-

Dali &

-


-








.

--.


.


 
 

.  

Zaller Robert: :

 Βιογραφικ

     
Ο Δρ Robert Zaller εναι Αμερικανς θεατρικς συγγραφας και καθηγητς ιστορας στο Πανεπιστμιο Drexel.




     Γεννθηκε στο Μπροκλυν το 1940. Τλειωσε το Πανεπιστμιο Ουσινγκτων στο Σεντ Λοις το 1968. Τα ργα του περιλαμβνουν τμους ιστορας, κριτικς και στχους. Αναλυτς της βρετανικς πολιτικς ιστορας και συνταγματικς σκψης, γρφει εκτενς για τη πολιτικ, -εναι επσης συχνς σχολιαστς της ελληνικς πολιτικς σκηνς-, τη σγχρονη λογοτεχνα, τον κινηματογρφο, τη μουσικ και τη τχνη. τανε συνδελφος του Guggenheim το 1985-86 κι ενεργ πολμιος της θανατικς ποινς. Εναι εκλεγμνος συνεργτης της Βασιλικς Ιστορικς Εταιρεας, απ το 1991.


    Daniel Abdal-Haay Moore & Robert Zaller, στη MAD POET SOCIETY

     Οι διακρσεις του περιλαμβνουν το βραβεο Phi Alpha Theta, (1972) και το βραβεο Tor House Foundation (1984). Διετλεσε πρεδρος της Σχολικς Γερουσας του Πανεπιστημου του Μαμι στα 1982-85, υπρξε μακροχρνιο μλος του συμβουλευτικο συμβουλου σνταξης του Κντρου Κοινοβουλευτικς Ιστορας του Yale κι τανε Πρεδρος της νωσης Robinson Jeffers στα 1997-2000.



     Αν και γεννθηκε και μεγλωσε στη Να Υρκη, ζει στο Bala Cynwyd, της Pennsylvania, με τη σζυγ του, ποιτρια, ηθοποι και μουσικ Lili Bita.

--------------------------------------------------------------------

                                     Μαγιακφσκη

δρμα σε 3 πρξεις

Μετφραση: Νατσα Τσουκαλ

(Η απδοση των ποιημτων του  Μαγιακφσκη στο ργο, απ τα αγγλικ, γινε απ
τους Κστα Σοφιαν και Σπρο Μνδρο
.)

ΠΡΟΣΩΠΑ

Νεαρς Αμερικανδες (δυο)
Αμερικανς Αστυνομικς
Ανοσκα
Νικολι Ασγιεφ (Κλια)
Μπιξ Μπαντερμπκε
Λλη Μπρικ
σσιπ Μπρικ (σια)
Ντιβιντ Μπουρλιοκ
Νικολι Μπουρλιοκ
Νικολι Τσουζκ
Παρουσιαστς Του Τσρκου
Κλβιν Κολιτζ
λσα (Τριολ)
Σκνο Επστιν
Σεργκι Εσνιν
Μικλ Γκολντ
Σριλ Φεντοροβιτς Γκορτκφ
Τσιγγνα πρνη
Βασλι Καμνσκι
Βαλεντν Κατγιεφ
Βελιμρ Χλμπνικωφ (Βλια)
Πβελ Λαβοτ (Πβια)
νας φορτοεκφορτωτς
Ανατλι Λουνατσρσκι
Καζιμρ Μαλβιτς
'Αντρας
Φλιππο Μαρινττι
Μαρα
Μασκοφορεμνες φιγορες
Αλεξνδρα Αλεξγιεβνα Μαγιακφσκαγια
Λουντμλα Μαγιακφσκαγια
λγα Μαγιακφσκαγια
Βλαντιμρ Κωνσταντνοβιτς Μαγιακφσκι
Βλαντιμρ Μαγιακφσκη (νος)
Βλαντιμρ Μαγιακφσκη (ενλικας)
Ο σωφρ του Μαγιακφσκη
'Ανθρωποι της ΝΕΠ (τρεις)
Μπορς Παστερνκ
Τα παιδι με Φλιπ Μρρις (δυο)
Γουλι Πγκανυ
Νρα Πολνσκαγια
Ιβν Πρισπκιν
Αλεξντερ Ρντσενκο
Μπιμπ Ρουθ
Ρφτρα
Βικτρ Σκλφσκι
Ντμτρι Σοστακβιτς
Βλαντμιρ Τατλν
Μαυραγορτης
Βετερνοι (τρεις)
Γυνακα στο Κμμα (Ι)
Γυνακα στο Κμμα (ΙΙ)
Εργτης
Τατινα Γικοβλεφα
Αμερικνοι εργτες, γυνακες και παιδι, φουρνρηδες, μαυραγορτες, υπενοικιαστς, γραφειοκρτες, σερβιτρες καφενεου, καπιταλιστς, χαρτοπακτες, Κοζκοι, ποτοποιο, εκτελεστικ απσπασμα, ηθοποιο και τεχνικο κινηματογρφου, τομα που καταπνουν φωτις, παχτες τυχερν παιγνιδιν, νεκροθφτες, επερωτντες, κρυκας, λακδες, νθρωποι των γραμμτων, ηθοποιο και τεχνικο θετρου, πρνες, Ρσοι χωρικο, εργτες, στρατιτες και ναυτικο, τομα των μυστικν υπηρεσων, χαφιδες, οδοκαθαριστς, ακροβτες, σερβιτροι.

ΠΡΑΞΗ ΠΡΩΤΗ

Σκην Ι
     Η αυλαα σηκνεται, ενσω ακογεται σντομη τυμπανοκρουσα. Ο ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΣ ΤΟΥ ΤΣΙΡΚΟΥ εμφανζεται στο αριστερ μρος της σκηνς. Στο κντρο υπρχει να μικρ καννι.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΣ ΤΟΥ ΤΣΙΡΚΟΥ: Κυρες και κριοι! Η θαυμαστ γννηση, η μεγαλειδης ζω κι ο καθαγιασμνος θνατος του συντρφου μας, Βλαντμιρ Βλαντμιροβιτς Μαγιακφσκη!
      Ακογεται για λγο μια μπντα. Μπροστ απ το καννι ξεδιπλνεται να φαρδ παν που κρμεται απ ψηλ αναπαριστντας τον ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ σαν γιο σε ορθδοξη εικνα, με σταυρωμνα χρια και κφραση ενατενισμο.
"Ο σντροφος Μαγιακφσκη, αληθιν παιδ της Επανστασης, ρθε στον κσμο χωρς ανθρπινη βοθεια.
     Το καννι εκπυρσοκροτε και μσα απ το παν πετγεται ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ νος -να παιδ γρω στα δκα. Φορει κοστομι με γιλκο και παρνει αμσως τη στση που εχε πριν στην εικνα. Το παν ανασηκνεται. Το καννι παραμνει με το στμι του να καπνζει.
"Ο μικρς μας Βολντια μπκε στη στρατι των εργατν μσα απ μια μικρ ξλινη καλβα στην Ομσπονδη Δημοκρατα της Γεωργας, που εναι επσης γενθλιος τπος του ηγτη μας!
     Προβλλεται στιγμιαα η εικνα του ΣΤΑΛΙΝ.
"Σμφωνα με τα θιμα της αστικς τξης, εφοδιστηκε κανονικ με μια μητρα, την Αλεξνδρα Αλεξγιεβνα, να πατρα, τον Βλαντμιρ Κωνσταντνοβιτς, φτωχ αλλ τμιο κυνηγ και δυο αδελφς, τη Λουντμλα και την λγα.
     Τα τσσερα μλη της ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ μπανουν στη σκην, η ΜΑΝΑ με το να παιδ απ' το δεξ κρο και ο ΠΑΤΕΡΑΣ με το λλο παιδ απ' το αριστερ κρο. Φορνε λοι τους χωριτικα ροχα. Ο ΒΛΑΝΤΙΜΙΡ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΒΙΤΣ κρατει να τσεκορι και να μικρ κοτσουρο, που το κβει μεμις στα δυο.
"Η μικρ οικογνεια ζοσε μνη στην καλβα του κυνηγο, μακρι απ φλους και γετονες, εντελς βυθισμνη στην γρια φση.
     Ακογεται το ουρλιαχτ ενς λκου. Τα μλη της ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ που, κατ τη διρκεια της ομιλας του ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗ, ταλαντεονται πρα-δθε σαν μηχανικς κοκλες, πινονται μεταξ τους τρομαγμνα, αφνονται αμσως και ξαναρχζουν να ταλαντεονται.
"Κθε μρα, ο Βλαντμιρ Κωνσταντνοβιτς παιρνε το μικρ Βολντια μαζ του στη δουλει, για να του μθει τα μιστικ του δσους.

     Με μια απτομη μηχανικ κνηση, ο ΒΟΛΟΝΤΙΑ τεντνει το αριστερ του χρι και ο ΠΑΤΕΡΑΣ του του το πινει. Το λλο του χρι παραμνει σταυρωμνο μπροστ στο στθος του.
"Κθε μρα, η Λουντμλα κι η λγα ρραβαν κι γνεθαν κι πλεναν κι ρμεγαν, μαζ με τη πολυαγαπημνη τους Αλεξνδρα Αλεξγιεβνα.
     Οι τρεις γυνακες μιμονται τις παραπνω δουλεις.
"Κθε βρδι, η οικογνεια συγκεντρωνταν μπροστ στο εικονοστσι του σπιτιο κι ευχαριστοσε το Θε για τη καλωσνη του δσους και την ομορφι του κσμου.
     Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ γονατζει μπροστ στο ΒΟΛΟΝΤΙΑ, του οποου τα χρια εναι και πλι σταυρωμνα πως πριν.
"τσι, η μικρ οικογνεια ζει μσα σε μια αγν κι απλ ευτυχα. Αλλ τα χρνια περννε γργορα. Η μικρ Λουντμλα πρπει να πει σχολεο στην Τυφλδα...
     Σκην αποχαιρετισμο, δκρυα κλπ. Η ΛΟΥΝΤΜΙΛΑ βγανει απ το δεξ κρο της σκηνς.
"...κι στερα απ λγο καιρ πρπει ν' αρχσει σχολεο κι ο Βολντια. Φτσαμε στον 20 αινα!

     Ακογεται για λγο μια μπντα.
"Οι Μαγιακφσκη μετακομζουν στη πλη.

     Ακογεται μουσικ. Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ μιμεται τη μετακμιση στην πλη, κλαγοντας ταν αφνει την εξοχ, κοιτντας με θαυμασμ τα καινοργια θεματα κλπ. Ο ΒΟΛΟΝΤΙΑ δεν αλλζει στση, παραμνοντας ακνητος μσα σε λη αυτ την ανασττωση.
"Πσοι δρμοι, πσα σπτια, πσοι νθρωποι! Πσα θαυμσια πργματα χει να δει κανες! Παλτια για τους πλοσιους, καλβες για τους φτωχος! Αυτοκνητα που κατεβανουν τους λιθστρωτους δρμους, πω πω, τσο γργορα, τσο δυνατ! ΠΡΟΣΕΧΕ! Εναι νας καινοργιος κσμος. Αλλ ζει σμφωνα μ' να παλι καννα: 'Θα κερδζεις το ψωμ σου με τον ιδρτα του προσπου σου. Εγ, μως, θα σου τρω το μισ'.
     Μπανουν δυο ΜΥΣΤΙΚΟΙ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΙ, κρατντας πολ ψηλ λβαρα με τις προσωπογραφες του ΝΙΚΟΛΑΟΥ Β' και της ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΣ. Παρελανουν και τραγουδον, ενσω η οικογνεια κνει σημειωτν:

-Πατερολη μας
 εδ να μενεις
 οι καρπο που μαζεουμε
 σε ταζουν καλ
 εσ τρως, εμες λιμοκτονομε
 και των δυ μας τα στομχια πρζονται
 εσ κθεσαι στο παρδεισο
 εμες εμαστε σα δολοι στη κλαση.

-ΖΗΤΩ! ΖΗΤΩ! ΖΗΤΩ! (εν χορ)
    
     Οι ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΙ βγανουν.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΣ ΤΟΥ ΤΣΙΡΚΟΥ: τσι, ο πατρας Βλαντμιρ πρπει ν' αφσει την ελεθερη, πανοργα ζω του δσους που ξερε κι αγαποσε -τις παγδες που βαζε τα βρδια, τους λαγος που τσιτσριζαν στη σοβλα, που ταν τσο νστιμοι γιατ τους εχε κυνηγσει παρνομα στα κτματα του αφεντικο του- και να επωμισθε τα προλεταριακ βρη. Γυμνς απ τη μση και πνω, δεμνος στη μηχαν του, ο πατρας Βλαντμιρ ανακαλπτει κτι που ς ττε αγνοοσε στα βΘη του παρθνου δσους: Εναι μνος του. Το τραγοδι του δσους του, χει χαθε μσα στην υποχθνια οχλοβο, το τσεκορι του σκουριζει παραπεταμνο στην αποθκη, μετ βας μπορε πια να κψει λγα κλαρκια για να ζεσταθον το χειμνα. Μσα σε μια σιδερνια μοναξι, ανμεσα σε χιλιδες ανθρπους, ανακαλπτει να νο κσμο, μια να συγκνηση: Το σντροφο.
"Η μηχαν καταπνει τους ανθρπους, ενωμνους και μη. Αλλ ο πατρας Βλαντμιρ τρυπει το δχτυλ του με μια σκουριασμνη καρφτσα. Σκουρι; Ποιος εχε ακοσει ποτ κτι ττοιο στο δσος, που το μεγλο τσεκορι λαμπε καθς κοβε, με τη λεπδα του να διαγρφεται καθαρ, σαν καμπλη ποταμο; Σκουρι. Πυρετς. Κατρα στο αμα. Του πνε εικνες. Οι παπδες βροντοφωνζουν τις προσευχς που τους πλρωσαν να πουν.
     Οι ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΙ ξαναγυρζουν, ντυμνοι σα πανοργοι Ρασποτιν.
"Εναι μταιο. Δεν υπρχει πενικιλνη, εναι μταιο. Εξασθνηση. Παραλρημα. Θνατος.
     Νεκρσιμη μουσικ, αλλ σε ανμελο ρυθμ. Βγζοντας τα επσημα ροχα τους, οι ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΙ μετατρπονται σε τραυματιοφορες που απομακρνουν τον ΒΛΑΝΤΙΜΙΡ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΒΙΤΣ πνω σ' να φορεο. Στο δεξ κρο της σκηνς συναντον δυο ΝΕΚΡΟΘΑΦΤΕΣ που σπρχνουν να φρετρο απ ξλο πεκου. Ρχνουν μσα το πτμα του ΒΛΑΝΤΙΜΙΡ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΒΙΤΣ και φεγουν λοι.
   "Η ρημαγμνη οικογνεια αρχζει τρα να γνωρζει τη φτχεια. Πουλνε τα πιπλ τους, δε τα χρειζονται στο μικρ διαμρισμα της μεγαλοπολης. Η μητρα δχεται υπενοικιαστς . Η μητρα πλνει τα ροχα λλων. Το μικρ διαμρισμα γνεται μικρτερο. Η Λουντμλα κι η λγα ζωγραφζουν κουτι που μπανουν μσα σε μεγαλτερα κουτι, σα μπαμποσκες. Ο Βολντια τα παραδδει στους πελτες καθς πηγανει στο σχολεο του.
     Οι ΥΠΕΝΟΙΚΙΑΣΤΕΣ πηγαινορχονται μεταξ της ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΣ ΑΛΕΞΕΓΙΕΒΝΑ και των ΚΟΡΙΤΣΙΩΝ, κρεμωντας τα πλυμμνα τους ροχα σ' να σχοιν. Τα ΚΟΡΙΤΣΙΑ ζωγραφζουν με πολλ εργατικτητα. Ο ΒΟΛΟΝΤΙΑ σταυρνει και ξεσταυρνει τα χρια μηχανικ, με τις παλμες τεντωμνες.
   "Η πλη, μως, βρσκεται σε αναβρασμ, στο ναυτικ γνεται ανταρσα. Ταραξες! Επανσταση! Μαζεεται κσμος, κρατντας ψηλ πλακτ με διφορα αιτματα. Υπερασπζονται τον πατερολη τους, τραγουδον γι' αυτν. Τους απαντον τα πλα, οι Κοζκοι επιτθενται, κνοντας αυτ στο οποο διακρνονται, αριστερ! δεξ! αριστερ! δεξ! αριστερ! δεξ! στερα, ρχονται μνες με μεγλες απεργες, εργοστσια κλειστ, εργτες αδιλλακτους, αιτματα, παραχωρσεις, περισστερα αιτματα, περισστερες παραχωρσεις, περισστερα αιτματα, περισστερους Καζκους. Ο Λνιν παζει σκκι δπλα σ' να ρολι στη Ζυρχη. ρχεται η Επανσταση! ρχεται η Επανσταση στη Ρωσα!
     Ενσω μιλει ο ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΣ ΤΟΥ ΤΣΙΡΚΟΥ, οι αντστοιχες εικνες προβλλονται γργορα πνω στους ηθοποιος που βρσκονται επ σκηνς. Αυτο αντιδρον αρχικ τρομαγμνα και στερα πανικοβλημνα, βγανουν απ τη σκην. Μνει μνο ο ΒΟΛΟΝΤΙΑ, που χει ξαναπρει τη στση αγου. Ακογονται δυνατς τυμπανοκρουσες. Τα φτα σβνουν.

Σκην ΙΙ
     Απ το δεξ κρο της σκηνς, μπανει νας ΚΗΡΥΚΑΣ ντυμνος σαν κλουν, χτυπντας να χλκινο τμπανο. Τον ακολουθε μια σκρπια πομπ απ φουτουριστς που κρατνε παν, πλακτ με αιτματα κλπ. να ζευγρι απροσδιριστα παρξενων ΧΩΡΙΚΩΝ (οι ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΙ με να μεταμφεση), να αγρι που τρχει σφυρζοντας με μια σφυρχτρα και φωνζοντας:

"ρχονται οι φουτουριστς! Ερχονται οι φουτουριστς!"
     Οι ΦΟΥΤΟΥΡΙΣΤΕΣ συζητον μεγαλφωνα αλλ χαρομενα μεταξ τους. νας-δυο κουβαλον χρματα και καβαλτα, που ετοιμζονται να στσουν για να ζωγραφσουν το κοιν. Δπλα τους περπατ με μεγλο διασκελισμ ο ΜΑΡΙΝΕΤΤΙ, φορντας να δερμτινο σακκι, παντελνι γκολφ και κσκα αεροπρου. Κουβαλει να μεγλο παν σε ροδτσες, που εναι γραμμνη η φρση "Το μλλον δουλεει", την οποα επαναλαμβνει στα ιταλικ.
     Η εσοδος λων αυτν των προσπων συνοδεεται απ το εμβατριο του "Καρυοθραστη" του Σοστακβιτς. Το ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΩΝ ΦΟΥΤΟΥΡΙΣΤΩΝ εναι γραμμνο βσει αυτς της μελωδας. Φωνς, μεμονωμνες:
-Εναι το Μινσκ;
-Εναι το Πινσκ;
-Πο στο καλ εμαστε;
-Τ σημασα χει; χουν δημαρχεο;
-Ε, εσες εκε πρα! Εχετε δημαρχεο στην πλη σας;
-Να πει στα κομμτια το δημαρχεο. Πο εναι η ταβρνα;
-Να πει στα κομμτια η ταβρνα. Πο εναι τα κορτσια;
-Μια στιγμ! Πο εναι ο Μαγιακφσκη;
-Ο πολυαγαπημνος μας Βολντια;
-'Αμα βρετε τα κορτσια, θα τον βρετε κι αυτν.
-(Γουργουρζοντας) Αγαπητ Βολντια!
-μορφε Βολντια!
-Δε θα με βοηθσεις να μεταφρω αυτ τη καρδρα στη κορυφ αυτο του ψηλο, ψηλο λφου;
ΝΤΕΒΙΝΤ ΜΠΟΥΡΛΙΟΥΚ: Εντξει, αρκετ. Μα, πο εναι; Πρπει να τηρσουμε το χρονοδιγραμμ μας. Θ' αναγκαστομε να ξεκινσουμε χωρς αυτν. Φλοι, συμπολτες, επιτρψτε μου...
-Περμενε!
-Να 'τος, ρχεται!
     Ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ μπανει πνω σ' να σιδηροδρομικ καροτσκι που το σπρχνει νας ΑΧΘΟΦΟΡΟΣ. Φορει καπλο κι να πρσινο αδιβροχο, απ μσα, φορει μια ντονα κτρινη πουκαμσα, χωριτικου στυλ. Κρατει μια μικρ βαλτσα και κοιτει μπροστ με αγωνα.
-Βολντια!
-Δξα τω Θε!
-Τ στο καλ παθες;
-Ετοιμαζμασταν πια ν' αρχσουμε.
ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Ντιβιντ! Βλια! Να 'σαστε επιτλους! Τι κωλομπρδεμα...
ΝΤΕΒΙΝΤ ΜΠΟΥΡΛΙΟΥΚ: Δε πειρζει. λα κτω, δωσ' το μου. Πρπει να ξεκινσουμε τη παρσταση.
ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Δε θα πιστψεις ποτ τι συνβη...
ΧΛΕΜΠΝΙΚΩΦ: Εμαι σγουρος γι' αυτ.
ΝΤΕΒΙΝΤ ΜΠΟΥΡΛΙΟΥΚ: Βισου τρα, Βολντια, βισου.
ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Μα, που εναι το δημαρχεο;
ΧΛΕΜΠΝΙΚΩΦ: Δυστυχς, αυτ η μητρπολη δεν χει δημαρχεο, αλλ, δξα τω Θε, χει ταβρνα. Θα δσουμε τη παρσταση μας al fresco.
ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Τι; Εδ μσα;
ΚΑΜΕΝΣΚΗ: πως βλπεις, η φμη μας χει φτσει εδ πριν απ μας (δεχνει το κοιν). Διακσιοι αγροκοι που περιμνουν να χψουν ,τι τους πομε.
ΝΙΚΟΛΑ ΜΠΟΥΡΛΙΟΥΚ: Στο 'πα, Ντιβιντ, ταν τρλα να συνεχσουμε τη περιοδεα μας σχεδν ς το φθινπωρο. Εμαστε τυχερο που δεν χει ακμα χιονσει.
ΧΛΕΜΠΝΙΚΩΦ: Με τη τχη που χουμε, θα συμβε κι αυτ.
ΚΑΜΕΝΣΚΗ: Και με τη ποισ σου θα βγομε ξω να δομε.
ΑΣΕΓΙΕΦ: Κτω απ το τρελ φεγγρι, Βασλη.
ΝΙΚΟΛΑ ΜΠΟΥΡΛΙΟΥΚ: Με τον Μαγιακφσκη να του ουρλιζει.
ΝΤΕΒΙΝΤ ΜΠΟΥΡΛΙΟΥΚ: Εντξει, ας οργανωθομε. Καμνσκη, θ' αρχσεις με την ομιλα σου για την αεροδυναμικ.
ΚΑΜΕΝΣΚΗ: Αστειεεσαι, Ντιβιντ; Χωρς πνακα και κιμωλα; Πο θα γρψω τις εξισσεις μου;
ΝΤΕΒΙΝΤ ΜΠΟΥΡΛΙΟΥΚ: (Σπρχνοντας τον Καμνσκη προς τα 'μπρος) Κν' τη χωρς εξισσεις!
     Ακογεται ρυθμικ κραυγ: "Φου-του-ριστς! Μαγια-κ-φσκη! Μα-για-κφσκη!" Ο ΚΑΜΕΝΣΚΗ αποσρεται διστακτικ.
ΧΛΕΜΠΝΙΚΩΦ: Φανεται πως θλουν απ τρα τον σταρ μας.
ΝΤΕΒΙΝΤ ΜΠΟΥΡΛΙΟΥΚ: Βολντια, που εσαι; Θα μας λυντσρουν!
     Ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ προχωρε μπροστ, φορντας τη κτρινη πουκαμσα του.
ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: (Απευθνεται στους λλους) Εν πση περιπτσει, πς λγεται αυτ η πλη;(Απευθυνμενος προς το κοιν) Πολτες, συμπολτες του Κοσμογκρντ, γιατ τσι σας αποκαλ, πολτες της πλης του μλλοντος! Εμες, οι Φουτουριστς, ρθαμε σ' εσς για να σας αναγγελουμε τον 20 αινα. Αυτς εναι ο αινας μας, χωρς λουλοδια, χωρς δκρυα, χωρς κηδεες. χουμε τελεισει οριστικ με το μουχλιασμνο πτμα του Ρομαντισμο, με τη σαπλα του Συμβολισμο, με τη δυσωδα της Παρακμς! λα αυτ χουν πια καταργηθε! Δε θα χουμε πια ημφωτα κι ονειροπολσεις, αναστεναγμος και σκις, θα πψουμε ν' αγαπομε τη σφιλη και να λατρεουμε την αυτοκτονα. Δε θα χουμε πια ραβασκια να πηγαινορχονται με τους υπηρτες, οτε μονκλ στην περα, οτε χορος μεταμφιεσμνων, οτε παιχνδια στα χινια. Τποτα πια απ' αυτ το καταρροντα, ειδεχθ, τρεμμενο, βλακδη, φλαρο κατακερματισμνο, λφο απ σκατ του παρελθντος. λ' αυτ τλειωσαν, μ' ακοτε;
     "Στ' νομα της ελπδας, της προδου, της επανα..., χμ! της απδοσης. Δια της παροσης ανακηρσσω τη ταχτητα, το φως, την ισχ, τη δναμη, την ελευθερα, το μλλον! Πολτες, χετε δει ποτ σας μιαν ισχ να χαμογελ; Μιλω σοβαρ. χετε ιδα για τη ποηση του ηλεκτρισμο, την ομορφι των αλληλνδετων μοχλν, τη λαμπρτητα των δασν απ καμινδες ενς εργοστασου, που φγγουν στο νυκτεριν ουραν, διχνοντας τα στρα σα πρβατα, ανογοντας τα ουρνια μ' να μηχνημα οξυγονοκλλησης;
     "Τ σι νθρωποι εστε; Δε βλπετε πως διψω; Δστε μου λγο απ' αυτ, χι, να καθαρ ποτρι παρακαλ, μπρβο παιδ μου, πρε για το κπο σου.
     "Πολτες, πνω στην υγει σας (πνει). Δετε πς εσαστε, βουτηγμνοι στη λσπη ς τα γνατα, βουτηγμνοι στα χρη ς το λαιμ, βουτηγμνοι στο αλκολ ς τα μπονια. τσι δεν εναι;
     "Δστε μου, σας παρακαλ, ακμα λγο, ευχαριστ.
     "Σντροφοι -θλω να πω, αγαπητο μου- αν βρεχε βτκα, δε θα λλαζε οτε ο καιρς, οτε τα προσωπ σας. Εδ, εμαστε απλς ποιητς, μ' να-δυο τσαρλατνους σαν εμνα. Θλετε ν' ακοσετε λγη ποηση; Αγαπητο αγροκοι. Ξεβουλστε τ' αυτι σας ως εξς: (Στρβει το δχτυλ του μεσα στο αυτ και ξεφουσκνει απτομα τα μγουλ του κνοντας θρυβο). Σαν ν' ανογετε σαμπνια.(Απαγγλλει).

