-


Dali &









/




 
 

 

. :

   «Τυχερ η Σρα, προνομιοχος πως κθε τπος που διαθτει οξνοα πνευματικ μεγθη που διατηρον ζωντανς τις μνμες του γενθλιου τπου. Στη φωτισμνη πορεα ανκει και ο αειθαλς Ευγγελος Ν. Ροσσος, φιλλογος και ο σπουδαιτερος φιλσοφος της χρας μας…»
επε κποτε ο Συριανς ποιητς Μνος Ελευθερου.

     Αυτ το ρθρο δεν θα 'χε γνει χωρς -και πλι- τη Μαρα Θαλασσιν αλλ και χωρς την ευγενικ παραχρηση των ποιημτων του, απ τον κριο Ιωννη Βασιλειπουλο, πολ καλ φλο του φιλοσφου!
Τους ευχαριστ και τους δυο δημοσως!!!!

     Δημιουργικς, παραγωγικς και σοβαρς, χωρς ακκισμος και δημσιες σχσεις, χωρς να περιφρει το ργο και τις μεταφρσεις του απ θετρου εις θατρον, ο Ευγγελος Ν. Ροσσος εναι απ’ τους σημαντικτερους μελετητς και μεταφραστς των Προσωκρατικν Φιλοσφων. Ανκε στην, εκτς δημοσιτητας, λλη Ελλδα που διαπρπει με ταλντο, θος, αυτοσεβασμ κι αξιοπρπεια. Που χτζει θεμλια κι υποδομς, κι ας μη της το αναγνωρζει η επσημη πολιτεα και τα ΜΜΕ.



                                                   Βιογραφικ

     Ο Ευγγελος Ν. Ροσσος γεννθηκε στην Ερμοπολη Σρου το 1931. Μετ τα εγκκλια μαθματα στη γεντειρ του, σποδασε στη Φιλοσοφικ Σχολ Πανεπιστημου Αθηνν στα 1951-55 ως υπτροφος του ιδρματος κρατικν υποτροφιν και κλασικ φιλολογα και φιλοσοφα στο πανεπιστμιο της Βννης ως υπτροφος του γερμανικο ιδρματος Alexander von Humboldt. κανε μεταπτυχιακς σπουδς στη Βννη κι γραψε ειδικ φιλοσοφικ ρευνα με θμα: “Ο Ηρκλειτος Στις Εννεδες Του Πλωτνου”. Ανακηρχτηκε Διδκτωρ Φιλοσοφας το 1968. ταν αριστοχος διδκτωρ του Πανεπιστημου Θεσσαλονκης. Εργστηκε ως συντκτης στο κντρο ερευνν της Ακαδημας Αθηνν κι ως συντκτης κι ειδικς σμβουλος της εκδοτικς Αθηνν σε θματα αρχαιογνωσας.
     Τα δημοσιεματ του πολλ και σημαντικ. Απ το 1964 ως το 1970 εργστηκε για το Ιστορικ Λεξικ της Ακαδημας Αθηνν. Ως διδκτωρ φιλοσοφας εργστηκε απ το 1970 στο Κντρο ρευνας της Ελληνικς Φιλοσοφας της Ακαδημας Αθηνν κυρως για το Φιλοσοφικ Λεξικ των Προσωκρατικν. Απ το 1971 υπρξε σμβουλος της Εκδοτικς Αθηνν για την Ιστορα του Ελληνικο θνους και την Ελληνικ Μυθολογα. Στον τομα της Φιλοσοφας εργστηκε κυρως για τους Προσωκρατικος. 1η συγγραφ του στον τομα αυτ ταν η προαναφερμενη διδακτορικ διατριβ του. χει γρψει πολυριθμα ρθρα σε ποικλα περιοδικ, πως: “Μνων ο μαθητς του (σοφιστ) Γοργα”, “Η Κοσμολογα της Μιλτου”, “Αρχλοχος κι Ηρκλειτος”, “Κοσμογονα”, “Ελετες” κ..
     Πολλ περισστερα ρθρα, ειδικ για τους Προσωκρατικος στοχαστς χει γρψει, ενυπγραφα, για το 5τομο Φιλοσοφικ και Κοινωνιολογικ Λεξικ των εκδσεων Καππουλος και για το δεκτομο Παγκσμιο Βιογραφικ Λεξικ της Εκδοτικς Αθηνν.
     Μερικ απ τα ολοκληρωμνα συγγρμματ του εναι τα: “Ηρκλειτος: Τα αποσπσματα”, “Δημκριτος”: επιλεγμνα αποσπσματα και “Φερεκδης, ο Σριος”.



     Για τα πργματα της Σρας, την ιστορα και τη πολιτιστικ ταυττητα της, ο Ροσσος ενδιαφρθηκε ντονα δη απ τα χρνια της μαθητεας του. Σε ηλικα 13 χρνων εκδδει, διευθνει, συντσσει την εφημερδα του Αετς. Απ τις 21.3.1945 ως το Σεπτμβρη 1951 κυκλοφρησαν 142 φλλα. Τα τυπογραφεα που εκτυπωνταν ταν του Μιχαλ Στεφνου (Αυγ), του Γεωργου Κυπραου (Ελεθερος Κσμος), της Ειρνης Φρρη (Δελτο Αγγελιν) και τα υπλοιπα στου Κωνσταντνου Γερασιμδη (Κρυξ Των Κυκλδων). τανε 15μερη κδοση κι 7διαια στην αρχ κι αργτερα μηνιαα. Η λη περιελμβανε αρθρογραφα για θματα τοπικο κι ευρτερου ενδιαφροντος, χρονογραφματα,λογοτεχνικ κι ιστορικ κεμενα, τοπικ, κοινωνικοπολιτιστικ να. Διαθσιμα αρχεα φυλσσονται στη Δημοτικ Βιβλιοθκη Ερμοπολης.
     Απ τα '80ς ο Ροσσος εχε τη γενικ εποπτεα της λης του περιοδικο Συριαν Γρμματα, την οργνωση και διεθυνση του οποου ανλαβε για επ 10ετα. Επρκειτο για εκδοτικ προσπθεια στο πλασιο της μελτης της κυκλαδικς πολιτιστικς κληρονομις και της προβολς της σγχρονης κυκλαδικς δημιουργας.



