-

Dali &

-


-








.

--.


.

./.

 
 

 

Blair Eric Arthur (George Orwell):

 * Δεν θα 'τανε σωστ και δκαιο να υπρχει
                                 νας καλλτερος κσμος κπου αλλο;

          * ποιος ελγχει το παρελθν, ελγχει το μλλον. ποιος
                                          ελγχει το παρν, ελγχει το παρελθν.

Βιογραφικ 

     Ο ρικ ρθουρ Μπλαιρ (Eric Arthur Blair) -γνωστς με το ψευδνυμο Τζωρτζ ργουελ*-, τανε Βρεττανς συγγραφας, ποιητς, δοκιμιογρφος, πολιτικς κριτικς και δημοσιογρφος. Το ργο του χαρακτηρζεται απ ξεκθαρο πεζ λγο, συνειδηττητα των κοινωνικν ανισοττων, αντθεση στα ολοκληρωτικ καθεσττα και αφοσωση στο δημοκρατικ σοσιαλισμ. Συχν ταξινομεται ως νας απ τους γγλους συγγραφες του 20ου αι. με τη μεγαλτερη επιρρο κι ως νας απ τους πιο σημαντικος χρονικογρφους της Αγγλικς κουλτορας της γενις του. γινε δισημος για το δυστοπικ μυθιστρημα 1984 (1949) και την αλληγορικ νουβλα Η Φρμα των Ζων (1945). Το ργο του συνεχζει να επηρεζει τη μαζικ και πολιτικ κουλτορα κι ο ρος Οργουελικς, περιγραφικς ολοκληρωτικν κι απολυταρχικν πρακτικν, εντχθηκε στο λεξιλγιο μαζ με αρκετος απ τους νεολογισμος του, συμπεριλαμβανομνων των ακλουθων: ψυχρς πλεμος, Μεγλος Αδελφς, Αστυνομα Σκψης, Δωμτιο 101, διπλ σκψη κι γκλημα σκψης.
    Το ργο του χαρακτηρζεται απ διαυγ πεζογραφα, με σημδια κοινωνικς και πολιτικς κριτικς, πλρη αντιπαρθεση με τον ολοκληρωτισμ κι ειλικριν υποστριξη του δημοκρατικο σοσιαλισμο. Ως συγγραφας, παργαγε λογοτεχνικ κριτικ και ποηση, μυθοπλασα και πολεμικ δημοσιογραφα. Τα μη λογοτεχνικ ργα του, συμπεριλαμβανομνου του Στις Φμπρικς Του Γουγκαν Πιαρ (The Road to Wigan Pier) 1937, που τεκμηρινουνε την εμπειρα του απ τη ζω της εργατικς τξης στη βρεια Αγγλα, και Φρος Τιμς Στη Καταλωνα (Homage to Catalonia) 1938, αφγηση των εμπειριν σαν στρατιτη με τους Δημοκρατικος και το Ο Ισπανικς Εμφλιος Πλεμος (1936–1939), εναι τσο κριτικ σεβαστ, σο και τα δοκμι του για τη πολιτικ και τη λογοτεχνα, τη γλσσα και τον πολιτισμ. Το 2008, οι Times τονε κατταξαν 2ο ανμεσα στους 50 μεγαλτερους Βρεττανος συγγραφες μετ το 1945.
     Γεννθηκε 25 Ιουνου 1903 στο Μοτιρι της Βρεττανοκρατομενης Ινδας, γιος καττερου διοικητικο υπαλλλου. Η οικογνει του επστρεψε στην Αγγλα το 1911. Ο προπππους του, Τσαρλς Μπλαιρ, ταν επορος Λρδος απ το Ντορστ, που νυμφεθηκε τη Λαδη Μαρη Φην, θυγατρα του Τμας Φην, 8ου Κμη του Γουσμορλαντ κι ταν εισοδηματας, καθ' τι γαιοκτμονας φυτειν στη Τζαμικα. Ο παππος του, Τμας Ρτσαρντ ρθουρ Μπλαιρ, τανε κληρικς. Αν κι οι ττλοι ευγενεας κληροδοτθηκαν στις επμενες γενες, δε συνβη το διο και με την οικονομικ ευμρεια. Ο διος περιγραφε την οικογνει του, ως "καττερο μρος της αντερης και μεσαας τξης". Ο πατρας του, Ρτσαρντ Γουλμσλε Μπλαιρ, εργστηκε στην Ινδικ Δημσια Υπηρεσα, στο Τμμα Οπου. Η μητρα του, ιντα Μιμπλ Μπλαιρ, μεγλωσε στο Μουλμν της Βιρμανας, που ο Γλλος πατρας της εχε αναμιχθε σε κερδοσκοπικς δραστηριτητες.
     Ο ρικ εχε 2 αδελφς, τη Μρτζορι, 5 ετν μεγαλτερ και την Αβρλ, 5 ετν μικρτερ. ταν ταν 1 τους, η μητρα του, τον πγε μαζ με τη μεγαλτερη αδερφ του στην Αγγλα. Το σπτι των προγνων του στο Μοτιρι, χει ανακηρυχθε προστατευμενο μνημεο ιστορικς σημασας.
Το 1904, η ιντα εγκαταστθηκε με τα παιδι της στο Χνλε-ον-Τεμζ στο ξφορντσαρ. Ο ρικ μεγλωσε στη συντροφι της μητρας του και των αδερφν του και πρα απ μα σντομη επσκεψη το καλοκαρι του 1907, δεν ξαναεδε τον πατρα του μχρι το 1912. Το ημερολγιο που διατηροσε η μητρα του απ το 1905, διηγεται μα ανατροφ με ντονη κοινωνικ δραστηριτητα και καλλιτεχνικς ανησυχες.
     Στα 5, εστλη μαθητς στο σχολεο της γυναικεας μονς του Χνλι-ον-Τεμζ, που φοιτοσε κι η αδερφ του Μρτζορι. Επρκειτο για μα Ρωμαιοκαθολικ μον που λειτουργοσαν Γαλλδες Ουρσουλνες μοναχς, που εχαν εξοριστε απ τη Γαλλα, αφ' του εχε απαγορευτε η θρησκευτικ εκπαδευση το 1903. Η μητρα του θελε να λβει μρφωση σε ιδιωτικ σχολεο, αλλ δεν μποροσαν να πληρσουν τα δδακτρα και χρειαζταν να κερδσει υποτροφα. Ο αδερφς της ιντα, Κρολος Λιμουζν, συνστησε το σχολεο του Αγου Κυπριανο, στο στμπορν, στο Ανατολικ Σσσεξ. Ο Λιμουζν, που ταν επαγγελματας πακτης του γκολφ, γνριζε τσο το σχολεο σο και το διευθυντ του, μσω της Βασιλικς Λσχης Γκολφ στμπορν, που εχε κερδσει αρκετς διοργανσεις, το 1903 και το 1904. Ο διευθυντς ανλαβε να τονε βοηθσει να κερδσει την υποτροφα και σναψε μα ιδιωτικ οικονομικ συμφωνα με τους γονες, να πληρσουν μνο τα μισ δδακτρα.



     Το Σεπτμβρη του 1911 εγγρφηκε στο σχολεο του Αγου Κυπριανο, που παρακολουθοσε μαθματα για τα επμενα 5 χρνια, επιστρφοντας στο σπτι μνο στις διακοπς. Δε γνριζε τποτε για τα μειωμνα δδακτρα αν κι αντελφθη τι προερχταν απ φτωχ οικογνεια. Μισοσε το σχολεο και πολλ χρνια αργτερα γραψε το δοκμιο Such, Such Were the Joys, που εκδθηκε μετ θνατον, με θμα τα χρνια του εκε. Στου Αγ. Κυπριανο μως συνντησε και τον Κριλο Κννολλυ, που αργτερα γινε αξιοσημεωτος συγγραφας κι ως εκδτης του Ορζοντα, δημοσευσε πολλ απ τα δοκμι του.

     Η οικογνεια μετακμισε στο Σπλεκ πριν τον Α' Παγκ. Πλ., που ο ρικ πιασε φιλες με την οικογνεια Μπντικομ, ειδικ με τη κρη τους, Υακνθη. ταν πρωτοσυναντθηκαν, στεκταν ανποδα με το κεφλι του σ' να χωρφι. ταν τον ρτησε γιατ, απντησε: "Πως σε προσχουν πιο εκολα αν στκεσαι κατακρυφα στο κεφλι σου, παρ κανονικ". Η Υακνθη κι ο ρικ διβαζαν και γρφανε ποηση κι ονειρεονταν να γνουνε δισημοι συγγραφες. Επε τι μπορε να 'γραφε να βιβλο στο φος της Σγχρονης Ουτοπας του Χ.Τζ.Γουλς. Στη διρκεια αυτς της περιδου, του ρεσε επσης η σκοποβολ, το ψρεμα κι η παρατρηση πουλιν με τον αδελφ και την αδερφ της Jacintha. Στο St Cyprian's, ο Μπλερ γραψε 2 ποιματα που δημοσιετηκαν στο Henley and South Oxfordshire Standard. ρθε δετερος μετ τον Connolly στο Harrow History Prize, παιξε το ργο του απ τον εξωτερικ εξεταστ του σχολεου και κρδισε υποτροφες στο Wellington κι Eton. Αλλ στο τον δεν υπρχε διαθσιμη θση, τσι επλεξε να μενει στο St Cyprian's μχρι τον Δεκμβρη του 1916, σε περπτωση που νοιγε κποια.
     Το Γενρη του 1917, λαβε θση στο Ουλλινγκτον, που παρμεινε για το εαριν 6μηνο. Το Μη του 1917 διατθηκε ακαδημακ θση για υπτροφους στο τον. Σποδασε εκε ως το Δεκμβρη του 1921, οπτε κι φυγε στα 18,5 του. Ο ργουελ ανφερε στη παιδικ του φλη, Υακνθη Μπντικομ, τι το Ουλλινγτον ταν θλιο, αλλ στο τον νιωθε ευτυχισμνος και σε πνευματικ εγργορση. Ο βασικς καθηγητς του ταν ο Α.Σ.Φ. Γκου, ακαδημακς επισκπτης απ το Κολλγιο Αγ. Τριδος (Τρνιτυ), του Κμπριτζ, που του δινε κι επαγγελματικς συμβουλς. Διδχτηκε γαλλικ απ τον λντους Χξλε. Ο Στβεν Ρνσιμαν, που ταν μαζ με τον Μπλαιρ στο τον, παρατρησε τι ο ργουελ κι οι σγχρονο του εκτιμοσανε το λογοτεχνικ ταλντο του Χξλε. Ο Κννολλυ ακολοθησε τον Μπλαιρ στο τον, αλλ επειδ σποδαζαν σε διαφορετικ τη, δε σχετζονταν. Εκενη την εποχ, η οικογνει του ζοσε στο Mall Chambers, στο Notting Hill Gate. Στη διρκεια της θητεας του εκε εργστηκε με τον Roger Mynors για τη παραγωγ ενς κολλεγιακο περιοδικο, το The Election Times, εν συμμετεχε στη παραγωγ λλων εκδσεων -College Days και Bubble & Squeak- και συμμετεχε στο Eton Wall Game.
     Οι ακαδημακς επιδσεις του Μπλαιρ υποδηλνουν τι αμελοσε τις σπουδς του. Οι γονες του δεν εχαν τους οικονομικος πρους να τον στελουνε στο πανεπιστμιο, χωρς λλη υποτροφα, συμπερανοντας απ τις φτωχς του επιδσεις, τι δε θα μποροσε να κερδσει μα ακμη. Ο Ρνσιμαν επεσμανε τη ρομαντικ αντληψη που τρεφε για την Ανατολ κι η οικογνει του αποφσισε πως ο Μπλαιρ θα 'πρεπε να καταταγε στην Αυτοκρατορικ Αστυνομα, πρδρομο της Ινδικς Αστυνομας. Γι' αυτ πρεπε να δσει εισαγωγικς εξετσεις και ταξδεψε για να συναντσει τον συνταξιοχο πατρα, τη μητρα και τη μικρτερη αδερφ του Avril, που εκενο τον μνα εχανε μετακομσει στο 40 Stradbroke Road, Southwold, Suffolk, το 1ο απ τα 4 σπτια τους στη πλη. Ο Μπλαιρ γρφτηκε σε προπαρασκευαστικ σχολεο στο Κργκχερστ και "ξεσκνισε" τους κλασσικος, τα Αγγλικ και την Ιστορα. Πρασε στις εξετσεις, ερχμενος 7ος ανμεσα σε 29 επιτυχντες. Η γιαγι του Μπλαιρ, απ τη μερι της μητρας του, ζοσε στο Μοτ Μαλμ, οπτε ο διος επλεξε να τοποθετηθε στη Μπορμα. Το 1922, επιβανοντας στο S.S. Herefordshire, πλευσε μσω της Διρυγας του Σουζ και της Κελνης προς τη Μπορμα για να ενταχθε στην Ινδικ Αυτοκρατορικ Αστυνομα.

* Το ψευδνυμο το οφελει σ' αυτ το ποτμι: Orwell river! επαρχα Σφολκ

     Το 1922 διορστηκε αξιωματοχος στην αστυνομα της Βιρμανας, απ' που παραιτθηκε 6 χρνια μετ, αμφισβητντας το ρλο του στην αποικιακ διοκηση, που οι ντπιοι δεν αποδχτηκαν ποτ. 'Ενα μνα αργτερα, φτασε στο Ραγκον και ταξδεψε στην Αστυνομικ σχολ στο Μνταλε. Μετ απ μα σντομη θητεα στο Μαμιο, να βασικ σταθμ στους λφους της Βιρμανας, τοποθετθηκε στο μεθοριακ φυλκιο της Myaungmya στο δλτα του ποταμο Irrawaddy στις αρχς του 1924. Δουλεοντας ως αυτοκρατορικς αστυνομικς γινε ιδιατερα υπεθυνος, εν οι περισστεροι απ τους συνομλικος του ταν ακμα στο πανεπιστμιο στην Αγγλα.
     ταν τοποθετθηκε ανατολικ στο Δλτα Τουντε ως υποπεριφερειακς αξιωματικς, ταν υπεθυνος για την ασφλεια περπου 200.000 ανθρπων. Στο τλος του 1924, πρε προαγωγ ως βοθος επιθεωρητ περιφρειας και τοποθετθηκε στο Syriam κοντ στο Ρανγκον. Η Συριμ εχε το διυλιστριο της Burmah Oil Company, η γρω γη ταν γονη απ' τ' απβλητα, λη η βλστηση εχε μαραθε απ τις αναθυμισεις του διοξειδου του θεου που ξεχνοναν μρα και νχτα απ το διυλιστριο της Μπορμα. μως η πλη τανε κοντ στη Ρανγκον, κοσμοπολτικο λιμνι και πγαινε σο πιο συχν μποροσε, για να διαβσει βιβλα στο βιβλιοπωλεο, να φει καλομαγειρεμνο φαγητ και να ξεφγει απο τη βαρετ ρουτνα της αστυνομικς ζης. Τον Σεπτμβρη του 1925 πγε στο Insein, δρα της φυλακς του Insein κι η 2η μεγαλτερη φυλακ της Βιρμανας. Εκε, κανε μεγλες συζητσεις για κθε πιθαν θμα με την Elisa Maria Langford-Rae (που αργτερα παντρετηκε τον Kazi Lhendup Dorjee). Αυτ εντπισε πνω του την αισθηση της απλυτης εντιμτητας στις παραμικρς λεπτομρειες. Μχρι κενη τη στιγμ, εχε ολοκληρσει την εκπαδευσ του και λμβανε μηνιαο μισθ 740 Rs, συμπεριλαμβανομνων των επιδομτων.

     Απρλη του 1926 μετακμισε στο Μουλμιν, που ζοσε η γιαγι του (απ τη πλευρ της μητρας).  Περνοσε μεγλο μρος του χρνου του μνος του, διαβζοντας επιδικοντας δραστηριτητες που δεν ταν πουκκ, πως πηγανοντας στις εκκλησες της εθνοτικς ομδας Κρεν. νας συνδελφος, ο Roger Beadon, θυμθηκε (σε συνντευξη του 1969 στο BBC) πως ο Μπλερ μαθε γργορα τη γλσσα και πριν φγει απ τη Βιρμανα, τανε σε θση να μιλσει πταιστα με Βιρμανος ιερες σε πολ υψηλς συνομιλες. κανε αλλαγς στην εμφνισ του στη Βιρμανα που παρμειναν για το υπλοιπο της ζως του, συμπεριλαμβανομνου του μουστακιο. Η Emma Larkin γρφει στην εισαγωγ του Burmese Days, "ταν βρισκτανε στη Βιρμανα, απκτησε μουστκι μοιο μ' αυτ που εχαν οι αξιωματικο των βρεττανικν ταγμτων που βρσκονταν εκε. Πολλο Βιρμανο που ζονε σ' αγροτικς περιοχς εξακολουθον να κνουν τατουζ σαν αυτ -πιστεεται τι τους προστατεει απ σφαρες και δαγκματα φιδιν".
     Στο τλος του διου τους, τοποθετθηκε στη Κθα, στην νω Βιρμανα, που προσβλθηκε απ δγκειο πυρετ το 1927. Πρε αναρρωτικ δεια και πγε στην Αγγλα τον Ιολιο. Τον Σεπτμβρη του 1927 εν κανε διακοπς μαζ με την οικογνεια του στην Κορνουλη, επανεκτμησε τη ζω του. Αποφασζει να μην επιστρψει στη Βιρμανα, να παραιτηθε απο την Ινδικ Αυτοκρατορικ Αστυνομα και να γνει συγγραφας, με ισχ απ τις 12 Μρτη 1928 μετ απ 5,5 χρνια υπηρεσας.
Επρκειτο για μια συνειδητ απ μρους του απρριψη του αστικο τρπου ζως, που συνοδετηκε απ τη πολιτικ του ωρμανση. Ο διος χαρακτριζε τον εαυτ του αναρχικ.


                      To πατρικ του σπτι, -τρα Μουσεο ργουελ

     Στην Αγγλα εγκαταστθηκε στο σπτι της οικογνειας στο Σουθγουολντ. Εκε συνντησε και τους παλιος τους φλους και παρακολοθησε να δεπνο Old Etonian. Επσης επισκφτηκε τον παλι του δσκαλο, Gow, στο Κμπριτζ, στε να του ζητσει συμβουλς για το πς να γνει συγγραφας. Αρχς φθινοπρου, του 1927, μετακμισε στο Λονδνο κι η Ρουθ Πτερ, μια παλι του γνωστ, τονε βοθησε να βρει κατλυμα. Μχρι το τλος του 1927 εγκαταστθηκε στην οδ Πορτομπλλο. Μλιστα, σ' αυτ το μρος σμερα βρσκεται μια πινακδα που τιμ τη παρουσα του εκε. Η συμμετοχ της Πτερ στο κνημα, θα του 'δινε μια καθησυχαστικ αξιοπρπεια στα μτια της κυρας Μπλαιρ. Η Πτερ συμπαθοσε το γρψιμ του, εντπιζε αδυναμες στη ποησ του και τον συμβολευε να γρψει για σα ξερε. Τα βιβλα του Οι αλτες του Παρισιο και του Λονδνου (1933), Μρες της Μπορμα (1934), Η κρη του παπ (1935) και Στις Φμπρικες Του Γουγκαν Πιαρ (1937), δνουνε το χρονικ της περιδου αυτς και καταγρφουνε την εξλιξη των ιδεν του.
     Στις αρχς του 1928 μετακμισε στο Παρσι, στη rue du Pot de Fer, συνοικα της εργατικς τξης στο 5ο διαμρισμα. Η θεα του Nellie Limouzin ζοσε επσης εκε και του παρεχε κοινωνικ κι ταν χρειαζταν, οικονομικ υποστριξη. ρχισε να γρφει μυθιστορματα, συμπεριλαμβανομνης μιας πριμης κδοσης του Burmese Days, μα τποτ' λλο δεν σζεται απ κενη τη περοδο. Εχε μεγαλτερη επιτυχα ως δημοσιογρφος και δημοσευσε ρθρα στη Monde, να πολιτικ/λογοτεχνικ περιοδικ που επιμελθηκε ο Henri Barbusse (το 1ο του ρθρο ως επαγγελματας συγγραφας, La Censure en Angleterre, εμφανστηκε σ' αυτ το περιοδικ στις 6 Οκτβρη 1928). G. K.'s Weekly, που το 1ο του ρθρο που εμφανστηκε στην Αγγλα, A Farthing Newspaper, τυπθηκε στις 29 Δεκμβρη 1928 και Le Progrès Civique (που ιδρθηκε απ τον αριστερ συνασπισμ Le Cartel des Gauches). 3 ρθρα εμφανστηκαν σε διαδοχικς βδομδες στο Le Progrès Civique: αναφρονταν στην ανεργα, μια μρα στη ζω ενς αλτη και τους ζητινους του Λονδνου, αντστοιχα. Στη μια την λλη απ τις καταστροφικς μορφς της, η φτχεια επρκειτο να γνει εμμονικ του θμα -στο επκεντρο σχεδν λων σων γραψε μχρι το Φρος Τιμς στη Καταλωνα.
     Αρρστησε βαρι το Φλεβρη του 1929 και μεταφρθηκε στο Νοσοκομεο Cochin στο 14ο διαμρισμα, να δωρεν νοσοκομεο που εκπαιδεονταν φοιτητς ιατρικς. Οι εμπειρες του εκε αποτλεσαν τη βση του δοκιμου του Πς πεθανουν οι φτωχο, που δημοσιετηκε το 1946. Επλεξε να μην αναγνωρσει το νοσοκομεο και πργματι σκπιμα παραπλανοσε σχετικ με τη τοποθεσα του. Λγο αργτερα, του κλεψαν λα τα χρματα απ το κατλυμμα του. Ετε εξ ανγκης ετε να συλλξει υλικ, ανλαβε ταπεινς δουλεις πως το πλσιμο πιτων σε μοντρνο ξενοδοχεο στη rue de Rivoli, που αργτερα περιγραψε στο Down and out in Paris and London. Τον Αγουστο του 1929, στειλε να ανττυπο του The Spike στο περιοδικ New Adelphi του John Middleton Murry στο Λονδνο. Το περιοδικ επιμελθηκαν οι Max Ploughman και Sir Richard Rees κι ο Plowman δχτηκε το ργο για δημοσευση.



     Δεκμβρη του 1929 μετ απ σχεδν 2 χρνια στο Παρσι, επστρεψε στην Αγγλα και πγε κατευθεαν στο σπτι των γονιν του στο Southwold, μια παραθαλσσια πλη στο Σφολκ, που παρμεινε η βση του για τα επμενα 5 χρνια. Η οικογνεια ταν καλ εδραιωμνη στη πλη κι η αδερφ του Αβρλ διατηροσε να τεοποτεο εκε. Γνρισε πολλος ντπιους, συμπεριλαμβανομνης της Μπρντα Σλκελντ, κρης του κληρικο που εργαζταν ως δασκλα γυμναστικς στο Παρθεναγωγεο St Felix της πλης. Αν κι η Σλκελντ απρριψε τη πρταση γμου του, παρμεινε φλη και τακτικ ανταποκρτρια για πολλ χρνια. Επσης, ανανωσε τις φιλες με παλαιτερους φλους, πως ο Dennis Collings, του οποου η κοπλα Eleanor Jacques θα παιζε επσης ρλο στη ζω του. Στις αρχς του 1930 μεινε για λγο στο Μπρμλι του Λιντς, με την αδερφ του Μρτζορι και τον σζυγ της Χμφρε Ντκιν, ο οποος δεν εκτιμοσε τσο τον Μπλερ σο ταν γνριζαν ο νας τον λλον ως παιδι. Ο Μπλαιρ γραφε κριτικς για το Adelphi κι ταν ιδιωτικς δσκαλος σε να παιδ με ειδικς ανγκες στο Southwold. Στη συνχεια γινε δσκαλος τριν νεαρν αδελφν, νας απ τους οποους, ο Ρτσαρντ Πτερς, γινε αργτερα διακεκριμνος ακαδημακς.
   "Η ιστορα του σ' αυτ τα χρνια χαρακτηρζεται απ δυαδισμος κι αντιθσεις. Υπρχει ο Μπλαιρ που κνει μιαν αξιοσβαστη, εξωτερικ χωρς περιστατικ ζω στο σπτι των γονιν του στο Σουθγουολντ γρφοντας, μετ υπρχει ως Μπρτον (νομα που χρησιμοποιοσε σε δικ του) σε αναζτηση εμπειρας στα κιπς, στο East End, στο δρμο και στα χωρφια λυκσκου του Κεντ". Πγε να ζωγραφσει και να κνει μπνιο στη παραλα και εκε γνρισε τη Mabel και τον Francis Fierz, που επηρασαν αργτερα τη καρριρα του. Τον επμενο χρνο τους επισκφτηκε στο Λονδνο, συναντντας συχν τον φλο τους Max Plowman. Επσης, μενε συχν στα σπτια της Ρουθ Πτερ και του Ρτσαρντ Ρις, που μποροσε να αλλζει ρλους για τις σποραδικς αποστολς του. Μια απ τις δουλεις του ταν οικιακ εργασα σε κατλυμα για μισ κορνα (2 σελνια κι 6 πνες, 1/8ο της λρας) τη μρα.
     Συνεισφερε τακτικ στο Adelphi, με το A Hanging που εμφανστηκε Αγουστο 1931. Απ τον Αγουστο ως τον Σεπτμβρη του 1931 οι εξερευνσεις του για τη φτχεια συνεχστηκαν κι, πως ο πρωταγωνιστς του A Clergyman's Daughter, ακολοθησε τη παρδοση του East End να εργζεται στο χοπ του Κεντ στα χωρφια. Κρατοσε ημερολγιο για τις εμπειρες του εκε. Στη συνχεια, μεινε στην οδ Tooley Street, αλλ δεν ντεξε για πολ και με την οικονομικ βοθεια των γονιν του μετακμισε στην οδ Windsor, που μεινε μχρι τα Χριστογεννα. Το Hop Picking, του, εμφανστηκε στο τεχος Οκτβρη 1931 στο New Statesman, που το συντακτικ επιτελεο περιλμβανε τον παλι του φλο Cyril Connolly. Η Mabel Fierz τον φερε σ' επαφ με το Leonard Moore, που γινε ο λογοτεχνικς του πρκτορας τον Απρλη του 1932. Εκενη την εποχ ο Jonathan Cape απρριψε το A Scullion's Diary, τη 1η κδοση του Down and Out. Με τη συμβουλ του Ρτσαρντ Ρις, το πρσφερε στους Φμπερ και Φμπερ, αλλ ο διευθυντς σνταξης τους, Τ. Σ. λιοτ, το απρριψε επσης. Ο Μπλαιρ κλεισε τη χρονι μ' εσκεμμνη σλληψη, στε να βισει τα Χριστογεννα στη φυλακ, αλλ αφο τον συνλαβαν και τον μετφεραν στο αστυνομικ τμμα Bethnal Green στο East End του Λονδνου, οι αρχς δεν θερησαν τη μεθυσμνη κι τακτη συμπεριφορ του, για τη φυλακ και μετ 2 μρες σ' να κελ επστρεψε στο σπτι του στο Southwold.



