-


Dali &









/




 
 

 

:

                   ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΙ-Επιγραμματοποιο

     Συνεχζοντας την ασχολα και τη παρουσαση με τα του Επιγρμματος, σε τοτο το 2ο ρθρο, θα παρουσιαστον, λοι οι δημιουργο επιγραμμτων, που φιλοξενονται μ' ν στω επγραμμα στο Στκι κι εναι το πολ μχρι το τλος του 4ου αι. μ.Χ. -εκτς των Κεφαλ & Πλανοδη, που δη περιγρφησαν στο πριν ρθρο με τις Ανθολογες.

                  Βιογραφικ Αρχαιοτρων Αλφαβητικ

     Πρτα θα παρουσιαστε αλφαβητικ λστα των αρχαιοτρων επιγραμματοποιν (Σημ: απ αρχαιοττων μχρι τον 4ο αι. μ.Χ.). Παρακτω η λστα:

Α
γις (επιγραμματοποις), γις ο Αργεος, Αδαος ο Μακεδν, Αδαος ο Μυτιληναος, Αδριανς, Αθηναος, Αιμιλιανς ο Νικαες, Αισχνης ο επιγραμματοποις, Αισχλος, Ασωπος, Ακρατος ο γραμματικς, Αλξανδρς Μαγντης, Αλξανδρος ο Αιτωλς, Αλκαος ο Μεσσνιος, Αλκαος ο Μυτιληναος, Αλφεις ο Μυτιληναος, Αμμιανς, Αμμωνδης, Αμμνιος, Ανακρων, Ανδρνικος, Ανταγρας ο Ρδιος, Αντγονος ο Καρστιος, Αντμαχος, Αντιμδων, Αντοχος, Αντπατρος ο Θεσσαλονικες, Αντπατρος ο Σιδνιος (επιγραμματοποις), Αντστιος, Αντιφνης ο Μακεδν, Αντιφνης ο Μεγαλοπολτης, Αντφιλος ο Βυζντιος, Αντνιος Θαλλς, Αντνιος ο Αργεος, Αντη, Απολλινριος, Απολλωνδης ο Σμυρναος, Απολλνιος ο γραμματικς, ρατος, Αρθας ο δικονος, Αριστδικος ο Ρδιος, Αρστων, Αρτεμδωρος, Αρτμων, Αρχλαος (επιγραμματοποις), Αρχας ο Αντιοχες, Αρχας ο Βυζντιος, Αρχας ο Μακεδν, Αρχας ο Μυτιληναος, Αρχας ο Αντιοχας νετερος, Αρχλοχος, Αρχμηλος, Αρχιμδης επιγραμματοποις, Ασνιος Κουαδρτος, Ασκληπιδης ο Αδραμυττηνς, Ασκληπιδης ο Σμιος, Αυτομδων.

     Ο γις ταν αρχαος λληνας επιγραμματοποις επγραμμα του οποου περιλαμβανταν στο Στφανο του Μελεγρου και που ακολουθε ως πρτυπο τον Λεωνδα τον Ταραντνο. Σζεται 1 επγραμμ του (VI 152) στη ΠΑ. Ο Pierre Waltz κι η Ππυρος-Λαρος-Μπριτννικα τον διακρνουνε ρητ απ τον γι τον Αργεο.

     Ο γις ο Αργεος ταν αρχαος λληνας ποιητς απ το ργος και σγχρονος του Μ. Αλεξνδρου, τον οποο συνδεψε στη μικρασιαστικ εκστρατεα. Ο Κορτιος πως κι ο Αρριανς κι ο Πλοταρχος τονε περιγρφουν ως κλακα του βασιλα. Ο Κορτιος μλιστα τον αποκαλε "συνθτη των χειρτερων ποιημτων μετ το Χοιρλο" (pessimorum carminum post Choerilum conditor). Ο Αθναιος αναφρει τον γι ως συγγραφα ενς ργου για τη τχνη του μαγειρματος (ὀψαρτυτικ). Απ κποιους θεωρεται τι εναι ο γις του οποου επγραμμα χει σωθε στη ΠΑ.

     Ο Αδαος ο Μακεδν ταν λληνας ποιητς που περιλαμβανταν στον Στφανο του Μελεγρου. Ο Πιρ Βαλτς τον εταυτζει με το ρτορα Αδδαο, σγχρονο του Σενκα πρεσβτερου κι αναφερμενο στο Controversiae του Λατνου συγγραφα, εν ο Γιχαν Γικομπ Ρισκε (Johann Jakob Reiske) υποστριξε πως ο Αδαος ο Μυτιληναος εναι το διο πρσωπο. Στη ΠΑ σζονται τσσερα επιγρμματ του (VI 228 & 258, IX 300, X 20), 3 απ' τα οποα υπρχανε και στη ΠλΑν. Με το νομα Αδαος Αδδαος (αλλ χι με το επθετο "ο Μακεδν") υπρχουνε κι λλα ποιματα στη ΠΑ.

     Ο Αδαος Αδδαος ο Μυτιληναος (3ος αι. π.Χ.) τανε συγγραφας 2 συγγραμμτων σχετικν με τη τχνη, που τα μνημονεει ο Αθναιος. Στο 1ο, στο Περ Διαθσεων, πραγματευταν μλλον το θμα του χρου στην αρχιτεκτονικ, εν το 2ο, το Περ Αγαλματοποιν, το επκρινε ντονα ο Πολμων ο Ιλιες (στο Πρς Αδαον και Αντγονον πολεμικ του ργο). Κανν απ' τα ργα του δεν χει διασωθε. Διασζεται μως 1 επγραμμα στο 7ο βιβλο της ΠΑ που φρει το νομ του (ΕΑ, 7.305). Παλαιτερα, ορισμνοι μελετητς τατισαν τον Αδαο τον Μυτιληναο με τον Μακεδνα ποιητ Αδαο, που επιγρμματ του περιλαμβνονται επσης στη ΠΑ -τατιση που μως δεν εναι γενικ αποδεκτ απ' λους τους σγχρονους μελετητς.

     Ο Αθναιος ο επιγραμματοποις ταν αρχαος λληνας ποιητς, που μνημονεεται απ' το Διογνη Λαρτιο, συγγραφα του 3ου αινα μ.Χ. (VI, 14 & VII, 30) και δεν πρπει να ταυτζεται με τον Αθναιο τον Nαυκραττη, συγγραφα των Δειπνοσοφιστν. Σζεται 1 επγραμμ του στη ΠΑ (ΙΧ 496), το διο κεμενο που βρσκεται στο Λαρτιο.

     Για τον Αισχνη τον επιγραμματοποι δεν χουμε καθλου στοιχεα.

     Ο Αισχλος υπρχει στο Στκι κι εναι ΕΔΩ!

     Ο Ασωπος υπρχει στο Στκι κι εναι ΕΔΩ!

     Ο Αλκαος ο Μεσσνιος ταν αρχαος λληνας επιγραμματοποις. ταν σγχρονος του Φιλππου Ε της Μακεδονας (220-178 π.Χ.), που στην αρχ εκθεαζε για τους αγνες του υπρ των Ελλνων. Μετ μως στρφηκε εναντον του. Εναι ο μνος πολιτικς ποιητς της ΠΑ. Σθηκαν σαυτν 22 επιγρμματ του απ το Στφανο του Μελεγρου. Πρκειται για τα επιγρμματα V 10, VI 218, VII 1, 5 (αποδιδμενο και σ' γνωστο), 55, 247, 412, 495, IX 518, 519, 588, ΧΙ 12, ΧΙΙ 29, 30, 64, ΧVΙ 5, 7, 8, 196, 226. Τα VII 429 και 536 αποδδονται και στον Αλκαο τον Μυτιληναο αλλ ο Waltz πιθανολογε τι πρκειται περ εσφαλμνης γραφς του ονματος του Μεσσνιου.

     Ο Αλκαος ο Μυτιληναος υπρχει στο Στκι κι εναι ΕΔΩ! 

     Ο Αμμιανς ταν λληνας ποιητς που 'ζησε στις αρχς του 2ου μ.Χ. αινα κι γραψε σκωπτικ επιγρμματα εναντον των ημιμαθν σοφιστν και ρητρων. Στη ΠΑ σζονται 26 επιγρμματ του απ το Ανθολγιο του Διογενιανο.

     Για τον Αμμνιο δεν χουμε καθλου στοιχεα.

     Ο Ανακρων υπρχει στο Στκι κι εναι ΕΔΩ!

     Για τον Ανδρνικο δεν χουμε καθλου στοιχεα.

     Για τους Αντμαχο κι Αντοχο δεν χουμε καθλου στοιχεα.

     Ο Αντπατρος ο Σιδνιος ταν επιγραμματοποις απ τη Σιδνα. ζησε στη Ρμη και πθανε στις αρχς του 1ου αι. π.Χ. σε βαθι γερματα. Απολμβανε μεγλης εκτμησης σα ποιητς κι ο Μελαγρος τον περιλαβε στο Στφαν του. Στη ΠΑ σζονται 80 τουλχιστον επιγρμματ του.

     Ο Αντιφνης ο Μακεδν Αντιφνης ο Μεγαλοπολτης Αντιφνης Επιγραμματικς ταν αρχαος λληνας επιγραμματοποις του 1ου αινα π.Χ. και 1ου αι. μ.Χ., απ τον οποο διασζονται 10 επιγρμματα στην ΕΑ. ζησε μετ την εποχ του Μελεγρου, αλλ πριν την εποχ του Φλιππου του Θεσσαλονικα ο οποος περιλαβε τα επιγρμματ του στον Στφαν του.

     Ο Αντνιος ο Αργεος εναι ποιητς της ΕΑ. Εμφανζεται με το επγραμμα 102 του 9ου βιβλου της ΠΑ με τα επιδεικτικ επιγρμματα κι εκτιμται τι τανε του 1ου αι. Το επγραμμα αυτ αφορ τις Μυκνες και βρσκεται σ' αλληλουχα 4 επιγραμμτων για φημισμνα, αλλ ερημωμνα πια μρη (επ.101-104). Βρσκεται επσης και στη ΠλΑν. στο L1.T.70 E.24 (Βιβλο 1, Κεφλαιο Ο, Επ. 24, σελ. 325 στον τμο 1 της κδοσης του Γκρτιους), στο κεφλαιο που 'χει ττλο "εις πλεις". Το φος και το θμα του επιγρμματος δεχνει τι θα μποροσε να 'τανε μρος του Στεφνου του Φιλππου του Θεσσαλονικως, αλλ δεν υπρχουνε στοιχεα που να τεκμηρινουνε κτι ττοιο. σον αφορ στη ταυττητ του, χει αναφερθε η πιθαντητα να συμππτει με τον Αντνιο το Θαλλ απ τον Jacobs, κτι που σμφωνα με τους Gow και Page (1968) δε δικαιολογεται, δεδομνου τι αυτς ο Αντνιος ο Θαλλς ταν απ' τη Μλητο. Δεδομνου τι ο Αντνιος αναφρεται ως Αργεος, θεωρεται πως οτε κι η εκτμηση του Stadtmueller τι θα μποροσε να 'χε γραφε « Αλφειο» εναι πιθαν.

     Η Αντη υπρχει στο Στκι κι εναι ΕΔΩ!

     Ο Απολλωνδης γεννθηκε στη Νκαια κι ζησε τον 1ο μ.Χ. αι. Περιλαμβαντανε στο Στφανο του Φιλππου του Θεσσαλονικως και θεωρεται απ τους καλτερους ποιητς της συλλογς αυτς. Σζονται 31 επιγρμματ του στη ΠΑ.

     Για τον Απολλνιο το γραμματικ δεν χουμε καθλου στοιχεα.

     Για τους Αρθα το δικονο, Αρστονα κι Αρτμονα, δεν χουμε καθλου στοιχεα.

     Ο Αρχλαος ταν λληνας επιγραμματοποις στον οποο με επιφλαξη αποδδεται 1 επγραμμα της Πλαν. (L.4 T.8 E.35 - Libr.4, Titulus 8, Epigram 35) (ΕΑ XVI 120). Στην ΕΑ δεν αναφρεται λλο επγραμμα που να του αποδδεται. Το επγραμμ που αποδδει η Πλαν. σε αυτν στον Ασκληπιδη αφορ χλκινο γαλμα του Μ. Αλεξνδρου που 'χε πλσει ο Λσιππος που το παρουσιζει τσο ζωνταν που μοιζει σα να μιλ κι εναι γραμμνο σε Δωρικ διλεκτο (Τλμαν = Τλμην, λαν = λην, μορφν = μορφν, Γαν = Γην). Οι 2 τελευταοι στχοι του επιγρμματος σζονται και στο βιβλο Χιλιδες του βυζαντινο λγιου και ποιητ Ιωννη Τζτζη που 'ζησε το 12ο αι., χωρς μως να γνεται αναφορ στη πατρτητ του. Κατ τον Paton ζησε τον 4ο αινα π.Χ. και περιλαμβαντανε στο Στφανο του Μελεγρου. Σμφωνα με λλες πηγς, ο βος του τοποθετεται κατ τον 3ο 2ο αι. π.Χ.
     Σμφωνα με τον Τζζεφ Τμας καταγταν απ' την Αγυπτο και του αποδδεται (εκτς απ τη παρουσα του στην ΕΑ), το ργο "Περιγραφ περεργων και παρξενων Ζων", που 'χει χαθε. Καταγταν απ τη Χερσνησο της Αιγπτου κι ο Jacobs θεωρε τι ζοσε στην εποχ του Αλεξνδρου (333-323 π.Χ.) του Πτολεμαου Σωτρα (305-282 π.Χ.), εν ο Lobeck θεωρε τι ζοσε στην εποχ του Πτολεμαου Γ' Ευεργτη (246-222 π.Χ.) εν τλος ο Westermann πστευε τι ζοσε στην εποχ του Πτολεμαου Β' του Φιλδελφου (284-246 π.Χ.). Η Μεγλη Ελληνικ Εγκυκλοπαδεια τον αναφρει να κατγεται απ τη Κπρο αλλ εκε αναφρεται ως μυθογρφος κι ιστορικς.