     Σημεινεται τι το 2011, με αφορμ τη συμπλρωση των ογδντα ετν του, πραγματοποιθηκε προς τιμ του στη Μον των Αδελφν του Ελους, η Α’ Συνντηση Φιλοσοφας στη Σρα. Στην ημερδα συμμετεχαν η Ομτιμη Καθηγτρια Φιλοσοφας των Πανεπιστημων Κρτης και Αθηνν κ. Μυρτ Δραγνα-Μονχου, ο Ομτιμος Καθηγητς Φυσικς του Πανεπιστημου Κρτης Γιργος Γραμματικκης κι η Ομτιμη Καθηγτρια Φιλοσοφας του Ιονου Πανεπιστημου Γραμματικ Αλατζγλου-Θμελη. Την εκδλωση πλασωσαν επσης ο Αναπληρωτς Καθηγητς Αρχαας Φιλοσοφας του Πανεπιστημου Αθηνν /Μ.Ι.Θ.Ε. Παλος Καλλιγς, ο Επτιμος Καθηγητς Αρχαας Φιλοσοφας του Πανεπιστημου Αθηνν του Τμματος Φιλοσοφας, Παιδαγωγικς και Ψυχολογας Γιννης Καλογερκος και η Μαρα Πρωτοπαπ-Μαρνλη, Δρ. Φιλοσοφας, Διευθντρια του Κντρου ρευνα της Ελληνικς Φιλοσοφας της Ακαδημας Αθηνν.
     Στη προσφνηση των συνδρων, ο Ευγγελος Ροσσος εχε σημεισει πως η διεξαγωγ μας συνντησης φιλοσοφας στο νησ της Σρου αποτελοσε να μεγλο νειρ του, εν εξφρασε τη παντοτιν αγπη του για τη κλασσικ φιλολογα και φιλοσοφα.

   “Στον χρο που βρσκεστε, στην ακτ Μπελλαβστα, κανα στα μαθητικ μου χρνια τους πρτους περιπτους, ακογοντας κλασσικ πιανιστικ κομμτια απ τα σαλνια των αρχοντικν της περιοχς. Ττε ονειρευμουν. Η κλασσικ μουσικ ταν η προσωπικ μου ανακλυψη. Παρ τη θρυλικ ιστορα της Ερμοπολης στα πολιτιστικ πργματα, καννας απ το περιβλλον μου δεν μου εχε πει λξη για την ευρωπακ μουσικ. τσι, προκυψε μσα μου μια πρτη εκλεκτικ συγγνεια. Εξλλου, σε μια αββαιη εποχ, οιστρηλατομενη απ μυθοκρατικς τσεις, ιδεολογματα, εμφλια κακ και στερσεις, η Ερμοπολη με τα μνημειδη κτσματ της, ευνοοσε να σταθερ βηματισμ στις αναζητσεις μας.
   Κποιοι φωτισμνοι δσκαλοι, τυπογρφοι και λγιοι με ελεθερη σκψη υπρξαν γκαιρα για μνα, σημεα πνευματικ και ηθικο προσανατολισμο. Παρλληλα, η εντατικ μελτη της λογοτεχνας, ελληνικς και ξνης, μου νοιξε να χρο ελευθερας με μεγλα περιθρια για την ανπτυξης της προσωπικτητας και για την προσωπικ κφραση. Αυτς ο χρος ελευθερας ταν κατ’ εξοχν η αρχαα ελληνικ σκψη. Τελεινοντας το παλαι εξατξιο Γυμνσιο, εχα κνει δη την επιλογ μου να σπουδσω Κλασσικ Φιλολογα και Φιλοσοφα. Με αυτ τα εφδια κατφερα να περπατσω στις ευρωπακς πρωτεουσες, χωρς να νιθω επαρχιτης. ,τι κανα στη ζω μου, το πτυχα με το ραμα της Ερμοπολης
”.

     Τα ποιματα που συνγραφε κι στελνε ταχυδρομικς στους ανθρπους με τους οποους μοιραζταν τις σκψεις αλλ και τις δημιουργες του, ταν ο λλος κσμος του. νας κσμος βιωμτων και στοχασμν, ο οποος λλοτε πεται και λλοτε κινεται παρλληλα με το φιλοσοφικ ργο του. Εκε αποτυπνονται σα τον χαρακτηρζουν ως νθρωπο και αξιαγπητο επιστμονα.

ΕΡΓΑ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΑ

Δημοσιεματα:
«Ο Ηρκλειτος στις Εννεδες του Πλωτνου» (διδακτορικ διατριβ, 1968), «Heraklit-Bibliographie» 1971, «Μνων, ο μαθητς του Γοργα» 1971,
«Η πολιτικ σκψη στη Θεσσαλα τον 5ο αινα π.Χ.» 1972,
«Δεγματα λεξικο των Προσωκρατικν» 1973,
«Η κοσμολογα της Μιλτου» 1974 κ..

Μελτες:
(2011) Τοπωνυμικ Σρου ΙΙ: Οι καταγραφς, Διεθνς Κντρο ρευνας Ασωπος – La Fontaine
(2002) Προσωκρατικο: Παρμενδης, Στιγμ
(1999) Προσωκρατικο, Στιγμ

Συμμετοχ σε συλλογικ ργα:
(2013) Ελληνικ μυθολογα: Δωδεκθεο: Αθην, Ποσειδνας, Δμητρα, Απλλων, ρτεμις, Ερμς, ρης, Αφροδτη, Δημοσιογραφικς Οργανισμς Λαμπρκη
(2013) Ελληνικ μυθολογα: Δωδεκθεο: φαιστος, Δινυσος, μικρτεροι και ομαδικο θεο, Δημοσιογραφικς Οργανισμς Λαμπρκη
(2013) Ελληνικ μυθολογα: Κοσμογονα, Δωδεκθεο, Δας και ρα, Δημοσιογραφικς Οργανισμς Λαμπρκη
(2010) Ελληνικ Ιστορα: Προστορα και αρχακο χρνοι, Η Καθημεριν
(2008) Παγκσμια μυθολογα, Εκδοτικ Αθηνν [κεμενα, επιμλεια]
(2007) Ελληνικ ιστορα, Εκδοτικ Αθηνν
(1986) Ελληνικ μυθολογα, Εκδοτικ Αθηνν
(1986) Ελληνικ μυθολογα: Οι ρωες: Τοπικς παραδσεις, Εκδοτικ Αθηνν
(1986) Ελληνικ μυθολογα: Οι θεο, Εκδοτικ Αθηνν

Μεταφρσεις
(2007) Εμπεδοκλς, Προσωκρατικο: Εμπεδοκλς, Στιγμ [επιμλεια, μετφραση]
(2000) Ηρκλειτος, Προσωκρατικο: Ηρκλειτος, Στιγμ
(1992) Ηρκλειτος, Περ φσεως, Παπαδμας Δημ. Ν. [επιμλεια, μετφραση, επιμλεια σειρς]

