-


Dali &









/




 
 

 

Zaller Robert :

   Βιογραφικ   

     
Ο Δρ Robert Zaller εναι Αμερικανς θεατρικς συγγραφας και καθηγητς ιστορας στο Πανεπιστμιο Drexel.




     Γεννθηκε στο Μπροκλιν το 1940. Τλειωσε το Πανεπιστμιο Ουσινγκτων στο Σεντ Λοις το 1968. Τα ργα του περιλαμβνουν τμους ιστορας, κριτικς και στχους. Αναλυτς της βρετανικς πολιτικς ιστορας και συνταγματικς σκψης, γρφει εκτενς για τη πολιτικ, -εναι επσης συχνς σχολιαστς της ελληνικς πολιτικς σκηνς-, τη σγχρονη λογοτεχνα, τον κινηματογρφο, τη μουσικ και τη τχνη. τανε συνδελφος του Guggenheim το 1985-86 κι ενεργ πολμιος της θανατικς ποινς. Εναι εκλεγμνος συνεργτης της Βασιλικς Ιστορικς Εταιρεας, απ το 1991.


    Daniel Abdal-Haay Moore & Robert Zaller, στη MAD POET SOCIETY

     Οι διακρσεις του περιλαμβνουν το βραβεο Phi Alpha Theta, (1972) και το βραβεο Tor House Foundation (1984). Διετλεσε πρεδρος της Σχολικς Γερουσας του Πανεπιστημου του Μαμι στα 1982-85, υπρξε μακροχρνιο μλος του συμβουλευτικο συμβουλου σνταξης του Κντρου Κοινοβουλευτικς Ιστορας του Yale κι τανε Πρεδρος της νωσης Robinson Jeffers στα 1997-2000.



     Αν και γεννθηκε και μεγλωσε στη Να Υρκη, ζει στο Bala Cynwyd, της Pennsylvania, με τη σζυγ του, ποιτρια, ηθοποι και μουσικ Lili Bita.

--------------------------------------------------------------------

                                                   Μαγιακβσκη

δρμα σε 3 πρξεις

Μετφραση: Νατσα Τσουκαλ

(Η απδοση των ποιημτων του  Μαγιακφσκη στο ργο, απ τα αγγλικ, γινε απ
τους Κστα Σοφιαν και Σπρο Μνδρο
.)

ΠΡΟΣΩΠΑ

Νεαρς Αμερικανδες (δυο)
Αμερικανς Αστυνομικς
Ανοσκα
Νικολι Ασγιεφ (Κλια)
Μπιξ Μπαντερμπκε
Λλη Μπρικ
σσιπ Μπρικ (σια)
Ντιβιντ Μπουρλιοκ
Νικολι Μπουρλιοκ
Νικολι Τσουζκ
Παρουσιαστς Του Τσρκου
Κλβιν Κολιτζ
λσα (Τριολ)
Σκνο Επστιν
Σεργκι Εσνιν
Μικλ Γκολντ
Σριλ Φεντοροβιτς Γκορτκφ
Τσιγγνα πρνη
Βασλι Καμνσκι
Βαλεντν Κατγιεφ
Βελιμρ Χλμπνικωφ (Βλια)
Πβελ Λαβοτ (Πβια)
νας φορτοεκφορτωτς
Ανατλι Λουνατσρσκι
Καζιμρ Μαλβιτς
'Αντρας
Φλιππο Μαρινττι
Μαρα
Μασκοφορεμνες φιγορες
Αλεξνδρα Αλεξγιεβνα Μαγιακφσκαγια
Λουντμλα Μαγιακφσκαγια
λγα Μαγιακφσκαγια
Βλαντιμρ Κωνσταντνοβιτς Μαγιακφσκι
Βλαντιμρ Μαγιακφσκη (νος)
Βλαντιμρ Μαγιακφσκη (ενλικας)
Ο σωφρ του Μαγιακφσκη
'Ανθρωποι της ΝΕΠ (τρεις)
Μπορς Παστερνκ
Τα παιδι με Φλιπ Μρρις (δυο)
Γουλι Πγκανυ
Νρα Πολνσκαγια
Ιβν Πρισπκιν
Αλεξντερ Ρντσενκο
Μπιμπ Ρουθ
Ρφτρα
Βικτρ Σκλφσκι
Ντμτρι Σοστακβιτς
Βλαντμιρ Τατλν
Μαυραγορτης
Βετερνοι (τρεις)
Γυνακα στο Κμμα (Ι)
Γυνακα στο Κμμα (ΙΙ)
Εργτης
Τατινα Γικοβλεφα
Αμερικνοι εργτες, γυνακες και παιδι, φουρνρηδες, μαυραγορτες, υπενοικιαστς, γραφειοκρτες, σερβιτρες καφενεου, καπιταλιστς, χαρτοπακτες, Κοζκοι, ποτοποιο, εκτελεστικ απσπασμα, ηθοποιο και τεχνικο κινηματογρφου, τομα που καταπνουν φωτις, παχτες τυχερν παιγνιδιν, νεκροθφτες, επερωτντες, κρυκας, λακδες, νθρωποι των γραμμτων, ηθοποιο και τεχνικο θετρου, πρνες, Ρσοι χωρικο, εργτες, στρατιτες και ναυτικο, τομα των μυστικν υπηρεσων, χαφιδες, οδοκαθαριστς, ακροβτες, σερβιτροι.

ΠΡΑΞΗ ΠΡΩΤΗ

Σκην Ι
     Η αυλαα σηκνεται, ενσω ακογεται σντομη τυμπανοκρουσα. Ο ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΣ ΤΟΥ ΤΣΙΡΚΟΥ εμφανζεται στο αριστερ μρος της σκηνς. Στο κντρο υπρχει να μικρ καννι.
ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΣ ΤΟΥ ΤΣΙΡΚΟΥ: Κυρες και κριοι! Η θαυμαστ γννηση, η μεγαλειδης ζω κι ο καθαγιασμνος θνατος του συντρφου μας, Βλαντμιρ Βλαντμιροβιτς Μαγιακφσκη!
      Ακογεται για λγο μια μπντα. Μπροστ απ το καννι ξεδιπλνεται να φαρδ παν που κρμεται απ ψηλ αναπαριστντας τον ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ σαν γιο σε ορθδοξη εικνα, με σταυρωμνα χρια και κφραση ενατενισμο.
"Ο σντροφος Μαγιακφσκη, αληθιν παιδ της Επανστασης, ρθε στον κσμο χωρς ανθρπινη βοθεια.
     Το καννι εκπυρσοκροτε και μσα απ το παν πετγεται ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ νος -να παιδ γρω στα δκα. Φορει κοστομι με γιλκο και παρνει αμσως τη στση που εχε πριν στην εικνα. Το παν ανασηκνεται. Το καννι παραμνει με το στμι του να καπνζει.
"Ο μικρς μας Βολντια μπκε στη στρατι των εργατν μσα απ μια μικρ ξλινη καλβα στην Ομσπονδη Δημοκρατα της Γεωργας, που εναι επσης γενθλιος τπος του ηγτη μας!
     Προβλλεται στιγμιαα η εικνα του ΣΤΑΛΙΝ.
"Σμφωνα με τα θιμα της αστικς τξης, εφοδιστηκε κανονικ με μια μητρα, την Αλεξνδρα Αλεξγιεβνα, να πατρα, τον Βλαντμιρ Κωνσταντνοβιτς, φτωχ αλλ τμιο κυνηγ και δυο αδελφς, τη Λουντμλα και την λγα.
     Τα τσσερα μλη της ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ μπανουν στη σκην, η ΜΑΝΑ με το να παιδ απ' το δεξ κρο και ο ΠΑΤΕΡΑΣ με το λλο παιδ απ' το αριστερ κρο. Φορνε λοι τους χωριτικα ροχα. Ο ΒΛΑΝΤΙΜΙΡ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΒΙΤΣ κρατει να τσεκορι και να μικρ κοτσουρο, που το κβει μεμις στα δυο.
"Η μικρ οικογνεια ζοσε μνη στην καλβα του κυνηγο, μακρι απ φλους και γετονες, εντελς βυθισμνη στην γρια φση.
     Ακογεται το ουρλιαχτ ενς λκου. Τα μλη της ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ που, κατ τη διρκεια της ομιλας του ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗ, ταλαντεονται πρα-δθε σαν μηχανικς κοκλες, πινονται μεταξ τους τρομαγμνα, αφνονται αμσως και ξαναρχζουν να ταλαντεονται.
"Κθε μρα, ο Βλαντμιρ Κωνσταντνοβιτς παιρνε το μικρ Βολντια μαζ του στη δουλει, για να του μθει τα μιστικ του δσους.
     Με μια απτομη μηχανικ κνηση, ο ΒΟΛΟΝΤΙΑ τεντνει το αριστερ του χρι και ο ΠΑΤΕΡΑΣ του του το πινει. Το λλο του χρι παραμνει σταυρωμνο μπροστ στο στθος του.
"Κθε μρα, η Λουντμλα κι η λγα ρραβαν κι γνεθαν κι πλεναν κι ρμεγαν, μαζ με τη πολυαγαπημνη τους Αλεξνδρα Αλεξγιεβνα.
     Οι τρεις γυνακες μιμονται τις παραπνω δουλεις.
"Κθε βρδι, η οικογνεια συγκεντρωνταν μπροστ στο εικονοστσι του σπιτιο κι ευχαριστοσε το Θε για τη καλωσνη του δσους και την ομορφι του κσμου.
     Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ γονατζει μπροστ στο ΒΟΛΟΝΤΙΑ, του οποου τα χρια εναι και πλι σταυρωμνα πως πριν.
"τσι, η μικρ οικογνεια ζει μσα σε μια αγν κι απλ ευτυχα. Αλλ τα χρνια περννε γργορα. Η μικρ Λουντμλα πρπει να πει σχολεο στην Τυφλδα...
     Σκην αποχαιρετισμο, δκρυα κλπ. Η ΛΟΥΝΤΜΙΛΑ βγανει απ το δεξ κρο της σκηνς.
"...κι στερα απ λγο καιρ πρπει ν' αρχσει σχολεο κι ο Βολντια. Φτσαμε στον 20 αινα!
     Ακογεται για λγο μια μπντα.
"Οι Μαγιακφσκη μετακομζουν στη πλη.
     Ακογεται μουσικ. Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ μιμεται τη μετακμιση στην πλη, κλαγοντας ταν αφνει την εξοχ, κοιτντας με θαυμασμ τα καινοργια θεματα κλπ. Ο ΒΟΛΟΝΤΙΑ δεν αλλζει στση, παραμνοντας ακνητος μσα σε λη αυτ την ανασττωση.
"Πσοι δρμοι, πσα σπτια, πσοι νθρωποι! Πσα θαυμσια πργματα χει να δει κανες! Παλτια για τους πλοσιους, καλβες για τους φτωχος! Αυτοκνητα που κατεβανουν τους λιθστρωτους δρμους, πω πω, τσο γργορα, τσο δυνατ! ΠΡΟΣΕΧΕ! Εναι νας καινοργιος κσμος. Αλλ ζει σμφωνα μ' να παλι καννα: 'Θα κερδζεις το ψωμ σου με τον ιδρτα του προσπου σου. Εγ, μως, θα σου τρω το μισ'.
     Μπανουν δυο ΜΥΣΤΙΚΟΙ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΙ, κρατντας πολ ψηλ λβαρα με τις προσωπογραφες του ΝΙΚΟΛΑΟΥ Β' και της ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΣ. Παρελανουν και τραγουδον, ενσω η οικογνεια κνει σημειωτν:

-Πατερολη μας
 εδ να μενεις
 οι καρπο που μαζεουμε
 σε ταζουν καλ
 εσ τρως, εμες λιμοκτονομε
 και των δυ μας τα στομχια πρζονται
 εσ κθεσαι στο παρδεισο
 εμες εμαστε σα δολοι στη κλαση.

-ΖΗΤΩ! ΖΗΤΩ! ΖΗΤΩ! (εν χορ)
    
     Οι ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΙ βγανουν.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΣ ΤΟΥ ΤΣΙΡΚΟΥ: τσι, ο πατρας Βλαντμιρ πρπει ν' αφσει την ελεθερη, πανοργα ζω του δσους που ξερε κι αγαποσε -τις παγδες που βαζε τα βρδια, τους λαγος που τσιτσριζαν στη σοβλα, που ταν τσο νστιμοι γιατ τους εχε κυνηγσει παρνομα στα κτματα του αφεντικο του- και να επωμισθε τα προλεταριακ βρη. Γυμνς απ τη μση και πνω, δεμνος στη μηχαν του, ο πατρας Βλαντμιρ ανακαλπτει κτι που ς ττε αγνοοσε στα βΘη του παρθνου δσους: Εναι μνος του. Το τραγοδι του δσους του, χει χαθε μσα στην υποχθνια οχλοβο, το τσεκορι του σκουριζει παραπεταμνο στην αποθκη, μετ βας μπορε πια να κψει λγα κλαρκια για να ζεσταθον το χειμνα. Μσα σε μια σιδερνια μοναξι, ανμεσα σε χιλιδες ανθρπους, ανακαλπτει να νο κσμο, μια να συγκνηση: Το σντροφο.
"Η μηχαν καταπνει τους ανθρπους, ενωμνους και μη. Αλλ ο πατρας Βλαντμιρ τρυπει το δχτυλ του με μια σκουριασμνη καρφτσα. Σκουρι; Ποιος εχε ακοσει ποτ κτι ττοιο στο δσος, που το μεγλο τσεκορι λαμπε καθς κοβε, με τη λεπδα του να διαγρφεται καθαρ, σαν καμπλη ποταμο; Σκουρι. Πυρετς. Κατρα στο αμα. Του πνε εικνες. Οι παπδες βροντοφωνζουν τις προσευχς που τους πλρωσαν να πουν.
     Οι ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΙ ξαναγυρζουν, ντυμνοι σα πανοργοι Ρασποτιν.
"Εναι μταιο. Δεν υπρχει πενικιλνη, εναι μταιο. Εξασθνηση. Παραλρημα. Θνατος.
     Νεκρσιμη μουσικ, αλλ σε ανμελο ρυθμ. Βγζοντας τα επσημα ροχα τους, οι ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΙ μετατρπονται σε τραυματιοφορες που απομακρνουν τον ΒΛΑΝΤΙΜΙΡ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΒΙΤΣ πνω σ' να φορεο. Στο δεξ κρο της σκηνς συναντον δυο ΝΕΚΡΟΘΑΦΤΕΣ που σπρχνουν να φρετρο απ ξλο πεκου. Ρχνουν μσα το πτμα του ΒΛΑΝΤΙΜΙΡ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΒΙΤΣ και φεγουν λοι.
   "Η ρημαγμνη οικογνεια αρχζει τρα να γνωρζει τη φτχεια. Πουλνε τα πιπλ τους, δε τα χρειζονται στο μικρ διαμρισμα της μεγαλοπολης. Η μητρα δχεται υπενοικιαστς . Η μητρα πλνει τα ροχα λλων. Το μικρ διαμρισμα γνεται μικρτερο. Η Λουντμλα κι η λγα ζωγραφζουν κουτι που μπανουν μσα σε μεγαλτερα κουτι, σα μπαμποσκες. Ο Βολντια τα παραδδει στους πελτες καθς πηγανει στο σχολεο του.
     Οι ΥΠΕΝΟΙΚΙΑΣΤΕΣ πηγαινορχονται μεταξ της ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΣ ΑΛΕΞΕΓΙΕΒΝΑ και των ΚΟΡΙΤΣΙΩΝ, κρεμωντας τα πλυμμνα τους ροχα σ' να σχοιν. Τα ΚΟΡΙΤΣΙΑ ζωγραφζουν με πολλ εργατικτητα. Ο ΒΟΛΟΝΤΙΑ σταυρνει και ξεσταυρνει τα χρια μηχανικ, με τις παλμες τεντωμνες.
   "Η πλη, μως, βρσκεται σε αναβρασμ, στο ναυτικ γνεται ανταρσα. Ταραξες! Επανσταση! Μαζεεται κσμος, κρατντας ψηλ πλακτ με διφορα αιτματα. Υπερασπζονται τον πατερολη τους, τραγουδον γι' αυτν. Τους απαντον τα πλα, οι Κοζκοι επιτθενται, κνοντας αυτ στο οποο διακρνονται, αριστερ! δεξ! αριστερ! δεξ! αριστερ! δεξ! στερα, ρχονται μνες με μεγλες απεργες, εργοστσια κλειστ, εργτες αδιλλακτους, αιτματα, παραχωρσεις, περισστερα αιτματα, περισστερες παραχωρσεις, περισστερα αιτματα, περισστερους Καζκους. Ο Λνιν παζει σκκι δπλα σ' να ρολι στη Ζυρχη. ρχεται η Επανσταση! ρχεται η Επανσταση στη Ρωσα!
     Ενσω μιλει ο ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΣ ΤΟΥ ΤΣΙΡΚΟΥ, οι αντστοιχες εικνες προβλλονται γργορα πνω στους ηθοποιος που βρσκονται επ σκηνς. Αυτο αντιδρον αρχικ τρομαγμνα και στερα πανικοβλημνα, βγανουν απ τη σκην. Μνει μνο ο ΒΟΛΟΝΤΙΑ, που χει ξαναπρει τη στση αγου. Ακογονται δυνατς τυμπανοκρουσες. Τα φτα σβνουν.