     Απρλη του 1932 γινε δσκαλος στο γυμνσιο The Hawthorns, να σχολεο για αγρια, στο Hayes του Δυτικο Λονδνου. ταν να μικρ σχολεο που πρσφερε ιδιωτικ εκπαδευση για παιδι ντπιων εμπρων και καταστηματαρχν κι εχε μνο 14 16 αγρια ηλικας μεταξ 10 και 16 ετν κι ναν ακμα δσκαλο. Εκε συνδθηκε φιλικ με την φορο της τοπικς ενοριακς εκκλησας κι ασχολθηκε με τις δραστηριτητες της. Η Mabel Fierz εχεν επσης ασχοληθε εκε με τον Moore και στα τλη Ιουνου 1932, ο Moore επε στον Blair τι ο Victor Gollancz ταν τοιμος να εκδσει Το Ημερολγιο A Scullion με μια προκαταβολ £40, μσω του πρσφατα ιδρυθντος εκδοτικο οκου του, Victor Gollancz Ltd, που ταν εκδοτικς για ριζοσπαστικ και σοσιαλιστικ ργα. Στο τλος της θερινς περιδου του 1932, επστρεψε στο Southwold, που οι γονες του εχαν χρησιμοποισει μια κληρονομι για ν' αγορσουνε το δικ τους σπτι. Με την αδερφ του βριλ περσανε τις διακοπς κνοντας το σπτι κατοικσιμο, εν δολευε και τις Μρες Της Μπορμα. Περνοσε επσης χρνο με την Eleanor Jacques, αλλ η προσκλλησ της με τον Dennis Collings παρμενε εμπδιο στις ελπδες του για μια πιο σοβαρ σχση.
   Το Clink, δοκμιο που περιγρφει την αποτυχημνη προσπθει του να οδηγηθε στη φυλακ, εμφανστηκε στο Adelphi Αγουστο του 1932. Επστρεψε στη διδασκαλα στο Hayes και προετοιμστηκε για την κδοση του βιβλου του, που τρα εναι γνωστ ως Down and Out in Paris and London. θελε να το δημοσιεσει με διαφορετικ νομα για ν' αποφγει οιαδποτε αμηχανα στην οικογνει του για την εποχ του ως αλτη. Σ' επιστολ προς τον Μουρ (ημερομηνα 15 Νομβρη 1932), φησε την επιλογ του ψευδωνμου στον Μουρ και στον Gollancz. 4 μρες αργτερα, γραψε στον Μουρ, προτενοντας τα ψευδνυμα P. S. Burton (νομα που χρησιμοποιοσε ταν κανε τον τραμποκο), Kenneth Miles, George Orwell και H. Lewis Allways. Τελικ υιοθτησε το George Orwell επειδ εναι να καλ στρογγυλ αγγλικ νομα. Το νομα Τζορτζ εμπνεστηκε απ τον προσττη γιο της Αγγλας και το ργουελ απ τον ποταμ ργουελ στο Σφολκ που ταν μια απ τις αγαπημνες τοποθεσες του.
     Στη πραγματικτητα, αποφσισε να γρψει για ορισμνες πτυχς του παρντος που θλησε να τις μθει καλλτερα και με τλμη, ειδικ στο East End του Λονδνου -το 1ο απ τα περιστασιακ ταξδια που θα 'κανε για ν' ανακαλψει μνος του τον κσμο της φτχειας και της κατντιας- και τους κτοικους εκε. Εχε βρει θμα. Αυτς οι εξορμσεις, οι εξερευνσεις, οι αποστολς, οι περιηγσεις κι αναζητσεις γνονταν κατ διαστματα σε μια περοδο πντε ετν. Μιμομενος τον Τζακ Λντον, που τη γραφ του θαμαζε (ιδιατερα το The People of the Abyss), ρχισε να εξερευν τα φτωχτερα μρη του Λονδνου. Στη 1η του ξοδο ξεκνησε για το Limehouse Causeway, περνντας τη 1η του νχτα σε να κοιν κατλυμα, πιθαντατα του George Levy. Για λγο τριγρισε στην δια του τη χρα, ντυμνος σαν αλτης, υιοθετντας το νομα Π.Σ. Μπρτον και δεν κνει καμμα παραχρηση στα θη και τις προσδοκες της μεσαας τξης. Απλ κατγραψε τις εμπειρες του απ τη μικρτερη κλση ζως για χρση στο The Spike, το 1ο του δημοσιευμνο δοκμιο στα αγγλικ και στο 2ο μισ του 1ου του βιβλου, Down and Out in Paris and London (1933).
     Το Down and Out in Paris and London εκδθηκε απ τον Victor Gollancz στο Λονδνο στις 9 Γενρη 1933 κι λαβε ευνοκς κριτικς, με τον Cecil Day-Lewis να επαινε τη σαφνεια και τη καλ ασθηση του Orwell και το The Times Literary Supplement να συγκρνει τους εκκεντρικος χαρακτρες του με τους χαρακτρες του Διαβλου. Εχε μτρια επιτυχα και στη συνχεια δημοσιετηκε απ τους Harper & Brothers στη Να Υρκη. Στα μσα του 1933, εγκατλειψε το Hawthorns για να γνει δσκαλος στο Frays College, στο Uxbridge, στο δυτικ Λονδνο. Αυτ τανε πολ μεγαλτερο δρυμα με 200 μαθητς και πλρες προσωπικ. Απκτησε μια μοτοσικλτα κι κανε ταξδια στη γρω παιθρο. Σε μια απ αυτς τις αποστολς μοσκεψε και τον πιασε να ργος που εξελχθηκε σε πνευμονα. Μεταφρθηκε σ' να επαρχιακ εκε νοσοκομεο, που για να διστημα πιστεεται τι κινδνευε η ζω του. ταν πρε εξιτριο τον Γενρη του 1934, επστρεψε στο Southwold για ν' αναρρσει και με την υποστριξη των γονιν του, δεν επστρεψε ποτ στη διδασκαλα.


    Η αποθκη που πρε τ' νομα της -Γουγκαν Πιαρ- απ' το βιβλο του

     Απογοητετηκε ταν ο Gollancz απρριψε τις Μρες Της Μπορμα, κυρως με την αιτιολογα πιθανς μηνσεις για συκοφαντικ δυσφμιση, αλλ οι Harperς ταν τοιμοι να το δημοσιεσουνε στις ΗΠΑ. Εν τω μεταξ, ρχισε να εργζεται για το μυθιστρημα A Clergyman's Daughter, βασιζμενος στη ζω του ως δσκαλος και στη ζω στο Southwold. Η Eleanor Jacques τανε τρα παντρεμμνη κι εχε πει στη Σιγκαπορη κι η Brenda Salkeld εχε φγει για την Ιρλανδα, τσι ο Μπλαιρ τανε σχετικ απομονωμνος στο Southwold, -δολευε στα διαμερσματα, περπατοσε μνος και περνοσε χρνο με τον πατρα του. Τελικ τον Οκτβρη, αφο στειλε το 'στειλε στον Moore, φυγε για το Λονδνο για να πισει μια δουλει που του εχε βρει η θεα του Nellie Limouzin.

     Αυτ η δουλει τανε βοηθς μερικς απασχλησης στο Booklovers' Corner, να παλαιοβιβλιοπωλεο στο Hampstead που διευθνουν οι Francis και Myfanwy Wetrope, που τανε φλοι της Nellie Limouzin στο κνημα της Εσπερντο. Οι Westropes τανε φιλικο και του παρεχαν νετη διαμον στο Warwick Mansions, Pond Street. Μοιραζταν τη δουλει με τον Jon Kimche, που επσης ζοσε με τους Westropes. Ο Μπλαιρ δολευε στο μαγαζ απογεματα κι εχε τα πρωιν του ελεθερα να γρψει και τα βρδια του ελεθερα για να συναναστραφε. Αυτς οι εμπειρες παρεχαν υπβαθρο για το μυθιστρημα Keep the Aspidistra Flying (1936). Εκτς απ τους διφορους καλεσμνους των Westropes, μπρεσε να απολασει τη συντροφι του Richard Rees και των συγγραφων Adelphi και της Mabel Fierz. Οι Westropes και Kimche ταν μλη του Ανεξρτητου Εργατικο Κμματος, αν κι εκενη τη στιγμ δεν ταν σοβαρ πολιτικ ενεργς αυτς. γραφε για τους Adelphi κι ετομαζε για δημοσευση το A Clergyman's Daughter και τις Μρες Της Μπορμα.
     Αρχς του 1935 πρεπε να μετακομσει απ το Warwick Mansions κι η Mabel Fierz του βρκε διαμρισμα στο Congress Hill. Το A Clergyman's Daughter δημοσιετηκε 11 Μρτη 1935. Στις αρχς του 1935 ο Μπλαιρ συνντησε τη μλλουσα σζυγ του Eileen O'Shaughnessy, ταν η σπιτονοικοκυρ του, Rosalind Obermeyer, που σποδαζε για μεταπτυχιακ στη ψυχολογα στο University College του Λονδνου, κλεσε μερικος απ τους συμφοιτητς της σ' να πρτυ. Μα απ αυτς τις μαθτριες, η Ελισαβτα Φεν, βιογρφος και μελλοντικ μεταφρστρια του Τσχοφ  θυμται πως ο αυτς κι ο φλος του Ρτσαρντ Ρις ντυμνοι στη πννα, φανονται, σκφτηκε, σαν σκωροφαγωμνοι και πρωρα γερασμνοι. Εκενη την εποχ, ο Μπλαιρ εχε αρχσει να γρφει κριτικς για το The New English Weekly. Τον Ιονιο δημοσιετηκε το Burmese Days κι η κριτικ του Cyril Connolly στο New Statesman τον θησε ν' αποκαταστσει την επαφ με τον παλι του φλο.
     Τον Αγουστο, μετακμισε σε διαμρισμα, στο 50 Lawford Road, Kentish Town, που μοιρστηκε με τον Michael Sayers και το Rayner Heppenstall. Η σχση ταν μερικς φορς βολη κι ο Μπλαιρ με τον Χπενσταλ ρθανε σε σγκρουση, αν και παραμενανε φλοι κι αργτερα δολεψαν μαζ σε εκπομπς του BBC. Ο Μπλαιρ εργαζτανε τρα στο Keep the Aspidistra Flying και επσης προσπθησε ανεπιτυχς να γρψει σειρ ρθρων για το News Chronicle. Μχρι τον Οκτβρη του 1935 οι συγκτοικο του εχαν μετακομσει κι εκενος πλευε να πληρσει μνος του το ενοκιο. Παρμεινε μχρι τα τλη Γενρη 1936, ταν σταμτησε να εργζεται στο Booklovers' Corner. Το 1980, η αγγλικ κληρονομι τονε τμησε με μπλε πλακτα στη κατοικα του στη πλη Κντις.
     Στις 31 Γενρη 1936, ξεκνησε με τα μσα μαζικς μεταφορς και με τα πδια, φτνοντας στο Μντσεστερ μσω του Κβεντρι, του Στφορντ, των Potteries και του Macclesfield. Φτνοντας στο Μντσεστερ μετ το κλεσιμο των τραπεζν, πρεπε να μενει σε κοιν κατλυμα. Την επμενη μρα πρε μια λστα με τις επαφς που στειλε ο Ρτσαρντ Ρις. νας απ αυτος, ο αξιωματοχος των συνδικαλιστικν οργανσεων Φρανκ Μιντ, πρτεινε τη Γουγκαν, που θα περνοσε το Φλεβρη μνοντας σε βρμικα καταλματα σε μαγαζ με πατσ. Στο Wigan, επισκφτηκε πολλ σπτια για να δει πς ζοσαν οι νθρωποι, πρε λεπτομερες σημεισεις για τις συνθκες στγασης και τους μισθος, πγε στο ανθρακωρυχεο Bryn Hall και χρησιμοποησε τη τοπικ δημσια βιβλιοθκη για να συμβουλευτε αρχεα δημσιας υγεας κι αναφορς για τις συνθκες εργασας στα ορυχεα.
     Στη διρκεια αυτς της περιδου, αποσπστηκε απ ανησυχες για το στυλ και τη πιθαν συκοφαντα στο Keep the Aspidistra Flying. κανε μια γργορη επσκεψη στο Λβερπουλ και το Μρτη, μεινε στο ντιο Γιορκσιρ, περνντας χρνο στο Σφιλντ και στο Μπρνσλι. Εκτς απ τις επισκψεις σε ορυχεα, συμπεριλαμβανομνου του Γκρμεθορπ και παρατηρντας τις κοινωνικς συνθκες, παρακολοθησε τις συνεδρισεις του Κομμουνιστικο Κμματος και του σβαλντ Μσλε (η ομιλα του η συνηθισμνη κλοπ -Η ευθνη για λα βαρνει μυστηριδεις διεθνες συμμορες Εβραων) που εδε τη τακτικ των Blackshirts (...νας εναι υπλογος να πρει και σφυροκπημα και πρστιμο για να κνει μια ερτηση που ο Μσλε δυσκολεεται να απαντσει). Επσης επισκφθηκε την αδερφ του στο Headingley, που στη διρκει της επισκφθηκε το Brontë Parsonage στο Haworth, που εντυπωσιστηκε κυρως απ να ζευγρι υφασμτινες μπτες της Charlotte Brontë, πολ μικρς, με τετργωνα δχτυλα και κορδνια στα πλγια.



     Πλι χρειαζταν κπου που θα μποροσε να συγκεντρωθε στη συγγραφ του βιβλου του και γι' λλη μια φορ του δθηκε βοθεια απ τη θεα Νλι, που ζοσε στο Γουλινγκτον του Χρτφορντσιρ σε πολ μικρ εξοχικ σπτι του 16ου αι. που ονομαζταν Κατστημα. Το Wallington ταν να μικροσκοπικ χωρι 35 μλια βρεια του Λονδνου και το εξοχικ σπτι δεν εχε σχεδν καθλου σγχρονες εγκαταστσεις. Ο ργουελ ανλαβε τη μσθωση και μετακμισε στις 2 Απρλη 1936. ρχισε να εργζεται στο The Road to Wigan Pier στα τλη Απρλη, αλλ πρασε επσης ρες δουλεοντας στον κπο και δοκιμζοντας τη δυναττητα ν' ανοξουνε ξαν τα Stores ως κατστημα χωριο. Το Keep the Aspidistra Flying εκδθηκε απ τον Gollancz στις 20 Απρλη 1936. Στις 4 Αυγοστου, δωσε μια διλεξη στο Θεριν Σχολεο Adelphi που πραγματοποιθηκε στο Langham, με ττλο An Outsider Sees the Distressed Areas. λλοι που μλησαν επσης στο σχολεο ταν οι John Strachey, Max Plowman, Karl Polanyi και Reinhold Niebuhr.
     Το αποτλεσμα των ταξιδιν του στο βορρ ταν Οι Φμπρικες Του Γουγκαν Πιαρ, που εκδθηκε απ τον Gollancz για τη Left Book Club το 1937. Το 1ο μισ του βιβλου τεκμηρινει τις κοινωνικς του ρευνες στο Lancashire και το Yorkshire, συμπεριλαμβανομνης μιας υποβλητικς περιγραφς της εργασιακς ζως στο ανθρακωρυχεα. Το 2ο, εναι να μακρ δοκμιο για την ανατροφ του και την ανπτυξη της πολιτικς του συνεδησης, που περιλαμβνει να επιχερημα υπρ του σοσιαλισμο (αν και καταβλλει κθε προσπθεια για να εξισορροπσει τις ανησυχες και τους στχους του σοσιαλισμο με τα εμπδια που αντιμετπιζε απ τους υποστηρικτς του διου του κινματος σο και του χρνου, πως οι ψογοι και βαρετο σοσιαλιστς διανοομενοι κι οι προλετριοι σοσιαλιστς μ' ελχιστη κατανηση της πραγματικς ιδεολογας). Ο Gollancz φοβταν τι αυτ το 2ο μισ θα προσβαλλε τους αναγνστες και πρσθεσε ναν αποθαρρυντικ πρλογο στο βιβλο εν ο Μπλαιρ βρισκτανε στην Ισπανα. Η ρευν του για το The Road to Wigan Pier, τον οδγησε στο να τεθε υπ παρακολοθηση απ το Special Branch απ το 1936, για 12 χρνια, ως ν τος πριν τη δημοσευση του 1984.
     Νυμφετηκε την Eileen O'Shaughnessy στις 9 Ιουνου 1936. Λγο μετ, η πολιτικ κρση ξεκνησε στην Ισπανα και παρακολουθοσε στεν τις εξελξεις εκε. Στο τλος του τους, ανησυχντας για τη στρατιωτικ εξγερση του Francisco Franco (υποστηριζμενος απ τη Ναζιστικ Γερμανα, τη φασιστικ Ιταλα και τοπικς ομδες πως η Falange), αποφσισε να πει στην Ισπανα για να λβει μρος στον Ισπανικ Εμφλιο Πλεμο απ τη πλευρ των Δημοκρατικν. Υπ τη λανθασμνη εντπωση τι χρειαζταν γγραφα απ κποια αριστερ οργνωση για να περσει τα σνορα, μετ απ σσταση του Τζον Στρτσι υπβαλε ατηση ανεπιτυχς στο Χρι Πλιτ, ηγτη του Βρεττανικο Κομμουνιστικο Κμματος. Ο Pollitt τανε καχποπτος για τη πολιτικ αξιοπιστα του, τονε ρτησε αν θα αναλμβανε να ενταχθε στη Διεθν Ταξιαρχα και τον συμβολεψε να πρει μια ασφαλ μεταφορ απ την Ισπανικ Πρεσβεα στο Παρσι. Μη θλοντας να δεσμευτε μχρι να δει την κατσταση επ τπου, χρησιμοποησε τις επαφς του στο Ανεξρτητο Εργατικ Κμμα για να λβει μια συστατικ επιστολ απ τον Τζον ΜακΝρ στη Βαρκελνη.
     Ξεκνησε για Ισπανα 23 Δεκμβρη 1936, καθ' οδν με Χνρι Μλερ στο Παρσι, που του 'πε τι το να πολεμσει στον Ισπανικ Εμφλιο απ κποιο ασθημα υποχρωσης ενοχς τανε σκτη βλακεα κι τι οι ιδες του γγλου για τη καταπολμηση του φασισμο, την υπερσπιση της δημοκρατας, κ.λπ., κ.λπ., ταν λες απστευτες. Λγες μρες μετ, στη Βαρκελνη, συνντησε τον Τζον ΜακΝρ απ το Γραφεο του Ανεξρτητου Εργατικο Κμματος (ILP) που του 'πε: "ρθα να πολεμσω το φασισμ", αλλ αν κποιος τον ρωτοσε για τ πολεμοσε, θ' απαντοσε: "Κοιν λογικ κι ευπρπεια". Ο Μπλαιρ μπκε σε μια περπλοκη πολιτικ κατσταση στη Καταλωνα. Η δημοκρατικ κυβρνηση υποστηρχθηκε απ μια σειρ απ φατρες με αντικρουμενους στχους, πως το Εργατικ Κμμα Μαρξιστικς Ενοποησης (Partido Obrero de Unificación Marxista, POUM), η αναρχοσυνδικαλιστικ Confederación Nacional del Trabajo (CNT) και το Ενιαο Σοσιαλιστικ Κμμα Καταλωνας (πτρυγα του Ισπανικο Κομμουνιστικο Κμματος, που υποστηρχθηκε απ σοβιετικ πλα και βοθεια). Αρχικ εξοργστηκε απ' αυτ το καλειδοσκπιο των πολιτικν κομμτων και των συνδικτων, με τα κουραστικ ονματ τους. Το ILP ταν συνδεδεμνο με το POUM, τσι προσχρησε στο POUM.
     Μετ απ να διστημα στους Στρατνες Λνιν στη Βαρκελνη στλθηκε στο σχετικ συχο Μτωπο Αραγονας υπ τον Ζωρζ Κοπ. Γενρη του 1937 βρισκτανε στο Alcubierre, 1.500 πδια (460 m) πνω απ την επιφνεια της θλασσας, στο βθος του χειμνα. Υπρχε πολ λγη στρατιωτικ δρση και σοκαρστηκε απ' την λλειψη πυρομαχικν, τροφμων και καυσξυλων καθς κι απ λλες ακραες ελλεψεις. Με το Σμα Δοκμων και την αστυνομικ του εκπαδευση, γινε γργορα δεκανας. Με την φιξη ενς βρεττανικο ILP Contingent περπου 3 βδομδες μετ, ο Μπλαρ κι ο λλος γγλος πολιτοφλακας, ο Williams, στλθηκαν μαζ στο Monte Oscuro. Το νεοαφιχθν σμα ILP περιελμβανε τους Bob Smillie, Bob Edwards, Stafford Cottman και Jack Branthwaite. Στη συνχεια, η μονδα στλθηκε στην Ουσκα.



