-

Dali &

-


-








.

--.


.


 
 

Dali &  

. DALI:


                        Γυνακα Με Κεφλι Απ Ρδα

   (Η Γυνακα αυτ, ανθζει, ωστσο υπρχει κι η απναντι, που μελετ με ξπλεκα μαλλι και μια μονη καρκλα, να τραπζι με μια πτρα πνω του και μια ερημει -χι δεν εναι ανορθογραφα- εν πρα στο βθος το θηρο-κστρο καραδοκε με ανοιγμνο το στμα. Νομζω δεν μπορε κανες να προσθσει κτι λλο, σε κτι τσο κατφωρα εγλωττο!)

                                   
Η Δκη Της Μδειας

Η Παρσταση

     Οι τελειφοιτοι της Νομικς, εκενης της χρονις, ειδικτερα δο απ' αυτος, ο Μνος κι η Χρσα, ρξανε την ιδα. Αυτ, αφο εκκολφθηκε για λγο, στα μυαλ λων, φοντωσε σα πυρκαγι σε ξερ χρτα και μεταδθηκε σαν ις, σ' λη τη Σχολ. Σαν πρακτικ εξσκηση, αλλ ταυτχρονα και θεατρικ παρσταση, με σημεριν δεδομνα κι ισχον Δκαιο, θα δικζανε τη Μδεια. Ο ενθουσιασμς πολς, ο αναβρασμς μγας κι αυτ που αρχικ ξεκνησε αστεο, φτασε να γνει το γεγονς της χρονις. πρεπε να υποστηριχθε το κατηγορητριο, που 'τανε μακρ, να βρεθον οι μρτυρες κατηγορας κι υπερσπισης, να χαραχθονε δρμοι πλεσης εκατρωθεν και γενικ λ' αυτ που θα κνανε πραγματικτητα, αυτ το τολμηρ σχδιο.
     Οι καθηγητς εδανε με καλ μτι, αυτ την ιδα κι ταν καταλβανε πσο σοβαρ τανε, προσδσανε στο γεγονς μεγλη δημοσιτητα, καλντας επσημα αρκετν ενδιαφερμενο κσμο. Η Δκη πρεν ημερομηνα ναρξης και θα 'χε ,τι πρεπε να 'χει μια πραγματικ δκη, λα καλυμμνα απ το χρο της Σχολς. μενε μνο να μοιραστον οι ρλοι...

Οι Πρωταγωνιστς (οι κριοι ρλοι):

     Συνγορος Πολιτικς Αγωγς
: Μνος: Ψηλς, μορφος, χαρισματικς, σνομπ, γνος πολ πλοσιας οικογνειας, καλοντυμνος πντα και κορυφαος φοιτητς στη Σχολ. Αγαποσε το αντικεμενο των σπουδν του, αρκετ ευχριστος στη παρα ταν το 'θελε, ηγτωρ και θρασς. Προσωποποιοσε τον πθο των τριν τετρτων απ τις θηλυκις υπρξεις της Σχολς κι δειχνε να το απολαμβνει. Εχε συνψει δεσμ προ διετας με την λλη συνεταρο της "μεγλης ιδας" τη Χρσα που μως, χει πια σκαλσει σχημα κι η αιτα τανε μια πρωτοετς με κουκλστικο προσωπκι πντα μακιγιαρισμνο υπρμετρα, με την οποα εθεθη να φλερτρει ασυστλως κι ...χι μνον!
     Η μικρ επαρχιωτοπολα με την αμφεση της εποχς, μινκι μχρι τις ...αμυγδαλς, χοντρ και ψηλοτκουνο παποτσι, μπουστκι με τον αφαλολι ξω, καμι δεκαρι σκουλαρκια σε ...διφορα μρη του καλοφτιαγμνου -τω ντι- κορμιο και κοντ κουρεμνα μαλλι, βαμνα ξανθ, με λαχαν και κκκινες ανταγειες, ξεμυλισε τον Μνο και τστισε σχημα τη Χρσα. Ο καυγς αναπφευκτος κι η σχση λαβεν δοξο τλος. Ο μεν δεν δειξε στοιχεα μεταμλειας κι η δε αναγκστηκε, μη μπορντας πια να υπαναχωρσει, να κλεσει αυτ το κεφλαιο της ζως της, χι μως και χωρς στεναχρια.
     Ο Μνος νιωθε σγουρος για τη νκη, στη Δκη κι χι δικα, μιας κι σαν λα εναντον της Μδειας, ωστσο προετοιμστηκε μεθοδικ κι αυτς κι οι βοηθο του για την αναμτρηση.