Λοιπο ττλοι:
(1992) Οι θρησκεες, Εκδοτικ Αθηνν [επιμλεια]
(1989) Παγκσμια μυθολογα, Εκδοτικ Αθηνν [επιμλεια]

     Ο Ευγγελος Ν. Ροσσος φυγε απ τη ζω το μεσημρι της Κυριακς 28 Φλεβρη 2016 σε ηλικα 85 ετν. Τα τελευταα χρνια ζοσε στη Στγη Αγπης, ναν οκο ευγηρας κπου στη Παιανα. “Εκε, στο μικρο εμβαδο δωμτι του, ακογοντας πντα το 3ο Πργραμμα της ελληνικς ραδιοφωνας, συνγραψε το βιβλο του για τον Φερεκδη τον Σριο, μια χειργραφη-καλλιγραφημνη πραγματεα (2010). Και παρλληλα, προσπθησε να ολοκληρσει την επμενη μελτη του για το Τοπωνυμικ Σρου. να ργο ζως, καθλου εκολο”, σημεινει η Ιστορικς Τχνης κ. Μαρζα Δαλεζου, που βρισκτανε στο πλευρ του μχρι και την στατη στιγμ.
     Εμαστε λγοι κι ανεπαρκες για να σχολισουμε τον σημαντικ φιλσοφο, συγγραφα κι ερευνητ που τμησε χι μνο το νησ του αλλ και τη χρα μας. Ας παραδσουμε τη σκυτλη σε ανθρπους που εναι γνωστο για τη προσωπικτητ τους, το επιστημονικ τους ργο και τη πνευματικ τους κατρτιση και καλλιργεια. Ο καθηγητς καρδιολογας, ο σπουδαος Συριανς επιστμων Δημτρης Σιδερς, τανε κοντ στον Ευγγελο ταν φησε την τελευταα του πνο. Τον αποχαιρτησε με συγκνηση και του κλεισε τα μτια. «… οι φλοι σου θα σε σκφτονται πντα και θα σε τιμον, σο κι αν εσ, ο περφανος, ο τιτνας, απφευγες τις τιμς που σου πρεπαν. Νιθω περφανος που σε εχα φλο, Ευγγελε. Κι η γεντειρ μας νιθει περφανη για σνα…» . Λγες σκψεις που ψιθρισε ο Δ. Σιδερς στον Ευγγελο που ιδιατερα εκτιμοσε.



     Εναι πολλ τα τιμητικ σχλια αξιλογων ανθρπων, που γρφτηκαν και ακοστηκαν, για το μεγλο πνευματικ ργο και την επιστημονικ προσφορ του Ροσσου στην Ελλδα.
     Τρτη 1η Μαρτου 2016 γινε η κηδεα του στην Αθνα, στο νεκροταφεο Καισαριανς. Το Δμο Σρου-Ερμοπολης αντιπροσπευσε ο αντιδμαρχος κ. Α. Αθανασου και τη Περιφρεια ο κ. Τζρτζης Μακρυωντης. Φυσικ κι ο καλλτερος του φλος κι επ χρνια ξιος συνεργτης του, κ. Δημτρης Βαρθαλτης που τανε κοντ του μαζ με τον Δ. Σιδερ και την Μαρζα Δαλεζου τις τελευταες στιγμς της ζως του, τον αποχαιρτησε με συγκινητικ λγια γεμτα αγπη, εκτμηση και θαυμασμ:

Πολυαγαπημνε μου Ευγγελε

Εναι πραγματικ δκαιο να σ’ επαινσω μπροστ σ’ λους αυτος τους συγγενες και τους φλους σου, οι οποοι ρθαν σμερα να σ’ αποχαιρετσουν.
Να πως σ’ χω χαρακτηρσει μετ απ 28 χρνια, που μαστε κολλητο φλοι, και κθε Κυριακ συναντιμαστε. Στην αρχ μλιστα τργαμε και μαζ σπτι μου, στην ταβρνα, στο σπτι σου.
σουν αγαπητς, αδαμντινος αθρυβος, κακος, αληθινς, ανθρπινος, αξιοπρεπς, απλς, αριστοκρτης, ρχοντας, αφοσιωμνος, βαθυστχαστος, γαλνιος, γενναιδωρος, γλυκς, δημιουργικς, διαβαστερς, ειλικρινς, Ελληνοκεντρικς, ενμερος, εξαιρετικς, εργατικς, ευασθητος, ευγενικς, Ευρωπαος, ευτυχισμνος, ρεμος, ιδιοφυς, καλλιεργημνος, καλοσυντος, καταξιωμνος, κλασικς, κοινωνικς, μεγαλοπρεπς, μεγαλοφυς, μορφωμνος, οραματιστς, πιστς, ποιητς, σεμνς, σοφς, Συριανς, τρυφερς, χαμογελαστς, χαρισματικς, νας αληθινς ΦΙΛΟΣΟΦΟΣ.
Θα αναφρω και μερικ δικ σου αποφθγματα τα οποα σε χαρακτριζαν και προσπαθ κι εγ να τα εκφρσω:


   «Τα λγια του ανθρπου δεχνουν τη ψυχ του»

   «Καννας ανθρπινος κπος δεν εναι μταιος».

   «Η Ψυχ πρπει να εναι γαλνια, χωρς μσος, χωρς κακα, χωρς χθρα, χωρς υπερηφνεια»

   «Ο καθνας μας εναι μοναδικς. Να μη συγκρνουμε με κανναν λλον».

     Αυτ το αφιρωμα στη μνμη του εναι επιθυμα πολλν φλων και θαυμαστν του ργου του, που επ τσα χρνια εργστηκε και πρσφερε στη «πνευματικ αγορ» της Ελλδας!

     Ας μιλσει κι ο διος. –απ το λγο που απηθυνε σε να συνδριο:

     «Γεννημνος και μεγαλωμνος στην Σρο, κουσα, εξ απαλν ονχων, το νομ του ως τοπικ θρλο. Εξ αρχς θελα να γρψω γι’ αυτν τον μακρυν πργονο, τον αρχαιτερο Συριαν συγγραφα, για τον οποο δεν εχε γρψει καννας λληνας επιστμονας. Ανβαλλα επ δεκαετες το εγχερημα, επειδ δεν νοιωθα επαρκς για την ερμηνεα του Φερεκδειου ργου. Τχη αγαθ, ασχολθηκα περισστερο απ μισν αινα με την μελτη της ελληνικς αρχακς κοινωνας και του πολιτισμο της. Στην ηλικα που φτασα τρα, αναβολς κι αναστολς δεν χουν πια νημα. Ετσι, παρδωσα το χειργραφο. Το βιβλο περιχει, στο πρωττυπο και σε μετφρασ μου, λα τα σωζμενα αποσπσματα, καθς και αρχαιοελληνικς, λατινικς και βυζαντινς μαρτυρες για την ζω και το ργο του. Εμαι ικανοποιημνος που αξιθηκα να καταρτσω την πληρστερη συλλογ κειμνων για τον Φερεκδη, παγκοσμως, θα επιτρψετε να π. Το βιβλο μου περιλμβανει τουλχιστον 4πλσια περισστερα αποσπσματα απ’ ,τι τα μνημειδη ‘Σωζμενα των Προσωκρατικν’ του Ντιλς. Ωστσο, το μεγαλτερο μρος του μχθου δεν απαιτθηκε για την συνολικ κατρτιση του κειμνου την μετφραση, αλλ για τον ερμηνευτκ σχολιασμ.
     Ο Φερεκδης διαβοθηκε στην αρχαιτητα σαν δσκαλος του Πυθαγρα, σαν νας απ τους επτ σοφος, σαν φιλσοφος και αντζηλος του Αναξμανδρου, αυτο του πρωτοπρου της ελληνικς φιλοσοφας και επιστμης. Δεν εναι τποτα απ’ αυτ. Ανκει στην προεπιστημονικ κοινωνα, στην μυθοκρατικ παρδοσ της, που εξηγοσε τα φυσικ μεγθη φορντας σ’ αυτ το προσωπεο διαφρων θεοττων. Παρδειγμα: «… λεγε τι σε ρωτα εχε μεταβληθε ο Δας, ταν μελλε να δημιουργσει, τι δηλαδ, συνιστντας τον κσμο απ τα αντθετα, σε ομδες και σε φιλα οδγησε, και ταυττητα σε λα σπειρε και νωση που περνει μσα απ λα» (Πρκλος, Εις Πλτωνος τον Τμαιον, 32c Diehl). Επσης: «Ο Ζες και ο Χρνος σαν πντα και η Χθονη. Στην Χθονη δθηκε το νομα Γη, ταν ο Ζες τς δωσε την γη ως προνμιο» (Διογνης Λαρτιος, 1.119. Long). Και το εξαιρετικς ποιητικτητας: «…Κι αφο φτασε η τρτη μρα του γμου, ττε ο Ζευς κατασκευζει ππλο μεγλο και μορφο και πνω σ’ αυτ κεντει τη Γη και τον Ωκεαν και του Ωκεανο τα δματα…»
(Greek Papyri, Ed. B.P. Grenfell – A.S Hunt: Oxford 1897, Milano1972, 23).
    
Εβωσα την αρχαα ελληνικ φιλοσοφα ως ναν χρο ελευθερας με μεγλα περιθρια για την ανπτυξη της προσωπικτητς μου και την προσωπικ μου κφραση. Ξεκινντας την σταδιοδρομα μου νοιωσα αυτονοτη την ανγκη να σταθ στο σημεο εκκνησης, στους Προσωκρατικος. Η αφετηρα της Προσωκρατικς Φιλοσοφας εναι η αφετηρα της ελληνικς φιλοσοφας, και της φιλοσοφας γενικ.
     Οι δυσκολες στην μετφραση και στον ερμηνευτικ σχολιασμ των προσωκρατικν κειμνων ανγονται κυρως στην αποσπασματικ παρδοσ τους, με επακλουθο τ να μας λεπουν πολλ απ τα συμφραζμενα τσο των κειμνων καθ’ εαυτ σο και της εποχς τους. Εξ λλου, ττε, η γλσσα της φιλοσοφας και η ορολογα της επιστμης δεν χουν ακμα διαμορφωθε. Οι πρτοι φιλσοφοι καλονται να οικοδομσουν μαζ με την φιλοσοφα, και την γλσσα της και την ορολογα της. Οι μεταφρσεις μου γιναν ανεπιφλακτα αποδεκτς. Μεγαλτερο μως μχθο, επαναλαμβνω, απατησε ο ερμηνευτικς σχολιασμς.
     Ο Ηρκλειτος* ταν μιλ για πργματα της κοινωνας, της θρησκεας και της πολιτικς τα λει «ξω απ’ τα δντια», χωρς να φυλγεται για ενδεχμενο δωξς του. Ο χαρακτηρισμς το «σκοτεινο» εξηγεται απ το τι αυτς, κατ’ εξοχν, μεταχειρζεται συχντατα παρομοισεις, μεταφορς, γνωμικ, αινγματα, γρφους, αλληγορες που στοχεουν σε πρσωπα, ομδες, αντιλψεις και καταστσεις μη αναγνωρσιμες μεσα απ τους μεταγενστερους. Παραδεγματα: «Τα γουρονια ευχαριστιονται στον βορκο. Τα γαδορια προτιμον τα χυρα απ το χρυσφι. Τα σκυλι γαυγζουν ποιον δεν γνωρζουν». Επιπλον, το κλειδ της διδασκαλας του δεν το πινει κανες με την πρτη ματι. τσι, ο αναγνστης, ταν δεν συγκρατε τι για τον Ηρκλειτο μοναδικ εστα του σμπαντος εναι η φωτι και τι τα πργματα του κσμου εναι μεταπτσεις αυτς της εστας, μνει απορημνος ταν, λ.χ., ο φιλσοφος ταυτζει τα ζωνταν σμα και το νεκρ σμα.
     Η ρευνα-διατριβ μου, που εγκρθηκε με παναριστεα απ το Αριστοτλειο, κατληγε στο συμπρασμα τι ο Ηρκλειτος δεν ταν στις προτεραιτητες του Πλωτνου. Τα τελευταα 50 χρνια οι Προσωκρατικο προσχτηκαν περισστερο απ’ σο παλαιτερα. Με την θαρραλα και αρχγονη σκψη τους μπορον να λυτρσουν τους αυριανος πολτες απ τα μυθολογματα και τα ιδεολογματα και να τους διευκολνουν στην προσπθει τους να λνε τα σκα σκα και την σκφη σκφη. Το τι οι Προσωκρατικο θεσαν πρτοι λα τα προβλματα που απασχολον τον νθρωπο στην διαδρομ της ιστορας του, αναγνωρζεται γενικ απ την παγκσμια φιλοσοφικ κοιντητα.
     Δεν κυκλοφοροσαν, ττε στη Γερμανα που φοιτοσα, ελληνικς μεταφρσεις των Προσωκρατικν. Διβαζα μως μεταφρσεις λλων φιλοσοφικν ργων, που εχαν εκπονσει οι: Ιωννης Γρυπρης, Ιωννης Θεοδωρακπουλος, Ευγγελος Παπανοτσος, Ιωννης Συκουτρς, Βασλειος Τατκης κ.α.
     Τα αισθματ μου διαφανονται απ την απντησ μου στο δετερο ερτημ σας. Η μελτη των Προσωκρατικν Φιλοσφων εναι απ τα ελχιστα πργματα που δεν με απογοτευσαν στην ζω μου
».

