-

Dali &

-


-








.

--.


.


 
 

Dali &  

. E O DALI:


                           νδρας Με Κεφλι Γεμτο Σννεφα

     (Νομζω ο πιο εκολος πνακας του. νας ντρας με το κεφλι γεμτο σννεφα. Ουτοπες (;), προσδοκες, ελπδες. Δεν χει σημασα τι συμβανει, μα τι πιστεει καστος πως συμβανει. Δεν χει σημασα τι λες, σημασα χει τι νομζει ο λλος πως λες. Κι αν αυτ τα δυ απχουν, σημασα χει η τση, η ευκολα, με την οποα εναι διατεθημνη η κθε πλευρ, στο να προσεγγσει διολισθανοντας, προς την αντθετη, καθς κι ως πσο και για ποι λγο, μπορε να το κνει. Δεν χει σημασα τι πιστεεις πως εσαι, σημασα χει τι πιστεουν οι λλοι πως εσαι. τι λες κι εναι αντιληπτ, υπρχει. Οτιδποτε λλο, δεν υφσταται. Ουσιαστικ, υπρχεις τσο, σο οι λλοι γρω σου, διακρνουν απ σνα. νας ντρας με γεμτο νφη κεφλι, εναι δυνατν να χαρακτηριστε γραφικς, τρελς του χωριο, αλαφροσκιωτος  -το λιγτερο- παρξενος. Αντιληπτς δε μνον απ τους ..."συγγενες" του. Και τοτο, χι πλρια, χι μη φανταστετε κτι ττοιο. Μνο στο βαθμ της ..."συγγνειας" τους.)