     Εν τω μεταξ, πσω στην Αγγλα, η Eileen χειριζταν τα ζητματα σχετικ με τη δημοσευση του The Road to Wigan Pier πριν ξεκινσει η δια για την Ισπανα, αφνοντας τη Nellie Limouzin να φροντζει το Stores. Προσφρθηκε εθελοντικ για μια θση στο γραφεο του John McNair και με τη βοθεια του Georges Kopp επισκφτηκε τον σζυγ της, φρνοντς του αγγλικ τσι, σοκολτα και πορα. Ο Μπλαιρ χρειστηκε να περσει μερικς μρες στο νοσοκομεο με δηλητηριασμνο χρι και το προσωπικ του 'κλεψε τα περισστερα απ τα υπρχοντ του. Επστρεψε στο μτωπο κι εδε κποια δρση σε μια νυχτεριν επθεση στα χαρακματα των Εθνικιστν που κυνγησε ναν εχθρικ στρατιτη με ξιφολγχη και χτπησε με το τουφκι μια θση του εχθρο.
     Τον Απρλη επστρεψε στη Βαρκελνη, θλοντας να σταλε στο μτωπο της Μαδρτης, πργμα που σμαινε τι πρπει να ενταχθε στη Διεθν Ταξιαρχα, πλησασε να φλο κομμουνιστ που τανε προσκολλημνος στην Ισπανικ Ιατρικ Βοθεια κι εξγησε τη περπτωσ του. Αν και δεν σκεφτταν πολ τους κομμουνιστς, ταν ακμα τοιμος να τους αντιμετωπσει ως φλους και συμμχους, -αυτ θ' λλαζε σντομα. Πρασε μεγλο μρος του χρνου σε μια στγη, με μια στοβα μυθιστορματα, αλλ συνντησε τον Jon Kimche απ τις μρες του στο Hampstead στη διρκεια της παραμονς του. Η επακλουθη εκστρατεα ψεμμτων και διαστρβλωσης που πραγματοποιθηκε απ τον κομμουνιστικ τπο, που το POUM κατηγορθηκε για συνεργασα με τους φασστες, εχε δραματικ επδραση στον Μπλαιρ. Αντ να ενταχθε στις Διεθνες Ταξιαρχες πως εχε σκοπ, αποφσισε να επιστρψει στο Μτωπο της Αραγονας. Μλις τελεωσαν οι μχες του Μη, τονε πλησασε νας φλος του κομμουνιστς και τονε ρτησε αν εξακολουθοσε να σκπευε να μεταφερθε στις Διεθνες Ταξιαρχες. Ο Μπλαιρ εξεπλγη που θα 'πρεπε να τονε θλουν ακμα, γιατ σμφωνα με τον κομμουνιστικ τπο ταν φασστας. "Κανες που βρισκτανε ττε στη Βαρκελνη και για μνες αργτερα, δεν θα ξεχσει τη φρικτ ατμσφαιρα που δημιουργεται απ το φβο, τη καχυποψα, το μσος, τις λογοκριμνες εφημερδες, τις στριμωγμνες φυλακς, τις τερστιες ουρς τροφμων και τις περιφερμενες συμμορες ενπλων ανδρν".
     Μετ την επιστροφ του στο μτωπο, τραυματστηκε στο λαιμ απ σφαρα ελεθερου σκοπευτ. Στα 6 πδια 2 ντσες (1,88 μ.), ο ργουελ ταν σημαντικ ψηλτερος απ τους Ισπανος μαχητς κι εχε προειδοποιηθε να μη στκεται στο στηθαο της τφρου. Ανκανος να μιλσει και με αμα να χνεται απ το στμα του, μεταφρθηκε με φορεο στο Σιταμο, φορτθηκε σε ασθενοφρο και μετ απ να ανμαλο ταξδι μσω του Μπαρμπστρο φτασε στο νοσοκομεο της Λιδα. Ανρρωσε αρκετ στε να σηκωθε και στις 27 Μη 1937 στλθηκε στη Ταραγνα και 2 μρες μετ σε σανατριο POUM στα προστια της Βαρκελνης. Η σφαρα εχε ξεφγει απ τη κρια αρτηρα του κι η φων του μλις ακουγταν. ταν τσο καθαρ που το τραμα πρασε αμσως απ τη διαδικασα του καυτηριασμο. λαβε θεραπεα ηλεκτροθεραπεας και κρθηκε ιατρικ ανκανος για υπηρεσα.
     Μχρι τα μσα Ιουνου η πολιτικ κατσταση στη Βαρκελνη εχε επιδεινωθε και το POUM -που φωτογραφθηκε απ' τους φιλοσοβιετικος κομμουνιστς ως τροτσκιστικ οργνωση- τθηκε εκτς νμου και δχθηκε επθεση. Η κομμουνιστικ γραμμ τανε: "το POUM ταν αντικειμενικ φασιστικ, εμποδζοντας το Δημοκρατικ σκοπ. Εμφανστηκε μια ιδιατερα σχημη αφσα, που 'δειχνε να κεφλι με μια μσκα POUM να σχζεται για να αποκαλψει να πρσωπο καλυμμνο με Σβστικα απ κτω". Μλη, συμπεριλαμβανομνου του Kopp, συνελφθησαν κι λλα κρβονταν. Ο Μπλαιρ κι η σζυγς του απειλονταν κι πρεπε να κρυφτονε, αν και σπσανε τη κλυψη να προσπαθσουν να βοηθσουνε τον Κοπ.
     Τελικ με τα διαβατρι τους σε τξη, δραπτευσαν απ την Ισπανα με τρανο, πηγανοντας στο Banyuls-sur-Mer για σντομη διαμον πριν επιστρψουνε στην Αγγλα. Τη 1η βδομδα του Ιουλου 1937 επιστρψανε στο Γουλινγκτον. Στις 13 Ιουλου 1937 υποβλθηκε μια κατθεση στο Δικαστριο Κατασκοπεας & Εσχτης Προδοσας στη Βαλνθια, κατηγορντας τους Μπλαιρ για τροτσκιστικ μανα και πρκτορες του POUM. Η δκη των ηγετν του POUM και του διου (ερμην του) λαβε χρα στη Βαρκελνη, Οκτβρη και Νομβρη του 1938. Παρατηρντας γεγοντα απ το γαλλικ Μαρκο, ο Μπλαιρ γραψε πως ταν "μνον υποπρον των δοκιμασας των Ρσων τροτσκιστν κι απ την αρχ κθε εδους ψεδους, συμπεριλαμβανομνων των κατφωρων παραλογν, χει κυκλοφορσει στον κομμουνιστικ Τπο". Στο βιβλο του The International Brigades: Fascism, Freedom and the Spanish Civil War, ο Giles Tremlett γρφει πως σμφωνα με τα σοβιετικ αρχεα, αυτς κι η σζυγς του, παρακολουθονταν στη Βαρκελνη. απ το Μη του 1937. "Τα γγραφα αυτ, εναι τεκμηριωμνη απδειξη τι χι μνο ο ργουελ, αλλ κι η σζυγς του Αλν, παρακολουθονταν στεν". Οι εμπειρες του στον Ισπανικ Εμφλιο τον οδηγσανε στο Φρος Τιμς Στη Καταλωνα (1938).
     Ο Μπλαιρ επστρεψε στην Αγγλα Ιονιο του 1937 κι μεινε στο σπτι της O'Shaughnessy στο Γκρνουιτς. Βρκε τις απψεις του για τον Ισπανικ Εμφλιο Πλεμο αλλαγμνες δυσμενς. Ο Kingsley Martin απρριψε 2 απ' τα ργα του κι ο Gollancz ταν εξσου προσεκτικς. Την δια στιγμ, ο κομμουνιστς Daily Worker επετθη στο The Road to Wigan Pier βγζοντας εκτς τον συγγραφα που γρφει πως: "οι εργατικς τξεις μυρζουνε", μια επιστολ προς τον Gollancz απ τον Μπλαιρ που απειλοσε για συκοφαντικ δυσφμιση βαλε τλος σ' αυτ. Ο Μπλαιρ μπρεσε επσης να βρει ναν πιο συμπαθητικ εκδτη για τις απψεις του στο Φρντρικ Γουρμπουργκ των Secker & Warburg. Επστρεψε στο Γουλινγκτον, που το βρκε σε αταξα εν απουσα του. Απκτησε κατσκες, κκορα που τον λεγε Χνρι Φορντ κι να κουτβι κανς που το ονμασε Μαρξ και στρφηκε στη κτηνοτροφα και φυσικ συνχισε να γρφει Homage to Catalonia.

     Υπρχαν σκψεις να πει στην Ινδα για να δουλψει στη The Pioneer, εφημερδα στο Λκνοου, αλλ μχρι το Μρτη του 1938 η υγεα του εχε επιδεινωθε. Εισχθη στο Σανατριο Preston Hall στο Aylesford του Κεντ, να νοσοκομεο της Βρεττανικς Λεγενας για πρην στρατιωτικος που τανε προσκολλημνος ο κουνιδος του Laurence O'Shaughnessy. Αρχικ θεωρθηκε πως πασχε απ φυματωση κι μεινε στο σανατριο μχρι Σεπτμβρη. Πολλο επισκπτες ρθανε για να τονε δονε, συμπεριλαμβανομνων των Common, Heppenstall, Plowman και Cyril Connolly. Ο Κνολι φερε μαζ του τον Στβεν Σπντερ, μια αιτα αμηχανας, καθς ο Μπλαιρ ντας ομοφοβικς, εχε αναφερθε μειωτικ στον Σπντερ "πνσυ φρεντ" λγο νωρτερα. Το Φρος Τιμς Στη Καταλωνα εκδθηκε απ τις Secker & Warburg και ταν εμπορικ αποτυχα. Στο τελευταο μρος της παραμονς του στη κλινικ, μπρεσε να κνει βλτες στην εξοχ και να μελετσει τη φση. Ο συγγραφας L. H. Myers χρηματοδτησε κρυφ να ταξδι στο γαλλικ Μαρκο για 6 μνες για τους Μπλαιρ, για να αποφγει το χειμνα και ν' ανακτσει την υγεα του. Ξεκινσανε Σεπτμβρη του 1938 μσω Γιβραλτρ και Ταγγρης για ν' αποφγουνε το ισπανικ Μαρκο και φτσανε στο Μαρακς, νοκιασανε βλα στο δρμο προς τη Καζαμπλνκα κι εκενη τη περοδο γραψε το Coming Up for Air. Επιστρψανε στην Αγγλα 30 Μρτη 1939 και το Coming Up for Air δημοσιετηκε τον Ιονιο. Πρασε χρνο στο Γουλινγκτον και στο Σουθγουολντ δουλεοντας σ' να δοκμιο του Ντκενς κι τανε τον Ιονιο του 1939 που ο πατρας του, Ρτσαρντ Μπλαιρ, πθανε.
     Στο ξσπασμα του Β' Παγκοσμου Πολμου, η σζυγς του, Αλν, ρχισε να δουλεει στο Τμμα Λογοκρισας Υπουργεου Πληροφοριν στο κεντρικ Λονδνο, μνοντας στη διρκεια της βδομδας με την οικογνει της στο Γκρνουιτς. Ο Μπλαιρ υπβαλε επσης το νομ του στο Κεντρικ Μητρο για πολεμικς εργασες, αλλ δεν γινε τποτα. "Δεν θα με χουνε στο στρατ, σε καμμα περπτωση προς το παρν, λγω των πνευμνων μου", επε στον Τζφρι Γκρερ. Επστρεψε στο Wallington και στα τλη του 1939 γραψε υλικ για τη 1η του συλλογ δοκιμων, Inside the Whale. Την επμενη χρονι ασχολθηκε με τη συγγραφ κριτικν για θεατρικ ργα, ταινες και βιβλα για το The Listener, το Time & Tide και το New Adelphi. Στις 29 Μαρτου 1940 η μακροχρνια σχση του με τη Tribune ξεκνησε με μια ανασκπηση της αφγησης ενς λοχα για την υποχρηση του Ναπολοντα απ τη Μσχα. Στις αρχς του 1940, εμφανστηκε η 1η κδοση του Connolly's Horizon κι αυτ δωσε μια να διξοδο για το ργο του Μπλαιρ καθς και νες λογοτεχνικς επαφς. Τον Μη οι Μπλαιρ μσθωσαν να διαμρισμα στο Λονδνο στο Dorset Chambers, Chagford Street, Marylebone. ταν η εποχ της εκκνωσης της Δουνκρκης κι ο θνατος στη Γαλλα του αδερφο της Αλν Λρενς της προκλεσε μεγλη θλψη και μακροχρνια κατθλιψη. Σ' λη αυτ τη περοδο, κρατοσε ημερολγιο εν καιρ πολμου.
     Κηρχτηκε ακατλληλος για κθε εδους στρατιωτικ θητεα απ το Ιατρικ Συμβολιο τον Ιονιο, αλλ αμσως μετ βρκε την ευκαιρα να εμπλακε σε πολεμικς δραστηριτητες μπανοντας στην Εσωτερικ Φρουρ. Συμμεριζτανε σοσιαλιστικ ραμα του Τομ Γουντριγχαμ γι' αυτν ως επαναστατικ λακ πολιτοφυλακ. Οι σημεισεις της διλεξς του για τη καθοδγηση των μελν της διμοιρας περιλαμβνουνε συμβουλς για οδομαχες, οχυρσεις πεδου και χρση λμων διαφρων ειδν. Ο λοχας Μπλαιρ κατφερε να στρατολογσει το Φρντρικ Βρμπουργκ στη μονδα του. Στη διρκεια της Μχης της Αγγλας περνοσε τα Σαββατοκριακα με τον Warburg και τον νο του Σιωνιστ φλο, Tosco Fyvel, στο σπτι του Warburg στο Twyford, στο Berkshire. Στο Wallington εργστηκε στο England Your England και στο Λονδνο γραψε κριτικς για διφορα περιοδικ. Η επσκεψη στην οικογνεια της Eileen στο Γκρνουιτς τον φερε πρσωπο με πρσωπο με τις επιπτσεις του Blitz στο Ανατολικ Λονδνο. Στα μσα του 1940, οι Warburg, Fyvel και Orwell σχεδασαν το Searchlight Books. Τελικ εμφανστηκαν 11 τμοι, απ τους οποους ο Μπλαιρ συμμετεχε με: Το Λιοντρι και ο Μονκερος: Ο Σοσιαλισμς κι η αγγλικ ιδιοφυα, που δημοσιετηκε στις 19 Φλεβρη 1941, ταν ο πρτος.
     Στις αρχς του 1941 ρχισε να γρφει για την American Partisan Review που συνδεσε τον Μπλαιρ με τους διανοομενους της Νας Υρκης που ταν επσης αντισταλινικο, και συνβαλε στην ανθολογα του Gollancz, The Betrayal of the Left, που γρφτηκε υπ το φως του Συμφνου Μολτοφ-Ρμπεντροπ. Παρ' λο που αναφρθηκε ως Ρωσο-Γερμανικ Σμφωνο, για τον Μπλαιρ σμαινε Σμφωνο Χτλερ-Στλιν. Επσης, ανεπιτυχς κανε ατηση για δουλει στο Υπουργεο Αεροπορας. Εν τω μεταξ, γραφε ακμα κριτικς βιβλων και θεατρικν ργων και κενη την εποχ γνρισε τον μυθιστοριογρφο ντονι Πουελ Συμμετεχε επσης σε μερικς ραδιοφωνικς εκπομπς για την Ανατολικ Υπηρεσα BBC. Τον Μρτη οι Μπλαιρ μετακομσανε σε διαμρισμα στον 7ο ροφο στο Λνγκφορντ Κορτ, στο Σεντ Τζονς Γουντ, εν στο Γουλινγκτον ο Μπλαιρ "σκαβε για τη νκη φυτεοντας παττες".

   "Δεν θα μποροσε κανες να χει καλλτερο παρδειγμα της ηθικς και συναισθηματικς ρηχτητας της εποχς μας, απ το γεγονς τι τρα εμαστε λοι λγο πολ υπρ του Στλιν. Αυτς ο αηδιαστικς δολοφνος εναι προσωριν με το μρος μας κι τσι οι εκκαθαρσεις κ.λπ. ξαφνικ ξεχστηκαν".
   -Τζωρτζ ργουελ, στο ημερολγι του εν καιρ πολμου, 3 Ιουλου 1941

         Γιορα: μικρ σκωτσζικο νησ που εχε τη Φρμα! Το λτρευε!

     Αγουστο του 1941, απκτησε τελικ πολεμικ εργασα ταν προσελφθη με πλρη απασχληση απ την Ανατολικ Υπηρεσα BBC. ταν πρε συνντευξη για τη δουλει, ανφερε τι "αποδχεται απολτως την ανγκη η προπαγνδα να κατευθνεται απ τη κυβρνηση και τνισε την ποψ του πως σε καιρ πολμου, η πειθαρχα στην εκτλεση της κυβερνητικς πολιτικς ταν απαρατητη". Εππτευε πολιτιστικς εκπομπς στην Ινδα για ν' αντιμετωπσει τη προπαγνδα απ τη Ναζιστικ Γερμανα που 'χε σκοπ να υπονομεσει τους αυτοκρατορικος δεσμος. Αυτ ταν η πρτη εμπειρα του σχετικ με την καμπτη συμμρφωση της ζως σε γραφεο και του 'δωσε την ευκαιρα να δημιουργσει πολιτιστικ προγρμματα με συνεισφορς των T. S. Eliot, Dylan Thomas, E. M. Forster, Ahmed Ali, Mulk Raj Anand και William Empson μεταξ λλων.
Στα τλη Αυγοστου εχε δεπνο με τον H. G. Wells που του ζτησε συγγνμη για σχλια σε μια σειρ επειδ ο Wells εχε προσβληθε απ τις παρατηρσεις που του 'κανε σε ρθρο του Horizon. Τον Οκτβρη εχε μια γερ βρογχτιδα κι η ασθνεια επανεμφανστηκε συχν.
     Ο Ντιβιντ στορ ψαχνε για ναν προκλητικ συνεργτη για το The Observer και τονε κλεσε να γρψει γι' αυτν. Το 1ο ρθρο εμφανστηκε Μρτη του 1942. Στις αρχς του 1942 η Αλν λλαξε δουλει για να εργαστε στο Υπουργεο Τροφμων και στα μσα του 1942 μετακομσανε σε μεγαλτερο διαμρισμα, ισγειο κι υπγειο, 10a Mortimer Crescent στο Maida Vale/Kilburn -το εδος της ατμσφαιρας της καττερης μεσαας τξης που ο Μπλαιρ πστευε τι ταν το Λονδνο στα καλλτερ του. Την δια εποχ, η μητρα κι η αδερφ του, η βριλ, που εχαν βρει δουλει σε να εργοστσιο λαμαρνας πσω απ το σταθμ King's Cross, μετακμισαν σε να διαμρισμα κοντ στον Τζορτζ και την Αλν.
     Στο BBC, παρουσαζε το Voice, να λογοτεχνικ πργραμμα για τις ινδικς εκπομπς του και μχρι ττε εχε μια ενεργ κοινωνικ ζω με λογοτεχνικος φλους, ιδιατερα στη πολιτικ αριστερ. Τλη 1942, ρχισε να γρφει τακτικ για την αριστερ εβδομαδιαα Tribune  που διευθνεται απ τους βουλευτς των Εργατικν, Aneurin Bevan και George Strauss. Μρτη του 1943 η μητρα του πθανε και περπου την δια στιγμ επε στον Μουρ τι ξεκινοσε να δουλεει για να νο βιβλο, το οποο αποδεχθηκε τι ταν η Φρμα των Ζων. Σεπτμβρη του 1943, παραιτθηκε απ το BBC που 'χε απασχοληθε 2 τη. Η παρατησ του ακολοθησε μια αναφορ που επιβεβαωνε τους φβους του τι λγοι Ινδο κουγαν τις εκπομπς, θελε επσης να επικεντρωθε στη συγγραφ της Φρμας. Μλις 6 μρες πριν απ τη τελευταα μρα της υπηρεσας του, στις 24 Νομβρη 1943, μεταδθηκε η διασκευ του στο παραμθι, Τα να ροχα του αυτοκρτορα του ντερσεν. ταν εδος που τον ενδιφερε πολ κι εμφανστηκε στη σελδα ττλου του Animal Farm. Αυτ την περοδο παραιτθηκε κι απ την Εσωτερικ Φρουρ για ιατρικος λγους.
     Νομβρη του 1943, διορστηκε λογοτεχνικς συντκτης στο Tribune, βοηθς του ταν ο παλις του φλος Jon Kimche. Παρμεινε στο προσωπικ ως αρχς 1945, γρφοντας πνω απ 80 κριτικς βιβλων και στις 3 Δεκμβρη 1943 ξεκνησε τη κανονικ προσωπικ στλη του, σο θλω, συνθως αναφερμενος σε 3-4 θματα τη φορ. γραφε ακμα κριτικς γι' λλα περιοδικ, πως το Partisan Review, το Horizon και το New York Nation και γιντανε σεβαστς γνστης μεταξ των αριστερν κκλων, αλλ και στενς φλος ανθρπων της δεξις, πως οι Powell, Astor και Malcolm Muggeridge. Απρλη του 1944 το Animal Farm ταν τοιμο για δημοσευση. Ο Gollancz αρνθηκε να το δημοσιεσει, θεωρντας το ως επθεση στο σοβιετικ καθεστς που τανε κρσιμος σμμαχος στον πλεμο. Παρμοια μορα εχανε κι λλοι εκδτες (συμπεριλαμβανομνου του T. S. Eliot στο Faber and Faber) ως του ο Jonathan Cape συμφνησε να το πρει. Τον Μη, οι Μπλαιρ εχαν ευκαιρα να υιοθετσουν να παιδ, χρη στις επαφς της αδερφς της Αλν, Γκουν Ο'Σνεσι, που ττε τανε γιατρς στο Νιοκαστλ. Τον Ιονιο μια βμβα V-1 χτπησε το Mortimer Crescent κι πρεπε να βρονε κπου αλλο να ζσουν. Χρειστηκε να σκψει στα ερεπια για τη συλλογ βιβλων του, που τελικ κατφερε να μεταφρει απ το Γουλινγκτον, μεταφροντς τα σε καρτσι. να λλο πλγμα ταν η ανατροπ του σχεδου του για την κδοση του Animal Farm απ τον Cape. Η απφαση λαβε χρα μετ τη προσωπικ του επσκεψη στον Peter Smollett, στλεχος του Υπουργεου Πληροφοριν. Ο Smollett αργτερα αναγνωρστηκε ως σοβιετικς πρκτορας.
     Οι Μπλαιρ πρασανε λγο χρνο στη Βορειοανατολικ, κοντ στο Κρλτον της κομητεας Ντραμ, ασχολομενοι με θματα υιοθεσας ενς αγοριο που ονμασαν Ρτσαρντ Ορτιο Μπλαιρ. Μχρι τον Σεπτμβρη του 1944 εχαν εγκατασταθε στο Islington, στη πλατεα Canonbury 27b. Ο μικρς Richard μεινε μαζ τους εκε κι η Eileen παρτησε τη δουλει της στο Υπουργεο Τροφμων για να φροντσει την οικογνει της. Οι Secker & Warburg εχανε συμφωνσει να δημοσιεσουν τη Φρμα Των Ζων, εχε προγραμματιστε για τον επμενο Μρτη, αν και δεν εμφανστηκε σ' ντυπη μορφ μχρι τον Αγουστο του 1945. Μχρι τον Φλεβρη του 1945 ο David Astor τον εχε προσκαλσει να γνει πολεμικς ανταποκριτς για τον Observer. Αυτς ψαχνε την ευκαιρα καθ' λη τη διρκεια του πολμου, αλλ οι αποτυχημνες ιατρικς του εκθσεις τον εμπδισαν να του επιτραπε οτιδποτε κοντ σε δρση. Πγε στο Παρσι μετ την απελευθρωση της Γαλλας και στη Κολωνα αφο εχε καταληφθε απ τους Συμμχους.


     Μερικς απ τις αναφορς του δημοσιετηκαν στην εφημερδα Manchester Evening News. ταν ταν εκε, η Αλν πγε στο νοσοκομεο για υστερεκτομ και πθανε πνω στην αναισθησα στις 29 Μρτη 1945. Δεν εχε πει στον Μπλαιρ γι' αυτ την επμβαση λγω ανησυχας της για το κστος κι επειδ περμενε ν' αναρρσει γργορα. Ο Μπλαιρ επστρεψε για λγο σπτι και μετ επστρεψε στην Ευρπη. Επστρεψε τελικ στο Λονδνο για να καλψει τις γενικς εκλογς του 1945 στις αρχς Ιουλου. Η Φρμα Των Ζων δημοσιετηκε στη Βρεττανα στις 17 Αυγοστου 1945 κι ν τος μετ στις ΗΠΑ, στις 26 Αυγοστου 1946. Η Φρμα εχεν ιδιατερη απχηση στο μεταπολεμικ κλμα κι η παγκσμια επιτυχα κανε τον Μπλαιρ περιζτητο. Για τα επμενα 4 τη συνδασε δημοσιογραφικ δουλει κυρως για τη Tribune, τον The Observer και την Manchester Evening News, αν και συνβαλε επσης σε πολλ πολιτικ και λογοτεχνικ περιοδικ μικρς κυκλοφορας, αλλ και γρφοντας το πιο γνωστ του ργο, 1984, που δημοσιετηκε το 1949. ταν ηγετικ φτσα πλον στο Shanghai Club (που πρε τ' νομ του απ 'να εστιατριο στο Σχο) αριστερν & μεταναστν δημοσιογρφων, μεταξ των οποων οι EH Carr, Sebastian Haffner, Isaac Deutscher, Barbara Ward και Jon Kimche.
     Μετ το θνατο της Eileen δημοσευσε περπου 130 ρθρα και μια επιλογ απ τα Κριτικ Δοκμι του, εν παρμεινε ενεργς σε διφορες εκστρατεες πολιτικο λμπι. Απασχλησε μια οικονμο, τη Σοζαν Γουτσον, για να φροντσει τον υιοθετημνο γιο του στο διαμρισμα του σλινγκτον, που οι επισκπτες περιγραψαν τρα ως ζοφερ. Τον Σεπτμβρη πρασε να 15 μρες στο νησ Jura στις Εσωτερικς Εβρδες και το εδε ως να μρος για να ξεφγει απ τη ταλαιπωρα της λογοτεχνικς ζως του Λονδνου. Ο Ντιβιντ στορ παιξε καθοριστικ ρλο στην οργνωση μιας θσης για τον Μπλαιρ στην Γιορα. Η οικογνεια του στορ διθετε σκωτσζικα κτματα στη περιοχ κι νας συμπατριτης του Παλις Ητοναος, ο Ρμπιν Φλτσερ, εχε να ακνητο στο νησ. Τλη του 1945 κι αρχς του 1946 κανε πολλς απελπιστικς κι ανεπιθμητες προτσεις γμου σε νετερες γυνακες, συμπεριλαμβανομνης της Celia Kirwan (αργτερα γινε κουνιδα του Arthur Koestler). Η Ann Popham που 'τυχε να ζσει στην δια πολυκατοικα κι η Σνια Μπρουνελ, απ την οικογνεια του Κνολι στο γραφεο του Horizon. Υπστη φυματιδη αιμορραγα το Φλεβρη του 1946 αλλ κρυψε την ασθνει του. Το 1945 στις αρχς του 1946, εν ζοσε ακμα στη πλατεα Canonbury, γραψε ρθρο για τη Βρεττανικ Μαγειρικ, πλρες με συνταγς, που παργγειλε το Βρεττανικ Συμβολιο. Δεδομνων των μεταπολεμικν ελλεψεων και τα δο μρη συμφνησαν να μη το δημοσιεσουν. Η αδερφ του Μρτζορι πθανε απ νεφρικ νσο τον Μη και λγο αργτερα, στις 22 Μη 1946, ξεκνησε να ζσει στο νησ της Γιορα σ\ να σπτι γνωστ ως Μπρνχιλ.
     ταν μια εγκαταλελειμμνη αγροικα με βοηθητικ κτρια κοντ στο βρειο κρο του νησιο, στο τλος μιας πολ κατεστραμμνης διαδρομς πντε μιλων (8 χλμ) απ την Ardlussa, που ζοσαν οι ιδιοκττες. Οι συνθκες στην αγροικα τανε πρωτγονες, αλλ η φυσικ ιστορα κι η πρκληση της βελτωσης του τπου ταν ελκυστικς. Η αδελφ του βριλ τονε συνδευε εκε κι ο νεαρς μυθιστοριογρφος Πολ Ποτς κανε το πρτι. Τον Ιολιο η Susan Watson φτασε με τον γιο του, Richard. Οι εντσεις αναπτχθηκαν κι ο Ποτς φυγε αφο να απ τα χειργραφ του χρησιμοποιθηκε για να ανψει τη φωτι. Ο Μπλαιρ εν τω μεταξ ξεκνησε να δουλεει στο 1984. Αργτερα φτασε ο φλος της Susan Watson, David Holbrook. Θαυμαστς του απ τα σχολικ χρνια, βρκε τη πραγματικτητα πολ διαφορετικ, με τον Μπλαιρ εχθρικ και δυσρεστο πιθαντατα λγω της συμμετοχς του Χλμπρουκ στο Κομμουνιστικ Κμμα. Η Watson δεν ντεχε λλο να 'ναι με την Avril κι αυτ κι ο φλος της φυγαν.
     Επστρεψε στο Λονδνο τλη του 1946 και ξαναπρε τη λογοτεχνικ του δημοσιογραφα. Γνωστς πλον συγγραφας, εχε κατακλυστε απ δουλει. Εκτς απ μια επσκεψη στη Γιορα το νο τος, μεινε στο Λονδνο για ναν απ τους πιο κρους βρεττανικος χειμνες που χουνε καταγραφε και με ττοια εθνικ λλειψη καυσμων που καψε τα πιπλ του και τα παιχνδια του παιδιο του. Η πυκν αιθαλομχλη τις ημρες πριν απ τον νμο για τον καθαρ αρα του 1956 δεν βοθησε ελχιστα την υγεα του, που ταν επιφυλακτικς, κρατντας τον εαυτ του μακρι απ ιατρικ φροντδα. Εν τω μεταξ, πρεπε να αντιμετωπσει τις αντπαλες αξισεις των εκδοτν Gollancz και Warburg για εκδοτικ δικαιματα. Περπου αυτ την περοδο συν-επιμελθηκε μια συλλογ με ττλο British Pamphleteers με τον Reginald Reynolds. Ως αποτλεσμα της επιτυχας της Φρμας, περμενε μεγλο λογαριασμ απ την Inland Revenue κι επικοιννησε με μια εταιρεα λογιστν που ο αντερος συνεργτης ταν ο Jack Harrison. Η εταιρεα τονε συμβολεψε να ιδρσει μια εταιρεα για να κατχει και να λαμβνει τα πνευματικ του δικαιματα και να συνψει μια συμφωνα παροχς υπηρεσιν στε να μπορε να αντλε μισθ. Μια ττοια εταιρεα, η George Orwell Productions Ltd (GOP Ltd) ιδρθηκε στις 12 Σεπτμβρη 1947, αν κι η συμφωνα παροχς υπηρεσιν δεν τθηκε ττε σε ισχ. Ο Jack Harrison φησε τις λεπτομρειες σ' αυτ το στδιο σε καττερους συναδλφους.