     Ο Αρχας υπρξεν ελχιστα γνωστς ποιητς. Πρπει να 'τανε σγχρονος του Αρχα του Αντιοχα  ( νετερο, παρακτω), με τον οποον ο Beckby τον ταυτζει. Υπρχουν 5 επιγρμματα στη ΠΑ με το νομ του, απ το Στφανο του Μελεγρου.

     Ο Αρχλοχος υπρχει στο Στκι κι εναι ΕΔΩ! 

     Για τον Ασκληπιδη τον Αδραμυττην δεν χουμε καθλου στοιχεα.

     Ο Ασκληπιδης ο Σμιος ταν αρχαος λληνας επιγραμματοποις που 'ζησε τον 3ο αι. π.Χ. στην Αλεξνδρεια. Σζονται περ τα 50 επιγρμματ του στη ΠΑ. Τα περισστερα απ αυτ εναι γοητευτικς εκμυστηρεσεις, στις οποες ο ποιητς αποκαλπτει τις ερωτικς του θλψεις, κλπ.. Υπρξε φλος κι σως και δσκαλος του Θεοκρτου. Θεωρεται απ τους σπουδαιτερους Αλεξανδρινος ποιητς.
     
Β

Βακχυλδης, Βσσος Λλλιος, Βησαντνος, Βηστνος, Βινωρ, Bηθος ο ελεγειογρφος

     Ο Βακχυλδης υπρχει ολκληρος ΕΔΩ! 

     Ο Βσσος Λλλιος ταν λληνας ποιητς του 1ου μ.Χ. αι. απ' τη Σμρνη, που εμφανζεται στη ΠΑ κι ως Βσσος, Βσσος ο Σμυρναος, Λλλιος Βσσος. ζησε στη Ρμη και συνδθηκε με τον Γερμανικ του οποου υπρξε πιστς οπαδς. Στη ΠΑ σζονται περ τα 12 επιγρμματα υπ τα παραπνω ονματα. Περιλαμβαντανε στο Στφανο του Φιλππου.

     Υπ το νομα Βησαντνος εμφανζεται στη ΠΑ το επγραμμα ΙΧ 118. Πρκειται για τους στχους 527-528 του Θογνι, προερχμενους, κατ τον Berg, απ τον Μμνερμο. Το νομα εναι κατ πσαν πιθαντητα εθνικ (Βυζαντινς) και ο Waltz τοποθετε τον ποιητ στα χρνια του Αδριανο (αρχς 1ου αινα). Ο Paton τον αγνοε στον κατλογο του βιβλου ΙΧ αλλ αποδδει σ’ αυτν το απ τον Waltz αποδιδμενο στον Βηστνο επγραμμα ΧV 25.

     Με το νομα Βηστνος φρεται στην κδοση των Belles Lettres το επγραμμα ΧV 25 της ΠΑ. Κατ την δια πηγ πρκειται για τον L. Julius Vestinus, λεξικογρφο των χρνων του Αδριανο. Ο Paton αποδδει το επγραμμα στο Βησαντνο. Για τα 2 αυτ ονματα υπρχει μεγλη αβεβαιτητα στις πηγς.

     Ο Βινωρ τανε γραμματικς κι επιγραμματοποις απ τη Βιθυνα. ζησε στις αρχς του 1ου μ.Χ. αινα και περιλαμβανταν στο Στφανο του Φιλππου. Σζονται περ τα 21 επιγρμματ του, απ τα πολ καλ της ΠΑ.

     O Βηθος ο ελεγειογρφος (1ος αι.π.Χ.) Βηθος ο Ταρσες, ταν αρχαος λληνας επιγραμματοποις απ' τη Ταρσ στη Μ.Ασα. ν απ' τα επιγρμματα του αφορ στον που 'τανε δισημος μμος της εποχς. Το επγραμμ του αυτ ταν μρος του Στεφνου του Φιλππου που σζεται στη ΠΑ. Ο Στρβωνας περιγρφει το Βηθο ως να κακ πολτη και κακ ποιητ, που κρδισε την ενοια του Μρκου Αντωνου με μερικος στχους που 'γραψε αυτοσχεδιζοντας για τη μχη των Φιλππων κι ως ανταμοιβ του δωσε τη διεθυνση του γυμνσιου και της τλεσης των δημοσων αγωνισμτων στην Ταρσ (ο Στρβων αναφρει τι στην Ταρσ ττε ταν δημοφιλες καλλιτχνες που φτιαχναν ποιματα αυτοσχεδιζοντας, πως ο Βηθος αλλ κι ο τραγικς ποιητς Διογνης ο Ταρσες). Στο πστο αυτ βρθηκε νοχος για υπεξαρεση χρημτων, μα κατφερε να γλιτσει κολακεοντας τον Αντνιο. Μετ απ κποιο καιρ μως απελθηκε απ τον Αθηνδωρο με τη σμφωνη γνμη και του αυτοκρτορα πλον.


Γ
Γαιτουλικς, Γλλος, Γαυραδς, Γεμνος, Γερμανικς, Γλακος ο Αθηναος, Γλακος ο Νικοπολτης, Γλκων, Γρηγριος ο Ναζιανζηνς

     Για τους Γαιτουλικ, Γλλο, Γαυραδ, Γεμνο, Γερμανικ, Γλακο τον Αθηναο, δεν χουμε καθλου στοιχεα.

     Ο Γλακος ο Νικοπολτης ταν επιγραμματοποις περιλαμβανμενος στο Στφανο του Μελεγρου. να επγραμμ του (VII 285) διασθηκε στη ΠΑ (του 10ου αι.), εν λλα 3 υπ το νομα Γλακος (IX 341, XII 44, XVI 111 - το τελευταο στο Πλαν. παρρτημα) αποδδονται σ' αυτν. Το επγραμμ του ανθολογεται ακμη και στα τελευταα χρνια (1991).

     Ο Γλκων τανε ποιητς της ΠΑ και δε ξρουμε τποτα παραπνω. Σζεται το Χ 124 επγραμμ του εν πιθανολογεται πως ανκουνε σ' αυτν και τα 3 επμενα αννυμα.

     Ο γιος Γρηγριος ο Ναζιανζηνς υπρχει ολκληρος ΕΔΩ!

Δ
Δαμγητος (επιγραμματοποις), Δαμστρατος (επιγραμματοποις), Δημτριος ο Βιθυνς, Δημιουργς, Δημδοκος, Δημκριτος επιγραμματοποις, Διογνης επσκοπος Αμισο, Διογνης ο Λαρτιος, Διδωρος, Διδωρος ο γραμματικς, Διδωρος Ζωνς, Διδωρος ο Σρδειος, Διδωρος ο Ταρσες, Διοκλς ο Καρστιος (ποιητς), Διονσιος ο νδριος, Διονσιος ο Κυζικηνς, Διονσιος ο Ρδιος, Διονσιος ο σοφιστς, Διοσκορδης (επιγραμματοποις), Διτιμος ο Αθηναος, Διτιμος ο Μιλσιος, Διοφνης ο Μυριναος, Δφιλος ο Σινωπες, Δορις ο Ελετης, Δωσιδας

     Με το νομα Δαμγητος επιγρφονται 13 (Smith, 1870) 11 επιγρμματα της ΕΑ. 10 εξ αυτν βρσκονται στη ΠΑ (VI 277, VII 9, 231, 355, 432, 438, 497, 540, 541, 735) κι 1 στη ΠλΑν. (1.95). Απ το περιεχμεν τους εκτιμται τι γραφτκανε προς το τλους του 3ου αι.π.Χ. Τα επιγρμματα αυτ ταν μρος του Στεφνου του Μελεγρου. Δεν εναι γνωστ αν πρκειται για το διο πρσωπο που αναφρει ο Στφανος ο Βυζντιος. Τ' νομ δνεται κι απ τον Σχολιαστ στον Απολλνιο τον Ρδιο (W. Smith) με τη μορφ Δημγητος.

     Ο Δαμστρατος, γις του Αντλα, θεωρεται συγγραφας 1 επιγρμματος στην ΕΑ (στο Στφανο του Μελεγρου) με τον ττλο Δαμοστρτου ἀνθημα ταῖς νμφαις που περιγρφονται αναθηματικς προσφορς ξλινων αγαλματιδων και δρματα ζων προς τις Ναδες, αλλ το κατ πσον ταν ο διος ο συγγραφας το τομο που αφιερνεται το ανθημα στις νμφες εν' ασαφς. Ο λγιος του 18ου αι. Γιχαν Γικομπ Ρισκε θερησε πως μπορε να πρκειται για το Δημστρατο, Ρωμαο γερουσιαστ που 'ζησε τον 1ο αι. μ.Χ. ο οποος γραψε 1 ποιμα σχετικ με την αλιεα με ττλο ἁλιευτικ και το οποο αναφρεται συχν απ τους αρχαους συγγραφες, ωστσο ζησε τον 1ο αι. μ.Χ. σε αντθεση με τον επιγραμματοποι Μελαγρο που ζησε τον 1ο αινα π.Χ. και συμπεριλαβε τον Δαμστρατο στο Στφανο.

     Για τους Δημτριο το Βιθυν και Δημιουργ, δεν χουμε καθλου στοιχεα.

     Ο Δημδοκος, αποκαλομενος και Δημδοκος ο Λριος τανε γνωμικς φιλσοφος κι επιγραμματοποις του 5ου αι. π.Χ. ταν απ τη Λρο κι ζησε τον 5ο π.Χ. αι., λγο μετ το Φερεκδη. Ο Αριστοτλης τον μνημονεει στα Ηθικ Νικομχεια. Οι εκδτες του Αριστοτλη, ο Γερμανς Ζλλος (το 1820) στις σημεισεις του παραθτει σχλιο του περιπατητικο Ασπασου, που θλει τον Δημδοτο Μιλσιο να εναι «Λριος» στο γνος, δηλαδ προφανς απ λθος αντιγραφικ, «Λριος» (απ τη Λρο). Στις νετερες εκδσεις του Διογνη του Λαρτιου αναφρεται επσης ως Λριος. Εναι γνωστς απ διφορα ηθολογικ σκωπτικ επιγρμματα. Στη ΠΑ σζονται 4 επιγρμματ του (ΧΙ 235, 236, 237 κι ενδεχομνως το 238) που διακρνονται για την επιθετικ τους διθεση εναντον των κατοκων ορισμνων περιοχν. Αμυνμενος μεττρεψε να σκωπτικ σχλιο εις βρος των Χιωτν.

     Ο Δημκριτος ο επιγραμματοποις ταν λληνας που αναφρεται απ το Διογνη Λαρτιο και χαρακτηρζεται σαφς κι ανθηρς. Στη ΠλΑν. σζεται 1 επγραμμ του (ΕΑ XVI 180).

     Για το Διογνη επσκοπο Αμισο δεν χουμε καθλου στοιχεα.

     Ο Διογνης ο Λαρτιος υπρχει ολκληρος ΕΔΩ!

     Για τους Διονσιο τον νδριο, Διονσιο τον Κυζικην, Διονσιο τον Ρδιο, δεν υπρχουνε καθλου στοιχεα.

     Ο Διονσιος ο σοφιστς εναι ελχιστα γνωστς αρχαος λληνας ποιητς. Περιλαμβανταν στο Ανθολγιον Επιγραμμτων του Διογενειανο. Σζεται 1 επγραμμ του στη ΠΑ (V 81).

     Ο Διδωρος Ζωνς ( Διδωρος ο Σρδιος Ζωνς ο Σαρδιανς -μνημονεεται στο γρμμα Ζ- πως εμφανζεται στη ΠΑ) υπρξε επιφανς ρτορας απ τις Σρδεις την εποχ των Μιθριδατικν πολμων (84-64 π.Χ.). Κατηγορθηκε τι παρακνησε τις πλεις της Ασας ν' αποστατσουν απ την εξουσα του Μιθριδτη ΣΤ' αλλ κατρθωσε ν' ανασκευσει τη κατηγορα. Στη ΠΑ σζονται επιγρμματ του κι υπ τα ονματα Διδωρος ο Σρδειος και Ζωνς ο Σαρδειανς. Υπρχει στη ΠΑ κι λλος Διδωρος Ζωνς, συγγενς του, τον οποον ο Στρβων αναφρει ως νετερον. Και για να ολοκληρωθε η σγχυση εμφανζονται στη ΠΑ κι νας Διδωρος ο Γραμματικς, ο Διδωρος ο Ταρσες καθς και Ζωνς και Διδωρος χωρς ειδικτερο προσδιορισμ.

     Ο Διοκλς ο Καρστιος (1ος αι.μ.Χ.) Ιολιος Διοκλς -μνημονεεται και στο γρμμα Ι- Διοκλς Ρτωρ, ταν αρχαος λληνας ποιητς απ τον οποο σζονται 4 επιγρμματα στην ΕΑ. Το νομα του δεχνει πως εχε ελληνικ καταγωγ κι εχε αποκτσει τη Ρωμακ υπηκοτητα. Θεωρεται πιθαν να πρκειται για το Διδη τον Καρστιο, που αναφρεται συχν απ τον Σενκα, εν κατ το παρελθν θεωρονταν πως πιθανν να 'ταν ο -κατ πολ αρχαιτερος- ιατρς με το διο νομα. Το νομα του ποιητ αναφρεται με διφορους τρπους στα επιγρμματα του. Επιγρμματα του Διοκλ του Καρυστου περιλαμβνονταν στο Στφανο του Φιλππου του Θεσσαλονικως.