Ει
Τζντλεμεν!
Ωραιοπαθες
ατραχοι απ ανοσιοργηματα
σφαγς
αιματοχυσες
και συμφορς

χετε δει
,τι πιο φοβερ υπρχει:
το πρσωπ μου
ταν
εμαι
τελεως ρεμος;

Και νιθω
αυτ το "εμαι"
πολ μικρ για 'μνα
να μη μπορε να με χωρσει.

Εμπρς!
Ποιος μιλει;
Μητρα;
Εσ 'σαι μητρα;
Ο γις σου εναι ωραα ρρωστος!
Μητρα,
η καρδι τουκαγεται!
Να πεις της Λιοδας, να πεις της λιας
τι ο αδελφς τους δε μπορε
να δραπετεσει απ' αυτ τη νεκρικ πυρ.
Κθε λξη
που φτνω
απ το κολασμνο στμα μου
πετγεται ξω
σαν μια γυμν πουτνα
απ φλεγμενο μπορντλο
Δεν μπορες
να πηδξεις ξω απ' τη καρδι σου!

Πνω απ' του χρνου τις βουνοκορφς
ρχεται ο νας που δε βλπει καννας
φρνοντας τελετουργικ
το ακνθινο στμμα της Επανστασης
στο λιμασμνο τος
χλια εννιακσια δεκξι!

Βρσκομαι που βρσκεται ο πνος
χω τον εαυτ μου σταυρσει
σε κθε σταλαγματι
αυτο του ποταμο δακρων
που εναι ο Γαλαξας.
χω καυτηρισει τον οκτο
χλιες Βαστλες χω εκπορθσει
κι ταν, κκκινοι απ' το ξεσηκωμ
θα 'ρθετε να υποδεχτετε το σωτρα σας
ελεθερη θα ξεριζσω τη ψυχ μου
σφυροκοπντας τη θα τη πλατνω
και θα την απλσω
πνω απ' τη παντιρα
των αγνων σας.

     (Θορυβδης αντδραση).
     "Ορστε! Αυτ εναι ο Φουτουρισμς για σας. -Λγη βτκα για τον ποιητ-! Χαρομενοι νθρωπο μου, τ χετε να πετε;

ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΩΝ ΦΟΥΤΟΥΡΙΣΤΩΝ

         
(λοι μαζ)

Εμαστε οι φουτουριστς
προγγελοι ενς γενναου νου κσμου
εμαστε οι φουτουριστς
με σηκωμνες τις λαμπρς ατρμητες παντιρες

Μετρημνες εναι της τυραννας οι μρες
σε λγο τελεινει η βασιλεα της
τα σλια τους γλφουν οι λακδες
και σαν ποντκια εγκαταλεπουνε το θρνο

Μσα στις μπτες τους τρμουν οι Κοζκοι
μπροστ στη μαζικ επλαση
ο λας καβαλει τρα τ' λογα
τρα οι μζες σρνουν το χορ

Πο εναι οι γιο σου Πατερολη
λα σου τα μαχαρια τα 'χουν κλψει
χουν λουφξει περιμνοντας πτε να κψουν
και τις εννι μακριες ζως σου

Το μλλον χει γραφτε στον ουραν
με γρμματα λαμπρ και πρινα
ταν η λευτερι κι η αλθεια αναγγλουν
το τλος κθε αυτοκρατορας (απ την αρχ)

     Ανεμζουν κτρινες σημαες, κουνιονται κτρινα μαντλια. Ακογεται να διαπεραστικ σφριγμα, που συνοδεεται απ να ακμα ηχηρτερο χορωδιακ "Ο Θες σζοι τον Τσρο". Μπανουν οι ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΙ, ντυμνοι σα ΚΟΖΑΚΟΙ, κραδανοντας κνοτα κι αστυνομικ κλομπ. ΟΙ ΦΟΥΤΟΥΡΙΣΤΕΣ διασκορπζονται γργορα. Ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ βρσκεται μνος, παγιδευμνος απ να ντονο φως, καθς η υπλοιπη σκην σκοτεινιζει. Οι ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΙ τον δνουν πισθγκωνα.

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Βλια, Ντιβιντ... περιμνετε! χει γνει κποιο λθος...

     Τα φτα σβνουν.

Σκην ΙΙΙ
     Φωτζεται το πνω μρος της σκηνς, δεχνοντας μαρα κγκελα πνω σ' να γκρι φντο. Ακογεται ο ρυθμικς χος απ μπτες που πλησιζουν, χτυπον τα τακονια στο πτωμα σταματντας κι απομακρνονται. Φωτζεται το κτω μρος της σκηνς, δεχνοντας τον ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ μνο του, με στλη κρατουμνου. Κρυνει. Η σκην εναι δεια. Ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ βγζει να ξεροκμματο απ' τη τσπη του. Το κοιτζει για ρα, αφαιρε κτι απ' αυτ προσεκτικ και το δαγκνει στην κρη. Μασει με μια ανμεικτη κφραση πνου, αηδας κι ευγνωμοσνης.

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Τα δντια μου χλασαν εδ μσα. Δε θα ξαναχαμογελσω πια. Αυτ εναι η απφαση για το νο χρνο. (Ψχνει τα ολα του με τη γλσσα).Τους βλπεις στα καφενεα, να γλφουν πντα τα ολα τους. Αφνουν να-να τα δντια τους πνω σε κικ με ρομι. Κικ με ρομι... (Ελγχει πιο προσεκτικ δντια κι ολα και φτνει). Χλασαν και τα μτια μου. Ηλιαχτδες, μικρς μορφες ηλιαχτδες, πο εσαστε γλυκις μου; Σας εδα χθες... χθες ταν; Τ πει να πει χθς; Ρωσα, εσαι τσο απραντη! (Ανογει πλατι τα μπρτσα). 'Απειρα πλοτη μσα σ' να μικρ δωμτιο. (Τα μπρτσα πφτουν τονα στα πλευρ, παζει με τα κουμπι της πουκαμσας του). 'Απειρα κικ με ρομι... Πεταλοδες! Κοτα, χιλιδες! Κοκκινοκτρινες, κοκκινμαυρες... Ω, πσες εναι! Καθστε στους μους μου, γλυκις μου, καθστε σαν γγελοι, υπρχει χρος για λες σας. (Κλενει εκστατικ τα μτια, ανογει τα μπρτσα, γουβνει τις παλμες). Καθστε πνω στα μπρτσα μου, ελτε στα χρια μου, καθστε στα μτια μου, στα μαλλι μου. Φωτστε με σαν αστερισμ... Ω, εμαι Θες, λα μου τ' αγγελκια χτυπον τα φτερ τους στο πρσωπο μου... Μην ανησυχετε, γλυκις μου, δε θα σας πειρξει αυτ η μικρ φωττσα. (Τεντνει μπροστ τα χρια). Αυτ η ωραα φωττσα, κτω ακριβς απ μας... αυτ τα φρσκα αβγ που μας φρνουν... αυτ τα μικρ κικ με ρομι... Χα, χα, χα, μη με γαργαλτε, χι κτω απ τη μτη, δε βλπετε τι τα μπρτσα μου χουν γεμσει, μη με κνετε να φτερνιστ, χι, χι, σας παρακαλ... (Κουνει θυμωμνα την κρη της μτης του, κρατντας πντα τη προηγομενη στση. Χαλαρνει, χαμογελει μακρια). Αχ, Ρωσα, εσαι τσο μεγλη. (Ανογει ξαν τα μπρτσα). Βλπεις μαμ, ο Βολντια δε ξστηκε καθλου για να ολκληρο λεπτ...
     Ακογεται μια σφυρχτρα. Ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ στκεται αμσως προσοχ και βγζει το σκοφο του, αποκαλπτοντας να κεφλι ξυρισμνο. Ακογεται να γυρζει να κλειδ στη κλειδαρι μιας πρτας. Ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ τρμει απ το κρο. Σιωπ. Ακογεται το κλειδ να ξαναγυρζει στη κλειδαρι. Τα φτα σβνουν τελεως. Ακογεται ο χος απ λλες κλειδαρις, λο και πιο μακρινς.Ενα δυνατ φως που πφτει απ ψηλ, τον δεχνει να κθεται σταυροπδι στο κντρο της σκηνς, με το πρσωπο ακμα σφιγμνο. Τινζει αμσως το κεφλι προς τη κατεθυνση του φωτς. Καθς το φως χαμηλνει σταδιακ, αρχζει να τρμει σγκορμος.
     Τα φτα σβνουν
.


Σκην ΙV
     Ακογονται δυνατο κανονιοβολισμο, εκρξεις χειροβομβδων κλπ., εν παρλληλα το κοιν βλπει γργορα εναλλασσμενα αποσπσματα ταινιν με σκηνς απ χαρακματα. Τα φτα ανβουν, δεχνοντας να πολμορφο θαμα. Στ' αριστερ, γρω απ να μικρ τραπζι, κθονται οι ΧΛΕΜΠΝΙΚΩΦ και ΜΠΟΥΡΛΙΟΥΚ, που φανονται εξουθενωμνοι. Πσω, κθονται τρεις ΧΑΦΙΕΔΕΣ σε τρα διαφορετικ τραπζια, φορντας πανομοιτυπες καπαρντνες και διαβζοντας εφημερδα. Το καλτερο τραπζι εναι κατειλημμνο απ ναν ΜΑΥΡΑΓΟΡΙΤΗ, που δχεται τις περιποισεις λακδων και πορνν.
     Υπρχουν επσης τρεις ΒΕΤΕΡΑΝΟΙ, νας κουτσς, λλος κουλς κι ο τρτος με τρυπανισμνο κρανο. Στ' λλα τραπζια, κθονται παχτες τυχερν παιγνιδιν, χαρτοπαχτες κλπ. Στο τοχο, κρμονται εικνες του ΝΙΚΟΛΑΟΥ και της ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΣ, καθς και μια μεγαλτερη απεικνιση του ΡΑΣΠΟΥΤΙΝ. Υπρχουν επσης αφσες σχετικς με το πλεμο. Το εμπριο ανθε. Ο ΤΑΤΛΙΝ κθεται μαζ με την ομδα του ΕΣΕΝΙΝ, σχεδιζοντς τους συχα.
     Μπανει ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ. Εναι κομψ ντυμνος, κρατ να μπαστουνκι και χει απ μια κοπλα στο κθε μπρτσο του. Κθεται στο τραπζι των ΧΛΕΜΠΝΙΚΩΦ και ΜΠΟΥΡΛΙΟΥΚ, αλλ σπρχνει την καρκλα του πιο μπροστ απ τις δικς τους.
ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Ντιβιντ, Βλια!

ΜΠΟΥΡΛΙΟΥΚ: Βολντια!

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Δετε τι δρα σας φερα (Δεχνει τις κοπλες). Τ πνετε; (Γεμζει να ποτρι για τον εαυτ του και το αδειζει μεμις). Κατευθεαν απ το ποτμι, ε; Πουλστε το στους Γερμανος και θα κερδσουμε τον πλεμο σε τριντα μρες. (Κοιτζει προς την εικνα του ΡΑΣΠΟΥΤΙΝ μ' αηδα). Πουλστε τον κι αυτν και θα κερδσουμε σε δκα μρες. (νας απ τους ΧΑΦΙΕΔΕΣ ακουμπει την εφημερδα του στο τραπζι και κοιτζει προς τον ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ. νας λλος απ τους ΧΑΦΙΕΔΕΣ ακουμπει πιο αργ τη δικ του εφημερδα στο τραπζι και σημεινει κτι σ' να σημειωτριο).

ΜΠΟΥΡΛΙΟΥΚ: Βολντια, σε παρακαλ!

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Ξρω, ξρω. Αγπα τον πλησον σου. (Στρεφμενος προς το ΔΕΥΤΕΡΟ ΧΑΦΙΕ). Το κατλαβες αυτ, κτρωμα; Αγπα τον πλησον σου ως εαυτν. (Στρφεται με θερμ προς τη μια απ τις κοπλες). Αγαπ τον πλησον σου ως εαυτν. (Γνφει προς τον Εσνιν) Μια και μιλμε για εχθρος, βλπω κποιον εξχοντα κνω λθος;

ΜΑΥΡΑΓΟΡΙΤΗΣ: Ποιος εναι αυτς που δυσφημε την πατρδα;

     νας απ τους ΒΕΤΕΡΑΝΟΥΣ σωριζεται σιωπηλ στο πτωμα.

ΕΣΕΝΙΝ: (Σηκνεται ρθιος). Επιτρψτε μου να σας παρουσισω το μεγλο εθνικ μας ποιητ, Μαγιακφσκη. (Υποκλνεται). Σντροφε, τα σβη μου.

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: (Με μια χυδαα χειρονομα). Ανταποδδω.

ΜΑΥΡΑΓΟΡΙΤΗΣ: Εθνικς ποιητς; Ποιητ, μπορες σως ν' απαγγελεις ορισμνους αξιοπρεπες στχους, πως το "Ο Θες σζοι τον Τσρο";

     Ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ πλησιζει στο τραπζι του ΜΑΥΡΑΓΟΡΙΤΗ, παρ τις προσπθειες των ΜΠΟΥΡΛΙΟΥΚ και ΧΛΕΜΠΝΙΚΩΦ να τον συγκρατσουν. Λγω του ψους του, εναι προφανς τι υπερβανει κατ πολ, οτιδποτε ταν τοιμος να αντιμετωπσει ο ΜΑΥΡΑΓΟΡΙΤΗΣ.

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Κι σως να θλεις να πεις το πατριωτικ σου λογδριο και να δσεις να αξιοπρεπς γεμα σ' να φαντρο. Σντροφε (φωνζει τον πεσμνο ΒΕΤΕΡΑΝΟ, που κθεται ασταθς, τσι πως τον βαλαν στην καρκλα του), αυτ η καλ ψυχ θα σου προσφρει το βραδιν σου φαγητ. Γκαρσνια, ελτε, οδηγστε τον στο φαγοπτι! (Οι ΣΕΡΒΙΤΟΡΟΙ διστζουν, δεν κνουν τποτα). Τ, δεν υπρχει βοθεια για ναν ανπηρο; (Προς τον ΕΣΕΝΙΝ) Σεργκι Σεργκγιεβιτς, τ λες; Ενα χρι βοηθεας για τη Πατρδα;

ΕΣΕΝΙΝ: (Διστζει, αλλ τελικ συγκρατεται, χαμογελντας) Αυτ εναι το δικ σου κμμα, Βλαντμιρ Βλαντμιροβιτς. Εγ εμαι ποιητς, δεν ανακατεομαι με τη πολιτικ. Γιατ δε ζητς βοθεια απ τους φλους σου;

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Σωστ, μη βγλεις τποτα απ την πολτιμη ρσικη βρμα των νυχιν σου, Σεργκι Σεργκγιεβιτς. Τ, δεν υπρχουν πατριτες εδ μσα; Εντξει, θα τα καταφρουμε μνοι μας!

     Οι ΧΛΕΜΠΝΙΚΩΦ και ΜΠΟΥΡΛΙΟΥΚ χουν σηκωθε και κρατνε τον ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ, παρ τις διαμαρτυρες του.

ΜΠΟΥΡΛΙΟΥΚ: Τρελθηκες, Βολντια;

ΧΛΕΜΠΝΙΚΩΦ: Αυτ το μρος εναι γεμτο χαφιδες. Κτσε κτω και σταμτα να το κνεις θμα.

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: (Προς το ΒΕΤΕΡΑΝΟ) Σντροφε! Σντροφε...

     Σ' να νεμα του ΜΑΥΡΑΓΟΡΙΤΗ, οι ΧΑΦΙΕΔΕΣ βγζουν ξω τους ΒΕΤΕΡΑΝΟΥΣ. Ο ΒΕΤΕΡΑΝΟΣ του ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ χει πσει με το πρσωπο πνω στο τραπζι του. Μεταφρεται ξω απ δυο σερβιτρους.

ΜΑΥΡΑΓΟΡΙΤΗΣ: Βλε το λογαριασμ τους στο δικ μου!

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: (χει οδηγηθε πσω στο τραπζι του). Ο λογαριασμς τους χει δη μπει στο δικ σου, σντροφε, αλλ θα χρειατε να δσεις το τομρι σου για να ξεπληρσεις.

ΜΑΥΡΑΓΟΡΙΤΗΣ: Τι δυσρεστος νθρωπος. Και πολ απρεπς. (Προς τον ΕΣΕΝΙΝ) Καλ μου νθρωπε, εσαι ποιητς, επες; Για ν' ακοσουμε λγους στχους απ σνα. (Γνφει στους ΣΕΡΒΙΤΟΡΟΥΣ να εφοδισουν το τραπζι του ΕΣΕΝΙΝ με ποτ).

ΕΣΕΝΙΝ: (Νιθοντας απχθεια απ την λη σκην, αλλ αποδεχμενος το θραμβ του επ του ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ). χι, ευχαριστ, δε νομζω ... κποια λλη στιγμ, σως.

     λοι οι θαμνες του καφενου, εκτς απ τους χαρτοπαχτες (που εναι απορροφημνοι απ τις δουλεις τους), φωνζουν: "Εσνιν! Εσνιν!" Ο ΕΣΕΝΙΝ υποχωρε με μετριοφροσνη και απαγγλει:

Ναι τσι ταν γραφτ.
Για πντα να 'χω απαρνηθε
σπτι και χωρφια
και ποτ πια να μη θροσει
πνω απ' το κεφλι μου
γαλνιος ο κματισμς της λεκας.
Χμω θα σωριαστε η παλι καλβα
πει καιρς που πθανε ο σκλος
κι εγ εμαι καταδικασμνος να πεθνω
σε κποιον απ' τους ανεμοδαρμνους
δρμους της Μσχας.
Και μως θα μ' αρσει
Καταλασπωμνος, καταραμνος
βρωμντας και ζχνοντας
σκεπασμνος απ σωρος φρσκου χιονιο.

Αποχαυνωμνη κοιμται η Ασα
στους χρυσωμνους τρολους της
και πως λμπει το φεγγρι
ο διβολος μνο ξρει πως γυαλζουν.

Με κρεμασμνο το κεφλι
παραπατ στο καλντερμι
μχρι τη γνριμη ταβρνα.
Χαμς και ουρλιαχτ σ' αυτ την τργλη
κι λη τη νχτα ς το πρω
θα φτνω τους στχους μου
στη ποδι κθε πουτνας
απολαμβνοντας το θαυμασμ
κλεφτν κι λλων χειρτερων.

Βροντοχτυπει η καρδι μου,
πει να σπει το κεφλι μου
σπου μια κραυγ σρνεται
απ' τα κατξερα και πυρωμνα χελη:
"Εμαι κι εγ νας απ' τους χαμνους
δεν χει επιστροφ
για το καταραμνο".

Χμω θα σωριαστε η παλι καλβα
πει καιρς που πθανε ο σκλος
κι εγ εμαι καταδικασμνος να πεθνω
εδ, μσ' στην ταβρνα "Η Μσχα"!

     (Παρατεταμνα χειροκροτματα).

ΜΑΥΡΑΓΟΡΙΤΗΣ: (Επικροτντας θορυβωδς). Μπρβο! Μπρβο! Να τι αποκαλ πραγματικ ποηση.

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: (Περιμνοντας σιωπηλ, σπου να σταματσουν οι επευφημες). Φανεται πως κερδζεις καθημεριν νους θαυμαστς, Σεργκι Σεργκγιεβιτς.

ΕΣΕΝΙΝ: Κι εσ νους φλους.

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Καλτερα ττοιους φλους παρ ττοιους θαυμαστς.

ΕΣΕΝΙΝ: Υπρχει η ννοια "πρα πολλο φλοι", Βλαντμιρ Βλαντμιροβιτς. Υποδηλνει λλειψη τακτ.

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: πως υπρχει κι η ννοια "πρα πολλο θαυμαστς". Υποδηλνει λλειψη καλο γοστου. (Κοιτζει προς το ΜΑΥΡΑΓΟΡΙΤΗ). Για να μη πω λλειψη ευπρπειας.

ΤΑΤΛΙΝ: Μαγιακφσκη! Τ θα λεγες για κτι δικ σου;

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Τατλν. Δεν εμαι ο κατλληλος νθρωπος γι' αυτ.

ΤΑΤΛΙΝ: Δεν το νομζω. Η Ρωσα εναι τσο μεγλη, στε μπορε να χει δυο ποιητς. Τ λες;

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: χι, σ' ευχαριστ. Μυρζει υπερβολικ αλκολ εδ μσα.

ΕΣΕΝΙΝ: (Θιγμνος) Δεν εμαι υποχρεωμνος να επιλγω το ακροατριο μου, Βλαντμιρ Βλαντμιροβιτς και να εμαι μλος κποιας σπερας για να τους ωθ να με χειροκροτσουν. Ο λας μ' ακολουθε, θλει να μ' ακοει.

