-

Dali &

-


-








.

--.


.


 
 

Dali &  

. DALI: -


                                    Η Εμμον Της Μνμης

     (Πολλς φορς το μυαλ σκαλνει, σ' να νειρο. Σ' να φβο. Τα ρολγια δεν αντχουν στο χρνο, τον διο αυτ χρνο που μετρνε. Στρατις μηρμυγκιν, οι στιγμς, κατατργουν τους δεκτες, σχηματζοντας παρλληλα νους, ρεαλιστικτερους. Μια μορφ να τι σελωμνο, με ρολ. Κοιμνται μπως εναι νεκρ. να κλαρ γυμν κι να τοπο επσης γυμν, κρατν να ρολ. Ο χρνος, "γλπτης των ανθρπων παρφορος" ζεει τα νειρα. Ωστσο εδ, κατ τη προσωπικ μου ποψη, ο καλλιτχνης δε μιλ απλ για το χρνο το γλπτη, τσι γενικ. Μιλ και συγκεκριμενοποιε το χαμνο χρνο, το σιωπηλ χρνο, τον οποο τνιζει με ιδιατερα μεγλην μφαση!)

                                   Ο Κλειδο-φλακας

     Σε λγες μρες θα 'κλεινε τριντα τη -ψυχ τε και σματι- υπηρεσας, στο μεγλο Πργο. Κντευε τα πενντα χωρς να 'χει κνει τποτε για τον εαυτ του. Τα τελευταα πντε χρνια τα πργματα δε πγαιναν και τσο καλ. Δηλαδ δεν πγαιναν καθλου μα καθλου καλ κι τσι, μνος κι ρημος καθς τανε, συνχαιρε τον εαυτ του για το μεγλο κλπο πο 'χε συλλβει. Απ 'κενη τη μρα που... αλλ καλτερα ας τα προυμε με τη σειρ. 
     ταν κτι λιγτερο απ εκοσι, ταν πιασε δουλει στον Πργο. Ορφανς, παιδ αγνστων γονων, μεγαλωμνος στο ορφανοτροφεο της περιοχς, εδε μ' μαθα μτια, σα μεγλη ευκαιρα, αυτ τη δουλει. Εδε με μζερα μτια, τσα πλοτη και με πυρετδικη σκψη, ρχισε να ψχνει τρπους εδραωσς του στο Πργο. Αυτ δεν ργησε πολ να γνει πραγματικτητα. Μλις στο δετερο χρνο του εκε, του ανατθηκε η φλαξη της Πλης.
     Κτισχνος, σχημος, μ' αραι μαλλι και μικροκαμωμνος καθς ταν, δεν ενπνεε φβο σε πιθανος εισβολες, μως μιας κι εξλιπε παντελς ττοιος φβος, η φλαξη της Πλης ταν μα εργασα περισστερο  διακοσμητικ, ειδικ γι' αυτ το πρθυμο κι ευγενικ νο, παρ πραγματικ χρσιμη.  ταν του 'δειξαν το καμαρκι της Πλης, αμσως η προσοχ του πεσε στο κουτκι των λιγοστν κλειδιν. Μαγετηκε κι ερωτετηκε αυτ τα μικρ μεταλλικ αντικεμενα, που τσο περιορζουν και τσο επιτρπουν! τι και να του δειξαν, τι κι αν του επαν, το μυαλ του εχε σταθε πεισματικ στα, διαφορετικο μεγθους και χρματος, κλειδι!
     Ο Πργος ττε δεν εχε τη μορφ που 'χει σμερα. Οι προσθκες που διρκεσαν περπου μια δεκαετα, του 'δωσαν τη θαυμαστ μεγαλοπρπει του. Σμερα, ποιος τον επισκεφθε, θα 'δει στην επικρτει του, να πανμορφο δασκι, κπους με μορφα λουλοδια, περιβλια με ζαρζαβατικ, θερμοκπια με σπνια νθη και λαχανικ, στβλους με λογα κορσας, κοττσια γι' οικσιτα ζα -γουρονια, κτες, ππιες, κουνλια- δυ μεγλους σκλους-φλακες. Στο εσωτερικ του, εκτς των τριν υπνοδωματων των Αφεντδων και της κμαρας της Πλης, χει δυ ξεννες, τρεις μεγλες σλες, τσσερα καθιστικ, -να