     Συνγορος Υπερσπισης: Χρσα: Μλλον μορφη, σχετικ ψηλ, μακρι σκορα μαλλι, μπλουτζν και πουλβερ σε συνδυασμ με πνινα αθλητικ παποτσια, χωρς μακιγιζ, μετρημνη κι εστροφη κοπλα κι αυτ στην ομδα αριστοχων, λτρις της λογοτεχνας και δη της ποησης και φυσικ μ' ιδιατερη συμπθεια στην αρχαα τραγωδα. ταν δη χωρισμνη με τον Μνο ταν συνλαβε την ιδα για τη Δκη. Τον πρε τηλφωνο -τρφοντας, ποις ξρει ποις, ελπδες- κι εκενος ενθουσιστηκεν εξσου με τη σλληψη, -χι μως και με τη προοπτικ της επανασνδεσης- και μλιστα τσο πολ, που τελικ το πρασε σ' λους σαν δικ του μπνευση.
     Τον εχε αγαπσει και τον εχε ποθσει δυνατ. Λτρεψε τ' μορφο παρουσιαστικ, τις παιδιακστικες αστεες γκριμτσες του, την υψηλ ασθηση του χιομορ, τις υψηλς επιδσεις του στη Σχολ και στο κρεβτι. Εξ αιτας αυτν, δε δικρινε το κεν του σ' αρκετ πργματα και κατ' επκταση, το κακ που της ερχτανε με μαθηματικν ακρβεια. Αρκοσε να τη κοιτξει λιγκι ...περεργα να την αγγξει ελαφρ να τις ψιθυρσει βραχν στ' αφτ στω και μια κοινοτυπα και τα νεφρ της χορεανε χασαποσρβικο με τις φερορμνες, δημιουργντας υπερκκριση απ' τους βαρθολνειους αδνες.
     ταν τελικ κατλαβε πως δεν σανε και γι' αυτν τα πργματα τσι, πανικοβλθηκε, πικρθηκε και προσπθησε να γαντζωθε πνω του, σε μιαν απλπιδα προσπθεια. Εκε μλλον υππεσε σε σωρεα λαθν κι απλς επσπευσε τ' οριστικ τλος.
     Ανλαβε τη θση της υπερσπισης γιατ το 'θελε, αλλ δε βρθηκε να το θλει και κανες λλος. Εδεν λες τις ανυπρβλητες δυσκολες κι πεσε με τα μοτρα στη δουλει.

     Πρεδρος & Εισαγγελας: Δυο απ τους πιο αυστηρος καθηγητς της Σχολς. Ηλικιωμνοι, σοβαρο και πιστο οικογενειρχες, πουριτανο, με πεπαλαιωμνες και σκουριασμνες ιδες, μεθοδικο και κλειστο σε κθε τι νο. Λτρεις της δουλεις και του αντικειμνου της, πιστο στο γρμμα του Νμου, με λγα λγια, ,τι καλτερο θα μποροσε να ευχηθε ο Μνος κι ,τι χειρτερο η Χρσα. Ωστσο σαν ακριβοδκαιοι, με υψηλ ασθηση ευθνης και καθκοντος!

     Μρτυρες Κατηγορας & Υπερσπισης: Γενικ υπρξε συνωστισμς στο πρτο σκλος κι ο Μνος επλεξεν νετα, προσεκτικ κι "ενορχστρωσε" με μαεστρα λην αυτ τη διαδικασα. Κρατντας την αφρκρεμα απ' αυτ τη πληθρα και μορασε τους ρλους, αφο εξγησε ακριβς λο το πλνο και με συνεχες πρβες, τελειοποησε την τελικ εμφνιση τους! 
     Στο δετερο σκλος επικρτησε μυστικοπθεια, ωστσο η πλρης αλθεια τανε πως δεν υπρξεν αθρα προσλευση κι τσι μχρι τη Μεγλη Μρα κανες δεν εχε μθει τποτε. Η Χρσα δεν κρυβε κποιον σσο στο μανκι, μιας και κανες δε προσφρθηκε. Πεισματρα μως καθς τανε δεν εγκατλειψε τη προσπθεια και μχρι τη τελευταα στιγμ λπιζε σε κποια βοθεια.