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Θλει να σε κοιτζει, εννοες, μ' αυτ το ψευτο-χωριτικο στυλκι σου. Ποιν θαρρες τι κοροδεεις;

ΜΠΟΥΡΛΙΟΥΚ: (Ακουμπντας το μπρτσο του ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ). Βολντια, αρκετ.

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Τ εναι αρκετ; Για το φλο μας απ εδ, τη βδλα, τη πρησμνη απ το αμα της Ρωσας, τ εναι αρκετ γι' αυτν; Και για τον λλο φλο μας, το μωρολγο, που τραγουδ κατ' εντολν, το δισημο εθνικ μας καναρνι, που θλει να συνοδεει με χαβιρι το φτην αλκολ που πνει, τ εναι αρκετ γι' αυτν; Τι ωραο ζευγρι που εσαστε. Εχετε δει ποτ πιο ευτυχισμνο ζευγρι;

ΕΣΕΝΙΝ: Η Ρωσα εναι δικ μου, το καταλαβανεις αυτ, δικ μου... εσ εσαι Αμερικνος.

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Μα, σε παρακαλ, πρε τη. Βουτρωσε μ' αυτ το ψωμ σου!

     λοι σοι κθονταν στα δυο τραπζια σηκνονται και μνουν εντελς ακνητοι. Οι τρεις ΒΕΤΕΡΑΝΟΙ επιστρφουν αρτιμελες, φορντας χωριτικα ροχα και χορεουν τρεπκ κατ μκος της σκηνς, παζοντας παρλληλα ακορντεν. Τα φτα σβνουν.

Σκην V

     Ακογεται να βιολ να παζει να σντομο, μελαγχολικ κομμτι. Τα φτα ανβουν. Το διαμρισμα των ΜΠΡΙΚ: Ο ΟΣΙΑ, η ΕΛΣΑ, η ΛΙΛΗ. Υπρχει νας καναπς με μαξιλρια, να τραπζι για τσι, καρκλες. Διακσμηση μικροαστικ, αλλ με μια μποεμικ ντα (γιαπωνζικες βεντλιες κλπ.). Ετοιμζεται τσι.

ΕΛΣΑ: Ξρω τι λνε γι' αυτν, πως εναι κομμουνιστς, πως ανακατεεται σε καυγδες κι τι προκαλε κσμο, αλλ στη πραγματικτητα δεν εναι καθλου τσι. Εναι πολ ευγενικς και πολ θλιμμνος. Και σβεται τους λλους.

ΛΙΛΗ: Δε με νοιζει αν εναι κομμουνιστς. Εναι φουτουριστς, πργμα που σημανει πως εν' αλτης. Τον εδαμε κι αυτν και το κσμο του. Εν' απλ κακγουστο. Αυτ που 'πε στον Μπλμοντ -γιατ δεν ρχεσαι στο τραπζι ενς ντρα- κι στερα να τον προσβλει κατμουτρα. Υποθτω πως θα κνει το διο και μ' εμς. Δε καταλαβανω γιατ επμενες να τον καλσουμε εδ.

ΟΣΙΑ: λα, τρα, Λλη, σε τ μπορε να μας πειρξει; Εναι απλ να παιδ με υπερβολικ σωματικ ανπτυξη. Βοηθ την λσα στις δουλεις και της κρατ το χρι σα σχολιαρπαιδο. Πιθαντατα, αυτ που χρειζεται εναι να βαθ πιτο σοπα. Εξλλου, λοι μιλονε γι' αυτν. Εσ σουν αυτ που επε τι δε θα 'ταν κακ να δεχμαστε κσμο σε τακτικ βση. Ε, απ κπου πρπει να ξεκινσεις. Γιατ χι απ τον Μαγιακφσκη; Ξρω πολλος που θα 'θελαν να 'λεγαν τι τον τσαν με τη σοπα τους.

ΕΛΣΑ: Λλισκα, θα του φερθες ευγενικ, τσι;

ΛΙΛΗ: Να θυμσαστε πως δεν ταν δικι μου ιδα. (Προς τον ΟΣΙΑ). Δε πας καλτερα ν' ανακατψεις τη σοπα;

     Ακογεται νας θρυβος στο κατφλι της εξπορτας. Η ΛΙΛΗ και η ΕΛΣΑ κθονται βιαστικ στον καναπ, τακτοποιντας τα ροχα τους. Ο ΟΣΙΑ παρνει πζα. Ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ μπανει μσα, αλλ στκεται στο κατφλι. Πφτει μια αμχανη σιωπ. Ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ βγζει να σημειωματριο απ την τσπη του, το ξεφυλλζει, το βζει πσω στη θση του. Απαγγλει δυνατ:

Μαρα!
'Ασε με να μπω, Μαρα
Δε μπορ να στκομαι σ' αυτος τους δρμους.
χι;
Θα περιμνεις
σπου τα μγουλ μας να κρεμσουν
σ' να ξεδοντιασμνο μορφασμ
μα δε μπορες να δεις,
Μαρα,
πως χουμε αρχσει κιλας να κυρτνουμε;
Αγπη μου,
μη σε φοβζουν
τα εκατομμρια αγνν ερτων
πσω μου σρνω σα χινι βρμικο
μια ουρ κομτη απ αγπες μζερες
που στεφαννουνε το μτωπ μου
καθς περνω.

Μαρα!
Θα φυλω τ' νομ σου
σα ποιητς που βρκε
μια λξη μεγαλπρεπη πως "Θες"
και μεσ' στη νχτα τη κρατει
τρμοντας μη τη χσει .
Δεν εμαι παρ νας ντρας
που ζητει το κορμ σου
πως ο χριστιανς ζητει, απλ,
Δος ημν σμερον
Τον ρτον ημν τον επιοσιον.
μουν κι εγ
κποτε νας γγελος
σπου ο Παντοδναμος
μου 'δωσε να ζευγρι χρια
σαν αυτ εδ
κι να κεφλι σα του καθενς
για να σκβει και να κλαει και να φιλει.

Μαρα!
Παρακαλ τον ουραν
να με αφσεις να 'μπω.
Κανες δεν ακοει.
Το σμπαν κοιμται.
Κατστικτο απ' τα τσιμπορια των στρων,
το πελριο αυτ του
ακουμπει στο 'να του πδι.
Μοναχς περπατ
κεραυνοβολντας το κσμο
με τη δναμη της φωνς μου,
μορφος, θνητς,
εικοσιδο χρονν.

     Οι ΜΠΡΙΚ εναι αρχικ αμχανοι, αλλ στο τλος χειροκροτον μ' ενθουσιασμ. Μλις τελεινει, ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΙ κθεται δπλα στη ΛΙΛΗ.

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Θα μποροσα, παρακαλ, να 'χω να φλυτζνι τσι;

     Η ΛΙΛΗ το σερβρει.

ΟΣΙΑ: Εναι... εναι εξαρετο! Βλαντμιρ Βλαντμιροβιτς, τα συγχαρητρι μου. Τι θαυμσιο, εκπληκτικ ποημα. Εσαστε ο ποιητς της γενις μας, δε χωρε αμφιβολα. Οι εικνες, σου κβουν πραγματικ την ανσα. Μπορ να δω, σας παρακαλ; (Ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ του δνει το σημειωματρι του). Χμ, ναι. Χμ, ακοστε αυτ εδ. "Μια λξη μεγαλπρεπη πως "Θες". Τι ζστη και τι φρεσκδα, τι πρωτοτυπα. Ακοστε το ρυθμ αυτν εδ: "Το σμπαν κοιμται... Κατστικτο απ' τα τσιμπορια των στρων... στο να του πδι." Η προσωδα, ξρεις, ο ρυθμς. Ποιος θα το σκεφτταν ποτ... εδ, βλπετε, κι εδ... Χμ, ναι. Ναι, ναι. Πολ καλ. Εξαιρετικ. Αρκετ αναπντεχο.

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: (Δεχνοντας μεγλη προσοχ στη ΛΙΛΗ). Ωστε σας αρσει, Οσιπ Μαξμοβιτς;

ΟΣΙΑ: Αν μου αρσει; Βλαντμιρ Βλαντμιροβιτς, σας μιλω πολ ειλικριν, εστε νας πολ μεγλος ποιητς. Θα παραμνατε πολ μεγλος ποιητς ακμα κι αν δεν ξαναγρφατε οτ' να στχο.

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Εστε πολ ευγενικς. Ωστσο, του λεπει ακμα κτι.

ΟΣΙΑ: Του λεπει; Τ του λεπει;

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Μπορ να το δω, σας παρακαλ; Του λεπει το πιο σημαντικ: η αφιρωση. (Προς τη ΛΙΛΗ). Μπορ να το αφιερσω σ' εσς; (Δε περιμνει την απντησ της). "Στη Λλη Γιορεβνα Μπρικ". Ορστε. Ζουκφσκι 42, Πετροπολη, 15 Ιουλου του σωτηρου τος 1915, 3.15 το απγευμα. Ορστε. Τρα εναι τοιμο.

ΛΙΛΗ: Εμαι ββαιη πως εναι πολ ευγενικ εκ μρος σας. Εναι... εναι να πολ ωραο ποημα. Αλλ, αυτ η Μαρα... δε θα 'πρεπε να 'ναι δικ της το ποημα; Εναι πολ παρξενο, νομζω, ν' αφιερνετε σε μια γυνακα το ποημα που 'χετε γρψει για κποια λλη. Ειλικριν, δε καταλαβανω τι γυρεω εγ σ' αυτ το ποημα.

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Κνετε λθος, Λλη Γιορεβνα. Μου επιτρπετε να σας αποκαλ Λλη; Δεν υπρχει λγος να εμαστε τσο τυπικο μεταξ μας. Η Ελσα κι εγ εμαστε φλοι απ παλι. Και νιθω δη φλος μαζ σας (δεχνει τον ΟΣΙΑ και τη ΛΙΛΗ) κτι παραπνω απ φλος. Οσο για το ποημα, υπρχουν πολλς γυνακες μσα του. Μια απ' αυτς λεγταν Μαρα, ναι, αλλ υπρχει και μια Σνια και μια Τνια. Δεν υπρχει λγος ν' ακοσετε λα τ' λλα ονματα. Αλθεια, εναι για λες τις γυνακες που χω ς τρα γνωρσει. Εναι για τη Γυνακα. Κι τσι, δωσα σ' λες τους να συλλογικ νομα: Μαρα. Αλλ, δεν υποσχθηκα ποτ το ποημα σε καμα απ' αυτς. Ως τρα, το ποημα δεν ανκε ποτ σε καμα και τρα ανκει σ' εσνα. Βλπω τι εσ σουν αυτ που με ενπνευσε απ' την αρχ. Γι' αυτ, σε παρακαλ, πρ' το, δεν χει πουθενα αλλο να πει.

ΛΙΛΗ: Αυτ εναι πολ κολακευτικ, Βλαντμιρ Βλαντμιροβιτς κι εμαι ββαιη τι το εννοες αυτ που λες. Ισως, μως, να βρεις αριο κποια καταλληλτερη και να μετανισεις που 'χεις δσει το ποημα σου σε κποια που μλις γνρισες, τσι δεν εναι;

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Αντθετα, Λλη Γιορεβνα -Λλη- το ποημα αυτ εναι γραμμνο για σνα κι εμαι σγουρος τι σε ξερα ανκαθεν.

ΟΣΙΑ: Λλια, νομζω τι θα μποροσες να δεχτες μια ττοια τιμ με πιο καλ διθεση, τσι δεν εναι; Ο Βλαντμιρ Βλαντμιροβιτς εναι νας νθρωπος που τιμ το λγο του, εμαι ββαιος γι' αυτ. Αυτ το ποημα εναι θαυμσιο. Τ' νομ σου θα περσει στη ρσικη λογοτεχνα.

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: (Παρνοντας το χρι της ΛΙΛΗ και κοιτζοντς την κατματα). Σε παρακαλ, Βολντια. Ολοι με φωνζουν Βολντια.

ΟΣΙΑ: Αυτ εναι ειδικ περσταση. Ελσα, πο 'ναι το καλ κκκινο κρασ; Ας βγλουμε τα γλυκ.

     Ο ΟΣΙΑ κι η ΕΛΣΑ βγανουν. Ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ πλησιζει περισστερο τη ΛΙΛΗ, ψιθυρζοντς της. Εναι τοιμοι να φιληθον. Τα φτα χαμηλνουν, αφνοντας να μνο προβολα, που τελικ σβνει κι αυτς.

Σκην VI

     Το φως ενς προβολα υψνεται αργ, αποκαλπτοντας τον ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗ ΤΟΥ ΤΣΙΡΚΟΥ να κθεται σ' να σκαμν, στ' αριστερ της σκηνς. Καθς μιλ, το κντρο τη σκηνς φωτζεται βαθμιαα (εν το φως που πφτει πνω στον ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗ χαμηλνει σιγ-σιγ), αποκαλπτοντας τον ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ να 'ναι ξαπλωμνος πνω απ τη ΛΙΛΗ, σ' να βθρο. χει το κεφλι πεσμνο και τα μπρτσα απλωμνα μπροστ, εν η ΛΙΛΗ χει το κεφλι ακουμπισμνο πσω και τα χρια δπλα στα πλευρ. Μνουν εντελς ακνητοι σ' αυτ τη στση.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΣ ΤΟΥ ΤΣΙΡΚΟΥ: τσι, ο Μαγιακφσκη ερωτετηκε... αλλ ερωτετηκε πραγματικ, πως το πεινασμνο παιδ που γαντζνεται στο στθος της μνας του, πως κποιος που 'ναι αντικεμενο γενικς λατρεας επιστρφει την αγπη που δχεται, στο μνο νθρωπο που τον περιφρονε, πως ο καρδος εγωπαθς ρχνεται στα πδια κποιου λλου για να θαυμσει τη δκη του πτση, δηλαδ με μια βιασνη τυφλ, μοιραα, ακρεστη, τερστια.

     "Μια ττοια αγπη, η αυτοεγκατλειψη ενς ανκανου γι' αγπη ανθρπου, δε μποροσε παρ να 'ναι απλυτη. Ο Μαγιακφσκη γαντζθηκε πνω της σα το πνιγμνο που γαντζνεται σ' να κομμτι ξλο στη μση του ωκεανο. Και, κατ' επκταση, ταν εντλει ειλικρινς. σο για τον Οσιπ Μαξμοβιτς, ταν αρκετ ικανοποιημνος που 'χε απαλλαγε απ τις συζυγικς του υποχρεσεις, ταν η τλεια βοθεια για μια παρτδα μπριτζ.
     "σο για τη Λλη, που 'ταν γεννημνη για να φλερτρει κι ξερε απολτως πς πρεπε να χειριστε το λο ζτημα: Η αγπη περνοσε απ πνω της σα χεμαρρος χρυσο που δεν φηνε πσω του μτε να καπκι.


Σκην VII

     Ο ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΣ ΤΟΥ ΤΣΙΡΚΟΥ παει να φωτζεται. Ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ κι η ΛΙΛΗ παραμνουν μισοφωτισμνοι. Ακογεται νας χτπος σε μια ξλινη σανδα και, με συνοδεα κατλληλης μουσικς, αρχζει η ταινα. Ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ πηδει κτω απ το βθρο κι αμσως μπανει εκατρωθεν της σκηνς μια μικρ ομδα ηθοποιν και τεχνικν. Ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ τους δνει ζωηρ οδηγες, σε παντομμα. σο προχωρε η ΤΑΙΝΙΑ, ενοχλεται λο και περισστερο απ τις τεμπλικες αντιδρσεις τους κι απ την αδυναμα τους να συλλβουν τις προθσεις του. Στο τλος, το μισ χρνο υποδεται τον διο του τον εαυτ και την υπλοιπη ρα τσακνεται με τους λλους.

     Η ΛΙΛΗ σηκνεται αργ απ το βαθρο, σα να ξυπν απ ναν αναπαυτικ υπνκο και κνει τη τουαλτα της. Τη βλπουμε σε κοστομι μπαλαρνας. Μλις τελεισει τις ετοιμασες, κθεται ρθυμα, περιμνοντας την ατκα της και παρακολουθντας χαλαρ την εξλιξη της ΤΑΙΝΙΑΣ.

     Οι σκηνς της ΤΑΙΝΙΑΣ εναλλσσονται γργορα, χωρς διακοπ, εκτς απ τα συνεχ παρπονα του ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ στους ηθοποιος και τους τεχνικος. Εκτς απ τις περιπτσεις που υπρχουν διαφορετικς υποδεξεις, η δρση εκτυλσσεται κτω απ να φως που τρεμοσβνει, μιμομενο την εικνα των ταινιν του βωβο κινηματογρφου.


Ι. Ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ, με καπαρντνα, δχεται τις επιπλξεις της γυνακας του, μιας μγαιρας που φορ τσουκλια και τηγνια στη θση της καρδις, και τις κοροδες του ΦΙΛΟΥ του, που στη θση της καρδις χει τραπουλχαρτα κι να μπουκλι, εν τον απωθε μια ΤΣΙΓΓΑΝΑ ΠΟΡΝΗ, της οποας προσπαθε να ζωγραφσει το πορτρατο και της οποας η καρδι φανεται τελικ να εναι να σακολι κρματα.


ΙΙ. Ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ τρχει στο δρμο και, βλποντας μια αθουσα κινηματογρφου, μπανει μσα. Κατεβανει μια οθνη κι αρχζει να προβλλεται μια ταινα, που η ΛΙΛΗ υποδεται μια μπαλαρνα. Ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ ερωτεεται αμσως την εικνα της και, μετ το τλος της ταινας, χειροκροτε δυνατ τη λευκ οθνη. (Αυτς εναι ο πρτος χος που ακογεται ηθελημνα στη σκην VII, εκτς απ τη μουσικ. Ταυτχρονα, τα φτα παουν να τρεμοσβνουν). Προς μεγλη χαρ του, η εικνα εμφανζεται ξαν και μσα απ την οθνη βγανει η δια η ΛΙΛΗ. Φεγουν μαζ (τα φτα αρχζουν πλι να τρεμοσβνουν), αλλ η εκενη ταρζεται απ τη κυκλοφορα του δρμου. Γυρζει πσω, μπανει ξαν μσα στην οθνη κι εξαφανζεται, αφνοντας ναν απελπισμνο και σαστισμνο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ να στκεται μπροστ στην δεια οθνη.


ΙΙΙ. Ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ, παραληρντας σχεδν απ πνο, εναι κλινρης.Ενας ΓΙΑΤΡΟΣ του γρφει φρμακα και μια υπηρτρια του τα φρνει μσα σ' να τερστιο μπουκλι. Η ετικτα του μπουκαλιο πφτει στο δρμο κι η υπηρτρια το τυλγει με μια σκισμνη αφσα της ΛΙΛΗ. Ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ απαιτε να κρεμσουν την αφσα στο τοχο του δωματου του. Η ΛΙΛΗ βγανει ξαν μσα απ την αφσα (τα φτα παουν να τρεμοσβνουν) κι ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ πετγεται με φρα πνω, θεραπευμνος. Χειρονομντας υπερβολικ, περιγρφει την ευλογημνη ζω που τους περιμνει στο μλλον.


ΙV. να εξοχικ σπτι. Ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ προσπαθε να ψυχαγωγσει τη ΛΙΛΗ, δεχνοντς της τις ομορφις του δσους και προσφροντς της ροχα και μαργαριτρια, αλλ' αυτ εκδηλνει ντονη επιθυμα για την οθνη. Σκζοντας να τραπεζομντηλο, το καρφνει στο τοχο, παρνοντας διφορες πζες και κνοντας βηματκια πρα-δθε. Ικετεει το ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ να της φρει μιαν αληθιν οθνη κι αυτς φεγει απρθυμα.


  1. V. Εμφανζεται ξαν η ΤΣΙΓΓΑΝΑ ΠΟΡΝΗ κι απ ζλεια μαχαιρνει τη ΛΙΛΗ. Οταν επιστρφει ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ, βρσκει μνο την αφσα της ΛΙΛΗ, μ' να μαχαρι καρφωμνο στη θση της καρδις. Η τσιγγνα προσπαθε να τον φλερτρει, αλλ' αυτς τη διχνει και προσπαθε ν' αγκαλισει την αφσα με ττοιο τρπο, στε να καρφωθε κι αυτς απ' το μαχαρι. Προσπαθε πολλς φορς, εν ταυτχρονα λογομαχε με τους τεχνικος, χωρς μως να μνει ικανοποιημνος.


Σκην VIII

     Η δρση διακπτεται απ σειρνες που ουρλιζουν. Ολη η σκην φωτζεται απ δυνατος προβολες. Ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ κι οι λλοι αναστατνονται. Η ΛΙΛΗ εμφανζεται ξαν φορντας ροχα για την πλη. Εναι τρομαγμνη και ψχνει να βρει το ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ . Εμφανζεται να πλθος, που υπρχουν ανακατεμνοι ΕΡΓΑΤΕΣ, ΝΑΥΤΙΚΟΙ και ΧΩΡΙΚΟΙ.

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: (Αρπζοντας απ το μπρτσο ναν εργτη) Τ συμβανει; Τ τρχει;

ΕΡΓΑΤΗΣ: Κανες δε ξρει. Λν' τι εν' οι Γερμανο που 'ρθαν για να ξανανεβσουν τον Τσρο στο θρνο.

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Τ; Οι Γερμανο; Σαχλαμρες! (Αρπζει ναν νατη). Εσ, για πες μου, τ συμβανει;

ΛΙΛΗ: Βολντια, φοβμαι.

ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΛΕΝΙΝ: (Πριν απ τη φων, ακογεται νας χτπος πνω σε αμνι). Ειρνη! (Χτπος). Γη! (Χτπος). Ψωμ! (Χτπος).

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: (Ενθουσιασμνος κι αναστατωμνος ταυτχρονα). Τ' κουσες αυτ; Απ πο ρχεται;

ΛΙΛΗ: Δεν ξρω, Βολντια, ας γυρσουμε πσω...

     Ακογεται να κροταλζουν πολυβλα.

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Πυροβολισμο! Εναι απ το Σμλνυ!

ΛΙΛΗ: Βολντια!

     Ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ φεγει προς τη κατεθενση των πυροβολισμν. Αποχωρζεται τη ΛΙΛΗ. Στις επμενες σκηνς, η ΛΙΛΗ περιπλανιται τρομαγμνη κι αβοθητη στο κντρο της σκηνς, ως αντβαρο στα τεκταινμενα.