     Ο Διοσκορδης Διοσκουρδης (3ος αι. π.Χ.) ταν ο τελευταος απ τους μεγλους επιγραμματοποιος των Αλεξανδρινν Χρνων. Ως πιθανς τπος καταγωγς του αναφρεται η Ισσς. ταν μιμητς του Ασκληπιδη και τα ποιματ του εχανε τα πιο διαφορετικ θματα. Ηρωκ, ερωτικ (απ τα τολμηρτερα της ΠΑ) αφιερωμνα σε ποιητς, παιδεραστικ, κι λλα που μιλοσανε γι' απλος ανθρπους. 40 απ' αυτ βρσκονται συγκεντρωμνα στη ΠΑ παρμνα απ το Στφανο του Μελεγρου.

     Για τους Διτιμο τον Αθηναο, Διτιμο τον Μιλσιο, Διοφνη τον Μυριναο, δεν χουμε καθλου στοιχεα.

     Ο Δφιλος ο Σινωπες (4ος/3ος αι. π.Χ.) ταν σημαντικς ποιητς της νας αττικς κωμωδας με καταγωγ απ τη Σινπη του Εξεινου Πντου. ταν σγχρονος του Μεννδρου (342 - 291 π.Χ.) και τα περισστερα απ τα ργα του γρφτηκαν και διαδραματστηκαν στην Αθνα. Ο διος ωστσο ταξδεψε αρκετ και πθανε στην Σμρνη. Διατηροσε ερωτικ σχση με την εταρα Γνθαινα, και συχν ταν διακατεχταν απ κρσεις ζηλεας της επιτιθταν δια μσου αναφορν στα ργα του. Αναφρεται πως γραψε 100 κωμωδες, απ τα ργα αυτ μως διασζονται μνο οι ττλοι και αποσπσματα απ 54 απ αυτς. Μερικς φορς συμμετεχε και ο διος ως ηθοποις στα ργα του. Ο Ρωμαος ποιητς Πλατος ανφερε πως υιοθτησε αρκετ απ τα στοιχεα και χαρακτρες του Διφλου (για παρδειγμα την Casina απ το ργο Κληρομενοι, Asinaria απ το Ὀναγς, κ.α.), κτι που δεχνει πως οι ικαντητες του Διφλου στην δημιουργα της πλοκς ταν πολ ανεπτυγμνες. Απ τους Ρωμαους, ο Τερντιος επσης αναφρει πως εισγαγε στο ργο του με ττλο Adelphi μια σκην απ το ργο Συναποθνσκοντες, κτι που ο Πλατος εχε παραλεψει στην δικ του εκδοχ του ργου με ττλο Commorientes.
     Η τεχνοτροπα του κρνεται πως εναι απλ και φυσικ κι η γλσσα που χρησιμοποιε εναι ορθ αττικ διλεκτος, εν πρσεχε ιδιατερα τους στχους του κι εχε δημιουργσει και το δικ του ιδιμορφο ποιητικ μτρο. Κατ την αρχαιτητα ταν αββαιο το αν καταλγονταν ανμεσα στους ποιητς της Νας της Μσης κωμωδας, καθς η συχν χρση μυθολογικν ηρων στα ργα του (Ηρακλς, Θησας) κι η αναφορ επ της σκηνς των ποιητν Αρχλοχου (7ος αι. π.Χ.) κι Ιππνακτος (6ος αι. π.Χ.) ως ανταγωνιστν της Σαπφος (6ος/5ος αινας π.Χ.), ταιριζει πιτερο με το πνεμα της Μσης κωμωδας. Με τ' αποσπσματα κι ιδιμορφο ποιητικ μτρο του, ασχολθηκε ο Γερμανς κλασικιστς του 19ου αινα ουγκουστ Μινεκε. χει γρψει τα εξς ργα:

Ἄγνοια, χει επσης αποδοθε στον Καλλιδη / Ἀδελφο Αἱρησιτεχης, υπρξε 2η κδοση απ τον Καλλμαχο ως Εὐνοῦχος Στρατιτης / Ἀλεπτρια, χει επσης αποδοθε στον Αντιφνη και τον λεξις / Ἄμαστρις ἢ Ἀθηναῖος / Ἀνγυρος / Ἀνασωιζμενοι / Ἄπληστος / Ἀποβτης / Ἀπολιποῦσα, χει επσης αποδοθε στον Σσιππο / Βαλανεῖον / Βοιτιος /  Γμος / Δαναδες / Διαμαρτνουσα / Ἐγκαλοῦντες / Ἑκτη / ἘλαιὼνΦρουροῦντες / Ἔμπορος / Ἐναγζοντες / Ἐπιδικαζμενος / Ἐπκληρος / Ἐπιτροπ  γνωστ κι ως Ἑπιτροπες / Ἑλενηφοροῦντες / Ἑλλεβοριζμενοι / Ζωγρφος / Ἡρακλῆς / Ἥρως / Θησαυρς / Θησες / Κιθαρωιδς / Κληρομενοι / Λημναι / Μαινμενος / Μνημτιον / Ὄναγρος / Παιδεραστα / Παλλακ / Παρσιτος / Πελαδες / Πιθραστης / Πλινθοφρος / Πολυπργμων / Πρρα / Σαπφ / Σικελικς, πιθανς ργο του Φιλμωνα / Συναποθνισκοντες / Σντροφοι / Συνωρς, εναι γνωστ πως υπρξανε 2 εκδσεις / Σχεδα / Τελεσας / Φιλδελφος  γνωστ κι ως Φιλδελφοι / Φραρ / Χρυσοχος.

     Για τους Δορι τον Ελετη, Δωσιδα,  δεν χουμε καθλου στοιχεα.

Ε
Εκαταος ο Θσιος, Ελλδιος ο Αλεξανδρες, Εμπεδοκλς ο Ακραγαντινς, Επγονος ο Θεσσαλονικες, Ερμδωρος ο επιγραμματοποις, Ερμοκρων, Ερκιος ο Θεσσαλς, Ερκιος ο Κυζικηνς, Ετροσκος (ποιητς), Ευγνης, Εηνος ο Αθηναος, Εηνος ο Ασκαλωντης, Εηνος ο γραμματικς, Εηνος ο Σικελιτης, Ευνομιανς, Εοδος, Ευπθιος, Ευριπδης, Ευφορων ο Χαλκιδες

     Για τον Εκαταο Θσιο δεν χουμε καθλου στοιχεα.

     Ο Ελλδιος ο Αλεξανδρες τανε γραμματικς του 4ου αι.μ.Χ. αρχικ ιερας σε κποιο να του Δις στην Αλεξνδρεια, που τον εγκατλειψε ταν, το 389, ο πατριρχης Θεφιλος Β´ ξεσκωσε τους Αλεξανδρινος εναντον των ειδωλολατρν. Πγε στη Πλη κι απκτησε την ενοια του αυτοκρτορα Θεοδσιου Β' του οποου γραψε κι εγκμιο.

     
Ο Εμπεδοκλς ο Ακραγαντινς υπρχει ολκληρος ΕΔΩ!

     Με το νομα Ερμοκρων σζεται 1 επγραμμα στη ΠΑ (ΙΧ 327). Ο Waltz, ακολουθντας τον Σαλμσιο (Claude de Saumaise) πιστεει τι πρκειται περ λθους κι τι τ' νομα αυτο που αναφρεται στο ποημα εξελφθη ως νομα του ποιητ.

     Με το νομα Ερκιος ο Θεσσαλς σζεται το επγραμμα VII 397 στη ΠΑ. Ο Waltz πιστεει τι πρκειται περ λθους ενς αντιγραφα κι αποδδει το επγραμμμα στον Ερκιο τον Κυζικην. Ο Paton πιστεει τι ενδχεται να υπρξαν 2 ποιητς με το διο νομα. Ο Ερκιος ο Κυζικηνς ταν λληνας επιγραμματοποις των αρχν του 1ου μ.Χ. αι. Στη ΠΑ σζονται 14 επιγρμματ του απ το Στφανο του Φιλππου.

     Ο Επγονος ο Θεσσαλονικες γραμματικς σχολαστικς, ταν αρχαος λληνας επιγραμματοποις. Του αποδδονται 2 ργα στην ΕΑ, εκ των οποων το να (AP IX 260) οι μεν ΠλΑν. αποδδει σ' αυτν, εν η ΠΑ το αποδδει στον ποιητ Σεκονδο (D/R) του 2ου αι. μ.Χ (θεωρεται πιο πιθαν).


     Ο Ερμδωρος ταν αρχαος λληνας επιγραμματοποις. Στη ΠλΑν. σζεται 1 επγραμμ του απ τον Στφανο του Μελεγρου (ΕΑ XVI 170).

     Ο Εηνος ο Ασκαλωντης ταν λληνας ποιητς που ζησε μεταξ του 50 π.Χ.-50 μ.Χ. Σζεται 1 επγραμμ του στη ΠΑ (IX 75) απ τον Στφανο του Φιλππου του Θεσσαλονικως. Εναι ενδεχμενο κποια απ τα 6 επιγρμματα που αποδδονται στην ΕΑ σ' αυτν χωρς προσδιορισμ να 'ναι δικ του.

     Για τους Ετροσκο (ποιητ), Ευγνη, Εηνο Αθηναο, Εηνο γραμματικ, Εηνο Σικελιτη, Εοδο, Ευπθιο, δεν χουμε καθλου στοιχεα.

     Υπ τ' νομα Ευνομιανς υπρχει στην κδοση Jacobs (που βασζεται στον Brunck) το επγραμμα ΙΧ 193 της ΠΑ. Οι Paton & Waltz παραλεπουνε τ' νομα αυτ απ τις εκδσεις τους.

     Ο Ευριπδης υπρχει στο Στκι ΕΔΩ!

     Ο Ευφορων (3ος αι. π.Χ., γεν. περπου 275 π.Χ.) γιος του Πολμνητου, ταν αρχαος λληνας ποιητς κι επιγραμματοποις με καταγωγ απ τη Χαλκδα. Πρασε σημαντικ μρος της ζως του στην Αθνα, που και κατρθωσε να συγκεντρσει μεγλο πλοτο. Αρχικ σποδασε φιλοσοφα με τον φιλσοφο Λακδη τον Κυρηναο και τον Πρτανη και κατπιν γινε μαθητς κι ο νεαρς ερωμνος του ποιητ Αρχβουλου.
     Κατ το 221 π.Χ. προσκλθηκε απ τον Αντοχο τον Μγα της δυναστεας των Σελευκιδν, στη βασιλικ αυλ του στη Συρα. Εκε βοθησε στη δημιουργα της βιβλιοθκης της Αντιοχεας, της οποας και γινε βιβλιοθηκονμος ως το τλος της ζως του, ταν και πθανε στην Απμεια την Αντιχεια. Η παρξη επιγρμματος που τοποθετε τον τφο του στον Πειραι, πιθανς αναφρεται σε κενοτφιο. γραψε μυθολογικ πη (πως το Θρᾷξ), ερωτικς ελεγεες, επιγρμματα, καθς κι να σατιρικ ποιμα (ραι, «κατραι») κατ τα πρτυπα του ργου βης του Καλλμαχου του Κυρηναου. Αρκετ πεζ ργα με θεματολογα εμπνευσμνη απ τα στοιχεα της αρχαιτητας και της ιστορας, αποδδωνται επσης σε αυτν. πως κι ο σγχρονος του ποιητς Λυκφων, του ρεσε να χρησιμοποιε αρχαζουσες και σπνιες εκφρσεις κι ο πολυμαθς χαρακτρας των εκφρσεων του κανε τη γλσσα που χρησιμοποιοσε ιδιατερα δυσνητη.



     Οι μετπειτα Ρωμαοι, τρεφαν μεγλη εκτμηση για τις ελεγεες του και τις μεταφρσαν καθς και μιμηθκαν στα δικ τους ργα, με τα πιο γνωστ παραδεγματα να εναι αυτ των ποιητν Προπρτιου, Τβουλλου, Κορνλιου Γλλου και του αυτοκρτορα Τιβριου, κατ τον 1ο αι. π.Χ.. Ο κλασικς φιλλογος του 19ου αι., Αγουστος Μινεκε, συγκντρωσε τα διασωζμενα κομμτια του ργου του και τα εξδωσε στη βιογραφα De Euphorionis Chalcidensis vita et scriptis (Η ζω του Ευφορωνος του Χαλκιδαου και τα γραπτ του) του 1823, καθς και στην ανθολογα με τον ττλο Ανλεκτα Αλεξανδριν του 1843, βιβλα που αποτλεσαν και τη βση για τις νετερες σγχρονες εκδσεις του ργου του Ευφορωνα. Κατ τα νετερα χρνια, περαιτρω κεμενα ανακαλφθηκαν και στους παπρους της Οξυρργχου*.

Ζ
Ζηλωτς, Ζηνβιος, Ζηνδοτος, Ζωνς ο Σαρδειανς, Ζωνς, Ζσιμος ο Θσιος

     Ο Ζηλωτς (1ος αι. μ.Χ.) ταν αρχαος λληνας επιγραμματοποις του οποου διασζεται 1 επγραμμα στην ΕΑ με τον ττλο Ζηλωτο, οι δε Βασσο και το οποο εχε αρχικ συμπεριληφθε στο Στφανο του Μελαγρου. Εναι αββαιο το κατ πσο ο διος ονομζεται και Βασσς πρκειται για διαφορετικ τομα.

     Ο Ζηνβιος τανε γραμματικς γνωστης εποχς. γραψε να υπμνημα στο Ὀνοματικν του Απολλνιου του Δσκολου, απ το οποο διασθηκαν κποια αποσπσματα. Στο 9ο βιβλο της ΕΑ περιλαμβνεται κι 1 επγραμμα κποιου γραμματικο Ζηνβιου. Ορισμνοι μελετητς ταυτζουν τον Ζηνβιο αυτν (τον επιγραμματοποι) με τον σοφιστ και παροιμιογρφο Ζηνβιο, λλοι μως (πως ο Ουλλιαμ Σμιθ) απορρπτουνε τη τατισην αυτ κι αφνουν το θμα ανοικτ.