     Τλος, πριν απ’ λα, να προστεθε εν απσπασμ του απ την εισαγωγ του, στο βιβλο του «Εμπεδοκλς»:

   «…Ως ργα του Εμπεδοκλ αναφρονται η "Ξρξου διβασις", το "Προομιον εις Απλλωνα", τα "Φυσικ" "Περ φσεως" και οι "Καθαρμο". Επσης παραδδεται τι ο Εμπεδοκλς εχε γρψει ακμα τραγωδες, πολιτικος λγους και ιατρικ συγγρμματα, χωρς μως να αναφρονται σχετικο ττλοι ργων. Ωστσο, ,τι χει περισωθε απ το σνολο της συγγραφικς παραγωγς του εναι αποσπσματα, που ανκουν αποκλειστικ στα "Φυσικ" και στους "Καθαρμος". Στα αποσπσματα αυτ φανεται καθαρ τσο ο πληθωρικς λγος του συγγραφα τους σο και τα πολλαπλ διαφροντ του, γνωρσματα που ββαια καθιστον αξιπιστη την παρδοση για πολυμερ και ντονη συγγραφικ δραστηριτητα του Εμπεδοκλ. Απ τα αποσπσματα αυτ φανεται επσης να δικαινεται σχετικ τσο η κρση τι ο Εμπεδοκλς ταν "δεινς περ την φρσιν" σο και η παρδοση τι υπρξε πρδρομος της Ρητορικς και δσκαλος του σοφιστ Γοργα. [...]»

      Παρατθεται κι ν ρθρο του δημοσιευμνο σε τοπικ εφημερδα για τα χρνια του εξαταξου γυμνασου που παρακολοθησε στη Σρα:

     Απ τη μαθητεα μου στο Γυμνσιο προηγθηκε η μαθητεα μου στα συριαν τυπογραφεα. Εχα τελεισει το Δημοτικ στην Κατοχ. Η προοπτικ ταν να γραφτον τα ονματ μας στον κατλογο των νεκρν εξ’ ασιτας. Που σκψη για γρμματα. Η θητεα του πατρα μου και του μεγαλτερου αδελφο μου στον κσμο της τυπογραφας μου εχε δη χαρξει το δρμο προς τα εκε.
     Στα συριαν τυπογραφεα γνρισα ανθρπους που αποδεχτηκαν για μνα σημεα πνευματικο και ηθικο προσανατολισμο: τυπογρφους, δημοσιογρφους, λγιους, λογοτχνες, διανοουμνους, συγγραφες. Κτι απ λα τοτα ταν και ο Γιργος Κυπραος. Αυτς παιξε τον αποφασιστικ ρλο στη μεγλη στροφ μου. να πρω μου επε με φος πατρικ. Εσ να μη μενεις εδ μσα. Να πας να μθεις γρμματα. Συγχρνως μου δωσε να σημεωμα του προς τον γυμνασιρχη Αντνιο Ροσσο, παρακαλντας τον να φροντσει για την εγγραφ μου στο Γυμνσιο.
     To Γυμνσιο παρ τις μεγλες ελλεψεις της μετακατοχικς περιδου, λειτουργοσε με σχετικ επρκεια σε προσωπικ . Προφανς διτι ταν στην δρα της εκπαιδευτικς περιφρειας. Οι περισστεροι απ τους εκπαιδευτικος ταν χι μνο καλο επαγγελματες, αλλ εχαν και ανθρωπι και ραμα παιδεας. Εντοντερη και διαρκστερη ταν η παρουσα των φιλολγων. ταν και οι πιο πολλο. Θυμμαι τον γυμνασιρχη, που, ταν δδασκε εχε πντα να δκρυ για τον Οιδποδα του Σοφοκλ και για τη Φαρμακωμνη του Σολωμο, θυμμαι τον Ιωννη Θωμπουλο, που αργτερα δδαξε σε πανεπιστμια της Πολωνας και της Σουηδας και ολοκλρωσε τη σταδιοδρομα του ως διευθυντς της Εθνικς Βιβλιοθκης, θυμμαι τον Γιργο Ζευγλη, που εργστηκε στα Κντρα Ερευνν της Ακαδημας Αθηνν και γινε και εκπαιδευτικς σμβουλος, θυμμαι τον Αντνιο Κανκη, που εχε μεταφρσει και σχολισει πολλ αρχαα ελληνικ κεμενα, αναφερμενα στη Μυθολογα, ακμα θυμμαι τον Ιωννη Ργκο, τον Νικλαο Παλαιολογπουλο και τον Νικλαο Χρυσ. Χωρς αυτος σως δεν θα εχα αποφασσει, δη απ τα πρτα γυμνασιακ μου χρνια, να γνω φιλλογος.
     Μερικο απ τους καθηγητς δεν αρκονταν στα εκπαιδευτικ τους καθκοντα, αλλ μετεχαν πρθυμα και στη ζω της συριανς κοινωνας με καλλιτεχνικς εκδηλσεις, θεατρικς παραστσεις, διαλξεις, συζητσεις, επιστημονικς ρευνες και δημοσιεματα σε τοπικ ντυπα, υπογρφοντας τα κεμενα του ως Αρς (= Αντνιος Ροσσος), νκαν (= Αντνιος Κανκης), Θωμ-ς (= Ιωννης Θωμπουλος) κ.α. Θυμμαι τον καθηγητ Φυσικν Στυλιαν Μλλη, που ταν πολ αυστηρς και ακριβολγος στο μθημ του, αλλ στο τλος της σχολικς χρονις βαζε τα πιο εκολα θματα, για να μπορσουν λα τα παιδι να γρψουν καλ. Θυμμαι και τον επσης καθηγητ των Φυσικν Αντνιο Τντουλο με την αξιαγπητη οικογνει του. Θυμμαι τη σζυγο του στην Κατοχ, φορντας τη στολ του Ερυθρο Σταυρο, να τρχει να βοηθσει τον κθε δυστυχισμνο. χω μπροστ μου, σαν σε νειρο, το σπτι τους στου Χειμνα, στην οδ Ομρου, τη στιγμ που μλις οι τελευταοι Γερμανο στρατιωτικο φησαν πσω τους το Λιμνι, η οικογνεια Τνταλου πλωσε στα μπαλκνια της μια τερστια αγγλικ σημαα, που τη φλαγαν με κνδυνο της ζως τους.
     Στα γυμνασιακ μου χρνια δεν ταν οτε νας απ τους καθηγητς Συριανς, οτε φιλλογος οτε απ τις λλες ειδικτητες. Πολλο ταν απ τα γρω νησι, οι περισστεροι απ τη Νξο, μερικο απ τη Σαντορνη και την Αμοργ. Δεν θυμμαι αν ττε απαγορευταν στους εκπαιδευτικος να υπηρετον στον τπο της καταγωγς τους αν οι Συριανο δεν εχαν ενδιαφρον να σπουδσουν και να εργαστον στην εκπαδευση. Θυμμαι τους καθηγητς που, ταν τους αποχαιρτησα, για την εισαγωγ μου στη φιλοσοφικ Σχολ, με προπεμψαν με την ευχ να κνω την αρχ να ενδιαφερθον και λλοι Συριανο για τη Φιλολογα. Απ την τξη μου, καμα σαρανταρι παιδι, δυο πγαν στα Νομικ, δυο στην Ιατρικ και δυο στη Θεολογα, ο νας γινε ο μητροπολτης Καστορις Γρηγριος Παπουτσπουλς. Οι περισστεροι ακολοθησαν τα ναυτικ επαγγλματα.
     Οτε και ο μαθητικς πληθυσμς ταν συριανς στο σνολο του. Πρφτασα την εποχ που τα περισστερα νησι των Κυκλδων δεν εχαν πλρη εξατξια γυμνσια. Εχαν ημιγυμνσια, δηλ. τους λειπαν οι αντερες τξεις. τσι, σα παιδι θελαν να ολοκληρσουν τη γυμνασιακ τους μρφωση, ταν αναγκασμνα να φοιτσουν στην δρα της εκπαιδευτικς περιφρειας που λλο υπρχαν πλρη εξατξια γυμνσια. ταν ακμα παιδι κρατικν λειτουργν, που υπηρετοσαν στη Σρα, παιδι ιδιωτικν υπαλλλων απ λλους τπους, επιχειρηματιν μεταναστν, ακμα και πολιτικν φυγδων.
     Στα χρνια της μαθητεας μου υπηρετοσε στη Συρα ο Εισαγγελας Εφετν Ευγγελος Μπης. Εχε μαζ του και την οικογνει του. Εχε δο γιος. Και οι δο φοιτσαν στο Γυμνσιο. Με τον να βρεθκαμε για να διστημα στην δια τξη. ταν ο Κστας Μπης, που διπρεψε ως καθηγητς στη Νομικ Σχολ του Πανεπιστημου Αθηνν και ως Γενικς Γραμματας της Βουλς των Ελλνων και της Προεδρας της Δημοκρατας. Ευτχησε να χει μαθητ και συνεργτη του τον πρωρα χαμνο κορυφαο συριαν διανοομενο Μρκο Δομνικου Φρρη. Την δια εποχ με τον Μπη ταν στη Σρα, επσης με την οικογνει του, και ο ειρηνοδκης Δεκλερς. Τα δο του παιδι, γιος και κρη, χι μνο μορφθηκαν εδ αλλ πραν και συζγους απ την Ερμοπολη, ο γιος την αδελφ του συμμαθητ του Αλξανδρου Γεννδιου και η κρη τον συμμαθητ μου Παναγιτη Τσαοσογλου, που σταδιοδρμησε στις θετικς επιστμες. Δε θυμμαι αν ο ειρηνοδκης εχε κι λλο γιο, που σταδιοδρμησε στην Αμερικ. Επσης δε θυμμαι αν ο δικαστς Καραμπτσος εχε γιο, που μορφθηκε στο συριαν Γυμνσιο και σταδιοδρμησε και αυτς στην Αμερικ. Θυμμαι μως την κρη του, τη Βρα, που μορφθηκε στο Γυμνσιο Θηλων και γινε φιλλογος. Ο Μμης ο Δεκλερς αναδεχτηκε επιφανς νομομαθς, αντιπρεδρος του Συμβουλου Επικρατεας και εκπρσωπος παγκσμιων οργανισμν για την προστασα του περιβλλοντος. να στιγμιτυπο απ τις συνεδρισεις της Βουλς αφνει να διαφανε το κρος του ανθρπου. Συζητοσαν πνω σε κποιο θμα, και η κυβρνηση δεχταν τα πυρ της Αντιπολτευσης. Ττε σηκθηκε ο πρωθυπουργς, ο Μητσοτκης, και πληροφρησε το σμα τι «επ’ αυτο χει αποφανθε ο κριος Δεκλερς». Και η Αντιπολτευση εσγησε.
     Απ την Αμοργ εχαν ρθει ο Γιγκος Οικονομδης, που γινε δσκαλος, και ο Μιχλης Μωρατκης, που γινε φιλλογος. Με τον δετερο η φιλα εχε μεγαλτερη διρκεια και απ τα μαθματα και απ τα φοιτητικ μου χρνια. Ο Μωρατκης εχε συγγενες και στη Σρα και στην Αθνα. μουν συχν ο καλεσμνος τους. Στο αθηνακ σπτι γνρισα μια μικρ εξαδλφη του, μαθτρια, ευφυστατη και προικισμνη με ισχυρ βοληση. γινε η επιφανς καθηγτρια της Αρχαιολογας Λλα Μαραγκο. Η μητρα της ταν Αμοργιαν και ο πατρας της Τηνιακς. Αδελφς του πατρα της ταν ο ιδιατερα σεβαστς στη συριαν κοινωνα Γενικς Αρχιερατικς Επτροπος και πρωθιερας του Αγου Νικολου πατρ Γρηγριος Μαραγκς. – Τηνιακς ταν και νας νεαρς δικος, που ρθε στο Γυμνσιο μας, για να συμπληρσει την εκπαδευση του. ταν μεγαλτερος απ εμνα στην ηλικα, αλλ μικρτερος στη γυμνασιακ τξη. Δεν γνωρζω ποιοι λγοι τον εμπδισαν να ολοκληρσει την εκπαδευση του στον τπο του. Αποφασισμνος να υπηρετσει την Εκκλησα, πρεπε να κνει τη στρατιωτικ θητεα του πριν απ τη χειροτονα. Η μρφωση μποροσε να συμπληρωθε και αργτερα. τσι βρθηκα μαχητς στον Εμφλιο πλεμο. κουσα απ το περιβλλον του τι σε κποια επιχερηση του εθνικο στρατο βρθηκε ξαφνικ μπροστ σε μια νεαρ αντρτισσα τοιμη να πετξει χειροβομβδα. Εκενος πρφτασε και της πιασε το χρι. Ασ’τα αυτ, της επε, και πγαινε στο χωρι σου. Αν σε πισουν οι δικο μου, θα σε βισουν και θα σε σφξουν. Φανεται τι ο λγος του εχε αποτλεσμα. ταν εκενος μετ απ μρες, κατβηκε σ’ να ποτμι της περιοχς, για να πλυθε, η κοπλα τον εδε απ’ το χωρι, του φναξε απ μακρι και τον χαιρτισε φιλικ. Το διακκι απ την Τνο τελεωσε το Γυμνσιο στη Σρα, σποδασε Θεολογα, γινε αρχιμανδρτης, ιεροκρυκας, ακμα και δεσπτης στη Σαντορνη, πνω απ’ λα μως μεινε ως το τλος νας αξιαγπητος φλος της Σρου. Αυτς ταν ο Παντελεμων Ρζος. Τις πρτες γυμνασιακς τξεις πρασε στη Σρα, προτο η οικογνει του εγκατασταθε στην Αθνα, και ο Μνος Ελευθερου, ο αδιαμφισβτητα μεγαλτερος συριανς ποιητς λων των εποχν.
     Στο γυμνσιο της Σρου μορφθηκε και ο πρτος ρωας του αντιδικτατορικο αγνα, ο Νικηφρος Μανδηλαρς. Η μνα του τον εχε στελει απ τη Νξο στον αδελφ της, τον λγιο γιατρ Αντνιο Σιδερ, σζυγο της συριανς ποιτριας Κατνας Μπιλα και πατρα του Νικηφρου Σιδερ και του Δημτρη Σιδερ, που επσης μορφθηκαν στο συριαν γυμνσιο και που αργτερα διακρθηκαν ο πρτος ως φυσικς επιστμων και ο δετερος ως καθηγητς της Καρδιολογας. Ο τελευταος μου εχε πει κποτε. Στο σπτι μας, για μας ο Νικηφρος ταν ο μεγαλτερος αδελφς μας.