Σμλνυ: να πλθος περιφρεται στους δρμους, λλοι οπλισμνοι, λλοι εξοπλζοντας το κσμο.Υπρχει μεγλη οχλαγωγα. Κποιος ουρλιζει "Ζτω ο Τσρος"! και δχεται την επθεση των γρω του. να τερστιο ομοωμα του ΡΑΣΠΟΥΤΙΝ περν ανμεσα στο πλθος. Απ το στμα του ακογεται ορθδοξη λειτουργα. Ο κσμος το μαχαιρνει συνεχς με ξιφολγχες, το σηκνει ψηλ και το πετει μακρι, πρα απ' τη σκην, φωνζοντας "εεε-ο".
     Ακογεται να διαπεραστικ σφριγμα. Μπανει ο ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΣ ΤΟΥ ΤΣΙΡΚΟΥ, ντυμνος σα ΚΟΜΙΣΑΡΙΟΣ, εν απ πσω του μπανουν ΦΟΥΡΝΑΡΗΔΕΣ που σπρχνουν τερστια καρβλια ψωμ. Τα καρβλια μοιρζονται στο πλθος, προς μεγλη ικανοποηση λων. Ακογεται πλι το σφριγμα. Ο ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΣ ΤΟΥ ΤΣΙΡΚΟΥ χτυπ παλαμκια. Μπανουν οι ΠΟΤΟΠΟΙΟΙ, με τα χρια τους γεμτα μπουκλια, που περιχουν προφανς ακριβ ποτ. Το πλθος πνει πληστα κατευθεαν απ' τα μπουκλια, ζητωκραυγζοντας, πυροβολντας στον αρα κλπ. Καθς το πλθος γνεται λο και πιο μεθυσμνο και χαρομενο, αφοπλζεται αδιαμαρτρητα απ τους ΦΟΥΡΝΑΡΗΔΕΣ και τους ΠΟΤΟΠΟΙΟΥΣ, που βγζουν τα ροχα τους, αποκαλπτοντας απ μσα στολς ΣΤΡΑΤΙΩΤΩΝ και ΝΑΥΤΩΝ.
     Ακογεται ξαν το σφριγμα. Το πλθος σπρχνεται, ρεμα αλλ σταθερ, προς τα πσω. Ακογεται ο μνος της Τρτης Διεθνος, αλλ η χορωδα επαναλαμβνει συνχεια το
Dies Irae. Ο ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΣ ΤΟΥ ΤΣΙΡΚΟΥ στκεται προσοχ, εντελς καμπτος. Μερικο ΣΤΡΑΤΙΩΤΕΣ που φορον ακμα σκοφους φορναρη, τους βγζουν αμσως. Μπανει να ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΟ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ, με τα μλη του να περπατνε σε διπλ ζυγ, χτυπντας τμπανα. Σρνουν δυο κοτσουρα ανεβασμνα πνω σε ρδες και δυο μεγλα αχυρνια ομοιματα, που παριστνουν το ΝΙΚΟΛΑΟ και την ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ.
     Απ πσω, φτνει ο ΔΗΜΙΟΣ, κρατντας να τσεκορι. Εν' ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΤΟΥ ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ. Τα κοτσουρα στνονται στο κντρο της σκηνς. Μλις βλπει τον ΤΣΑΡΟ και τη ΤΣΑΡΙΝΑ, το πλθος κραυγζει, αλλ δεν εναι σαφς αν χαιρετ αποδοκιμζει. Ακογεται μως μια κραυγ
"Κτω λοι οι τραννοι" και το πλθος την επαναλαμβνει. Τα αχυρνια ομοιματα στνονται ρθια μπροστ απ τα κοτσουρα. Εναι δεμνα πισθγκωνα.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΣ ΤΟΥ ΤΣΙΡΚΟΥ: (Αρπζοντας τον "Τσρο" απ' τα γνια). Σντροφε Νικλαε, θλεις να πεις κτι πριν πεθνεις; (Του τραβ τα γνια πρα-δθε). χι; Καλς. Οι υποθσεις πρπει πντα να διεκπεραινονται γργορα. Οταν δεν υπρχει λση, δεν υπρχει λση. (Πει προς τη "Τσαρνα"). Συντρφισσα Αλεξνδρα, χεις να πεις τποτα πριν πεθνεις; χι, χεις δη μιλσει πολ πριν. Προχωρστε στην εκτλεση! (Του φρνουν να χαρτ τυλιγμνο σε ρολ). "Εν ονματι του Λαο, του Κμματος και του Σοβιετικο Κρτους, κα-κα-κα-κα-κα-κα-κα-κα-κα-κα, κηρσσεστε νοχοι απστευτων εγκλημτων, προδοσων, αιρσεων, ανισοττων κι οτω καθεξς, κα-κα-κα-κα-κα-κα, δια τατα καταδικζεσθε πραυτα στη τχη που σας αξζει". Ετοιμοι... Τρα!

     Τυμπανοκρουσα. Το ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΟ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ στκεται προσοχ. Ο "Τσρος" κι η "Τσαρνα" πετγονται πνω στα δυο κοτσουρα. Η ΛΙΛΗ, που 'ει αναμειχθε με το πλθος, βγζει μια πνιγμνη κραυγ. Ο ΔΗΜΙΟΣ φορ μια μαρη κουκολα, κνοντας το σταυρ του, πως και πολς κσμος απ το πλθος που παρακολουθε τη σκην. Ενα μρος του πλθους προσπαθε να προχωρσει μπροστ, αλλ του φρζουν το δρμο. Ο ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΣ ΤΟΥ ΤΣΙΡΚΟΥ κνει να βμα μπροστ.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΣ ΤΟΥ ΤΣΙΡΚΟΥ: Νικλαος Ρομανφ!

     Τυμπανοκρουσα. Ο ΝΙΚΟΛΑΟΣ αποκεφαλζεται.

Αλεξνδρα Ρομανφ!

     Τυμπανοκρουσα. Η ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ αποκεφαλζεται. Στη θση των κεφαλιν τους, εμφανζονται αμσως λλα πανομοιτυπα κεφλια. Το καθνα απ' αυτ αποκεφαλζεται με τη σειρ του, καθς ο ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΣ ΤΟΥ ΤΣΙΡΚΟΥ διαβζει να κατλογο μ' ονματα τσρων, απ τους Ρομανφ ς το Μεγλο Πτρο.

Αλξανδρος Ρομανφ Γ!

Αλξανδρος Ρομανφ Β!

Νικλαος Ρομανφ Α! (κλπ.)

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΣ ΤΟΥ ΤΣΙΡΚΟΥ: (Ανογει διπλατα τα χρια του τη στιγμ που κατρακυλει στο πτωμα το τελευταο κεφλι.) Λαο λου του κσμου, ενωθετε! Δεν χετε τποτα να χσετε εκτς απ τις αλυσδες σας!

     Το πλθος διασκορπζεται. Τα κοτσουρα απομακρνονται, αφνοντας πσω τα κεφλια και τα πριονδια να λερνουν τη σκην. Ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ μπανει βιαστικ κουβαλντας μια μικρ εξδρα και ανεβανοντας πνω της απευθνεται στο κοιν.

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Σντροφοι! Ακοστε! Διαταγ υπ' αριθμν 1, σχετικ με τον εκδημοκρατισμ των τεχνν! Σμερα αρχσαμε το μεγλο ργο της ανθρπινης απελευθρωσης. Σμερα σαρσαμε τα τελευταα βρωμερ υπολεμματα του τσαρισμο. Σμερα ξεκινμε το μλλον. Συνεπς, εν ονματι του μλλοντος, κηρσσω την κατργηση λων αυτν των τπων που η ανθρπινη δινοια λιμοκτνησε και στραγγαλστηκε: παλτια, γκαλερ, σαλνια, βιβλιοπωλεα, μουσεα, τους ψιστους ναος της αστικς τχνης, τα μαυσωλεα της ανθρπινης κουλτορας. Σντροφοι, θα ξεκινσουμε το μλλον εκ του μηδενς. Δε θα υπρχουν πια αριστουργματα στις χρυσαφνιες τους κορνζες! Αν χρειαστε, θα κψουμε το Ρμπραντ, θ' απαγορεσουμε το Ντοστογιφσκη...

     Καθς μιλ ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ, μπανουν απ τα δυο κρα της σκηνς δυο ΟΔΟΚΑΘΑΡΙΣΤΕΣ, που αρχζουν σιωπηλ να καθαρζουν τη σκην.

ΛΙΛΗ: (Βγανει μσα απ τη σκι). Βολντια!

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Λλισκα! Τ κνεις εδ πρα;

ΛΙΛΗ: Τρμαξα, χωριστκαμε απτομα και σ' χασα.

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Τρμαξες; Αυτ ταν πικνκ. Μνο οι τραννοι θα πρπει να τρομζουν σμερα κι εσ δεν εσαι τραννος, χεις απλ να μικρολη σκλβο...

ΛΙΛΗ: χω και κτι λλο. (Ανογει το παλτ κι αποκαλπτει να μεγλο καρβλι ψωμ κι να μπουκλι σαμπνια).

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Κι εγ το διο. (Βγζει κι αυτς να καρβλι κι να μπουκλι).

ΛΙΛΗ: Ας φμε για βρδι.

Ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ κι η ΛΙΛΗ βγανουν. Στη σκην παραμνουν οι ΟΔΟΚΑΘΑΡΙΣΤΕΣ. Τα φτα σβνουν.

                                        ΠΡΑΞΗ 2η
Σκην I

     Ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ εμφανζεται σε μια μισοσκτεινη σκην. Φορ ακριβ ροχα.

Ο Θες χει πορτοκλια,
χει κερσια,
μλα,
την 'Ανοιξη μπορε να φρει
εφτ φορς τη μρα...
Ποιος εμαι εγ;
Δεν χω θνος,
τξη
οτε φυλ. 

χω δει το τριακοστ
και το τεσσερακοστ αινα.
χω 'ρθει για να φυσξω
στο καμνι των ψυχν
γιατ ξρω πσο σκληρ εναι
να προσπαθες να ζσεις.

Ποτ μου δε ξανδα ττοιο φως!

Ο Θες χει πορτοκλια,
κερσια,
μλα,
την 'Ανοιξη μπορε να φρει
εφτ φορς τη μρα...

     Ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ δαγκνει να μλο. Τα φτα σβνουν.

Σκην ΙΙ

     Μια φουτουριστικ πλη. Ενα κθαμβο πλθος σεργιανζει στους δρμους της. Ανμεσα του υπαρχουν ενθουσιδεις ΦΟΥΤΟΥΡΙΣΤΕΣ που δεχνουν διφορα σημεα της πλης, αναφωνον κλπ. Στον ουραν προβλλονται διφορες φρσεις. Απ να μεγφωνο ακογεται μια χαρομενη, ενθαρρυντικ φων να λει στα ρωσικ: "Σντροφοι! Απ 'δω! Απ 'κει! Μπροστ! Αριστερ! Δεξι! Αριστερ!" Ωστσο, το πλθος συνεχζει να σεργιανζει στο δικ του ρυθμ.

Ακογεται η φων του ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ:

Οι πλες ανογουν και μια πλη αποκαλπτεται.
Αλλ τι πλη! Οι κρυσταλλμορφες δομς
διφανων εργοστασων και πολυκατοικιν
πυργνουν ς τον ουραν. Τρανα,
λεωφορεα, αυτοκνητα τυλγονται με
ουρνια τξα. Στο κντρο υπρχει νας κπος
στρων και φεγγαριν, στεφανωμνος απ τη λαμπρ
κορνα του λιου. Απ' τις βιτρνες ξεπροβλλουν
τα πιο θαυμαστ πργματα, με το σφυροδρπανο
στο κεφλι τους. Προχωρον προς τη πλη,
προσφροντας ψωμ κι αλτι...

     Το πλθος διασκορπζεται ικανοποιημνο. Αρχζει να πφτει λγο χινι, που πυκννει γργορα. Το φως πφτει πνω του, δημιουργντας πολχρωμα εφφ. Ακογεται να κουδονισμα, σα να κουνιονται λεπτ κρσταλλα στη πνο του ανμου. Οι χοι γνονται σιγ-σιγ απμακροι. Τα φτα σβνουν απτομα να-να με χαρακτηριστικ χο.

Σκην VII
     
Αμσως μετ το κουδονισμα ακογεται μια φλογρα να παζει σιγαν το"Υankee Doodle Dandy". Τα φτα ανβουν. να τερστιο σκηνικ: "Η γφυρα του Μπροκλιν" του Τζζεφ Στλλα. Ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ στκεται στο κντρο της σκηνς, φορντας καπλο και παλτ, κρατντας δυ βαλτσες, χοντας να καβαλτο κτω απ το αριστερ του μπρτσο κι να τενεκεδκι με κκκινη μπογι μπροστ στα πδια του. Στ' αριστερ του βρσκεται ο ΓΟΥΙΛΛΥ ΠΟΓΚΑΝΥ στα δεξι του ο ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΣ ΤΟΥ ΤΣΙΡΚΟΥ, ο οποος δε φορ σακκι και κρατ μια πνα κι να μαυροπνακα. Ρχνει τον μαυροπνακα μσα σε μια κοτα μετακμισης. Ακογεται η σειρνα ενς πλοου.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΣ ΤΟΥ ΤΣΙΡΚΟΥ: νομα: Μαγιακφσκη. Επγγελμα: εμπορικς καλλιτχνης. Σκοπς της επσκεψης: Παρουσαση εργασας & μελτη τεχνικν παρουσασης εμπορικν προντων & καλλιργεια επιχειρηματικν επαφν. Εντξει!
     (Κλενει εμφανς το μτι στο κοιν και βγανει).
ΠΟΓΚΑΝΥ: (Πινοντας το μπρτσο του ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ). λα, σντροφε!ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Περμενε! (Πινει τη χαρτκουτα και ζωγραφζει πνω της να σφυροδρπανο). Να! Τρα, μπορ να πω πως ρθα.
ΠΟΓΚΑΝΥ: (Γυρζει τη ζωγραφισμνη πλευρ της χαρτκουτας τσι στε να μη φανεται απ' το κοιν). Για νομα του Θεο, σντροφε, μη κνεις ανοησες. λα, πμε. Οι σντροφοι περιμνουν.
ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: (Δνει μια κλωτσι στη χαρτκουτα τσι στε το κοιν να μπορε πλι να δει το σφυροδρπανο). Ανοησες; χι ββαια.
     
Δυο ΠΑΙΔΙΑ ντυμνα με μπουφν Φλιπ Μρρις μπανουν στη σκην απ' τα δεξι και τ' αριστερ και τη διασχζουν τρχοντας, παρνοντας στο πρασμ τους απ μια βαλτσα.
ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Εεε!
ΠΟΓΚΑΝΥ: Υπλληλοι του ξενοδοχεου. λα.
     
Μπανουν με τη σειρ ο ΝΤΕΒΙΝΤ ΜΠΟΥΡΛΙΟΥΚ, ο ΜΑΚΛ ΓΚΟΛΝΤ, ο ΣΑΚΝΟ ΕΠΣΤΑΝ κι αντιπροσωπευτικο Αμερικανο: ΕΡΓΑΤΕΣ με τα εργαλεα τους, γυνακες με τα παιδι τους, νας ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ με κλομπ και σφυρχτρα, νας γκγκστερ, νας καπιταλιστς με ημψηλο, ο ΜΠΕΜΠ ΡΟΥΘ μ' να ρπαλο του μπιζ μπωλ στον μο, ο ΜΠΙΞ ΜΠΑΝΤΕΡΜΠΕΚΕ με τη τρομπτα του, ο ΚΑΛΒΙΝ ΚΟΥΛΙΤΖ συνοδευμενος απ κποιον που κουβαλει μιαν αφσα με τη φωτογραφα του. Συνηθισμνοι θρυβοι δρμου, μουσικ.
ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Ντιβιντ!
ΜΠΟΥΡΛΙΟΥΚ: (Αρπζοντας τον ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ απ' τους μους). Βολντια! Πνε πντε χρνια που 'χουμε να ιδωθομε, τσι δεν εναι; Απ 'δω, ο Μικ Γκολντ κι αυτς εναι ο Σκνο Επστιν. Καλωσρισες στη Να Υρκη!
ΓΚΟΛΝΤ: Μα, τ εναι λες αυτς οι χαζομρες; Βρε παιδι, χουμε καλοκαρι!
     
Ο ΓΚΟΛΝΤ πετει πρα το καπλο του ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ. Τα μαλλι του δεν εναι πια ξυρισμνα. Ο ΕΠΣΤΑΝ του βγζει το παλτ και το σακκι. Εμφανζεται νας ΦΟΡΤΟΕΚΦΟΡΤΩΤΗΣ κρατντας μια κρεμστρα και παρνει τα ροχα του χαμογελντας. Ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ εναι σαστισμνος, μπερδεμνος. Βαδζει τρεκλζοντας μσα στο πλθος. Ο ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΣ ΤΟΥ ΤΣΙΡΚΟΥ περπατει δπλα του, κρατντας μπαστονι και τον χαιρετει. Ο ΜΠΕΜΠ ΡΟΥΘ αγορζει χοτ-ντογκ απ να απ τα παιδι με μπουφν Φλιπ Μρρις. Ο ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΗΣ δνει μια δεκρα στο λλο παιδ, το οποο χει ανασηκσει το γιακ του, πως συνθως κνουν οι ζητινοι. Το παιδ δαγκνει τη δεκρα και φεγει τρχοντας. Ο ΑΦΙΣΟΚΟΥΒΑΛΗΤΗΣ αφνει αργ την αφσα του, στα χρια του ΚΟΥΛΙΤΖ. Ο ΚΟΥΛΙΤΖ μνει να τη κρατ ακνητος. Ο ΜΠΑΝΤΕΡΜΠΕΚΕ παζει τη τρομπτα του. Ο ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ στριφογυρζει το κλομπ του και ρυθμζει την κυκλοφορα.
     Δπλα στον ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ βρσκονται οι ΜΠΟΥΡΛΙΟΥΚ, ΓΚΟΛΝΤ κι ΕΠΣΤΑΝ, που λλοτε καθοδηγον κι λλοτε τον σπρχνουν. Η συμπεριφορ τους εναι ταυτχρονα ανμελη, προστατευτικ κι απειλητικ. Ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ αρχζει να προσαρμζεται, μαγνητισμνος απ τη ταχτητα και την ενργεια γρω. Ξεσφγγει το κολλρο, ανασηκνει τα μανκια του πουκαμσου και χαμογελ ικανοποιημνος. Χαδεει το πηγονι ενς μωρο και κλενει το μτι στη μητρα του, που ανταποκρνεται με κοκεταρα. Ξεχνντας τη παρα του, προσπαθε να πισει κουβντα μ' λους ανεξαιρτως τους ανθρπους που βρσκει μπροστ του.
ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Εεε! Εεε, ακοτε! Εεε, εσες εκε πρα, τ 'ν' αυτ που κουβαλτε; Τ θα κνετε; Αυτ η μουσικ, απ πο ρχεται; Εεε, εσες εκε κτω! Σας ρωτω σοβαρα, μπως χετε να φλυτζνι τσι; (Το 'να απ' τα παιδι με τα μπουφν Φλιπ Μρρις του δνει να χοτ-ντογκ και μια μπρα). Σντροφοι, αυτ πρπει πργματι να 'ναι το μλλον! Δε μιλον λξη ρσικα εδ. Πω, πω!
ΓΚΟΛΝΤ: Μην απατσαι, σντροφε Μαγιακφσκη. 'Ασε μας να σου δεξουμε την αληθιν Αμερικ.
     
Το πλθος αραινει. Οι αντιπροσωπευτικο Αμερικανο φεγουν και παραμνουν μνο οι "εργτες" με τις γυνακες τους. Εν μιλει ο ΓΚΟΛΝΤ, παρνουν αξιολπητες εκφρσεις, ανασηκντας τους γιακδες τους, απλνοντας τα χρια πνω απ υποθετικς σμπες κλπ. Οι γυνακες παρνουν στσεις απελπισας, οι ντρες σρνουν τα πδια τους. Χιονζει. Οι ΜΠΟΥΡΛΙΟΥΚ, ΓΚΟΛΝΤ κι ΕΠΣΤΑΝ ανασηκνουν τους γιακδες. Μνο ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ μνει πως ταν πριν.
ΕΠΣΤΑΝ: Βλπεις τα ψηλ κτρια, τα αυτοκνητα -πρσεχε! (τραβει απτομα το ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ, ν' αποφγει κποιο αυτοκνητο) τις βιτρνες που 'ναι γεμτες χρηστα φανταχτερ και ματαιδοξα αντικεμενα για τους πλοσιους και φυσικ εσαι εντυπωσιασμνος. Τα πντα φανονται τσο παραγωγικ και πολυσχολα. Αλλ πσω απ' αυτος τους γυλινους τοχους υπρχουν σκλβοι μ' να δολλριο τη μρα. Εδ εν' η πραγματικτητα... εδ, με τους συντρφους να 'ναι μαζεμνοι γρω απ μια φωτι, μια σμπα πετρελαου, με μεον πντε στη καρδι του χειμνα.
     Ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ αρχζει να τρμει.
ΓΚΟΛΝΤ: Κοτα! Αυτς εν' ο στρατς του καπιταλισμο. Η στρατι των ανργων. 'Αντρες τσακισμνοι, γυνακες απελπισμνες, παιδι κουρελοντυμνα.
     
Φυσει αρας, το χινι πυκννει. Οι "εργτες" κοιτζουν τον ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ συνοφρυωμνοι. Οι γυνακες του ρχνουν ικετευτικ βλμματα του γυρζουν τη πλτη. Κποιος προσπαθε ν' αυτοκτονσει κρατντας μια καρκλα κι να σχοιν.
ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Μη! Περμενε! Κποιος λλος κποτε κανε...
ΓΚΟΛΝΤ: Εκοσι τοις εκατ ανεργα σ' αυτ τη πλη. να δεκαπντε τοις εκατ κινδυνεει να βρεθε στο δρμο. νας στους δκα εν' δη στο δρμο...
     
Μπανει νας ντρας σπρχνοντας να καρτσι μ' λα του τα υπρχοντα κι χοντας δπλα του τη γυνακα και το παιδ του. Ο ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ τους ακολουθε.
ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ: Εντξει, εντξει, προχωρστε. (Δεχνοντας με το κλομπ το ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ και τους λλους). Κι εσες εκε πρα, προχωρστε!
ΕΠΣΤΑΝ: Στη κουζνα της κλασης, τρα στα δκα παιδι πεθανουν. να στα δυο χει σκορβοτο, εναι ραχητικ. Υπρχουν αρρστιες στη Να Υρκη που δε τις βρσκει κανες οτε στη Μπανγκγκ οτε στο Κονγκ...
ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Μα, Ντιβιντ, εναι δυνατν να 'ναι τσο χλια τα πργματα;
     
Ο Μπουρλιοκ διστζει.
ΓΚΟΛΝΤ: Ο σντροφος Μπουρλιοκ δεν χει μενει αρκετ εδ για να σχηματσει ποψη. Επιπλον, εναι ζωγρφος ρα γοητεεται αρκετ απ τα χρματα.
ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: (Κοιτντας το σκηνικ). Θε μου, τ 'ν' αυτ;
ΕΠΣΤΑΝ: Αυτ; Μα, η γφυρα του Μπροκλιν.
     
Ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ πλησιζει τη γφυρα με δος. Στο μεσοδιστημα, οι σντροφο του εν' απασχολημνοι, στο μπροστιν μρος της σκηνς, με τις προετοιμασες μιας γιορτς. Φρνουν μσα δυ κοπλες, στρνουν τραπζι για φαγητ. Ο ΓΚΟΛΝΤ παζαρεει, σε παντομμα, κποια μπουκλια τζιν απ να γκγκστερ, εν ο ΕΠΣΤΑΝ φυλει τσλιες. Ο ΜΠΟΥΡΛΙΟΥΚ προσπαθε μταια να κνει να δουλψει να γραμμφωνο.
ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Θε μου, ποιος σ' ντυσε στο ατσλι; Να 'το, αυτ εναι το ποημ μου εντλει. ΦΩΤΑ! (Η γφυρα φωτζεται). Δημιοργημ μου... ποιος σ' χτισε χωρς εμνα; Ρξε πνω του τα φτα σου, Να Υρκη, πιο ψηλ, πιο ψηλ, πιο ψηλ. Μνο αυτ τη μικρ δδα χεις; Και μνο να φεγγρι χεις, Αμερικ, για να λμπει απ πνω του; (Σηκνει ψηλ τα χρια του προς το χινι που πφτει). Κακμοιρα ψχουλα των στρων, θα θλατε κι εσες να πεθνετε εδ; (Ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ βζει το πδι του στη γφυρα. Φτα του δεχνουν το δρμο). Α, τι μουσικ θα παξω μ' αυτ την ρπα. Στροβιλστε με, σχοινι! Πση δναμη κρβουν αυτ τα μπρτσα. Σντροφοι, κρατστε με γερ. Εχω ζαλιστε μσα σ' λα τοτα τ' στρα, αλλ δε θλω να πσω... χι ακμα... χι ακμα...
     
