-

Dali &

-


-








.

--.


.

./.

 
 

 

6: '

Veronica Franco
Βερνικα Φρνκο,
Αξιτιμος Εταρα, ποιτρια και στοχαστικ.


    Μια ακμα πρωτοπρος γυνακα, μια ποιτρια της Ιταλικς Αναγννησης, αλλ και μια αξιτιμη εταρα, της οποας οι μυθιστορηματικς σχεδν περιπτειες ως επαγγελματας συνοδς πολυτελεας στη Βενετα, συνυπρχαν με τη ποιητικ της ιδιτητα. Αν και στα αγγλικ κι ιταλικ, υπρχουν αρκετ βιβλα για τη ζω της κυρως, και λιγτερο για τη ποησ της, στην Ελλδα εναι σχεδν γνωστη. Η Venus di Venezia (Αφροδτη της Βενετας, πως την αποκαλοσαν, -λλωστε απ τη Θε του ρωτα πρε το νομ της κι η πλη), μαθε τη τχνη της εταρας απ τη μητρα της που ακολουθοσε το διο επγγελμα εν οι τρεις αδερφο της επηρασαν καθοριστικ τη διαμρφωση της προσωπικτητς της και τη μρφωσ της: αγπησε τα γρμματα και τις τχνες και μελτησε ποηση, μουσικ, ελληνικ και λατινικ λογοτεχνα. Παντρετηκε και χρισε πολ να εν απκτησε στη διρκεια της ζως της ξι παιδι, απ τα οποα μνο 2 επζησαν.
    Η κοινωνα της Βενετας, την εποχ εκενη, διθετε δυο διακριτς τξεις γυναικν που εκδδονταν: την cortigiana onesta (αξιτιμη εταρα), να εδος συνοδο πολυτελεας που διθετε επιπλον μρφωση, και τη cortigiana di lume (λακ εταρα), που απευθυνταν στα χαμηλτερα κοινωνικ στρματα. Η Φρνκο αποτλεσε τη πιο γνωστ εταρα της πρτης κατηγορας. Για να επιβισει αυτ κι η οικογνεια της, απ μικρ ακολοθησε το επγγελμα της εταρας με μεγλη επιτυχα αφο ταν γινε 20, τ' νομ της συμπεριλφθηκε στον Κατλογο των πιο τιμημνων εταρων της Βενετας (Il Catalogo di tutte le principale et piu honorate cortigiane di Venezia). Εκε αναφρονταν τα ονματα, οι διευθνσεις κι οι τιμς των επιφανστερων εταρων της πλης. Η μητρα της αναφρεται ως το πρσωπο στο οποο πρπει να καταβλλονται τα χρματα. Αποτλεσε τη σντροφο των ισχυρτερων και πλουσιτερων ανδρν της Βενετας.


               δυο πνακες του Τιντορττο που λγεται πως πζαρε εκενη
                                            το πορτρατο της