     Ο Ζηνδοτος καταγταν απ την φεσο κι ζησε τον 4ο αινα π.Χ. (325 - 260 π.Χ.). ταν ποιητς με πνεμα βαθι ερευνητικ και εχε για δσκαλο τον Φιλητ απ την Κω. Υπρξε ο πρτος βιβλιοθηκονμος και διευθυντς της βιβλιοθκης της Αλεξνδρειας και αναφρεται ως «τν εν Αλεξνδρεια βιβλιοθηκν προστης», πως αναφρονται λοι οι υπεθυνοι της Αλεξανδρινς Βιβλιοθκης. Ασχολθηκε ιδιατερα με τη μελτη του Ομρου καθς και φιλοτχνησε κριτικ κδοσ του. Το λεξικ Σοδα Σουδα, να απ τα σημαντικτερα ελληνικ λεξικ το οποο γρφτηκε τον δκατο αινα, αναφρει τι ανλαβε ως παιδαγωγς της βασιλικς οικογνειας καθς κανε το δσκαλο στα παιδι του Πτολεμαου. Στη συνχεια χρστηκε προστμενος της Βιβλιοθκης απ τον Πτολεμαο Α', θση την οποα διατρησε και κατ το διστημα που ανβηκε στον θρνο ο μαθητς του Πτολεμαος ο Φιλδελφος.
     Σμφωνα με τη Σοδα, εναι ο πρτος φιλλογος στον κκλο του Μουσεου που ανλαβε να φρει σε πρας μια ολοκληρωμνη κριτικ κδοση του Ομρου. Αλλ, στα λεγμενα του Ιωννη Τζτζη, τον 12ο αινα, αναδεται το πρβλημα της πρτης κδοσης των ομηρικν επν, που εχε ως πρωταγωνιστ τον Πεισστρατο, εν εχαν περσει δη τριακσια χρνια απ την εποχ του ως τον Ζηνδοτο. Συνεπς, δεν μπορε να προσδιοριστε ακριβς η κταση και η φση των εργασιν του Ζηνοδτου στον μηρο. μως, δεν αποκλεεται να υπρξε ο πρτος διορθωτς των ομηρικν επν, αν κρνουμε και απ τις φιλολογικς παρεμβσεις του Αρσταρχου, αργτερα, ο οποος απρριπτε ομηρικς λξεις απ την κδοση του Ζηνοδτου.
     Τον 6ο αινα π.Χ., ο Ζηνδοτος εχε στη διθεσ του το «αττικ» χειργραφο, πιθαν το επσημο κεμενο του Ομρου που ακολουθοσαν πιστ οι ραψωδο κατ τη διρκεια των απαγγελιν τους στις εορτς των Παναθηναων και το οποο χρησιμοποησε πρωτστως στην κδοσ του, γεγονς που απκρυψαν οι Αλεξανδρινο φιλλογοι για λγους υστεροφημας. Την δια στιγμ που οι συνδελφο του μετφραζαν τις τραγωδες και τις κωμωδες, ο Ζηνδοτος ασχολθηκε με τον μηρο. Εξδωσε τη Διρθωση καθς και το Γλωσσριο της Ιλιδας και της Οδσσειας εν απρριψε τους Ομηρικος μνους ως μεταγενστερους.
     Ο Ζηνδοτος μελτησε με να νο τρπο, τους λληνες κλασικος συγγραφες και ασχολθηκε με την κριτικ διρθωση και την επιμλεια ελλνων επικν και λυρικν ποιητν καθς και με την ταξινμησης αυτν, αφο επινησε το αλφαβητικ σστημα ταξινμησης. Επιπρσθετα, συνγραψε την πρτη κριτικ κδοση του Πινδρου και υπομνημτισε την Θεογονα του Ησιδου. Μετ τον θνατ του, στη θση του προσταμνου της Βιβλιοθκης τοποθετθηκε ο Απολλνιος ο Ρδιος ο οποος γεννθηκε στην Αλεξνδρεια, μεταξ του 295 και 290 π.Χ. και ονομστηκε τσι επειδ πρασε το μεγαλτερο διστημα της ζως του στη Ρδο. Οι μαθητς του Αρσταρχος απ' τη Σαμοθρκη κι Αριστοφνης ο Βυζντιος που 'χε σπουδσει κοντ του, και στον Καλλμαχο, συμπληρσανε στη συνχεια το ργο του.

     Σημ: Ζηνδοτος εναι ανδρικ αρχαο ελληνικ κι ελληνιστικ νομα που 'φεραν οι εξς γραμματικο: Ζηνδοτος ο Εφσιος (περπου 325 - 260 π.Χ.), συγγραφας, κριτικς του ργου του Ομρου, ποιητς, διευθυντς της βιβλιοθκης της Αλεξνδρειας, Ζηνδοτος (στωικς), 150 π.Χ., Ζηνδοτος (φιλσοφος), τλος του 5ου αι. π.Χ., νεοπλατωνικς φιλσοφος που ζησε στην Αθνα κι υπρχουνε κι λλοι γραμματικο με το νομα Ζηνδοτος.

     Ζωνς και Ζωνς ο Σαρδιανς εμπλκονται κι αναφρεται το πως, σε πρτερο βιογραφικ στον Διδωρο Ζων!

     Ο Ζσιμος ο Θσιος (1ος αι.π.Χ.) ταν αρχαος λληνας επιγραμματοποις απ τη Θσο. Θεωρεται πως ζησε σε κποιο χρονικ σημεο ανμεσα στο 150 π.Χ. και 50 π.Χ., και κποια απ τα επιγρμματα του συμπεριλφθηκαν στο Στφανο του Μελεγρου κατ την αρχαιτητα και κατ'επκταση συμπεριλαμβνονται και στην ΕΑ (6,183 -185 κι σως και το 6,15 αντ του επιγραμματοποιο Αντπατρου του Σιδνιου).

Η
Ηγμων, Ηγσιππος (επιγραμματοποις), Ηδλος, Ηλιδωρος ο Εμεσηνς, Ηρακλεδης ο Σινωπες, Ηρκλειτος (επιγραμματοποις), ριννα, Ηρδικος ο Βαβυλνιος

     Για τον Ηγμονα δεν υπρχουνε καθλου στοιχεα.

     Ο Ηγσιππος ταν λληνας επιγραμματοποις που 'ζησε περ το 300 π.Χ. και περιλαμβαντανe στo Στφανο του Μελεγρου. Στη ΠΑ σζονται 8 επιγρμματ του, 3 αναθηματικ και 5 επιτμβια, σε λιτ κι αυστηρ φος.

     Ο Ηδλος ταν Αθηναος Σμιος αρχαος λληνας ποιητς της Ελληνιστικς Περιδου. Λγεται πως η μητρα του ταν Αθηναα ποιτρια Ηδλη κι η γιαγι του επσης, Μοσχνη η Αττικ. Γεννθηκε περ το 300 π.Χ. κι ζησε στη Σμο και στην Αλεξνδρεια στα χρνια του Πτολεμαου Φιλαδλφου. Ποιματ του, του Ποσεδιππου και του Ασκληπιδη ταν μρος της συλλογς επιγραμμτων με τον ττλο Σωρς. γραψε το επλλιο Γλακος, που αναφερταν στο θαλσσιο θε Γλακο (το ργο αυτ πιθανν να συνδεται με τη πληροφορα του Αθναιου πως ο ποιητς αυτοκτνησε απ ρωτα για κποιο Γλακο) και σχλια στα ποιματα του Καλλμαχου. Το ργο του εκφρζει μιαν επικορεια αντληψη της ζως. Στη ΠΑ σζονται 11 επιγρμματ του απ το Στφανο του Μελεγρου (80 π.Χ.). Αναφρεται απ τον Αθναιο στους Δειπνοσοφιστς του. γραψε πλθος επιγραμμτων, που στα περισστερα εξυμνε το κρασ. Τ' νομ του δε, εναι υποκοριστικ του ηδς με τη συνθη κατληξη των αρχαων στα υποκοριστικ -λος!

     Ο Ηλιδωρος ο Εμεσηνς, αναφερμενος κι Ηλιδωρος επσκοπος Τρκκης ταν εξελληνισμνος Σρος μυθιστοριογρφος, ο οποος ζησε τον 3ο 4ο αι. μ.Χ. κι ο οποος στα τλη του 4ου αι. γινε επσκοπος Τρκκης. Απ τους σημαντικτερους εξελληνισμνους Σρους συγγραφες. Καλλιργησε το ερωτικ ελληνιστικ μυθιστρημα. Καθοριστικο παργοντες για τη διαμρφωση του ργου του στθηκαν ο τπος καταγωγς του κι η εποχ του:  Καταγταν απ την μεσα (σημεριν Χομς) της Συρας κι υπρχουν λγα στοιχεα για τη ζω του, πτε γεννθηκε και πθανε. Πατρας του αναφρεται ο Θεοδσιος, ιερας του θεο Ηλου[3]. Υπρξε ο συγγραφας του μυθιστορματος Αἰθιοπικὰ ἢ τὰ περὶ Θεαγνην καὶ Χαρκλειαν σε δκα βιβλα[4], το οποο θεωρεται το τελευταο μλλον μεγλο μυθιστρημα της ελληνικς αρχαιτητας[5]. Μαζ με τον Χαρτωνα, Ξενοφντα, Αχχιλα Ττιο και Λγγο συγκαταλγεται μεταξ των "πατρων του ευρωπακο μυθιστορματος". Το ργο του Αιθιοπικ εξελσσεται σε μια φανταστικ χρα, την Αιθιοπα, και διηγεται τον ρωτα μεταξ του νεαρο Θεαγνη, ρχοντα της Θεσσαλας, και της πανμορφης Χαρκλειας, κρης του βασιλι της Αιθιοπας. Η πρτη αναφορ για τον Ηλιδωρο γνεται απ τον Κωνσταντινουπολτη νομικ Σωκρτη (380 - 450 μ.Χ.), ο οποος λει πως η συγγραφ των «Αιθιοπικν» γινε ταν αυτς ταν σε νος και πριν ακμα γνει χριστιανς και χειροτονηθε επσκοπος Τρκκης (τα σημεριν Τρικλα Θεσσαλας). Ο Ηλιδωρος, μλιστα, σαν επσκοπος εχε εισηγηθε την αγαμα των κληρικν που την εποχ εκενη δεν σχυε.
     Τα Αἰθιοπικὰ ἢ τὰ περὶ Θεαγνην καὶ Χαρκλειαν μεταφρστηκαν στα λατινικ, στις ττε νεογννητες ευρωπακς γλσσες και ο Θερβντες τα αναφρει σαν πρτυπο. Απσπασμ τους αναφρεται απ τον Σαξπηρ στη "Δωδεκτη νχτα", απ τον Ραμπελ στον "Γαργαντοα" εν ο Ρακνας αντλε μπνευση απ αυτ. Πρα πολλο δραματουργο προσπθησαν να το δραματοποισουν ολκληρο αν επεισδια. Τον 17ο αινα στη Γερμανα ανβηκαν ξι "Αιθιοπικ δρματα", στη Γαλλα και στην Αγγλα θεατρικς διασκευς και στην Ισπανα γινε ιδιατερα δημοφιλς να τρπρακτο δρμα βασισμνο σε αυτ. Συνθτες της περας, πως ο Τζιουζπε Βρντι, πεζογρφοι αλλ και εικαστικο εμπνεστηκαν απ τα Αιθιοπικ.
     Ο πλρης ττλος, Ἡλιοδρου: Αἰθιοπικὰ ἢ τὰ περὶ Θεαγνην καὶ Χαρκλειαν. Το κατ την εκτμηση των περισστερων ερευνητν μεταγενστερο απ τα σωζμενα αρχαα μυθιστορματα (στην κατηγορα «ιδεδες ελληνικ μυθιστρημα» / ρος του Τμας Χαιγκ) φανεται να γρφτηκε στα μσα του 3ου αι. μ.Χ., με εκτιμσεις που το φρνουν και ως το τλος του 4ου. Φανερ επηρεασμνο απ τη Δετερη Σοφιστικ, κτι που μαρτυρε χι μνο η γλσσα αλλ και η ντονα κλασικζουσα λογιοσνη του συγγραφα. Γνωρζουμε και για τον Ηλιδωρο, πως και για τους προηγομενους μυθιστοριογρφους, ελχιστα, και πλι με σιγουρι μνο ,τι δηλνει ο διος, -εδ στην κατακλεδα: «Τοινδε πρας ἔσχε τὸ σνταγμα τῶν περὶ Θεαγνην καὶ Χαρκλειαν Αἰθιοπικῶν∙ ὃ συνταξεν ἀνὴρ Φοῖνιξ Ἐμεσηνς, τῶν ἀφ’ Ἡλου γνος, Θεοδοσου παῖς Ἡλιδωρος. / τσι φτασε στο τλος του το σγγραμμα των Αιθιοπικν των Περ Θεαγνην και Χαρκλειαν∙ το συνγραψε νας Φονικας Εμεσηνς, απ το γνος του λιου, ο γιος του Θεοδοσου Ηλιδωρος.» και «ο συγγραφας μας εναι λληνας απ τη συριακ πλη μεσα, καταγμενος απ το ιερατικ γνος του λιου -απ που, πιθανς, και το νομ του.»
     Αν το μυθιστρημα του Χαρτωνα αφνει την εντπωση της χρης και της αθωτητας, του Ξενοφντα μια-δυο εγκιβωτισμνες δυνατς ιστορες, του Λγγου τη μετρημνη οικονομα, του Ττιου την οιστρλατη νιση αφγηση, στα Αιθιοπικ χουμε σχεδν σε κθε παργραφο λγιες αναφορς, κυρως στον μηρο, γενικτερα στην κλασικ γραμματεα και πολ συχν στο δρμα, οι εικνες του διακρνονται απ θεατρικτητα, και κθε τσο παραπμπουν στην τχνη του θετρου με την υπδειξη κιλας του διου του συγγραφα. Αλλ το πιο ενδιαφρον στοιχεο, και που αισθητ υπερχει απ τους λλους, εναι στη σνθεση της αφγησης. In media res, δηλαδ ξεκινντας απ το μσον του πραγματικο χρνου, πως κι η Οδσσεια, με πολλς αναδρομς, εναλλαγς απ το γ’ στο α’ πρσωπο αφγησης, και σ' αυτ κατ τον τρπο του θαλασσινο πους, αλλ και με ιδιοχαρακτηριστικ του, να πρσωπο να συστνεται να αφηγεται την προσωπικ του ιστορα χι με το που εμφανζεται αλλ αφο το παρακολουθσουμε για να διστημα ενταγμνο στην κοιν δρση.
     Ο Ηλιδωρος, κυρως για τη δυναμικ σνθεση, αλλ και για τις υπλοιπες αρετς του, τις ρτιες περιγραφς, τη λογιοσνη, τις ευφνταστες περιπτειες των εραστν του, τον εξωτισμ των εμπειριν τους, για πολλος αινες θεωρονταν ισξιος του Ομρου και του Βιργιλου. Κανες δε θα υπερασπιζταν σμερα μια τσο υπερβολικ εκτμηση, μως και δε θα αμφισβητοσε τι υπρξε απ τους συγγραφες που σκησαν τη μεγαλτερη επιρρο χι μνο στους μσους χρνους αλλ και στην αρχ των νετερων, τον ανιχνεουμε φρ' ειπεν στον Σαξπηρ, στον Θερβντες, στον Καλντερν, στον Ρακνα.