 * Ηρκλειτος (~544-483 π.Χ.). Γεννθηκε στην φεσο, γιος του Βλσωνος με καταγωγ απ βασιλικ οικογνεια και ταν σ' λο το βο του αντπαλς του χλου και της δημοκρατικς παρταξης. Υποχρωσε σε παρατηση τον αντπαλο της ολιγαρχας Μελανκμα και εναντιθηκε στην (αποτυχημνη) ιωνικ εξγερση των δημοκρατικν κατ των Περσν. Για τους Εφσιους συμπολτες του που εξρισαν τον καλτερο Εφσιο, τον Ερμδωρο, λεγε τι πρπει να κρεμαστον λοι αυτοβολως και να παραδσουν την πλη στους ανλικους. Οι δημοκρατικο Εφσιοι αποφσισαν την εξορα του Ερμδωρου με το σκεπτικ τι, απ τους Εφσιους δεν μπορε να υπρχει νας καλτερος των λλων και, αν υπρξει, χι στην φεσο και χι μεταξ των Εφεσων! Ο Ηρκλειτος απαντοσε τι νας εναι σημαντικτερος απ 10.000, αν αυτς εναι ο καλτερος. Καλτερος εναι δε εκενος που προτιμει την υστεροφημα απ την παροδικ δξα.
     Η φιλοσοφικ αντληψη του Ηρκλειτου ταν αντθετη με την παραδοσιακ θρησκεα και στηριζταν στις αριστοκρατικς αρχς. To αντικεμενο της φιλοσοφας του δεν εναι η υλικ αρχ αυτο του κσμου αλλ ο εσωτερικς ρυθμς, ο Λγος για τον οποο ο κσμος κινεται και ρυθμζεται. Ο Ηρκλειτος εναι ο φιλσοφος του αινιου γγνεσθαι. Η κνηση αυτ του γγνεσθαι εκφρζεται με την συνεχ ρο του ποταμο που ολονα ανανενεται. Μσα στον Λγο, ο Ηρκλειτος, δνει να μνο υλικ στοιχεο, το πυρ. Η παρξη του πυρς δημιουργε μαζ με τον Λγο να κσμο πειρο, ναρχο, ανλεθρο, αυτορυθμιζμενο που μετατρπεται σε ποικλες μορφς. Ο κσμος αυτς εναι η αρμονα των αντιθσεων. Οι αντιθσεις δημιουργον την εντητα των πντων με τη σνθεση τους.
     Πολλς απ τις δραστηριτητς του Ηρκλειτου ταν αινιγματικς κι η φιλοσοφα του ερμηνευταν δσκολα, γι' αυτ ονομστηκε "σκοτεινς φιλσοφος". ταν παρουσιστηκε στο σμα του υδρωπικα, χθηκε στην κοπρι ενς βουστασου, στε η εκλυμενη θερμτητα να απορροφσει τα υγρ απ το σμα του. Σ' αυτ την κατσταση πθανε σε ηλικα 60 ετν. Απ το ργο του "Για τη φση" διασθηκαν μνο αποσπσματα. ταν ο Σωκρτης διβασε το ργο του Ηρκλειτου επε "... αυτ που κατλαβα εναι σπουδαα, νομζω μως τι εναι εξσου σπουδαα και αυτ που δεν μπρεσα να καταλβω". Το γνωσττερο απ τα αποφθγματα του Ηρκλειτου "τα πντα ρει", αποδθηκε σ' αυτν απ τον Πλτωνα, δεν βρθηκε μως σε κποιο απ τα διασωθντα αποσπσματα του ργου του.

===============================

             Φση

Πολλο, μιλντας για τη φση
χουν στο νου τους τα λουλοδια και τ' αστρια,
χι και τους σεισμος και τους κεραυνος.
χουν στο νου τους τα πουλκια και τ' αρνκια,
χι και τα μικρβια και τα λιοντρια.

Στον κπο του Γηροκομεου
μια γιαγι που τα χει χαμνα
βλποντας να τραβον φωτογραφες με ρωτει :
-Ποις εν' αυτς που μας φωτογραφζει;
-Ο διευθυντς του Γηροκομεου, της απαντ.
-Και το Γηροκομεο που εναι; Ρωτει πλι.

λλη γιαγι που τα χει τετρακσα
μου εκμυστηρεεται
τι πολ θα θελε
να ζει μσα στη φση.

Αυτς οι δυ γιαγιδες
χουν να κοιν γνρισμα,
νομζουνε κι οι δυ
πως βρσκονται ξω απ αυτ
που μας περιβλλει.

Φως Εκ Φωτς

Γενηθτω φως.
Και εγνετο φως.
Φως εις αποκλυψιν.
Νυν πντα και πεπλρωται φωτς.
Το φως σπερ ιμτιον.
Φως ιλαρν.
Το φως της γνσεως.
Το φως του κσμου.
Εν τω φωτ σου οψμεθα φως.
Διτι φως τα προστγματ σου.
Ω φως των οφθαλμν μου.
Εδομεν το φως το αληθινν.
Εσημειθη εφ' ημς το φως του προσπου σου.