    Η Βερνικα Φρνκο (Veronica Franco, 25 Μρτη 1546 - 22 Ιουλου 1591) ταν Ιταλδα ποιτρια κι εταρα, που ζησε κι δρασε στη Δημοκρατα της Βενετας το 16ο αι.. τανε κρη μιας επσης εταρας κι πειτα μαστρωπο, της Paola Fracassa και του εμπρου Francesco Franco. Η μνη θυγατρα, με 3 ακμα αδελφος: τους Girolamo, Orazio & Serafino. Ο μικρς Σεραφνο, αιχμαλωτστηκε απ τους Τορκους το 1570 κι κτοτε χθηκαν τα χνη του. Η μητρα της πθανε κπου μεταξ του 1565-70. Η οικογνει της εχε εθνσημο επειδ ταν εγγενες πολτες που ανκαν με κληρονομικ δικαωμα σε μια επαγγελματικ κστα σμφωνα με τη κυβερνητικ γραφειοκρατα κι ,τι επικρατοσε ττε στις ενετικς φατρες (Ο πατρας της την αναγνρισε επσημα πργμα που σμαινε πως τανε πολτης Βενετας κι εχε επσημο οικσημο). Το cittadini originari αποτελοσε τη γραφειοκρατα της Βενετας και τις θρησκευτικς αδελφτητες, εκενη την εποχ. Ο πατρας της (γιος του Teodoro Franco και της Luisa Federico, αργτερα εχε χσει την εμπιστοσνη της θυγατρας του ως προς το θμα χρημτων, πιθανς λγω ποτο) επσης, εχε κανονσει να σπουδσει στο σπτι απ ιδιτες δασκλους μαζ με τα αδρφια της κι απ νεαρ ηλικα δειξε μεγλη ικαντητα μθησης και γραφς. ταν απ τα επιφανστερα μλη, αν και δεν εναι η μοναδικ που θα μποροσε να καυχηθε για την απκτηση υψηλς μρφωσης και την επτευξη καλλιτεχνικν κατορθωμτων.
     ντας κρη μιας λλης cortigiana onesta, διδχθηκε τη τχνη σε νεαρ ηλικα απ τη μητρα της. Εκπαιδετηκε στο να χρησιμοποιε τη φυσικ της ομορφι αλλ και τις ικαντητς της στε να επιτχει ναν επικερδ γμο. Απ σωζμενες μαρτυρες γνωρζουμε πως μχρι την ηλικα των 18, εχε για λγο παντρευτε ναν πλοσιο γιατρ, τον Paolo Panizza, η μητρα της εχε παρσχει ικανοποιητικ προκα, αλλ ο γμος τελεωσε σντομα με σχημο τρπο. Ευτυχς δεν εχανε παιδι κι επσης που πρε στο ακραιο πσω λη τη προκα της. Χρισε γιατ εχε αποφασσει να γνει εταρα. Στα 18 της μεινε γκυος απ κποιον ερωτικ σντροφο, πιθανν απ τον Jacomo Baballi, αλλ ποτ δεν ταν απολτως σγουρη γι' αυτ. πως συνηθιζτανε κενη την εποχ, γυνακα γκυος κανε διαθκη, γιατ υπρχε περπτωση να πεθνει. Η Φρνκο κανε τη 1η της διαθκη το 1864 και ζτησε παρλληλα απ τον "πατρα" ν' αναλβει τη φροντδα και τα οικονομικ συμφροντα του αγοριο του κοριτσιο που θα γεννηθε και σαν αντλλαγμα εκενη υποσχθηκε την αγπη της κι να διαμντι. Πργματι ο γιος Ακλε γεννθηκε κι ανρρωσαν καλ κι οι δυο. Το 2ο της γιο Ενα τονε γννησε 6 χρνια αργτερα και πατρας του ταν ο Andrea Tron, που νυμφετηκε την ευγεν Βενετ κυρα Beatrice da Lezze το 1569. Συνολικ απκτησε ξι παιδι, 4 απ τα οποα πθαναν σε νηπιακ ηλικα, τα 2 σγουρα απ ευλογι. κανε τη 2η διαθκη της 1η Νομβρη 1570.
     Προκειμνου να υποστηρξει οικονομικ τον εαυτ της, αποφσισε να ζσει ως εταρα πλοσιων ανδρν. Γργορα ανβηκε στην τυπη ιεραρχα των εκδιδμενων γυναικν, αποτελντας τη σντροφο μερικν απ τους ισχυρτερους και πλουσιτερους νδρες της Βενετας. Οι επιφανες ντρες της Βενετας καναν σαν τρελλο για να χουνε την υνοι της, δεν της χαλοσανε χατρι, αλλ κι αυτ ταν την δινε τανε μια εξαιρετικ συντροφι σε λους τους τομες ανεξαιρτως. Οι δε επιφανες γυνακες, φιλενδες, σζυγοι απ την λλη μερι, τη φθονοσανε, ζηλεοντας που οι ντρες τους προτιμοσανε τη συντροφι της πιο πολλς φορς, απ τη δικ τους. Σε σγκριση πντως με τις ζως των περισστερων γυναικν, η ζω μιας εταρας δειχνε κομψτητα κι ανεξαρτησα, αλλ το καθεστς της εξακολουθοσε να καθορζεται κυρως απ τους ντρες στους οποους ταν εμπλεκμενη, πως ακριβς το καθεστς μιας παντρεμνης γυνακας καθοριζταν απ τον σζυγ της.