Σκην ΙΙ
     Απ το δεξ κρο της σκηνς, μπανει νας ΚΗΡΥΚΑΣ ντυμνος σαν κλουν, χτυπντας να χλκινο τμπανο. Τον ακολουθε μια σκρπια πομπ απ φουτουριστς που κρατνε παν, πλακτ με αιτματα κλπ. να ζευγρι απροσδιριστα παρξενων ΧΩΡΙΚΩΝ (οι ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΙ με να μεταμφεση), να αγρι που τρχει σφυρζοντας με μια σφυρχτρα και φωνζοντας:
"ρχονται οι φουτουριστς! Ερχονται οι φουτουριστς!"
     Οι ΦΟΥΤΟΥΡΙΣΤΕΣ συζητον μεγαλφωνα αλλ χαρομενα μεταξ τους. νας-δυο κουβαλον χρματα και καβαλτα, που ετοιμζονται να στσουν για να ζωγραφσουν το κοιν. Δπλα τους περπατ με μεγλο διασκελισμ ο ΜΑΡΙΝΕΤΤΙ, φορντας να δερμτινο σακκι, παντελνι γκολφ και κσκα αεροπρου. Κουβαλει να μεγλο παν σε ροδτσες, που εναι γραμμνη η φρση "Το μλλον δουλεει", την οποα επαναλαμβνει στα ιταλικ.
     Η εσοδος λων αυτν των προσπων συνοδεεται απ το εμβατριο του "Καρυοθραστη" του Σοστακβιτς. Το ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΩΝ ΦΟΥΤΟΥΡΙΣΤΩΝ εναι γραμμνο βσει αυτς της μελωδας. Φωνς, μεμονωμνες:
-Εναι το Μινσκ;
-Εναι το Πινσκ;
-Πο στο καλ εμαστε;
-Τ σημασα χει; χουν δημαρχεο;
-Ε, εσες εκε πρα! Εχετε δημαρχεο στην πλη σας;
-Να πει στα κομμτια το δημαρχεο. Πο εναι η ταβρνα;
-Να πει στα κομμτια η ταβρνα. Πο εναι τα κορτσια;
-Μια στιγμ! Πο εναι ο Μαγιακφσκη;
-Ο πολυαγαπημνος μας Βολντια;
-'Αμα βρετε τα κορτσια, θα τον βρετε κι αυτν.
-(Γουργουρζοντας) Αγαπητ Βολντια!
-μορφε Βολντια!
-Δε θα με βοηθσεις να μεταφρω αυτ τη καρδρα στη κορυφ αυτο του ψηλο, ψηλο λφου;
ΝΤΕΒΙΝΤ ΜΠΟΥΡΛΙΟΥΚ: Εντξει, αρκετ. Μα, πο εναι; Πρπει να τηρσουμε το χρονοδιγραμμ μας. Θ' αναγκαστομε να ξεκινσουμε χωρς αυτν. Φλοι, συμπολτες, επιτρψτε μου...
-Περμενε!
-Να 'τος, ρχεται!
     Ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ μπανει πνω σ' να σιδηροδρομικ καροτσκι που το σπρχνει νας ΑΧΘΟΦΟΡΟΣ. Φορει καπλο κι να πρσινο αδιβροχο, απ μσα, φορει μια ντονα κτρινη πουκαμσα, χωριτικου στυλ. Κρατει μια μικρ βαλτσα και κοιτει μπροστ με αγωνα.
-Βολντια!
-Δξα τω Θε!
-Τ στο καλ παθες;
-Ετοιμαζμασταν πια ν' αρχσουμε.
ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Ντιβιντ! Βλια! Να 'σαστε επιτλους! Τι κωλομπρδεμα...
ΝΤΕΒΙΝΤ ΜΠΟΥΡΛΙΟΥΚ: Δε πειρζει. λα κτω, δωσ' το μου. Πρπει να ξεκινσουμε τη παρσταση.
ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Δε θα πιστψεις ποτ τι συνβη...
ΧΛΕΜΠΝΙΚΩΦ: Εμαι σγουρος γι' αυτ.
ΝΤΕΒΙΝΤ ΜΠΟΥΡΛΙΟΥΚ: Βισου τρα, Βολντια, βισου.
ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Μα, που εναι το δημαρχεο;
ΧΛΕΜΠΝΙΚΩΦ: Δυστυχς, αυτ η μητρπολη δεν χει δημαρχεο, αλλ, δξα τω Θε, χει ταβρνα. Θα δσουμε τη παρσταση μας al fresco.
ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Τι; Εδ μσα;
ΚΑΜΕΝΣΚΗ: πως βλπεις, η φμη μας χει φτσει εδ πριν απ μας (δεχνει το κοιν). Διακσιοι αγροκοι που περιμνουν να χψουν ,τι τους πομε.
ΝΙΚΟΛΑ ΜΠΟΥΡΛΙΟΥΚ: Στο 'πα, Ντιβιντ, ταν τρλα να συνεχσουμε τη περιοδεα μας σχεδν ς το φθινπωρο. Εμαστε τυχερο που δεν χει ακμα χιονσει.
ΧΛΕΜΠΝΙΚΩΦ: Με τη τχη που χουμε, θα συμβε κι αυτ.
ΚΑΜΕΝΣΚΗ: Και με τη ποισ σου θα βγομε ξω να δομε.
ΑΣΕΓΙΕΦ: Κτω απ το τρελ φεγγρι, Βασλη.
ΝΙΚΟΛΑ ΜΠΟΥΡΛΙΟΥΚ: Με τον Μαγιακφσκη να του ουρλιζει.
ΝΤΕΒΙΝΤ ΜΠΟΥΡΛΙΟΥΚ: Εντξει, ας οργανωθομε. Καμνσκη, θ' αρχσεις με την ομιλα σου για την αεροδυναμικ.
ΚΑΜΕΝΣΚΗ: Αστειεεσαι, Ντιβιντ; Χωρς πνακα και κιμωλα; Πο θα γρψω τις εξισσεις μου;
ΝΤΕΒΙΝΤ ΜΠΟΥΡΛΙΟΥΚ: (Σπρχνοντας τον Καμνσκη προς τα 'μπρος) Κν' τη χωρς εξισσεις!
     Ακογεται ρυθμικ κραυγ: "Φου-του-ριστς! Μαγια-κ-φσκη! Μα-για-κφσκη!" Ο ΚΑΜΕΝΣΚΗ αποσρεται διστακτικ.
ΧΛΕΜΠΝΙΚΩΦ: Φανεται πως θλουν απ τρα τον σταρ μας.
ΝΤΕΒΙΝΤ ΜΠΟΥΡΛΙΟΥΚ: Βολντια, που εσαι; Θα μας λυντσρουν!
     Ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ προχωρε μπροστ, φορντας τη κτρινη πουκαμσα του.
ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: (Απευθνεται στους λλους) Εν πση περιπτσει, πς λγεται αυτ η πλη;(Απευθυνμενος προς το κοιν) Πολτες, συμπολτες του Κοσμογκρντ, γιατ τσι σας αποκαλ, πολτες της πλης του μλλοντος! Εμες, οι Φουτουριστς, ρθαμε σ' εσς για να σας αναγγελουμε τον 20 αινα. Αυτς εναι ο αινας μας, χωρς λουλοδια, χωρς δκρυα, χωρς κηδεες. χουμε τελεισει οριστικ με το μουχλιασμνο πτμα του Ρομαντισμο, με τη σαπλα του Συμβολισμο, με τη δυσωδα της Παρακμς! λα αυτ χουν πια καταργηθε! Δε θα χουμε πια ημφωτα κι ονειροπολσεις, αναστεναγμος και σκις, θα πψουμε ν' αγαπομε τη σφιλη και να λατρεουμε την αυτοκτονα. Δε θα χουμε πια ραβασκια να πηγαινορχονται με τους υπηρτες, οτε μονκλ στην περα, οτε χορος μεταμφιεσμνων, οτε παιχνδια στα χινια. Τποτα πια απ' αυτ το καταρροντα, ειδεχθ, τρεμμενο, βλακδη, φλαρο κατακερματισμνο, λφο απ σκατ του παρελθντος. λ' αυτ τλειωσαν, μ' ακοτε;
     "Στ' νομα της ελπδας, της προδου, της επανα..., χμ! της απδοσης. Δια της παροσης ανακηρσσω τη ταχτητα, το φως, την ισχ, τη δναμη, την ελευθερα, το μλλον! Πολτες, χετε δει ποτ σας μιαν ισχ να χαμογελ; Μιλω σοβαρ. χετε ιδα για τη ποηση του ηλεκτρισμο, την ομορφι των αλληλνδετων μοχλν, τη λαμπρτητα των δασν απ καμινδες ενς εργοστασου, που φγγουν στο νυκτεριν ουραν, διχνοντας τα στρα σα πρβατα, ανογοντας τα ουρνια μ' να μηχνημα οξυγονοκλλησης;
     "Τ σι νθρωποι εστε; Δε βλπετε πως διψω; Δστε μου λγο απ' αυτ, χι, να καθαρ ποτρι παρακαλ, μπρβο παιδ μου, πρε για το κπο σου.
     "Πολτες, πνω στην υγει σας (πνει). Δετε πς εσαστε, βουτηγμνοι στη λσπη ς τα γνατα, βουτηγμνοι στα χρη ς το λαιμ, βουτηγμνοι στο αλκολ ς τα μπονια. τσι δεν εναι;
     "Δστε μου, σας παρακαλ, ακμα λγο, ευχαριστ.
     "Σντροφοι -θλω να πω, αγαπητο μου- αν βρεχε βτκα, δε θα λλαζε οτε ο καιρς, οτε τα προσωπ σας. Εδ, εμαστε απλς ποιητς, μ' να-δυο τσαρλατνους σαν εμνα. Θλετε ν' ακοσετε λγη ποηση; Αγαπητο αγροκοι. Ξεβουλστε τ' αυτι σας ως εξς: (Στρβει το δχτυλ του μεσα στο αυτ και ξεφουσκνει απτομα τα μγουλ του κνοντας θρυβο). Σαν ν' ανογετε σαμπνια.(Απαγγλλει).

Ει
Τζντλεμεν!
Ωραιοπαθες
ατραχοι απ ανοσιοργηματα
σφαγς
αιματοχυσες
και συμφορς

χετε δει
,τι πιο φοβερ υπρχει:
το πρσωπ μου
ταν
εμαι
τελεως ρεμος;

Και νιθω
αυτ το "εμαι"
πολ μικρ για 'μνα
να μη μπορε να με χωρσει.

Εμπρς!
Ποιος μιλει;
Μητρα;
Εσ 'σαι μητρα;
Ο γις σου εναι ωραα ρρωστος!
Μητρα,
η καρδι τουκαγεται!
Να πεις της Λιοδας, να πεις της λιας
τι ο αδελφς τους δε μπορε
να δραπετεσει απ' αυτ τη νεκρικ πυρ.
Κθε λξη
που φτνω
απ το κολασμνο στμα μου
πετγεται ξω
σαν μια γυμν πουτνα
απ φλεγμενο μπορντλο
Δεν μπορες
να πηδξεις ξω απ' τη καρδι σου!

Πνω απ' του χρνου τις βουνοκορφς
ρχεται ο νας που δε βλπει καννας
φρνοντας τελετουργικ
το ακνθινο στμμα της Επανστασης
στο λιμασμνο τος
χλια εννιακσια δεκξι!

Βρσκομαι που βρσκεται ο πνος
χω τον εαυτ μου σταυρσει
σε κθε σταλαγματι
αυτο του ποταμο δακρων
που εναι ο Γαλαξας.
χω καυτηρισει τον οκτο
χλιες Βαστλες χω εκπορθσει
κι ταν, κκκινοι απ' το ξεσηκωμ
θα 'ρθετε να υποδεχτετε το σωτρα σας
ελεθερη θα ξεριζσω τη ψυχ μου
σφυροκοπντας τη θα τη πλατνω
και θα την απλσω
πνω απ' τη παντιρα
των αγνων σας.