Ο φωτισμς της γφυρας σιγ-σιγ χαμηλνει. Ο προβολας πφτει ξαν πνω στους ΜΠΟΥΡΛΙΟΥΚ, ΓΚΟΛΝΤ κι ΕΠΣΤΑΝ. Οι ΓΚΟΛΝΤ κι ΕΠΣΤΑΝ παζουν χαρτι. Τα μανκια των πουκαμσων τους εν' ανασηκωμνα. Ο καθνας τους χει κι απ μια κοπλα στα γνατ του. Οι κοπλες εναι μεθυσμνες. Ο ΜΠΟΥΡΛΙΟΥΚ παλεει ακμα με το γραμμφωνο.
ΜΠΟΥΡΛΙΟΥΚ: λα, Βολντια. Χαλρωσε λγο. λα να κτσεις μαζ μας.
ΓΚΟΛΝΤ: Ντιβιντ, δε μπορες να βλεις μπρος αυτ το γαμημνο; Θλουμε να χορψουμε.
ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Τ υπρχει απ' την λλη μερι;
ΕΠΣΤΑΝ: Τνος πργματος, της γφυρας; Το Μπροκλιν.
ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Τ χει εκε;
ΕΠΣΤΑΝ: Σπτια, αποθκες, δε ξρω. Κανες δε πηγανει στο Μπροκλιν.
ΓΚΟΛΝΤ: Αγορζουμε το τζιν μας απ 'κε.
ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Μπορομε να πμε εκε αριο;
ΓΚΟΛΝΤ: Στο Μπροκλιν; 'Αμα θες. χει παραλες εκε πρα. Θλετε να 'ρθετε μαζ, κορτσια;
     Τα κορτσια γελνε.
ΕΠΣΤΑΝ: Ω, μπορε να κνει κανες κθε εδους βλτα εκε πρα. Υπρχει το κανλι της αγπης (Σφγγει το μποτι της κοπλας του), παιγνδια, λουνα-πρκ... Υπρχει κι νας Κυκλνας... Μπορομε, επσης, να κολυμπσουμε. Λνε τι αριο θα κνει ακμα περισστερη ζστη. Καλ ιδα, σντροφε Βλαντμιρ. Ας πμε στο Μπροκλιν.
ΠΡΩΤΗ ΚΟΠΕΛΑ: Ποιος εναι αυτς;
ΕΠΣΤΑΝ: Εναι νας δισημος ποιητς. Απ τη Ρωσα. Δε ξρει λξη αγγλικ.
ΔΕΥΤΕΡΗ ΚΟΠΕΛΑ: Αλθεια; Πς κι τσι;
ΓΚΟΛΝΤ: Ντιβιντ, σε με να δοκιμσω.
     
Ο ΓΚΟΛΝΤ προχωρει προς το γραμμφωνο. Ταυτχρονα, μπανει αθρυβα ο ΜΠΑΝΤΕΡΜΠΕΚΕ. Στκεται στην κρη και παζει να αργ κομμτι μπλουζ.
               "τσι, εναι καλτερα τρα.
       Ο ΓΚΟΛΝΤ κι ΕΠΣΤΑΝ χορεουν με τις κοπλες τους. Ο ΜΠΟΥΡΛΙΟΥΚ κθεται κτω βαριεστημνα, αδειζει ,τι χει απομενει στο μπουκλι και πφτει για πνο. Η κοπλα του ΕΠΣΤΑΝ τον αφνει και πηγανει προς το ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ. Χορεουν σφιχταγκαλιασμνοι. νας απαλς φωτισμς πφτει πνω στη γφυρα. Ο ΕΠΣΤΑΝ βρσκει το δειο μπουκλι του ΜΠΟΥΡΛΙΟΥΚ, το κουνει πρα-δθε.

ΕΠΣΤΑΝ: Να πρει!
ΓΚΟΛΝΤ: Εεε, τ ρα εναι; Πρπει να πμε στο Δημαρχεο. Εεε, σντροφε Μαγιακφσκη, για κουνσου λγο.
ΜΠΟΥΡΛΙΟΥΚ: (Ξυπνντας). Τ εναι; Τ συμβανει;
ΓΚΟΛΝΤ: Η δημσια ανγνωση. χουμε αργσει.
ΠΡΩΤΗ ΚΟΠΕΛΑ: Πρπει να πμε οπωσδποτε;
       
Βγανουν λοι, εκτς απ το ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ και το ΜΠΑΝΤΕΡΜΠΕΚΕ. Κοιτζονται μεταξ τους.
ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: πιες καθλου; (Ο ΜΠΑΝΤΕΡΜΠΕΚΕ χαμογελει, αλλ δεν απαντ). Διψς; Οτως λλως, δεν χει απομνει τποτα. Dos vidanya, dos vidanya.
       
O ΜΠΑΝΤΕΡΜΠΕΚΕ γνφει με το κεφλι και βγανει. Ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ κατεβζει τα μανκια του πουκαμσου του, χτενζεται με τα δχτυλα, διορθνει τη γραβτα του. Μπανει ο ΦΟΡΤΟΕΚΦΟΡΤΩΤΗΣ κρατντας μια κρεμστρα με το σακκι του ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ, εν ο ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΣ ΤΟΥ ΤΣΙΡΚΟΥ του φρνει το καπλο του. Βοηθον τον ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ να ντυθε, ελγχουν το αποτλεσμα και βγανουν. Ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ πλησιζει το κοιν.
ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Σντροφοι... Χαιρετσματα απ την ΕΣΣΔ. Εμαι πολ χαρουμενος που 'μαι εδ και μιλω μαζ σας για την Επανστασ μας. Τ μπορ να πω... για τη Σοβιετικ νωση; Αν υπρχει μια λξη που να μπορε να τη περιγρψει, αυτ εναι... η ελπδα. Ναι, η ελπδα, χι μνο για τους εαυτος μας, αλλ για λη την ανθρωπτητα. Μου 'ναι δσκολο να βρω τις κατλληλες λξεις, αλλ... Η ελπδα εναι σα το νστιμο ψωμ που βγανει φρσκο απ' το φορνο. Το κρατς στο χρι σου κι εναι καυτ, εναι η δια η ζω και ξρεις τι θα σε θρψει σμερα κι αριο και μεθαριο, πντα φρσκο, πντα καυτ, πντα νστιμο κι... αυτ εν' η επανσταση. Εναι μνο ψωμ, απλ ψωμ, αλλ κατ κποιο τρπο αυτ εν' αρκετ, δε χρειζεται τιποτ' λλο και με το ψωμ αυτ μπορες να μεταμορφσεις ολκληρο το κσμο. Ξρω πως δεν εκφρζομαι σωστ. Δεν εμαι ρτορας. Εχα πνω μου μερικς στατιστικς για τη παραγωγ σιτηρν... κπου θα 'ναι... Θα πρπει να καταλβατε τι εννο χωρς στατιστικς. Εν πση περιπτσει, δεν ρθατε εδ για ν' ακοσετε ομιλες. Κι ακμα και το καλτερο ψωμ γνεται λγο ξερ αν δε συνοδεεται απ μια παστ ργγα, αλλ δε μπορον να το καταλβουν λοι αυτ. Εχα εδ μερικ ποιματα... Εχαμε να μεγλο ηγτη, που 'ψηνε το καλτερο ψωμ. ταν η χρα μου χανταν σ' αυτ που αποκαλεται τρα ο Μεγλος Πλεμος, αυτς μας πλησασε και μας επε τρεις σπουδαες λξεις: Ειρνη... Γη... Ψωμ. Ψωμ. Ειρνη για λους, γη για λους, ψωμ για λους. Κι οι καρδις μας ανοξανε και μπκε μσα τους η Επανσταση.

χι
      γιατ
              δεν χει λλη λπη
Αλλ τρα ρθ' η ρα
                                 επειδ
                                            το αγκθι της λπης
χει γνει
              νας καθαρς καλοζυγισμνος πνος.
Ο Λνιν
            εναι τρα
                            ο πιο ζωντανς απ' λους τους ζωντανος
Σ' λη τη Μσχα
                         η παγωμνη γη τρμει
                                                         απ' τον ανθρπινο σλαγο.
Μσα απ να εκατομμριο μτια
                                                απ' τα δυο τα δικ μου
                                                                                  θλψη δχως τλος
σπου σε μγουλα κατακκκινα
                                              δκρυα παγωμνα
                                                                         κρυσταλλνουν.
Εμες
         τρα κηδεουμε
                                  τον πιο γινο
απ' λους
               σους ζησαν
                                     σ' αυτ τη γη των ανθρπων.
Ναι, γινος
                  αλλ χι απ 'κενους
                                                   που οι μτες τους
εναι χωμνες
                     στα μικρ τους χοιροστσια.
                                                               Αυτς δραξε τη γη
ολκληρη
               κι ολομεμις
                                   κι εδε αυτ
                                                      που κετεται κρυμμνο
στο χρνο.
                  Η Επανσταση εναι πολ βαρι
                                                                 για ναν νθρωπο
μνος του δεν μπορε κανες να τη σηκσει,
                                                               τρμουν τα πδια και λυγζουν.
μως ο Λνιν
                     πρτος ανβηκε στο τρανο 
                                                              με το μοχλ του μυαλο
με τη δναμη της θλησης.
                                        Και τρα
                                                      οι προλετριοι
                                                                            τα πντα διαφεντεουν.
Εδ 
        κθε χωριτης
                               χει το νομα του Λνιν
                                                                  πιο βαθι χαραγμνο
απ' τ' νομα ποιου αγου.
                                       "Εμες οι διοι, καλ μας
                                                                           
θα κλεσουμε για πντα
το αετσιο βλμμα των ματιν σου".
                                                    Το τελευταο τταρτο χτυπει στο ρολι.
Ακνητα σταθετε,
                           τα λεπτ!
                                          Σταμτα τρα,
                                                                 κνηση και ζω!
                                                                                        Σφυρ,
μη χτυπς!
                  Γη, 
                         κτω πσε και σπραξε!
                                                             Ο δυναττερος των ανθρπων τελεωσε.
Μ' να καννι ριξαν
                                 σως με χλια.
                                                         Κι στερα,
                                                                          μακρι,
εκε που η κκκινη σημαα
                                      υψνεται μσα
                                                             στη πχνη,
πνω απ' την ομοβροντα που σβνει
                                                      κποιος κραγασε,
"Eμπρς μρς!"
                       Η γροθι της Ευρπης μταια
                                                                   σφγγεται.
Πνω απ' τις καμινδες
                                  να δσος τινζεται
                                                                τα μπρτσα εκατομμυρων
εννονται και σμγουν 
                                 η κκκινη σημαα ξεδιπλνεται
                                                                              και ψηλ κυματζει
με φοβερ ορμ.
                         Εργτες,
                                       σηκωθετε
                                                       μ' απφαση για την τελευταα μχη!
Ορθστε τα κορμι σας
                                   σια τα γνατα!
                                                          Συνεχστε την Επανσταση
το μλλον ανκει στους ελεθερους!

     "Σας ευχαριστ. (Σκουπζει το μτωπ του). Να με συγχωρετε, κνει ζστη εδ. Ξρετε, χω ταξιδψει αρκετ το τελευταο καιρ. Αρχικ, στο Παρσι. χασα λα μου τα λεφτ εκε πρα. Κποιος ταν πιο ελαφροδχτυλος απ μνα. πειτα, δισχισα τον Ατλαντικ, να πολ μεγλο ωκεαν, πως ββαια ξρετε. Τα πδια μου δε λνε πολλ πργματα ταν εμαι στο νερ. Μετ, πγα στο Μεξικ, κανε κι εκε ζστη. Δεν εναι εκολο για να ποιητ να ταξιδεει. Η ποηση εναι σα τη παττα, δεν ευδοκιμε ξω απ το χμα της. τσι, κουβαλω πντα μαζ μου μερικος φλους. Να ο Ποσκιν. (Ανεμζει να βιβλο τσπης). Ο Ποσκιν κι εγ, δε τα πηγαναμε και πολ καλ μεταξ μας. Αλλ' αυτ εναι τρα περασμνα-ξεχασμνα. Του 'γραψα να ποημα για να συμφιλιωθομε. Τρα, εμαστε φλοι.

Αλεξντερ Σεργκγιεβιτς
                                    επιτρψτε μου να συστηθ:
                                                                             Εγ.
Δσ' τε μου το χρι σας
                                     θα σας βοηθσω να κατεβετε.
Σας εκπλσσει το θρσος μου;
                                             Εσες κι εγ,
                                                                 γρο μου,
χουμε την αιωνιτητα εφεδρεα.
                                                 Ας διαθσουμε λοιπν μιαν ρα,
να βολτρουμε στη πλη.
                                      Απ' την αγπη
                                                            χω πρει δεια
κι απ' τις αφσες
                         μως σα το ψρι στην μμο
τα βργχια της ρμας σπαρταρον ακμα στο μυαλ μου.

Το 'ξερα πως θα καταλβετε.
                                           Η ποιση εναι το πιο καταραμνο πργμα,
τσι δεν εναι;
                     χουμε πασχσει
                                               για μια γλσσα
                                                                      αυστηρ κι αληθιν
και μ' αυτ σφραγσαμε
                                   τα λαργγια των τραγουδιν μας.
μως η ποιση εναι το πιο καταραμνο πργμα
                                                                     κι ετε
                                                                               τη βζω
στη καρμανιλα του λογοκριτ
                                             στο βωμ της αγπης
                                                                               αυτ συνεχς επιστρφει.

Αλεξντερ Σεργκγιεβιτς,
                                     θα 'ταν καλτερα
                                                               να τα 'χουμε βρει οι δυο μας
εν ζω
           κι χι πως τρα.
                                      σως
                                               να 'μαι ο μνος
                                                                      που λυπται
βλποντς σας πετρωμνο.
                                        Σντομα
                                                      θα στεκμαστε
                                                                              πλι πλι
κτω απ το "Π" εσες
                                 κι εγ
                                            κτω απ' το "Μ".
                                                                      Εν' ωραα εδ
στη χρα των Σοβιτ,
                                μνο που 'ναι κρμα
                                                             που δεν υπρχουν ποιητς.
Μπορε 
            στις μρες μας
                                   απλ να μη χρειζονται.

Λοιπν πσω στο βθρο σας!
                                          Λγω επετηρδας χω σειρ
κι εγ για το γαλμ μου
                                     μνο που θα 'θελα
                                                                να ζσω σο
                                                                                    χρειζεται
να το καργρω δυναμτη
                                     και στον αρα να το ξαποστελω!
                                                                                     Μισ τη νκρα.
Ζω, σντροφε,
                        ζω, αυτ εγ θλω!
                                                       Μισ τη νκρα.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΣ ΤΟΥ ΤΣΙΡΚΟΥ: (Μιλντας μσ' απ' το κοιν). Να με συγχωρες, σντροφε Μαγιακφσκη, αλλ' αυτο οι στχοι δεν εναι στη πραγματικτητα αντεπαναστατικο; Δεν εναι αστικ αυτ το εδος του αισθματος; Μιλς για μελαγχολα, για ονειροπολσεις και νευρασθνειες... Αυτ δεν χουν καμα απολτως σχση με τον Ποσκιν.
ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Α, στε εσαι ειδικς στη λογοτεχνα, σντροφε; Και πς μιλς, εσ προσωπικ, στον Ποσκιν; Σου 'πε τα πντα, για το τι δε μελαγχολε και δεν ονειροπολε ποτ; Φοβμαι τι σε κοριδεψε, τραβντας σου τ' αφτ ποιο λλο μρος του κορμιο σου, ανταποκρνεται σε ττοιου εδους ερεθσματα.
ΓΚΟΡΤΚΩΦ: Να με συγχωρες κι εμνα, σντροφε, αλλ νομζω τι ο σντροφος που μλησε κανε μιαν ουσιδη παρατρηση. Κοροδεεις τα Σοβιτ, τα μλη της Κεντρικς Επιτροπς...
ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Κι ο Λνιν τα κοριδευε.
ΓΚΟΡΤΚΩΦ: Ναι, αλλ δε μιλμε γι' αυτ τρα. Το ποημ σου για το σντροφο Λνιν, εναι ββαια μια πολ ειλικρινς απτιση τιμς, αλλ δε νομζεις πως εν' επικνδυνο να εξυμνε κανες τσο πολ, να μνο τομο; πως επε πρσφατα ο σντροφος Στλιν, εναι λθος να εξαρει κανες να τομο, περισστερο απ' τι εξαρει την Επανσταση.
ΕΝΑΣ ΑΝΤΡΑΣ: Ε, εσες, παλιοκουμμονια! Ταραξες! Ποιος διολος σας φησε να μπετε στη χρα;
     
Ο ΑΝΤΡΑΣ περιστοιχζεται αμσως απ δυο λλους ΑΝΤΡΕΣ, που τον αρπζουν και τον σρνουν ξω δια της βας. Απ κπου μακρι ακογεται μια σειρνα.
ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Φλοι, περιμνετε! Ας μη πιαστομε στα χρια. ποιος κι αν εναι, αφστε τον να μιλσει. (Παση. Τα φτα αρχζουν να χαμηλνουν). σως να 'χουμε πια πει αρκετ. Εναι πολ αργ... Ξρετε, θαμαζα τη γφυρ σας σμερα, τη γφυρα του Μπροκλιν. Αυτς που τη σχεδασε ταν ο ποιητς σας. Κι αυτο που την χτισαν, οι ρως σας. Γι' αυτ θα 'θελα κι εγ με λγα λγια μου να πηδξω πνω απ τα σννεφα, σα τη γφυρ σας και να ριζσω απ' την λλη μερια. (Η γφυρα φωτζεται. Ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ στρφεται προς αυτν). Ω, εσες, γερ καλδια, κραττε δεμνο λο αυτ το σνολο, χωρς να λυγζετε. Σας χουν φτιξει γερ. Μπορε οι Αμερικς κι οι Ρωσες μας να παρασρονται προς τους πλους, αλλ εσες θα κραττε αυτ τα δυο νησι γερ ενωμνα. Αν μποροσε κανες να καθσει 'δ, στη μση και να μη πρπει να πει σε μια απ τις δυο μερις. Να μποροσε να πηδξει, αν ρχονταν να τον πισουν. Να μποροσε να κρυφτε. (Ξαπλνει κτω). Εν' ωραα εδ... τσο ωραα... Αστρια... που αφνουν πνω σου τη σκνη τους...
     
Εμφανζεται νας αστρφωτος ουρανς. Ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ κοιμται.

                                          ΠΡΑΞΗ ΤΡΙΤΗ

Σκην Ι

     Ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ στκεται με τη ΤΑΤΙΑΝΑ κτω απ να φανοσττη. Φορει καπλο και καμπαρντνα με ζνη, εν η ΤΑΤΙΑΝΑ φορει μια κομψ φοστα στυλ τλη δεκαετας του '20. Στα δεξι τους βρσκεται ο ΣΩΦΕΡ ΤΟΥ ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ φορντας στολ σωφρ, μπτες και γντια. Ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ στκεται πολ κοντ στη ΤΑΤΙΑΝΑ. Απαγγλει ο νας στον λλο, ρσικη ποηση με πολ μεγλη ταχτητα. Στο βθος, καθ' λη τη διρκεια της σκηνς, ακογεται μουσικ απ γαλλικ καμπαρ.


ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ
: Για φαντσου! Μια Λευκορωσδα που ξρει την Αχμτοβα και τον Μπλοκ. Για φαντσου, μια κοπλα που μπορε και με συνερζεται. (Πινει το μτωπο της ΤΑΤΙΑΝΑΣ και το φιλει). Απαντντας στους στχους μου μ' λλους στχους. Φτνοντας σφαρες ο νας στο στμα του λλου! (Πινει δυνατ το κεφλι της με τα δυ του χρια και τη φιλει βαια). Μη μου λες τι θες να μενεις σ' αυτ το νεκροταφεο της εξορας. (Πετει πρα το καπλο του και τη φιλει στο λαιμ και στους μους, χαλαρνοντας τη φοστα της). Θα σε κνω Αυτοκρτειρα πασν των Ρωσιν! Βασλισσα των Σοβιτ! Θε μου, δε μπορ να σε χορτσω. Παντρψου με, διολε, παντρψου με, παντρψου με, παντρψου με!

     Ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ συνεχζει με ζση. Η ΤΑΤΙΑΝΑ φανεται να υποχωρε εντελς, αλλ παθητικ. Ο ΣΩΦΕΡ, που 'χει μαζψει το καπλο του ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ, παρακολουθε τα τεκταινμενα. Εμφανζεται στη σκην η ΚΟΠΕΛΑ ΤΟΥ ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ, καθς κι λες οι λλες γυνακες που 'χαν ς ττε συσχετισθε μαζ του στο ργο, εκτς απ τη ΛΙΛΗ. Μπανουν οι ΕΠΣΤΑΝ και ΓΚΟΛΝΤ, συνοδευμενοι απ γυνακες και γελντας μεθυσμνοι. Οι δυο ντρες βγανουν, αλλ οι γυνακες παραμνουν. λες οι γυνακες περιφρονται γρω απ τους δυο εραστς, παρνοντας μιαν κφραση ικανοποησης κθε φορ που περννε απ μπροστ τους. Ακογονται ντες απ τον μνο της Τρτης Διεθνος, μαζ με τη μουσικ του καμπαρ.
     Ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ σηκνει ψηλ τη ΤΑΤΙΑΝΑ κι αρχζει να χορεει μαζ της, Ξεχνντας τις λλες γυνακες, που βρσκουν ταρια κι αρχζουν κι αυτς να χορεουν. Οι γυνακες χορεουν ρεμα, εν ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ χορεει λο και πιο γρια. Τη στιγμ που ο χορς του κορυφνεται, η ΤΑΤΙΑΝΑ ξεφεγει γελντας ηχηρ, ανακατεεται με τ' λλα ζευγρια, αλλζοντας ταρια, εν τη ψχνει παντο νας τρομοκρατημνος ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ, απωθντας φιλι κι αππειρες χαδιν.

     Μπανει η ΛΙΛΗ και παρακολουθε ρθια τη σκην, απαθς. Ο ΣΩΦΕΡ, που κρατοσε συχα σημεισεις για ,τι συνβαινε, της φρνει αμσως να σκαμν κι η ΛΙΛΗ κθεται. Μια-μια, οι γυνακες σταματον να χορεουν καθς ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ προσπαθε ν' ανακαλψει αυτ που ψχνει. Δε μπορε ν' αναγνωρσει καμα απ' αυτς. Στο τλος, η ΤΑΤΙΑΝΑ περνει χορεοντας, γελντας πλι ηχηρ. Ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ την αρπζει απ το μπρτσο, αλλ κι αυτ μετατρπεται σε μια ξνη γι' αυτν και την αφνει να φγει. Μνει μνος πνω στη σκην με τη ΛΙΛΗ, αλλ δε τη βλπει.
     Κοιτζει το κοιν.

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Μια κοπλα σαν εσνα... μια κοπλα σαν εσνα... Για φαντσου! Μια κοπλα σαν εσνα, μποροσε να γεμσει την αγκαλι μου... (Δυνατ). Να γεμσει την αγκαλι μου!


     Ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ παραμνει πνω στη σκην, με τα χρια ανοιχτ. Η ΛΙΛΗ μνει καθισμνη κι ακνητη. Η χορευτικ μουσικ σταματει και πφτει απλυτη σιωπ.
     Τα φτα σβνουν
.


Σκην II

     Ακογετ' να πινο να παζει σατιρικ βλς. Η μουσικ κολλει σε μια στροφ, που επαναλαμβνεται πολλς φορς. Ο χος αυτς καλπτεται απ το θρυβο σφυροκοπημτων. Τα φτα ανβουν, αποκαλπτοντας μια γεμτη απ κσμο θεατρικ σκην, σε ρα πρβας. Κποιοι ΕΡΓΑΤΕΣ κατασκεαζουν να σκηνικ, που περιλαμβνει να κλουβ. Οι ΗΘΟΠΟΙΟΙ περπατον πρα-δθε, απορροφημνοι απ το διβασμα των ρλων τους. Οι ΗΛΕΚΤΡΟΛΟΓΟΙ ρυθμζουν τα φτα, οι ΜΠΟΓΙΑΤΖΗΔΕΣ βφουν τους τοχους, οι ΣΧΕΔΙΑΣΤΕΣ εν' αποσχολημνοι με τα σχδια και τις μακτες τους. νας ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΗΣ γρφει κτι σε μια γραφομηχαν. Στο πινο κθεται ο ΣΟΣΤΑΚΟΒΙΤΣ, μελετντας τη παρτιτορα του. Κποιος κουρδζει μια κιθρα. Η ΝΟΡΑ προβρει να νυφικ. Ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ συζητ κποιο θμα με το ΜΕΓΙΕΡΧΟΛΝΤ.


ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: χι, χι. χι η κουρτνα. Το φρεμα της Νρας!

ΜΕΓΙΕΡΧΟΛΝΤ: Βολντια, δεν εναι και τσο εκολο αυτ.