     Βοηθο: Ο Μνος εχε τη διακριτικ ευχρεια να επιλξει την αφρκρεμα των συμφοιτητν του, επειδ πολλο προσφερθκανε για τις θσεις αυτς. τσι επλεξε τους καλτερους και τους στεντερους του γνωστος. Μα πεντδα βοηθν που θα κλυπτε τα πντα, χωρισμνη σε τομες, απ' κρου σ' κρον, λης αυτς της εργασας κι λοι φυσικ αγρια!
     Η Χρσα δυσκολετηκε και σ' αυτ τον τομα. Κανες δεν θελε να 'ναι απ τη πλευρ των χαμνων κι αυτ δε μποροσε να τους κατηγορσει σ' αυτ. Τελικ μπρεσε να βρει μια και μνη βοηθ: την Αμαρυλλδα! Μια κοπλα στο δετερο τος, ερωτευμνη απελπισμνα με το Μνο απ τη πρτη στιγμ που τον εδε, με σπυρκια στο πρσωπο, γυαλκια και μαζεμνα μαλλι σ' αλογοουρ, κομψη γενικς κι χαρη παρξη, με τον παρθενικ υμνα ακμα εν ενεργεα, να κυματζει σαν να λβαρο ττας, που τανε μλλον φρτωμα παρ πεποθηση.
     Αποδχτηκε το βαρ φορτο της βοηθο, για καθαρ προσωπικος κι ενδεχομνως ανεξιχναστους λγους. Ιδιοσυγκρασιακ, παρμοια με τη Χρσα, πεισματρα κι εκενη και μαχτρια, πεσε στη μχη, ψυχ τε και σματι! Μρος της δυναμικς της πντως αντλθηκε κι απ τον υμνα της ...ντροπς, τον οποον ευχαρστως θα παρθετε εις τους πδας του αντιπλου, μα μαντεοντας τη πιθαν του αδιαφορα γι' αυτ τη προσφορ, σκφτηκε να τον αντιμετωπσει στον διο του το στβο!

     νορκοι: λο το σμα καλφθηκε απ το χρο της Σχολς. Ββαια για να καλυφθε το τελικ σχμα γναν ομηρικς μχες εκατρωθεν, με το Μνο τελικ πιο συγκαταβατικ -λγω υπεραισιοδοξας για την κβαση της Δκης- κι τσι ξι νδρες κι ξι γυνακες κληθκανε να προυνε τις θσεις τους, τη Μεγλη εκενη Μρα. ταν ευρεα η γκμα τσεων, ηλικιν, επιπδων και τελικ οι δυο πλευρς δεξανε να 'ναι ικανοποιημνες με το αποτλεσμα. τανε μλιστα ο μνος τομας που η υπερσπιση πρασε το -σχετικ- δικ της, σ' λη αυτ τη προετοιμασα.

Κατηγορητριο:

     Βαρ κι αδισειστο, επιβλητικ και καταδικαστικ, δεν υποδεκνυε τυχντα ελαφρυντικ. σα-σα τη καταδεκνυε νοχη και μλιστα με πλρη επγνωση του τι κανε. λεγε περπου τα εξς: Εσχτη προδοσα και κατασκοπα γιατ η κατηγορουμνη χι μνο μαρτρησε μυστικ της πατρδας της, αλλ βοθησε κιλας εχθρικς δυνμεις σε κλοπ. Φνοι κατ συρρον ιδιαζντως ειδεχθες και σληση νεκρν, παιδοκτονα κι αδελφοκτονα. Ροπ σε δραστηριτητες σατανισμο και μαρης μαγεας καθς και σσταση συμμορας. Χλευασμς αρχν, ηθικν και πολιτικς τξεως κι ασβεια προς τη Θεα Χρη.
     λ' αυτ τα επιβαρυντικ, δεντως υποστηριχθντα απ τη πολιτικ αγωγ, γναν αποδεκτ και συμπεριληφθκανε στο τελικ κεμενο, προς εκδκαση. Πρπει εδ ν' αναφερθε πως λα στηριχτκανε στη τραγωδα του Ευριπδη και γενικ σ' ,τι χει γραφε κατ καιρος για το θμα.