για κθε σημεο του ορζοντα- δυ γραφεα -να του Αφντη κι να για την εκστοτε οικονμο- μα μεγλη βιβλιοθκη, αθουσα παιγνων και μπιλιρδου, δυ κουζνες κι να μαγειρεο, τρεις τραπεζαρες -οι δυ μεγλες κι η μια μικρ για το προσωπικ- το θησαυροφυλκιο, δυ κελρια -κρασιο και τροφμων- αποθκες -για τους κηπουρος, σταβλτες, για τις καμαριρες και για τα λλα γενικς φσεως εδη- υπνοδωμτια για το προσωπικ και φυσικ οι κοινχρηστοι χροι που μαζ με τους ενδιμεσους διαδρμους, αποτελον το σνολο ενς μεγλου οικματος-χωριο!
      Στην αρχ λοιπν της σταδιοδρομας του εκε, δεν υπρχαν τσα κλειδι, μως με λες αυτς τις προσθκες και το κατλληλο δικ του ...χειρισμ, αυτ πλθαιναν. Αν υπολογσει κανες τι, εκτς των κλειδιν της κθε πρτας, υπρχουν και κλειδι επιμρους χρων -ερμρια, ντουλπια, συρτρια κλπ- ττε θα χει ολοκληρωμνη εικνα. 
     Δολεψε πολ σκληρ και μεθοδικ, λα αυτ τα χρνια, τσο στη ψυχολογα των Αφεντδων, σο και στην οργνωση της κλειδοθκης του, που κατφερε να γνει ο Απαρατητος Κλειδο-φλακας του Πργου! Ανασφαλς και πανοργος, μεθοδικς και μονομανς, στερομενος λλων προσωπικν παθν κι αδιαφορντας για κθε εδους προσωπικ ζω, συγκντρωσε λη τη προσοχ του στο πθος του κι τσι τα κατφερε περφημα.
     Σιγ-σιγ λλαξε λες τις υπρχουσες κλειδαρις κι οι καινοργιες εχαν λες πανομοιτυπα κλειδι. Το διο γινταν με κθε νο κλειδ που ερχταν να προστεθε στα παλι. πειτα φτιαξε ταμπελτσες, κωδικοποιημνες με να δικ του κδικα για κθε να απ' αυτ, χωρς ωστσο να τις δνει μαζ με τα κλειδι. Θσπισε βιβλα παραλαβς και παρδοσης τους, το διο κωδικοποιημνα, σε βαθμ που ακμα κι εκενος που παραλμβανε να κλειδ, δεν θα αναγνριζε τη καταχρησ του.
     Δε ξδευε σχεδν καθλου απ το μισθ του, παρ μνο για τις κατ καιρος δωροδοκες του σε κλειδαρδες, μαστρους και στο να αλιεει πληροφορες απ το προσωπικ. σο για χρνο, εχε φθονο μιας και η δουλει του δεν ταν κουραστικ κι ας ακογεται πολπλοκη!
     Συνχιζε να χτζει τον ιστ του, μαθανοντας τα πντα για τους χρους του Πργου, ετε ψαρεοντας το προσωπικ, ετε κυκλοφορντας τις νχτες κρυφ στους χρους του, με μια μεγλη αρμαθι κλειδι, σημεινοντας και καταγρφοντας τα πντα, πλι με κδικα. Αυτ σμαινε πλον, τι σε λγο καιρ δε πγαινε κανες να του ζητσει να κλειδ για κποιο χρο. Απλ λεγε τι πργμα γρευε κι ο Κλειδο-φλακας του δινε τη σειρ με τα κλειδι που θα χρειαζταν, καθς και τις απαρατητες οδηγες. τσι, με το ρυθμ που το προσωπικ λλαζε, με την προδο των ετν, ο Κλειδο-φλακας εχε γνει τρομερ χρσιμος στον Πργο.
     Μνο σε να χρο δεν εχε πρσβαση, αν κι αυτ δε τον πολυνοιαζε ουσιαστικ, παρ μνο στο τι δεν εχε ακμα τον πλρη λεγχο. Αυτς ο χρος ταν το θησαυροφυλκιο. Εκε οτε καν η Αφντρα μπαινε, μνο ο Αφντης εχε το κλειδ. Απ 'κει και πρα, η εκστοτε οικονμος εχε κπως μεγαλτερη πρσβαση κι λοι οι υπλοιποι μποροσαν να εισλθουν αυστηρ και μνον σε χρους που πτονταν των αρμοδιοττων τους.