     Ο Ηρακλεδης ο Σινωπες ταν λληνας ποιητς με καταγωγ απ τη Σινπη. Διασζεται τουλχιστον 1 απ τα επιγρμματ του στην ΕΑ, ωστσο εναι πιθαν πως υπρχουν κι λλα 2 δικ του αν και δε γνεται μνεα για τον τπο καταγωγς του σ' αυτ. Φρεται να 'τανε δισημος ποιητς, καθς ο Διογνης Λαρτιος τονε περιγρφει ως ἐπιγραμμτων ποιητὴς λιγυρς, εν αναφρει πως υπρχαν αλλ 14 τομα με αυτ το νομα.

     Ο Ηρκλειτος (καμμι σχση με τον Ηρκλειτο το σοφ) ταν αρχαος λληνας ποιητς. Καταγταν απ την Αλικαρνασσ κι ζησε το πρτο μισ του 3ου π.Χ. αι. τανε σγχρονος και φλος του Καλλμαχου που στο κουσμα του θαντου του γραψε το επγραμμα VII 80. Σ’ αυτ αναφρει τη συλλογ ελεγειν του Ηρκλειτου Αηδνες. Χθηκαν μως, παρ τη περ του αντιθτου βεβαιτητα του Καλλμαχου. Περιλαμβανταν στο Στφανο του Μελεγρου και στη ΠΑ σθηκε μνον 1 επγραμμ του.

     Η ριννα ριννα υπρχει στο Στκι κι εναι ΕΔΩ!

     Ο Ηρδικος ο Βαβυλνιος, ο επονομαζμενος Κραττειος, τανε γραμματικς του 2ου μισο του 2ου π.Χ. αι. Η επωνυμα αυτ οφελεται στο τι ανκε στη φιλολογικ σχολ της Περγμου, που 'χεν ιδρυθε απ τον Κρτητο Μαλλτη. γραψε το σγγραμμα "Προς τον Φιλοσωκρτη" το οποο αποτελε αμφισβτηση του Πλτωνα και των Σωκρατικν και του οποου αποσπσματα υπρχουν στους "Δειπνοσοφιστς" του Αθηναου. ργα του αναφρονται το Σμμεικτα Υπομνματα που περιγρφει τα συμπσια κι οι Κωμωδομενοι σχετικ με την Αρχαα και μση Αττικ Κωμωδα. Ο Paton του αποδδει το επγραμμα L.2 T.10 E.6 της ΠλΑν(XVI 19A στην ΕΑ του Paton), που απουσιζει απ την κδοση του Jacobs. Υπρξεν εχθρς του Αρσταρχου και των μαθητν του, τους οποους χαρακτρισε ως «γωνιοβμβικες» επειδ δημιουργοσαν βμβο (βουητ) στις γωνες των σχολεων κι ως «μονοσλλαβους» επειδ ασχολονταν με τα μονοσλλαβα.

Θ
Θαλλς ο Μιλσιος, Θεατητος ο Κυρηναος, Θογνις ο Μεγαρες, Θεοδρητος, Θεοδωρδας ο Συρακοσιος, Θεκριτος ο Συρακοσιος, Θεδωρος ο ανθπατος, Θεοσβεια, Θεοφνης, Θων ο Αλεξανδρες, Θουκυδδης, Θυλλος, Θυμοκλς, Θωμς ο Σχολαστικς, Θωμς Πατρκιος

     Ο Αντνιος Θαλλς (1ος αι. π.Χ.) ταν αρχαος λληνας ποιητς απ τη Μλητο, 5 απ τα επιγρμματα του περιχονται στην ΕΑ (AP VI.91, 235; VII.188,373; IX.220) προερχμενα απ τον Στφανο του Φιλππου, το 1ο απ' αυτ εναι προς τιμ του Ρωμαου αυτοκρτορα της οικογενεας του. Πιθανς πρκειται για τον διο Θαλλ ο οποος ονομζεται σε μια επιγραφ που ανακαλφθηκε στη Ρμη κι αναφρεται ως ο απελευθερωμνος σκλβος του Ρωμαου στρατηγο Γερμανικο.Το νομα εμφανζεται με διφορες παραλλαγς στα επιγρμματα, πως Θλλου, Θαλοῦ Μιλησου, Θυηλου και Θυλλου.

     Ο Θεατητος ο Κυρηναος ταν λληνας ποιητς που ζησε περ το 270 π.Χ., φλος και συμπατριτης του Καλλμαχου, που γραψε προς τιμ του το επγραμμα ΙΧ 565 της ΠΑ. Περιλαμβαντανε στο Στφανο του Μελεγρου και στη ΠΑ διασωθκανε 4 τουλχιστον επιγρμματ του. Η επιγραμματικ του ποηση εχε μεγλην επιτυχα στην εποχ του, αντθετα προς τα δραματικ του ργα.

     O Θογνις ο Μεγαρες, υπρχει ολκληρος ΕΔΩ!

     Γα τον Θεοδρητο, δυστυχς δεν υπρχουνε καθλου στοιχεα.

     Ο Θεοδωρδας ο Συρακοσιος (3ος αι.π.Χ.) ταν αρχαος λληνας λυρικς ποιητς κι επιγραμματοποις απ τις Συρακοσες. Θεωρεται πως ζησε την διαν εποχ με τον ποιητ Ευφορωνα, κατ τη 10ετα του 230 π.Χ. μιας κι υπρχουν αναφορς του ενς προς τον λλο στα επιγρμματα τους, καθς επσης και του ποιητ Μνασλκα, τον οποο κι επκρινε πως αντγραφε απροκλυπτα τον ελεγειακ ποιητ του 5ου αινα π.Χ., Σιμωνδη τον Κεο. Εκτς απ τα 18 επιγρμματα του τα οποα διασζονται στην ΕΑ, γραψε κι να λυρικ ποιμα με ττλο Εἰς Ἔρωτα, να διθραμβο με την ονομασα Κνταυροι, και μερικ λλα ποιματα απ τα οποα διασζονται κποια αποσπσματα αλλ χι οι ττλοι τους.

     Για τον Θεκριτο υπρχουν δη στοιχεα στο Στκι, ΕΔΩ!, που φυσικ εν καιρ θα εμπλουτιστον.

     Για τους Θεδωρο τον ανθπατο, Θεοσβεια, Θεοφνη, δεν υπρχουνε καθλου στοιχεα.

     Ο Θων ο Αλεξανδρες (περ. 335 μ.Χ. - περ 405 μΧ.) ταν λληνας λγιος και μαθηματικς, που ζησε στην Αλεξνδρεια της Αιγπτου.
Υπρξεν ο τελευταος διευθυντς της Βιβλιοθκης της Αλεξνδρειας πριν τη καταστροφ της, καθς και του «Μουσεου» (πανεπιστημου) της (Λεξικ της Σοιδας, που αναφρεται ως σγχρονος του Πππου), μχρι που και το δετερο παψε να λειτουργε με διαταγ του Αυτοκρτορα Θεοδοσου το 391. Ο Θων ταν ο πατρας της περφημης μαθηματικο και νεοπλατωνικς φιλοσφου Υπατας.
     Το κορυφαο επτευγμα του Θωνος μλλον αποδεχθηκε η κδοση απ αυτν των Στοιχεων του Ευκλεδη, περ το 364, απ την οποα η ανθρωπτητα διδασκταν Γεωμετρα επ 15 αινες, και ανατυπωνταν μχρι το 1814 -«παραμνει ακμα να λαμπρ βοθημα» κατ τη διατπωση του Καρλ Σαγκν. Ακμα, συνγραψε Αριθμητικ κι γραψε ακμα για τα «σημεα και εξετσεις» των πτηνν, για την ανατολ του Σειρου και για τις πλημμρες του Νελου.
     Ωστσο, ο κριος γκος της συνεισφορς του Θωνος αποτελεται απ σχλια πνω σε σημαντικ ργα των συγγραφων των ελληνιστικν χρνων. Σε αυτ περιλαμβνονται οι ευκλεδειες «συνομιλες» («Συνουσαι») και σχολιασμο («Εξγησεις») του «Προχερου Καννος», του «Μικρο αστρολβου» και της «Αλμαγστης» του Πτολεμαου, καθς και του αστρονομικο ποιητ Αρτου. Σμερα σζεται το 1ο βιβλο απ τα σχλια στον Πτολεμαο κι αποσπσματα απ τα λλα.
     Στον Θωνα αυτν αποδδονται, χωρς μεγλη βεβαιτητα, 2 επιγρμματα της ΠΑ (VII 292, IX 41).


     Ο Θουκυδδης υπρχει στο Στκι κι εναι ΕΔΩ!

     Ο Θυλλος (Σατριος Θυλλος, Θυλλος και Στυρος Θυλλος) υπρξεν λλην επιγραμματοποις. Αναφρεται στη ΠΑ και τη ΠλΑν με διφορες μορφς του ονματς του. Ο Jacobs υποθτει τι τα επιγρμματα ανκουνε σε 2 διαφορετικ πρσωπα, τον Στυρο και τον Θυλλο. Κατ τον Pierre Waltz ανκε στο περιβλλον του Κικρωνα και περιλαμβαντανε στον Στφανο του Φιλππου. Στη ΠΑ σζονται 3 επιγρμματ του.

     Ο Θυμοκλς ταν αρχαος ποιητς, απ τον οποο σζεται στη ΠΑ μνον 1 ωραιτατο επγραμμ του απ' τη Μοσα Παιδικ του Στρτωνα (XII 32). Δεν εναι γνωστς απ λλες πηγς.

     Υπ το νομα Θωμς σζονται 2 επιγρμματα στην ΕΑ, το XVI 315 (Θωμ Σχολαστικο) και το XVI 379 (Θωμ Πατρικου) (συγκεκριμνα στη ΠλΑν). Ο Paton τα αποδδει σε να πρσωπο, τον Θωμ τον Σχολαστικ. Χωρς περαιτρω στοιχεα κι εδ δυστυχς.

Ι
Ιουλιανς, Ιολιος Διοκλς, Ιολιος Λεωνδας, Ιολιος Πολαινος, Ισδωρος ο Αιγετης, Ισδωρος ο σχολαστικς, Ιφων ο Κορνθιος, ων ο Χος

   Για τον Ιουλιαν, στις δεν εναι λλος απ το γνωστ μας Παραβτη Μγα, που ζησε κι δρασε τον 4ο μ.Χ. αι. θα γνει ξεχωριστ αναφορ, εν ευθτω.

     Ο Ιολιος Διοκλς, δεν εναι λλος παρ ο Διοκλς ο Καρστιος (ποιητς) που περιγρφηκε στο γρμμα Δ!

     Με το νομα Ιολιος Λεωνδας υπρχουνε 2 επιγρμματα στη ΠΑ (ΙΧ 42 και ΧΙΙ 20). Οι Jacobs και Paton ταυτζουν τον ποιητ τους με τον Λεωνδα τον Αλεξανδρα, -μνημονεεται στο γρμμα Λ-, εν ο Waltz πιστεει τι εναι πιθαντερο ν’ ανκουν στον T. Julius Leonidas, παιδαγωγ των γιων του Γερμανικο.

     Ο Ιολιος Πολαινος εναι ποιητς της ΠΑ, που εμφανζεται με 3 επιγρμματα στο 9ο βιβλο της (Επιδεικτικ): ΙΧ 1.7-9. Τα επιγρμματα αυτ εχαν ανθολογηθε κι απ τον Πλανοδη (L.1 T.25. E.1 - Βιβλο 1, Κεφλαιο 45, Επγραμμα 1, L.1 T.31 E.1, L.1 T.31 E.7 -αναφρεται απλ ως Πολαινος, αλλ εναι απ τα ποιματα που στη ΠΑ αναφρονται καθαρ ως Ιουλου Πολυανου). να 4ο επγραμμα στη ΠλΑν, στο L.1 T.33 E.1 αναφρεται απλ Πολαινος, αλλ αποδδεται στον Πολαινο το Σρδιο. Απ τον Waltz (Waltz 1960) ταυτζεται με τον Πολαινο το Σρδιο, που μνημονεεται στο γρμμα Π!