     Η Φρνκο ωστσο, μπρεσε να εναι πιο ανεξρτητη απ πολλος ευγενες λγω των δικν της ικανοττων. Αποτελντας μια απ τις επιφανστερες εταρες μιας πλοσιας και κοσμοπολτικης πλης, ζησε καλ στο μεγαλτερο μρος της ζως της, αλλ χωρς την αυτονητη προστασα που απολμβαναν οι αξιοσβαστες γυνακες, κι αναγκστηκε να στραφε σε αυτ την επιλογ γιατ πρεπε να επιβισει με τα δικ της μσα. Παρλληλα ασχολθηκε τη 10ετα του 1570 με το δισημο λογοτεχνικ σμβουλο Domenico Venier. Ο Βενι υπηρτησε ως λογοτεχνικς σμβουλος χι μνο σε ντρες συγγραφες αλλ και σε πολλς γυνακες ποιτριες της εποχς στη Βενετα. Η Φρνκο επισκεπτταν συχν το Ca 'Venier, (Ακαδημα Βενι), το ιδιωτικ του παλτι, που ταν η πιο σημαντικ λογοτεχνικ ακαδημα στη Βενετα, μαζεοντας συγγραφες κι λλους μαθητς για να διαβσουνε τα ργα τους και να συζητσουν λλα πολιτιστικ θματα. Εκε συνγραψε κι αυτ το Τρτσα Ρμε, αφιερωμνο στον Guglielmo Gonzaga, Δοκα της Μντοβα, παρα με ξακουστος ντρες που την ενπνεαν να γρφει και μεταξ αυτν τανε κι ο Estor Marteninengo, Κντες της Μλαγα..
     ταν ξσπασε ο 4ος οθωμανικ-βενετικς πλεμος (1570-73) η πλη απευθνθηκε στη Γαλλα για βοθεια. Η Βερνικα ενθαρρνεται να αποπλανσει το βασιλι της Γαλλας και να εξασφαλσει μια στρατιωτικ συμμαχα, μια πρταση την οποα δχεται στε να μπορσει να σσει τη πλη, την οικογνεια της και τους συμπολτες της. Η σντομη σχση της με τον Ερρκο Γ' της Γαλλας φερε την στρατιωτικ βοθεια που η πλη χρειαζτανε κι η Βερνικα γινε χωρς να το γνωρζουν οι περισστεροι, μια ηρωδα που βοθησε καταλυτικ στον πλεμο. Μεταξ τους νθισε μια ζεστ σχση κι πειτα μια μεγλη φιλα, -φεγοντας του χρισε το πορτρατο της και θα του αφιερσει αργτερα και 2 σοννττα.
     χοντας μια πολ καλ μρφωση, γραφε ποηση. Το ργο Terze Rime που εκδθηκε το 1575 περιλμβανε 18 ποιματα/επιστολς γραμμνες σε στχο απ την δια κι 7 απ νδρες που γραψαν προς τιμ της. Παρλληλα χρη στην οικονομικ επιφνει που εχε αποκτσει απ τα 2 της επαγγλματα, δημιοργησε να φιλανθρωπικ δρυμα για πpνες και τα παιδι τους, το οποο διατρησε τουλχιστον σο ζοσε. Αυτ η τλμη της ταν ασυνθιστη σε μια γυνακα συγγραφα, για τις περισστερες γυνακες της περιδου Αναγννησης και Μεταρρθμισης που γρψαν επιλγοντας κυρως θρησκευτικ θματα, αλλ κι εκενες που γρψανε για κοσμικ σπνια συζητοσανε γρφανε σεξουαλικ θματα. Δχτηκε επθεση απ μερικος γνωστος της για αυτ τη τλμη, σως επειδ ταν αντθετη με αυτ που περμεναν απ τις γυνακες να εναι τσο στη πραγματικ ζω σο και στη ποηση. Στην πραγματικ ζω, οι γυνακες αναμεννταν να εναι αγνς κα υπκουες και στη ποηση, να εναι επιφυλακτικς, μορφες κι αγνς -η μπνευση εναι για την αντρικ ποηση περ ρωτα και πθου κι χι για τις γυνακες που νιθανε σεξουαλικ πθος.


