμη με αυστηρ ερευνητικ μεθοδολογα πως στις μρες μας. Για παρδειγμα, ο ρτορας Αισχνης του αποδδει λη τη νομοθεσα που διαμορφθηκε σ' επμενες ιστορικς περιδους. Κποιοι σγχρονοι μελετητς χουνε καταλξει στο συμπρασμα πως η γνση μας για το Σλωνα εναι βασισμνη σε μεγλο βαθμ σε φανταστικς κατασκευς. Η αρχαιολογικ σκαπνη χει φρει στο φως κποια σχετικ ευρματα απ τη περοδο αυτ υπ τη μορφν αποσπασματικν επιγραφν. Ωστσο η πλειοντητα θεωρε τι ο γκος των στοιχεων που ανταποκρνονται στην ιστορικ πραγματικτητα εναι επαρκς για να καταλξουμε σε ασφαλ συμπερσματα. Πλον χει διαμορφωθε νας κοινς τπος πληροφοριν σον αφορ τη ζω του Αθηναου νομοθτη.
     Παρ τις αριστοκρατικς καταβολς της, ο πλοτος της οικογενεας του προερχτανε κυρως απ' το εμπριο παρ την ιδιοκτησα γης. Αυτς ο παργοντας μελλε να παξει σημαντικ ρλο στη διαμρφωση των μεταρρυθμσεων καθς δεν αισθαντανε κποια αλληλεγγη με την αριστοκρατικ τξη. Ο πατρας του φρντισε επιμελς την εκπαδευσ του, δνοντας του την ευκαιρα να λβει μια σφαιρικ και βαθει παιδεα. Μετ το θνατο του Εξηκεστδη, ανλαβε τη διαχεριση της οικογενειακς περιουσας. μως οι επιχειρσεις του δεν ευοδθηκαν και μεγλο μρος της περιουσας χθηκε. Ωστσο στη περπτωση του Σλωνα επιβεβαιθηκε η ρση ουδν κακ αμιγς καλο. Αυτ η ατυχς εξλιξη αποτλεσε το ναυσμα για μια σειρ ταξιδιν που τονε πλουτσανε σ' εμπειρες και γνση, -ταν δη και καλλιεργημνος και μορφωμνος. Στη συνχεια, χρησιμοποησε τη γνση αυτ για να κατασκευσει το νομοθετικ πλασιο της αθηνακς δημοκρατας.



     Σε σντομο χρονικ διστημα διακρθηκε για τη μετριοπθεια και τη σοφα του. Ειδικτερα, τα μλη των λακν τξεων εκτιμοσανε το γεγονς τι εχεν αποστασιοποιηθε απ τις υπλοιπες αριστοκρατικς γαιοκτητικς οικογνειες της Αθνας. Η φμη του εδραιθηκε ακμη περισστερο με το ποιητικ ργο του. Ποηση γραψε κυρως για να υπερασπσει πατριωτικος σκοπος και να υπερασπσει τις νομοθετικς μεταρρυθμσεις του. δειξε ιδιατερη προτμηση για τις ελεγεες. Μεταξ αυτν ξεχρισε η ελεγεα, γνωστ ως Σαλαμς, που χει πατριωτικ περιεχμενο. Παρακινε τους Αθηναους ν'ανακτσουνε το νησ αυτ, που 'χε μεγλη στρατηγικ σημασα. Δυστυχς, μλις 8 στχοι σζονται απ αυτ την ελεγεα -παρατιθεται κι αυτ στο τλος. Αλλ και το υπλοιπο ργο του εχε πολιτικ χαρακτρα. Μες απ' αυτ βρσκει την ευκαιρα να παραθσει τις πολιτικς απψεις του και να καλλιεργσει τα ιδανικ της φιλοπατρας και του δικαου στους συμπατριτες του.
     Λγω του διδακτικο χαρακτρα των ελεγειν αυτν μειναν γνωστς ως γνωμικς. Οι στχοι του ζεστανανε τις καρδις των Αθηναων, που αναζητοσαν ντρες με ηγετικ προσντα κι ενρετο χαρακτρα. Τη περοδο εκενη. η πλη των Αθηνν ταλανιζταν απ κοινωνικς αναταραχς κι εμφλιες συγκροσεις, λγω των μεγλων ανισοττων μεταξ των κοινωνικν τξεων. Ο Σλων χρησιμοποιε τις ελεγεες αυτς για να προτενει λσεις για τα πολιτικ προβλματα. Εν τλει, η ποησ του προκλεσε τερστιαν εντπωση στους Αθηναους που του ανθεσαν την αποστολ της ριζικς αναδιρθρωσης της νομοθεσας και του πολιτικο θεσμικο πλαισου της πλης. Απ το συνολικ ποιητικ ργο του Σλωνα περπου 300 στχοι χουνε διασωθε στις μρες μας. σως να μρος απ' αυτος ν' αποτελεται απ μετπειτα προσθκες απ λλους ποιητς και λανθασμνα να χει αποδοθε σ' αυτν.
     