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Γιατ χι; Κοτα. Νρα, γλυκει μου...

     Πλησιζει τη ΝΟΡΑ κρατντας ναν αναπτρα. Σκβει σα να θλει να βλει φωτι στο φορεμα της.

ΝΟΡΑ: Βολντια, μα τ στο καλ κνεις;

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Προσπαθ να δω αν μπορ ν' ανψω φωτι απ κτω σου. Εναι γραμμνο ακριβς εδ, στο σενριο. Αρπζεις φωτι και, συνεπς, προκαλες το θνατο λων των λλων ηθοποιν. Θυμσαι;

ΡΑΦΤΡΑ: Σντροφε, πρπει να τελεισω να στρφωμα εδ.

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Μη το ρψεις πολ σφιχτ. Θα στερσεις το γαμπρ απ τα δικαιματ του.

ΜΕΓΙΕΡΧΟΛΝΤ: Εντξει, για προσξτε με λοι. Αρχζουμε τη πρβα. Ησυχα! Ησυχα!

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: (Με βροντερ φων). Ησυχα!

ΜΕΓΙΕΡΧΟΛΝΤ: Στις θσεις σας παρακαλ.


  1. Ο Γμος

     Εμφανζεται ο ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΣ ΤΟΥ ΤΣΙΡΚΟΥ με κουστομι καμπαρ, ημψηλο, μπαστονι κλπ. Ακογεται μια παρωδα φενμπαχ.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΣ ΤΟΥ ΤΣΙΡΚΟΥ: Σντροφοι, αυτ που θα δετε εν' νας πραγματικς ρσικος γμος. χετε ακουστ για τους ρσικους γμους, αλλ' αυτς χει μια διαφορ. Πρκειται για μια αληθιν ιστορα αγπης κτω απ να σοσιαλιστικ καθεστς. (Ακογεται να βιολ να παζει λακ μουσικ). Ο σντροφος Ιβν Πρισπκιν! Πρην εργτης, πρην μλος του Κμματος, αρραβωνιαστικς κι αγαπημνος της ...Ελζεβρας!

     Ο ΠΡΙΣΙΠΚΙΝ κι η ΕΛΖΕΒΙΡΑ (ΝΟΡΑ) κνουν, ο καθνας με τη σειρ του, να βμα μπροστ, υπ τη συνοδεα τυμπανοκρουσιν. Η ΕΛΖΕΒΙΡΑ υποκλνεται.


ΠΡΙΣΙΠΚΙΝ: Να με συγχωρες, σντροφε, αλλ λγομαι Πιρ... Πιρ Σκρπκιν.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΣ ΤΟΥ ΤΣΙΡΚΟΥ: Πς επες;

ΠΡΙΣΙΠΚΙΝ: (Με σκρτσο). Πι-ρ.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΣ ΤΟΥ ΤΣΙΡΚΟΥ: Καλ, τι Ιβν τι Πιρ; Και τα δυο εν' απ το παλι καλ ρσικο απθεμα, τη ψυχ της εργατικς τξης. Να πς χτζουμε το σοσιαλισμ!

     Ακολουθε μια παντομμα του γμου. λοι οι παρευρισκμενοι εναι πρα πολ μεθυσμνοι και κνουν φασαρα, επιδεικνοντας σε κθε ευκαιρα μια φοβερ χυδαιτητα. Ανμεσα τους, ξεσπει πυρκαγι. Το φρεμα της ΕΛΖΕΒΙΡΑΣ αρπζει φωτι, ταν κποιος τη σπρχνει πνω σε μια σμπα. Η φωτι εξαπλνεται παντο. Οι καλεσμνοι καγονται ζωντανο, υπ τους χους της σκηνς της κλασης απ τον Ντον Τζοβνι. Η σκην τελεινει με τυμπανοκρουσες κι χους κυμβλων.


  1. Η Ανσταση

     Εμφανζεται ο διος ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ, με το καπλο και το μπαστονι του ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗ ΤΟΥ ΤΣΙΡΚΟΥ. Πετει πρα το καπλο, αλλ συνεχζει να στριφογυρζει το μπαστονι του.


ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ
: Λοιπν, τ φανταζσασταν; Υπρχουν ατλειες ακμα και στο σοσιαλισμ. ταν εναι κανες Ιβν, παραμνει πντα Ιβν. "Πι-ρ". Οχι, αυτ δε θα ταριαζε ποτ στον Πρισπκιν. Την εποχ εκενη, σντροφοι, δεν ταν πντα σγουρο πως ο σοσιαλισμς θα χτιζταν ποτ. Σμερα, μως, στη Παγκσμια Ομοσπονδα, λ' αυτ ανκουν πια στο παρελθν.

     Εν μιλ, ο ΠΡΙΣΙΠΚΙΝ μεταφρεται μσα στη σκην απ δυο λευκοντυμνους εργτες ιατρικο εργαστηρου, χωμνος σε μια παγοκολνα. Η παγοκολνα τοποθετεται πνω σε μια μεγλη πλκα, δνεται πνω της και συνδεται με να ηλεκτρικ μηχνημα.

     "στω, ας υποθσουμε πως βρκες να μαστδοντο καταψυγμνο στη Σιβηρα, λγου χρη. Θα 'θελες να ρξεις μια ματι, τσι δεν εναι; 'Ασχετα απ το πσο βρμικο, πσο αποσυντεθημνο θα 'ταν αυτ το πργμα. Σε τελευταα ανλυση, αυτ εν' η φση του ανθρπου, ακμα και στα σοσιαλιστικ καθεσττα. (Κλενει τη μτη του). Χμο Πρισπικους! (Βγανει).


     Ο ΠΡΙΣΙΠΚΙΝ αποψχεται και ξαναζωντανεει. Η πλκα υψνεται αργ και στκεται κθετα προς το δαφος. Το κοιν ανακαλπτει πως η μορφ που βρσκεται πνω της εν' ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ. Τα μτια του εναι κλειστ. Ο ΜΕΓΙΕΡΧΟΛΝΤ κνει να βμα μπροστ. Κρατ να μικρ, διφανο βαλιτσκι.

ΜΕΓΙΕΡΧΟΛΝΤ: Για φανταστετε, φλοι μου! χουμε αιχμαλωτσει εδ, εντελς ανπαφο και διατηρημνο κατ τρπο θαυμαστ, το μοναδικ υπαρκτ δεγμα ενς κποτε ζωντανο οργανισμο: του ψλλου. (Ανογει το βαλιτσκι). Παρατηρστε, πολτες. Το ντομο χει αποκοιμηθε. Εχε ξεφγει απ τον οικοδεσπτη του, αυτ εδ το αναστημνο θηλαστικ, με τον οποο, απ' ,τι φανεται, εχε εντοιχισθε κατ λθος. Δεν χουμε ακμα εξακριβσει τη βιολογικ σχση μεταξ του ενς και του λλου ζου και τα πειρματ μας χουν αναβληθε προς το παρν, για λγους δημσιας υγεας. Αυτ το αηδιαστικ ον (δεχνει το ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ) μετδωσε, απ' ,τι φανεται, μια πραγματικ επιδημα στο πληθυσμ. ταν αποψχθηκε, βρωμοσε τσο πολ αλκολ, που εμες το χρησιμοποιομε για αντισηπτικ, αλλ, -αν πιστψουμε τα παλι αρχεα, κποτε καταναλωνταν σαν ποτ- που δε μποροσε να τον πλησισει κανες. Επιπλον, ενοχλοσε τσο πολ το ιατρικ μας προσωπικ γι' αυτ το απεχθς καταπτι, στε, πιστεοντας τι μπορε να συσχετιζταν με τη λειτουργα του μεταβολισμο του, προσπαθσαμε να κατασκευσουμε κτι χημικ παρεμφερς με αυτ, με αξιοθρνητα αποτελσματα.
     (Καθς διηγεται αυτ τα γεγοντα ο ΜΕΓΙΕΡΧΟΛΝΤ, ο ΠΡΙΣΙΠΚΙΝ περπατ τρεκλζοντας, σαν μεθυσμνος).
     "Το εργαστριο λλαξε τρεις φορς προσωπικ και πεντακσιοι εργτες αναγκστηκαν να νοσηλευθον. (Το κοιν βλπει σε παντομμα μεθυσμνους εργτες. Ενας ντρας περπατ τρεκλζοντας πνω στη σκην, παζοντας κιθρα και τραγουδντας φλτσα). Αυτ το απωθητικ εργαλεο, προφανς κποιο εδος μουσικο οργνου, βρθηκε επσης στη κατοχ του ντος. ταν κινοσε κανες τις χορδς του, συνοδεοντας τη κνησ του με κποιους ημιναρθρους χους, προκαλοσε στις ευασθητες νες γυνακες μια "ερωτικ διθεση"! τσι αποκαλετο αυτ η παλι αρρστεια, που η σεξουαλικ ενργεια, αντ να κατανμεται λογικ σ' λη τη διρκεια μιας ανθρπινης ζως, συμπυκνωνταν ξαφνικ σ' ναν παροξυσμ που διαρκοσε μια βδομδα και κατληγε σε παρλογες και γελοες συμπεριφορς. Φυσικ, υποχρεωθκαμε να δσουμε ηρεμιστικ στο ον και να το βλουμε σε καραντνα. στερα απ σσκεψη με τα μλη της Κεντρικς Επιτροπς, αποφασστηκε να το μεταφρουμε αμσως στο ζωολογικ κπο.

  1. Η Εκθεση

     Στο ζωολογικ κπο. να πλθος ανκατο. Στο κντρο, να κλουβ πνω σε μια υπερυψμενη πλατφρμα. Η πλατφρμα εναι διακοσμημνη με σημαικια, εν το κλουβ εναι σκεπασμνο μ' να κουρτινκι.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΣ ΤΟΥ ΤΣΙΡΚΟΥ: Απ 'δω, σντροφοι του ξνου Τπου! Πλησιστε στο βμα! (Ακογεται μια μπντα). Σντροφοι, κηρσσω την ναρξη της διαδικασας. Η εποχ μας εναι στοιχειωμνη απ την ανμνηση πολλν επδυνων γεγοντων. Η ανθρωπτητα, εξουθενωμνη απ τις συμφορς των προηγουμνων εποχν, μπκε μ' ευγνωμοσνη σ' να λιμνι ειρνης, γαλνης κι αδελφοσνης. Ωστσο, δε πρπει να χαλαρνουμε ποτ την επαγρπνησ μας. Τα μελαγχολικ γεγοντα που παρατηρσαμε στη πλη μας τις τελευταες δκα μρες, ταν αποτλεσμα μιας ανεπαρκος επιστημονικς προσοχς, λγω της κυκλοφορας ανμεσ μας, δυο επικνδυνων παραστων, φορων φριχτν κι απωθητικν ασθενειν που 'χουν εδ και καιρ εξαλειφθε στο πολιτισμνο κσμο. Χρη στις προσπθειες της Κεντρικς Επιτροπς και με τη συνεργασα της παγκσμιας ιατρικς κοιντητας, η κρση αυτ ληξε. Η ασφλεια κι η υγεα του κοινο αποκαταστθηκαν.
     "Ωστσο, υπενθυμζοντας τις φρκες του παρελθντος, τα γεγοντα αυτ ανακαλον ζωηρ στη μνμη μας, την νταση του αγνα που 'καναν οι εργτες λης της υφηλου, για να φτσουν στο σημεριν εππεδο πολιτισμο.

     Καθς ολοκληρνει την ομιλα του ο ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΣ ΤΟΥ ΤΣΙΡΚΟΥ, ακογονται βελσματα και μουγκρητ ζων. Οι χοι αυτο δυναμνουν κατ τη διρκεια της επμενης ομιλας.

ΜΕΓΙΕΡΧΟΛΝΤ: τσι, χρη στην επαγρπνηση των αρχν, αυτ η παραλγο τραγωδα μετατρπηκε σ' εορταστικ γκαλ και σε μθημα σνεσης για λους μας. Βασιζμενοι σ' ορισμνα μιμητικ χαρακτηριστικ που παρατηρθηκαν στο αποψυγμνο ζο, οι συνδελφοι του Ινστιτοτου Ανθρπινης Ανστασης το κατταξαν κατ λθος στο εδος Χμο Σπιενς και μλιστα στο αντερο γνος του, στην εργατικ τξη. Αλλ η δικ μου εξταση διαπστωσε αμσως, τι το εν λγω ον ταν απλς να ανθρωποειδς. Πργματι, και τα δυο ζα που χουμε εδ (ο ΜΕΓΙΕΡΧΟΛΝΤ δεχνει το ψλλο στο βαλιτσκι του), παρ' λη τη διαφορ μεγθους και σωματικς διαπλασης, εναι ουσιαστικ δια: Παρσιτα στο σμα της ανθρωπτητας. Και τα δυο τρνε και πνουν πληστα χωρς ντροπ. Και τα δυο κνουν σλτο μορτλε στα μαλακ στρματα του χρνου. Το 'να εξαλεφθηκε βιολογικ, το λλο ιστορικ. Αυλαα, παρακαλ!

     Οι βοηθο ξεσκεπζουν το κλουβ. Ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ κοιτζει μπροστ, ανκφραστα, σφγγοντας τα κγκελα. Φορει να κοστομι που του πφτει πολ μικρ. Το κλουβ χει μσα να κρεβτι κι να γλμπο με κτρινο φως. Σε μια γωνι, υπρχει μια κιθρα. Οι κραυγς των ζων δυναμνουν κι λλο.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΣ ΤΟΥ ΤΣΙΡΚΟΥ: Ελτε, σντροφοι. Πλησιστε, πλησιστε! Δεν χετε να φοβηθετε τποτα. Εν' εντελς εξημερωμνο τρα. Δετε, θλει να μας ψυχαγωγσει.


     Ο ΠΡΙΣΙΠΚΙΝ διασχζει με φος λη τη σκην και σταμτα μπροστ στο κλουβ. Εναι μεθυσμνος, αλλ ευδιθετος. Κρατει μια κιθρα. Απ τη μια τσπη του, προεξχει να μπουκλι.

ΠΡΙΣΙΠΚΙΝ: (Παζοντας κιθρα και τραγουδντας βραχν). Εμαστε οι φουτουριστς
προγγελοι ενς γενναου νου κσμου...

-χι, χι αυτ.

-Εμαστε οι νθρωποι της ΝΕΠ,
με το σοσιαλισμ συνοδοιπορομε...

- (Κουνντας στο μπουκλι). Στο μλλον! Να μη ξεραθε ποτ. (Τραβει να τσιγρο που 'ταν στερεωμνο στο αφτ το και χτυπ τις τσπες του). Πο εναι τα σπρτα μου; Διαολοπργματα. Δε τα βρσκεις ποτ σα τα χρειζεσαι. (Προς τον ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗ ΤΟΥ ΤΣΙΡΚΟΥ). Ε, φλε, χεις φωτι; (Κατ λθος, χτυπ τις χορδς της κιθρας του).

ΦΩΝΕΣ: Ω, χι!

-Αηδα!

-Τι προστυχι!

-Σντροφε, μην του δσεις φωτι!

     Ο ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΣ ΤΟΥ ΤΣΙΡΚΟΥ ανβει το τσιγρο του ΠΡΙΣΙΠΚΙΝ, κλενοντας το μτι στο κοιν. Ο ΠΡΙΣΙΠΚΙΝ βγζει να σννεφο καπνο απ τη μτη.

-χι, χι!

-Δετε τι κνει!

-Τι προστυχι!

- Τι απρπεια!

    Ο ΠΡΙΣΙΠΚΙΝ παθανει αναγολα.

-Δετε, δετε!

-Βοηθστε τον!

-Τι απρπεια!

-Τι επιθετικτητα!

-(λοι μαζ). Τι βρωμι!

     Ο ΠΡΙΣΙΠΚΙΝ προσπαθε να καθαρσει το λαιμ του πνοντας μια μεγλη γουλι βτκα.
-χι, χι! Πω, πω...

     Οι κραυγς αυτς κνουν τον ΠΡΙΣΙΠΚΙΝ να συνειδητοποισει πως υπρχουν γρω του νθρωποι. Σπρχνει πρα τον ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗ ΤΟΥ ΤΣΙΡΚΟΥ και πετει τη κιθρα κτω. Καθς μιλει, ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ αρχζει να ταρακουνει τα κγκελα. Γνεται λο και πιο βαιος, βγζοντας να βρυχηθμ που σμγει με τις κραυγς των ζων και τελικ τις επικαλπτει.

ΠΡΙΣΙΠΚΙΝ: Πολτες! Σντροφοι! Λα μου! Αγαπητο μου! Πς φτσατε εδ; λοι εσες! Γιατ εμαι μνος μου στο κλουβ; Αγαπητο μου, δικο μου νθρωποι! Ελτε μαζ μου! Γιατ υποφρω; Σντροφοι...

ΦΩΝΕΣ: (Πανικβλητες) -Πω, πω, πω!

-Αφστε με να φγω! Αφστε με να φγω!

-Σστε τα παιδι!

-Φιμστε το! Φιμστε το! Εναι φριχτ!

-Βοθεια! Βοθεια! Βοθεια!


     Προβολες σαρνουν τη σκην προς λες τις κατευθνσεις.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΣ ΤΟΥ ΤΣΙΡΚΟΥ: Μη πανικοβλλεστε, σντροφοι!

ΜΕΓΙΕΡΧΟΛΝΤ: Δεν χετε καννα λγο ν' ανησυχετε.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΣ ΤΟΥ ΤΣΙΡΚΟΥ: Γργορα! Ανοξτε τις πρτες! Θα ποδοπατηθον!

     Ανβουν τα φτα κι ανογουν οι πρτες του θετρου.


-Μουσικ! Μουσικ! Μουσικ!


     Ακογεται μια μπντα να παζει δυνατ μουσικ. Τα φτα του θετρου σβνουν. Λευκοντυμνοι βοηθο με χειρουργικς μσκες και γντια, βγζουν τον ΠΡΙΣΙΠΚΙΝ ξω απ τη σκην. Οι κραυγς των ζων καταλαγιζουν. Ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ, που 'ναι τρα σιωπηλς, ξαναπαρνει την αρχικ του στση. Το εσωτερικ του κλουβιο του, χει καταστραφε εντελς.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΣ ΤΟΥ ΤΣΙΡΚΟΥ: Ελπζουμε να σας ρεσε το θαμα.

ΜΕΓΙΕΡΧΟΛΝΤ: Το μνο που θλουμε εναι να σας ψυχαγωγσουμε.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΣ ΤΟΥ ΤΣΙΡΚΟΥ: Κι αν ρθετε αριο βρδι...

ΜΕΓΙΕΡΧΟΛΝΤ: ...θα δετε ξαν το διο απωθητικ θαμα!

(Κι οι δυ μαζ): Καλ νχτα! Καλ νχτα! Καλ νχτα! Καλ νχτα!

     Περπατον σα να εναι μλη κποιας μπντας. Ο ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΣ ΤΟΥ ΤΣΙΡΚΟΥ κι ο ΜΕΓΙΕΡΧΟΛΝΤ βγανουν. Ακογονται ακμα αμυδρ, κραυγς ζογκλας. Ξανακογεται μουσικ κι λοι οι "ηθοποιο" εμφανζονται στο κοιν, κρατντας ο νας το χρι του λλου και κνοντας υπερβολικ βαθις υποκλσεις. Κποιοι φωνζουν: "Θλουμε το συγγραφα! Θλουμε το συγγραφα"!

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΣ ΤΟΥ ΤΣΙΡΚΟΥ: Βεβαως! Το συγγραφα.

     Ο ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΣ ΤΟΥ ΤΣΙΡΚΟΥ ξεκλειδνει το κλουβ. Ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ βγανει ξω, πινει τα χρια των υπολοπων στο κντρο της σκηνς. Υποκλνονται λοι.
     Τα φτα σβνουν
.

Σκην ΙΙΙ

     να κουδονι χτυπ μια φορ. Τα φτα ανβουν δεχνοντας το διαμρισμα των ΜΠΡΙΚ. Το δωμτιο εναι γεμτο απ κσμο που μιλ και γελ δυνατ. Μσα στο κσμο υπρχουν ηθοποιο απ τη προηγομενη σκην (εκτς απ τον ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗ ΤΟΥ ΤΣΙΡΚΟΥ), συνδελφοι (ΑΣΕΓΙΕΦ, ΚΑΜΕΝΣΚΗ, ΡΟΝΤΣΕΝΚΟ) και μλη απ τον κκλο των ΜΠΡΙΚ, μεταξ των οποων, ο ΓΚΟΡΤΚΩΦ και διφορα μλη της κυβρνησης και της GPU. Οι νθρωποι της κυβρνησης, που φορον κοστομια σα να 'ναι επιχειρηματες, ξεχωρζουν σαφς απ τους ανθρπους του θετρου, που φορον εσρπες, κπες και μερικς φορς μσκες ορισμνα ροχα απ τα θεατρικ τους κοστομια, εν κποιοι απ' αυτος δεν χουν ακμα αφαιρσει πλρως το μακιγιζ τους. Οι νθρωποι της GPU φορον καπλα και καμπαρντνες.
     Το διαμρισμα εναι διακοσμημνο με αφσες και σχδια σχετικ με τον ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ και το ργο του. Μερικ απ' αυτ εναι σχεδιασμνα απ τον διο τον ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ, που μπανει φορντας να καλορραμμνο κοστομι. Κρατ δυ σαμπανιρες γεμτες με σαμπνιες. Ο κσμος τον χαιρετ φωνζοντας
:

- Α, ρθες!

- Βολντια, Βολντια!

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: (Ακουμπντας με δναμη τις σαμπανιρες). Φλοι! (Βχει, καθαρζει το λαιμ του). Τι ωραα που εναι!

ΦΩΝΕΣ: 'Ανοιξε τα μπουκλια! (Πετγονται φελλο). Μπρβο! Μπρβο! Λγο! Λγο!

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: (Χαμογελντας) Για τποτα στο κσμο.

ΦΩΝΕΣ: Ναι, ναι! Λγο! Λγο!

     Ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ ανογει τα χρια, να μιλσει, σταμτα, ανασηκνει τους μους, επαναλαμβνει τις διες κινσεις. Γλια, γιουχασματα, επευφημες.

ΜΕΓΙΕΡΧΟΛΝΤ: Ωραα μιλσες, Βλαντμιρ Βλαντμιροβιτς.

     Κι λλα γλια. Η ΛΙΛΗ προχωρ και τον φιλ στο μγουλο με μια ανλαφρη αλλ κτητικ διθεση. Προσπαθε να τη φιλσει, αλλ αυτ ξεγλιστρ.

ΟΣΙΑ: Καλωσρισες σπτι, Βολντια.

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Νιθω σαν ρωας κποιου πολμου. Δημοσιετηκαν οι κριτικς χι ακμα; Πρπει να 'μαι πληγωμνος κπου. (Αρχζει να χοροπηδ στο 'να πδι, πινοντς το με το χρι, να το στηρξει τχα. Αυτ μετατρπεται σ' ν' απρβλεπτο χοροπδημα. πως προσπερν τη ΝΟΡΑ, τη πινει απ' τη μση, τη περιστρφει μι-δυ φορς και τη φιλ στο στμα. Αυτ τραβιται, αμχανη και προσβεβλημνη). Λοιπν, τα πδια δουλεουν ακμα. Το διο κι η γλσσα. σο μπορε κανες να κλωτσ και να φτνει, υπρχει πντα ελπδα.

ΑΣΕΓΙΕΦ: Ποιος νοιζεται για μια κακβουλη κριτικ; Εδες το κοιν σου. Το ργο ταν καθαρς θραμβος!

ΚΑΜΕΝΣΚΗ: (Υψνοντας το ποτρι). Στον Σαξπηρ!

ΜΕΓΙΕΡΧΟΛΝΤ: (Σοβαρ). χι, χι στον Σαξπηρ. χι ακμα. Στον Μολιρο.

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Στο Μο-λι-ρο! (Σηκνει με παλμ τα πδια και κνει να μικρ, σκερτσζικο βμα).

ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ: Στον Μο-λι-ρο!