     Ο Αφντης ταν σχετικ καλς και φιλσυχος νθρωπος και καθς τον βλεπε να εναι τμιος, σωστς και μετρημνος, χωρς προσωπικ πθη, ρχισε να τον εμπιστεεται απεριριστα. Μλιστα αφθηκε να πειστε στα μτρα ασφαλεας που του πρτεινε κι τσι συνειδητ σχεδν του παρδωσε την τυπη εξουσα. Το εισδημα που εισρρεε στο Πργο ταν υπεραρκετ και σταθερ κι τσι λα πγαιναν καλ. 
     λα λλαξαν για το φλο μας προ πενταετας. ταν εκενη τη ζεστ μρα, που αφνοντας τη Πλη για να πει στη τουαλτα και περνντας απ το "γυναικν", εδε απ τη μισνοιχτη πρτα μια να καμαριρα να δροσζει το λαιμ και το ανοιχτ μποστο της. Εχε ρξει πσω τα κατμαυρα μακρι μαλλι της κι ταν να χρμα οφθαλμν, με την κρη μιας κατακκκινης παρεις κι ναν αλαβστρινο λευκ λαιμ να φανονται απ το πλι! Πρπει να 'ταν καινοργια στο Πργο, γιατ δε την εχε ξαναδε -χι πως παρακολουθοσε  κι ιδιατερα, αυτ τα θματα- κι ταν μια στιγμιαα οπτικ επαφ, γιατ τρομαγμνος αποσρθηκε βιαστικ στο "ανδρν". Ταρχτηκε τρομερ απ' αυτ που αντκρισε, ζαλστηκε και καθς μετφερε ακμα αυτ την εικνα, γλστρησε απρσεκτα στο φρεσκοσφουγγαρισμνο πτωμα κι πεσε πσω.
     ταν συνλθε, μετ απ μισ ρα περπου, το πρτο πργμα που εδε εμπρς στα μτια του ταν εκενος ο μποστος, τα ολοκκκινα μγουλα, ο κυκνσιος λαιμς να προσπαθον να τον συνεφρουν. Το αμσως επμενο ταν ο Αφντης, που θορυβημνος απ' τις φωνς της καμαριρας, εχε σπεσει τρχοντας. Τελικ δεν εχε τποτε το ανησυχητικ, ωστσο τα πργματα εχαν αλλξει ρδην και μλιστα απ δυο διαφορετικος δρμους.
     Ο πρτος αφοροσε αυτ τον διο! Απ 'κενη τη μρα κι στερα ρχισε να νοιθει περεργα πργματα μσα του. Το μυαλ του, κι εν μχρι ττε δολευε ρολι, ρχισε να μη συγκρατε τις νες χρσιμες πληροφορες, παρεμβλλοντς του εικνες απ' τη σκην που τσο το τραξε ττε. Τποτε πια δεν ερισκε ενδιαφρον, οτε καν τα αγαπημνα του κλειδι. Ξεχνοσε πολ εκολα κι ευτυχς που 'χε οργανσει τσο καλ και μεθοδικ τη δουλει του, ειδ' λλως θα εχε πολ σοβαρτερα προβλματα. λα αυτ τα συμπτματα, λλαξαν προς το χειρτερο, τον δη διαταραγμνο χαρακτρα του. γινε δστροπος, απτομος κι ακμα πιο απμακρος. 
     Καταλαβανοντας κι ο διος τι κτι εχε σπσει μσα του, ρχισε να νοιθει πανικ, καθς φοβθηκε πως η θση του ταν πλον επισφαλς. Πρασε μερικ χρνια μσα σε μια προσωπικ κλαση και τελικ το πολ αρρωστημνο πια, μυαλ του συνλαβε να σχδιο μλις προ μηνς. Η αφορμ ταν μια γιορτ που προανγγειλε ο Αφντης για τη προσεχ Κυριακ. ταν μια εντελς απρογραμμτιστη γιορτ, διτι δεν ταν καμι σχλη, οτε καμι επτειος, οτε γιρταζε κανες, ωστσο κατ μια σατανικ σμπτωση -τσι του φνηκε ττε- συνπιπτε με το κλεσιμο της τριαντακονταετας του! 