                        Συντελεστς Διαστρεβλτητας

 Το φλο μου, το Διονση, εχα πρα πολ καιρ να τον δω. Μλιστα θυμμαι, πως τη τελευταα φορ, τον εχα αφσει φεγωντας, με τη σκψη, πως αφνω να ακμα συντρμμι της ζως. Εχε αρχσει να πφτει στα βρχια μιας κατθλιψης, που απ' σο μθαινα, κρτησε κμποσο. Απ' αυτ τη τελευταα συνντηση θυμμαι, πσο μιλοσε για τα λθη του παρελθντος, για τις λθος επιλογς και γενικ, εχε κατορθσει να με θλψει τσο πολ, που σκφτηκα ν' αποφγω μελλοντικ πρταση του για να βγομε.
     Δε χρειστηκε, γιατ ο Διονσης ταν απ κενους, που σα πφτουνε στα σκατ, αποφεγουν το κοντιν τους περγυρο. σως να πιστεει πως ... βρωμει, χ χ. Μεταξ μας, ποτ δε το κατλαβα αυτ! ταν λος ο κσμος νιθει χλια -κι εγ μαζ-, αναζητ μια παρα, να φλο, μια φλη, κτι βρε αδερφ. Να τα πει, να τα πιε, ν' ανακουφιστε τλος πντων. Εκενος μως, χι! Σα μοναχικς λκος, κρβεται και γλφει τις πληγς του!
     λο αυτ το χρονικ διστημα, μχρι που τον εδα πρσφατα, Χριστ τον εχαμε κνει, εγ κι οι λλοι φλοι μας, να βγει, να ξεσκσει λιγκι. Ββαια, ξραμε πως αν δεχταν, θα μας μαριζε τη ψυχ η κατντι του, μα δε βαρισαι. Το 'ξερε κι εκενος! Αρνιταν συνεχς, αν ποτ δηλαδ, σκωνε το ρημδι το ακουστικ. Για πνω απ δο χρνια, μαθαναμε ελχιστα πρματα γι' αυτν κι αυτ χι καλ!
     Εχε χωρσει, εχε παρατσει τη δουλει του, εχε χσει χρματα κι εν γνει εχε παραδερει μσα στη κατθλιψη. Μετ σιγ-σιγ, χοντας ξεπερσει αυτ το δσκολο στδιο, εχε αρχσει ν' αναπνει λιγκι. Καν μεροκματο 'δω κι εκε, κανν εφμερο δεσμ και γενικ τι ακριβς σιχαινταν. Σε κποια φση, πρασα κι εγ κτι ..."λοκια" και σταμτησα να επικοινων και να μαθανω για 'κενον. τσι πεσε σκοτδι μεταξ μας. Τολμ να πω, πως κντεψα να ξεχσω την παρξη του, τσι πως ξεχνμε κθε τι που μας ενοχλε μας πον. Σ' αυτ βοθησε και το πως, σα βρισκμαστε λοι οι υπλοιποι της παρας, σπνια μιλοσαμε πια γι' αυτν κι ταν μιλοσαμε γργορα η κουβντα, λλαζε ρου. Αμσως πινανε δουλει, οι εργτες του νου εκενοι, που 'ναι επιφορτισμνοι με το γργορο θψιμο, αυτν των ενοχλητικν σκψεων!
     Ο Διονσης εναι νας νθρωπος, απ αυτος που λμε "κουλτουριρηδες". Δε γουστριζε σκυλδικα, αντθετα, προτιμοσε ντεχνη μουσικ -λες κι υπλοιπη εναι ...τεχνη-, θατρο αλλ -εντελς ακατανητο για μας- χι επιθερηση, το καλ κινηματογρφο -δηλαδ χι καουμπκες, αστυνομικς κατασκοπικς κλπ-, Το διβασμα - καλ-, το γρψιμο, -λλο ακαταλαβστικο κι αυτ-, τη θλασσα -να και κτι που εναι λογικ- και τη φωτογραφα -ε ας πομε εντξει- και να π επιπροσθτως πως ταν ο μνος απ τη μεγαλοτσικη παρα μας, που 'χε λα αυτ τα χαρακτηριστικ μαζ! Δε ξρω τι μας βρισκε τι του βρσκαμε, αλλ ταν ταν στις καλς του, κανε πολ καλ παρα και τολμ να πω, εχε εκπληκτικ χιομορ.
     ταν λογς, αλλ μιλοσε για πρα πολλ πρματα, στα καλ του, γιατ στις κακς του, ταν κλειστς, απμακρος και βαρς. πινε σπνια, κπνιζε παρ πολ κι πινε πολλος καφδες. Στα τριντα και πλον χρνια που τον ξρω, νομζω, μλις δυ φορς τον εδα μεθυσμνο και ττε ακμα ταν κτω απ τα εκοσι. Στη παρα μας λοιπν, θα 'λεγα, πως ταν σα μια ... απαρατητη μγα μεσ' το γλα.