ΠΡΙΣΙΠΚΙΝ: (Ρχνοντας μια μαρη κπα στους μους του ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ). Που 'ναι το κοστομι σου, Βλαντμιρ Βλαντμιροβιτς; Δεν εμαστε σε σσκεψη της Κεντρικς Επιτροπς!

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: (Στριφογυρζοντας τη κπα). Αγαπημνο μου κτρωμα! Οτε εμαστε σε κηδεα. χεις μως δκιο. Δεν εμαι κατλληλα ντυμνος. Που 'ν' η μσκα; (Ψχνει ανμεσα στις μσκες και βζει μια μσκα τργου). Να! (Βελζει). 'Αψογα. (Περιφρεται στο δωμτιο βελζοντας σε καλεσμνους).

ΜΕΓΙΕΡΧΟΛΝΤ: Θαμα. Τρα μοιζεις με θεατρικ συγγραφα.

     Ο Μαγιακφσκι του βελζει.

ΡΟΝΤΣΕΝΚΟ: Τρα ακογεσαι σα θεατρικς συγγραφας.

     Ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ χτυπ ελαφρ το φαλακρ κεφλι του ΡΟΝΤΣΕΝΚΟ σα να 'ταν το χρι του πατοσα. Κθεται καβλα σε μια καρκλα στο κντρο της σκηνς. Η ΑΝΟΥΣΚΑ φρνει να δσκο με σκεπασμνα πιτα. Ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ χτυπ παλαμκια και βζει γρω απ' το λαιμ του μια πετστα φαγητο.

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Αχ, αυτο οι κριτικο! Για να τους δομε. (Ανογει να πιτο, βελζει). Τσουζκ! Εδ εσαι! (Σπρχνει το πιτο με το πηρονι του). χεις πθει μαλκυνση εγκεφλου, γρο μου. (Βελζει. Ακογονται γλια). Ξρετε πς πρπει ν' απαντ κανες σ' να κριτικ, κυρες και ζα; Τργοντας τον! (Τρει). Ελτε λοι σας, να φτε να κριτικ.

     Σερβρεται το υπλοιπο φαγητ.

ΑΣΕΓΙΕΦ: (Μιμομενος τον Τσουζκ). Σε παρακαλ πολ, σντροφε Μαγιακφσκη, σε συχους τους κριτικος. Πς μπορομε να χτσουμε το σοσιαλισμ χωρς αυτος;

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: χεις δκιο. Δε τργονται. Βλε αυτ το πργμα πσω στο πιτο.

     Γλια, βελζουν λοι.

ΓΚΟΡΤΚΩΦ: Μα, σντροφε, δεν εναι καννιβαλισμς, το να τρει κανες να κριτικ;

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: (Μασντας να ραπανκι). Ω, χι, χι μεταξ ζων. Εδ εμαστε λοι κρεατοφγοι, χαρομενοι κατ πς μας πλασε ο Θες. Λγο κρεατκι, λγη πρασινδα. (Βουτ μια κοπλα και της δαγκνει τρυφερ το αφτ). Τρμε τα πντα ωμ. Μνο τους κριτικος πρπει να βρζουμε λγο. Και τους παραγωγος. (Τσιμπ τρυφερ τον ΜΕΓΙΕΡΧΟΛΝΤ). Και τους εκδτες των κακβουλων λογοτεχνικν περιοδικν. Και τους προλετριους ποιητς. (Βελζει). Ιδιατερα δσπεπτοι. Οι γραφειοκρτες χρειζονται μια τζορα αλτι. Αλλ να κομμτι (φιλ τη ΝΟΡΑ) κατεβανει μια και κτω. (Προς τη ΝΟΡΑ). λα τρα, συντρφισσα, δεν ταν δα κι σχημα, ε; Μλις που ακομπησες λγο τα δντια μου. (Η ΝΟΡΑ απομακρνεται προσβεβλημνη ξαν. Ο Μαγιακφσκη ανασηκνει τους μους). Ορισμνοι νθρωποι εναι χαρομενοι ταν χουν να τασουν να τργο. Ορισμνοι θλουν να τρφονται απ' αυτν. Τα πντα εναι μρος του φυσικο κκλου της ζως. (Πλησιζει τον ΓΚΟΡΤΚΩΦ, τακτοποιντας ελαφρ το κοστομι του). Μνο που εδ δεν αρσει ο Χμο Σπιενς. Εναι το μνο εδος που δεν ανεχμαστε. Ο 'Ανθρωπος! (Προς τον ΟΣΙΑ). Επομνως, αν δεις κποιον εδ γρω, βγλ' τον αμσως ξω. (Υποκλνεται). Ευγενικ. (Φορει πλι τη μσκα και βελζει δυνατ. Γλια).

ΜΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ: Κι μως, εμαι σγουρη πως πρπει να υπρχουν ορισμνοι νθρωποι εδ γρω, Βλαντμιρ Βλαντμιροβιτς. ρθα ειδικ για να τους συναντσω.

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Κινδυνεετε ττε ν' απογοητευθετε, κυρα μου. Δετε, για παρδειγμα, τον Κλια. Εναι καμηλοπρδαλη. Και τον Αλεξ. χει κτι απ ελφαντα. Και τον σια. Εναι λγο ς πολ σκουρος. Κι εδ εν' νας μυρμηγκοφγος, μια γαζλα κι να λμα. Ακμα κι ο σντροφος Γκορτκφ χει κτι απ αινα. Ο σντροφος Τρτσκι εν' απλς κπανος. Και σε τελευταα ανλυση, ποιος εναι ο πιο μεγλος απ' λους τους τργους; (Σοκαρισμνη σιωπ). Μα, ο Μαγιακφσκη, ββαια. (Ανακοφιση, γλια).

ΑΣΕΓΙΕΦ: Λοιπν, αγαπητο μας φλοι, ο Βολντια χει δκιο, πως πντα. Εμαστ' λοι μρος του υπροχου τσρκου του. Μια επανσταση χωρς ποιητ εν' απλς ποδοβολητ γριων ζων κι ο Βολντια εν' ο ποιητς μας. δωσε τα πντα, λο τον απραντο, γενναιδωρο χυμ του, για να φτιαχτε μια επανσταση αντρν...

ΛΙΛΗ: ...και γυναικν.

ΡΟΝΤΣΕΝΚΟ: Ιδως γυναικν (Γλια).

ΑΣΕΓΙΕΦ: δωσε λαργγι και τραγοδι στην ανθρπινη δικαιοσνη. (Υψνει το ποτρι. Τον μιμονται λοι).

ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ: Λγο! Λγο!

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: χι, πργματι, δεν... (Βχει).

ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ: Ναι, ναι, λα!

     Ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ χει μια κρση βχα. Κουν το χρι αρνητικ.

ΚΑΜΕΝΣΚΗ: Εντξει, Βολντια, να ποημα ττε.

ΦΩΝΕΣ: Ναι, ναι! Τουλχιστον, να ποημα.

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Λλισκα, μου βζεις λγο τσι; (Η Λλη κνει αυτ που της ζητ).

ΑΣΕΓΙΕΦ: Δε μπορες να μας αρνηθες ακμα και το ποιμα.

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Λυπμαι. Δεν χω τποτα καινοργιο.

ΚΑΜΕΝΣΚΗ: Κτι παλι ττε.

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: χι, χι, δεν υπρχει πια τποτα ενδιαφρον σ' αυτ...

ΝΟΡΑ: (Επιτακτικ). Σε παρακαλ, Βολντια, μη χαλς τη γιορτ.

     Ο Μαγιακφσκη κοιτζει ερωτηματικ τη ΝΟΡΑ. Περιφρεται ανμεσα στους καλεσμνους, κρατντας το φλυτζνι με το τσι κι απαγγλλει:

Γκριμπ,
Γκραμπ,
Γκρομπ,
Γκρουμπ,
Γκριμπ,
Γκραμπ,
Γκρομπ,
Γκρουμπ.

Ανεμοσουρωμνος,
παγοπδετος,
γλιστρει ο Κουζντσκη.
Πνω στα καπολια του
πφτει να λογο,
πνω στο χινι
γρνει στο πλευρ.
Ωρεται ο Κουζντσκι.
Γιουχρει ο Κουζντσκι.
"να λογο πεσε,
να λογο πεσε,
κτω χει ξαπλσει
".

Κι ο δρμος συνεχζει
με την ανθρωποπλημμρα του.

Πλησασα
και κοταξα
σ' εκενα τ' αλογσια μτια
μια-μια οι σταγνες
κυλσανε στην αλογσια μορη
και χθηκαν σ' εκενο τ' αλογσιο τρχωμα.

'Αλογο, μη κλας.
'Αλογο, κουσ με.
Μη και θαρρες πως εσαι
χειρτερο απ' αυτος;
Καλ μου αλογκι,
ο καθνας μας εναι λιγκι λογο
ο καθνας να λογο με το τρπο του.

      Ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ γυρζει τη πλτη στους ηθοποιος και βγανει αργ. Οι υπλοιποι μνουνε πσω σιωπηλο.
     Τα φτα σβνουν αργ
.


Σκην IV

     Γιλτανα λιτ διακοσμημνο δωμτιο ξενοδοχεου. Απ' το ταβνι κρμεται νας γυμνς γλμπος. νας ανεμιστρας περιστρφεται αδιφορα. Ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ στκεται στο κντρο της σκηνς, με παντελνι, φανλα και παντφλες. Κρατ να ποτρι νερ. Το κεφλι του εναι ξυρισμνο. Δπλα του στκεται ο ΛΑΒΟΥΤ. Εναι κοντς και φορ κοστομι. Το κολλρο του εναι χαλαρωμνο. Κρατ μια πετστα.

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Το 'βρασες αυτ; (Μυρζει το ποτρι και κνει μια γκριμτσα. Σηκνει το ποτρι κντρα στο φως). Φκια! (Κοιτζει για λγο το ποτρι και το ακουμπ με δναμη στο τραπζι). Εχαμε καμιν απντηση;

ΛΑΒΟΥΤ: χι, Βολντια. Πς πει ο λαιμς σου;

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Ξρεις τ μου θυμζουν τα τηλεγραφεα; Πνευματιστικ τραπεζκια. (Χτυπ το ποτρι μ' να κουτλι). Τα-τα-τατα-τατα... Βαλς φαντασμτων. Αραις αρας που αγκαλιζει αραι αρα. Τι ρα φεγουμε απψε;

ΛΑΒΟΥΤ: Στις οκτ.

     Ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ χτυπ το ποτρι δυ φορς δυνατ κι πειτα δυ φορς μαλακ. Αμσως μετ, ακογονται δυ κοφτ χτυπματα στη πρτα.

ΛΑΒΟΥΤ: Το μπνιο σου εναι τοιμο. λα!

     Εμφανζεται μια ΥΠΗΡΕΤΡΙΑ με ζεστ νερ, σαπονι, πετστες και βορτσα. Βλπει ξαφνιασμνη, ΛΑΒΟΥΤ και ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ να βγζουν απ 'να μπαολο μια λαστιχνια μπανιρα και ν' αρχζουν να τη φουσκνουν.

ΛΑΒΟΥΤ: Ακομπησ τα 'δ, σε παρακαλ. Ευχαριστ. (Της δνει να νμισμα). Μπορες να πηγανεις, συντρφισσα.

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Τ συμβανει; Δεν χεις ξαναδε ποτ νθρωπο να φουσκνει κτι; Πς σε λνε;

ΥΠΗΡΕΤΡΙΑ: Μαρα.

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Λοιπν, Μαρα, αν σκοπεεις να μενεις, θα πρπει να δραστηριοποιηθες. Φρε 'δ το νερ και τη βορτσα. (Η ΜΑΡΙΑ κινεται μηχανικ, εντυπωσιασμνη ακμα απ τη μπανιρα). Πσων χρονν εσαι, παιδ μου;

ΜΑΡΙΑ: Δεκαεννι.

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Δεκαεννι! Θα πστευες ποτ πως υπρχει ακμα αυτ το νομερο, Λαβοτ; (Προς τη ΜΑΡΙΑ). Ξρεις πσο εμ' εγ; Εκατ. Δε το πιστεεις; Εμαι το φντασμα του Ποσκιν, φουσκωμνο με λγο ζεστ αρα, πως εν' λα τα πργματα σμερα. Θα με βοηθσεις να κνω μπνιο; (Η ΜΑΡΙΑ ρχνει μσα στη μπανιρα να κομμτι σαπονι. Πισωπατε προς τη πρτα). Ω, μην ανησυχες. Θα φερθ μ' απλυτη αξιοπρπεια. Πβια, που 'ν' η ρμπα μου;

     Ο ΛΑΒΟΥΤ του δνει μια μεταξωτ ρμπα. Η ΜΑΡΙΑ πλησιζει λγο.

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: (Αμχανος, λγω της χλιδς της ρμπας). Ε, εναι απ το Παρσι. Το Παρσι, καταλαβανεις; (Η ΜΑΡΙΑ δε καταλαβανει). Το Παρσι εν' να μρος που τα πντα εναι φτιαγμνα απ μετξι. (Παση). Δε μπορες ν' αγορσεις τποτα λλο. (Κνει να βμα προς τη κατεθυνση της ΜΑΡΙΑΣ). Πισ' το. (Η ΜΑΡΙΑ απλνει διστακτικ το χρι. Ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ παρνει τα δχτυλα της και τα ακουμπ πνω στη ρμπα. Με το που ακουμπ τη ρμπα, της κβεται η ανσα, τραβ γργορα το χρι και κνει πλι προς τα πσω). Η αγπη μας δεν εναι του κσμου τοτου, Μαρα. (Βζει δυο νομσματα στη παλμη της). Πρε. Φρε μου να ποτρι βραστ νερ, τσι; Πολ ζεστ. Κι να πιτο μ' αλτι. (Της κλενει τη παλμη με τα νομσματα). 'Αντε. (Ο ΛΑΒΟΥΤ χει ετοιμσει το μπνιο. Βγζει να μεγλο παραβν και τακτοποιε τις πετστες στο πνω μρος του. Ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ γδνεται πσω απ το παραβν και μπανει μσα στη μπανιρα). Καθλου κακ η μικρ Σαρλτ Κορντ, τ λες κι εσ, Πβια; Καλ κομμτι για τον αντιπρσωπο του λαο. Θα της ρεσε αρκετ το Παρσι, δε νομζεις;

ΛΑΒΟΥΤ: Σταμτα να μιλς. Δεν μ' αρσει ν' ακοω τη φων σου.

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Πες κτι πρωττυπο, δε μπορες; (Τον πινει νας παροξυσμς βχα).

ΛΑΒΟΥΤ: Βλπεις τ εννο; (Παση). Να στελω λλο τηλεγρφημα;

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: (Αποκαρδιωμνα). Αν χεις την ευγεν καλωσνη.

     Ο ΛΑΒΟΥΤ βγανει. Ακογετ' νας χτπος στη πρτα.

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Εμπρς. (Μπανει ντροπαλ η ΜΑΡΙΑ, κρατντας να δσκο μ' αλτι, νερ και μια μικρ λεκνη). Ποιος εναι;

     Η ΜΑΡΙΑ προχωρ φρνοντας το δσκο στον ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ. Ακολουθε μια σιγαν συνομιλα, αθατη λγω του παραβν. Βγανει γργορα. Ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ αναστενζει βαθι. Αρχζει να κνει γαργρες, φτνοντας στη λεκνη.
     Τα φτα σβνουν
.


Σκην V

     Ανβουν γργορα τα μισ φτα, νας προβολας φωτζει τη μπανιρα και το παραβν. Η μπανιρα αρχζει να περιστρφεται αργ. Μπανουν η ΜΑΡΙΑ κι ο ΛΑΒΟΥΤ. Ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ σηκνει τελετουργικ τα χρια καθς η ΜΑΡΙΑ τον σκουπζει. να πορο εναι σφηνωμνο στα δντια του. Ο ΛΑΒΟΥΤ του κρατει τη ρμπα, σπου να τη φορσει. Η μπανιρα περιστρφεται πλι. Ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ, χωρς πορο, βγανει απ τη μπανιρα. Φορ ρμπα και παντφλες. Ακογεται απηχος χειροκροτημτων, σα μακρινς φλοσβος. Αριστερ και δεξι, δυ μεγλες υφασμτινες αφσες πφτουν κτω με πταγο. Δεχνουν δυ πανομοιτυπες εικνες του ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ, με εργατικ τραγισκα, να κοιτζει με ντονη, προκλητικ κφραση στο πρσωπο. Ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ παρνει την δια κφραση κοιτντας το κοιν. Καθς αρχζει να μιλ, το πρσωπο του μαλακνει.

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Σντροφοι! Εμ' ευτυχισμνος. Βαθι ευτυχισμνος, που 'μαι σμερα ανμεσ σας. Που βλπω τσους εργτες και φοιτητς να χτζουν το σοσιαλισμ. Αυτ εναι το κοιν που θλω ν' απευθνομαι, αυτ εναι το μνο κοιν που θλησα ποτ ν' απευθυνθ, το κοιν του μλλοντος. ρθα κοντ σας απψε ρρωστος, αλλ θα προσπαθσω να σας διαβσω σο καλτερα μπορ. Καννας εργτης δε πρπει ν' αποφεγει τα καθκοντ του. Τα δικ μου εναι διαφορετικ απ τα δικ σας, αλλ αποβλπουν στον διο στχο. ταν θα μθετε να χρησιμοποιετε τη ποηση εξσου φυσικ, σο κι να πηρονι, ταν θα καταλβετε τι και τα δυο πρπει να 'ναι φτιαγμνα απ καθαρ μταλλο, ττε το ργο μου θα 'χει ολοκληρωθε. (Βχει δυνατ). Σας παρακαλ να συγχωρσετε τις ανωμαλες της φωνς μου. χει κποιο πρβλημα ο λαιμς μου. σως αναγκαστ να σταματσω για καιρ, τις δημσιες αναγνσεις. σως αυτ να 'ναι το τελευταο μου βρδι. Ποιος ξρει; Αλλ εναι καλτερα να μοιρσει κανες στω και λγο ψωμ απ' το να μη δσει τποτα.

Σντροφοι κληρονμοι,

σντροφοι απγονοι:

Αναδιφντας τα σκατ

αυτν των κατασκτεινων νεκρν αινων,

σως

ν' αναρωτηθετε,

για τον Μαγιακφσκη,

Εμνα.

Πετε λοιπν

πως ρθα για ν' αντλσω το νερ

και να καθαρσω τους βθρους

της Επανστασς μας.

Ανακληθες στα πρσω

απ το περιβλι των Μουσν,

σμιλεω το μελλοντικ μου ανδριντα

χι σ' να ροδκηπο,

αλλ σ' εκενη τη πλατεα

που πουτνες και φρικι

αφσανε τα χτικιασμνα τους πλεμνια

σε αιματηρς ροχλες,

και ξπλωναν αντμα με λκη συφιλιδικ...


     Ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ διακπτεται απ απρσωπες κραυγς:
"Ντροπ! Ντροπ!" "Σταματστε τον!" "χι..."

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Σντροφοι, θ' απαντσω σ' λες τις ερωτσεις. Σας παρακαλ, μη φωνζετε.

ΠΡΩΤΗ ΦΩΝΗ: Οι εκφρσεις αυτς εναι βρμικες, σεμνες. Δεν εναι εκφρσεις για ποηση.

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Πς ξρεις ποιες εκφρσεις εναι κατλληλες για τη ποηση, σντροφε; χεις γρψει ποτ σου ποηση; Δεν υπρχουν βρμικες λξεις. Μνο τα γεγοντα εναι βρμικα.

ΔΕΥΤΕΡΗ ΦΩΝΗ: Επες τι η ποηση εναι σαν να πηρονι. Τ σχση χει η ποηση με το πηρονι;

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Και τα δυ χουν μεγλα δντια. Και τα δυο σχετζονται με τη τροφ. Και τα δυο μπορον να πληγσουν τους ανθρπους που δε ξρουν να τα χειριστον σωστ.

ΤΡΙΤΗ ΦΩΝΗ: Αυτ εναι αστικ στση. Οι εργτες δε καταλαβανουν το Μαγιακφσκη. Το μνο που θλει εναι να τους κνει να αισθνονται αδαες για να νιθει αυτς αντερος.

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Σντροφοι, δεν εναι καθλου ευγενικ αυτ που λτε. Τα λγια σας με πληγνουν βαθι. λα μου τα ποιματα εναι γραμμνα για τις μζες. Δεν υπρχει τποτα σ' αυτ που να μη μπορε να το καταλβει νας εργτης...

ΠΡΩΤΗ ΦΩΝΗ: Σοβαρ; Για κου αυτ εδ:
"'Αλειψα τα κουρλια του καθεμρα
με χρμα απ' το πτο ενς κρασοπτηρου
σ' να πιτο με πηχτ δειξα
τα μγουλα του ωκεανο
απ αστραφτερ λπια ψαριν βγαλα
να μνυμα νο, αν και βουβ.
Κι εσ... μπως μπορες να παξεις νυκτεριν μουσικ
στο φλουτο ενς νεροσωλνα;"
     -Τ μπορε να σημανουν αυτο οι στχοι για ναν εργτη; Παρακμιακ αστικ σκουπδια! Δεν χει τποτα λλο παρ μνο Εγ, Εγ, Εγ! Τ σχση χουν λα αυτ με την Επανσταση; Κρνετε μνοι σας, σντροφοι!

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Δε μπορες ν' απομοννεις φρσεις κι εικνες, χωρς ν'αναφρεις τα συμφραζμενα. Στο στμα ενς παλαβο, τα πντα ακογονται γελοα.

ΔΕΥΤΕΡΗ ΦΩΝΗ: Επιμνεις λοιπν, τι λα σα γρφεις εναι προσιτ στο λα;

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Δε προποθτω πως οι εργτες εν' αδαες, πως εσες. Εν' αρκετ ξυπνοι για να κνουν τη πρτη λακ επανσταση της παγκσμιας ιστορας το 'χετε ξεχσει μπως;

ΤΡΙΤΗ ΦΩΝΗ: Ναι! Γι' αυτ ακριβς απορρπτουν τον αστικ εγωτισμ.

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: (Σφγγοντας τις γροθις του, μιλ αργ και καθαρ). Τα ποιματ μου δεν χουν τποτα το αστικ.

     Σντομη σιωπ. στερα, γργορα:

ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ ΦΩΝΗ: Γιατ φορς αυτ τη κκκινη ρμπα;

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Γιατ φορς αυτ τη ροζ μπλοζα;

ΤΕΤΑΡΤΗ ΦΩΝΗ: Λνε πως εσαι γυναικς.

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Λω πως το μισ ανθρπινο εδος αποτελεται απ γυνακες κι τι δεν χουμε το δικαωμα να τις αγνοομε.

ΠΕΜΠΤΗ ΦΩΝΗ: Γιατι οδηγες ιδιωτικ αυτοκνητο;

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Γιατ εμαι πολ ψηλς και δε χωρω στο λεωφορεο.

ΕΚΤΗ ΦΩΝΗ: Γιατι δεν γινες ποτ μλος του Κμματος;

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: (Με φων αλλοιωμνη). Φανεται πως χω αποκτσει πολλς συνθειες που δε μπορον να συμβιβαστον με την οργανωμνη δρση. Επσης, φανεται τι δεν εμαι δημοφιλς. Οι ψερες τρελλανονται να σρνονται πνω μου.

ΠΡΩΤΗ ΦΩΝΗ: στε μας περιφρονες!

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: (Βαριεστημνα). Δε περιφρον καννα.

ΔΕΥΤΕΡΗ ΦΩΝΗ: Δημαγωγ!

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: (Γυρζοντας απτομα). Ποιος μ' αποκλεσε τσι;

ΤΡΙΤΗ ΦΩΝΗ: Εγ!

ΤΕΤΑΡΤΗ ΦΩΝΗ: Κι εγ!

ΠΕΜΠΤΗ ΦΩΝΗ: Κι εγ!