     φυγε απ το Λονδνο για τη Γιορα στις 10 Απρλη 1947. Τον Ιολιο ληξε τη μσθωση στο εξοχικ του Γουλινγκτον. Δολεψε το 1984 κι κανε καλ προδο. Κενη τη περοδο τον επισκφθηκε η οικογνεια της αδερφς του κι ο Μπλαιρ οδγησε μια καταστροφικ εκστρατεα με βρκα, στις 19 Αυγοστου, που παραλγο να οδηγσει σε απλεια ζως εν προσπαθοσε να διασχσει τον περιβητο κλπο του Corryvreckan και τον κανε μοσκεμα που δεν τανε καλ για την υγεα του. Τον Δεκμβριο νας ειδικς στο στθος κλθηκε απ τη Γλασκβη, που επε τι τανε βαρι ρρωστος και μια εβδομδα πριν απ τα Χριστογεννα του 1947 βρισκτανε στο νοσοκομεο Hairmyres στο East Kilbride, ττε να μικρ χωρι στην παιθρο, στα περχωρα της Γλασκβης. Η φυματωση διαγνστηκε και το ατημα για δεια εισαγωγς στρεπτομυκνης για τη θεραπεα του φτασε μχρι τον Ανευρν Μπεβν, ττε Υπουργ Υγεας. Ο Ντιβιντ στορ βοθησε με τη προμθεια και τις πληρωμς και ξεκνησε τη θεραπεα στρεπτομυκνης στις 19 20 Φλεβρη 1948. Στα τλη Ιουλου 1948, μπρεσε να επιστρψει στη Γιορα και τον Δεκμβρη εχε τελεισει το χειργραφο του 1984. Γενρη του 1949, σε πολ αδναμη κατσταση, ξεκνησε για το σανατριο στο Cranham, Gloucestershire, συνοδευμενος απ το Richard Rees.
     Το σανατριο στο Cranham αποτελονταν απ μια σειρ μικρ ξλινα σαλ καλβες σε απομακρυσμνο μρος του Cotswolds κοντ στο Stroud. Οι πντες σοκαρστηκαν απ την εμφνισ του κι ανησυχοσαν για τις ελλεψεις και την αναποτελεσματικτητα της θεραπεας. Οι φλοι ανησυχοσαν για τα οικονομικ του, αλλ τρα τανε σχετικ καλ. γραφε σε πολλος απ τους φλους του, συμπεριλαμβανομνης της Jacintha Buddicom, που τον εχε ξανακαλψει και το Μρτη του 1949 τον επισκφτηκε η Celia Kirwan. Η Kirwan εχε μλις αρχσει να εργζεται για μια μονδα του Φρεν φις Τμμα ρευνας Πληροφοριν (IRD), που δημιουργθηκε απ τη κυβρνηση των Εργατικν για τη δημοσευση αντικομμουνιστικς προπαγνδας κι ο Μπλαιρ της δωσε μια λστα με τομα που θεωροσε ακατλληλα ως συγγραφες λγω τις φιλοκομμουνιστικς τους τσεις. Η λστα του, που δεν δημοσιετηκε μχρι το 2003, περιλμβανε κυρως συγγραφες, αλλ κι ηθοποιος και βουλευτς των Εργατικν. Για τη περαιτρω προθηση της Φρμας των Ζων, το IRD ανθεσε ταινες κινουμνων σχεδων, ζωγραφισμνες απ τον Norman Pett, να τοποθετηθον σε εφημερδες σ' λο τον κσμο. λαβε περισστερη θεραπεα με στρεπτομυκνη και βελτιθηκε ελαφρ. Ιονιο του 1949 κυκλοφρησε το 1984, με αποδοχ των κριτικν.
     Η υγεα του συνχισε να επιδειννεται μετ τη διγνωση της φυματωσης, Δεκμβρη του 1947. Στα μσα του 1949, φλρταρε τη Σνια Μπρουνελ κι ανακονωσαν τον αρραβνα τους τον Σεπτμβρη, λγο πριν μεταφερθε στο Νοσοκομεο University College του Λονδνου. Η Σνια ανλαβε τις υποθσεις του και τονε παρακολουθοσε επιμελς στο νοσοκομεο. Σεπτμβρη του 1949, κλεσε τον λογιστ του Χρισον να τον επισκεφτε στο νοσοκομεο κι αυτς μετ ισχυρστηκε πως του ζτησε να γνει διευθυντς της GOP Ltd και να διαχειριστε την εταιρεα, αλλ δεν υπρχε μρτυρας. Ο γμος τους γινε στο δωμτιο του νοσοκομεου στις 13 Οκτωβρη 1949, με κουμπρο τον Ντιβιντ στορ. Η υγεα του μως φθινε και τον επισκφτηκε πλθος επισκεπτν, συμπεριλαμβανομνων των Muggeridge, Connolly, Lucian Freud, Stephen Spender, Evelyn Waugh, Paul Potts, Anthony Powell και του καθηγητ του στην Eton, Anthony Gow. Τα σχδια για μετβαση στις Ελβετικς λπεις εχαν τεθε σε συζτηση. Πραγματοποιθηκαν περαιτρω συναντσεις με το λογιστ του, που ο Χρισον κι οι Μπλαιρ επιβεβαιθηκαν ως διευθυντς της εταιρεας που ωστσο ο Χρισον ισχυρστηκε τι η συμφωνα παροχς υπηρεσιν εκτελστηκε, δνοντας δικαιματα πνευματικς ιδιοκτησας στην εταιρεα. Η υγεα του τανε και πλι σε πτση μχρι τα Χριστογεννα. Το βρδυ της 20ης Ιανουαρου 1950, ο Ποτς τον επισκφτηκε κι φυγε ταν τονε βρκε να κοιμται. Ο Χρισον τον επισκφτηκε μετ κι ισχυρστηκε τι του δωσε το 25% της εταιρεας. Νωρς το πρω της 21ης ​​Ιανουαρου, μια αρτηρα σκασε στους πνεμονες του ργουελ, σκοτνοντς τον σε ηλικα 46 ετν.

     Απ τις κορυφαες στιγμς της ζως του ταν η συμμετοχ του στον Ισπανικ Εμφλιο. Στρατευμνος αρχικ στη δημοκρατικ πολιτοφυλακ, πολμησε και τραυματστηκε ντας μλος της ταξιαρχας Λνιν του P.O.U.M, εν συγκροστηκε αργτερα με το σταλινικ PCE στις τραγικς ημρες της Βαρκελνης. Στο βιβλο του Φρος Τιμς στη Καταλωνα (1938) αποτπωσε μοναδικ τις εμπειρες και τη δρση του. Με την κρηξη του Β' Παγκ. Πολ. τοποθετθηκε διευθυντς της Ινδικς Υπηρεσας BBC, απ' που αποχρησε το 1943. Ως λογοτεχνικς συντκτης, εν συνεχεα, στην εφημερδα Tribune, διαμρφωσε πολιτικς θσεις με σοσιαλιστικ κατεθυνση, διαφοροποιημνος ωστσο απ την επσημη γραμμ των Εργατικν. Στη περοδο αυτ ανκουν μερικ απ τα καλλτερα δοκμι του.



     Τα τελευταα χρνια της ζως του γραψε τα 2 βιβλα που του χρισαν τη μεγλη του φμη. Το 1944 ολοκλρωσε τη Φρμα των Ζων, πολιτικ αλληγορα εμπνευσμνη απ τη Ρωσικ Επανσταση και τη σταλινικ περοδο της ΕΣΣΔ. Το βιβλο τον κανε πλοσιο και δισημο. Το 1949 κυκλοφρησε το τελευταο του ργο, το περφημο 1984, κορυφαα σως στιγμ του συγγραφα και πολιτικο στοχαστ. Με τη δρση τοποθετημνη στο μελλοντικ ττε τος 1984, σκιαγραφε αριστουργηματικ σο κι εφιαλτικ το ολοκληρωτικ αστυνομικ κρτος, που τα πντα εξελσσονται υπ τη παρακολοθηση του Μεγλου Αδελφο. Παρ' τι ταν αριστερν πολιτικν πεποιθσεων, η απχθεια του απναντι σ' λες τις μορφς ολοκληρωτισμο (ιδιατερα απναντι στον σταλινισμ), ταν ευδικριτη. Φοβομενος τι μλη του αγγλικο εργατικο κμματος τρφουν φιλοσοβιετικ αισθματα, κατθεσε στο τμμα ερευνν πληροφοριν (Information Research Department) παρακλδι του υπουργεου εξωτερικν, λστα που περιλμβανε 135 ονματα στα οποα συμπεριλαμβνονταν κι επιφανες προσωπικτητες πως ο Τσρλι Τσπλιν.
     To 1950, λγο πριν τον θνατ του, μακρι απ το αγαπημνο του νησ Γιορα, ο Βρεττανς λογοτχνης απαγρευσε ρητ τη συγγραφ της βιογραφας του, κτι που τελικ δεν τηρθηκε απ τους πολυριθμους βιογρφους του. Ο Τζορτζ ργουελ πθανε 21 Γενρη 1950 σε νοσοκομεο του Λονδνου, σε ηλικα 47 ετν απ χρνια ξαρση της φυματωσης που τονε βασνιζε καιρ. Το 1958 η χρα του Σνια, σε συνεργασα με τον αν νγκους επιμελθηκε κι εξδωσε σε 4 ογκδεις τμους το σνολο σχεδν των δοκιμων, των ρθρων, των βιβλιοκρισιν, των επιστολν αλλ και των ημερολογων που κρτησε κατ καιρος ο ργουελ. Εχε ζητσει να ταφε σμφωνα με την Αγγλικανικ ιεροτελεστα στο νεκροταφεο της πλησιστερης εκκλησας που τυχε να πεθνει. Τα νεκροταφεα στο κεντρικ Λονδνο δεν εχανε χρο κι τσι, σε μια προσπθεια να διασφαλσει τι οι τελευταες επιθυμες του θα μποροσαν να εκπληρωθον, η χρα του κανε κκληση στους φλους του να δουν αν κποιος απ' αυτος γνριζε μια εκκλησα με χρο στο νεκροταφεο της.
     Ο Ντιβιντ στορ ζοσε στο Στον Κρτεναι του Οξφορντσιρ και καννισε να ενταφιαστε ο ργουελ στην αυλ των Αγων Πντων εκε. Η ταφπλακα του ργουελ φρει τον επιτφιο: "Εδ βρσκεται ο ρικ ρθουρ Μπλαιρ, γεννημνος στις 25 Ιουνου 1903, πθανε στις 21 Ιανουαρου 1950". Δεν γνεται καμμα αναφορ στη ταφπλακα του πιο δισημου ψευδνυμο του. Ο υιοθετημνος γιος του, Ρτσαρντ Ορτιο Μπλαιρ, ανατρφηκε απ την αδερφ του βριλ. Εναι απ τους υπευθνους της Εταιρεας ργουελ. Το 1979, η Sonia Brownell σκησε προσφυγ στο Αντατο Δικαστριο κατ του Harrison ταν δλωσε τη πρθεσ του να υποδιαιρσει το μερδιο του 25% της εταιρεας στα τρα παιδι του. Για τη Σνια, η συνπεια αυτο του ελιγμο θα 'κανε 3 φορς πιο δσκολο ν' αποκτσει τον συνολικ λεγχο της εταιρεας. Θεωρθηκε τι εχε μια ισχυρ υπθεση, αλλ αρρσταινε ολονα και περισστερο και τελικ πεστηκε να συμβιβαστε εκτς δικαστηρου στις 2 Νοεμβρου 1980. Πθανε στις 11 Δεκμβρη 1980, σε ηλικα 62 ετν.
     Στο μεγαλτερο μρος της καρριρας του, ο ργουελ τανε περισστερο γνωστς για τη δημοσιογραφα του, σε δοκμια, κριτικς, στλες σε εφημερδες και περιοδικ και στα βιβλα του ρεπορτζ: Down and Out in Paris and London (περιγρφοντας μια περοδο φτχειας σε αυτς τις πλεις), Στις Φμπρικες Του Γουγκαν Πιαρ (περιγρφει τις συνθκες διαβωσης των φτωχν στη βρεια Αγγλα και τον ταξικ διαχωρισμ γενικ) και Φρος Τιμς Στη Καταλονα. Σμφωνα με τον Irving Howe, τανε "καλλτερος γγλος δοκιμιογρφος απ τον Hazlitt, σως κι απ' τον Dr Johnson". Οι σγχρονοι αναγνστες γνωρζονται συχντερα με τον ργουελ ως μυθιστοριογρφο, ιδιατερα μσω των εξαιρετικ επιτυχημνων ττλων του Animal Farm και 1984. Το πρτο θεωρεται συχν τι αντανακλ τον εκφυλισμ στη Σοβιετικ νωση μετ τη Ρωσικ Επανσταση και την νοδο του σταλινισμο. το τελευταο, ζω υπ ολοκληρωτικ κυριαρχα. Το 1984 συγκρνεται συχν με το Brave New World του Aldous Huxley. Και τα δο εναι ισχυρ δυστοπικ μυθιστορματα που προειδοποιον για ναν μελλοντικ κσμο που η κρατικ μηχαν ασκε απλυτο λεγχο στην κοινωνικ ζω. Το 1984, το 1984 και το Fahrenheit 451 του Ray Bradbury τιμθηκαν με το Βραβεο Προμηθας για τη συμβολ τους στη δυστοπικ λογοτεχνα. Το 2011 το λαβε ξαν για την Animal Farm.
Το Coming Up for Air, το τελευταο του μυθιστρημα πριν απ τον Β' Παγκσμιο Πλεμο, εναι το πιο "αγγλικ" απ τα μυθιστορματ του. Οι συναγερμο του πολμου αναμειγνονται με εικνες της ειδυλλιακς Εδουαρδιανς παιδικς ηλικας του πρωταγωνιστ Τζορτζ Μπουλινγκ απ την πλευρ του Τμεση. Το μυθιστρημα εναι απαισιδοξο. ο βιομηχανισμς και ο καπιταλισμς σκτωσαν τα καλτερα της Παλαις Αγγλας και υπρξαν μεγλες, νες εξωτερικς απειλς. Με οικιακος ρους, ο πρωταγωνιστς του George Bowling θτει τις ολοκληρωτικς υποθσεις των Franz Borkenau, Orwell, Ignazio Silone και Koestler: "Ο Γρος Χτλερ εναι κτι διαφορετικ. Ο Τζο Στλιν τσι. Δεν εναι σαν αυτος τους παλιος που σταρωναν ανθρπους και τους κοβαν. τα κεφλια μακρι και οτω καθεξς, μνο για πλκα... Εναι κτι εντελς νο — κτι που δεν χει ξανακοσει ποτ».


Ο τφος στο προαλιο της εκκλησας των Αγων, Στον & Κρτεναι, Οξφορντσιρ

     Σ' αυτοβιογραφικ κομμτι που εχε στελει στους εκδτες του Twentieth Century Authors το 1940, γραψε: "Οι συγγραφες που μ' αρσουνε πιτερο και δεν με κουρζουνε ποτ εναι: Σαξπηρ, Σουφτ, Φλντινγκ, Ντκενς, Τσαρλς Ριντ, Φλωμπρ και, μεταξ των σγχρονων οι, Joyce, TS Eliot και DH Lawrence. Αλλ πιστεω τι ο σγχρονος που μ' χει επηρεσει πιτερο εναι ο Somerset Maugham, που θαυμζω απστευτα για τη δναμ του να λει μια ιστορα ευθως και χωρς περιττ". Αλλο, ο ργουελ επανεσε ντονα τα ργα του Τζακ Λντον, ιδιατερα το βιβλο του Ο Δρμος. Η ρευν του για τη φτχεια στο The Road to Wigan Pier μοιζει πολ μ' αυτ του London The People of the Abyss, που ο Αμερικανς δημοσιογρφος μεταμφιζεται σε νατη χωρς δουλει για να ερευνσει τις ζως των φτωχν στο Λονδνο. Στο δοκμι του Πολιτικ εναντον Λογοτεχνας: Μια Εξταση των Ταξιδιν του Γκιολιβερ (1946) ο ργουελ γραψε: "Αν πρεπε να φτιξω μια λστα 6 βιβλων που επρκειτο να διατηρηθον ταν λα τ' λλα καταστραφονε, σγουρα θα βαζα τα Ταξδια του Γκιολιβερ μεταξ τους". Για τον H. G. Wells γραψε, "Το μυαλ λων μας κι επομνως ο φυσικς κσμος, θα 'ταν αισθητ διαφορετικ αν ο Wells δεν υπρχε ποτ". τανε και θαυμαστς του ρθουρ Καστλερ κι γινε στενς φλος κατ τη διρκεια των τριν ετν που πρασαν με τις συζγους τους (Σνια & Μμιν) στο εξοχικ σπτι του Bwlch Ocyn, μια απομονωμνη αγροικα που ανκε στον Clough Williams-Ellis, στη κοιλδα του Ffestiniog. Ο ργουελ κανε ανασκπηση του Koestler, Darkness at Noon για το New Statesman το 1941, λγοντας:

   "σο λαμπρ εναι αυτ το βιβλο ως μυθιστρημα κι ατφιο κομμτι λαμπρς λογοτεχνας, εναι σως το πιο πολτιμο ως ερμηνεα των ομολογιν της Μσχας απ κποιον με εσωτερικ γνση των ολοκληρωτικν μεθδων. Αυτ που ταν τρομακτικ σ' αυτς τις δκες δεν ταν το γεγονς τι συνβησαν -γιατ προφανς ττοια πργματα εναι απαρατητα σε μια ολοκληρωτικ κοινωνα- αλλ η προθυμα των δυτικν διανοουμνων να τα δικαιολογσουν".

     λλοι συγγραφες που θαμαζε ταν οι: Ραλφ Γουλντο μερσον, Τζορτζ Γκσινγκ, Γκρχαμ Γκριν, Χρμαν Μλβιλ, Χνρι Μλερ, Τμπιας Σμλετ, Μαρκ Τουαην, Τζζεφ Κνραντ και Γεβγκνι Ζαμιτιν. τανε ταυτχρονα θαυμαστς και κριτικς του Κπλινγκ, επαινντας τον ως "προικισμνο συγγραφα και κακ ποιητ που το ργο του εναι ψευδς, ηθικ ανασθητο κι αισθητικ αποκρουστικ, αλλ' αναμφισβτητα σαγηνευτικ κι ικαν να μιλσει για ορισμνες πτυχς της πραγματικτητας πιο αποτελεσματικ απ πιο πεφωτισμνους συγγραφες". Εχε μια παρμοια αμφθυμη στση με τον GK Chesterton, που θεωροσε ως συγγραφα με σημαντικ ταλντο που εχε επιλξει να αφοσιωθε στη ρωμαιοκαθολικ προπαγνδα και στην Evelyn Waugh, γραψε, "εναι σαν καλ μυθιστοριογρφος πως μπορε να 'ναι κανες (δηλαδ πως πνε οι μυθιστοριογρφοι σμερα) εν χει αβσιμες απψεις". Σ' λη του τη ζω υποστριζε συνεχς τον εαυτ του ως κριτ βιβλων. Οι κριτικς του εναι γνωστς κι χουν επηρεσει τη λογοτεχνικ κριτικ. γραψε στο συμπρασμα του δοκιμου του του 1940 για τον Ντκενς:

   "ταν κποιος διαβζει να ντονα μεμονωμνο γραπτ, χει την εντπωση τι βλπει να πρσωπο κπου πσω απ τη σελδα. Δεν εναι απαρατητα το πραγματικ πρσωπο του συγγραφα. Το νιθω πολ ντονα με τον Swift, με τον Defoe, με τον Fielding, τον Stendhal, Thackeray, Flaubert, αν και σ' αρκετς περιπτσεις δεν ξρω πς μοιαζαν αυτο οι νθρωποι και δεν θλω να μθω. Αυτ που βλπει κανες εναι το πρσωπο που πρπει να 'χει ο συγγραφας. Λοιπν, στη περπτωση του Ντκενς βλπω να πρσωπο που δεν εναι ακριβς το πρσωπο των φωτογραφιν του, αν και μοιζει μ' αυτ. Εναι το πρσωπο ενς ντρα περπου σαρντα ετν, με μικρ γνι κι απαλ χρμα. Γελ, μ' να γγιγμα θυμο στο γλιο του, αλλ χωρς θραμβο. Εναι το πρσωπο ενς ανθρπου που παλεει πντα ενντια σε κτι, αλλ που παλεει ανοιχτ και δεν φοβται, το πρσωπο ενς ανθρπου που εναι γενναιδωρα θυμωμνος -με λλα λγια, ενς φιλελεθερου του 19ου αι., μια ελεθερη ευφυα, νας τπος που μισιται με το διο μσος. απ' λη η δσοσμη μικρ ορθοδοξα που τρα αγωνζεται για τις ψυχς μας".

     Ο Τζορτζ Γοντκοκ πρτεινε τι οι 2 τελευταες προτσεις περιγρφουν επσης τον ργουελ. γραψε μια κριτικ στο ργο του Τζορτζ Μπρναρντ Σω, τα πλα και ο νθρωπος. Θερησε αυτ το ργο του Shaw το καλλτερο και το πιο πιθαν να παραμενει κοινωνικ επκαιρο, λγω του θματς του τι ο πλεμος δεν εναι, γενικ, μια νδοξη ρομαντικ περιπτεια. Το δοκμι του το 1945 In Defence of P.G. Ο Wodehouse περιχει μια διασκεδαστικ αξιολγηση της γραφς του Wodehouse κι επσης υποστηρζει τι οι εκπομπς του απ τη Γερμανα (στη διρκεια του πολμου) δεν τον καναν πραγματικ προδτη. Κατηγρησε το Υπουργεο Πληροφοριν τι υπερβαλε στις ενργειες του Wodehouse για προπαγανδιστικος σκοπος.