     Μυστριο η ψυχ του ανθρπου! Ωστσο να πω και τοτο: ποτε εχε κποιος απ μας πρβλημα, ταν πντα εκαιρος ν' ακοσει και να συντρξει σο μποροσε. Εκαιρος να συμβουλψει! Ββαια οι συμβουλς του ταν να περεργο κρμα, εκολα υλοποισιμες, ασυνθιστες, σκληρς, τραχις κυρως βασισμνες στη λογικ, αλλ πντα μα πντα εχε και μια εναλλακτικ τοιατη, στηριγμνη καθαρ στο συνασθημα. Εμες ββαια -πως λος ο κσμος- σα ζητγαμε συμβουλς, δε το κναμε για να μας δσουν λσεις - τουλχιστον χι διφορες, απ 'κενες που 'χουμε προαποφασσει- μα για να εισπρξουμε τις απαρατητες ..."θωπεες"! Αυτς μως πντα συνθιζε να παρνει τα λγια των λλων τοις μετρητος, πργμα που σως -λω σως- ταν κι η ρζα λων των προβλημτων του!
     Γενικ, ταν ο πιο παρξενος απ' λους μας και πολλκις εχαμε συνωμοτσει, πριν ακμα αρχσει να 'χει τα προβλματ του, να πμε κπου χωρς αυτν. Το κναμε χωρς τψεις γιατ ξραμε πως κι αυτς δε θα διασκδαζε μα κι εμες θα 'ρχμαστε σε δσκολη θση.
     να ακμα χαρακτηριστικ του, που αξζει να σημεισω εδ για να μπορσω να γνω καλτερα κατανοητς, εναι πως αγαποσε πολ τις γυνακες! χι μη φανταστετε πως ταν ..."μαλ φατλ" που λνε, αλλ θελε πντα να χει μια ...συντροφι! Αισθηματας! Εμες εχε τχει να κνουμε και χωρς αυτς, για μεγλο διστημα και να δεχνουμε και να 'μαστε, καλ! Εκενος σε ττοια φση, ταν ..."ξω απ τα νερ του"! Ο Διονσης ταν νθρωπος των κρων. Σιχαινταν τα ημμετρα και το διατυμπνιζε, ωστσο, η μορα το 'φερε να ζσει καιρ με δατα κι αυτ, τον εχε κνει ακμα πιο δσκολο σα χαρακτρα!
     Νομζω επα σα ξερα γι' αυτν και μνο να προσθσω πως ταν ευγενικς, γλυκομλητος, ρεμος εκτς εκενου του τελευταου διαστματος, που ταν εκρηκτικς και κυκλοθυμικς, μα νομζω πως δικαιολογεται, λγω της κακς του ψυχολογικς κατστασης! λα σα επα ταν για να μπορσω να μεταφρω σο πιο καλ γνεται αυτς τις πληροφορες, οτως στε να μπορσω να εξιστορσω στη συνχεια, τοτη την ιστορα. Πρπει επσης να πω πως εγ δε γρφω και πως με θησε να το κνω ... δε ξρω ... κρνετε μνοι σας.
     τσι εχαν τα πρματα, ταν η τχη μας φερε, κυριολεκτικ, τον να πνω στον λλο. Ετοιμστηκα να ζητσω συγγνμη και να συνεχσω, γιατ πραγματικ και τμια σας το λω: δε τον γνρισα αμσως! Εχε αλλξει ντσιμο, κορεμα κι ταν πλι χαρομενος! Με γνρισε μως εκενος και παρ' λο που μου μλησε πρτος, πλι σκφτηκα πως θα 'ταν κποιος που του 'μοιαζε! Εχα αποκλεσει μσα μου τη πιθαντητα να μπορε να 'χει βελτιωθε τσο μα τσο πολ και τσο σντομα, μσα απ ττοια στενωπ που 'χε περιπσει! Μλιστα, σκεφτμαστε λοι μας, πως σως να 'κανε και καμι κουταμρα...
     δειξε πως χρηκε πρα πολ που με εδε κι εγ μουν ακμα κπληκτος! Μετα το πρτο σοκ, -και προσεχτικ ανχνευση στοιχεων ...θλιπτικν πνω του- χρηκα κι εγ πραγματικ! Αγκαλιαστκαμε και χτυπσαμε αντρκεια τα χρια μας στις πλτες. Α ναι ξχασα να σας πω τι το 'χε αυτ το κουσορι: του ρεσε να αγκαλιζει, ν' αγγζει τα τομα που εκτιμοσε -λλο να πρμα ακατανητο για μας τους υπολοπους- ωστσο εκενη τη μρα συμμετεχα κι εγ και μλιστα απο καρδις! Αφο ανταλλξαμε τα δοντα και δεν εχαμε καθλου χρνο, συμφωνσαμε να βρεθομε και μλιστα αν το 'φερνε καλ η τχη, λη η παρα, το επμενο Σββατο απγευμα, σε κποιο απ τα πολλ αγαπημνα μας στκια. Χωριστκαμε λοιπν κι εγ επιφορτστηκα να ξανασυνδσω τη παλιοπαρα.