     (Θορυβδης αντδραση).
     "Ορστε! Αυτ εναι ο Φουτουρισμς για σας. -Λγη βτκα για τον ποιητ-! Χαρομενοι νθρωπο μου, τ χετε να πετε;

ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΩΝ ΦΟΥΤΟΥΡΙΣΤΩΝ

         
(λοι μαζ)
Εμαστε οι φουτουριστς
προγγελοι ενς γενναου νου κσμου
εμαστε οι φουτουριστς
με σηκωμνες τις λαμπρς ατρμητες παντιρες

Μετρημνες εναι της τυραννας οι μρες
σε λγο τελεινει η βασιλεα της
τα σλια τους γλφουν οι λακδες
και σαν ποντκια εγκαταλεπουνε το θρνο

Μσα στις μπτες τους τρμουν οι Κοζκοι
μπροστ στη μαζικ επλαση
ο λας καβαλει τρα τ' λογα
τρα οι μζες σρνουν το χορ

Πο εναι οι γιο σου Πατερολη
λα σου τα μαχαρια τα 'χουν κλψει
χουν λουφξει περιμνοντας πτε να κψουν
και τις εννι μακριες ζως σου

Το μλλον χει γραφτε στον ουραν
με γρμματα λαμπρ και πρινα
ταν η λευτερι κι η αλθεια αναγγλουν
το τλος κθε αυτοκρατορας (απ την αρχ)

     Ανεμζουν κτρινες σημαες, κουνιονται κτρινα μαντλια. Ακογεται να διαπεραστικ σφριγμα, που συνοδεεται απ να ακμα ηχηρτερο χορωδιακ "Ο Θες σζοι τον Τσρο". Μπανουν οι ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΙ, ντυμνοι σα ΚΟΖΑΚΟΙ, κραδανοντας κνοτα κι αστυνομικ κλομπ. ΟΙ ΦΟΥΤΟΥΡΙΣΤΕΣ διασκορπζονται γργορα. Ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ βρσκεται μνος, παγιδευμνος απ να ντονο φως, καθς η υπλοιπη σκην σκοτεινιζει. Οι ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΙ τον δνουν πισθγκωνα.

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Βλια, Ντιβιντ... περιμνετε! χει γνει κποιο λθος...

     Τα φτα σβνουν.

Σκην ΙΙΙ
     Φωτζεται το πνω μρος της σκηνς, δεχνοντας μαρα κγκελα πνω σ' να γκρι φντο. Ακογεται ο ρυθμικς χος απ μπτες που πλησιζουν, χτυπον τα τακονια στο πτωμα σταματντας κι απομακρνονται. Φωτζεται το κτω μρος της σκηνς, δεχνοντας τον ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ μνο του, με στλη κρατουμνου. Κρυνει. Η σκην εναι δεια. Ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ βγζει να ξεροκμματο απ' τη τσπη του. Το κοιτζει για ρα, αφαιρε κτι απ' αυτ προσεκτικ και το δαγκνει στην κρη. Μασει με μια ανμεικτη κφραση πνου, αηδας κι ευγνωμοσνης.
ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Τα δντια μου χλασαν εδ μσα. Δε θα ξαναχαμογελσω πια. Αυτ εναι η απφαση για το νο χρνο. (Ψχνει τα ολα του με τη γλσσα).Τους βλπεις στα καφενεα, να γλφουν πντα τα ολα τους. Αφνουν να-να τα δντια τους πνω σε κικ με ρομι. Κικ με ρομι... (Ελγχει πιο προσεκτικ δντια κι ολα και φτνει). Χλασαν και τα μτια μου. Ηλιαχτδες, μικρς μορφες ηλιαχτδες, πο εσαστε γλυκις μου; Σας εδα χθες... χθες ταν; Τ πει να πει χθς; Ρωσα, εσαι τσο απραντη! (Ανογει πλατι τα μπρτσα). 'Απειρα πλοτη μσα σ' να μικρ δωμτιο. (Τα μπρτσα πφτουν τονα στα πλευρ, παζει με τα κουμπι της πουκαμσας του). 'Απειρα κικ με ρομι... Πεταλοδες! Κοτα, χιλιδες! Κοκκινοκτρινες, κοκκινμαυρες... Ω, πσες εναι! Καθστε στους μους μου, γλυκις μου, καθστε σαν γγελοι, υπρχει χρος για λες σας. (Κλενει εκστατικ τα μτια, ανογει τα μπρτσα, γουβνει τις παλμες). Καθστε πνω στα μπρτσα μου, ελτε στα χρια μου, καθστε στα μτια μου, στα μαλλι μου. Φωτστε με σαν αστερισμ... Ω, εμαι Θες, λα μου τ' αγγελκια χτυπον τα φτερ τους στο πρσωπο μου... Μην ανησυχετε, γλυκις μου, δε θα σας πειρξει αυτ η μικρ φωττσα. (Τεντνει μπροστ τα χρια). Αυτ η ωραα φωττσα, κτω ακριβς απ μας... αυτ τα φρσκα αβγ που μας φρνουν... αυτ τα μικρ κικ με ρομι... Χα, χα, χα, μη με γαργαλτε, χι κτω απ τη μτη, δε βλπετε τι τα μπρτσα μου χουν γεμσει, μη με κνετε να φτερνιστ, χι, χι, σας παρακαλ... (Κουνει θυμωμνα την κρη της μτης του, κρατντας πντα τη προηγομενη στση. Χαλαρνει, χαμογελει μακρια). Αχ, Ρωσα, εσαι τσο μεγλη. (Ανογει ξαν τα μπρτσα). Βλπεις μαμ, ο Βολντια δε ξστηκε καθλου για να ολκληρο λεπτ...
     Ακογεται μια σφυρχτρα. Ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ στκεται αμσως προσοχ και βγζει το σκοφο του, αποκαλπτοντας να κεφλι ξυρισμνο. Ακογεται να γυρζει να κλειδ στη κλειδαρι μιας πρτας. Ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ τρμει απ το κρο. Σιωπ. Ακογεται το κλειδ να ξαναγυρζει στη κλειδαρι. Τα φτα σβνουν τελεως. Ακογεται ο χος απ λλες κλειδαρις, λο και πιο μακρινς.Ενα δυνατ φως που πφτει απ ψηλ, τον δεχνει να κθεται σταυροπδι στο κντρο της σκηνς, με το πρσωπο ακμα σφιγμνο. Τινζει αμσως το κεφλι προς τη κατεθυνση του φωτς. Καθς το φως χαμηλνει σταδιακ, αρχζει να τρμει σγκορμος.
     Τα φτα σβνουν
.

Σκην ΙV
     Ακογονται δυνατο κανονιοβολισμο, εκρξεις χειροβομβδων κλπ., εν παρλληλα το κοιν βλπει γργορα εναλλασσμενα αποσπσματα ταινιν με σκηνς απ χαρακματα. Τα φτα ανβουν, δεχνοντας να πολμορφο θαμα. Στ' αριστερ, γρω απ να μικρ τραπζι, κθονται οι ΧΛΕΜΠΝΙΚΩΦ και ΜΠΟΥΡΛΙΟΥΚ, που φανονται εξουθενωμνοι. Πσω, κθονται τρεις ΧΑΦΙΕΔΕΣ σε τρα διαφορετικ τραπζια, φορντας πανομοιτυπες καπαρντνες και διαβζοντας εφημερδα. Το καλτερο τραπζι εναι κατειλημμνο απ ναν ΜΑΥΡΑΓΟΡΙΤΗ, που δχεται τις περιποισεις λακδων και πορνν.
     Υπρχουν επσης τρεις ΒΕΤΕΡΑΝΟΙ, νας κουτσς, λλος κουλς κι ο τρτος με τρυπανισμνο κρανο. Στ' λλα τραπζια, κθονται παχτες τυχερν παιγνιδιν, χαρτοπαχτες κλπ. Στο τοχο, κρμονται εικνες του ΝΙΚΟΛΑΟΥ και της ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΣ, καθς και μια μεγαλτερη απεικνιση του ΡΑΣΠΟΥΤΙΝ. Υπρχουν επσης αφσες σχετικς με το πλεμο. Το εμπριο ανθε. Ο ΤΑΤΛΙΝ κθεται μαζ με την ομδα του ΕΣΕΝΙΝ, σχεδιζοντς τους συχα.
     Μπανει ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ. Εναι κομψ ντυμνος, κρατ να μπαστουνκι και χει απ μια κοπλα στο κθε μπρτσο του. Κθεται στο τραπζι των ΧΛΕΜΠΝΙΚΩΦ και ΜΠΟΥΡΛΙΟΥΚ, αλλ σπρχνει την καρκλα του πιο μπροστ απ τις δικς τους.
ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Ντιβιντ, Βλια!

ΜΠΟΥΡΛΙΟΥΚ: Βολντια!

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Δετε τι δρα σας φερα (Δεχνει τις κοπλες). Τ πνετε; (Γεμζει να ποτρι για τον εαυτ του και το αδειζει μεμις). Κατευθεαν απ το ποτμι, ε; Πουλστε το στους Γερμανος και θα κερδσουμε τον πλεμο σε τριντα μρες. (Κοιτζει προς την εικνα του ΡΑΣΠΟΥΤΙΝ μ' αηδα). Πουλστε τον κι αυτν και θα κερδσουμε σε δκα μρες. (νας απ τους ΧΑΦΙΕΔΕΣ ακουμπει την εφημερδα του στο τραπζι και κοιτζει προς τον ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ. νας λλος απ τους ΧΑΦΙΕΔΕΣ ακουμπει πιο αργ τη δικ του εφημερδα στο τραπζι και σημεινει κτι σ' να σημειωτριο).

ΜΠΟΥΡΛΙΟΥΚ: Βολντια, σε παρακαλ!

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Ξρω, ξρω. Αγπα τον πλησον σου. (Στρεφμενος προς το ΔΕΥΤΕΡΟ ΧΑΦΙΕ). Το κατλαβες αυτ, κτρωμα; Αγπα τον πλησον σου ως εαυτν. (Στρφεται με θερμ προς τη μια απ τις κοπλες). Αγαπ τον πλησον σου ως εαυτν. (Γνφει προς τον Εσνιν) Μια και μιλμε για εχθρος, βλπω κποιον εξχοντα κνω λθος;

ΜΑΥΡΑΓΟΡΙΤΗΣ: Ποιος εναι αυτς που δυσφημε την πατρδα;

     νας απ τους ΒΕΤΕΡΑΝΟΥΣ σωριζεται σιωπηλ στο πτωμα.

ΕΣΕΝΙΝ: (Σηκνεται ρθιος). Επιτρψτε μου να σας παρουσισω το μεγλο εθνικ μας ποιητ, Μαγιακφσκη. (Υποκλνεται). Σντροφε, τα σβη μου.

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: (Με μια χυδαα χειρονομα). Ανταποδδω.