     Το 1946, το Βρεττανικ Συμβολιο ανθεσε στον ργουελ να γρψει να δοκμιο για το βρετανικ φαγητ ως μρος μιας προσπθειας προθησης των βρετανικν σχσεων στο εξωτερικ. Στο δοκμιο με ττλο British Cookery, ο Orwell περιγραψε τη βρετανικ δαιτα ως «μια απλ, μλλον βαρι, σως ελαφρς βρβαρη δαιτα» και που «τα ζεστ ροφματα εναι αποδεκτ τις περισστερες ρες της ημρας». Συζητ το τελετουργικ του πρωινο στο Ηνωμνο Βασλειο, "αυτ δεν εναι να σνακ αλλ να σοβαρ γεμα. Η ρα κατ την οποα οι νθρωποι παρνουν το πρωιν τους εξαρτται φυσικ απ την ρα που πηγανουν στη δουλει." γραψε τι το τσι στο Ηνωμνο Βασλειο αποτελονταν απ μια ποικιλα απ αλμυρ και γλυκ πιτα, αλλ «καννα τσι δεν θα μποροσε να θεωρηθε καλ εν δεν περιελμβανε τουλχιστον να εδος κικ», πριν προσθσει «καθς και κικ, τα μπισκτα τργονται πολ την ρα του τσαγιο.» Ο ργουελ συμπεριλαβε μια συνταγ για μαρμελδα, να δημοφιλς βρετανικ λειμμα στο ψωμ. Ωστσο, το Βρεττανικ Συμβολιο αρνθηκε να δημοσιεσει το δοκμιο με το αιτιολογικ τι ταν πολ προβληματικ να γρψει κανες για το φαγητ την εποχ του Αυστηρ δελτο στο ΗΒ. Το 2019, το δοκμιο ανακαλφθηκε στα αρχεα του Βρετανικο Συμβουλου μαζ με την επιστολ απρριψης. Το Βρεττανικ Συμβολιο απηθυνε επσημη συγγνμη στον ργουελ για την απρριψη του δοκιμου που εχε ανατεθε.
     Ο ρθουρ Κσλερ επε τι η «ασυμββαστη πνευματικ ειλικρνεια του ργουελ τον κανε να φανεται σχεδν απνθρωπος μερικς φορς». Ο Μπεν Βτενμπεργκ δλωσε: «Η γραφ του ργουελ διαπρασε την πνευματικ υποκρισα που κι αν την βρισκε». Σμφωνα με τον ιστορικ Πιρς Μπρντον, «Ο ργουελ ταν ο γιος της κοινς ευπρπειας που τις προηγομενες μρες, επε ο προστμενς του στο BBC, Ρσμπρουκ Γουλιαμς, « αγιοποιονταν— κηκαν στην πυρ». Ο Raymond Williams στο Politics and Letters: Interviews with New Left Review περιγρφει τον ργουελ ως "επιτυχημνη πλαστοπροσωπα ενς απλο ανθρπου που προσκροει στην εμπειρα με αδιαμεσολβητο τρπο και λει την αλθεια γι' αυτ" ο Christopher Norris δλωσε τι η "εγχρια εμπειριστικ ποψη του ργουελ - η υπθεση του τι η αλθεια ταν απλς εκε για να ειπωθε με ναν απλ τρπο κοινς λογικς - τρα φανεται χι απλς αφελς, αλλ νοχα αυταπτη».
     Ο Αμερικανς μελετητς Σκοτ ​​Λοκας χει περιγρψει τον ργουελ ως εχθρ της Αριστερς. Ο Τζον Νιοζινγκερ χει υποστηρξει τι ο Λοκας θα μποροσε να το κνει αυτ μνο απεικονζοντας «λες τις επιθσεις του ργουελ στον σταλινισμ σαν να ταν επιθσεις στον σοσιαλισμ, παρ τη συνεχιζμενη επιμον του ργουελ τι δεν ταν».
Το ργο του ργουελ χει λβει εξχουσα θση στο πργραμμα σπουδν της σχολικς λογοτεχνας στην Αγγλα, με το Animal Farm να κανονικ θμα εξτασης στο τλος της δευτεροβθμιας εκπαδευσης (GCSE) και το 1984 να θμα για τις επμενες εξετσεις κτω απ το πανεπιστημιακ εππεδο (A Levels). Μια δημοσκπηση του 2016 στο Ηνωμνο Βασλειο δειξε τι το Animal Farm κατταξε το αγαπημνο βιβλο της χρας απ το σχολεο. Ο ιστορικς Τζον Ρντεν δλωσε: "Ο Τζον Ποντχρετς ντως ισχυρστηκε τι αν ζοσε σμερα ο ργουελ, θα στεκταν με τους νεοσυντηρητικος και ενντια στην Αριστερ. Και τθεται το ερτημα, σε ποιο βαθμ μπορετε να αρχσετε να προβλπετε τις πολιτικς θσεις των κποιος που χει πεθνει τρεις και περισστερες δεκαετες εκενη την εποχ;». Στη Νκη του ργουελ, ο Κρστοφερ Χτσενς υποστηρζει: "Σε απντηση στην κατηγορα της ασυνπειας ο ργουελ ως συγγραφας παιρνε για πντα τη θερμοκρασα του. Με λλα λγια, εδ ταν κποιος που δεν σταμτησε ποτ να δοκιμζει και να προσαρμζει τη νοημοσνη του".
Ο Τζον Ρντεν επισημανει τα «αναμφισβτητα συντηρητικ χαρακτηριστικ στη φυσιογνωμα του ργουελ» και παρατηρε πς «σε κποιο βαθμ ο ργουελ διευκλυνε τα εδη των χρσεων και των καταχρσεων απ τη Δεξι στις οποες χει τεθε το νομ του. Με λλους τρπους υπρξε η πολιτικ του επιλεκτικ παρθεση». Ο Rodden αναφρεται στο δοκμιο "Why I Write".
     Ο Φιβελ γραψε για τον ργουελ: «Η κρσιμη εμπειρα του ταν ο αγνας του να μετατραπε σε συγγραφα, νας αγνας που οδγησε σε μεγλες περιδους φτχειας, αποτυχας και ταπενωσης και για τον οποο δεν χει γρψει σχεδν τποτα μεσα. Ο ιδρτας και Η αγωνα ταν λιγτερη στη ζω της παραγκοπολης παρ στην προσπθεια να μετατραπε η εμπειρα σε λογοτεχνα».
Τον Οκτβριο του 2015, η Finlay Publisher, για την Orwell Society, δημοσευσε τον George Orwell «The Complete Poetry», που συγκντρωσε και παρουσασε η Dione Venables. Στο δοκμι του "Politics and the English Language" (1946), ο Orwell γραψε για τη σημασα της ακριβος και καθαρς γλσσας, υποστηρζοντας τι η ασαφς γραφ μπορε να χρησιμοποιηθε ως ισχυρ εργαλεο πολιτικς χειραγγησης επειδ διαμορφνει τον τρπο που σκεφτμαστε. Σε αυτ το δοκμιο, ο ργουελ παρχει ξι καννες για τους συγγραφες:

 * Μη χρησιμοποιετε ποτ μεταφορ, παρομοωση λλο σχμα λγου που χετε συνηθσει να βλπετε τυπωμνα.
 * Ποτ μη χρησιμοποιετε μια μεγλη λξη που μια σντομη θα κνει.
 * Αν εναι δυνατ ν' αποκψετε μια λξη, κψτε τη πντα.
 * Ποτ μη χρησιμοποιετε το παθητικ που μπορετε να χρησιμοποισετε το ενεργ.
 * Ποτ μη χρησιμοποιετε ξνη φρση, επιστημονικ λξη λξη ορολογας, αν μπορετε να σκεφτετε να καθημεριν αγγλικ αντστοιχο.
 * Σπστε κποιον απ αυτος τους καννες νωρτερα απ το να πετε οτιδποτε βρβαρο.


     Ο ργουελ εργστηκε ως δημοσιογρφος στο The Observer για επτ χρνια και ο συντκτης του Ντιβιντ στορ δινε να αντγραφο αυτο του περφημου δοκιμου σε κθε νεοσλλεκτο. Το 2003, ο λογοτεχνικς συντκτης της εφημερδας Robert McCrum γραψε: «Ακμα και τρα, αναφρεται στο βιβλο στυλ μας». Ο δημοσιογρφος Τζναθαν Χγουντ σημεωσε: «Η κριτικ του ργουελ για τη χυδαα γλσσα εξακολουθε να λαμβνεται πολ σοβαρ υπψη». Ο Andrew N. Rubin υποστηρζει τι «Ο ργουελ υποστριξε τι πρπει να εμαστε προσεκτικο στο πς η χρση της γλσσας χει περιορσει την ικαντητ μας για κριτικ σκψη, πως θα πρεπε να μας απασχολον εξσου οι τρποι με τους οποους οι κυραρχοι τρποι σκψης χουν αναδιαμορφσει την δια τη γλσσα. χρση."
     Το επθετο «οργουελιαν» υποδηλνει μια στση και μια πολιτικ ελγχου με προπαγνδα, παρακολοθηση, παραπληροφρηση, ρνηση της αλθειας και χειραγγηση του παρελθντος. Το 1984, ο ργουελ περιγραψε μια ολοκληρωτικ κυβρνηση που λεγχε τη σκψη ελγχοντας τη γλσσα, κνοντας ορισμνες ιδες κυριολεκτικ αδιανητες. Αρκετς λξεις και φρσεις απ το 1984 χουν μπει στη δημοφιλ γλσσα. Το "Newspeak" εναι μια απλοποιημνη και δυσνητη γλσσα που χει σχεδιαστε για να κνει την ανεξρτητη σκψη αδνατη. «Διπλ σκψη» σημανει να διατηρες δο αντιφατικς πεποιθσεις ταυτχρονα. Η «Αστυνομα της Σκψης» εναι αυτο που καταστλλουν κθε αντθετη γνμη. Το "Prolefeed" εναι ομογενοποιημνη, κατασκευασμνη επιφανειακ λογοτεχνα, ταινα και μουσικ που χρησιμοποιονται για τον λεγχο και την κατχηση του πληθυσμο μσω της υπακος. Ο "Big Brother" εναι νας υπρτατος δικττορας που παρακολουθε τους πντες.
Ο ργουελ μπορε να ταν ο πρτος που χρησιμοποησε τον ρο «ψυχρς πλεμος» για να αναφερθε στην κατσταση ντασης μεταξ των δυνμεων στο Δυτικ Μπλοκ και στο Ανατολικ Μπλοκ που ακολοθησε τον Β' Παγκσμιο Πλεμο στο δοκμι του «Εσ και η ατομικ βμβα», που δημοσιετηκε στο Tribune στις 19 Οκτωβρου 1945. γραψε:

     "Μπορε να μην οδεουμε προς γενικ κατρρευση αλλ προς μια εποχ τσο φρικτ σταθερ πως οι αυτοκρατορες των σκλβων της αρχαιτητας. Η θεωρα του Τζιμς Μπρναμ χει συζητηθε πολ, αλλ λγοι νθρωποι χουν ακμη εξετσει τις ιδεολογικς της επιπτσεις - αυτ εναι το εδος της κοσμοθεωρας, το εδος των πεποιθσεων και τη κοινωνικ δομ που πιθαντατα θα επικρατοσε σε να κρτος που ταν ταυτχρονα ακατκτητο και σε μνιμη κατσταση «ψυχρο πολμου» με τους γετονς του".
Παρλο που ο ργουελ ακογονταν συχν στο BBC για συζτηση σε πνελ και εκπομπς μεμονωμνα, δεν εναι γνωστ τι υπρχει ηχογραφημνο αντγραφο της φωνς του.
Ο ργουελ ταν βαρς καπνιστς, που βγαζε μνος του τα τσιγρα απ ντονο καπν, παρ τη βρογχικ του πθηση. Η τση του για τη σκληρ ζω τον οδηγοσε συχν σε κρες και υγρς καταστσεις, τσο μακροπρθεσμα, πως στην Καταλονα και τη Γιορα, σο και βραχυπρθεσμα, για παρδειγμα, να κνει μοτοσικλτα στη βροχ και να υποφρει απ να ναυγιο. Περιγραφμενος απ τον Economist ως «σως ο καλτερος χρονικογρφος της αγγλικς κουλτορας του 20ου αινα», ο ργουελ θεωροσε τα ψρια και τα πατατκια, το ποδσφαιρο, την παμπ, το δυνατ τσι, τη σοκολτα μειωμνης τιμς, τις ταινες και το ραδιφωνο μεταξ των βασικν ανσεων για την εργατικ τξη. Υποστριξε μια πατριωτικ υπερσπιση ενς βρετανικο τρπου ζως που δεν μποροσε να εμπιστευτε τους διανοομενους , κατ' εμ, το κρτος:

   "Εμαστε να θνος λουλουδιν, αλλ και να θνος συλλεκτν γραμματοσμων, περιστεριν, ερασιτεχνν ξυλουργν, κουπονοελαστν, βελν, οπαδν σταυρλεξων. λη η κουλτορα που εναι πραγματικ εγγενς επικεντρνεται γρω απ τα πργματα που ακμα και ταν εναι κοινχρηστα δεν εναι επσημα -η παμπ, ο αγνας ποδοσφαρου, ο πσω κπος, το τζκι και το «ωραο φλιτζνι του τσαγιο». Η ελευθερα του ατμου εξακολουθε να πιστεεται, σχεδν πως τον δκατο νατο αινα. αυτ δεν χει καμα σχση με την οικονομικ ελευθερα, το δικαωμα να εκμεταλλεεσαι λλους για κρδος. Εναι η ελευθερα να χεις δικ σου σπτι, να κνεις ,τι θλεις στον ελεθερο χρνο σου, να επιλγεις τις δικς σου διασκεδσεις αντ να τις επιλγουν εσ απ ψηλ".

Ο ργουελ απολμβανε δυνατ τσι -του φρνανε τσι Fortnum & Mason στη Καταλονα. Το δοκμιο του 1946, A Nice Cup of Tea, εμφανστηκε στο ρθρο του London Evening Standard σχετικ με το πς να φτιχνεις τσι, με τον Orwell να γρφει: «Το τσι εναι νας απ τους βασικος πυλνες του πολιτισμο σε αυτ τη χρα και προκαλε βαιες διαφωνες για το πς θα πρεπε να εναι φτιαγμνο», με κριο θμα να βλουμε πρτα τσι στο φλιτζνι και μετ να προσθσουμε το γλα το αντστροφο, για το οποο δηλνει, "σε κθε οικογνεια στη Βρετανα υπρχουν πιθανς δο σχολς σκψης για το θμα". Εκτιμοσε την αγγλικ μπρα, την παιρνε τακτικ και μτρια, περιφρονοσε σους πνουν λγκερ και γραψε για μια φανταστικ, ιδανικ βρετανικ παμπ στο ρθρο του στο Evening Standard το 1946, «The Moon Under Water». χι και τσο ιδιατερος για το φαγητ, απολμβανε την «Victory Pie» εν καιρ πολμου κι εξυμνοσε το φαγητ της καντνας στο BBC. Προτιμοσε παραδοσιακ αγγλικ πιτα, πως ψητ μοσχαρσιο κρας και κιπερ. Το δοκμι του το 1945, "In Defense of English Cooking", περιελμβανε πουτγκα Γιορκσιρ, crumpets, muffins, αναρθμητα μπισκτα, χριστουγεννιτικη πουτγκα, κουλουρκια, διφορα βρετανικ τυρι και μαρμελδα Οξφρδης. Οι αναφορς των ημερν του στο Islington αναφρονται στο ζεστ απογευματιν τραπζι του τσαγιο.

   "Βζοντας πρτα το τσι και ανακατεοντας καθς χνεται, μπορε κανες να ρυθμσει ακριβς την ποστητα του γλακτος, εν εναι πιθαν να βλει πολ γλα αν το κνει αντστροφα". -νας απ τους 11 καννες του ργουελ για την παρασκευ τσαγιο απ το δοκμι του A Nice Cup of Tea που εμφανστηκε στο London Evening Standard, 12 Ιανουαρου 1946.
     Η ασθηση του ντυσματος του ταν απρβλεπτη και συνθως casual. Στο Southwold, εχε το καλτερο φασμα απ τον ντπιο ρφτη, αλλ ταν εξσου χαρομενος με την τραμπουκικ του στολ. Η ενδυμασα του στον Ισπανικ Εμφλιο Πλεμο, μαζ με τις μπτες του μεγθους 12, ταν πηγ διασκδασης. Ο Ντιβιντ στορ τον περιγραψε τι μοιαζε με δσκαλο της προετοιμασας, εν σμφωνα με τον φκελο του Special Branch, η τση του ργουελ να ντνεται «με μπομικο τρπο» αποκλυψε τι ο συγγραφας ταν «κομμουνιστς».
Η συγκεχυμνη προσγγιση του ργουελ σε θματα κοινωνικς ευπρπειας -απ τη μια πλευρ να περιμνει απ ναν καλεσμνο της εργατικς τξης να ντυθε για δεπνο και απ την λλη το να ρουφξει τσι απ να πιατκι στην καντνα του BBC- βοθησε να τονσει τη φμη του ως γγλου εκκεντρικο.
     Ο ργουελ ταν νας θεος που τατιζε τον εαυτ του με την ουμανιστικ θερηση της ζως. Παρλα αυτ, και παρ τις επικρσεις του τσο για το θρησκευτικ δγμα σο και για τις θρησκευτικς οργανσεις, συμμετεχε τακτικ στην κοινωνικ και πολιτικ ζω της εκκλησας, συμπεριλαμβανομνης της παρακολοθησης της Θεας Κοινωνας της Εκκλησας της Αγγλας. Αναγνωρζοντας αυτ την αντφαση, επε κποτε: "Φανεται μλλον κακβουλο να πηγανεις στη Θεα Κοινωνα ταν κανες δεν πιστεει, αλλ χω φανε ευσεβς και δεν υπρχει τποτα γι' αυτ παρ να συμβαδζω με την απτη". κανε δο Αγγλικανικος γμους και φησε οδηγες για μια Αγγλικανικ κηδεα. Ο ργουελ ταν επσης εξαιρετικ διαβασμνος στη βιβλικ λογοτεχνα και μποροσε να παραθτει απ μνμης μακροσκελ αποσπσματα απ το Βιβλο της Κοινς Προσευχς.
     Η εκτεταμνη γνση του για τη Ββλο συνδυστηκε με την ακαταμχητη κριτικ της φιλοσοφας της, και ως ενλικας δεν μποροσε να πεσει τον εαυτ του να πιστψει στις αρχς της. Επε στο μρος V του δοκιμου του, «Ττοιες, ττοιες ταν οι χαρς», τι «Μχρι την ηλικα των δεκατεσσρων περπου πστευα στον Θε και πστευα τι οι αφηγσεις που δθηκαν γι' αυτν ταν αληθινς. Αλλ ξερα καλ τι το πστευα μην τον αγαπς». Ο ργουελ αντιπαραβλλει μεσα τον Χριστιανισμ με τον κοσμικ ουμανισμ στο δοκμι του «Ο Ληρ, ο Τολστι και ο ανητος», βρσκοντας την τελευταα φιλοσοφα πιο εγευστη και λιγτερο «ιδιοτελ». Ο κριτικς λογοτεχνας Τζιμς Γουντ γραψε τι στον αγνα, πως τον βλεπε, μεταξ Χριστιανισμο και ουμανισμο, «ο ργουελ ταν φυσικ στην ουμανιστικ πλευρ — βασικ μια μη μεταφυσικ, αγγλικ εκδοχ της φιλοσοφας του Καμ για τον αναο θεο αγνα».

     Η γραφ του ργουελ ταν συχν ρητ επικριτικ για τη θρησκεα και τον Χριστιανισμ ειδικτερα. Βρκε τι η εκκλησα ταν μια "εγωιστικ [...] εκκλησα των γαιοκτημνων" με την δρυσ της εκτς επαφς με τη πλειοψηφα των κοινωνν της και συνολικ μια ολθρια επιρρο στη δημσια ζω. Στη μελτη τους του 1972, The Unknown Orwell, οι συγγραφες Peter Stansky και William Abrahams σημεωσαν τι στο Eton Blair επδειξε μια «σκεπτικιστικ στση» στη χριστιανικ πστη. Ο Κρικ παρατρησε τι ο ργουελ επδειξε «ντονο αντικαθολικισμ». Η βελιν Γου, γρφοντας το 1946, αναγνρισε την υψηλ ηθικ ασθηση και το σεβασμ του ργουελ για τη δικαιοσνη, αλλ πστευε τι «φανεται να μην τον χει αγγξει ποτ σε καννα σημεο η αντληψη της θρησκευτικς σκψης και ζως». Οι αντιφατικς και μερικς φορς διφορομενες απψεις του σχετικ με τα κοινωνικ οφλη της θρησκευτικς πστης αντικατπτριζαν τις διχοτομες μεταξ της δημσιας και της ιδιωτικς του ζως: ο Στβεν Ινγκλ γραψε τι ταν σαν ο συγγραφας Τζορτζ ργουελ να «επαρει» την απιστα του εν ο ρικ Μπλερ το τομο διατρησε «μια βαθι ριζωμνη θρησκοληψα".
     Στον ργουελ ρεσε να προκαλε επιχειρματα αμφισβητντας το status quo, αλλ ταν επσης παραδοσιακς με αγπη για τις παλις αγγλικς αξες. Επκρινε και σατριζε, εκ των σω, τα διφορα κοινωνικ περιβλλοντα στα οποα βρθηκε—η ζω της επαρχιακς πλης στο A Clergyman's Daughter. μεσαα τξη στο Keep the Aspidistra Flying. προπαρασκευαστικ σχολεα στο "Such, such Were the Joys"? και μερικς σοσιαλιστικς ομδες στο The Road to Wigan Pier. Στις μρες του Adelphi, περιγραψε τον εαυτ του ως «Tory-αναρχικ». Σχετικ με την αποικιοκρατα στις Βιρμανικς Ημρες, απεικονζει τους γγλους αποκους ως ναν «βαρετ, αξιοπρεπ λα, που λατρεει και ενισχει τη βαρετ τους βαρβαρτητα πσω απ να τταρτο εκατομμυρου ξιφολγχες».
     Το 1928, ο ργουελ ξεκνησε την καριρα του ως επαγγελματας συγγραφας στο Παρσι σε να περιοδικ που ανκε στον Γλλο κομμουνιστ Henri Barbusse. Το πρτο του ρθρο, «La Censure en Angleterre» («Λογοκρισα στην Αγγλα»), ταν μια προσπθεια να εξηγσει την «εξαιρετικ και παρλογη» ηθικ λογοκρισα θεατρικν ργων και μυθιστορημτων που ασκονταν ττε στη Βρετανα. Η δικ του εξγηση ταν τι η νοδος της «πουριτανικς μεσαας τξης», που εχε αυστηρτερα θη απ την αριστοκρατα, σφιξε τους καννες της λογοκρισας τον 19ο αινα. Το πρτο ρθρο του ργουελ που δημοσιετηκε στην πατρδα του, «A Farthing Newspaper», ταν μια κριτικ της νας γαλλικς καθημερινς εφημερδας Ami de Peuple. Αυτ το χαρτ πουλθηκε πολ πιο φθην απ τα περισστερα λλα και προοριζταν να το διαβσουν οι απλο νθρωποι. Ο ργουελ επεσμανε τι ο ιδιοκττης του Φρανσου Κοτ εχε επσης τις δεξις εφημερδες Le Figaro και Le Gaulois, τις οποες υποτθεται τι ανταγωνιζταν η Ami de Peuple. Ο ργουελ πρτεινε τι οι φτηνς εφημερδες δεν ταν παρ να χημα διαφμισης και αντιαριστερς προπαγνδας και προβλεψε τι ο κσμος θα μποροσε σντομα να δει δωρεν εφημερδες που θα διωχναν νμιμες εφημερδες εκτς λειτουργας. Γρφοντας για το Le Progrès Civique, ο ργουελ περιγραψε τη βρετανικ αποικιακ κυβρνηση στη Βιρμανα και την Ινδα:

     "Η κυβρνηση λων των ινδικν επαρχιν υπ τον λεγχο της Βρετανικς Αυτοκρατορας εναι αναγκαστικ δεσποτικ, γιατ μνο η απειλ της βας μπορε να υποτξει ναν πληθυσμ πολλν εκατομμυρων υπηκων. Αλλ αυτς ο δεσποτισμς εναι λανθνοντας. Κρβεται πσω απ μια μσκα δημοκρατας. Λαμβνεται μριμνα για την αποφυγ τεχνικς και βιομηχανικς εκπαδευσης. Αυτς ο καννας, που τηρεται σε ολκληρη την Ινδα, χει ως στχο να εμποδσει την Ινδα να γνει μια βιομηχανικ χρα ικαν να ανταγωνιστε την Αγγλα... Ο εξωτερικς ανταγωνισμς εμποδζεται απ να ανυπρβλητο εμπδιο απαγορευτικν τελωνειακν δασμν. Και τσι οι γγλοι ιδιοκττες εργοστασων, χωρς να φοβονται τποτα, ελγχουν απλυτα τις αγορς και αποκομζουν υπρογκα κρδη".