    Περιττ να σας πω, τι τα τηλφωνα μας ανψανε και τελικ, λγο απο 'δω, λγο απ 'κει, η παλι παρα σσσωμη θα 'δινε το παρν. Εν τω μεταξ, τους εχα κατατοπσει, συνοπτικ περ των νων κι παιξε ρλο η βελτωση του Διονση, στο να ενδσουν λοι και να 'ρθουν. Πιστεω πως και δουλεις να 'χανε, θα τις ακυρνανε για να παραβρεθον. Μεταξ λλων, στο αντρικ μας κους-κους, ειπθηκε με πλρη σμπνοια, πως ο φιλαρκος μας ο Διονσης, εχε βρει κποια καλ γκμενα!
     Στα ραντεβο του ταν - τουλχιστον θελε να 'ναι- ακριβς. Αν καμια φορ τχαινε κτι κι αργοσε, ξεκναγε να κουραστικ -για μας- μαραθνιο επεξηγσεων, με εισαγωγ κλπ κλπ... μως, επσης μποροσε να τχει, αν δεν εχε δουλει πριν, να πγαινε και πολ νωρτερα. Εκενο το Σββατο, τυχε να 'ναι απ τις ...δετερες. τσι, ταν εγ πγα λγο πιο νωρς, για να 'μαι πρτος, τον βρκα εκε, καθισμνο να γρφει κτι σε να μπλοκκι, να πνει καφ και να καπνζει! χι! Δεν υπρξα ακριβς και με το παρδν παρακαλ... Εδα να γρφει μα ο καφς ταν σχεδν απεραχτος κι να τσιγρο στο τασκι, εχε μεταβληθε ολκερο σε στχτη, με το σχμα του! πως μου εξγησε εχε ρθει καν μισωρο νωρτερα απ μνα κι τυχε να του 'ρθει μια καλ ιδα κι κατσε να τη γρψει. Δικοψε το γρψιμ του μλλον ενοχλημνα και στην αρχ μου μιλοσε σα να 'ταν υπ την επρεια ουσιν.
     νας-νας, ρχισαν να καταφτνουν και τ' λλα παιδι κι λοι πρασαν το ...τελετουργικ εναγκαλισμ και τα χτυπματα στη πλτη. Αντηλλγησαν να σωρ αβρτητες και πειργματα κι ταν λα τοτα κπασαν, του ζητσαμε λοι, με συγκαλμενη ανυπομονησα, να μας πει τα ...να του.
     (Απφυγα να δσω στοιχεα για μας και δε σκοπεω να το κνω μτε τρα, γιατ πως θα καταλβετε, δεν χουν καμι σημασα, εκτς σων δη παρθεσα και τοτο εναι τσο σγουρο, σο κι τι δε θα ξαναγρψω ποτ!)
     Εκενος γελαστς, ξερβηξε, φησε να κυλσει λγος σιωπηλς χρνος κι ...ρχισε να μιλ:
  -"Φλοι μου, λγο-πολ ξρετε πσα χω περσει στη ζω μου. Ξρετε τα λθη του παρελθντος και πσο βασανστηκα εξ αυτν. Τρα με βλπετε σε καλ κατσταση κι αναρωτιστε πως και γιατ. Πιστψτε με μως, σο κι αν το 'ψαξα στο νου μου, δε βρκα ευκολτερο τρπο για να το εκφρσω και να σας εναι εληπτο! χι τι εστε χαζο, απλ εγ δεν χω βρει κατλληλο εκφραστικ τρπο! τι ακοσετε λοιπν απ 'δω και πρα, να ξρετε πως εναι η καλτερη δυνατ προσπθεια μου και σας ζητ εκ των προτρων συγγνμη, αν δε το καταφρω καλ! ταν λοιπν εχα χσει κθε ενδιαφρον για κθε τι εγκσμιο κι απλ περιφερα το κουφρι μου στο κσμο, πεσα σε μια γυνακα"!
     λοι αντιδρσαμε σφυρζοντας, χειροκροτντας, αλληλοσυγχαιρμενοι μσα μας για τη μαντεψι και του κλεσαμε το μτι! Εκενος δεν δειξε να συγκινεται και μας κανε ησυχα:
  -"Αυτ η γυνακα, λοιπν τανε για μνα να εδος καθρφτη. Μιλοσε, σκεφτταν, αντιδροσε κι επεξεργαζταν, πως εγ κι μπαινε μσα στο μυαλ μου σο μπαινα κι εγ στο δικ της. Πρτη φορ πτυχα ναν νθρωπο να με καταλαβανει και να τον καταλαβανω, τσο πολ και μλιστα σε τσο μικρ διστημα γνωριμας! λα τοτα απ τη θηλυκι υπσταση, σα συμπλρωμα κι αυτ ταν το υπροχο!