     Για τους Ισδωρο Αιγετη, Ισδωρο σχολαστικ, Ιφωνα τον Κορνθιο, δεν χουμε καθλου στοιχεα.     

      Ο ων ο Χος υπρχει ολκληρος ΕΔΩ! 

Κ
Καλλας, Καλλικτρ ( Κιλλκτωρ), Καλλμαχος, Καπτων, Καρφυλλδης, Κερελιος, Κλεβουλος, Κιντος, Κομητς ο σχολαστικς, Κομητς Χαρτουλριος, Κορνλιος Λγγος, Κρτης ο Θηβαος, Κρτης ο γραμματικς,  Κριναγρας, Κυλλνιος, Κριλλος

     Ο Καλλικτρ ταν αρχαος λληνας ποιητς απ τη Μαγνησα, γνωστς μνον απ 4 επιγρμματ του που σζονται στη ΠΑ. Ο Waltz υποθτει πως ανκε στην Αλεξανδριν Περοδο, τι περιλαμβανταν στο Επιγραμμτων Ανθολγιον του Διογενιανο και τον ταυτζει με τον Κιλλκτορα. Ο Paton τους διαχωρζει. Σμφωνα και με την κδοση Anthologia graeca ad palatini codicis fidem edita του Tauchnitz (1819), ταυτζεται με τον Κιλλκτορα και του αποδδονται τα επιγρμματα V 29, X 2, XI 5, 6, 118, 333 της ΠΑ.

     Ο Κριναγρας (Μυτιλνη, 70 65 π.Χ. - 10 μ.Χ.) ταν αρχαος λληνας ποιητς που ζησε τμμα της ζως του στη Ρμη. Πριν εγκατασταθε εκε εχε πει δο φορς σαν πρεσβευτς της πατρδας του, το 45 και το 26 π.Χ.. Προσκολλθηκε στην οικογνεια του Αυγοστου κι αφιρωσε πολλ του επιγρμματα σε μλη της. Θεωρεται απ ορισμνους ως νας απ τους καλτερους ποιητς της ΠΑ. Ο Albin Lesky τονε θεωρε «φορα νεωτερισμο», καθς τα επιγρμματ του αντλσανε στοιχεα εκτς του παλαιο θεματικο κκλου, εν ο Ελτης τον παρουσιζει σα ξεριζωμνο ειδωλολτρη, ελσσονα ποιητ, στον οποο πτρωνες ανθεταν τη συγγραφ επιγραμμτων, απ τα οποα λιγοστ μνο φρουν χνη αυθεντικς ποιητικς φωνς. Σζονται 52 του επιγρμματα, απ το Στφανο του Φιλππου.

Λ
Λκων, Λεωνδας ο Αλεξανδρες, Λεωνδας ο Ταραντνος, Λιβνιος, Λουκιανς ο Σαμοσατες, Λουκλλιος, Λυσστρατος

     Για τον Λκονα δεν χουμε καθλου στοιχεα.

     Ο Λεωνδας ο Αλεξανδρες ταν λλην επιγραμματοποις του 1ου μ.Χ. αι. Γεννθηκε στην Αγυπτο και πγε στη Ρμη που εργστηκε σα γραμματικς. γραψε 3 βιβλα επιγραμμτων που τα ονμασε “Χριτες” και τ’ αφιρωσε στον αυτοκρτορα. Πολλ απ' τα επιγρμματ του εναι ισψηφα, δηλ. κθε δστιχο του καθενς δνει το διο θροισμα αν τα γρμματ του ληφθον υπ’ ψιν σαν (ελληνικο) αριθμο. Στη ΠΑ σωθκανε 43 περπου επιγρμματ του. Επσης αναφρεται και με το νομα -καθ' υπθεσιν- Ιολιος Λεωνδας, στο γρμμα Ι!

     Ο Λεωνδας ο Ταραντνος ταν αρχαος λληνας ποιητς επιγραμμτων απ τον Τραντα, που κμασε μεταξ του 300 και του 250 π.Χ. Σωθκανε πολλ επιγρμματ του, πνω απ 100 στη ΠΑ. Μιμεται την Αντη απ τη Τεγα. Τα ργα του αναφρονται στο μεγαλτερο μρος τους στον εργαζμενο λα. Φτωχς και περιπλανμενος κι ο διος, γρφει επιγρμματα για ταπεινος ανθρπους, ψαρδες, κλστριες, γεωργος, εργτες, κλπ.. Κατρθωσε να απεικονσει με γοητευτικ τρπο τη φτωχ κι εργατικ ζω, με τις χαρς που προσφρει η Φση στον νθρωπο. Το λεξιλγι του περιλμβανε σπνιες λξεις καθς και δικς του σνθετες, ανακατεμνες με τις πιο κοινς καθημερινς. τανε, σμφωνα με τον Μενρδο, ο ποιητς του προλεταριτου, μεταχειρστηκε μως και τη «μεγαληγοραν του Ασιανο φους» (Τρυπνης). Η επδρασ του στους μεταγενστερους τανε μεγλη. Σζονται 105 επιγρμματ του απ το Στφανο του Μελεγρου.

     Ο Λιβνιος ευρσκεται ολκερος ΕΔΩ!

     Ο Λουκιανς ο Σαμοσατες βρσκεται στο Στκι, κι εναι εδ:

     Ο Λουκλλιος ταν λληνας σατιρικς ποιητς (139-59 π.Χ,). ζησε την εποχ του Νρωνα, ο οποος τον χρηματοδοτοσε. σκωψε με μεγλη δναμη τους δοκησσοφους και σολοικζοντες γραμματικος, ποιητς, ρτορες, φιλοσφους, μουσικος, αστρολγους και σατρισε ψηλος, κοντος, αδνατους, γρις, πυγμχους, γιατρος, δειλος κ.τ.λ. Περιλαμβανταν στο Ανθολγιο του Διογενιανο και σθηκαν 180 επιγρμματ του στη ΠΑ, μως τα 57 αμφισβητονται.

     Ο Λυσστρατος ταν Αθηναος μντης και ποιητς χρησμολογιν που ζησε στα τλη του 6ου στις αρχς του 5ου π.Χ. αι.. Τ' νομ του αναφρεται με επιφλαξη στα κεμενα των εκδσεων της ΠΑ του Waltz και του Paton. Πρκειται για να στχο (ΙΧ 509) που απαντ στον Ηρδοτο και προβλπει την κβαση της ναυμαχας της Σαλαμνας.

Μ
Μγνος Ιατρς, Μακιος Κιντος, Μανθων, Μαριανς, Μαρνος ο Νεαπολτης, Μρκος Αργεντριος, Μρκος ο νετερος, Μελαγρος (επιγραμματοποις), Μνανδρος ο κωμικς, Μενεκρτης ο Σμιος, Μενεκρτης ο Σμυρναος, Μεσομδης, Μμνερμος, Μνασλκας (ποιητς), Μοιρ η Βυζαντα, Μσχος ο Συρακοσιος, Μοκιος Σκευλας, Μονδος Μουντιος, Μουσκιος, Μυρνος

     Για τον Μαριαν δεν χουμε καθλου στοιχεα.

     Ο Μρκος Αργεντριος ταν αρχαος λληνας επιγραμματοποις. ζησε στα μσα του 1ου μ.Χ. αι. σως εναι ο ρτωρ Αργεντριος που μνημονεεται στις Suasoria του Σενκα. Εναι ποιητς ερωτικς, ξνοιαστος και χαριτωμνος. Σθηκαν 37 επιγρμματ του στη ΠΑ απ το Στφανο του Φιλππου.

     Για τον Μρκο τον νετερο δεν χουμε καθλου στοιχεα.

     Ο Μελαγρος υπρχει ολκερος ΕΔΩ! 

     Ο Μενεκρτης ο Σμιος τανε ποιητς (επιγραμματοποις) του 4ου 3ου π.Χ. αι. Διασζεται 1 αμφισβητομενο μορφο 2στιχο επγραμμ του για τα γηρατει στον 9ο τμο της ΕA (AP IX 55) καθς και πιθανς το επγραμμα 54. Το κεμενο της ΠΑ αποδδει το επγραμμα 54 σε κποιο Μενεκρτη χωρς επιθετικ προσδιορισμ. Κατ συνπεια δε θα μποροσε να λεχθε με απλυτη βεβαιτητα αν ποιητς toy ταν ο Σμυρναος ο Σμιος , σως, κποιος λλος 3ος, αλλ το διο επγραμμα, εμφανζεται ως: «Μενεκρτους Σαμου» στο Στοβαο, καθς επσης και στην Ευφημιαν Συλλογ (συνθως αποκαλομενη στη βιβλιογραφα ως Syll. E.), με την νδειξη «εις γρας». Στη ΠΑ εμφανζονται 3 επιγρμματα με το νομα Μενεκρτης: Βιβλο 9, επγραμμα 54: Μενεκρτους Βιβλο 9, επγραμμα 55: Λουκιλλου μεν Μενεκρτους Σαμου Βιβλο 9, επγραμμα 390: Μενεκρτους Σμυρναου. Στο προομιο της ανθολογας Στφανος του Μελεγρου, αναφρεται τι χει περιληφθε σε αυτν ποιητς με το νομα αυτ χωρς να δηλνεται ποιος απ τους παραπνω εναι.

     Ο Μενεκρτης ο Σμυρναος τανε ποιητς της Ελληνιστικς Εποχς. Διασζονται 2 επιγρμματα του στον 9ο τμο της ΠΑ (το 390,-που φρει το νομ του- κι, σως, το -αμφισβητομενο- 54, Στη ΠΑ εμφανζονται 3 επιγρμματα με αυτ το νομα: Βιβλο 9, επγραμμα 54: Μενεκρτους Βιβλο 9, επγραμμα 55: Λουκιλλου μεν Μενεκρτους Σαμου Βιβλο 9, επγραμμα 390: Μενεκρτους Σμυρναου. Στο προομιο της ανθολογας Στφανος του Μελεγρου, αναφρεται τι χει περιληφθε σ' αυτ ποιητς με το νομα αυτ χωρς να δηλνεται ποιος απ τους παραπνω εναι. Ορισμνοι μελετητς ταυτζουνε τον Μενεκρτη το Σμυρναο, με τον Μενεκρτη τον Εφσιο που μνημονεει ο Βρρων.

     Ο Μνασλκας Μνασλκης τανε ποιητς κι επιγραμματοποις απ' τις Πλαταις της Σικυνας στη βρεια Πελοπννησο κι ζησε τον 3ο αι. π.Χ., περπου στο 250 π.Χ.. Ωστσο υπρχουν κι εκτιμσεις που τονε χρονολογονε στον 4ο 2ο αι. π.Χ. Το αποδδονται 18 ποιματα, κυρως ταφικ κι αφιερωματικ κι η πλειοψηφα τους εναι μρος της ΠΑ. Τμματα του ργου του χουν ανακαλυφθε σε ππυρο του 2ου αι. π.Χ., 2 εκ των οποων δε περιχονται σε ανθολογα. Δχτηκε κριτικ για το ργο του απ τον σγχρονο του, Θεοδωρδα τον Συρακοσιο, που τον περιγρφει ως ελεγειοποι που αντγραψε απροκλυπτα τον ελεγειακ ποιητ του 5ου αι. π.Χ., Σιμωνδη τον Κεο. λλες επιρρος που διακρνουνε το ργο του εν' αυτς απ την Αντη και τον Ασκληπιδη τον Σμιο. Οι ιστοριογραφικς πηγς αναφρουν επσης τι του 'χεν απονεμηθε ο τιμητικς ττλος του προξνου στον Ωρωπ.
     Τα παρακτω επιγρμματα αποτελον το διασωζμενο ργο του:
Πρμαχος, Κλελαος, Κλετος, Αλξανδρος, Αλξανδρος υις του Φυλλα, Κλενυμος, Ησοδος, Πομανδρος, Ακρς, Θανοσα ακρς, Αιθυα, Οι λυτρωτς, Αριστοκρτεια, Κλει, Πρκνη, Σριγξ, Ειναλα, Αντιλων.

     Η Μοιρ η Βυζαντα υπρχει στο Στκι κι εναι ΕΔΩ!

     Για τον Μοκιο Σκευλα δεν χουμε καθλου στοιχεα.

     Ο Μονδος Μουντιος (λατ: Mundus Munatius) Μονδος Επιγραμματικς ταν αρχαος λληνας επιγραμματοποις του οποου το ργο περιλαμβνεται στην ΕΑ και θεωρεται πως ζησε μετ τον 1ο αι. μ.Χ. μιας και το λατινογενς νομα του δεν τανε κοιν κενη την εποχ. Απ τα επιγρμματα του διασζεται μνο να ποιμα σχετικ με τα ερεπια των Μυκηνν, στο 9ο βιβλο της ΠΑ, επγραμμα 103 (AP IX 103).