                      κι εδ η "Δανη" του Τιντορττο

    Το 1575, κατ τη διρκεια μιας φοβερς επιδημας πανλης που χτπησε τη πλη, η Φρνκο αναγκστηκε να εγκαταλεψει τη Βενετα, χνοντας μεγλο κομμτι των περιουσιακν της στοιχεων, ταν το σπτι και τα υπρχοντ της λεηλατθηκαν. Λγω της μεγλης της φμης, ταν επστρεψε, το 1577 κατηγορθηκε απ την Ιερ Εξταση (αυτ τη μστιγα) για μαγεα κι οδηγθηκε σε δκη στην οποα υπερασπστηκε με αξιοπρπεια και σθνος τον εαυτ της. Λγω των υψηλν γνωριμιν της αλλ και της προσφορς της στη πλη οι κατηγορες αποσρθηκαν. Η ζω της μετ τη δκη δεν εναι ιδιατερα γνωστ αν και μαρτυρες της εποχς δεχνουν τι παρ' τι κρδισε την ελευθερα της απλεσε μεγλο τμμα των υλικν αγαθν και του πλοτου της. Η ζω της χει μενει ανεξτηλη στην ιστορα εν χει εμπνεσει πολλ μυθιστορματα και μια βιογραφικ ταινα το 1998 με πρωταγωνιστς τους Catherine McCormack και Rufus Sewell. Την εποχ εκενη συντηροσε χι μνο τα δικ της παιδι αλλ και τα ανψια της που εχαν ορφανψει απ την επιδημα. Το 1580 δημοσευσε το ργο Lettere familiari a diversi που περιλμβανε 50 επιστολς και 2 σοννττα αφιερωμνα στο Βασιλι Ερρκο Γ' της Γαλλας.
     Ως αξιτιμη εταρα ζησε μιαν αρκετ υπροχη ζηλευτ ζω: παιζε μουσικ (λαοτο και σπντο), γνριζε τη λογοτεχνα της αρχαας Ελλδας και της Ρμης, καθς και της εποχς της και συνομιλοσε, συναναστρεφταν με στοχαστς, καλλιτχνες, πολιτικος και ποιητς. Τα ποιματα διαφημζουν αυτ τα επιτεγματα, ανεβζοντς τη πνω απ τις λλες λιγτερο μορφωμνες γυνακες της διας ομδας. Η σχση της με τους ντρες και μλιστα σημαντικος, εμφανεται στους στχους της, καθς απευθνεται πντα να ζητ απαντσεις απ ναν ντρα. Η Φρνκο ταν ανοιχτ ερωτικ και σεξουαλικ μιλντας με νεση και χωρς ντροπς. γραφε ως επ το πλεστον σε μορφ capitolo: μορφ στχου που χρησιμοποιεται απ Προβηγκιανος ποιητς του 13ου αι. για λογοτεχνικ κονταρομαχα, εναι 11σλλαβο κι ακολουθε το μοτβο 3 στροφν των της μορφς aba , bcb, cdc, των αλληλοσυνδεομνων ποιημτων. Ο "proposta / risposta" (πρκληση / απκριση) τρπος χρσης του capitolo απευθνεται σε μια ποιτρια, που χρησιμοποησε τη φρμα αυτ για να ακονσει και να προβλλει τις λεκτικς της δεξιτητες κι ταν εξαιρετικ δημοφιλς φρμα  μεταξ των μελν της συντροφις της.
     Απ το 1ο της ποημα, γιορτζει τη σεξουαλικ της εμπειρα ως ερωτικ σντροφος κι υπσχεται να ικανοποισει τις επιθυμες του συνομιλητ της. Η ειλικρνει της κι οι συγκεκριμνες καταστσεις που δραματοποιε προκαλον επσης τα εξιδανικευμνα κλισσ της ερωτικς ποησης του Petrarcha. Στα ποιματα και τα γρμματα της, υπονομεει τη παραδοσιακ απεικνιση της γυνακας αγαπημνης ως σιωπηλς, μακρυνς, σκληρς κι απροσπλαστης γυνακας. Επιμνει στην εμπλοκ και τον διλογο και τα σοννττα 13 και 16 εναι μαχητικα και πολεμικ. Στο 16, γρφει μια σκληρ και πειστικ απντηση σε τρα σεμνα ποιματα που γρφτηκαν εναντον της στην ενετικ διλεκτο απ τον ξδελφο του Marco Venier, Maffio Venier. Υπερασπζεται τον εαυτ της ενντια στις προσπθειες του Maffio να την εξευτελσει στο κοιν. Υπερασπζεται επσης λες τις γυνακες που κακοποιονται προφορικ σωματικ απ νδρες. Στα 3, 17 κι 20 απηχε τη ρητορικ, τα θματα, τις φιγορες του λγου εμπνευσμνη απ τις αρχαες ρωμακς ερωτικς ελεγεες των λατνων, Catullus, Propertius και Ovid που μεταφρστηκαν στα ιταλικ απ μλη της Ακαδημας Venier. Σ' αυτ τα ποιματα, ωστσο, μιλ με φων που υπφερε απ τις καταστροφικς δυνμεις της λαχτρας, της επιθυμας, της ζλειας και της απογοτευσης της αυτοεκδιδομνης γυνακας. Λγω της επιστολικς τους μορφς, αυτ τα ποιματα μοιζουν περισστερο με τις Επιστολς του Οβδιου. Γενικ πντως τραγοδησε τη τχνη της αγπης και με στχους απευθνθηκε στους ντρες που της ρεσαν.
    Οι 50 γνωστς επιστολς της δημοσιεθηκαν το 1580 στη Βενετα κι ταν αφιερωμνες στον Καρδινλιο Luigi d' Este. Η 1η γρφεται στον Henry III, βασιλι της Γαλλας κι η 21η στον Jacopo Tintoretto, τον Ενετ ζωγρφο, ευχαριστντας τον για το πορτρατο που της κανε. Ττοια γρμματα τανε κτι συνηθισμνοι για τους αναγεννησιακος ανθρωπιστς, που βλπανε την επιστολ σαν ευκαιρα να επιδεξουνε τις λογοτεχνικς τους δεξιτητες, -εκτς ββαια απ μσο για τη μετδοση πληροφοριν. Οι περισστεροι λογοτχνες που γρψαν επιστολς στη τη διρκεια αυτς της περιδου φυσικ ξρανε πως δε θα παραμενουν ιδιωτικς και δναν μεγλη προσοχ στη κατρτισ τους. Οι επιστολς συχν παραδδονταν σε λογοτεχνικς συγκεντρσεις διαβζονταν δυνατ, με αναγνστες ακροατς να σχολιζουν το στυλ και τις δεξιτητς τους. Στη πραγματικτητα λοιπν οι επιστελς αυτς δεν φτσανε ποτ στους παραλπτες τους, παρ διαβστηκαν σε συγκεντρσεις και δημοσιετηκαν πως ταν ο αρχικς τους προορισμς, τσι στε να περιγραφε η ζω κι οι δραστηριτητες της ποιτριας.