   "Δεν ταν καννα μοντλο καμι κορμρα, αλλ ταν γλυκει, ομορφολα και ζεστ σα παρουσα! Μου ξεκοραζε το βλμμα, το νου, τη ψυχ, πριν ακμα χορτσει το κορμ μου! Διαφορς υπρξαν δε λω, αλλ ταν τσο ασμαντες και περνοσαν σε δετερη μορα. Μερικς μλιστα ταν ...ενωτικς -ναι καλ ακοσατε: ενωτικς- γιατ υπρχουν και ττοιες που αλληλοσυμπληρνουν ... εεε πως να σας το πω... Να εδατε... Τι σας λεγα; Μερικ πρματα δεν εκφρζονται! Πντως τι σας επα μπορετε να το ξεχσετε, γιατ αφοροσε στο κομμτι, πριν περσουμε στη δετερη φση της σαρκικς νωσης! Εδ χω κι λας το δετερο πρβλημα μεταφορς σκψης προς εσς! Δε περιγρφεται τι συνβαινε στο νου, στο κορμ και τη ψυχ μου εκενες τις στιγμς! τι πντως μπορετε να φανταστετε, για μνα ταν μια τερστια αποκλυψη!
     "Φυσικ, περ ηδονς ξρω πως σως μπορετε να καταλβετε, αλλ το πρμα δε σταματ εδ, γιατ ττε σως να μην εχα αρχσει καν να σας μιλ, σως να μην μουν μαζ σας τρα δα! Κι επειδ πριν, πανηγυρζατε θλω να σας τονσω, πως δεν εμαστε πια μαζ, εδ και κμποσο διστημα! Δεν χει σημασα μτε πως γνωριστκαμε, μτε πως χωρσαμε! Σημασα χει πως μεσοσης αυτς της συγκλονιστικς -κατ' εμ- σχσης, πρτη φορ νιωσα τσο πλρης και ...ξεκοραστος!
     "Μετ το πρας κθε μιας εκ των συνευρσεων μας, νιωθα τσο καλ, που φηνα το νου μου να ...κνει περπατο, πρτη φορ στη ζω μου! Βλπετε δεν εχα να νοιαστ κτι, νιωθα ασφαλς κι μορφα! Εκενο το καμενο, πρτη φορ τσο λετερο κι ελαφρ, χωρς το σμα, ρχισε να κλθει συνειρμος, σκψεις, τσο, που μχρι ττε δεν εχε κνει ποτ του! ταν πντα απασχολημνο με το να σκφτεται προβλματα, λθη, παθματα, "πρπει", "θλω" κι λλα ττοια, που 'ναι παγδες, τροχοπδες και που στερον εκενο που τρα θα τολμσω να ονομσω: Καθαρ Γργαρη Σκψη"!
     Στο σημεο αυτ κουνσαμε το κεφλι, απογοητευμνοι, εν εκενος μιλοσε τσο ενθουσιασμνος. Τελικ εχαμε πσει μσα στα περ γκμενας, μα πια δεν υπρχε κι εχαμε τρομερ περιργεια να δομε που θα το πει, αν και στο πσω μρος του νου, υπβοσκε λο και πιο ντονη η ιδα, πως ο φλος μας εχε κψει φλντζα, σε πια ββαια μορφ το 'χε ρξει στις ουσες. Επσης, πρπει να πω, πρα απ την ιστορα, πως χω φτσει μχρις εδ γρφωντας κι εμαι δακρυσμνος, γιατ βλπετε εγ ξρω δη αυτ που ττε αγνοοσα.
  -"Αχ φλοι μου, και που δε πγε το αλανιρικο αγαπημνο μου μυαλ! Απ το Σλωνα και τον Αρχιμδη, μχρι και τρα στις μρες μας! Πσχιζε ν' απαντσει σε καρια ερωτηματικ κι εχε το λετερο να το κνει, ανογωντας λα τα σεντοκια που 'χα μσα στο κφλι μου! Τρα φλοι μου -και μη κουντε το κεφλι, γιατ δεν εμαι πιωμνος, μτε παρνω ναρκωτικ, αν κι ο ρωτας εναι το καλτερο ναρκωτικ, μτε εμαι τρελς- θα σας πω κτι ακμα πριν συνεχσω. Μακρι να 'χα πιτερα σεντοκια στο κεφλι μου και μακρι να 'χα κι αυτ που 'χα, πιτερο γεμισμνα. Γιατ ττε σως εχα βρει, πιτερες απαντσεις και σε περισστερα πρματα!