     Ο Ισπανικς Εμφλιος παιξε τον πιο σημαντικ ρλο στον καθορισμ του σοσιαλισμο του ργουελ. γραψε στον Cyril Connolly απ τη Βαρκελνη στις 8 Ιουνου 1937: «χω δει υπροχα πργματα και επιτλους πιστεω πραγματικ στον Σοσιαλισμ, κτι που δεν κανα ποτ πριν». χοντας δει την επιτυχα των αναρχοσυνδικαλιστικν κοινοττων, για παρδειγμα στην Αναρχικ Καταλονα, και την επακλουθη βαιη καταστολ των αναρχοσυνδικαλιστν, των κομμουνιστικν κομμτων κατ του Στλιν και των επαναστατν απ τους υποστηριζμενους απ τη Σοβιετικ νωση κομμουνιστς, ο ργουελ επστρεψε απ την Καταλονα νθερμος αντι. -Σταλινικς και εντχθηκε στο Βρετανικ Ανεξρτητο Εργατικ Κμμα, εν η κρτα του εκδθηκε στις 13 Ιουνου 1938. Αν και δεν ταν ποτ τροτσκιστς, επηρεστηκε ντονα απ τις τροτσκιστικς και αναρχικς κριτικς του σοβιετικο καθεσττος και απ την μφαση των αναρχικν στην ατομικ ελευθερα. Στο Μρος 2 του The Road to Wigan Pier, που εκδθηκε απ την Left Book Club, ο Orwell δλωσε τι «πραγματικς σοσιαλιστς εναι αυτς που επιθυμε -χι απλς το θεωρε επιθυμητ, ​​αλλ επιθυμε ενεργ- να δει την ανατροπ της τυραννας».
     Ο ργουελ δλωσε στο «Why I Write» (1946): «Κθε σειρ σοβαρο ργου που χω γρψει απ το 1936 χει γραφτε, μεσα μμεσα, ενντια στον ολοκληρωτισμ και για τον δημοκρατικ σοσιαλισμ, πως τον αντιλαμβνομαι». Η αντληψη του ργουελ για τον σοσιαλισμ ταν μια σχεδιασμνη οικονομα παρλληλα με τη δημοκρατα, η οποα ταν η κοιν ννοια του σοσιαλισμο στις αρχς και τα μσα του 20ο αινα. Η μφαση του ργουελ στη «δημοκρατα» αναφερταν κυρως σε μια ισχυρ μφαση στις πολιτικς ελευθερες μσα σε μια σοσιαλιστικ οικονομα σε αντθεση με την πλειοψηφικ εξουσα, αν και δεν ταν απαρατητα αντθετος στην κυριαρχα της πλειοψηφας. Ο ργουελ ταν υπρμαχος μιας ομοσπονδιακς σοσιαλιστικς Ευρπης, μια θση που σκιαγραφθηκε στο δοκμι του «Toward European Unity» το 1947, το οποο πρωτοεμφανστηκε στο Partisan Review. Σμφωνα με τον βιογρφο John Newsinger:

   "Η λλη κρσιμη δισταση του σοσιαλισμο του ργουελ ταν η αναγνρισ του τι η Σοβιετικ νωση δεν ταν σοσιαλιστικ. Σε αντθεση με πολλος στην αριστερ, αντ να εγκαταλεψει τον σοσιαλισμ μλις ανακλυψε την πλρη φρκη της σταλινικς κυριαρχας στη Σοβιετικ νωση, ο ργουελ εγκατλειψε τη Σοβιετικ νωση και αντ' αυτο παρμεινε σοσιαλιστς — πργματι αφοσιθηκε περισστερο στον σοσιαλιστικ σκοπ απ ποτ".

Στο δοκμι του το 1938 «Γιατ μπκα στο Ανεξρτητο Εργατικ Κμμα», που δημοσιετηκε στο New Leader που συνδεται με το ILP, ο ργουελ γραψε:

   "Εδ και μερικ χρνια κατφερα να κνω την τξη των καπιταλιστν να με πληρνει αρκετς λρες την εβδομδα για τη συγγραφ βιβλων κατ του καπιταλισμο. Αλλ δεν αυταπατ τον εαυτ μου τι αυτ η κατσταση πραγμτων θα διαρκσει για πντα… το μνο καθεστς που μακροπρθεσμα, θα τολμσω να επιτρψω την ελευθερα του λγου εναι να σοσιαλιστικ καθεστς. Εν ο φασισμς θριαμβεσει, χω τελεισει ως συγγραφας - δηλαδ, χω τελεισει με τη μοναδικ μου αποτελεσματικ ιδιτητα. Αυτ απ μνο του θα ταν επαρκς λγος για να γνω μλος σοσιαλιστ κμμα".


     Προς το τλος του δοκιμου, γραψε: «Δεν εννο τι χασα κθε πστη στο Εργατικ Κμμα. Η πιο ειλικρινς ελπδα μου εναι τι το Εργατικ Κμμα θα κερδσει μια καθαρ πλειοψηφα στις επμενες γενικς εκλογς. Ο ργουελ ταν αντθετος στον επανεξοπλισμ κατ της Ναζιστικς Γερμανας και την εποχ της Συμφωνας του Μονχου υπγραψε να μανιφστο με ττλο "If War Comes We Shall Resist" -αλλ λλαξε την ποψ του μετ το Σμφωνο Μολτοφ-Ρμπεντροπ και το ξσπασμα του πολμου. φυγε απ το ILP λγω της αντθεσς του στον πλεμο και υιοθτησε μια πολιτικ θση «επαναστατικο πατριωτισμο». Στις 21 Μαρτου 1940 γραψε μια κριτικ για το Mein Kampf του Αδλφου Χτλερ για το The New English Weekly, στην οποα ανλυσε την ψυχολογα του δικττορα. Σμφωνα με τον ργουελ "αυτ που εντυπωσιζει εναι η ακαμψα του μυαλο του, ο τρπος με τον οποο η κοσμοθεωρα του δεν αναπτσσεται. Εναι το σταθερ ραμα ενς μονομανος και δεν εναι πιθαν να επηρεαστε πολ απ τους προσωρινος ελιγμος της εξουσας πολιτικ". Ρωτντας «πς μπρεσε να παρουσισει το τερατδες ραμ του;», ο ργουελ προσπθησε να καταλβει γιατ ο Χτλερ λατρευταν απ τον γερμανικ λα: «Η κατσταση στη Γερμανα, με τα επτ εκατομμρια ανργους, ταν προφανς ευνοκ για τους δημαγωγος.
     Αλλ ο Χτλερ δεν θα μποροσε να τα καταφρει ενντια στους πολλος αντιπλους του, αν δεν υπρχε η λξη της δικς του προσωπικτητας, την οποα μπορε κανες να νισει ακμη και στην αδξια γραφ του Mein Kampf, και η οποα εναι αναμφβολα συντριπτικ ταν ακοει κανες τις ομιλες του… Το γεγονς εναι τι υπρχει κτι βαθι ελκυστικ γι 'αυτν. Η αρχικ, προσωπικ αιτα του παρπονου του ενντια στο σμπαν μπορε κανες μνο να μαντψει· αλλ σε κθε περπτωση το παρπονο εναι εδ. Εναι ο μρτυρας, το θμα, ο Προμηθας αλυσοδεμνος στον βρχο , ο αυτοθυσιαστικς ρωας που παλεει μνος του ενντια σε αδνατες πιθαντητες. Αν σκτωνε να ποντκι θα ξερε πς να το κνει να φανεται σαν δρκος." Τον Δεκμβριο του 1940 γραψε στην Tribune (εβδομαδιαα της Εργατικς Αριστερς): «Βρισκμαστε σε μια περεργη περοδο της ιστορας στην οποα νας επανασττης πρπει να εναι πατριτης και νας πατριτης πρπει να εναι επανασττης». Κατ τη διρκεια του πολμου, ο ργουελ σκησε ντονη κριτικ στη δημοφιλ ιδα τι μια αγγλοσοβιετικ συμμαχα θα ταν η βση ενς μεταπολεμικο κσμου ειρνης και ευημερας. Το 1942, σχολιζοντας τις φιλοσοβιετικς απψεις του εκδτη των London Times E. H. Carr, ο Orwell δλωσε τι «λοι οι κατευναστς, π.χ. ο καθηγητς E.H. Carr, λλαξαν την πστη τους απ τον Χτλερ στον Στλιν».

     Σχετικ με τον αναρχισμ, ο ργουελ γραψε στο The Road to Wigan Pier: «Δολεψα μια αναρχικ θεωρα τι λες οι κυβερνσεις εναι κακς, τι η τιμωρα κνει πντα περισστερο κακ απ το γκλημα και τι οι νθρωποι μπορον να εμπιστευτον τι συμπεριφρονται αξιοπρεπς μνο αν τους αφσεις. μνος." Συνχισε και υποστριξε τι "εναι πντα απαρατητο να προστατεονται οι ειρηνικο νθρωποι απ τη βα. Σε κθε κατσταση της κοινωνας που το γκλημα μπορε να εναι επικερδς, πρπει να χεις ναν σκληρ ποινικ νμο και να τον διαχειρζεσαι ανελητα".
Στην απντησ του (ημερομηνα 15 Νοεμβρου 1943) σε πρσκληση της Δοκισσας του Atholl να μιλσει για τον Βρετανικ Σνδεσμο για την Ευρωπακ Ελευθερα, δλωσε τι δεν συμφωνοσε με τους στχους τους. Παραδχτηκε τι αυτ που επαν ταν «πιο αληθιν απ την ψετικη προπαγνδα που βρθηκε στον περισστερο Τπο», αλλ πρσθεσε τι δεν μποροσε «να συνδεθε με να ουσιαστικ συντηρητικ σμα» που ισχυριζταν τι «υπερασπζεται τη δημοκρατα στην Ευρπη» αλλ δεν εχε «τποτα να πω για τον βρετανικ ιμπεριαλισμ». Η τελευταα του παργραφο λεγε: «Ανκω στην Αριστερ και πρπει να εργαστ μσα της, σο μισ τον ρωσικ ολοκληρωτισμ και τη δηλητηριδη επιρρο του σε αυτ τη χρα.
     Ο ργουελ εντχθηκε στο προσωπικ του περιοδικο Tribune ως λογοτεχνικς συντκτης, και απ ττε μχρι το θνατ του, ταν νας αριστερς (αν και δσκολα ορθδοξος) δημοκρατικς σοσιαλιστς που υποστριξε το Εργατικ Κμμα. Την 1η Σεπτεμβρου 1944, σχετικ με την εξγερση της Βαρσοβας, ο ργουελ εξφρασε στο Tribune την εχθρτητ του ενντια στην επιρρο της συμμαχας με την ΕΣΣΔ στους συμμχους: «Να θυμστε τι η ανεντιμτητα και η δειλα πρπει πντα να πληρνονται. Μην φανταστετε τι για χρνια. τλος, μπορες να γνεις προπαγανδιστς που γλεφει τις μπτες του σοβιετικο καθεσττος, οποιουδποτε λλου καθεσττος, και μετ ξαφνικ να επιστρψεις στην ειλικρνεια και τη λογικ. Μια φορ πρνη, πντα πρνη». Σμφωνα με τον Newsinger, αν και ο ργουελ «ταν πντα επικριτικς για τη μετριοπθεια της κυβρνησης των Εργατικν 1945–51, η υποστριξ του σε αυτν ρχισε να τον τραβει προς τα δεξι πολιτικ. Αυτ δεν τον οδγησε να ασπαστε τον συντηρητισμ, τον ιμπεριαλισμ την αντδραση, αλλ να υπερασπιστε, αν και κριτικ, ο ρεφορμισμς των Εργατικν». Μεταξ 1945 και 1947, με τον A. J. Ayer και τον Bertrand Russell, συνβαλε μια σειρ ρθρων και δοκιμων στο Polemic, να βραχβιο βρετανικ "Magazine of Philosophy, Psychology, and Aesthetics" που εκδθηκε απ τον πρην κομμουνιστ Humphrey Slater.
     Γρφοντας στις αρχς του 1945 να μεγλο δοκμιο με ττλο «Αντισημιτισμς στη Βρετανα», για το Contemporary Jewish Record, ο ργουελ δλωσε τι ο αντισημιτισμς αυξανταν στη Βρετανα και τι ταν «παρλογος και δεν θα υποκψει σε επιχειρματα». Υποστριξε τι θα ταν χρσιμο να ανακαλψουμε γιατ οι αντισημτες θα μποροσαν να «καταπιον ττοιους παραλογισμος για να συγκεκριμνο θμα, εν παραμνουν υγιες για λλα». γραψε: «Για αρκετ ξι χρνια οι γγλοι θαυμαστς του Χτλερ επινοοσαν να μην μθουν την παρξη του Νταχου και του Μποχενβαλντ... Πολλο γγλοι δεν χουν ακοσει σχεδν τποτα για την εξντωση των Γερμανν και Πολωνν Εβραων κατ τη διρκεια του παρντος πολμου. Ο αντισημιτισμς χει κνει αυτ το τερστιο γκλημα να αναπηδσει απ τη συνεδησ τους». Το 1984, γραμμνο λγο μετ τον πλεμο, ο ργουελ απεικνισε το Κμμα ως στρατεοντας αντισημιτικ πθη ενντια στον εχθρ τους, τον Γκλντσταν.
Ο ργουελ υπερασπστηκε δημοσως τον Π. Γ. Γοντχαουζ εναντον των κατηγοριν τι ταν συμπαθοντες των Ναζ – με αφορμ τη συμφωνα του να κνει κποιες εκπομπς μσω του γερμανικο ραδιοφνου το 1941 – μια υπερσπιση που βασζεται στην λλειψη ενδιαφροντος και γνοια του Γοντχαουζ για την πολιτικ.
     Το Special Branch, το τμμα πληροφοριν της Μητροπολιτικς Αστυνομας, διατηροσε φκελο για τον ργουελ για περισστερα απ 20 χρνια της ζως του. Ο φκελος, που δημοσιετηκε απ τα Εθνικ Αρχεα, αναφρει τι, σμφωνα με ναν ερευνητ, ο ργουελ εχε «προχωρημνες κομμουνιστικς απψεις και αρκετο απ τους Ινδος φλους του λνε τι τον χουν δει συχν σε κομμουνιστικς συναντσεις». Η MI5, το τμμα πληροφοριν του Υπουργεου Εσωτερικν, σημεωσε: «Εναι προφανς απ τα πρσφατα γραπτ του —«Το λιοντρι και ο μονκερος» — και απ τη συμβολ του στο συμπσιο του Gollancz Η Προδοσα της Αριστερς τι δεν κνει οτε με το Κομμουνιστικ Κμμα οτε αυτο μαζ του.
     Η σεξουαλικ πολιτικ διαδραματζει σημαντικ ρλο το 1984. Στο μυθιστρημα, οι στενς σχσεις των ανθρπων διπονται αυστηρ απ την Junior Anti-Sex League του κμματος, εναντινοντας τις σεξουαλικς σχσεις και αντ' αυτο ενθαρρνοντας την τεχνητ γονιμοποηση. Προσωπικ, ο ργουελ αντιπαθοσε αυτ που πστευε ως λανθασμνες επαναστατικς χειραφετητικς απψεις της μεσαας τξης, εκφρζοντας περιφρνηση για «κθε πτη χυμο φροτων, γυμνιστ, που φορει σανδλια, σεξομανιακος». Ο ργουελ ταν επσης ανοιχτ κατ της ομοφυλοφιλας, σε μια εποχ που ττοιες προκαταλψεις ταν συνηθισμνες. Μιλντας στο συνδριο της εκατονταετηρδας του Τζορτζ ργουελ το 2003, η Δφνη Πατι επε: "Φυσικ ταν ομοφοβικς. Αυτ δεν χει να κνει με τις σχσεις του με τους ομοφυλφιλους φλους του. Σγουρα, εχε μια αρνητικ στση και να συγκεκριμνο εδος γχους, μια στση απαξωσης προς την ομοφυλοφιλα. Αυτ εναι σγουρα η περπτωση. Νομζω τι η γραφ του αντικατοπτρζει αυτ πλρως."
     Το 1991, ο Michael Shelden, Αμερικανς καθηγητς λογοτεχνας, δημοσευσε μια βιογραφα. Ανησυχντας περισστερο για τη λογοτεχνικ φση του ργου του ργουελ, αναζτησε εξηγσεις για τον χαρακτρα του ργουελ και αντιμετπισε τα ργα του σε πρτο πρσωπο ως αυτοβιογραφικ. Ο Shelden παρουσασε νες πληροφορες που προσπθησαν να βασιστον στο ργο του Crick. Ο Σλντεν υπθεσε τι ο ργουελ εχε μια εμμονικ πστη στην αποτυχα και την ανεπρκει του.
     Η δημοσευση του Πτερ Ντιβισον των Ολοκληρωμνων ργων του Τζορτζ ργουελ, που ολοκληρθηκε το 2000, κανε το μεγαλτερο μρος του Αρχεου ργουελ προσβσιμο στο κοιν. Ο Jeffrey Meyers, νας παραγωγικς Αμερικανς βιογρφος, ταν ο πρτος που το εκμεταλλετηκε αυτ και δημοσευσε να βιβλο το 2001[288] που ερενησε την πιο σκοτειν πλευρ του ργουελ και αμφισβτησε την αγα εικνα του. Το Why Orwell Matters (που κυκλοφρησε στο Ηνωμνο Βασλειο ως Orwell's Victory) εκδθηκε απ τον Christopher Hitchens το 2002.
Το 2003, η εκατονταετηρδα απ τη γννηση του ργουελ οδγησε σε βιογραφες απ τον Γκρντον Μπουκερ και τον Ντ. Τζ. Τιλορ, ακαδημακος και συγγραφες στο Ηνωμνο Βασλειο. Ο Taylor σημεινει τη διαχεριση σκηνς που περιβλλει μεγλο μρος της συμπεριφορς του Orwell και ο Bowker τονζει την ουσιαστικ ασθηση ευπρπειας που θεωρε τι ταν το κριο κνητρο του Orwell.

EΡΓΑ:

Μυθιστορματα:

1934: Burmese Days ("Οι μρες της Μπορμα")

1935: A Clergyman's Daughter ("Η κρη του παπ")
1936: Keep the Aspidistra Flying "Κρατστε σφιχτ τον μικροαστισμ σας"
1939: Coming Up for Air
1945: Animal Farm ("Η Φρμα των Ζων")
1949:Nineteen Eighty Four, ("1984")

λλα ργα:

Down and out in Paris and London, 1933 "Οι αλτες του Παρισιο και του Λονδνου"
The Road to Wigan Pier (Ο δρμος για το Γουγκαν Πιαρ, 1937) "Στις φμπρικες του Γουγκαν Πιαρ"
Homage to Catalonia (Φρος τιμς στη Καταλωνα, 1938)
A Nice Cup of Tea (1946)
Shooting an Elephant (1936)
A Hanging (νας απαγχονισμς, 1931)
The Lion and The Unicorn: Socialism and the English Genius (1941)
Looking Back on the Spanish War (Ξανακοιτζοντας τον Ισπανικ πλεμο, 1943)
Notes on Nationalism (Σημεισεις για τον Εθνικισμ, 1945)
Decline of the English Murder (Η παρακμ του αγγλικο εγκλματος, 1946)
Reflections on Gandhi (Στοχασμο για τον Γκντι, 1949)
The Prevention of Literature (1946)

Ποιματα:

Awake! Young Men of England
Kitchener
The Lesser Evil
A Little Poem
Our Minds are Married, But we are Too Young
The Pagan
Poem From Burma

ΡΗΤΑ:

 * Αλλ αν η σκψη διαφθερει τη γλσσα, μπορε κι η γλσσα να διαφθερει τη σκψη.
 * Ο εθνικισμς εναι πενα για δναμη που μετριζεται απ την αυτο-εξαπτηση.
 * Σε μια εποχ καθολικς εξαπτησης, το να λες την αλθεια εναι μια επαναστατικ πρξη.
 * Ο νθρωπος εναι το μνο πλσμα που καταναλνει δχως να παργει. Δε δνει γλα, δε γεννει αυγ, εναι υπερβολικ αδναμος για να τραβ το αλτρι, δεν μπορε να τρξει αρκετ γργορα για να πισει λαγος. Ωστσο, εναι ο αφντης λων των ζων. Τα βζει για δουλεα, τους δνει πσω το ελχιστο ανττιμο στε να μη λιμοκτονσουν και κρατ τα υπλοιπα για τον εαυτ του.
 * Ελευθερα εναι το δικαωμα να λες στους ανθρπους αυτ που δεν θλουν ν’ ακοσουν.
 * Οι λαο που εκλγουν διεφθαρμνους πολιτικος, κλφτες, απατενες και προδτες δεν εναι θματα αλλ συννοχοι.
 * Αριστερς: νας λτρης της εξουσας, χωρς εξουσα.
 * πως και με τον Χριστιανισμ, οι χειρτεροι διαφημιστς του σοσιαλισμο εναι οι πιστο του.
 * Ο πλεμος εναντον μια ξνης χρας συμβανει μνο ταν οι τξεις με το χρμα εκτιμον τι θα βγλουν κρδος απ’ αυτν.Ο πλεμος εναντον μια ξνης χρας συμβανει μνο ταν οι τξεις με το χρμα εκτιμον τι θα βγλουν κρδος απ’ αυτν.
 * Ο Μεγλος Αδελφς σε παρακολουθε. νας ανθρωπιστς εναι πντα νας υποκριτς. Η εξουσα δεν εναι μσο, εναι σκοπς.
 * Ο σκοπς ενς αστεου δεν εναι να μεισει κποιον, αλλ να του θυμσει τι εναι μειωμνος.
 * Εθνικισμς εναι δψα για εξουσα ενισχυμνη απ αυταπτες. Η κοιλι προηγεται της ψυχς.
 * Τα ακραα αισθματα πντα κερδζουν τελικ. Οι ηγτες που προσφρουν δκρυα, λπη, αμα και ιδρτα πντα παρνουν περισστερα απ τους οπαδος τους σε σχση με αυτος που προσφρουν ασφλεια και καλοπραση. Στα δσκολα οι νθρωποι εναι ηρωικο.
 * Ο σοβαρς αθλητισμς δεν χει να κνει τποτε με το «ευ αγωνζεσθαι». Εναι γεμτος μσος, ζλια, καυχησιολογα, γνοια λων των καννων και σαδιστικ ευχαρστηση στην παρακολοθηση βας. Με λλα λγια, εναι πλεμος χωρς πυροβολισμος.
 * Δεν επιβλλεις δικτατορα για να περιφρουρσεις την επανσταση. Κνεις επανσταση για να επιβλλεις δικτατορα.
 * λη η πολεμικ προπαγνδα, οι κραυγς και τα ψματα και το μσος, ρχονται, λα ανεξαιρτως, απ ανθρπους που δεν πολεμον.
 * Κθε γενι φαντζεται τι εναι πιο ξυπνη απ τη γενι που πρασε και πιο σοφ απ τη γενι που ακολουθε.
 * Οι νθρωποι μπορε να εναι ευτυχισμνοι μνο ταν δεν θεωρον τι σκοπς της ζως εναι η ευτυχα. Μερικς ιδες εναι τσο ηλθιες που μνο οι διανοομενοι τις πιστεουν.
 * Σμερα κανα εξαντλητικ δουλει. Το πρω βγαλα να κμμα απ το κεμεν μου και το βρδυ το ξανβαλα.
 *Κθε πλεμος, ταν πλησιζει, παρουσιζεται σαν μια αναπφευκτη πρξη αυτομυνας απναντι σε ναν μανιακ δολοφνο.
 * ταν νας πικρχολος θεος. Το εδος του θεου που δεν εναι τσο τι δεν πιστεει στον Θε, σο τι τον αντιπαθε.
 * Ανακεφαλαινοντας, μια ιεραρχικ κοινωνα δεν εναι δυνατ παρ μνο αν βασζεται στη φτχεια και στην γνοια.
 * Για να επιβισεις, συχν εναι απαρατητο να δσεις μχη, και για να δσεις μχη, πρπει να λερωθες.
 * Τα καλλτερα βιβλα εναι εκενα που μας λνε αυτ που δη ξρουμε. Η ευτυχα μπορε να υπρξει μνο μσα στην αποδοχ.
 * νας λγος για την ασχμια των μεγλων στα μτια ενς παιδιο εναι τι το παιδ κοιτζει προς τα πνω, και λγα πρσωπα εναι στα καλλτερ τους ταν τα βλπουμε απ κτω.
 * Η πραγματικτητα υπρχει μσα στο ανθρπινο μυαλ και πουθεν αλλο. λη η προπαγνδα εναι ψματα, ακμα κι ταν λει την αλθεια.
 * Ο πιο σγουρος τρπος να τελεισεις ναν πλεμο εναι να ηττηθες. ποιος νικει προς στιγμν, πντα φανεται ανκητος.
 * ταν μια λαμπρ κρα μρα του Απρλη και τα ρολγια σμαναν δεκατρες.
 * Σε λο τον κσμο, γενικ, η τση εδ και πολλς δεκαετες δεν εναι προς την αναρχα, αλλ προς μια επαναφορ της δουλεας.
 * Μια απ τις πιο ντονες εμπειρες του πολμου εναι τι ποτ δεν μπορες να ξεφγεις απ την αηδιαστικ μυρωδι ανθρπινης προλευσης.
 *Αν πσα στιγμ υπρχει μια «ορθοδοξα», δηλαδ να σνολο ιδεν που υποτθεται πως λοι οι σωστ σκεπτμενοι νθρωποι δχονται χωρς συζτηση.
 * Ο
Ντκενς εναι νας απ εκενους τους συγγραφες που αξζει να τους κλψει κανες.
 * Εχε πια φτσει σ’ εκενη την ηλικα που το μλλον σταματ να εναι μια θολ ροζ εικνα και γνεται πραγματικ και απειλητικ.
 * Μια αυτοβιογραφα μπορομε να την πιστψουμε μνο ταν αποκαλπτει κτι αρνητικ. Εκενος που περιγρφει τα κατορθματ του, μλλον ψεδεται, γιατ οποιαδποτε ζω, αν τη δομε απ μσα μας, φανεται σαν μια σειρ απ ττες.
 * Λγο πριν απ τον Β Παγκσμιο Πλεμο λη η Ευρπη βρισκταν κτω απ τον αστερισμ του ολοκληρωτισμο, και η μνη χρα που αντιστθηκε ταν η Μεγλη Βρεττανα.
 * Ο αληθινς διαχωρισμς των πολιτικοποιημνων δεν εναι ανμεσα σε συντηρητικος και ριζοσπστες, αλλ ανμεσα σε αυταρχικος και σε φιλελεθερους.