     Τα γρμματα της Φρνκο εμφανζουνε τις πολλς δεξιτητς της "αξιτιμης εταρας" κι χουν μεγλη βιογραφικ αξα. Τη δεχνουνε σε μια σειρ απ καθημερινς δραστηριτητες -παζει μουσικ, ποζρει για να πορτρατο, παραθτει δεπνο σε φλους, ζητ να δνειο για να προσφρει βοθεια ασχολεται με λογοτεχνικ θματα. Σχολιζει επσης τα γεγοντα και τις καταστσεις που εκπροσωπονται στις επιστολς αυτς. Σε πολλς επιστολς, απεικονζει τον εαυτ της ως ηθικολγο, δνοντας συμβουλς σε αρσενικος φλους πατρκιους σε μια μητρα που σκφτεται να κνει τη κρη της συνοδ. Τλος, της επιτρπει να τοποθετηθε σαν δικαστς και στωικς σμβουλος, γρφοντας ως δικηγρος για να συμβουλεει τους πατριτες που χουνε παραπλανηθε απ το πθος που δεν ελγχεται με τα λγια. Εμπνεται απ αρχαους συγγραφες, ιδιατερα απ τις γνωστς επιστολς των Cicero και Seneca, που μεταφρστηκαν στα ιταλικ απ μλη της ακαδημας Venier. Τα γνωστ της γρμματα, που προορζονται για δημοσευση, της επιτρπουν να φρει στο φως την ιδιωτικ της ζω, πργμα που της ελευθρωσε τα χρια να σχολισει ντυπα σχετικ με τη συμπεριφορ των αντρν, να επιμενει στην αρετ, στο λγο, στη σοφα και με την αμεροληψα μιας εταρας. Εναι σχετικ παρξενο που σθηκαν λα τα γραπτ της, επιτρποντς τσι, να τη γνωρσουμε πρτα και μετ να διερευνσουμε στοιχεα για τα λογοτεχνικ δρμενα της εποχς και γενικ το λγο της, με μερικ ακμα δεγματα της Αναγεννησιακς λογοτεχνας και ποησης.
     Παρ' λο που οι επιστολς της καθιερσανε σταθερ τη φμη της ως εταρα για την ελτ, αλλ και το φιλανθρωπικ της ργο και παρ' λο που σωσε τη πλη, η Φρνκο σρθηκε στα δικαστρια το 1580 απ το δσκαλο του γιου της, Ρεδλφο Βαννιτλι, με τη κατηγορα πως εχε ασκσει μαγικ ξρκια στο σπτι της, για να πετυχανει αυτ τη προτμηση των αντρν. Αυτς κι η υπηρτρι της. Μπρτολα, εχανε σαφστετα κλψει αντικεμενα αξας κι ταν τους κατλαβε φοβηθκανε και τη καταγγελανε. Στη δκη, υπερασπστηκε η δια τον εαυτ της κι εκφνησε ναν νθερμο λγο, αποδεικνωντας με ρεμη φων κι απλ λγια πως ταν ντιμη ως εταρα κι ως νθρωπος, πεθοντας τσι τους
δικαστς. Η υπερσπισ της, η βοθεια του Domenico Venier, η ενοια των επιφανστερων της πλης κι η προδιθεση των δικαστν την απελευθρωσαν απ τις κατηγορες.
     Αυτ μως τανε κι η αρχ του τλους. Ξεκνησε μια πτωτικ πορεα καθς η φμη της καταστρφηκε ανεπανρθωτα. ταν επσης πολ φτωχ πλον, απ τα χρνια της πανοκλας του 1575-77 στα οποα χασε πολλ απ τα πολτιμα υπρχοντ της απ κλοπ κι χασε και τον πιστ προσττη και φλο της για πολλ χρνια, Domenico Venier, που πθανε το 1582. Η φορολογικ της δλωση του 1582 δλωνε τι ζοσε σ' να τμμα της πλης που πολλς πρνες τελεωσαν τη ζω τους. Στα τελευταα χρνια της ζως της σταμτησε να γρφει. Ο θνατος στα 45 της χρνια, χοντας λυσει για περπου 20 μρες στον πυρετ που εχε γνωστη προλευση, ολοκλρωσε μια ζω που περιλμβανε μια 10ετα πολυτελος πλοτου, αλλ και πολλς δυσκολες, κινδνους κι απλειες.
     Συμπερασματικ: μπορε κανες να πει πως τανε μια μορφη γυνακα, μια αξιτιμη εταρα, με αγπη για τους ανθρπους, τους ντρες τους σωστος και τις σωστς αλλ αδναμες γυνακες, μια μαχτρια φεμινστρια -πριν καν εφευρεθε ο ρος- μια εξχουσα λτρις του ρωτα, μια εξαιρετικ σπουδαγμνη,με αγπη για τα παιδι, με ννοια για την πλη της, την αδικα και τους συμπολτες της, μια καλλιεργημνη κι ξυπνη γυνακα και παρλληλα μια καλ λογοτχνις, στω κι αν τα ποιματ της δεν ανκουνε στη κορυφ, πντως κτι χουνε να μας πονε.