     Το 594 ο Σλων αναλαμβνει ρχοντας της Αθνας απ τους πολτες κι χι απ τον ρειο Πγο πως συνηθιζτανε. ταν προτθηκε να γνει νομοθτης με δικτατορικς εξουσες, ανκεν δη στη γενι των 40ρηδων που πολλ υπσχονταν στον πολιτικ στβο της εποχς. Γεννθηκε αριστοκρτης, γλντησε στα νιτα του για τα καλ, γραψε ποιματα, που υμνοσανε τη φιλα κι να εμβατριο, που ξεσκωσε τους Αθηναους να ξαναπρουνε τη Σαλαμνα. Νωρς, μπκε δυναμικ στο εμπριο για να ξανακερδσει τη περιουσα του πατρα που 'χε χαθε κι αυτ του επτρεπε να διαθτει χρνο για να φιλοσοφε τη ματαιτητα της ζως. Πριν να τονε κατατξουνε στους 7 Σοφος της Αρχαιτητας, εχεν δη κι λας αναγνωριστε, σα σοφς και μετρημνος νθρωπος.
    μβλημ του εχε το γνωμικ μηδν γαν (τποτα υπερβολικ), που ο διος πρωτπε και που τρησε με ευλβεια σ' λη του τη ζω αλλ και στους νμους του. Αυτ του, λλωστε, η προσλωση στη μετριοπθεια αποτλεσε και τη κρυφ ελπδα εκενων που εισηγθηκαν να του ανατεθον οι τχες της πλης. Τους δικαωσε πετυχανοντας το ακατρθωτο: Να συμβιβσει πλοσιους και φτωχος για 1η και τελευταα φορ στη Παγκσμια Ιστορα! ταν τονε ρτησαν, αν χει τη γνμη πως δωσε στους Αθηναους τους καλλτερους νμους που μποροσαν να θεσπιστον, απντησε θαρραλα: "χι! Τους δωσα, μως, τους καλλτερους, που θα μποροσαν να δεχτονε"!
     Με τους νμους του επβαλε τη λακ συμμετοχ, φησε μεγλες αρμοδιτητες στους αριστοκρτες αλλ πρασε την ως ττε ανεξλεγκτη δρση τους μσα απ τους μηχανισμος της γκρισης απ τη πλειοψηφα. Καθιρωσε, δηλαδ, την ισορροπα του ελγχου, κνοντας πρξη τη περ ευνομομενης πολιτεας φιλοσοφα του. ταν τονε ρωτσανε πς αντιλαμβνεται μια ττοια πολιτεα, απντησε: "Εναι αυτ, της οποας οι πολτες υπακοουνε στους κυβερντες τους κι οι κυβερντες υπακοουνε στους νμους". Του ζτησαν να προχωρσει στην ανακατανομ της γης, που οι αριστοκρτες εχαν ουσιαστικ αρπξει. Αρνθηκε τονζοντας πως κτι ττοιο θα ισοδυναμοσε με αιτα εμφλιου πολμου.
     Η μεγλη επιτυχα των νμων του εντοπζεται στην επκτασ τους σε πλοσιους και φτωχος και στην καθιρωση της συμμετοχς στα κοιν βρη ανλογα με τη δυναττητα του καθνα. Ο τρπος με τον οποο αντιμετπισε τη διαφθορ, δεχνει πως εχε μυαλ «περπατημνου» και οξυδερκος ανθρπου, ο οποος κατανοε τι «το χρμα δεν εναι το παν, πετυχανει μως το παν». Με να πολυσυζητημνο νμο, μεωσε το ψος της προκας, στε, στους γμους, να πρυτανεει η αγπη και η θληση για τη δημιουργα οικογνειας κι χι το συμφρον. ταν, μως, του ζτησαν να νομοθετσει εναντον των αγμων, αρνθηκε: "Μια γυνακα εναι πολ βαρ φορτο", επε.
     Οι γυνακες απαγορευταν να χουνε πνω απ 3 φορεσις, οι πομπδεις τελετς τιμωρονταν με βαρι πρστιμα, οι πολυδπανες θυσες καταργθηκαν, εν τρωγε βαρ πρστιμο, ποιος το παρκανε με τα μοιρολγια στις κηδεες. τσι, η επδειξη χτυπθηκε καρια κι οι Αθηναοι, θλοντας και μη, οδηγηθκανε στη σοφα του γνωμικο παν μτρον ριστον. Στα 572 π.Χ. σε ηλικα 67 χρνων ο Σλων αποσρθηκε. Του πρτειναν να γνει ισβιος δικττορας. Αρνθηκε: "Η δικτατορα εναι ωραα τοποθεσα για να μνει κποιος αλλ δεν προσφρει τρπο επιστροφς", επε.