  * λοι οι νθρωποι εναι εχθρο. λα τα ζα σντροφοι.
  * Ο πλεμος εναι πλεμος. Ο μνος καλς νθρωπος εναι ο νεκρς νθρωπος.
  * Δεν θα τανε σωστ και δκαιο να υπρχει νας καλλτερος κσμος κπου αλλο;
  * Η κατσταση δεν ταν, οτε θα γινταν ποτ καλλτερη χειρτερη -η πενα, οι ταλαιπωρες κι η απογοτευση ταν αμετβλητος νμος της ζως.
  * λα τα ζα εναι σα, αλλ μερικ ζα εναι πιο σα απ τα λλα.
  * Αν εσες χετε για δολους τα καττερα ζα, εμες χουμε τις καττερες τξεις μας!
  * Η ονομασα "Φρμα των Ζων" εχε καταργηθε. Πλον η φρμα θα ταν γνωστ ως "Φρμα του Αφντη", που ταν η σωστ και γνσια ονομασα της.
  * Τα ζα απ' ξω κοταζαν απ γουρονι σε νθρωπο κι απ νθρωπο σε γουρονι και ξαν απ γουρονι σε νθρωπο. Αλλ τανε πια αδνατο ν' αποφανθε κανες ποιος ταν ποιος.
  * ποιος ελγχει το παρελθν, ελγχει το μλλον. ποιος ελγχει το παρν, ελγχει το παρελθν.
  * Ο Ο'Μπριαν σκωσε το αριστερ του χρι, με τη πλτη του γυρισμνη στον Γουνστον, με τα τσσερα δκτυλα εκτεταμνα και τον αντχειρα κρυμμνο.
-Πσα δκτυλα εναι αυτ, Γουνστον;
-Τσσερα.
-Κι αν το Κμμα πει τι δεν εναι τσσερα, αλλ πντε, ττε πσα εναι;
-Τσσερα.
Η λξη τλειωσε με μια κραυγ πνου.
  * Αν θες μια εικνα του μλλοντος, φαντσου μια μπτα να συντρβει να ανθρπινο πρσωπο-για πντα...
  * Ο σκοπς της Νας Ομιλας εναι να στενψει τα ρια της σκψης. Στο τλος θα κνουμε κυριολεκτικ αδνατο το γκλημα της σκψης, γιατ δεν θα υπρχουν λξεις για να το εκφρσει κανες…
  * -Υπρχει ο μεγλος αδερφς;
 -Φυσικ κι υπρχει. Το κμμα υπρχει. Εναι η ενσρκωση του κμματος.
 -Ναι, αλλ εννο, υπρχει πως υπρχω εγ;
 -Εσ δεν υπρχεις. (!!!)
___________________

     Για να καταπιαστε κποιος με τα ργα του ργουελ, πρπει πρτα να καταπιαστε με τον νθρωπο-ργουελ, πειτα με τον συγγραφα-ργουελ, αλλ και με τον ποιητ-ργουελ, τσι τελικ θα μπορσει να πισει καλλτερα τα νματα της διγησς του, με μικρτερην απσταση, απ το καθνα ξεχωριστ. Υπρξε πντα πολιτικοποιημνος, αρχικ στον κομμουνισμ κι αργτερα εναντιθηκε και μλιστα με σφοδρ τρπο, αλλ παρμεινε σε μια κατσταση ιδεατ αριστερν τσεων. Επσης παρμεινε πολ ιδεαλιστς, ρομαντικ ιδεαλιστς στο βθος και πολ ευασθητος, πως φανερνουνε πτυχς των ργων του. Εχε πλσει με τη φαντασα του να κσμο, χι τλειο, δεν πετοσε δα και στα σννεφα, αλλ ναν στω καλλτερο, μακρυ απ ολοκληρωτικ καθεσττα και πιο κοντ στον νθρωπο, -βσει της τελευταας του συνντευξης στο σανατριο που νοσηλευτανε, λγο πριν πεθνει.
     Το 1984, εναι να ργο επικν διαστσεων, πως και να το προσεγγσει κανες. Εναι να βαθτατα ερωτικ βιβλο, γιατ περιγρφει στα πλαν του, ναν ρωτα καταδικασμνο σε θνατο εν τη γενσει του. Εναι να ντονα πολιτικοποιημνο βιβλο, γιατ περιγρφει επακριβς στο κριο μρος του, να ολοκληρωτικ καθεστς, -κποιοι το παρομοασαν με το ττε σοβιετικ κι χι δικα εκτιμ καθς εχε στοιχεα σχεδν ακριβ κι εκ των σω που συνδουν με αυτ, αλλ δεν εναι μνον αυτ. Κθε μα κθε ολοκληρωτικ καθεστς, χρησιμοποιε σχεδν παρμοιες τεχνικς ελγχου, ρα πινει λο το σνολο, ακμα και τις μεθδους τις σημερινς, που εναι πιο πια ανιχνεσιμες με γυμν μτι και σκοπ χουν να ελγξουνε τις μζες των πληθυσμν. Εναι να προφητικ βιβλο, γιατ πρα πολλ απ’ αυτ που περιγρφει, χουνε τελικ συμβε κι λλα που ακμα δεν χουν, σως ρχονται, μλλον ρχονται στη πορεα. Τλος, εναι να βιβλο, που εξ αναπδων, περιγρφει ναν ουτοπικ κσμο που θα μποροσε να υπρξει αν κι εφσον…
     Ο ργουελ ξερε πως το τλος του τανε κοντ, λγω της νσου που τον ταλαιπωροσε κι εχε ταλαιπωρσει στο παρελθν με το διο αποτλεσμα κι λλους συναδλφους του. λοι σως μπορον να καταλβουν το πσο μπορε να επιδρσει αυτ στην αλλαγ τρπου αντιμετπισης κι αντδρασης ενς πσχοντος ατμου, προ θαντου. Κι αν χι, εναι απαρατητο να γνει καλ αντιληπτ, γιατ ισχει και μλιστα σθεναρ. Αντιμετωπζοντας λοιπν το φσμα του τλους του, γραψε το βιβλο αυτ και καθς παρπεμπε σε μελλοντικ χρονολογα, δεν του δωσε διαστσεις ΕΦ, αλλ το θεσε να συμβανει σχετικ κοντ στο χρνο. Ο νας λγος υποσυνεδητα, τανε πως δεν τον νοιαζε και τσο να δει την προφητεα να πετυχανει χι, ωστσο κι αυτ το 'βλεπε να 'ρχεται, αλλ και δεν θελε να ζει ταν ντως συμβε κτι ττοιο κι ξερε πως δεν θα τα κατφερνε ως ττε. Ο κυριτερος λγος μως εναι πως το 'βλεπε να 'ρχεται σγουρα και μλιστα σε σχετικ σντομο διστημα, πργμα που δυστυχς επαληθετηκε, μερικς νωριτρα, μερικς αργτερα και μλλον μερικς πιο μελλοντικ…



     Λγεται πως φωτογραφζει το καθεστς της Σοβιετικς νωσης του ττε και στη περιγραφ συμβολικ, χουνε δκιο εν μρει. Αλλ αν ταν μνο να περιγρψει να καθεστς μιας χρας, θα το 'στηνε σε μια χρα φανταστικ, που θα διαδραματζονταν λα τοτα και παραδπλα θα υπρχαν λλες χρες με τα δικ τους. Αντθετα, στησε τη πλοκ σε μια χρα, που ωστσο τανε μια παγκσμια χρα, χωρς σαφες ενδεξεις πως υπρχε λλη, με λλο καθεστς κ.λπ. Δεν εχε λγο να περιγρψει μια χρα, αντθετα θελε να περιγρψει τη κατντια ενς κσμου ολκερου. Δεν ονομτισε και δεν του 'φταιξε το κομμουνιστικ κμμα, το φασιστικ, οι φιλελεθεροι, οι δημοκρτες ,τι τλος πντων. Του 'φταιγε πντα το υπερκομματικ εκενο πργμα που διπει κθε πολτευμα κι αναγκζει προτρπει τους ανθρπους να δρονε κατ' αυτ τον τρπο κι αυτ δεν εναι λλο απ το Χρμα και το Συμφρον. Ειδλλως δεν χει καν νημα. Γι' αυτ και το πρβλημα εναι παγκσμιο κτω απ' οποιοδποτε καθεστς, που ωστσο επιχειρε τον λεγχο των μαζν. Εκε πνε λοιπν λα τα σημειομενα πυρ, λλωστε κι να περστροφο, θανατηφρο πλο εναι, αλλ χωρς νθρωπο να το χειριστε εναι το πιο κακο πργμα.
     Σ’ να δυστοπικ περιβλλον νας υπλληλος χει να κακ -βσει καθεσττος- ελττωμα: σκφτεται και σκφτεται πολ, εν του 'χει παραγγελθε το: Η Σκψη Εναι Σκλαβι, Μη Ρωτς, Ηρμησε, Η γνοια εναι Ελευθερα. Επσης σημεινεται, πως σκφτεται πολ γιατ παρανομε και μλιστα πολ, καθς διαβζει βιβλα, πργμα που επσης χει απαγορευτε με φυλκιση και βασανισμ. Τλος χει την ατυχα να ερωτευτε, λλο ν απαγορευμνο πργμα στη Χρα του 1984 με τις διες συνπειες και το κνει μυστικ κι αυτ. Τελικ συλλαμβνεται, προδδει -τη κοπλλα, αλλ πρωτστως λη του τη κοσμοθεωρα και τις πριν δρσεις του- κι χοντας βασανιστε κι υποστε πλση εγκεφλου, τσο καλ και γενικ, φτνει να δηλσει πως αγαπ τον Μεγλο Αδελφ -ο ρχων του καθεσττος που κανες δεν χει ποτ δει με τα μτια του. Φτνει να μισε τη κοπλλα, το διβασμα και τη σκψη, πργματα που προκλθηκαν απ το διβασμα.
     Σαφς ο συμβολισμς. Η Ιστορα ξαναγρφεται κθε φορ, καταπς βολεει την εκστοτε περσταση κι ανακοιννεται, δεν καταγρφεται, για να μπορσει να διορθωθε μετ και να περαστε ως να. Η δουλει του εναι να διορθνει τα προς διρθωση κομμτια, στε να αναγγλλονται πειτα απ τη Τηλεοθνη, που υπρχει σε κθε σπιτικ κι εναι υποχρεωτικ να 'ναι πντα ανοιχτ και να τη βλπει λος ο κσμος, με ποιν αν τη κλεσει κποιος δεν τη κοιτ. Πρκειται λοιπν για ντως επικ βιβλο και να ληφθε υπ' ψη σθεναρ, πως ο ργουελ τανε και ποιητς, -σως πνω απ' λα και πρτα απ' λα.
     Αν αναζητσει κανες συσχετισμος με λλα καλλιτεχνικ ργα, ο Κφκα ρχεται πρτος στο νου, με τη Δκη του, που επσης ντας ετοιμοθνατος, γραψε για τον καταδικασμνο Κ. υπλληλο τραπζης, με πολπλοκες διαδικασες. λλο μυθιστρημα εναι και του Κουρτ Βννεγκατ, το Σφαγεο Νο 5, που στο δυστοπικ του περιβλλον απαγορεονται επσης τα βιβλα, μλιστα χει γνει μαζικ καση τους κι ποιο τομο δισωσε κποιο και το διαβζει κρυφ το διακινε, κινδυνεει να συλληφθε με την εσχτη των ποινν στην κρη. Το βιβλο αυτ χει γυριστε και σε ταινα επσης, με καλη ποιτητα αν κι εναι παλιτερο, -κοντ στο 1950. Επσης η κινηματογραφικ ταινα V For Vendetta, χει μεγλη συνφεια με το ργο αυτ. Κι εκε να εγκατεστημνο ολοκληρωτικ καθεστς ελγχει πλρως τους πολτες του κι ρχεται ο Βι, να προσπαθσει να θσει τρμα σε αυτ. Αλλ εκενο που εναι κολασμνα καλ εναι το επσης επικ Μπραζλ, του σκηνοθτη-πρην μλους των Μντυ Πιθονς, Τρρυ Γκλλιαμ. Αυτ η ταινα αντλε μπνευση ξεκθαρα απ το 1984 -χει παρμοιο δυστοπικ περιβλλον, χει ναν ρωτα καταδικασμνο, πως κι ο διος ο ρως της.
     Αξζει να σημειωθε πως εχε πολεμσει κατ του Φρνκο στον Ισπανικ Εμφλιο κι γραψε το βιβλο, Φρος Τιμς Στην Καταλωνα. Εχε πλσει με τη φαντασα του να κσμο, χι τλειο, δεν πετοσε δα και στα σννεφα, αλλ ναν στω καλλτερο, μακρυ απ ολοκληρωτικ καθεσττα και πιο κοντ στον νθρωπο. Η Φρμα Των Ζων, τανε το προτελευταο βιβλο του που το εξδωσε το 1945, 5 χρνια πριν πεθνει, το 'γραψε μεταξ Νομβρη 1943 και Φλεβρη 1944 και δυσκολεθηκε πολ να βρει εκδτη που θα δεχταν να το αναλβει. Εδ εναι σαφστατα, με αφορμ, τη σοβιετικ επανσταση το 1917 και κυρως βλλει με σατιρικ τρπο κατ του ττε πανσχυρου πλον νδρα κι επικεφαλς, -αφο εχε σκοτσει λους τους κυριτερους αντιπλους του και συνχιζε να σκοτνει να εξορζει ποιον σκωνε κεφλι με εναντισεις αντιρρσεις στη πορεα της διακυβρνησς του-, του Ιωσηφ Βησσαρινοβιτς Τσουχασβλι επ το γνωσττερον, Στλιν –που θα πει Ατσλι. Πργματι με το Λοντα Τρτσκυ νεκρ και μετ το θνατο του Βλαδιμρ λιτς Λνιν, εκενος επικρτησε στην εξουσα με τα γνωστ αποτελσματα.
    Το συγκλονιστικ σε τοτο το ργο εναι πως σατιρζει, με μιαν εσνς χιομορ, που ωστσο, χι μνο δεν χαμογελ κανες, αλλ συγκλονζεται απ την ωμ και τχα πια σκληρδα του. Επσης το κομβικ σημεο που πραγματικ πντα εξπληττε σε ττοιες περιστσεις, εναι πως ο εκστοτε κυβερνν, λες και πραγματικ θεωρε πως χει πια τσο πολ σημασα, να διατηρε την επφαση τη λεας κι αγνς ετικττας τιμιτητας και νομιμτητας, ιδιτητες που περιλοζει τις ενργεις του, λες και παζει ρλο σημαντικ. Σα να ‘λεγε κανες πως αν περιλοσει τα κπρανα με ρωμα, δεν θα εναι πια κπρανα, αλλ… αρωματικ χρου. Να κρατηθονε τα ποια προσχματα με κθε κστος, ακμα και με ττοιο τρπο που εναι χειρτερου αποτελσματος τελικ, παρ αν ταν απλς, μη κρατομενα. σως μεν να θλει να δεξει στους αμητους και τους αψλλιαστους πως ντως εναι καθ' λα νμιμες ενργειες, αλλ πιο πολ υποθτει κανες πως εναι να ηδονικ φετχ, το να φαντξει… υπροχος κι αδκαστος.
    Η υπθεση εναι απλ: Οι ανθρωποι στη Φρμα, βασανζουνε, κακομεταχειρζονται και καταπιζουνε τα ζα κι να Γουρονι πανξυπνο, οργαννει την Επανστασ τους. Αμσως μετ την επικρτησ τους, να λλο Γουρονι με πιο πολ μπρτσα, παρ μυαλ, αντθετα απ τον εμπνευστ της, αναλαμβνει την εξουσα, αφο καταφρνει να εκδιξει απ τη Φρμα τον φυσικ ηγτη της. Τα πργματα αλλζουν, οι νμοι που 'χε θεσπσει ο πριν κι τανε κπως λογικο κι αντιδραστικο, τροποποιονται. Η πεση αντ να ελαφρσει τρα επιδειννεται, με το πρσχημα πως τρα πρπει να δουλψουνε για πρτη τους, να στηλσουνε τη Φρμα και να δεξουνε πως μπορονε καλλτερα απ τους προκατχους των. Στην ουσα εναι ο Αρχηγς που θλει να δρπει οφλη κι ανσεις εν τα λοιπ ζωνταν σκζονται στη δουλει. Κριοι χαρακτρες-ζα, φωτογραφζουνε κι να σημαντικ πρσωπο της εξουσας του σταλινισμο: Π.χ. ο αρχικς υποκινητς εναι ο Τρτσκυ, ο κακς συνεχιστς ο Στλιν κι ο μικρς ασμαντος, φωτογραφζει τον υπεθυνο προπαγνδας, τον Μολτωφ κ.λπ.



     Στο συγκλονιστικ φινλε, -πργμα που τσακζει και πτρες- ο αρχικς νμος που εχε θεσπιστε: λα Τα Ζα Εναι σα, διολισθανει στο: λα Τα Ζα Εναι σα, Αλλ Μερικ Εναι Πιο σα Απ Τα’ λλα κι εναι η φρση που κλενει το βιβλο. Αυτ η μια φρση, εναι τσον απστευτη και τσον ευρηματικ, που μπορε να ξεχσει κανες λο το ργο, να πθει αμνησα και να ξεχσει ,τι χει διαβσει διδαχθε στη ζω του, μα τοτη δε θα τη ξεχσει ποτ. Και να 'θελε δηλαδ δεν θα μποροσε, γιατ τη βλπει και την ακοει καθημεριν στην δια του τη ζω.
    Αξζει επσης να σημειωθε πως εν ο Μπλαιρ σατρισε το καθεστς το μετ το 1917, χρνια πριν, να σωρ λλοι καλλιτχνες Ρσοι, εχανε στηλιτεσει συγκαλυμμνα, με προεξρχοντα τον Νικολι Γκγκολ, -αλλ χωρς να εξαιρσουμε και τους λλους- το αμσως προηγομενο καθεστς του Τσρου. Χαρακτηριστικ δεγμα εναι το, δυστυχς ημιτελς βιβλο του, Οι Νεκρς Ψυχς, που αν κι ατελς χει μενει μοναδικ ργο για το εδος και τη δομ του με τον τρπο που παρωδε τα ττε γρω του δεδομνα. Συνεπς, δεν εναι πολιτικς τσης, πεποθησης πιστεω, το πρβλημα, αλλ πως χει ξανατονιστε, εναι η μανα της Εξουσας σαν εθισμς ναρκωτικο και φυσικ το πανταχο παρν Χρμα & Συμφρον, που φταει πντα. Γιατ λα μα λα, τα καθεσττα, απ’ κρου σ’ κρον της πολιτικς σκηνς, χουνε τις διες λειτουργες, -απλ το νομα αλλζει, κι εντξει, ο βαθμς βιαιτητας που εφαρμζει.
    Το βιβλο αυτ αρχικ αντιμετωπστηκε σχημα, αργτερα μως απετλεσε θμα ατελεωτων συζητσεων, σχολιασμν, κριτικν με κυρως επανους. Ακμα αργτερα, φτασε να λογζεται σαν να απ τα πιο κορυφαα του αινα και μλιστα σχετικ πρσφατα, το 2012, τοποθετθηκε πολ ψηλ στη λστα των τοπ συγγραμμτων παγκοσμως κι λων των εποχν. Εναι σχεδν μοναδικ σαν σγγραμμα, σχεδν ανδελφο. Ναι! υπρξε πρτα ποιητς, στερα πολιτικοποιημνος και μετ νθρωπος και μλιστα ευασθητος, παρ' λη τη τραχτητα που βγανει συχν απ τις σελδες του. νας αλαφροσκιωτος καλλιτχνης με ραμα, που δυστυχς δεν εδε, αλλ και δεν θα προλβαινε, σε μλις 47 χρνια ζως, με τα προς το τλος του χρνια, πολ καταπονημνος απ τη φυματωση και νικημνος.

     Το 1984, χει απασχολσει πρα πολ το κοιν, τους κριτικος, τους μελετητς, τους αρθρογρφους, αλλ λοι συμφωνον πως πρκειται για να θαυμσιο και πολυδαδαλο ργο ενς δεξιοτχνη. Εναι επσης ο συγγραφας του επσης κολοσσιαου, Η Φρμα Των Ζων! Eπσης γραψε κι λλα πεζ, αλλ και πολλ ποιματα καθς και μελτες, ρθρα και δοκμια, ωστσο τα 2 ργα που αναφρθηκαν εναι σως οι κορυφαες του στιγμς. (Πτροκλος)
________________