Ν
Νστωρ ο Λαρανδες, Νστωρ ο Νικαες, Νικανετος, Νκανδρος ο Κολοφνιος, Νκαρχος, Νικας (επιγραμματοποις), Νικδημος ο Ηρακλετης, Νικμαχος, Νουμνιος ο Ταρσες, Νοσσς

     Ο Λεκιος Σεπτμιος Νστωρ (Lucius Septimus Nestor) Νστωρ ο Λαρανδες, ταν λληνας ποιητς με καταγωγ απ τα Λρανδα στη Λυκαονα κοντ στη Καππαδοκα της Μ.Ασας, που ζησε τλη 2ου μ' αρχς 3ου αι. Συνθεσε αρκετ ποιματα σχετικ με διφορα θματα κατ τη παρδοση των ελληνιστικν ποιητν πως οι Νκανδρος και Παρθνιος, ωστσο το σημαντικτερο ργο του φανεται πως υπρξε η λειπογραμματικ Ιλιδα στο οποο κανε επδειξη της ποιητικς δεξιτητας του και των γνσεων του περ των Ομηρικν κειμνων. Αν κι υπρξε φημισμνος κατ την εποχ που ζησε, διασζονται πολ λγα αποσπσματα απ το συνολικ ργο του, ωστσο η επιρρο που σκησε διακρνεται στα Διονυσιακ του Νννου ο οποος υιοθτησε στοιχεα απ τον γιο του Νστωρα, τον Πεσανδρο, ο οποος επσης υπρξε ποιητς.
     Το λεξικ Σοιδα (10ος αι.) ονομζει τον Νστωρα ως τον συγγραφα 2 ποιημτων, της λειπογραμματικς Ιλιδας (Ἰλιὰς λειπογρμματος) και του ργου Μεταμορφσεις, εν σημεινει πως γραψε κι λλα ποιματα τα οποα ωστσο δεν αναφρει τους ττλους τους. Αρκετ αποσπσματα απ τις Μεταμορφσεις μεταφρθηκαν στο ποιητικ σμα κειμνων της ΕΑ. Δεν διασζονται αποσπσματα απ την Ιλιδα, αλλ θεωρεται πως το ποιμα αφοροσε την δια την δια του Ομρου, με τη διαφορ το γρμμα που αντιστοιχοσε στην αρθμηση της κθε ραψωδας (π.χ. Α´, Β´ κτλ) απουσαζε εντελς απ το κεμενο και γνοντανε χρση εναλλακτικν λξεων που δεν το περιεχαν. Ο μεταγενστερος ποιητς, Τριφιδωρος (4ος-5ος αι.), γραψε λειπογραμματικ Οδσσεια ακολουθντας την δια πρακτικ με τον Νστωρα.
     Υπρχουνε κι λλα ργα που του αποδδονται απ το σγγραμμα Γεωπονικ (10ος αι.), τα οποα αφορον συγγρματα διδακτικς ιατρικς ποησης πως ο Ἀλεξκηπος (προστατευμνος κπος) κι η Πανκεια. Συγκεκριμνα σε τι αφορ τον Αλεξκηπο εκτιμται πως ανκει στην παρδοση του γραπτο των Αλεξιφαρμκων του Νκανδρου. Πολ πιθανς πρκειται για το διο τομο στο οποο αποδδεται το ργο Ἀλεξανδρεις απ τον Στφανο Βυζντιο που το χρησιμοποησε ως πηγ τοπονυμων. Ενδεχομνως το ργο αφορ τον Ρωμαο αυτοκρτορα του 3ου αι., Αλξανδρο Σεβρο, αν κι εναι επσης πιθαν να πρκειται για τον Μγα Αλξανδρο  και σγκριση μεταξ τους.

     Για τον Νστορα τον Νικαα, δεν υπρχουνε διλου στοιχεα.

     Ο Νικανετος ἐποποις ταν αρχαος λληνας επιγραμματοποις κι επικς ποιητς του 3ου αι.π.Χ. που 'ζησε στη Σμο κι εχε καταγωγ απ' τ βδηρα της Θρκης. Διασζονται 6 επιγρμματα του στη ΠΑ, εν 1 απ' αυτ αμφισβητεται. Αναφρεται απ τον Στφανο Βυζντιο ως νας απ τους γνωστος Αβδηρτες επικος ποιητς. Σζονται επσης 6 στχοι απ το ργο του Λρκος.

     Ο Νκανδρος ο Κολοφνιος (4ος π.Χ- 3ος π.Χ αι.)γεννθηκε στη Κλρο, κοντ στη Κολοφνα, γιος του Δαμαου, που η οικογνει του ταν υπεθυνη απ γενι σε γενι για το ιερατεο του Απλλωνα, υπρξε κι ο διος ιερες του. κμασε κατ τη βασιλεα του Αττλου Γ' της Περγμου. τανε σγχρονος του Αρτου και του Θεοκρτου.
     Απ ναν αρκετ αριθμ βιβλων που γραψε, πρζα κι μμετρο στχο, μνο 2 διασζονται ολκληρα. Αυτ εναι:

   Τα Θηριακ, εναι ποημα σε δακτυλικ 6μετρο, αποτελομενο απ 958 στχους. Περιγρφεται η φση δηλητηριωδν ζων και τις επιδρσεις των δηλητηρων τους που προκαλονε, καθς και τα αντστοιχα αντδοτα. Περιγρφει 14 εδη ιοβλων ερπετν. Στο διο ργο αναγρφονται 125 φυτ. Εναι ο 1ος αρχαος λληνας που αναφρει την ιατρικ χρση των βδελλν.

   Τα Αλεξιφρμακα, αποτελεται απ 630 στχους στο διο μτρο, που αναφρονται γενικ στα δηλητρια αναλοντας 19 εξ αυτν, 8 ζωικν κι 11 φυτικν, εν παρλληλα παρχει συνταγς για την αντιμετπισ τους. Σημαντικ μρος αυτο του συγγρμματος βρσκεται σμερα στη Μον Ιβρων στο γιον ρος. Η κρια πηγ πληροφοριν του Νικνδρου φρεται ο ιατρς Απολλδωρος.

     3 επιγρμματ του απ τον Στφανο του Μελαγρου σζονται στη ΠΑ (VII 435, VII 526, IX 503A).
λλα ργα που εχε συγγρψει που δεν χουν μως διασωθε εναι:

Αιτωλικ (Γεωγραφικ σως περ πανδας και χλωρδας)
Βοιωτικ (ομοως με παραπνω)
Γεωργικ
Εξηγητικ εις Ιπποκρτην
Ετεριομενα, το σγγραμμα αυτ εχε σχολισει ο Αντωννος Λιβερλις κι ο Οβδιος.
Ευρπεια
Θηβακ
Ισεων συναγωγ βιβλα 3.
Κολοφωνιακ
Κυνηγετικ Θηρευτικ
Μελισσουργικ
Οιτακ
Οφιακ
Περ ποιητν
Προγνωστικ, που πιθανς αναφρονταν στα πρτα συμπτματα δηλητηρισεων.
Σικλεια

     Τα ργα του επαινθηκαν απ τον Κικρωνα (De oratore, i. 16), γιναν αντικεμενο μμησης του Οβιδου και του Λουκανο, και χρησμευσαν συχν ως πηγς για τον Πλνιο κι λλους συγγραφες.

     Ο Νκαρχος ταν λληνας επιγραμματοποις του 1ου μ.Χ. αι.. Για τη ζω του δε διαθτουμε πληροφορες. Αρκετ επιγρμματ του σζονται στη ΠΑ εν αποσπσματ του βρεθκανε και σε παπρους στην Οξρρυγχο* της Αιγπτου.

     Ο Νικας απ τη Μλητο (αναφερμενος στη διεθν βιβλιογραφα και Νικας ο Μιλσιος), ταν ιατρς, λγιος, ποιητς κι επιγραμματοποις του 3ου αι. π.Χ, συμμαθητς του φημισμνου, αργτερα, ιατρο Ερασστρατου και στενς φλος του ποιητ Θεοκρτου. Τον αναφρει στο ειδλλι του με ττλο Κκλωψ (Ειδλλιο XI), καθς και στο ειδλλιο αρ. 28 XXVIII (Ηλακτη) με το οποο συνοδεει το δρο του, να αδρχτι (ηλακτη) απ ελεφαντδοντο, προς τη σζυγο του Νικα, Θευγενὶδα, για να την ευχαριστσει για τη φιλοξενα. Ο Μελαγρος τον αναφρει στο εισαγωγικ του ποημα στο Στφαν του, εκε που παρομοιζει τους ποιητς με λουλοδια του στεφνου ως «χλοερν τε σσιμβρον Νικου», που το σσιμβρο, (αναφερμενο και σκμβρο συσμβριο) αναφρεται φυτ, το οποο περιγρφεται στα Γεωπονικ (περ σκμβρα) ως «ορξεως ενεργητικν και ρων κινητικν». Σημεινεται τι η παρομοωση του Μελεγρου, γνεται με φυτ με θεραπευτικς ιδιτητες, συσχετζοντας το ιατρικ του επγγελμα. Τα επιγρμματα που αποδδονται σε αυτν εναι στη ΠΑ τα VI 122, 127, 170, VII 200, IX 315, 564, 398 εν στη ΠλΑν βρσκονται και τα XVI 188, 189 που δεν υπρχουνε στη ΠΑ.

     Οι Νικδημος ο Ηρακλετης, Νικμαχος, Νουμνιος ο Ταρσες, στερονται λοιπν στοιχεων, δυστυχς.

     Η Νοσσς Νσσις υπρχει στο Στκι κι εναι ΕΔΩ!

Ξ

Ξενοκρτης, Ξενκριτος ο Ρδιος, Ξενοφνης ο Κολοφνιος

     Ο Ξενοκρτης ο Χαλκηδνιος τανε πλατωνικς φιλσοφος και μαθηματικς. Γεννθηκε περπου το 396 π.Χ. ( το 395 π.Χ.) στη Χαλκηδνα[2] και πθανε το 314 π.Χ. στην Αθνα. ταν ο τρτος διευθυντς (σχολρχης) της Ακαδμειας μετ τον θνατο του Πλτωνα και ανλαβε μετ το θνατο του δετερου Σπευσππου το 339 π.Χ.. Η θητεα του ολοκληρθηκε μαζ με το φυσικ του θνατο το 314 π.Χ. Ο Ξενοκρτης παρ'λο που μχρι την ηλικα των 30 διγε βο σωτο, ταν εισλθε στην Ακαδημα Πλτωνος λλαξε, και χαιρε της αμριστης εκτμησης των Αθηναων ως ντρας ηθικς και εγκρατς. Χαρακτηριστικ εναι πως αναφορς της εποχς σημεινουν πως απκρουσε τις ερωτικς προτσεις δο εκ των καλυτρων εταρων της εποχς πως η Λας κι η Φρνη.
     Υπρξεν απ τους πλον πιστος στον Πλτωνα. Ως διευθυντς της Ακαδμειας εκλχτηκε απ τα γραμμνα μλη με συνυποψφιους ως επ το πλεστον ξνους (μη Αθηναους πολτες). Η διαδικασα αυτ ταν πρωτγνωρη με δεδομνο τι ο προηγομενος (Σπεσιππος) ορστηκε απ'ευθεας απ τον Πλτωνα. Η εκλογ του Ξενοκρτη εχε ως αποτλεσμα την ντονη αντδραση του Αριστοτλη που δεν ταν Αθηναος και ως επακλουθο την αποχρηση του και την δρυση απ μρους του νας φιλοσοφικς σχολς (Περιπατητικ Σχολ). Ο Ξενοκρτης σε αντθεση με τον Σπεσιππο διμενε στους χρους της Ακαδμειας πως μεταγενστερα και ο Πολμων και ο Αρκεσλαος. Κατ τη διρκεια της θητεας του ο μετπειτα διδοχς του, Πολμων, εισλθε στο χρο που δδασκε τρεκλζοντας και εμφανς μεθυσμνος. Ο Χαλκηδνιος φιλσοφος παρμεινε απαθς και συνχισε την παρδοση του ως το τλος, γεγονς που συγκλνισε τον Πολμων, λλαξε ρδην τον τρπο ζως του, και τον μεττρεψε σε φλο της σχολς και της φιλοσοφας.
     σως το σημαντικτερο επτευγμ του (πρα απ τα δικ του ργα τα οποα δε διεσθησαν στο σνολο τους) ταν η επεξεργασα και συμπλρωση του λου πλατωνικο συστματος, δηλαδ, ενς οντολογικο και ανθρωπολογικο οικοδομματος. Βσει των ττλων των 72 ργων του και των λγων αποσπασμτων που γνωρζουμε, τα βασικ στοιχεα του ργου του συνκλιναν στη Λογικ, τη Γνωσιοθεωρα, και τα Μαθηματικ. Η φυσικ και πολιτικ φιλοσοφα δεν ανκαν στα πεδα ενδιαφροντς του. Απ τα στοιχεα που διαθτουμε πρπει να ταν ο πρτος που ανδειξε την τριμερ δικριση της Φιλοσοφας σε λογικ, φυσικ και ηθικ. Ασχολθηκε κυρως με τη φση των Θεν και τη σχση τους με τα ουρνια σματα και την Ηθικ και τις προεκτσεις της στην καθημεριν ζω. ταν γνστης και ευνοκ διακεμενος στην Πυθαγρεια διδασκαλα και εν γνει φιλοσοφα και το γεγονς αυτ τον επηρασε στε να διατυπσει τα Πλατωνικ δγματα επενδεδυμνα με Πυθαγρεια λογικ. Μαθητς του ταν ο Πολμων ο οποος τον διαδχθηκε το 314 π.Χ. στην Ακαδμεια, ο Ζνων ο Κιτιες, ο Επκουρος κι ο Κρτης ο Αθηναος.

     Ο Ξενκριτος ο Ρδιος ταν αρχαος λληνας επιγραμματοποις απ τη Ρδο και δε γνωρζουμε πολλ για τη ζω του. Διασζονται 2 επιγρμματα στην ΕΑ, το Εις Λυσιδκην ναυαγσασαν Κυμααν (AG VII 291) για το κενοτφιο μιας ναυαγο μ' αυτ τ' νομα και το Εις γαλμα Ερμο (AG XVI 186) σχετικ με μια ερμ (λθινη στλη με προτομ νδρα) που εχεται ν' αποκτσει χρια και πδια στε να αγωνιστε στη παλαστρα. Εκτιμται πως ζησε σε κποια χρονικ περοδο ανμεσα στον 3ο αι. π.Χ. και 1ο αι. μ.Χ.