     Η φμη του Σλωνα μετ απ αυτ τα γεγοντα εξαπλθηκε σε λον τον ελληνικ κσμο και συμπεριλφθηκε στους Επτ Σοφος της Αρχαιτητας. λαβε ττοιες διαστσεις στε στα μετπειτα χρνια πολλς πολιτειακς μεταρρυθμσεις αποδθηκαν σε αυτν, ακμη κι αν αυτ δεν ταν αλθεια. Αυτ εχε ως συνπεια να υπρχουν αρκετς αμφιβολες απ πολλος μελετητς σχετικ με την πατρτητα των επμενων νομοθετικν αλλαγν στην Αθνα. Ανεξρτητα απ' αυτ, το ββαιο εναι τι η φμη του ενισχθηκε λγω του γεγοντος τι οι μεταρρυθμσεις του φρανε 1η φορ για τα ελληνικ δεδομνα τσο ριζικς αλλαγς στον νμο και τη πολιτειακ συγκρτηση της Αθνας. Π.χ,, εναι το 1ο παρδειγμα νομοθεσας που το κριτριο της καταγωγς παψε να παζει τσο καθοριστικ ρλο στη κοινωνικ ανλιξη. Πλον, αυτο που πλοτιζαν απ λλες πηγς εισοδματος κι χι μνον απ την ιδιοκτησα γης, τανε σε θση να ανλθουνε σε αντερες κοινωνικς τξεις, να γνουνε πολτες και ν' αναλβουν αξιματα. Εν τοτοις, το πολτευμα της Αθνας παρμεινε και μετ τις μεταρρυθμσεις τιμοκρατικ, βασισμνο στη κοινωνικ διαστρωμτωση και στη νομ της εξουσας απ τους πολτες ανλογα με τον εισδημ τους, Επιδωξη του Σλωνα ταν τλος να καταστον λοι οι πολτες συνυπεθυνοι για τη τρηση των νμων και την καταστολ παρανομιν. Στο επκεντρο των μεταρρυθμσεων του ταν η αρχ της ευνομας.
     Ωστσο, οι μεταρρυθμσεις του Σλωνα εχαν μνο μερικ επιτυχα πως αποδεχθηκε στη συνχεια. Ο ανταγωνισμς μεταξ των διων των αριστοκρατικν οικογενειν συνχισε απρσκοπτα παρ τις αλλαγς αυτς. Εξλλου, ταν εξ' αρχς δσκολο εγχερημα η λη προσπθεια του Σλωνα να συμβιβσει τα αντικρουμενα συμφροντα μεταξ των αντιμαχμενων παρατξεων στην Αθνα. Κποια μτρα, πως η ακρωση των χρεν των γεωργν, εχαν μεσες ευεργετικς επιδρσεις στη κοινωνα. μως κι αυτ τα θετικ μτρα εχανε προσωριν διρκεια. Σντομα, οι περισστεροι γεωργο εισλθανε ξαν σε δυσχερ κατσταση λγω χρεν. Ο κριος λγος για αυτ την εξλιξη ταν τι δεν κατεχαν αρκετ κεφλαιο για να υποστηρξουνε τη διαδικασα παραγωγς κατ τη διρκεια του τους. Μοιραα, αναγκζονταν να προσφγουν εκ νου σε δανεισμ απ τους προηγομενους πιστωτς τους. Αν και τρα δεν διακυβευταν η προσωπικ ελευθερα τους, ευρσκανε πλι τον εαυτ τους δσμιο των αριστοκρατν για τους διους λγους μ' αυτος που σχυανε στο παρελθν.
     Στα επμενα χρνια ρχισαν να διαφανονται οι 1ες ρωγμς στο οικοδμημα που 'χε με τσην επιμλεια κατασκευσει ο Σλων. Σε 2 περιπτσεις στη 10ετα που εχεν ορσει, οι προσπθειες εκλογς ρχοντα αποτχανε παταγωδς. Η αιτα τανε πως οι διφορες παρατξεις δεν μποροσαν να συμφωνσουνε σε πρσωπο κοινς αποδοχς γι' αυτ το αξωμα. Μλιστα, λγα τη μετ νας ρχοντας αριστοκρατικς καταγωγς, ονματι Δαμασας, αρνθηκε να παραδσει την εξουσα μλις ληξε η θητεα του. Προφανς σκπευε να γνει τραννος της Αθνας. Φυσικ, η κνηση αυτ προκλεσε ντονη αναταραχ και τα σχδι του ματαιθηκαν. Ωστσο τανε σαφς νδειξη πως τα μτρα δεν ταν αρκετ απ μνα τους