ΜΑΥΡΑΓΟΡΙΤΗΣ: Εθνικς ποιητς; Ποιητ, μπορες σως ν' απαγγελεις ορισμνους αξιοπρεπες στχους, πως το "Ο Θες σζοι τον Τσρο";

     Ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ πλησιζει στο τραπζι του ΜΑΥΡΑΓΟΡΙΤΗ, παρ τις προσπθειες των ΜΠΟΥΡΛΙΟΥΚ και ΧΛΕΜΠΝΙΚΩΦ να τον συγκρατσουν. Λγω του ψους του, εναι προφανς τι υπερβανει κατ πολ, οτιδποτε ταν τοιμος να αντιμετωπσει ο ΜΑΥΡΑΓΟΡΙΤΗΣ.

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Κι σως να θλεις να πεις το πατριωτικ σου λογδριο και να δσεις να αξιοπρεπς γεμα σ' να φαντρο. Σντροφε (φωνζει τον πεσμνο ΒΕΤΕΡΑΝΟ, που κθεται ασταθς, τσι πως τον βαλαν στην καρκλα του), αυτ η καλ ψυχ θα σου προσφρει το βραδιν σου φαγητ. Γκαρσνια, ελτε, οδηγστε τον στο φαγοπτι! (Οι ΣΕΡΒΙΤΟΡΟΙ διστζουν, δεν κνουν τποτα). Τ, δεν υπρχει βοθεια για ναν ανπηρο; (Προς τον ΕΣΕΝΙΝ) Σεργκι Σεργκγιεβιτς, τ λες; Ενα χρι βοηθεας για τη Πατρδα;

ΕΣΕΝΙΝ: (Διστζει, αλλ τελικ συγκρατεται, χαμογελντας) Αυτ εναι το δικ σου κμμα, Βλαντμιρ Βλαντμιροβιτς. Εγ εμαι ποιητς, δεν ανακατεομαι με τη πολιτικ. Γιατ δε ζητς βοθεια απ τους φλους σου;

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Σωστ, μη βγλεις τποτα απ την πολτιμη ρσικη βρμα των νυχιν σου, Σεργκι Σεργκγιεβιτς. Τ, δεν υπρχουν πατριτες εδ μσα; Εντξει, θα τα καταφρουμε μνοι μας!

     Οι ΧΛΕΜΠΝΙΚΩΦ και ΜΠΟΥΡΛΙΟΥΚ χουν σηκωθε και κρατνε τον ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ, παρ τις διαμαρτυρες του.

ΜΠΟΥΡΛΙΟΥΚ: Τρελθηκες, Βολντια;

ΧΛΕΜΠΝΙΚΩΦ: Αυτ το μρος εναι γεμτο χαφιδες. Κτσε κτω και σταμτα να το κνεις θμα.

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: (Προς το ΒΕΤΕΡΑΝΟ) Σντροφε! Σντροφε...

     Σ' να νεμα του ΜΑΥΡΑΓΟΡΙΤΗ, οι ΧΑΦΙΕΔΕΣ βγζουν ξω τους ΒΕΤΕΡΑΝΟΥΣ. Ο ΒΕΤΕΡΑΝΟΣ του ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ χει πσει με το πρσωπο πνω στο τραπζι του. Μεταφρεται ξω απ δυο σερβιτρους.

ΜΑΥΡΑΓΟΡΙΤΗΣ: Βλε το λογαριασμ τους στο δικ μου!

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: (χει οδηγηθε πσω στο τραπζι του). Ο λογαριασμς τους χει δη μπει στο δικ σου, σντροφε, αλλ θα χρειατε να δσεις το τομρι σου για να ξεπληρσεις.

ΜΑΥΡΑΓΟΡΙΤΗΣ: Τι δυσρεστος νθρωπος. Και πολ απρεπς. (Προς τον ΕΣΕΝΙΝ) Καλ μου νθρωπε, εσαι ποιητς, επες; Για ν' ακοσουμε λγους στχους απ σνα. (Γνφει στους ΣΕΡΒΙΤΟΡΟΥΣ να εφοδισουν το τραπζι του ΕΣΕΝΙΝ με ποτ).

ΕΣΕΝΙΝ: (Νιθοντας απχθεια απ την λη σκην, αλλ αποδεχμενος το θραμβ του επ του ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ). χι, ευχαριστ, δε νομζω ... κποια λλη στιγμ, σως.

     λοι οι θαμνες του καφενου, εκτς απ τους χαρτοπαχτες (που εναι απορροφημνοι απ τις δουλεις τους), φωνζουν: "Εσνιν! Εσνιν!" Ο ΕΣΕΝΙΝ υποχωρε με μετριοφροσνη και απαγγλει:

Ναι τσι ταν γραφτ.
Για πντα να 'χω απαρνηθε
σπτι και χωρφια
και ποτ πια να μη θροσει
πνω απ' το κεφλι μου
γαλνιος ο κματισμς της λεκας.
Χμω θα σωριαστε η παλι καλβα
πει καιρς που πθανε ο σκλος
κι εγ εμαι καταδικασμνος να πεθνω
σε κποιον απ' τους ανεμοδαρμνους
δρμους της Μσχας.
Και μως θα μ' αρσει
Καταλασπωμνος, καταραμνος
βρωμντας και ζχνοντας
σκεπασμνος απ σωρος φρσκου χιονιο.

Αποχαυνωμνη κοιμται η Ασα
στους χρυσωμνους τρολους της
και πως λμπει το φεγγρι
ο διβολος μνο ξρει πως γυαλζουν.

Με κρεμασμνο το κεφλι
παραπατ στο καλντερμι
μχρι τη γνριμη ταβρνα.
Χαμς και ουρλιαχτ σ' αυτ την τργλη
κι λη τη νχτα ς το πρω
θα φτνω τους στχους μου
στη ποδι κθε πουτνας
απολαμβνοντας το θαυμασμ
κλεφτν κι λλων χειρτερων.

Βροντοχτυπει η καρδι μου,
πει να σπει το κεφλι μου
σπου μια κραυγ σρνεται
απ' τα κατξερα και πυρωμνα χελη:
"Εμαι κι εγ νας απ' τους χαμνους
δεν χει επιστροφ
για το καταραμνο".

Χμω θα σωριαστε η παλι καλβα
πει καιρς που πθανε ο σκλος
κι εγ εμαι καταδικασμνος να πεθνω
εδ, μσ' στην ταβρνα "Η Μσχα"!

     (Παρατεταμνα χειροκροτματα).

ΜΑΥΡΑΓΟΡΙΤΗΣ: (Επικροτντας θορυβωδς). Μπρβο! Μπρβο! Να τι αποκαλ πραγματικ ποηση.

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: (Περιμνοντας σιωπηλ, σπου να σταματσουν οι επευφημες). Φανεται πως κερδζεις καθημεριν νους θαυμαστς, Σεργκι Σεργκγιεβιτς.

ΕΣΕΝΙΝ: Κι εσ νους φλους.

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Καλτερα ττοιους φλους παρ ττοιους θαυμαστς.

ΕΣΕΝΙΝ: Υπρχει η ννοια "πρα πολλο φλοι", Βλαντμιρ Βλαντμιροβιτς. Υποδηλνει λλειψη τακτ.

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: πως υπρχει κι η ννοια "πρα πολλο θαυμαστς". Υποδηλνει λλειψη καλο γοστου. (Κοιτζει προς το ΜΑΥΡΑΓΟΡΙΤΗ). Για να μη πω λλειψη ευπρπειας.

ΤΑΤΛΙΝ: Μαγιακφσκη! Τ θα λεγες για κτι δικ σου;

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Τατλν. Δεν εμαι ο κατλληλος νθρωπος γι' αυτ.

ΤΑΤΛΙΝ: Δεν το νομζω. Η Ρωσα εναι τσο μεγλη, στε μπορε να χει δυο ποιητς. Τ λες;

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: χι, σ' ευχαριστ. Μυρζει υπερβολικ αλκολ εδ μσα.

ΕΣΕΝΙΝ: (Θιγμνος) Δεν εμαι υποχρεωμνος να επιλγω το ακροατριο μου, Βλαντμιρ Βλαντμιροβιτς και να εμαι μλος κποιας σπερας για να τους ωθ να με χειροκροτσουν. Ο λας μ' ακολουθε, θλει να μ' ακοει.

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Θλει να σε κοιτζει, εννοες, μ' αυτ το ψευτο-χωριτικο στυλκι σου. Ποιν θαρρες τι κοροδεεις;

ΜΠΟΥΡΛΙΟΥΚ: (Ακουμπντας το μπρτσο του ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ). Βολντια, αρκετ.

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Τ εναι αρκετ; Για το φλο μας απ εδ, τη βδλα, τη πρησμνη απ το αμα της Ρωσας, τ εναι αρκετ γι' αυτν; Και για τον λλο φλο μας, το μωρολγο, που τραγουδ κατ' εντολν, το δισημο εθνικ μας καναρνι, που θλει να συνοδεει με χαβιρι το φτην αλκολ που πνει, τ εναι αρκετ γι' αυτν; Τι ωραο ζευγρι που εσαστε. Εχετε δει ποτ πιο ευτυχισμνο ζευγρι;

ΕΣΕΝΙΝ: Η Ρωσα εναι δικ μου, το καταλαβανεις αυτ, δικ μου... εσ εσαι Αμερικνος.

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Μα, σε παρακαλ, πρε τη. Βουτρωσε μ' αυτ το ψωμ σου!

     λοι σοι κθονταν στα δυο τραπζια σηκνονται και μνουν εντελς ακνητοι. Οι τρεις ΒΕΤΕΡΑΝΟΙ επιστρφουν αρτιμελες, φορντας χωριτικα ροχα και χορεουν τρεπκ κατ μκος της σκηνς, παζοντας παρλληλα ακορντεν. Τα φτα σβνουν.

Σκην V

     Ακογεται να βιολ να παζει να σντομο, μελαγχολικ κομμτι. Τα φτα ανβουν. Το διαμρισμα των ΜΠΡΙΚ: Ο ΟΣΙΑ, η ΕΛΣΑ, η ΛΙΛΗ. Υπρχει νας καναπς με μαξιλρια, να τραπζι για τσι, καρκλες. Διακσμηση μικροαστικ, αλλ με μια μποεμικ ντα (γιαπωνζικες βεντλιες κλπ.). Ετοιμζεται τσι.