     Ο Ξενοφνης ο Κολοφνιος υπρχει ολκληρος ΕΔΩ!


Ο
Οινμαος ο Γαδαρηνς, μηρος, Ονστης, νεστος ο Βυζντιος, νεστος ο Κορνθιος

     Ο Οινμαος ο Γαδαρηνς τανε κυνικς φιλσοφος των ρωμακν χρνων, που 'ζησε στα χρνια του αυτοκρτορα Αδριανο και πριν απ τον Πορφριο. Εχε τοποθετηθε κατ της μαντεας και των χρησμν. Η φιλοσοφα του μως συνστατο χι τσο πολ σε κποιο συγκεκριμνο σστημα, αλλ σε ναν αυθρμητο κι ασυγκρτητο τρπο σκψης και ζως. Φανεται τι συνγραψε αρκετ ργα, απ τα οποα μως αναφρονται οι εξς πντε ττλοι:

Περ της Ομρου φιλοσοφας
Περ κυνισμο
Περ Κρτητος, Διογνους κι λλων κυνικν
Αυτοφωνα του κυνς
Φωρ γοτων

     Σημαντικ αποσπσματα του ργου του διασθηκαν απ τον Ευσβιο, που λει πως γραφεν ασταμτητα σα να 'ταν υπ την επιρρο κποιου δαμονα. Σ' αυτν αποδδεται το επγραμμα ΙΧ 479 της ΠΑ.

     Ο μηρος υπρχει στο Στκι κι εναι ΕΔΩ! 

     Με το νομα αυτ (Ονστης νεστος) υπρχουν 8 επιγρμματα στη ΠΑ. 1 επγραμμα ακμη (VII 274) αποδδεται στον νεστο τον Βυζντιο κι λλο 1 (ΙΧ 216) στον νεστο τον Κορνθιο. Ο Jacobs δε διαχωρζει τους ποιητς των 10 αυτν επιγραμμτων στον κατλογ του οτε ο Waltz στα βιογραφικ του των ποιητν. Ο Beckby αντθετα δχεται την παρξη 2 ποιητν. Πρκειται, κατ τον Waltz, για αυλικ ποιητ της εποχς του Αυγοστου, -πργμα μλλον ασαφς-, ρωμακς μλλον καταγωγς, πως υποδηλνει το νομ του, που περιλαμβανταν στο Στφανο του Φιλππου.

Π
Παγκρτης, Πμφιλος, Παντλειος, Παρμενων (επιγραμματοποις), Παρμνων, Πεσανδρος ο Ρδιος, Πρσης ο Θηβαος, Πρσης ο Μακεδν, Πρσης ο ποιητς, Πνυτος, Πσων, Πιττακς, Πλτων, Πλτων ο κωμικς, Πλτων ο νετερος, Πολμων Α ο Ποντικς, Πολαινος ο Σρδιος, Πολστρατος, Πομπιος ο νετερος, Ποσεδιππος, Πραξιτλης, Πρκλος, Πτολεμαος (επιγραμματοποις), Πυθαγρας, Πωλλιανς

     Ο Παρμενων το Μακεδν επιγραμματοποις που 'ζησε την εποχ του Αυγοστου. Στη ΠΑ σζονται 15 επιγρμματ του απ' το Στφανο του Φιλππου.

     Ο Πλτων υπρχει στο Στκι κι εναι ΕΔΩ!

     Ο Πολμων Α' ο Ποντικς, γιος του ρτορα Ζνωνα της Λαοδικεας, τανε βασιλις του ανατολικο τμματος του Πντου (37-8 π.Χ.), τον οποον εγκατστησε στο θρνο ο Μρκος Αντνιος ως ανταμοιβ της βοθειας που προσφερε στους Ρωμαους εναντον των Πρθων. 3 επιγρμματα της ΠΑ αποδδονται σ' αυτν (V 68, IX 746, XI 38) εκ των οποων το 1ο αμφισβητομενο. Ορισμνοι φιλλογοι αποδδουνε τα επιγρμματα αυτ στον εγγον του Πολμωνα Β' (38-63 μ.Χ.)

     Ο Πτολεμαος ταν λληνας επιγραμματοποις. Τποτα δεν εναι γνωστ για τη ζω του και δε μπορε να ταυτιστε με βεβαιτητα με κανναν απ τους γνωστος Πτολεμαους. Στη ΠΑ σζονται 2 επιγρμματ του.

Ρ
Ρρος, Ριανς ο Κρης

     Για το Ρρο δεν χουμε καθλου στοιχεα.

     Ο Ριανς ο Κρης ταν λληνας ποιητς και γραμματικς, κτοικος Κρτης, φλος του Ερατοσθνη (275-195 π.Χ.). H Σοδα λει τι αρχικ τανε σκλβος και παρατηρητς στη παλαστρα αλλ' αργτερα στη ζω του απκτησε καλ μρφωση κι αφιερθηκε στη μελτη γραμματικς, μλλον στην Αλεξνδρεια. Ετομασε αναθερηση της Ιλιδας και της Οδσσειας, που χαρακτηρστηκε απ σωστ κρση και ποιητικ αισθητριο, εν τα σχλια περιλαμβνανε συχν δυναμικς παρατηρσεις του. γραψε επσης επιγρμματα, 11 απ' τα οποα σζονται στη ΠΑ και στον Αθναιο και δεχνουνε κομψτητα και ζωντνια. Ιδιατερα γνωστς μως γινε σα συγγραφας επν (μυθολογικν κι εθνογραφικν), το πιο δισημο απαυτ τανε τα 6 βιβλα των Μεσσηνιακν που ασχολονταν με το 2ο Μεσσηνιακ Πλεμο και τη κεντρικ φιγορα του Αριστομνη, τα οποα χρησιμοποιθηκαν απ τον Παυσανα στο 4ο βιβλο του σαν γκυρη πηγ. λλα παρμοια ποιματα ταν τα Αχακ, τα Ηλιακ και τα Θεσσαλικ. Τα Ηρκλεια ταν να μεγλο μυθολογικ πος, μλλον μμηση του ομνυμου ποιματος του Πανυσι, που εχε τον διο αριθμ βιβλων (14).


Σ
Σμος Σμιος, Σαπφ, Σατριος, Στυρος, Σεκονδος ο Ταραντνος, Σεραπων, Σαβνος ο γραμματικς*, Σιμας ο γραμματικς, Σιμας ο Ρδιος, Σιμμας ο Θηβαος, Σιμωνδης ο Κεος, Σκυθνος, Σπεσιππος, Στατλλιος Φλκκος ( Φλκκος), Στφανος ο γραμματικς, Στρτων ο Σρδειος, Συνσιος ο φιλσοφος, Σωκρτης

     Η Σαπφ υπρχει στο Στκι κι εναι ΕΔΩ!

     
Ο Σαβνος ο γραμματικς τανε ποιητς που εμφανζεται στη ΠΑ (VI 158). Ο Jacobs τον ταυτζει στο κατλογ του με τον Τλλιο Σαβνο. Ο Waltz κι ο Paton τους διαχωρζουν απ’ αλλλων.

     Ο Σιμας ταν λληνας γραμματικς και ποιητς που κμασε περ το 300 π.Χ. και καταγταν απ τη Ρδο. γραψε σγγραμμα λεξικολογικο περιεχομνου (Γλσσαι), μνους (στο Δινυσο, στην Εστα, στον Ηρακλ κ..) και διφορα λλα ποιματα (Απλλων, Γοργ, Μνες).



     Στη ΠΑ σζονται περ τα 11 επιγρμματα του (Σιμου, Σιμου Γραμματικο). 3 απ’ αυτ, τα XV 22, 24, 27, χουνε γραφτε τσι στε οι στχοι τους να εικονζουνε το σχμα του αντικειμνου για το οποο μιλον (Πλεκυς, Πτρυγες ρωτος, Ων).

     
Ο Σκυθνος ο Τιος (απ' τη Τω της Ιωνας) ταν ο ιαμβικς ποιητς του 4ου π.Χ. αι. που μετγραψε σε τροχακ 4μετρα ( επιχερησε να μεταγρψει) το Περ Φσεως φιλοσοφικ ργο του Ηρακλετου, πως μας πληροφορε ο Διογνης ο Λαρτιος επικαλομενος παλαιτερη μαρτυρα του Ιερνυμου του ΡδιουΣτχους του δισωσεν ο Πλοταρχος εν ο Αθναιος κι ο Στοβαος αναφρουν αποσπσματα απ τα πεζ ργα του Ἱστορα και Περὶ Φσεως αντστοιχα. Στο Σκυθνο αποδδονται και 2 επιγρμματα που περιλαμβνονται στο 12ο βιβλο της ΕΑλα τα (ελχιστα) διασωθντα αποσπσματα των ργων του, εκτς απ τα επιγρμματα, συμπεριελφθησαν απ τον Χ. Ντιλς στην ανθολογα Poetarum philosophorum fragmenta.

     O Στρτων υπρξεν λληνας ποιητς. ζησε το 2ο αι. π.Χ. και καταγταν απ τις Σρδεις. Συνθεσε τη περιβητη Μοσα Παιδικ, συλλογ απ 258 παιδεραστικ επιγρμματα 26 ποιητν, που σθηκε ολκληρη και που αποτελε το XII βιβλο της ΠΑ. 98 απ τα επιγρμματα αυτ εναι δικ του. Παρ’ λο το περιεχμεν τους (που στην εποχ του ταν πιτερο αποδεκτ) τα ποιματα αυτ διακρνονται για τη χρη τους και τη κομψτητ τους.

Τ

Τιβριος Ιλλοστριος, Τιμοκρων, Τμων, Τραανς, Τρφων, Τρωλος, Τλλιος Λαυρας, Τλλιος Σαβνος*, Τμνης

Φ
Φαεννς, Φαδιμος (επιγραμματοποις), Φλαικος, Φανας ο γραμματικς, Φιλμων, Φιλητς ο Κος, Φλιππος ο βασιλες, Φλιππος ο Θεσσαλονικες, Φιλδημος ο Επικορειος, Φιλσκος, Φιλξενος, Φιλστρατος, Φλων, Φρντων, Φωκς ο δικονος, Φωκυλδης

     
Στο λεξικ Liddell-Scott, ο Φαδιμος (Phaedimus Epigrammaticus) θεωρεται πως ζησε το 2ο αι.π.Χ. Ο Mackail εκτιμ πως ο Φαδιμος που του αποδδει η ΠΑ τα επιγρμματα αυτ, εναι ο Φαδιμος ο Βισανθηνς αρχαος λλην επικς ποιητς απ τη Βισνθη (σημεριν Τεκιρντγ, η παλαι Ραιδεστς στη Ανατολικ Θρκη), που σμφωνα με τον Αθναιο, τανε συγγραφας ενς πους με το νομα Ηρκλεια. Η δια εκτμηση γνεται κι απ πηγ που θεωρε τι ο επικς ποιητς ζησε τον 3ο αινα π.Χ.

     Ο Φλιππος ο Θεσσαλονικες υπρχει ολκερος ΕΔΩ!

     
Ο Φιλδημος (110 π.Χ.-35 π.Χ.) γεννθηκε στα Γδαρα της Παλαιστνης κι ταν λληνας επικορειος φιλσοφος και ποιητς, με πλοσιο συγγραφικ ργο. Μετοκησε στην Αθνα που μαθτευσε στην Επικορεια Φιλοσοφικ Σχολ την εποχ που τανε σχολρχης ο Ζνων ο Σιδνιος. Αργτερα μετοκησε εκ νου, αρχικ στη Ρμη και κατπιν στη περιοχ της Νπολης, που συνδθηκε με τον Πεσωνα (πεθερ του Ιολιου Κασαρα).
     Φιλοσοφικ κεμεν του ανακαλυφθκανε σχετικ πρσφατα, ταν στα μσα του 18ου αι, στο Ηρκλειο (Herculaneum), σημεριν Ερκολνο, πλη παραθαλσσια πλησον της Πομπηας, η αρχαιολογικ σκαπνη φερε στο φως 1100 περπου παπυρικ κεμενα που βρεθκανε θαμμνα (αποτλεσμα της γνωστς ηφαιστιακς κρηξης) στο εσωτερικ μιας επιβλητικς ρωμακς βλας. Οι ππυροι περιχουν στη πλειοντητ τους ργα του Επκουρου κι λλων μεταγενεστρων Επικουρεων, μεταξ των οποων και πολλ ργα του ΦιλδημουΕπσης χουνε σωθε και 30 επιγρμματ του που εμπεριχονται στη ΠΑ και ΠλΑν., τα περισστερα μ' ερωτικ θεματολογα.

Χ
Χαιρμων

     Με το νομα Χαιρμων φρεται αρχαος θηναος τραγικς ποιητς που κμασε περπου το 380 π.Χ.. Απ' τα ργα του μνο λιγα αποσπσματα χουνε διασωθε καθς και κποια επιγρμματ του στην ΕΑ (VII 469, 720, 721). Ο ποιητς Χαιρμων μνημονεεται επσης (Σουδας) κι ως κωμικς ποιητς, που φρεται και να εναι αυτς που εισγαγε στη τραγωδα σκηνς απ τον κοιν βο με τση διακωμδησης.

-------------------------------------------

   *
Δεν υπρχει καμμι ασφαλς πληροφορα χρονικ, τσι, με χι κι ασφαλν εκτμησιν ομολογ, τον φησα στους αρχαιτερους. Φρεται να ταυτζεται με τον λλο Σαβνο και τον Τλλιο που χεουν κι αυτο αστερκι κκκινο.

 

 

Web Design: Granma - Web Hosting: Greek Servers