για να ομαλοποισουνε τη κατσταση. Οι συγκροσεις μεταξ των ισχυρτερων αριστοκρατικν οικογενειν αποτλεσαν ανυπρβλητο εμπδιο. Μοιραα, η αδυναμα καθολικς επιβολς των μτρων αλλ κι η λλειψη κοινς αποδοχς τους οδγησε στην ατονα κι εγκατλειψη τους. Αυτ η εξλιξη εχεν αποτλεσμα ν' ανοξει ο δρμος στη συνχεια για τη τυραννα του Πεισστρατου. Η ουσα τους μως διατηρθηκε και μετ το τλος της τυραννας κι αποτλεσε θεμλιο πνω στο οποο εδραιθηκε η κλασσικ αθηνακ δημοκρατα. 2 αι. περπου αργτερα, το 410 π.Χ. συγκροτθηκε στην Αθνα μια επιτροπ νομομαθν, οι αναγραφες των νμων, που ανλαβε την εκκαθριση και τη κωδικοποηση των νμων του Δρκοντα και του Σλωνα. Το ργο της επιτροπς διακπηκε απ τους 30 τυρννους κι ολοκληρθηκε μετ τη πτση τους. Το 403/2 π.Χ. παραδσανε το σμα νμων που καταρτσανε, το οποο θα φυλγανε στο εξς οι θεσμοθται.
     νας κοσμογυρισμνος σοφς ταν ο Σλωνας απ την Αθνα. Εδε κι κουσε πολλ στα εμπορικ του, κυρως, ταξδια και με την εμπειρα και τη σοφα του αγπησε κι μνησε περισστερο τη πατρδα του, την Αθνα. Οι συμπατριτες του Αθηναοι, εκτιμντας τη φιλοπατρα του αλλ και τη σεμντητα και το βθος της σοφας του, του αναθσανε τη δημιουργα της νομοθεσας τους, γιατ ξρανε πως διακρυσσε: μνο αν μθεις να ρχεσαι θα ξρεις και να ρχεις, να εξουσιζεις δηλαδ. Κι ακμα τνιζε, μη λες ψματα αλλ την αλθεια και ποτ σου να μη πφτεις σε υπερβολς (Μηδν γαν). Και πργματι στη νομοθεσα του εφρμοσε το τι οι συμβουλς μας πρπει να εναι για τα πιο καλ κι χι για τα πιο ευχριστα. μεινε η μνμη του στην ιστορα χι μνο της Ελλδας αλλ και της ανθρωπτητας με τον περφημο νμο του, τη σεισχθεια. Γιατ σκωσε στ αλθεια το βρος (χθος) των χρεν για τους Αθηναους, που πολλς φορς αναγκζονταν να πουλσουνε την ελευθερα τους, επειδ δεν μποροσαν να ξεπληρσουνε τα χρη τους και καταλγανε δολοι. Τους ξανδωσε λοιπν την ελευθερα, αφο τους χρισε με νμο τα χρη τους. Γιατ με την ελευθερα τους χρισε και τη πατρδα και τη γλσσα τους, καθς, στενεμνοι απ τα χρη, πολλο ταν θελ τους ξενιτεμνοι κι εχανε ξεχσει και τη μητρικ τους γλσσα τους. Και μλιστα δκαια καμαρνει γι αυτ σε ποημ του -κτω στα Ποιματα.
     Παρ' λο που οι συμπατριτες του του ζτησαν να γνει αυτς, ο σοφς, μονρχης τους απλυτος και να τους κυβερνσει, αντθετα, υπηρετντας τη πατρδα και τους νμους της και θλοντας να μην υποκψει σε κανενς εδους πειρασμ, φυγε απ την Αθνα για 10 τη, για να μην υποχωρσει σε τυχν πισεις γι' αλλαγς στους νμους που κατθεσε. Συνθιζε μλιστα να λει πως ο νμος εναι κτι σαν τον ιστ της αρχνης. Αν πσει κτι ελαφρ πνω του αντχει, αν μως πσει πνω του κτι βαρ και δυναττερο τον τρυπ και ξεφεγει. Πντα υπρχει λοιπν ο κνδυνος να ξεφγουν απ τον νμο νθρωποι με βρος και δναμη. μως πντα τνιζε στους Αθηναους πως ττοιοι νθρωποι τανε δημιοργημα του διου του λαο: Εσες τους κνατε μεγλους, λεγε και ξανλεγε. Αλθεια, μεγλο σφλμα.