    "Αυτ που μλις επα εναι απ μνο του μια αποκλυψη! Σπουδζουμε, μαθανουμε, βινουμε, επεξεργαζμεθα κι αποθηκεουμε μσα στο νου μας πρματα, που στις κατλληλες στιγμς και συνθκες μπορον να βοηθσουν σε πολλ. Το θμα εναι πσο βοηθμε τον εαυτ μας να πετχει αυτς τις κατλληλες συνθκες!
    "τσι λοιπν ανακλυψα το ... Σλωνα. Ξρετε λοι την ιστορα του. Νομοθτησε καλ, πως πστευε και για να μην αλλξει τους νμους του, αυτοεξορστηκε στη πατρδα του Κροσου. Δηλαδ παθε να κακ. Αλλ παρλληλα, βσει αυτο του κακο, σωσε τη ζω του Κροσου. Αν δεν εχε πθει αυτ το κακ, ο λλος θα 'ταν νεκρς κι χι μνον αυτ, δε θα 'χε πει σως ποτ, Μηδνα Προ Του Τλους ΜακριζεΜια κακ στιγμ, χτισε μερικς καλς και ναι... εχε δκιο! σο ζομε δε ξρουμε αν εμαστε ευτυχες δυστυχες. Αν πεθνουμε, δε το μαθανουμε σγουρα! 'Αρα";
     Εχαμε μενει φωνοι να τον κοιτμε. Τι λεγε ρε Παναγτσα μου το τομο; νας προφτης μα ...τι προφτης! Κανες δε σλεψε, κανες δεν απντησε κι λοι μας κοιτζαμε τους καφδες μας, κνοντας τους ...απασχολημνους! Εκενος φυσικ δε περμενε απντηση και θριαμβολγησε:
  -"'Αρα μιας και το 'να εναι σγουρα κακ, μνει το λλο σκλος: Εκενο που ζομε! Που 'μαστε στον αγνα, που συμμετχουμε. Να μθουμε, να ψξουμε, πτε εμαστε ευτυχες δυστυχες. Πτε μια κακ στιγμ εναι κακ ...καλ! Ββαια καστος με τις δικς του δυνμεις. Εδ κτι μας λει ο Αρχιμδης, -δηλαδ το λει χρνια μα εγ το 'δα ττε καθαρ-! Παν σμα εμβαπτιζμενον εντς δατος, χνει τσο βρος, σο εναι το δωρ το οποο εκτοπζει! Δηλαδ, ταν μπανει κτι μσα στη ζω μας, αξζει τσο, σο αξζουν λα εκενα, που παραμερζει, μπανωντας. Κι ανποδα, ταν μας εγκαταλεπει, αζζει σο λα εκενα βζουμε σαν υποκατστατα μσα μας, για να σβσουμε την απλεια αν θλετε, με το κεν που μνει μσα μας εξ αιτας αυτς!
   "πειτα επε και το λλο: Δος μοι πα στω και ταν γαν κινσω! Το οποο εγ ττε κατφερα να μεταφρσω ς εξς: Δσε μου να κνητρο, μια προσδοκα στω, κι εγ δυνητικ μπορ να κνω πολλ κι απστευτα. Δε ξρω τι, πσα και ποι μα... μπορ να προσπαθσω!
   "Αλλ κι αν ακμα μπορ να κνω πρα πολλ και μεγλα πρματα, πρπει να μη ξεχν πως μπορ θαυμσια, να κνω και τα μικρ κι σως ανοσια αλλ χι στερομενα αξας! Δε νοεται να μπορ να χτσω πολυκατοικα και να μην χω μελετσει τις μικροσκοπικς δομς της να μη μπορ να φτιξω να τσο δα κοττσι! Δε μπορε να γρφει κανες μεγλα λγια και να ξρει να διαβζει ττοια και ν' αγνοε εκενα που λγονται με απλ κι σως κακογραμμνο τρπο, απ ναν αγρμματο, ξωμχο, λερμενο και μουτζουρωμνο βιοπαλαιστ  να αγνοε τις πρτες φρασολες ενς μωρο"!
     νιωθα πως κτι εχε αλλξει στην ατμσφαιρα. λοι μας ακογαμε μα δε μποροσαμε να σχηματσουμε ακμα το δμημα του συλλογισμο του. Ετσι, χωρς να τον κοιτμε πια, εχαμε κδηλη περιργεια. Αχ μακρι να μποροσα να γρψω πιο γργορα. Θα 'θελα να 'κανα μια κνηση με το στυλ μου και να 'χα ξεμπερδψει με δατο! Να 'χα ανακουφσει αυτ την ανγκη που με πεζε να το καταγρψω. Απ 'κενη τη μρα το 'θελα αυτ! Ωστσο. το ταξδι του στυλο μου, συνεχζεται εδω και τρεις ρες, χω πιαστε, -πλτη, χρι, μος και λαιμς- γιατ μλις διαπστωσα, χαμνος σε αρδες και λξεις, πως κθομαι βολα.