      Θεολογα

Τι θες κι αυτς!
Δεν μπορε να φτιξει
Δο ανθρπους της προκοπς!

Τι νθρωποι κι αυτο!
Δεν μπρεσαν να φτιξουν
να θε της προκοπς!

Θες Ανθρωποφγος

Θεοσεβς μτηρ
κατλαβε το πενταετς θυγτριον αυτς
αυνανιζμενον.
Ωδγησε τοτο ενπιον εικνος της Θεομτορος
και απτησε παρ' αυτο
να ορκισθ γονυκλινς
τι ουδποτε πλον
θα ψαση δια της χειρς
το υπογστριον.

Με την προδον των ετν
η τρυφερ κορασς
ηξανεν εις παρστημα και κλλος,
απβη δε συναρπαστικ νεανς
καταθλγουσα τους ρρενας.

Υπανδρεθη ενωρς
υπεκουσα εις την εκλογν και την απφασιν
των γεννητρων αυτς,
οτινες εθερησαν λως περιττν
να ενδιαφερθσι και περ της γνμης της μελλονμφου.

φερε εις την ζων ξια τκνα,
χωρς μως αυτ ποτ και ν' απολαση
τα δρα τα χρυσ της Αφροδτης,
χωρς ποτ ν' αξιωθε των οργασμν.

Διεζεχθη προτο την εγκαταλεψουν τα θλγητρ της,
τα οποα αξιλογοι νδρες κατ καιρος εκαρπθησαν,
δυστυχς χωρς συμμετοχν της.

Πολλκις επαρηγορθη με την σκψιν
τι υπρχει και τχη χειροτρα απ την ιδικν της,
πως η κρατοσα και σμερον εις τινας φυλς τξις,
καθ' ην εν περιπτσει βιασμο γυναικς
η δικαιοσνη του θεο επιβλλεται
με θαντωσιν της παθοσης.

Νυν, εις βαθτατον γρας, η λλοτε δυστυχς καλλον,
ησυχζουσα εις την θαλπωρν οκου ευγηρας,
αναπολε τα βεβιωμνα
και συγχωρε την τεγκτον μητρα της,
αναλογιζομνη την βυσσον
της ανθρωπνης ηλιθιτητος.

Φασκελοκουκολωστα

Siemens η ζημιρα
Ζημι του Δημοσου.
Απ υπευθνους.
Με το αζημωτο.
Τραβτε με κι ας κλαω.
Οτε γτα οτε ζημι.
Γτα η Siemens. 
Kαι ζημι η Siemens.

Βατ πεδο.
Βατοπδιο.
Οροπδιο.
Λεκανοπδιο.
Ναρκοπδιο.
Αλλο παπς κι αλλο τα ρσα του.
Τα ρσα δεν κνουν τον παπ.
Εδ παπς, εκε παπς, που 'ν ο παπς;

Βατοπδιο η Ανατολ.
Siemens η Δση.
Σκανδλω η Ανατολ.
Σκανδλω και η Δση.

Μελτη Θαντου

Ο θνατος δεν εναι ο δικαστς στην δρα του.
Οτε ο τυφεκιοφρος του εκτελεστικο αποσπσματος.

Ο θνατος δεν εναι ποιν.
Υπρχει μια κοιν αιτα θαντου: Η γννησ μας.

Ο θνατος δεν εναι η τελικ πρξη.
Εναι το τλος των πρξεων.

Δεν εναι το τελευταο ταξδι.
Εναι το τλος του ταξιδιο.

Δεν εναι η τελευταα μας κατοικα.
Το τποτε δεν κατοικε πουθεν.

Δεν εναι ο σκελετς με το δρεπνι στο χρι.
Ο θνατος δεν εναι μορφ, εναι αμορφα.

Ο θνατος δεν εναι το πρβλημα.
Το πρβλημα εναι η ζω.

Ο θνατος εναι ββαιος.
Η ζω εναι αββαιη.

Ο θνατος δεν εναι ονττητα, εναι η εξντωση.

Τα πλην και τα μη και τα χι της ζως,
το απαγορεεται εναι ο θνατος.

Το σβσιμο του κεριο που αναλθηκε εναι ο θνατος.
Το κατβασμα του διακπτη.

Contre Naturam

Γις θρησκληπτων γονων.
Γαλουχθηκε με τις πιο στυφς διδασκαλες,
ταν κρυκες του επ πλου νου,
ντυμνοι στα χρυσαφικ τους,
μιλοσαν σε πλθη κουρελδων πεινασμνων
για αμαρτες γνωστες,
απειλντας με τις φωτις της κλασης.
Του επαν πως το σμα εναι εχθρς
και αμαρτα η ηδον.

ταν μαθος και τρομοκρατημνος.
ταν μως η ορμ της ζως και της νιτης
σπαζε το φργμα της θεκς απειλς,
ο νος επιδιδταν στον αυνανισμ.
Και ττε βλεπε στον πνο του νεκροταφεα
και μλη σφαγμνων αλγων
σκορπισμνα πνω στις ταφπλακες.

Το Αριο Δεν ρχεται

Τρφιμος του Γηροκομεου μας
κθε πρω με το Καλημρα
και κθε βρδυ με το Καληνχτα
μας αναγγλει με φος επσημο :
-Αριο θ 'ρθει η αδελφ μου !

Κθε πρω και κθε βρδυ.
Με το Καλημρα και με το Καληνχτα.
Χρνια τρα.
Απαρλλαχτα.
Με το Καλημρα και με το Καληνχτα.
Πσχει απ νοητικ στρηση.
Και τη λνε Σοφα!

Ξφνου μια μρα
η Σοφα περχαρη
μας πληροφρησε
πως η αδελφ της ρθε.
Η επσκεψη δεν επιβεβαιθηκε.
ταν νειρο;

Απ την επομνη
η Σοφα ρχισε πλι
να αναγγλλει με το γνωστ φος της:
-Αριο θ 'ρθει η αδελφ μου!
Πρω βρδυ.
Με το Καλημρα και με το Καληνχτα.
Απαρλλαχτα.
Χρνια τρα.

Ο Θνατος Του Πατρα

Θερισμνο χωρφι,
χρτα ξερ,
στο κατακαλκαιρο,
κι οτε υποψα νερο,
δροσις φλλων.

Και στην κρη
ο σκουριασμνος σκελετς ενς κρου.





 

 

Web Design: Granma - Web Hosting: Greek Servers