ΕΛΣΑ: Ξρω τι λνε γι' αυτν, πως εναι κομμουνιστς, πως ανακατεεται σε καυγδες κι τι προκαλε κσμο, αλλ στη πραγματικτητα δεν εναι καθλου τσι. Εναι πολ ευγενικς και πολ θλιμμνος. Και σβεται τους λλους.

ΛΙΛΗ: Δε με νοιζει αν εναι κομμουνιστς. Εναι φουτουριστς, πργμα που σημανει πως εν' αλτης. Τον εδαμε κι αυτν και το κσμο του. Εν' απλ κακγουστο. Αυτ που 'πε στον Μπλμοντ -γιατ δεν ρχεσαι στο τραπζι ενς ντρα- κι στερα να τον προσβλει κατμουτρα. Υποθτω πως θα κνει το διο και μ' εμς. Δε καταλαβανω γιατ επμενες να τον καλσουμε εδ.

ΟΣΙΑ: λα, τρα, Λλη, σε τ μπορε να μας πειρξει; Εναι απλ να παιδ με υπερβολικ σωματικ ανπτυξη. Βοηθ την λσα στις δουλεις και της κρατ το χρι σα σχολιαρπαιδο. Πιθαντατα, αυτ που χρειζεται εναι να βαθ πιτο σοπα. Εξλλου, λοι μιλονε γι' αυτν. Εσ σουν αυτ που επε τι δε θα 'ταν κακ να δεχμαστε κσμο σε τακτικ βση. Ε, απ κπου πρπει να ξεκινσεις. Γιατ χι απ τον Μαγιακφσκη; Ξρω πολλος που θα 'θελαν να 'λεγαν τι τον τσαν με τη σοπα τους.

ΕΛΣΑ: Λλισκα, θα του φερθες ευγενικ, τσι;

ΛΙΛΗ: Να θυμσαστε πως δεν ταν δικι μου ιδα. (Προς τον ΟΣΙΑ). Δε πας καλτερα ν' ανακατψεις τη σοπα;

     Ακογεται νας θρυβος στο κατφλι της εξπορτας. Η ΛΙΛΗ και η ΕΛΣΑ κθονται βιαστικ στον καναπ, τακτοποιντας τα ροχα τους. Ο ΟΣΙΑ παρνει πζα. Ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ μπανει μσα, αλλ στκεται στο κατφλι. Πφτει μια αμχανη σιωπ. Ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ βγζει να σημειωματριο απ την τσπη του, το ξεφυλλζει, το βζει πσω στη θση του. Απαγγλει δυνατ:

Μαρα!
'Ασε με να μπω, Μαρα
Δε μπορ να στκομαι σ' αυτος τους δρμους.
χι;
Θα περιμνεις
σπου τα μγουλ μας να κρεμσουν
σ' να ξεδοντιασμνο μορφασμ
μα δε μπορες να δεις,
Μαρα,
πως χουμε αρχσει κιλας να κυρτνουμε;
Αγπη μου,
μη σε φοβζουν
τα εκατομμρια αγνν ερτων
πσω μου σρνω σα χινι βρμικο
μια ουρ κομτη απ αγπες μζερες
που στεφαννουνε το μτωπ μου
καθς περνω.

Μαρα!
Θα φυλω τ' νομ σου
σα ποιητς που βρκε
μια λξη μεγαλπρεπη πως "Θες"
και μεσ' στη νχτα τη κρατει
τρμοντας μη τη χσει .
Δεν εμαι παρ νας ντρας
που ζητει το κορμ σου
πως ο χριστιανς ζητει, απλ,
Δος ημν σμερον
Τον ρτον ημν τον επιοσιον.
μουν κι εγ
κποτε νας γγελος
σπου ο Παντοδναμος
μου 'δωσε να ζευγρι χρια
σαν αυτ εδ
κι να κεφλι σα του καθενς
για να σκβει και να κλαει και να φιλει.

Μαρα!
Παρακαλ τον ουραν
να με αφσεις να 'μπω.
Κανες δεν ακοει.
Το σμπαν κοιμται.
Κατστικτο απ' τα τσιμπορια των στρων,
το πελριο αυτ του
ακουμπει στο 'να του πδι.
Μοναχς περπατ
κεραυνοβολντας το κσμο
με τη δναμη της φωνς μου,
μορφος, θνητς,
εικοσιδο χρονν.

     Οι ΜΠΡΙΚ εναι αρχικ αμχανοι, αλλ στο τλος χειροκροτον μ' ενθουσιασμ. Μλις τελεινει, ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΙ κθεται δπλα στη ΛΙΛΗ.

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Θα μποροσα, παρακαλ, να 'χω να φλυτζνι τσι;

     Η ΛΙΛΗ το σερβρει.

ΟΣΙΑ: Εναι... εναι εξαρετο! Βλαντμιρ Βλαντμιροβιτς, τα συγχαρητρι μου. Τι θαυμσιο, εκπληκτικ ποημα. Εσαστε ο ποιητς της γενις μας, δε χωρε αμφιβολα. Οι εικνες, σου κβουν πραγματικ την ανσα. Μπορ να δω, σας παρακαλ; (Ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ του δνει το σημειωματρι του). Χμ, ναι. Χμ, ακοστε αυτ εδ. "Μια λξη μεγαλπρεπη πως "Θες". Τι ζστη και τι φρεσκδα, τι πρωτοτυπα. Ακοστε το ρυθμ αυτν εδ: "Το σμπαν κοιμται... Κατστικτο απ' τα τσιμπορια των στρων... στο να του πδι." Η προσωδα, ξρεις, ο ρυθμς. Ποιος θα το σκεφτταν ποτ... εδ, βλπετε, κι εδ... Χμ, ναι. Ναι, ναι. Πολ καλ. Εξαιρετικ. Αρκετ αναπντεχο.

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: (Δεχνοντας μεγλη προσοχ στη ΛΙΛΗ). Ωστε σας αρσει, Οσιπ Μαξμοβιτς;

ΟΣΙΑ: Αν μου αρσει; Βλαντμιρ Βλαντμιροβιτς, σας μιλω πολ ειλικριν, εστε νας πολ μεγλος ποιητς. Θα παραμνατε πολ μεγλος ποιητς ακμα κι αν δεν ξαναγρφατε οτ' να στχο.

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Εστε πολ ευγενικς. Ωστσο, του λεπει ακμα κτι.

ΟΣΙΑ: Του λεπει; Τ του λεπει;

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Μπορ να το δω, σας παρακαλ; Του λεπει το πιο σημαντικ: η αφιρωση. (Προς τη ΛΙΛΗ). Μπορ να το αφιερσω σ' εσς; (Δε περιμνει την απντησ της). "Στη Λλη Γιορεβνα Μπρικ". Ορστε. Ζουκφσκι 42, Πετροπολη, 15 Ιουλου του σωτηρου τος 1915, 3.15 το απγευμα. Ορστε. Τρα εναι τοιμο.

ΛΙΛΗ: Εμαι ββαιη πως εναι πολ ευγενικ εκ μρος σας. Εναι... εναι να πολ ωραο ποημα. Αλλ, αυτ η Μαρα... δε θα 'πρεπε να 'ναι δικ της το ποημα; Εναι πολ παρξενο, νομζω, ν' αφιερνετε σε μια γυνακα το ποημα που 'χετε γρψει για κποια λλη. Ειλικριν, δε καταλαβανω τι γυρεω εγ σ' αυτ το ποημα.

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Κνετε λθος, Λλη Γιορεβνα. Μου επιτρπετε να σας αποκαλ Λλη; Δεν υπρχει λγος να εμαστε τσο τυπικο μεταξ μας. Η Ελσα κι εγ εμαστε φλοι απ παλι. Και νιθω δη φλος μαζ σας (δεχνει τον ΟΣΙΑ και τη ΛΙΛΗ) κτι παραπνω απ φλος. Οσο για το ποημα, υπρχουν πολλς γυνακες μσα του. Μια απ' αυτς λεγταν Μαρα, ναι, αλλ υπρχει και μια Σνια και μια Τνια. Δεν υπρχει λγος ν' ακοσετε λα τ' λλα ονματα. Αλθεια, εναι για λες τις γυνακες που χω ς τρα γνωρσει. Εναι για τη Γυνακα. Κι τσι, δωσα σ' λες τους να συλλογικ νομα: Μαρα. Αλλ, δεν υποσχθηκα ποτ το ποημα σε καμα απ' αυτς. Ως τρα, το ποημα δεν ανκε ποτ σε καμα και τρα ανκει σ' εσνα. Βλπω τι εσ σουν αυτ που με ενπνευσε απ' την αρχ. Γι' αυτ, σε παρακαλ, πρ' το, δεν χει πουθενα αλλο να πει.

ΛΙΛΗ: Αυτ εναι πολ κολακευτικ, Βλαντμιρ Βλαντμιροβιτς κι εμαι ββαιη τι το εννοες αυτ που λες. Ισως, μως, να βρεις αριο κποια καταλληλτερη και να μετανισεις που 'χεις δσει το ποημα σου σε κποια που μλις γνρισες, τσι δεν εναι;

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Αντθετα, Λλη Γιορεβνα -Λλη- το ποημα αυτ εναι γραμμνο για σνα κι εμαι σγουρος τι σε ξερα ανκαθεν.

ΟΣΙΑ: Λλια, νομζω τι θα μποροσες να δεχτες μια ττοια τιμ με πιο καλ διθεση, τσι δεν εναι; Ο Βλαντμιρ Βλαντμιροβιτς εναι νας νθρωπος που τιμ το λγο του, εμαι ββαιος γι' αυτ. Αυτ το ποημα εναι θαυμσιο. Τ' νομ σου θα περσει στη ρσικη λογοτεχνα.

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: (Παρνοντας το χρι της ΛΙΛΗ και κοιτζοντς την κατματα). Σε παρακαλ, Βολντια. Ολοι με φωνζουν Βολντια.