Παραμον Της Μεγλης Μρας:

     
Εκενο το Σββατο ο Μνος, το πρασε κνοντας τις τελευταες πρβες κι σο τις κανε τσο πειθτανε πως λα βανανε κατ' ευχ κι εντς πλνου. Οι κατηγορες εχανε στηθε κι υποστηριχθε σωστ, εχε προβλψει κθε πιθαν υπερασπιστικ πορεα κι εχεν ετοιμσει ανλογη απντηση. Εχε προβρει ακμα μια φορ τη τελικ του αγρευση κι εχε μελετσει στο καθρπτη ακμα και τη παραμικρ γκριμτσα! Πστευε πως θα 'χε και τους δδεκα ενρκους δικος του, στη τελικ ετυμηγορα κι τσι νιθοντας σγουρος κι νετος, πρε τη μικρ για ξεφντωμα σ' να μπαρκι! Μεθσανε και το ξημερσανε μαζ, αφο μετ το μπαρκι συνεχσανε τη νχτα τους, γευμενοι ο νας τον λλο! 
     Στον αντποδα, η κατσταση της Χρσας ταν απελπιστικ. Το 'βλεπε κι η δια πως δεν υπρχε νομικστικη διξοδος, που να της προσφερε κποιο φως. Μρτυρες υπερσπισης κι ικανοποιητικ πλνο "μυνας" δεν εχε και μσα σ' λ' αυτ η βοηθς της, λες κι εχε βαλθε να της τσακσει τα νερα, εχε επιδοθε σε μια νευ προηγουμνου ανγνωση, ερωτικν ιστοριν, χωρς να εξαιρε οτε καν αυτ τα φτηνορομντζα. τσι μιας και δεν εχε κτι να ετοιμσει, ξεκλλησε την Αμαρυλλδα απ να "'Αρλεκιν" και την βγαλ' ξω για καφ. Αυτ η μπνευση της τελευταας στιγμς ταν ,τι καλτερο μιας και δεν εχε γνωριστε αρκετ με την ευασθητη βοηθ της. 
     Ο αρχικς καφς, γινε μετ δεπνο σε κποιο εστιατριο κι στερα ποτ σ' να συχο στκι. Η Αμαρυλλδα ντυμνη εκτς τπου και χρνου, μοιαζε σα ψρι ξω απ τα νερ του. Το ποτ που 'χεν αρχσει απ το δεπνο και μετ, τις φερε πιο κοντ, καθς χαλρωσε τις αναστολς τους κι τσι ρχισανε να μιλνε για τη ζω τους. Ανοξανε τη καρδι τους με πρτη τη Χρσα που μλησε για πολλ κι ειδικτερα για τη ζω της με το Μνο.
     ταν τλειωσεν η μα, ρχισεν η λλη. Μτρια καθς τανε, λες και το 'κανε εξ επτηδες να επιλγει ,τι δε της ταριαζε, τανε φυσικ να μη τη πινει το "μτι" των λλων. τσι επε πως δεν εχεν ακμα συνψει δεσμ με κποιο αγρι, εκμυστηρετηκε το μχιο -πλην μως απλπιδο- ρωτ της για το Μνο και μλιστα απ τη πρτη στιγμ. Αυτ, αντ να διχσει τις δο κοπλες, τις φερε πιο κοντ κι εν το αρχικ σχδιο της Χρσας ταν να καταφρει ακριβς αυτ, για να μπορσουν να σκεφτον μαζ κποια λση, ργησε πολ να 'ρθει η συζτηση στο φλγον θμα.
     Αφο μλησανε και κλψανε μαζ για λ' αυτ πο γνανε και για λ' αυτ που δε γνανε κι σως δε γνουνε ποτ, η Χρσα τη ρτησε αν μελτησε καθλου τον αρχαο μθο -επιπλττοντς τη σιωπηρ που 'χεν επιδοθε σ' σχετες ενασχολσεις- κι αν εντπισε κτι που εκενη δεν εχε δει. Η απντηση της μικρς, την φησε φωνη. Επε -με το πιο αφοπλιστικ χαμγελ της- πως ,τι εχε να πει ο μθος εναι λγο ως πολ γνωστ σ' λους! 
  -"Εκενο που δεν εναι γνωστ σε μνα" συνχισεν, "εν' ο ρωτας και το να βινει κανες αυτ το πθος. Διτι νομζω πως συμφωνομε λοι σ' αυτ, η Μδεια κανε ,τι κανε τυφλωμνη απ τον ρωτ της! Διαβζω λοιπν ερωτικ βιβλα μπως και βρω κτι, αλλ δυστυχς αδυνατ φιλενδα. Εγ πστευα πως εσ που 'χεις βισει κτι ττοιο, θα 'χες βρει κποιες λσεις! Εμνα βλπεις, κτι μου διαφεγει τελικ" και πρσθεσεν να στχο απ τη Μδεια, ολοκληρνοντας αυτ τη μικρν γαρμπη διλεξη:

                "...δεν υπρχει της Γυνακας ξιος ερωμνος
                    ξιο, ξιο, ξιο των Γυναικν το γνος
.
.."

     Αυτ ταν! Απ' το πιο μεγλο ως το πιο μικρ γραναζκι, στο μυαλ της Χρσας, λα δολεψαν κρεσντο. Ξεμθυσε πραυτα κι ρχισε να παργει ...λσεις! Εκενο το βρδυ ξενχτησαν οι δο τους, αλλ επιτλους εχανε κτι, να μικρ φωτκι...

Την Επαριο Της Μεγλης Δκης:

     Δε νομζω να υπρξε στμα που να μη συζτησε τη τρομερ παρσταση! Καθηγητς και φοιτητς, σχολιζανε σε "πηγαδκια" τα χθεσιν συμβντα κι λοι συμφωνοσαν πως η Μεγλη αυτ Δκη προσφερε -πως ταν αναμενμενο εξ αρχς- αρκετς συγκινσεις σ' λους τους τυχερος παριστμενους! Δεν μουνα παρν, αλλ συγκεντρνοντας δθε-κεθε, τις ανκατες διηγσεις, συνθεσα περιληπτικ τι περπου συνβη.
     Απ νωρς εχανε πισει θση λοι οι αρμδιοι κι οι καλεσμνοι κι σο κυλοσε το πρτο βαρετ εκενο μρος, με την εξταση των μαρτρων κατηγορας, εχαν αρχσει να ψιλοβαριονται κι οι νορκοι να κρβουνε με δυσκολα κποια χασμουρητ. Ο Μνος ετε απ τη βεβαιτητα της νκης, ετε απ το τρακ που 'νιωθε, ετε γιατ απ τη χθεσιν κραιπλη εχεν ακμα το μυαλ του θολ, δε δικρινε καννα κνδυνο. Μλιστα σκεφττανε πως λη αυτ η βαρεμρα οφειλταν στην δη ειλημμνη απφαση των ενρκων. τσι εκτμησε πως τελικ δε χρειαζταν να υπερβλλει εαυτν κι αφθηκε να χαλαρσει, μαεστρικ καθοδηγομενος απ την αλεπο-Χρσα, που δειχνε χαλαρ στις αντιπαραβολς της και με κουρασμνο-χαμνο βλμμα (ξιο, ξιο, ξιο των Γυναικν το γνος), κρατοσε τη Δκη σε χαμηλος τνους και χωρς συγκινησιακς εξρσεις! Κι πειτα ρθεν η θελλα εκ της οποας ο Μνος δε θα κατλαβε πολλ πρματα, κυρως μως απ που του 'ρθε, γιατ το ...κακ μας βρσκει τελικ, εκε που 'μαστε νετοι και χαλαρο.
     φτασεν η ρα της εξτασης των μαρτρων υπερσπισης κι η Χρσα εξπληξε τους πντες, καλντας τη γκομεντσα του Μνου, που -ειρσθω εν παρδω- τανε κι αυτ ακμα μισοζαλισμνη απ τη κραιπλη της προηγομενης νχτας. Ο Μνος εξεπλγη τσο πολ, που δε πρλαβε καλ-καλ να κνει νσταση. Η Χρσα την εξτασε διακριτικ, ωστσο ερτηση την ερτηση, τη "γμνωνε" και στο τλος τη ρτησε αθα αν ταν ερωτευμνη. ταν η μικρ απντησε θετικ, τη ρτησε τι θα 'κανε αν τυχν χανε αυτν τον ρωτα κι εκενη απντησε ανλαφρα: 
 -"Μα εναι απλ, φυσικ θα βρω κποιον λλο"! 
     Δε τη ρτησε τποτ' λλο κι ο Μνος κπληκτος ακμα δε βρκε σκπιμο να κνει δικς του ερωτσεις.
     Ο επμενος μρτυς ταν η ...Αμαρυλλδα. Νος κεραυνς στην αθουσα και φυσικ πια κανες δε χασμουριταν. Η μικρ βοηθς, καθοδηγομενη υποδειγματικ (κι εμφανισιακ εχε βοηθηθε απ τη συνγορο κι εχεν αναδεξει αρκετ κρυμνα χαρσματα) επδειξεν αρκετ καλ εσωτερικ κσμο και στην ερτηση της, αν ταν ερωτευμνη απντησε κι εκενη θετικ, αλλ το πρσωπ της δειξε ν' αλλζει σημαντικ, μαρτυρντας εσωτερικ φρτιση καθς παραδχθηκε πως δε τον χει. 