     Καθς η κατηγορα επαναλαμβνεται, καθσταται φανερ πως οι ΦΩΝΕΣ προρχονται απ ανθρπινες ΦΙΓΟΥΡΕΣ που κθονται μπροστ απ τη σκην. Η κθε ΦΙΓΟΥΡΑ φορ μια μσκα δια με το πρσωπο του ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ στην αφσα. λες φορον δη πανομοιτυπες κπες. Η ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ ΦΙΓΟΥΡΑ φορ μια μσκα με το πρσωπο της ΛΙΛΗ.

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: (Προκλητικ). στε οι αινες βγκανε να κυνηγσουν αγεληδν. Πολ καλ. Για ελτε κοντ στο φως, να σας δω καλτερα. Πιο κοντ, αν τολμτε. (Οι ΜΑΣΚΟΦΟΡΕΜΕΝΕΣ ΦΙΓΟΥΡΕΣ πλησιζουν. Ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ χλωμιζει βλποντς τες, αλλ παραμνει αποφασιστικς. Εναι ωστσο προφανς τι τον χει κλονσει η εικνα της ΛΙΛΗ). στε τσι χουν τα πργματα. Εντξει... Ποιος απ σας θλει να μιλσει;

     Οι ΦΙΓΟΥΡΕΣ περιβλλουν τρα τη σκην. Μ' να ξαφνικ ευκνητο λμα, σαν λμα ζου, η πρτη φιγορα ανεβανει στη σκην. Εναι τσο ψηλ σο κι ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ.

ΠΡΩΤΗ ΦΙΓΟΥΡΑ: Εναι σωστ να κοιτζει κανες κατματα τους κατηγρους του, σντροφε Μαγιακφσκη. χεις πολ δυνατ φωνη, λοι το ξρουμε αυτ. Αυτ η δυνατ σου φων, σκπασε πολλς λλες φωνς που 'χανε καλτερα πργματα να πονε. ταν πολ δυνατ για πολ καιρ και δεν εναι καθλου περεργο που τελικ βρχνιασε. Ειλικριν μως, μερικο απ μας την ερισκαν δη κουραστικ απ την αρχ.

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Με αποκλεσες... (αναπνει με κοφτς ανσες, συνρχεται), με αποκλεσες δημαγωγ!

     Οι λλες ΦΙΓΟΥΡΕΣ ανεβανουν κι αυτς σιγ-σιγ στη σκην.

ΠΡΩΤΗ ΦΙΓΟΥΡΑ: Απ την αρχ, προσπθησες να γνεις να με τις μζες, εσ, ο ειδικς Μωυσς τους! Και ποιος σου ρισε μια ττοια μεσσιανικ αποστολ; Ποια πρξη της Κεντρικς Επιτροπς σε κατστησε ταυτχρονα αντιπρσωπο του λαο και βραβευμνο ποιητ; Εσ, που δε θεωρθηκες ποτ κατληλος για να γνεις μλος του Κμματος σως που δεν γινες ποτ δεκτς;

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Αυτ εναι ψμμα!

ΔΕΥΤΕΡΗ ΦΙΓΟΥΡΑ: Δεν εναι ψμμα. Εναι γεγονς πως δεν εσαι μλος του Κμματος.

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Πως τολμτε να μου κνετε κρυγμα!

ΤΡΙΤΗ ΦΙΓΟΥΡΑ: Δε δχεσαι καθλου κριτικς, σντροφε. Οτε φανεται να ενδιαφρεσαι πολ για τα γεγοντα, εκτς αν σ' εξυπηρετον.

ΠΡΩΤΗ ΦΙΓΟΥΡΑ: Αυτ εναι θμα για συζτηση, σντροφε. Οι νθρωποι που αρσκονται στο να μιλον και ν' απαιτον να μιλον στ' νομα των υπολοπων, αλλ ταυτχρονα δε δχονται κριτικς γιατ 'ναι παρ πολ ευασθητοι και δε δχονται τη κομματικ πειθαρχα γιατ 'ναι παρ πολ εκκεντρικο στις συνθεις τους, οι νθρωποι αυτο μπορε τελικ να καταλγουνε, να μη ξρουνε τι λνε. Δεν εναι μνο γεγονς τι χεις περιφρονσει το Κμμα...

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Δεν χω περιφρονσει το Κμμα!

ΠΡΩΤΗ ΦΙΓΟΥΡΑ: ...αλλ κι τι χεις περιφρονσει και τους συντρφους σου, το Ρωσικ Σωματεο Προλεταριακν Συγγραφων. Πς εναι δυνατ να ισχυρζεσαι πως μιλς στ' νομα του προλεταριτου και ταυτχρονα ν' αρνεσαι τη κοινωνα των προλεταριακν συγγραφων;

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Γιατ προτιμ να μην κουρνιζω πνω σ' να σωρ κοπρις.

ΤΕΤΑΡΤΗ ΦΙΓΟΥΡΑ: Τλειο δεγμα της νοοτροπας του!

ΠΡΩΤΗ ΦΙΓΟΥΡΑ: Λυπηρ. Γιατ το ταλντο που εχες -και ξαναλω, εχες- θα μποροσε να 'χε τεθε στην υπηρεσα της Επανστασης κι χι σ' αυτ ενς στατου ατομικισμο. Ποτ μως δε μπορες να υπερβες τις αστικς σου ρζες...

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Πλι λες ψμματα! Ο πατρας μου ταν χωρικς, νας εργτης...

ΠΡΩΤΗ ΦΙΓΟΥΡΑ: Ναι, ββαια, το 'χουμε ακοσει λοι μας στη περφημη αυτοβιογραφα σου. Εννο τις πολιτιστικς σου ρζες. Ο Εσνιν γεννθηκε εξσου φτωχς μ' εσνα, αν χι φτωχτερος. Αλλ δεν εγκατλειψε ποτ το λα...

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Και πς χαρακτηρζεις την αυτοκτονα; Η αυτοκτονα εναι η σχατη λιποταξα.

ΠΡΩΤΗ ΦΙΓΟΥΡΑ: ...δε τον εγκατλειψε ποτ στη τχνη του. Κι ο λας τον αγαποσε γι' αυτ το λγο. Δε πγε στο Παρσι οτε εχε φιλενδες στο Βερολνο. ζησε χωρς ακριβ αυτοκνητα και χρυσς πνες. Τα πουκμισ του ταν απ τμια μουσελνα κι χι απ μετξι. Δεν εχε ανγκη να στριφογυρζει κποιο μπαστονι, σα φτηνς ιμπρεσριος. Αλλ, πνω απ' λα, η τχνη του ταν αγν, καθαρ, δπλα στη ψυχ του λαο, στις ελπδες του, στα αισθματα του...

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: 'Ασε τον συχο. ταν αγρι που προσπθησε να πιε σαν ντρας.

ΠΡΩΤΗ ΦΙΓΟΥΡΑ: ...κι τσι δε χωρστηκε ποτ απ το λα. Οτε κι ταν πθανε.

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Πολ ενδιαφρον. Αλλ, χωρς να θλω να φαν ασεβς προς τον Εσνιν, του οποου το νομα συνεχζω πντα να τιμ, νομζω πως εμαστε εδ για ν' ακοσουμε κποια ποιματα και, με την "δει" σας ββαια, θα συνεχσουμε μ' αυτ.

ΠΡΩΤΗ ΦΙΓΟΥΡΑ: Κνεις λθος, σντροφε Μαγιακφσκη. Δεν εμαστε εδ για ν' ακοσουμε τα ποιματ σου. Εμαστε εδ για να μθουμε τι συμβανει με το λαιμ σου.

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: (κπληκτος). Τ εννοετε;

ΠΡΩΤΗ ΦΙΓΟΥΡΑ: Μας λες τι ο λαιμς σου εν' ρρωστος, τι σως να μη ξαναδιαβσεις πια ποτ για μας. Θλουμε να μθουμε τα πντα γι' αυτ την αρρστια. Να σου κνω τη διγνωσ μου, σντροφε; Νομζω τι εσαι ρρωστος απ τον ...διο σου τον εαυτ. Επ εκοσι χρνια προσπαθες να γρψεις ποηση, χρησιμοποιντας μνο τρα απ τα γρμματα του αλφαβτου: -Ε-Γ-Ω-! Ο Μαγιακφσκη κι ο λιος, ο Μαγιακφσκη και το φεγγρι, ο Μαγιακφσκη κι η Επανσταση. Τα πντα πνω στη γη πρπει να 'ρθουν στα μτρα του Μαγιακφσκη, τσι στε στο τλος, που και να κοιτξουμε να μη μπορομε να δομε τποτα λλο πρα απ το Μαγιακφσκη.

     Οι λλες ΦΙΓΟΥΡΕΣ μαζεονται σιωπηλ γρω του. Αυτς κοιτζει γρω αφηρημνα και, βλεποντας τη μορφ της ΛΙΛΗ, την αρπζει απ το μπρτσο.

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Λλη, πολυαγαπημνη, εν' αλθεια, αυτ που λνε; Εναι αλθεια;

ΦΙΓΟΥΡΑ ΤΗΣ ΛΙΛΗ: Σντροφε, εγ... δε ξρω τι εννοες. Σου ζητ συγγνμη. (Ξεφεγει απ τα χρια του και τρβει το μπρτσο της).

ΠΡΩΤΗ ΦΙΓΟΥΡΑ: Να γιατ, σντροφε Μαγιακφσκη, δε σημανεις τποτα για τις μζες: γιατ δε σημανεις τποτα για σνα τον διο. Να γιατ εσαι δημαγωγς, νας κοφιος τσαρλατνος με μια τσντα γεμτη φτην ποιητικ κλπα. Λες τι η δουλει σου αφορ το μλλον; Λοιπν, το μλλον θα φροντσει μνο του τον εαυτ του. Εγ, μως, σου λω πως δεν χεις τποτα να κνεις με το παρν μας. Το λω και το ξρεις. Μαγιακφσκη: εσαι τελειωμνος. Αυτο οι νθρωποι (δεχνει το κοιν), δε σε χρειζονται. Δεν χεις να τους προσφρεις τποτα λλο πρα απ τον διο σου τον εαυτ! Ακριβς αυτ που αποφεγεις!

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Μπρβο. (Σφγγει το χρι της πρτης φιγορας). Τα 'πες πολ καλ, πργματι. Εσαι καλτερος δημαγωγς απ μνα. Με τα ψμματα σου κνεις ακμα και το Διβολο να ντρπεται. Θα σου απαντσω, μως, μ' να ποημα. (Ετοιμζεται ν' απαγγελει).

ΠΡΩΤΗ ΦΙΓΟΥΡΑ: χι, σντροφε Μαγιακφσκη, δε θα ξαναδιαβσεις πια ποιματα. Η παρστασ σου τελεωσε.

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Εγ, σ' κουσα. Τρα, θα μ' ακοσεις κι εσ.

ΠΡΩΤΗ ΦΙΓΟΥΡΑ: χι, Μαγιακφσκη, τελεισανε τα πντα. Σντροφοι! Γιουχρετε τον!

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: (Με βροντερ φων). Δε γεννθηκε ακμη αυτς που θα με γιουχρει! (Αρχζει να γυρζει γρω-γρω, διασκορπζοντας τις φιγορες με τις κινσεις των χεριν του. Μνος, φωτισμνος απ να προβολα, απαγγλει):

Ο στχος μου θα φτσει σ' εσς,

πνω απ τις βουνοκορφς των αινων,

πνω απ τα κεφλια

κυβερνητν και ποιητδων.

Θα φτσει ο στχος μου,

χι σα βλος

στη φαρτρα ενς ερωτιδα

χι πως φτνει νμισμα παλι

στα χρια νομισματολγου

χι πως φτνει ς εσς το φως σβησμνων στρων,

αλλ αγχωμνος, ιδρωμνος,

σπζοντας τους βρχους των αινων,

για να επιβλει μνος του τον εαυτ του,

χοντροκομμνος,

γαρμπος,

χειροπιαστς,

πως στις μρες μας φτνει υδραγωγεο

θεμελιωμνο στις πλτες Ρωμαων δολων.

ταν σε κποιο σκονισμνο σωρ βιβλων

ανακαλψετε αυτος τους σιδερνιους στχους,

αγγξτε τους με δος,

πως θα κνατε

με κποιο φοβερ

αρχαο

πλο.

ταν μια μρα εμφανιστ

ενπιον της Κεντρικς Επιτροπς

των φωτεινν αινων που 'ρχονται

θα σηκσω ψηλ,

σα κομματικ ταυττητα

και τους εκατ τμους

των κομματικν μου

βιβλων!


     Ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ κοιτζει το κοιν χοντας το να του χρι σηκωμνο. Μνει ακνητος.
     Τα φτα σβνουν
.

Σκην VI

     Μεσνυχτα στο διαμρισμα του ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ στην οδ Λιουμπινσκι. Ο ΑΣΕΓΙΕΦ κι ο ΚΑΤΑΓΙΕΦ χουν βγλει τα σακκια τους. Πνω στο τραπζι υπρχουν τα υπολεμματα ενς αργοπορημνου δεπνου. Μια παρτδα χαρτι εναι παρατημνη στη μση. Στα δεξι, μια σκοτειν κρεβατοκμαρα. Στ' αριστερ, στκεται ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ πλνοντας τα χρια. Τα σαπουνζει προσεκτικ, τα ξεπλνει, ελγχει το αποτλεσμα και ξαναρχζει. Φορ να λεκιασμνο σακκι σμκιν κι να χοντρ κασκλ γρω απ' το λαιμ.

ΑΣΕΓΙΕΦ: Κανες δε καταλαβανει τι σου 'ρθε να το κνεις αυτ.

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: (στερα απ μεγλη σιωπ, με χαμηλ φωνη). Ας μη καταλβει λοιπν κανες.

ΑΣΕΓΙΕΦ: Για νομα του Θεο, Βολντια, στερα απ τσα χρνια!

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: (Ακμα πιο χαμηλ). Δε γινταν αλλις.

ΑΣΕΓΙΕΦ: Μα, τ στο καλ λπιζες τι θα κερδσεις;

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Να κερδσω;

ΚΑΤΑΓΙΕΦ: Φτνει, εσες εκε. Πτε θα 'ρθετε να συνεχσουμε το παιγνδι;

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Τ ρα εναι;

ΚΑΤΑΓΙΕΦ: Δδεκα παρ τταρτο.

     Ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ σηκνει το κεφλι, με μια κφραση βουβς αγωνας.

ΑΣΕΓΙΕΦ: Γιατ πλενες τα χρια σου τσο προσεκτικ;

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Προσπαθ να βγλω απ πνω μου κποιες χειραψες.

ΑΣΕΓΙΕΦ: Αυτς ο φουκαρς ο ανθρωπκος με το λιγδιασμνο κοστομι να σου κνει μθημα για τη σοσιαλιστικ ποηση! Ν' ανογει το μικρ, φτηνιρικο χαρτοφλακ του, σα πλασι εσωρροχων που δεχνει την πραμτεια του...

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: (Κοιτντας τα χρια του). Μερικς φορς, μαθανει κανες πολλ απ ττοια λιγδιρικα ανθρωπκια. (Πλνει ξαν τα χρια του.)

ΑΣΕΓΙΕΦ: Κι αυτς ο χοντρο-'Αβερμπαχ, που καθταν στη καρκλα σα τον Ππα ταν δνει φεση αμαρτιν... Τη φαντζομαι τη σκην.

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Δεν ταν τσο σχημα σο νομζεις.

ΚΑΤΑΓΙΕΦ: ταν χειρτερα;

ΑΣΕΓΙΕΦ: Και το πς κουρνιζουν λοι γρω απ τη Μσχα... Επιτλους, ο σντροφος Μαγιακφσκη γινε μλος των Προλεταριακν μας Συγγραφων. Τρα, το μεγλο ταλντο του θα τεθε στην υπηρεσα της Επανστασης...

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: 'Ασε, Κλια. (Σταματ να πλνει τα χρια, τα κοιτζει και τα σκουπζει). Δεν εναι τσο απλ. Δε μπορε κανες να μνει για πντα μνος.

ΑΣΕΓΙΕΦ: (Βαθι πληγωμνος). σουν μνος μαζ μας;

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: (Αρπζοντας απτομα το μπαστονι και χτυπντας βαια τη ρχη μιας καρκλας). Μ' αγαπ, δε μ'αγαπ! Ξρει τι ρα εναι, δε ξρει τι ρα εναι!

ΚΑΤΑΓΙΕΦ: (Ψχραιμα). λα καλτερα να παξεις χαρτι.

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Παξε μνος σου.

     Διασχζει τη σκην και μπανει στη σκοτειν κρεβατοκμαρα, με το κασκλ να σρνεται στο πτωμα. Στκεται στη μση του δωματου, αναβοσβνοντας το φως. Τελικ, αφνει το φως αναμμνο και, μνοντας μνο με τη φανλα και τις τιρντες, ξυρζεται προσεκτικ, κοιτζοντας το κοιν, σα να κοιτζεται σε καθρφτη.
     Ακογεται νας χτπος. Μπανει η ΝΟΡΑ
.

ΝΟΡΑ: Γει σου Κλια. Γει σου, Βαλεντν.

ΑΣΕΓΙΕΦ: Γει σου, Νρα.

     Ο ΚΑΤΑΓΙΕΦ σηκνεται, γνφει με το κεφλι. Η ΝΟΡΑ κοιτζει ερωτηματικ προς την κρεβατοκμαρα. Ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ, που 'σβησε το φως μλις μπκε μσα η ΝΟΡΑ, εμφανζεται στο κατφλι του δωματου, κρατντας να ξυρφι.

ΝΟΡΑ: Βολντια, ξρεις...

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Πρπει να 'χες πρα πολλ μπιζαρσματα απψε.

ΝΟΡΑ: Γινταν μια δεξωση. Δε μποροσα να το αποφγω.

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Οτε να μ' ειδοποισεις.

ΝΟΡΑ: Δεν θελα να καυγαδσουμε απ' το τηλφωνο. Τ κνεις μ' αυτ το ξυρφι;

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Θερζω για σνα τα γκρζα μου μαλλι. (Χτυπ το ξυρφι με το δχτυλο του, αφνοντας το αμα να τρχει στον αντχειρ του. Το κοιτζει). Επιτλους.

ΝΟΡΑ: Βολντια, μη γνεσαι δυσρεστος.

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Ναι, πο 'ν' οι καλο μου τρποι; χεις αργσει δυο ρες και το μνο που βρσκω να κνω, εναι να κψω τον αντχειρ μου. Σε παρακαλ, κθησε.

     Ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ πηγανει προς το τραπζι. Η ΝΟΡΑ κθεται. Εκενος κθεται απναντ της. Τυλγει ξαν το κασκλ γρω απ' το λαιμ τουΤης προσφρει φαγητ, αλλ αυτ αρνεται.

ΝΟΡΑ: Δε πεινω.

     Ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ γρφει βιαστικ να σημεωμα σ' να απ τα τραπουλχαρτα και το δνει στη ΝΟΡΑ.

ΝΟΡΑ: Σου ζτησα συγγνμη.

     Ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ της απαντει μ' λλο τραπουλχαρτο, πετντας το προς το μρος της. Η ΝΟΡΑ του απαντει με τον διο τρπο. Η μονομαχα συνεχζεται τσο, στε εξαντλονται λα τα τραπουλχαρτα. Ττε, κβουν κομμτια τη θκη της τρπουλας, χρησιμοποιον τις πετστες του φαγητο κλπ. Η κφραση των ανταγωνιστν εναι σφιγμνη και περφανη, αλλ το πρσωπο της ΝΟΡΑΣ δεχνει ταυτχρονα δος και φβο.

ΑΣΕΓΙΕΦ: Λω να πηγανω.

     Ο ΚΑΤΑΓΙΕΦ γνφει και βγανει μαζ με τον ΑΣΕΓΙΕΦ. Ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ κι η ΝΟΡΑ συνεχζουν πως πριν. Στην τελευταα φρση του ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ, η ΝΟΡΑ καλπτει τα μτια της. Εν' τοιμη να βλει τα κλματα.

ΝΟΡΑ: Τ θες απ μνα;

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Τποτα.

     Ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ αγκαλιζει τη ΝΟΡΑ και την οδηγε στη κρεβατοκμαρα. Ακογονται οι κραυγς τους ενσω κνουν ρωτα, αλλ μνο στο σαλνι χει φως. Ησυχα, απλυτη σιωπ. Ανβει το φως στη κρεβατοκμαρα, ταυτχρονα σβνει το φως στο σαλνι. Η ΝΟΡΑ προσπαθε να ντυθε.

ΝΟΡΑ: χει ξημερσει σχεδν. Πρπει να πω σπτι.

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Μη φεγεις.

ΝΟΡΑ: Πρπει να 'μαι στο θατρο στις δκα!

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Μη πας στο θατρο!

ΝΟΡΑ: Βολντια, σημανει πολλ για μνα. Πρπει να πω.

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Βρες μια δικαιολογα.

ΝΟΡΑ: Δεν εσαι δκαιος μαζ μου.

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Ββαια, εναι φοβερ δικο το να θλω να εμαι μαζ σου. (Αρχζει να ντνεται).

ΝΟΡΑ: Λυπμαι. Δε μπορε πια να συζητσει κανες μαζ σου.

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Γιατ προσπαθες να με πληγσεις;

ΝΟΡΑ: Βολντια, εγ πνγομαι! Δεν αφνεις καθλου αρα στη ζω του λλου, εν' αδνατο ν' αναπνευσει κανες...

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Θα μενεις.

ΝΟΡΑ: χι!

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Ναι!

ΝΟΡΑ: χι!

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Πρπει!

ΝΟΡΑ: Βολντια, φεγω.

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: (Αλλζοντας ξαφνικ τνο). Φγε, ττε.

ΝΟΡΑ: Θα... θα σου τηλεφωνσω αργτερα.

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Ναι.

ΝΟΡΑ: Θα σε δω απψε; (Εκενος δεν απαντ. Γυρζει τη πλτη στη ΝΟΡΑ, καθς αυτ μπανει στο σαλνι και παρνει το παλτ και τη τσντα της. Σταματ για μια στιγμ, κοιτζοντας το εδωλ της στο καθρφτη). Λογικψου, Βολντια. Αν μποροσες να λογικευτες λγο, θα 'μασταν μια χαρ.

     Ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ παρνει να περστροφο. Περιστρφει τον κλινδρο, βζει τη κννη στο στμα και τραβ τη σκανδλη. Ακογεται νας κοφιος χος. Ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ αρχζει να γελ ενσω βγανει απ το δεξ κρο της σκηνς, με το περστροφο να κρμεται απ τα δχτυλ του.

ΝΟΡΑ: Φεγω.

     Η ΝΟΡΑ βγανει απ το αριστερ κρο της σκηνς. Ακογεται νας πυροβολισμς. Η ΝΟΡΑ εμφανζεται ξαν ουρλιζοντας. Συνεχζει να ουρλιζει καθς η ΛΙΛΗ, ο ΟΣΙΑ, ο ΑΣΕΓΙΕΦ, ο ΚΑΤΑΓΙΕΦ κι λα τα υπλοιπα επνυμα πρσωπα του ργου, μπανουν μσα τρχοντας. Περιφρονται, παρνοντας στσεις πνου, κπληξης, απελπισας, αλλ μνον η φων της ΝΟΡΑΣ ακουγεται. Μνουν λοι ακνητοι.
     Τα φτα σβνουν
...

                                                      ΤΕΛΟΣ

==============================


     ΣημΑπλαυσα τη κθε στιγμ, που προσπθησα να μεταφρω αυτ το θεατρικ στη σελδα μου. Κπος κι απλαυση. Απλαυση που κνει το κπο να φανεται ... λγος! Πιστεω, να θεατρικ, Σταθμς. να θεατρικ, Θεσμς. Τσο κντα και τσο μακρι, σο κι που ακριβς απαιτεται. Ανλαφρο και βαρ, σο κι που ακριβς απαιτεται. Ευχαριστ το πρσωπο εκενο που μου το 'δειξε! Ελπζω να τχει της δουσας προσοχς και της απλαυσης κι απ τους επισκπτες του. Ευελπιστ να συμμεριστον, σο πιο πολλο γνεται, τη προσωπικ μου ποψη!

            Νομβρης 2004                   Πτροκλος Χατζηαλεξνδρου

 

 

 

Web Design: Granma - Web Hosting: Greek Servers