ΟΣΙΑ: Αυτ εναι ειδικ περσταση. Ελσα, πο 'ναι το καλ κκκινο κρασ; Ας βγλουμε τα γλυκ.

     Ο ΟΣΙΑ κι η ΕΛΣΑ βγανουν. Ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ πλησιζει περισστερο τη ΛΙΛΗ, ψιθυρζοντς της. Εναι τοιμοι να φιληθον. Τα φτα χαμηλνουν, αφνοντας να μνο προβολα, που τελικ σβνει κι αυτς.

Σκην VI

     Το φως ενς προβολα υψνεται αργ, αποκαλπτοντας τον ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗ ΤΟΥ ΤΣΙΡΚΟΥ να κθεται σ' να σκαμν, στ' αριστερ της σκηνς. Καθς μιλ, το κντρο τη σκηνς φωτζεται βαθμιαα (εν το φως που πφτει πνω στον ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗ χαμηλνει σιγ-σιγ), αποκαλπτοντας τον ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ να 'ναι ξαπλωμνος πνω απ τη ΛΙΛΗ, σ' να βθρο. χει το κεφλι πεσμνο και τα μπρτσα απλωμνα μπροστ, εν η ΛΙΛΗ χει το κεφλι ακουμπισμνο πσω και τα χρια δπλα στα πλευρ. Μνουν εντελς ακνητοι σ' αυτ τη στση.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΣ ΤΟΥ ΤΣΙΡΚΟΥ: τσι, ο Μαγιακφσκη ερωτετηκε... αλλ ερωτετηκε πραγματικ, πως το πεινασμνο παιδ που γαντζνεται στο στθος της μνας του, πως κποιος που 'ναι αντικεμενο γενικς λατρεας επιστρφει την αγπη που δχεται, στο μνο νθρωπο που τον περιφρονε, πως ο καρδος εγωπαθς ρχνεται στα πδια κποιου λλου για να θαυμσει τη δκη του πτση, δηλαδ με μια βιασνη τυφλ, μοιραα, ακρεστη, τερστια.
     "Μια ττοια αγπη, η αυτοεγκατλειψη ενς ανκανου γι' αγπη ανθρπου, δε μποροσε παρ να 'ναι απλυτη. Ο Μαγιακφσκη γαντζθηκε πνω της σα το πνιγμνο που γαντζνεται σ' να κομμτι ξλο στη μση του ωκεανο. Και, κατ' επκταση, ταν εντλει ειλικρινς. σο για τον Οσιπ Μαξμοβιτς, ταν αρκετ ικανοποιημνος που 'χε απαλλαγε απ τις συζυγικς του υποχρεσεις, ταν η τλεια βοθεια για μια παρτδα μπριτζ.
     "σο για τη Λλη, που 'ταν γεννημνη για να φλερτρει κι ξερε απολτως πς πρεπε να χειριστε το λο ζτημα: Η αγπη περνοσε απ πνω της σα χεμαρρος χρυσο που δεν φηνε πσω του μτε να καπκι.


Σκην VII

     Ο ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΣ ΤΟΥ ΤΣΙΡΚΟΥ παει να φωτζεται. Ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ κι η ΛΙΛΗ παραμνουν μισοφωτισμνοι. Ακογεται νας χτπος σε μια ξλινη σανδα και, με συνοδεα κατλληλης μουσικς, αρχζει η ταινα. Ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ πηδει κτω απ το βθρο κι αμσως μπανει εκατρωθεν της σκηνς μια μικρ ομδα ηθοποιν και τεχνικν. Ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ τους δνει ζωηρ οδηγες, σε παντομμα. σο προχωρε η ΤΑΙΝΙΑ, ενοχλεται λο και περισστερο απ τις τεμπλικες αντιδρσεις τους κι απ την αδυναμα τους να συλλβουν τις προθσεις του. Στο τλος, το μισ χρνο υποδεται τον διο του τον εαυτ και την υπλοιπη ρα τσακνεται με τους λλους.

     Η ΛΙΛΗ σηκνεται αργ απ το βαθρο, σα να ξυπν απ ναν αναπαυτικ υπνκο και κνει τη τουαλτα της. Τη βλπουμε σε κοστομι μπαλαρνας. Μλις τελεισει τις ετοιμασες, κθεται ρθυμα, περιμνοντας την ατκα της και παρακολουθντας χαλαρ την εξλιξη της ΤΑΙΝΙΑΣ.

     Οι σκηνς της ΤΑΙΝΙΑΣ εναλλσσονται γργορα, χωρς διακοπ, εκτς απ τα συνεχ παρπονα του ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ στους ηθοποιος και τους τεχνικος. Εκτς απ τις περιπτσεις που υπρχουν διαφορετικς υποδεξεις, η δρση εκτυλσσεται κτω απ να φως που τρεμοσβνει, μιμομενο την εικνα των ταινιν του βωβο κινηματογρφου.


Ι. Ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ, με καπαρντνα, δχεται τις επιπλξεις της γυνακας του, μιας μγαιρας που φορ τσουκλια και τηγνια στη θση της καρδις, και τις κοροδες του ΦΙΛΟΥ του, που στη θση της καρδις χει τραπουλχαρτα κι να μπουκλι, εν τον απωθε μια ΤΣΙΓΓΑΝΑ ΠΟΡΝΗ, της οποας προσπαθε να ζωγραφσει το πορτρατο και της οποας η καρδι φανεται τελικ να εναι να σακολι κρματα.


ΙΙ. Ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ τρχει στο δρμο και, βλποντας μια αθουσα κινηματογρφου, μπανει μσα. Κατεβανει μια οθνη κι αρχζει να προβλλεται μια ταινα, που η ΛΙΛΗ υποδεται μια μπαλαρνα. Ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ ερωτεεται αμσως την εικνα της και, μετ το τλος της ταινας, χειροκροτε δυνατ τη λευκ οθνη. (Αυτς εναι ο πρτος χος που ακογεται ηθελημνα στη σκην VII, εκτς απ τη μουσικ. Ταυτχρονα, τα φτα παουν να τρεμοσβνουν). Προς μεγλη χαρ του, η εικνα εμφανζεται ξαν και μσα απ την οθνη βγανει η δια η ΛΙΛΗ. Φεγουν μαζ (τα φτα αρχζουν πλι να τρεμοσβνουν), αλλ η εκενη ταρζεται απ τη κυκλοφορα του δρμου. Γυρζει πσω, μπανει ξαν μσα στην οθνη κι εξαφανζεται, αφνοντας ναν απελπισμνο και σαστισμνο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ να στκεται μπροστ στην δεια οθνη.


ΙΙΙ. Ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ, παραληρντας σχεδν απ πνο, εναι κλινρης.Ενας ΓΙΑΤΡΟΣ του γρφει φρμακα και μια υπηρτρια του τα φρνει μσα σ' να τερστιο μπουκλι. Η ετικτα του μπουκαλιο πφτει στο δρμο κι η υπηρτρια το τυλγει με μια σκισμνη αφσα της ΛΙΛΗ. Ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ απαιτε να κρεμσουν την αφσα στο τοχο του δωματου του. Η ΛΙΛΗ βγανει ξαν μσα απ την αφσα (τα φτα παουν να τρεμοσβνουν) κι ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ πετγεται με φρα πνω, θεραπευμνος. Χειρονομντας υπερβολικ, περιγρφει την ευλογημνη ζω που τους περιμνει στο μλλον.


ΙV. να εξοχικ σπτι. Ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ προσπαθε να ψυχαγωγσει τη ΛΙΛΗ, δεχνοντς της τις ομορφις του δσους και προσφροντς της ροχα και μαργαριτρια, αλλ' αυτ εκδηλνει ντονη επιθυμα για την οθνη. Σκζοντας να τραπεζομντηλο, το καρφνει στο τοχο, παρνοντας διφορες πζες και κνοντας βηματκια πρα-δθε. Ικετεει το ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ να της φρει μιαν αληθιν οθνη κι αυτς φεγει απρθυμα.


  1. V. Εμφανζεται ξαν η ΤΣΙΓΓΑΝΑ ΠΟΡΝΗ κι απ ζλεια μαχαιρνει τη ΛΙΛΗ. Οταν επιστρφει ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ, βρσκει μνο την αφσα της ΛΙΛΗ, μ' να μαχαρι καρφωμνο στη θση της καρδις. Η τσιγγνα προσπαθε να τον φλερτρει, αλλ' αυτς τη διχνει και προσπαθε ν' αγκαλισει την αφσα με ττοιο τρπο, στε να καρφωθε κι αυτς απ' το μαχαρι. Προσπαθε πολλς φορς, εν ταυτχρονα λογομαχε με τους τεχνικος, χωρς μως να μνει ικανοποιημνος.


Σκην VIII

     Η δρση διακπτεται απ σειρνες που ουρλιζουν. Ολη η σκην φωτζεται απ δυνατος προβολες. Ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ κι οι λλοι αναστατνονται. Η ΛΙΛΗ εμφανζεται ξαν φορντας ροχα για την πλη. Εναι τρομαγμνη και ψχνει να βρει το ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ . Εμφανζεται να πλθος, που υπρχουν ανακατεμνοι ΕΡΓΑΤΕΣ, ΝΑΥΤΙΚΟΙ και ΧΩΡΙΚΟΙ.

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: (Αρπζοντας απ το μπρτσο ναν εργτη) Τ συμβανει; Τ τρχει;

ΕΡΓΑΤΗΣ: Κανες δε ξρει. Λν' τι εν' οι Γερμανο που 'ρθαν για να ξανανεβσουν τον Τσρο στο θρνο.

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Τ; Οι Γερμανο; Σαχλαμρες! (Αρπζει ναν νατη). Εσ, για πες μου, τ συμβανει;

ΛΙΛΗ: Βολντια, φοβμαι.

ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΛΕΝΙΝ: (Πριν απ τη φων, ακογεται νας χτπος πνω σε αμνι). Ειρνη! (Χτπος). Γη! (Χτπος). Ψωμ! (Χτπος).

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: (Ενθουσιασμνος κι αναστατωμνος ταυτχρονα). Τ' κουσες αυτ; Απ πο ρχεται;

ΛΙΛΗ: Δεν ξρω, Βολντια, ας γυρσουμε πσω...