 -"Τι μσα θα 'σουνα διατεθειμνη να χρησιμοποισεις για να κερδσεις τον ρωτ σου, μρτυς";
 -"Τα πντα!!!" επεν αυτ και δασκαλεμνη πρε βλμμα λβρο και γεμτο πθος.
 -"Αν πετχαινες το σκοπ σου, αλλ κποια στιγμ τον χανες, ττε τι θα κανες";
 -"ΤΑ ΠΑΝΤΑ!!!" ξανπεν η μικρ, αλλ' πρεπε να 'βλεπε κανες τα μτια της με τι φλγα γεμσανε και με τι ζση πρφερε, φωναχτ σχεδν, (ξιο, ξιο, ξιο των Γυναικν το γνος), αυτς τις δο λξεις!
     Η Χρσα εχε τελεισει κι ο Μνος πλι δε βρκε να ρωτσει κτι, ντας ακμα αιφνιδιασμνος. πειτα απ μια μικρ σσκεψη με τους βοηθος του, εν' σω ο εισαγγελες λβρος ζητοσε με ξλινη γλσσα τη καταδκη σε θνατο, δε διαπστωσε να 'χει τρωθε σε τποτε η επερχμενη νκη κι τσι δεν παρλλαξε την δη τοιμη αγρευση του. Ωστσο εχε κλονισθε μσα του κι εχε δη δσει την εντπωση του ...πληκτικο της παρστασης κι πως δεν εχε προβλψει τις τελευταες εξελξεις, δε πρσθεσε τποτε το νετερο. Ο κσμος κι οι νορκοι, δειχναν να περιμνουνε τη σειρ της Χρσας. 
     ταν σηκθηκε κενη, λοι καρφσανε τα μτια τους πνω της με θαυμασμ και -ναι- μ' αγωνα. Μλησεν αργσυρτα και σιγαν ξεκινντας με τη θση της γυνακας ττε και το 'φτασε μχρι και σμερα. Επρριψε τεχνηντως την ευθνη γι' αυτ, χι μνο στον προφαν νοχο, τον ντρα, αλλ και στην δια τη γυνακα. πειτα μλησε για τις σχσεις και για τον ρωτα -με το Ε κεφαλαο-, επε για το πθος και πς αυτ τυφλνει μερικος ανθρπους, που ζουν απ' αυτ και γι' αυτ! κανε μορφα και διακριτικ τον παραλληλισμ ανμεσα στις δο μρτυρες κι αποτεινμενη στο γυναικεο τμμα των ενρκων, ρτησε με ζση και με φων που εχεν αρχσει ν' ανεβανει μερικς ...οκτβες:
 -"Ποια θα επιβραβεσουμε, κυρες μου; Ποια θα βλουμε στο χρυσ ρμα του λιου; Μια Μδεια-Γυνακα ανεγκφαλη; μια Μδεια-Γυνακα με μυαλ και με πθος; Ποια θα ρξουμε βορ στον 'Αντρα-Θηρο; Εκενη που γεννθηκε για να υποδουλνεται και να σκβει βουβ μεταφροντας αυτ τη σκλαβι στις επερχμενες γενις εκενη που θυσιζει τα πντα στο πθος της; Προφανς η Μδεια ξιζε καλτερη τχη απ 'ναν Ισονα, αλλ και καλτερη τχη στην ετυμηγορα σας. Ειδικ απ το γυναικεο χρι. Αναγνωρζω πως το μυαλ της χασε την ισορροπα του, εξ αιτας του πθους αυτο. Αυτ μως δεν εναι καταδικαστο αλλ χρζει θεραπεας. Διτι σχιζοφρνεια εναι, η αδυναμα να σταθμσει κανες τα πργματα, βσει της λογικς"! 
     Κι κλεισε την αγρευση μιλντας πλι σιγαν, αλλ με πθος κι λοι κρμονταν απ τα χελη της, λγοντας το στχο του Ευριπδη, τον διο εκενο στχο που 'χεν απαγγελει η Αμαρυλλδα στο τραπζι τους, τη προηγουμνη:

                    "...δεν υπρχει της Γυνακας ξιος ερωμνος
                        ξιο, ξιο, ξιο των Γυναικν το γνος
.
.."

     τσι επλεξε να κλεσει την αγρευσ της κι λοι ξεσπσανε σε χειροκροτματα, εκτς του βοηθο ενς μεγαλοδικηγρου -καλεσμνου του πρτανι- ο οποος πρε διαταγ να σημεισει κτι στο μπλοκκι του. 
     Μιμιση ρα μετ την απσυρσ τους, οι νορκοι βγλανε την ετυμηγορα:
 -"Μ' επτ ψφους ναντι πντε, η κατηγορουμνη κρνεται νοχη των κατηγοριν ωστσο πριν της επιβληθε η οιαδποτε ποιν θα πρπει να διερευνηθε απ ειδικος ενδελεχς, η πιθαντητα ψυχικς διαταραχς της".
      Δε κρδισεν η Χρσα! Δεν ταν εκολο να κερδσει τελεως. Ωστσο, το τελικ "σκορ" κι η μιμιση ρα συνεδρασης των ενρκων τανε μια περτρανη νκη! Κι σως να 'τανε και πραγματικ, αν κποια απ τις γυνακες ενρκους δεν υπκυπτε!

Μετ Απ Καιρ:

   ΑΜΑΡΥΛΛΙΔΑ: Δεν γινε ξαφνικ περιζτητη, αλλ τρβηξε τη προσοχ, βελτιθηκε ψυχολογικ κι εμφανισιακ κι χασε παρθενι και Νομικ με κποιον ρωτα στο τρτο τος. Στο χρνο πνω, γκαστρθηκε και παντρετηκε, για να χσει το παιδκι με αποβολ στον κτο μνα. Στη πενταετα του γμου της, φυγε στο εξωτερικ με κποιον επορο επιχειρηματα, ο οποος επσης παρτησε τη δικ του οικογνεια για χρη της!

   ΜΑΝΟΣ: Ξεκνησε καριρα στο γραφεο του πατρα του, χωρς να καταφρει να ξεφγει απ τη μετριτητα. κανε τρεις αποτυχημνους γμους και τελικ κατντησεν αλκοολικς, πληρνοντας διατροφς σε μαινμενες πρην συζγους.

   ΧΡΥΣΑ: Προσελφθη με την αποφοτηση της, στο γραφεο του μεγαλοδικηγρου και στην αρχ ταν το "παιδ για τα θελματα"! πειτα επειδ δε του 'κατσε απολθηκε. Παρδειρεν αρκετ σ' ρωτες και τρα απ' σο γνωρζω, διεκπεραινει μικροδκες, κυρως διαζγια, κερδζοντας τη ζω της, συνπτοντας παρλληλα κι εφμερες σχσεις μ' λλες γυνακες!

(Χορς)    "... η γνση εναι επικνδυνη κι ανφελη κι ο γονις
                     που χει ρτιο μυαλ δε πρπει να φιλοδοξε
                     να γνουν σοφ τα παιδι του, με γνσεις
                     πολλς και περιττς. Γιατ εκτς που δεν θα βρονε
                     ποτ δουλει, λοι θα τα φθονονε και θα τ' αντιπαθονε 
                     κι αν στους σκαιος, τους αμαθες, προσφρεις
                     να γνση, θα τους φανες χρηστος και τρελς
                     κι αν πλι δεξεις πως ξρεις περισστερα
                     απ κενους που θαρρονε τον εαυτ τους ξυπνο,
                     θα σε αποστραφονε..."  

         Ευριπδη Μδεια, τι υπρχει στο κεμενο εναι σ' απδοση (αεμνηστου) Γιργου Χειμων!
                                                                
                                             Φλεβρης 2002

 

 

Web Design: Granma - Web Hosting: Greek Servers