ΡΗΤΑ & ΠΟΙΗΜΑΤΑ

 * Καμμα κλαση δεν εναι χειρτερη, απ τη λανθνουσα ηθικ ελευθεριτητα.

 * Η ζω εναι νας θνατος σκληρς, χωρς εσνα.

 * Η ευτυχα μου μετριται σε... ντσες: 2, 4, 6, 8... Λατρεω τσο πολ τα παποτσια!

----------------

         σκρπια...

     Πς αλλις αυτο οι ευγενικο ντρες επιθυμοσαν να διασκεδσουν αν χι με την καλ εμφνιση, την ψογη και πολυτελ ενδυμασα μας; Φυσικ, προσθτω σε λα αυτ το πνεμα μου και τη γνση των γραμμτων, αλλ ποις θα κουγε μια γυνακα με σχημη εμφνιση, ανεξρτητα απ το πσο λαμπρ εναι; Ο αγαπημνος μου φλος Tintoretto με ζωγραφζει ακμη και με μαργαριτρια. Ορκζομαι πως ταν εδα το πορτρατο μου, ργο του θεκο χεριο του, αναρωτθηκα για λγο αν ταν νας πνακας μια εμφνισ μου μπροστ απ κποια απτη του διαβλου, για να με κνει να πσω ερωτευμνη με τον εαυτ μου, πως συνβη στον Νρκισσο (γιατ, ευχαριστ τον Θε, δεν θεωρ τον εαυτ μου τσο μορφο που φοβμαι να τρελλαθ απ τη δικι μου γοητεα). Ο Maestro Tintoretto επικεντρνεται αποκλειστικ σε φυσικς μεθδους, χι μνο σε ,τι μπορε να μιμηθε μοντελοποιντας την ανθρπινη φιγορα, γυμν ντυμνη, αλλ κι εκφρζοντας επσης και συναισθηματικς καταστσεις.
...