     Το σχδιο πρεπε να εφαρμοστε την ημρα της γιορτς, γιατ πντα στις φιστες του Πργου, εκενος περνοσε απαρατρητος. ταν απλ στη σλληψη και στην εφαρμογ: Θα χαλοσε με τρπο τη κλειδαρι του θησαυροφυλακου και δωροδοκντας το κλειδαρ, θα αποκτοσε πρσβαση και στο τελευταο προπργιο, μ' να αντικλεδι. Θα 'ρπαζε κτι απ' τους αμθητους θησαυρος τη μρα 'κενη και θα 'φευγε διακριτικ, ανακατεοντας λα τα κλειδι και βζοντας φωτι στο καμαρκι, χοντας κανονσει απ πριν το μσο φυγς προς γνωστη κατεθυνση.
     ταν απκτησε πρσβαση στο θησαυροφυλκιο, το διο βρδυ το επισκφτηκε. Ττε βρθηκε στη μεγαλτερη κπληξη της ζως του. Μλις αντκρισε τσα πλοτη, η εικνα εκενη, της νας κοπλας, ξαναγρισε πολ ντονα, φρνοντς του μια τρομερ στση κι ολοκλρωσε σχεδν αμσως, χωρς καν να αγγιχτε! Αυτ τον συγκλνισε, μιας και δεν εχε νοισει ξαν ττοια κρηξη, τον τρμαξε και τον μπρδεψε ακμα περισστερο. Κθε βρδυ λοιπν διακινδυνεοντας, ανβαινε εκε με την ελπδα να ξαναζσει κτι ανλογο, αλλ του κκου. Μεσ' στο μυαλ του ανακατετηκαν πλοτος και πθος με τσο ανερο τρπο, που αναγκστηκε να τροποποισει ελαφρ το σχδι του και να συμπεριλβει μσα σε αυτ και τη να! (Ω πσες και πσες φορς την εχε παρακολουθσει κι αγκαλισει με το βλμμα του, λες αυτς τις μρες!)
     βγαλε κρυφ μερικ κοσμματα, τα εκτμησε και διαπραγματετηκε χωρς βιασνη, μεθοδικ πως πντα. Πτυχε πολ καλς τιμς -θα μποροσε να ζσει δκα ζως με αυτ, τσον αυτς σο κι η κοπλα- και τα ξαναγρισε πσω κρυφ, τοιμος για τη μρα Χ, που φτανε πλον σε τρεις ημρες. 
     ταν ακμα Πμπτη, αλλ τον εχε πισει αδημονα, σα πυρετς, πργμα που 'κανε τον Αφντη, που τον παρακολουθοσε κρυφ εδ και πντε χρνια, να τρβει τα χρια του για την ξυπνη λση πο 'χε σκεφτε. πως προαναφρθηκε, η σκην εκενη εχε επιδρσει χι μνο απ τη μερι του Κλειδο-φλακα. Ο Αφντης εχε ττε συνειδητοποισει με δραματικ τρπο, πσο ανσχυρος κι σχετος με τα του σπιτικο του ταν! πειτα πρσεξε πσο εχε χειροτερψει ο μπιστς του κι αυτ τον τρμαξε. Ωστσο, βουλος και καλοκγαθος καθς ταν, ργησε να λβει τα μτρα του. Μχρι που πριν να περπου μνα κι εξ αιτας της τριαντακονταετας του Κλειδο-φλακα, σκφτηκε να οργανσει μια γιορτ προς τιμ του, να του δσει να αρκετ παχυλ εφ' παξ κι να σεβαστ μηνιαο εισδημα και να τον συνταξιοδοτσει μετ βαων και κλδων!
     Για να γνει μως αυτ, χρειαζταν κτι ακμα... Τη τελευταα εργσιμη μρα του Κλειδο-φλακα, τη Παρασκευ δηλαδ, ο Αφντης εχε καλσει πντε κλειδαρδες, που θ' λλαζαν λες τις κλειδαρις στο Πργο και μλιστα με λιγτερα κι εντελς διαφορετικ μεταξ τους κλειδι...

                                                               Φλεβρης 2002

 

 

Web Design: Granma - Web Hosting: Greek Servers