     Τη φμη του μως, μνησε θελ του κι ο πμπλουτος Κροσος, ο βασιλις της Λυδας, που αργτερα, ταν αιχμλωτος του βασιλι των Περσν Κρου και καταδικασμνος να πεθνει στη πυρ, φναξε 3 φορς τ' νομ του, καθς θυμθηκε τα λγια του. Και πργματι ο Κρος του χρισε τη ζω, ταν μαθε για το Σλωνα και τα σοφ λγια του, που ζονε και μας καθοδηγονε πντα, αν τα γνωρσουμε και κατανοσουμε την αξα και την αλθεια τους.  Κποια λλα απ τα μτρα που πρε στον κοινωνικ τομα, φανερνουνε σε ποιο σημεο κατπτωσης εχε φτσει η πλη, που 'μελλε, ναν αινα μετ, να σσει την Ελλδα απ τη περσικ απειλ και να δημιουργσει το χρυσ αινα του πνεματος και της τχνης (και που δεν μπορε να προσμετρηθε πσο βοηθσανε κι αυτ σε κενο το σπουδαο τελικ αποτλεσμα).

Ρητ

 Την αλθεια να δχεσαι και την αρετ να επαινες.

 Μνο αν μθεις να ρχεσαι, θα ξρεις να ρχεις.


 Ασφαλς κι ριστη εναι η δημοκρατα, στην οποα η κθε αδικα τιμωρεται εξσου απ τους παθντες και τους μη παθντες απ' αυτ.


 Γηρσκω δ' αε πολλ διδασκμενος.


 Να σβεσαι τους γονες.