Αισθνομαι τσο γλυκει, λαχταριστ,

σαν εμαι στο κρεβτι μ' ναν ντρα,
που νιθω, να μ' αγαπ και να με δρπει,
γιατ η απλαυσ μου ξεπερν κθε χαρ,
κι αν, πριν, ο κμπος τ' ρωτα φαιντανε σφιχτς,
στερα σφγγεται ακμα πιο πολ...
...

Χορψαμε τα νιτα μας σ' ονειρεμνη πλη:
παραδεισνια Βενετι! περφανοι κι ωραοι.
Ζοσαμε για τον ρωτα και πθο για ομορφι,
διασκδαση, απλαυση, το μνο μας καθκον.

Δο φορς γυρισαμε τη γη, τον ουραν
κι απ το κφι το πολ, η βλογημνη μθη,
που ττε λγαμε πως θα κρατσει αινια.
Η δξα μας σφραγστη απ' τη πννα του Θεο.

Μα πντα ο παρδεισς μας εναι εθραυστος:
κντρα στους φβους των ανθρπων, πντα χνει.
...

Αν εμαστε σπουδαγμνες κι οπλισμνες
μπορομε υκολα να πεσουμε τους ντρες,
πως χουμε κι εμες χρια και πδια
και μια καρδι σαν τη δικ τους.

Παρλο που 'μαστ' απαλς κι ευασθητες
-και ορισμνοι ντρες εναι κι εναι δυνατο,
κι λλοι τραχες μα και σκληρο, εναι δειλο-
γυνακες, ακμα δεν το χετε συλλβει
γιατ αν αποφασσετε να δρσετε,
μπορετε να τους πολεμσετε ως το τλος.

Για ν' αποδεξω τι λω την αλθεια,
ανμεσα σε τσες σας γυνακες,
θα 'μαι η πρτη απ' αυτς που θα ενεργσουν
δνοντας το παρδειγμα κι λλες ν' ακολουθσουν.

               Στα δια ΧΧΧ

Φρ' τη ψυχ σου πσω στη πατρδα της,
που ταν τσο καρπερ σε αρετ για μας,
γιατ χει διθεση για το βαθ το δκρυ,
προκπτει απ σιχασι για τα επγεια.

Τρα, στον κπο του γλυκο παρδεισου
μιας που δεν στργγιξε χθηκε απ μσα,
απ' λλα πιο γλυκ και σ' αφθονα, μλα,
ο λιος πιο γαλνιος, γιομτος λλην αρα.

Γλυκει της θεας αμβροσας διθεση
τροφοδοτε τις περιπετειδεις ρζες της
δε χνει φλλα ανθι φροτα της,

μ' αν στον παρδεισο αυτ, φρνει αληθιν χαρ
το πιο πικρ, κτω εδ μας φρνει πλριο πνο
και στα πικρ σου δκρυα, αυτς εν' δυστυχς.

     Στον Bartolomeo Zacco

 (Στη μνμη της Ντρια, της κρης του)

Η γλυκει σου αγπη τανε σημαδιακ για μνα,
τλειας και λαμπερς αξας καλλιτεχνικς
για να μαζψουμε σε τοτη τη γωνι του παραδεσου,
της Ντρια τα φτα που αγπησα κι εκτμησα.

Γιατ ταν χτυπ η μορα τσι αμετκλητα,
οι λλοι γρω σο κι αν κλανε και θρηνον,
οτε αλλζουνε το μλλον, την πκρα,
οτε το παρελθν ξαναγυρννε πσω

σως εναι καλλτερα για σας να κλεσετε τη λμνη
του πνθους απ' τα μτια σας που στλνει η καρδι θρηνντας,
συγκεντρωμνος σ' αυτ που τον Θε ευχαριστε.

Φυσικ αν εκτιμται ουρνιο λμα μ' ναν παινο,
λος ο κσμος γρω μας κι χι μονχα εγ,
πντα θα εορτζουμε τη μνμη της κθε φορ... 

Μτφρ: Πτροκλος

 

 

Web Design: Granma - Web Hosting: Greek Servers