     Ακογεται να κροταλζουν πολυβλα.

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Πυροβολισμο! Εναι απ το Σμλνυ!

ΛΙΛΗ: Βολντια!

     Ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ φεγει προς τη κατεθενση των πυροβολισμν. Αποχωρζεται τη ΛΙΛΗ. Στις επμενες σκηνς, η ΛΙΛΗ περιπλανιται τρομαγμνη κι αβοθητη στο κντρο της σκηνς, ως αντβαρο στα τεκταινμενα.

Σμλνυ: να πλθος περιφρεται στους δρμους, λλοι οπλισμνοι, λλοι εξοπλζοντας το κσμο.Υπρχει μεγλη οχλαγωγα. Κποιος ουρλιζει "Ζτω ο Τσρος"! και δχεται την επθεση των γρω του. να τερστιο ομοωμα του ΡΑΣΠΟΥΤΙΝ περν ανμεσα στο πλθος. Απ το στμα του ακογεται ορθδοξη λειτουργα. Ο κσμος το μαχαιρνει συνεχς με ξιφολγχες, το σηκνει ψηλ και το πετει μακρι, πρα απ' τη σκην, φωνζοντας "εεε-ο".
     Ακογεται να διαπεραστικ σφριγμα. Μπανει ο ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΣ ΤΟΥ ΤΣΙΡΚΟΥ, ντυμνος σα ΚΟΜΙΣΑΡΙΟΣ, εν απ πσω του μπανουν ΦΟΥΡΝΑΡΗΔΕΣ που σπρχνουν τερστια καρβλια ψωμ. Τα καρβλια μοιρζονται στο πλθος, προς μεγλη ικανοποηση λων. Ακογεται πλι το σφριγμα. Ο ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΣ ΤΟΥ ΤΣΙΡΚΟΥ χτυπ παλαμκια. Μπανουν οι ΠΟΤΟΠΟΙΟΙ, με τα χρια τους γεμτα μπουκλια, που περιχουν προφανς ακριβ ποτ. Το πλθος πνει πληστα κατευθεαν απ' τα μπουκλια, ζητωκραυγζοντας, πυροβολντας στον αρα κλπ. Καθς το πλθος γνεται λο και πιο μεθυσμνο και χαρομενο, αφοπλζεται αδιαμαρτρητα απ τους ΦΟΥΡΝΑΡΗΔΕΣ και τους ΠΟΤΟΠΟΙΟΥΣ, που βγζουν τα ροχα τους, αποκαλπτοντας απ μσα στολς ΣΤΡΑΤΙΩΤΩΝ και ΝΑΥΤΩΝ.
     Ακογεται ξαν το σφριγμα. Το πλθος σπρχνεται, ρεμα αλλ σταθερ, προς τα πσω. Ακογεται ο μνος της Τρτης Διεθνος, αλλ η χορωδα επαναλαμβνει συνχεια το
Dies Irae. Ο ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΣ ΤΟΥ ΤΣΙΡΚΟΥ στκεται προσοχ, εντελς καμπτος. Μερικο ΣΤΡΑΤΙΩΤΕΣ που φορον ακμα σκοφους φορναρη, τους βγζουν αμσως. Μπανει να ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΟ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ, με τα μλη του να περπατνε σε διπλ ζυγ, χτυπντας τμπανα. Σρνουν δυο κοτσουρα ανεβασμνα πνω σε ρδες και δυο μεγλα αχυρνια ομοιματα, που παριστνουν το ΝΙΚΟΛΑΟ και την ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ.
     Απ πσω, φτνει ο ΔΗΜΙΟΣ, κρατντας να τσεκορι. Εν' ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΤΟΥ ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ. Τα κοτσουρα στνονται στο κντρο της σκηνς. Μλις βλπει τον ΤΣΑΡΟ και τη ΤΣΑΡΙΝΑ, το πλθος κραυγζει, αλλ δεν εναι σαφς αν χαιρετ αποδοκιμζει. Ακογεται μως μια κραυγ
"Κτω λοι οι τραννοι" και το πλθος την επαναλαμβνει. Τα αχυρνια ομοιματα στνονται ρθια μπροστ απ τα κοτσουρα. Εναι δεμνα πισθγκωνα.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΣ ΤΟΥ ΤΣΙΡΚΟΥ: (Αρπζοντας τον "Τσρο" απ' τα γνια). Σντροφε Νικλαε, θλεις να πεις κτι πριν πεθνεις; (Του τραβ τα γνια πρα-δθε). χι; Καλς. Οι υποθσεις πρπει πντα να διεκπεραινονται γργορα. Οταν δεν υπρχει λση, δεν υπρχει λση. (Πει προς τη "Τσαρνα"). Συντρφισσα Αλεξνδρα, χεις να πεις τποτα πριν πεθνεις; χι, χεις δη μιλσει πολ πριν. Προχωρστε στην εκτλεση! (Του φρνουν να χαρτ τυλιγμνο σε ρολ). "Εν ονματι του Λαο, του Κμματος και του Σοβιετικο Κρτους, κα-κα-κα-κα-κα-κα-κα-κα-κα-κα, κηρσσεστε νοχοι απστευτων εγκλημτων, προδοσων, αιρσεων, ανισοττων κι οτω καθεξς, κα-κα-κα-κα-κα-κα, δια τατα καταδικζεσθε πραυτα στη τχη που σας αξζει". Ετοιμοι... Τρα!

     Τυμπανοκρουσα. Το ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΟ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ στκεται προσοχ. Ο "Τσρος" κι η "Τσαρνα" πετγονται πνω στα δυο κοτσουρα. Η ΛΙΛΗ, που 'ει αναμειχθε με το πλθος, βγζει μια πνιγμνη κραυγ. Ο ΔΗΜΙΟΣ φορ μια μαρη κουκολα, κνοντας το σταυρ του, πως και πολς κσμος απ το πλθος που παρακολουθε τη σκην. Ενα μρος του πλθους προσπαθε να προχωρσει μπροστ, αλλ του φρζουν το δρμο. Ο ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΣ ΤΟΥ ΤΣΙΡΚΟΥ κνει να βμα μπροστ.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΣ ΤΟΥ ΤΣΙΡΚΟΥ: Νικλαος Ρομανφ!

     Τυμπανοκρουσα. Ο ΝΙΚΟΛΑΟΣ αποκεφαλζεται.

Αλεξνδρα Ρομανφ!

     Τυμπανοκρουσα. Η ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ αποκεφαλζεται. Στη θση των κεφαλιν τους, εμφανζονται αμσως λλα πανομοιτυπα κεφλια. Το καθνα απ' αυτ αποκεφαλζεται με τη σειρ του, καθς ο ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΣ ΤΟΥ ΤΣΙΡΚΟΥ διαβζει να κατλογο μ' ονματα τσρων, απ τους Ρομανφ ς το Μεγλο Πτρο.

Αλξανδρος Ρομανφ Γ!

Αλξανδρος Ρομανφ Β!

Νικλαος Ρομανφ Α! (κλπ.)

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΣ ΤΟΥ ΤΣΙΡΚΟΥ: (Ανογει διπλατα τα χρια του τη στιγμ που κατρακυλει στο πτωμα το τελευταο κεφλι.) Λαο λου του κσμου, ενωθετε! Δεν χετε τποτα να χσετε εκτς απ τις αλυσδες σας!

     Το πλθος διασκορπζεται. Τα κοτσουρα απομακρνονται, αφνοντας πσω τα κεφλια και τα πριονδια να λερνουν τη σκην. Ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ μπανει βιαστικ κουβαλντας μια μικρ εξδρα και ανεβανοντας πνω της απευθνεται στο κοιν.

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Σντροφοι! Ακοστε! Διαταγ υπ' αριθμν 1, σχετικ με τον εκδημοκρατισμ των τεχνν! Σμερα αρχσαμε το μεγλο ργο της ανθρπινης απελευθρωσης. Σμερα σαρσαμε τα τελευταα βρωμερ υπολεμματα του τσαρισμο. Σμερα ξεκινμε το μλλον. Συνεπς, εν ονματι του μλλοντος, κηρσσω την κατργηση λων αυτν των τπων που η ανθρπινη δινοια λιμοκτνησε και στραγγαλστηκε: παλτια, γκαλερ, σαλνια, βιβλιοπωλεα, μουσεα, τους ψιστους ναος της αστικς τχνης, τα μαυσωλεα της ανθρπινης κουλτορας. Σντροφοι, θα ξεκινσουμε το μλλον εκ του μηδενς. Δε θα υπρχουν πια αριστουργματα στις χρυσαφνιες τους κορνζες! Αν χρειαστε, θα κψουμε το Ρμπραντ, θ' απαγορεσουμε το Ντοστογιφσκη...

     Καθς μιλ ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ, μπανουν απ τα δυο κρα της σκηνς δυο ΟΔΟΚΑΘΑΡΙΣΤΕΣ, που αρχζουν σιωπηλ να καθαρζουν τη σκην.

ΛΙΛΗ: (Βγανει μσα απ τη σκι). Βολντια!

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Λλισκα! Τ κνεις εδ πρα;

ΛΙΛΗ: Τρμαξα, χωριστκαμε απτομα και σ' χασα.

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Τρμαξες; Αυτ ταν πικνκ. Μνο οι τραννοι θα πρπει να τρομζουν σμερα κι εσ δεν εσαι τραννος, χεις απλ να μικρολη σκλβο...

ΛΙΛΗ: χω και κτι λλο. (Ανογει το παλτ κι αποκαλπτει να μεγλο καρβλι ψωμ κι να μπουκλι σαμπνια).

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ: Κι εγ το διο. (Βγζει κι αυτς να καρβλι κι να μπουκλι).

ΛΙΛΗ: Ας φμε για βρδι.

Ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ κι η ΛΙΛΗ βγανουν. Στη σκην παραμνουν οι ΟΔΟΚΑΘΑΡΙΣΤΕΣ. Τα φτα σβνουν.

(Τλος Πρτου Μρους! Συνεχζεται...) Πατστε εδ: >--->

 

 

Web Design: Granma - Web Hosting: Greek Servers