 Αν ζητς απ τους λλους να λογοδοτον, να εσαι πρθυμος να λογοδοτες κι εσ.


 Να αποφεγεις την ηδον που γενν λπη.


 Να μισες τους κακος.


 Δικαστ θση να μη παρνεις· αλλις θα μισηθες απ τον καταδικασμνο.


 Μη λες ψματα· λγε την αλθεια


 Να μη συναναστρφεσαι κακος ανθρπους.


 Ποτ, καμμι υπερβολ. (Μηδὲν ἄγαν πρττετε)


 Μη φθονσεις.


 Μηδνα πρ του τλους μακριζε.


 Ο νμος πρπει να διατυπνεται τσι, στε η εφαρμογ του να εναι και στην πρξη δυνατ, εφσον ο νομοθτης θλει να τιμωρε αποτελεσματικ τους λγους και χι σκοπα τους πολλος απ' τους πολτες.


 Αν δεν δεις κτι, μην το λες. Κι αν ξρεις, μη μιλς.


 Την ανχεια πρπει να ενισχουμε, αλλ χι και την τεμπελι να εφοδιζουμε.


 Να σβεσαι τους Θεος, κρτα το θυμ, μην ορκζεσαι, να πεθεσαι στους νμους και ν' αναγνωρζεις το δκιο.


 Οι συμβουλς σου να μην εναι για τα πιο ευχριστα, αλλ για τα πιο καλ.


 Σφργιζε τα λγια με σιωπ, τη σιωπ με την κατλληλη στιγμ.


 Απ τα φανερ να συμπερανεις τα αφαν.


 Μνο με σοβαρ και αξιλογα πργματα να ασχολεσαι


 Να εσαι προς απναντι στους δικος σου.


 Μην αποθρασνεσαι προς τους συμπολτες σου.


 Μην ισχυρζεσαι τι λες πιο δκαια πργματα απ τους γονες σου.


 Κρτα την ακεραιτητα του χαρακτρα πιο πιστ απ τον ρκο.


 Να σβεσαι και να βοηθς τους φλους σου.


 Μην αποκτς βιαστικ φλους· ταν μως τους αποκτσεις, μην τους απορρπτεις βιαστικ.


 Να χεις σχσεις με τους θεος.


 Αν δεν τιμς τους γονες σου, ποιος πρκειται να τιμσει εσνα;


 Εναι αδνατο στον διο νθρωπο να συγκεντρνει στον εαυτ του λα εκενα που κνουν την ευτυχα.


 Εναι δσκολο να γνωρσει κανες την κταση της παγκσμιας επιστμης: εναι κρυμμνη μσα σε μια αδιαπραστη σκοτεινι. Βρσκεται ξω απ' τη δ
ικ μας σφαρα, σ' ναν τπο μεγαλοπρεπ, που χρησιμεει σαν ριο σ' λα τα πργματα.


 Εκενο το κρτος χει το καλτερο σστημα διοικσεως, στο οποο εκενοι που δεν αδικονται εναι προθυμτεροι να καταδιξουν και να τιμωρσουν εκενους που αδικον, παρ εκενοι που αδικονται.


 Εκενος μοναχ εναι ο κατλληλος να κυβερνσει λλους, που πρτα μπορε να κυβερνσει τον εαυτ του.


 Η καλλτερη κυβρνηση εναι κενη, που ο λας υπακοει στους ρχοντες και οι ρχοντες στους νμους.


  μη πλησιζεις καθλου τους βασιλιδες σαν τους πλησιζεις πες τους ,τι τους εναι ωφλιμο να τ' ακοσουν.


 Θα γινντουσαν λιγτερα εγκλματα, αν οι μρτυρες κατηγορας δεν ταν λιγτερο αγανακτισμνοι απ τα δυστυχισμνα θματα.


 Καννα μη θεωρες ευτυχισμνο, πριν να δεις το τλος του.


 Κανες απ τους θνητος δεν εναι ευτυχς.