     να μικρ διλειμμα για τσιγρο και καφ, να διορθσω τη θση μου λιγκι και συνεχζω. Δεν χει μενει και πολ κι χω αγωνα κι εγ να 'δω τι θα γνει στο τλος του ταξιδιο αυτο. Βουβς ταξιδεω! Χτυπνε πρτες σεντουκιν, που ανοιγοκλενουν, ανακατεονται ππυροι, βιβλα που ποτ δε διβασα... Την ατυχα μου... Δε συνλεξα ττε που 'πρεπε και μποροσα... Αχ βρε Διονση!
  -"Τλος πντων, για να μη σας τα πολυλογ, το μυαλ μου αλτεψε κι αλτεψε πολ! Σκφτηκε και για το χρνο μα εγ θελα να δω τι απγινε με τα χαμνα μου χρνια και τι μου μλλεται, κρατντας αυτ τη γυνακα που ξεκουραζταν πνω στο γυμν στρνο μου. Ο χρνος: Παρελθον, παρν και μλλον. Το παρν το σβνω, γιατ τυπικ δεν υφσταται. Το παρελθν σχημο και προσδοκ στο μλλον. Πρπει να χτσω τσι στε το μλλον να 'ναι καλ. Δηλαδ να ...φτιξω το παρελθν μου! Πινετε την εικνα";
     Κοιτξαμε τα μτια του που σπθιζαν! χι δεν εχαμε πισει την εικνα, που το πγαινε κι εχαμε μπερδευτε. λοι μα λοι μας κουνσαμε το κεφλι αρνητικ. σο για μνα, τρα που διρθωσα τη στση γραφς μου, κλαω! Θλετε πιστεετε, θλετε χι, τσι εναι και δε με νοιζει! μεινε λγο ακμα να πω! Υπομον!
  -"Σας επα πως εναι κπως δσκολο να μεταφερθε σα σκψη, ωστσο θα προσπαθσω: Αν λοιπν διγω το βο μου σο πιο καλ μπορ, σο πιο κοντ στα πιστεω μου μπορ, -ταν δε μπορ, ας υπολειτουργ και λιγκι δε χλασε δα κι ο κσμος, αρκε να μη γνει ξη-, προσδοκντας σε να καλτερο μλλον, ταν εμαι σε θση να γνωρζω και το μικρ και το μεγλο, δρποντας απ' αυτ, ττε, ταν χτσω το μλλον μου σωστ και καλ, μπορ να γυρσω το βλμμα μου πσω στο παρελθν! Μπορ να πω πως χαλλι τι παθα ττε, γιατ χρη σ' αυτ φτασα ως εδ τρα! Αν δεν ταν, σως να 'μουν αλλοις και χειρτερα!
    "Απενοχοποι τσι κι εμνα και τις μχρι ττε επιλογς μου, αλλ χι μνον αυτ. Θα ευχαριστσω ακμα κι αυτος αυτς που μου καναν - πστεψα πως μου καναν- κακ!!! Ορστε λοιπν, που η ζω μου εν εναι πλι δεια, χει αποκτσει να πολ ενδιαφρον νημα. Φτιχνω το ...παρελθν μου φλοι μου! 'Αλλαξα εντελς οπτικ, αν μ' εννοετε..."
     Μας κοιτοσε γελαστς! μοιαζε να λει "Νκησα"! Τι εχε νικσει; τι αγαποσε, το 'χε κατ καιρος χσει! Εχε περσει πνω και πρα απ αυτ, διατηρντας ακμαο τον εαυτ του, για να ελπζει πως θα κερδσει τις απλειες και να του δικαιολογηθε! Εχε νικσει το κακ εαυτ! Αλθεια; Ψμματα; Σωστ; Λθος;
     Πιστεω δεν χει τση σημασα! Σημασα χει τι πιστεει κανες! Σημασα χει να συμμετχει, να παλεει κι ακμα-ακμα να βαφτζει νκες και τις πανωλεθρες του. Γιατ σο ζει, το μλλον εναι μπροστ. Μνο ο θνατος σταματει αυτ τη προσπθεια. Αλλ σο εμαστε καλ, τον κρατμε σε απσταση!
     Επιτλους ολοκληρνω. Κλενω, με μια δικ του ατκα, που 'πε αμσως μετ -και την φησα για το τλος- κι φυγε γιατ -πως μας επε- εχε αργσει πρα πολ!
  -"καστος απ μας, ορζει το πλο που θα ρξει τη τελευταα σφαρα, μα και το χημα που θα τον μεταφρει στους κπους της δικς του Εδμ"!
     Χωριστκαμε αμλητοι...

"Για το συντελεστ
  που συνδει χημα                                        Δεκμβρης 2003
  και περστροφο..."

 

 

Web Design: Granma - Web Hosting: Greek Servers