Τα Ποιματα

Και στο λα τα λω, αν πρπει να τα πω,

ξω απ' τα δντια: τ που απχτησανε τρα
δε θα τα βλεπαν σ' νειρο οτ' ρα.
σο για τους μεγλους, δυνατος,
να με δοξζουν πρπει, να μ᾽ αγαπον·
αξωμα αν το 'παιρνε τις λλος,
να συγκρατσει δε θα μπρειε το λα
και δε θα σταματοσε, σπου, το γλα,
χτυπντας, θα ᾽βγαζε λο το καμκι,
εγ μως μες στη μση στθηκα των δυο
πλευρν σα σνορ τους και μπαρκι.

Και πνουνε και τρων ψωμ
σουσμινο, στο μλι βουτηγμνο,
λγες φακς οι λλοι με κριθ.
Απ τους πρτους τποτα δε λεπει
μορφο και μοσχομυρισμνο
κι σα η γη η καρπερ
γενν λα τα χουν, εξν λπη.

Τ φησα απ' σα μ' καμαν, που λες,
να συγκαλσω σναξη για το λα;
Μρτυρα, στου Καιρο τη δκη μπρος
ριστον χω 'γω, τη μνα τη τραν
των Ολυμπων: τοτη 'δω τη μαρη Γη,
που πνωθ της πτρες σκωσα πολλς,
βρη χρεν, σκλβα τανε πρτα εδ
και τρα λετερη εν' ολοταχς.
Κι Αθηναους, που δκαια σ' δικη παγδα,
εχανε πουληθε σα δολοι μακρυ,
τους γρισα στη θιχτιστη πατρδα.
λλοι, που χρη αβσταχτα τους πνγανε,
μνοι εχαν φγει και, γυρνντας δω κι εκε,
την αττικ τους γλσσα λησμονσαν πια,
κι απ' της σκλαβις λλοι υποφραν τη ντροπ
εδ στον τπο, και  το μγα φβο εχανε
των αφεντδων, τους λευτρωσα ξαν.

Βα μαζ και δκιο πντρεψα με καιρ,
σε πρας τα 'φερα λα τοτα δυνατ, εγ,
τσι πως το 'χα τξει. Με Νμους τολμηρος
που 'στησα διους για μεγλους και μικρος
δεχνωντας δκιο δρμο στον καθνα.
Αν τη βουκντρα πιανε καννας λλος,
φιλοχρματος, κακβουλος και ρπαγας μεγλος,
το λα δε θα τον δμαζε, αντ για μνα.
Γιατ αν παραδεχμουν σα σε αυτος
θ᾽ ρεσε οι αντπαλοι
να πθουνε μαθς,
κι σα βζαν οι λλοι με το νου για κειος,
η πλη απ' ντρες πλθος θα ᾽μεν' ορφαν.
Γι᾽ αυτ μυνα κρτησα απ' λες τις μερις,
σκλος ζωσμνος απ' αγλη λκων και πυκν.

Κι λλοι πλακσαν γι' ρπαγμα μ' αμτρητη θρασι
και πρσδοκοσεν καστος μγα πλοτο να βρε
κι ο γλυκομλητος βουλ να δεξω 'γω σκληρ.
Του κκου λογαρισανε και σμερα οργισμνοι
κι λοι τους με στραβοκοιτν σα να ᾽μουνα οχτρς.
Μα ,τι επα εγ το τλεψα και ο θες βοηθς,
μτ' ασυλλγιστα πραξα τ' λλα, οτε με ζρι
θλω να κνω τποτε, μτε απ' τη πλοσια γη
και σε καλος και σε ζαβος να δκω μοιρασι.

Σ' ανθρπους δωσα τση εξουσα
ση τους ταν αρκετ,
Σε καννανε δε στρησα τιμ
οτε προσφερα αξιματα πολλ.

Τους πλοσιους που ζοσανε στο φθνο
γιατ κατεχανε μεγλη περιουσα,
προσττεψα απ κθε τι κακ και πνο.
γινα στις δυο πλευρς ασπδα ισχυρ
χωρς να επιτρψω σε καννα τελικ,
να κυριαρχε στον λλο μ' αδικα.

 

 

Web Design: Granma - Web Hosting: Greek Servers