 ==================


                            1984: Η γνοια εναι δναμη...
(αποσπ.)
     Δι μσου των ιστορικν χpνων και προφανς απ το τλος της Νεολιθικς εποχς, υπρξανε στον κσμο τρεις τξεις: η Αντερη, η Μεσαα κι η Καττερη. χουν υποδιαιρεθε με πολλος τρπους, χουνε πρει αμτρητες διαφορετικς ονομασες κι η αριθμητικ τους αναλογα καθς κι οι σχσεις μεταξ τους ποικλλουνε κατ καιρος. Αλλ η βασικ δομ της κοινωνας δεν λλαξε ποτ. Ακμα κι στερα απ τερστιες εξεγρσεις και φαινομενικ αμετκλητες αλλαγς, η δια δομ αποκαθσταται πντα, ακριβς πως να γυροσκπιο ξαναβρσκει την ισορροπα του, σο κι αν το απομακρνουν απ τη μια πλευρ την λλη.
    Οι σκοπο αυτν των τριν ομδων εναι εντελς ασuμββαστοι. Ο σκοπς της Αντερης τξης εναι να διατηρσει τη θση της, της Μεσαας ο σκοπς εναι να πρει τη θση της Αντερης. ο σκοπος της Κατωτερης, οταν εχει κποιο σκοπ -γιατι σταθεp χαρακτηριστικ της Καττερης τξης εναι πως, τσακισμνη απ το μχθο, δεν ενδιαφρεται μεσα για τποτε λλο εκτς απ τη καθημεριν ζω- ταν λοιπν χει κποιο σκοπ, εναι να καταργσει λες τις δι ακρσεις και να δημιοuργσει μια κοινωνα που λοι οι νθpωποι θα ε{ναι σοι. τσι, στην ιστοpικ διαδpομ,
επαναλαμ6νεται συνεχς νας αγνας που εναι πντα διος στις γενικς του γpαμμς. Για μεγλα χpονικ διαστματα, η Αντεpη τξη φανεται να διατηpεται με ασφλεια στην εξοuσα. Αpγ γpγοpα, μως, φτνει μια στιγμ που χνει τη πστη στον εαυτ της την ικαντητα να κυβερν και τα δο. Ττε, ανατρπεται απ τη Μεσαα τξη, που πpοσεταιρζεται τη Καττεpη, κνοντς τη να πιστεει πως αγωνι'ζεται για την ελευθεpα και τη δικαιοσνη.
    Μλις πετχει το σκοπ της, η Μεσαα τξη ξαναρχνει τη Καττερη στη θση της δουλεας ποu ταν πριν και γνεται αυτ η Αντερη. Ττε, μα καινορια Μεσαα ομδα αποσπται απ τη μια τξη και απ τις δο κι ο αγνας ξαναρχζει απ την αρχ. Απ τις τρεις τξεις, μνον η Καττερη δεν καταφρνει ποτ, οτε και για λγο, να πετχει το σκοπ της. Θα τανε ββαια uπερβολ να ειπωθε πως μσα στη πορεα της ιστορας δεν βελτιθηκαν οι υλικο ροι. Ακμα και σμερα, σε περοδο παρακμς, ο μσος νθρωπος ζει υπ καλλτεpες συνθκες απ' ,τι μεpικος αινες πριν. Αλλ καμμι αξηση πλοτου, καμμι βελτωση στους τρπους, καμμι μεταρρθμιση επανσταση δεν πλησασε οτε να χιλιοστ περισστερο τη κοινωνικ ιστητα. Για τη Καττερη τξη, καμμι ιστορικ αλλαγ δεν σμαινε ποτ τποτα περισστερο απ την αλλαγ του ονματος των αφεντδων της.
    Προς τα τλη του δκατου νατου αινα, η συνεχς επανληψη αυτο του κοινωνικο προτποu γινε φανερ σε πολλος παρατηρητς. Ττε, εμφανστηκαν σχολς στοχαστν που ερμνευσαν την ιστορα σαν κυκλικ πορεα κι υποστριξαν πως η ανιστητα ταν ο αναλλοωτος νμος της ανθρπινης ζως. Αυτ το δγμα πντα εχε, ββαια, τους οπαδος του, αλλ σημειθηκε μια σημαντικ αλλαγ στον τρπο με τον οποο εχε τρα τοποθετηθε. Στο παρελθν, η ανγκη για ιεραρχικ μορφ της κοινωνας αποτελοσε το δγμα ειδικ της Αντερης τξης. ταν το "πιστεω" των βασιλιδων, των αριστοκρατν και του Κλρου, των δικηγρων κι λλων που τανε τα παρσιτα των πρτων και το γλκαιναν με υποσχσεις ανταμοιβς σ' να φανταστικ κσμο πρα απ τον τφο. Η Μεσαα τξη, σο αγωνιζταν για να πρει η {δια την εξουσα, χρησιμοποιοσε πντα ρους πως ελευθερα, δικαιοσνη κι αδελφτητα. Εν τω μεταξ, αυτ την ννοια της ανθρπινης αδελφοσνης ρχισαν να τη μχονται κποιοι που δεν εχαν ακμα αναρριχηθε στην εξουσα, αλλ λπιζαν να συμβε αυτ πολ σντομα.
    Στο παρελθν, η Μεσαα τξη κανε επαναστσεις υπ τη σημαα της ιστητας και μετ εγκαθδρυε μια καινορια τυραννα, μλις η προηγομενη ανατρεπταν. Η να Μεσαα τξη διακρυττε την τυραννα της απ πριν. Ο σοσιαλισμς, θεωρα που εμφανιστηχε στις αρχες του δκατου νατου αινα ως τελευταος κρκος σε μιαν αλυσδα σκψης που εκτενεται μχρι τις εξεγρσεις των δολων στην αρχαιτητα, ταν ακμα βαθι μολυσμνος απ την ουτοπα των περασμνων αινων. Αλλ σ' λες τις παραλλαγς του σοσιαλισμο που εμφανστηκαν απ το 1900 περπου, ο σκοπς να εγκαθιδρυθε η ελευθερα κι η ιστητα εγκαταλειπτανε φανερ λο και περισστερο. Τα να κινματα που εμφανιστκανε γρω στα μσα του αινα μας -ο ΑΓΓΣΟΣ (ΑΓΓλικς ΣΟΣιαλισμς) στην Ωκεανα, ο Νεομπολσεβικισμς στην Ανατολασα, η κοινς λεγμενη Θανατολατρα στην Ανατολασα- εχανε συνειδητ σαν στχο να διαιωνσουνε την ανελευθερα και την ανιστητα. Αυτ τα να κινματα γεννηθκανε ββαια απ τα παλι κι θελαν να διατηρσουνε τα ονματ τους και να τιμσουνε -στα λγια μνο- την ιδεολογα τους. Αλλ λων ο σκοπς ταν να σταματσουνε τη προδο και να ακινητοποισουνε την ιστορα τη στιγμ που θα κρνανε κατλληλη. Το εκκρεμς πρεπε να κινηθε ακμα μια φορ κι πειτα να σταματσει. Ως συνθως, η Αντερη τξη πρεπε να εκτοπιστε απ τη Μεσαα, που θα γινταν αυτ με τη σειρ της η Αντερη, αυτ τη φορ μως, με μια συνειδητ στρατηγικ, η Αντερη τξη θα 'τανε σε θση να διατηρσει τη θση της για παντα.
    Τα να δγματα γεννθηκαν απ τη συσσρευση των ιστορικν γνσεων και την ανπτυξη της ννοιας της ιστορικτητας που μλις και μετ βας υπρχε πριν απ το δκατο νατο αινα. Η κυκλικ πορεα της ιστορας -ταν τρα κατανοητ - τουλχιστον τσι φαινταν- κι αν τανε κατανοητ, ττε μποροσε και ν' αλλξει. Αλλ η κρια, υποκεμενη αιτα αυτν των θεωριν ταν πως απ την αρχ του εικοστο αινα η ιστητα των ανθρπων εχε γνει τεχνικως εφικτ. Ββαια, ταν ακομα αλθεια πως οι νθρωποι δεν ταν σοι ως προς τις φυσικς τους ικαντητες κι τι τα επαγγλματα πρεπε να εξειδικευτονε κατ τρπο που θα ευνοοσαν ορισμνους εις βρος λλων. Αλλ δεν υπρχε πια καμμι πραγματικ ανyκη yια ταξικς διακρσεις για σοβαρς διαφορς πλοτου. Παλαιτερα, οι ταξικς διακρσεις ταν χι μνον αναπφευκτες αλλ κι επιθυμητς. Η ανιστητα τανε το τμημα του πολιτισμο. Με την ανπτυξη της βιομηχανοποησης, μως, η κατσταση λλαξε. Παρ' τι εξακολουθοσε να εναι αναγκαα η απασχληση των ανθρπων σε διαφορετικς δουλεις, εν τοτοις δεv ταν απαρατητο να ζονε σε διαφορετικ κοινωνικ οικονομικ εππεδο.
     Επομνως, απ τη σκοπι των νωv ομδων που ταν τοιμες ν' αρπξουν την εξουσα, η ανθρπινη ιστητα δεν ταν πια επιδιωκμενο ιδανικ αλλ αποφευκτος κνδυνος. Στις παλαις εποχς, που μια δκαιη κι ειρηνικ κοινωναταν εν τοις πργμασι αδνατη, πολ εκολα πστευαν σε κτι ττοιο. Η ιδα του γινου παραδεσου, που οι νθρωποι θα ζοσαν λοι μαζ αδελφωμνα, χωρς νμους και σκληρ δουλει, στοχειωνε την ανθρπινη φαντασα χιλιδες χρνια. Κι αυτ το ραμα ακολουθοσε ακμα και τις ομδες που επωφελονταν πραγματικ απ κθε ιστορικ αλλαγ. Οι κληρονμοι της Γαλλικς, της Αγγλικς κι Αμερικανικς επανστασης εχαν εν μρει πιστψει στις διακηρξεις αυτν των επαναστσεων για τα ανθρπινα δικαιματα, την ελευθερα του λγου, την ιστητα απναντι στο νμο κι η συμπεριφορ τους εχε, ως να σημεο, επηρεαστε απ αυτς. Αλλ γρω στη τταρτη δεκαετα του εικοστο αινα, λα τα σημαντικ ρεματα της πολιτικς σκψης ταν αυταρχικ. Η πστη σ' ναν επγειο παρδεισο χθηκε ακριβς τη στιγμ που το ραμ του εχε γνει πραyματοποισιμο. Κθε να πολιτικ θεωρα, ποια ονομασα χαι αν φερε, οδηyοσε πσω στην ιεραρχα χαι στον αυστηρ κυβερνητικ λεγχο. Και μσα απ τη γενικ σκλρυνση των απψεων που επικρτησε yρω στα 1930, μθοδοι εγκαταλελειμνες απ καιρ, πολλς μλιστα απ εκατοντδες χρνια (φυλακσεις χωρς δκη, μεταχεριση των αιχμαλτων πολμου σαν να εναι σκλβοι, δημσιες εκτελσεις, βασανιστρια για την απσπαση ομολογιν, μηροι, εκτοπσεις ολκληρων πληθυσμν) χι μνο yιναν πλι κτι συνηθισμνο, αλλα, τις ανχονταν κι ακμα περισστερο, τις υποστριζαν νθρωποι που θεωροσαν τον εαυτ τους φωτισμνο και προοδευτικ.


(τλος αποσπ. σε μτφρ.: Μπαντ Ννα)

νειρο ταν και πρασε,
σαν μια μρα τ' Απρλη,
νου και καρδι μο 'κλεψε
και πρε το γλιο απ' τα χελη.

Χρνος, λνε, γιατρεει πληγς,
εκολα το χτες θα λησμονσεις.
Στη καρδι νιθω λες κι ταν χτες,
τα δκρυα, τα φιλι, οι συγκινσεις.

Κατ' απ' τα φλλα της καστανις,
συ με πpδωσες; μπως εy;
Κατ' απ' τα φλλα της καστανις,
συ με πρδωσες... αλλ κι εγ.

(απδ.: Πτροκλος)
_______________________

                                      Γιατ Γρφω

     Απ πολ νωρς, σως απ πντε-ξι χρονν, ξερα πως ταν μεγαλσω πρεπε να γνω συγγραφας. Μεταξ των δεκαεπτ και εκοσι τεσσρων περπου ετν προσπθησα να εγκαταλεψω αυτ την ιδα, αλλ το κανα χοντας συνεδηση πως εξοργζω την αληθιν μου φση κι τι αργ γργορα θα 'πρεπε να στρωθ και να γρψω.
     μουνα το μεσαο παιδ απ τρα, με διαφορ ηλικας πντε ετν και στις δο πλευρς και μετ βας εδα τον πατρα μου πριν φτσω οκτ. Για αυτν και γι' λλους λγους μουνα κπως μοναχικς και σντομα ανπτυξα δυσρεστες συμπεριφορς που με κναν αντιδημοφιλ καθ' λη τη διρκεια των σχολικν μου χρνων. Εχα τη συνθεια μοναχικο παιδιο που φτιχνει ιστορες και συζητ με φανταστικ πρσωπα και νομζω τι απ την αρχ οι λογοτεχνικς μου φιλοδοξες ταν αναμεμειγμνες με το ασθημα της απομνωσης και της υποτμησης. ξερα τι εχα μια ευκολα με τις λξεις και τη δναμη να αντιμετωπζω δυσρεστα γεγοντα κι νιωθα πως αυτ δημιουργοσε να εδος ιδιωτικο κσμου που θα μποροσα να ισοσκελσω την αποτυχα μου στη καθημεριν ζω. Ωστσο, ο γκος της σοβαρς -δηλαδ με σοβαρ πρθεση- γραφς που κανα σ' λη τη παιδικ μου ηλικα και την εφηβεα δεν θα 'φτανε μισ ντουζνα σελδες. Το πρτο μου ποημα το γραψα σε ηλικα τεσσρων πντε ετν κι η μητρα μου το διβασε δυνατ. Δεν μπορ να θυμηθ τποτα γι' αυτ εκτς απ' τ' τι αφοροσε μια τγρη κι η τγρη εχε "δντια σαν καρκλα" -μια αρκετ καλ φρση, αλλ φαντζομαι τι το ποημα ταν μια λογοκλοπ του Tiger, Tiger του Blake. Στα ντεκα, ταν ξσπασε ο πλεμος το 1914-18, γραψα να πατριωτικ ποημα που τυπθηκε στη τοπικ εφημερδα, πως κι να λλο, δο χρνια μετ, για το θνατο του Κτσενερ. Κατ καιρος, ταν μεγλωσα λγο, γραφα σχημα και συνθως ημιτελ ποιματα της φσης σε γεωργιαν φος. Επιχερησα επσης να διγημα που τανε φρικτ αποτυχα. Αυτ τανε το σνολο της επδοξης σοβαρς δουλεις που στη πραγματικτητα κατγραψα σε χαρτ λ' αυτ τα χρνια.
     Ωστσο, λο αυτ το διστημα ασχολθηκα κατ κποιο τρπο με λογοτεχνικς δραστηριτητες. Αρχικ, υπρχανε τα προντα κατπιν παραγγελας που παργαγα γργορα, εκολα και χωρς ιδιατερη ευχαρστηση για τον εαυτ μου. Εκτς απ τη σχολικ δουλει, γραψα στχους, ημι-κωμικ ποιματα που μποροσα να τα βγλω με εκπληκτικ ταχτητα -στα δεκατσσερα γραψα να ολκληρο ργο με ομοιοκαταληξα, σε μμηση του Αριστοφνη, σε μια εβδομδα περπου- και βοθησε στην κδοση σχολικν περιοδικν, ντυπων και χειρογρφων. Αυτ τα περιοδικ ταν ,τι πιο αξιοθρνητο μπουρλσκ μπορες να φανταστες και τ' ανεχμουνα πολ λιγτερο απ' ,τι τρα με τη πιο φθην δημοσιογραφα. Αλλ δπλα-δπλα μ' λα αυτ, για δεκαπντε χρνια περισστερα, κανα μια λογοτεχνικ σκηση εντελς διαφορετικο εδους: αυτ ταν η δημιουργα μιας συνεχος ιστορας για τον εαυτ μου, να εδος ημερολογου που υπρχε μνο στο μυαλ. Πιστεω πως αυτ εναι μια κοιν συνθεια των παιδιν και των εφβων. Ως πολ μικρ παιδ, φανταζμουνα πως μουν ας πομε, ο Ρομπν των Δασν και φανταζμουνα τον εαυτ μου ως τον ρωα των πιο συναρπαστικν περιπετειν, αλλ πολ σντομα η ιστορα μου παψε να 'ναι ναρκισσιστικ με ωμ τρπο και γινταν ολονα και περισστερο μια απλ περιγραφ του τι κανα και των πραγμτων που εδα. Για λγα λεπτ περνοσε κτι ττοιο στο κεφλι μου:

   "νοιξε τη πρτα και μπκε στο δωμτιο. Μια κτρινη ακτνα ηλιακο φωτς, που περνντας απ τις κουρτνες απ μουσελνα, πλγιασε στο τραπζι, που να κουτ σπρτα, μισνοιχτο, βρισκτανε δπλα στο μελανοδοχεο. Με το δεξ του χρι στη τσπη πγε απναντι στο παρθυρο. Κτω στο δρμο, μια γτα κυνηγοσε να νεκρ φλλο...", κλπ. κλπ.

     Αυτ η συνθεια συνεχστηκε μχρι τα εκοσι πντε μου περπου, ακριβς στα μη λογοτεχνικ μου χρνια. Αν κι πρεπε να ψξω κι ψαξα, για τις σωστς λξεις, φαινταν τι κανα αυτ τη περιγραφικ προσπθεια σχεδν παρ τη θλησ μου, κτω απ να εδος εξαναγκασμο απ' ξω. Η ιστορα πρπει, υποθτω, ν' α αντικατοπτρζει τα στυλ των διαφρων συγγραφων που θαμαζα σε διαφορετικς ηλικες, αλλ' απ' σο θυμμαι εχε πντα την δια σχολαστικ περιγραφικ ποιτητα.
ταν μουνα περπου δεκαξι, ανακλυψα ξαφνικ τη χαρ των απλν λξεων, δηλαδ τους χους και τους συνειρμος των λξεων. Οι γραμμς απ το Paradise Lost:-

Οπτε με δυσκολα και κπο
με πολλ δυσκολα και κπο, προχρησε....-

που τρα δεν μου φανονται τσο υπροχες, μου φρανε ργη στη ραχοκοκαλι κι η ορθογραφα hee αντ he ταν μια πρσθετη απλαυση. σο για την ανγκη να περιγρψω πργματα, τα ξερα δη λα. Εναι λοιπν ξεκθαρο τι εδους βιβλα θελα να γρψω, στο βαθμ που θα μποροσα να πω τι θελα να γρψω βιβλα κενη την εποχ. θελα να γρψω τερστια νατουραλιστικ μυθιστορματα με δυστυχισμνο τλος, γεμτα λεπτομερες περιγραφς και συναρπαστικς παρομοισεις, καθς και γεμτα πνθιμα αποσπσματα στα οποα οι λξεις χρησιμοποιθηκαν εν μρει για χρη του δικο τους χου. Και στη πραγματικτητα το πρτο μου ολοκληρωμνο μυθιστρημα, το Μρες Της Μπορμα, που το 'γραψα στα τριντα μου, αλλ το πρβαλα πολ νωρτερα, εναι μλλον αυτο του εδους το βιβλο.
     Δνω λες αυτς τις βασικς πληροφορες γιατ δεν νομζω τι μπορε κανες να αξιολογσει τα κνητρα ενς συγγραφα χωρς να γνωρζει κτι για τη πριμη ανπτυξ του. Το θμα του θα καθοριστε απ την εποχ που ζει -τουλχιστον αυτ ισχει σε ταραχδεις, επαναστατικς εποχς πως η δικ μας- αλλ πριν αρχσει να γρφει θα 'χει αποκτσει μια συναισθηματικ στση απ την οποα δεν θα ξεφγει ποτ εντελς. Εναι δουλει του, αναμφβολα, να πειθαρχσει την ιδιοσυγκρασα του και ν' αποφγει να κολλσει σε κποιο ανριμο στδιο, σε κποια διεστραμμνη διθεση. αλλ αν ξεφγει εντελς απ τις πριμες επιρρος του, θα 'χει σκοτσει τη παρρμησ του να γρψει. Παραμερζοντας την ανγκη να κερδζεις τα προς το ζην, νομζω τι υπρχουν τσσερα μεγλα κνητρα για να γρψεις, εν πση περιπτσει για να γρψεις πεζογραφα. Υπρχουν σε διαφορετικος βαθμος σε κθε συγγραφα και στον καθνα τους οι αναλογες θα ποικλλουν απ καιρ σε καιρ, ανλογα με την ατμσφαιρα που ζει. Αυτο εναι:

 (i) Καθαρς εγωισμς. Επιθυμα να φανεσαι ξυπνος, να σου μιλνε, να σε θυμονται μετ θνατον, ν' ανταποκρνεσαι στους μεγλους που σε σνομπρανε στη παιδικ ηλικα, κ.λπ., κ.λπ. Εναι ταπειν να προσποιεσαι τι αυτ δεν εναι κνητρο και μλιστα δυνατ. Οι συγγραφες μοιρζονται αυτ το χαρακτηριστικ μ' επιστμονες, καλλιτχνες, πολιτικος, δικηγρους, στρατιτες, επιτυχημνους επιχειρηματες -εν ολγοις, με λη τη κορυφαα κροστα της ανθρωπτητας. Η μεγλη μζα των ανθρπινων ντων δεν εναι ιδιατερα εγωιστς. Μετ την ηλικα των τριντα περπου, σχεδν εγκαταλεπουνε την ασθηση πως εναι τομα -και ζονε κυρως για τους λλους απλς πνγονται απ αγγαρεα. Υπρχει μως κι η μειοψηφα των προικισμνων, θεληματικν ανθρπων που εναι αποφασισμνοι να ζσουνε τη ζω τους μχρι τλους κι οι συγγραφες ανκουνε σ' αυτ τη τξη. Οι σοβαρο συγγραφες, θα 'πρεπε να πω, εναι συνολικ πιο ματαιδοξοι κι εγωκεντρικο απ τους δημοσιογρφους, αν κι ενδιαφρονται λιγτερο για τα χρματα.

 (ii) Αισθητικς ενθουσιασμς. Αντληψη της ομορφις στον εξωτερικ κσμο , απ την λλη, στα λγια και τη σωστ τους διταξη. Απλαυση στην επδραση ενς χου στον λλο, στη σταθερτητα της καλς πρζας στο ρυθμ μιας καλς ιστορας. Επιθυμα να μοιραστε κανες μια εμπειρα που νιθει πολτιμη και δεν πρπει να τη χσει. Το αισθητικ κνητρο εναι πολ αδναμο σε πολλος συγγραφες, αλλ ακμη κι νας που γρφει φυλλδια συγγραφας σχολικν βιβλων θα 'χει κατοικδια λξεις και φρσεις που του αρσουν για μη χρηστικος λγους. μπορε να αισθνεται ντονα για τη τυπογραφα, το πλτος των περιθωρων κ.λπ. Πνω απ το εππεδο ενς σιδηροδρομικο οδηγο, καννα βιβλο δεν εναι εντελς απαλλαγμνο απ αισθητικς σκψεις.

 (iii) Ιστορικ θηση. Επιθυμα να δομε τα πργματα πως εναι, ν' ανακαλψουμε αληθιν γεγοντα και να τα αποθηκεσουμε για χρση των μεταγενστερων.

 (iv) Πολιτικς σκοπς. -Χρση της λξης "πολιτικς" με την ευρτερη δυνατ ννοια. Επιθυμα να ωθηθε ο κσμος προς μια συγκεκριμνη κατεθυνση, ν' αλλξει η ιδα των λλων λαν για το εδος της κοινωνας που πρπει να επιδιξουνε. Γι' λλη μια φορ, καννα βιβλο δεν εναι πραγματικ απαλλαγμνο απ πολιτικς προκαταλψεις. Η ποψη πως η τχνη δεν πρπει να 'χει καμμα σχση με τη πολιτικ εναι απ μνη της πολιτικ στση.

     Μπορε να φανε πς αυτς οι διφορες παρορμσεις πρπει να πολεμον η μα την λλη και πς πρπει να κυμανονται απ τομο σε τομο και απ καιρ σε καιρ. Απ τη φση μου -θεωρντας τη φση σας ως τη κατσταση που χετε επιτχει ταν ενηλικιωθετε για πρτη φορ- εμαι να τομο που τα τρα πρτα κνητρα θα ξεπερνοσαν το τταρτο. Σε μια ειρηνικ εποχ μπορε να 'χα γρψει περτεχνα απλς περιγραφικ βιβλα κι σως ν' αγνοοσα σχεδν τη πολιτικ μου πστη. πως εναι, αναγκστηκα να γνω να εδος φυλλαδου. Πρτα πρασα πντε χρνια σ' να ακατλληλο επγγελμα (την Ινδικ Αυτοκρατορικ Αστυνομα, στη Βιρμανα) και μετ πρασα τη φτχεια και την ασθηση της αποτυχας. Αυτ αξησε το φυσικ μου μσος για την εξουσα και μ' κανε για πρτη φορ να συνειδητοποισω πλρως την παρξη των εργατικν τξεων κι η δουλει στη Βιρμανα μου 'χε δσει κποια κατανηση της φσης του ιμπεριαλισμο: αλλ' αυτς οι εμπειρες δεν ταν αρκετς για να μου δσουν ακριβ πολιτικ προσανατολισμ. Μετ ρθε ο Χτλερ, ο Ισπανικς Εμφλιος κ.λπ. Μχρι το τλος του 1935 δεν εχα ακμη καταφρει να καταλξω σε μια σταθερ απφαση. Θυμμαι να μικρ ποημα που γραψα εκενη την ημερομηνα, εκφρζοντας το δλημμ μου:

Μπορε να μουνα
νας παπς ευτυχισμνος,
διακσια χρνια πριν κηρξουνε
την αινια καταστροφ.
Δες, τα 'καρδια' μου πια μεγαλσαν.
Αλλ γεννθηκα, αλ,
σε μια κακ εποχ.

Μου λειψε πολ αυτ
το ευχριστο λημρι,
διο οι τρχες μεγλωσανε,
στο πνω χελος μου
κι οι κληρικο εν' λοι ξυρισμνοι.
Κι στερα οι καιρο ταν καλο,
μασταν τσο εκολοι
στο να φχαριστηθομε,
διξαμε τις πολπλοκς μας σκψεις
επιτλους, για να κοιμηθομε,
στους κλπους των δντρων.

λοι ανδεοι, τολμσαμε
να κατχουμε τις χαρς
που τρα απορρπτουμε.
Η λη πρασινδα
στης μηλις το κλαδ,
θα μποροσε να κνει
τους εχθρος μου να τρμουνε.
Μα οι κοιλις, τα ζουμερ
'ροδκινα' των κοριτσιν,
σκαθρια σ' να ρμα σκιερ,
πλατσουρζουνε σαν λογα,
σαν ππιες σε πτση την αυγ,
λ' αυτ εναι σαν νειρο.

Απαγορεεται να ονειρευτ ξαν.
Μαλακνουμε κρβουμε τις χαρς μας:
Τα λογα εναι κατασκευασμνα
απ σκληρ χλυβα χρωμου
κι οι μικρο, χοντρο,
που θα τα καβαλσουνε.
Εμαι να σκουλκι
που δεν γρισε ποτ,
ευνοχος, δχως το χαρμι.
Ανμεσα σε κομισριο και παπ,
περπατ σαν τον Ευγνιο Αρμ.

Ο κομισριος μου λει τη τχη,
εν παζει το ραδιφωνο,
αλλ ο ιερας χει υποσχεθε
να Austin Seven μγκλα,
γιατ ο Ντγκι πντοτε πληρνει.
Ονειρευμουνα πως μενα
σε μαρμρινες αθουσες,
ξπνησα κι ταν αληθιν.
Δεν γεννθηκα για ττοια εποχ.
ταν ο Σμιθ; ταν ο Τζουνς;
σουν εσ;

     Ο ισπανικς εμφλιος κι λλα γεγοντα το 1936-37 αλλξανε τη κλμακα και στη συνχεια ξερα πο βρισκμουν. Κθε σειρ σοβαρς δουλεις που 'χω γρψει απ το 1936 χει γραφτε, μεσα μμεσα, ενντια στον ολοκληρωτισμ κι υπρ του δημοκρατικο σοσιαλισμο, πως τον αντιλαμβνομαι. Μου φανεται ανοησα σε μια περοδο σαν τη δικ μας να πιστεει κανες τι μπορε ν' αποφγει τη συγγραφ ττοιων θεμτων. λοι τα γρφουν με τη μια την λλη μορφ. Το θμα εναι απλς ποια πλευρ θ' ακολουθσει και ποια προσγγιση ακολουθε. Κι σο πιο πολ συνειδητοποιε κανες τη πολιτικ του προκατληψη, τσο περισστερες πιθαντητες χει να ενεργσει πολιτικ χωρς να θυσισει την αισθητικ και πνευματικ του ακεραιτητα.
     Αυτ που θελα πιτερο να κνω τα τελευταα δκα χρνια εναι να μετατρψω τη πολιτικ γραφ σε τχνη. Η αφετηρα μου εναι πντα να ασθημα κομματικοποησης, μια ασθηση αδικας. ταν κθομαι να γρψω να βιβλο, δε λω στον εαυτ μου: "Θα δημιουργσω να ργο τχνης". Το γρφω γιατ υπρχει κποιο ψμμα που θλω ν' αποκαλψω, κποιο γεγονς που θλω να επιστσω τη προσοχ και το αρχικ μου μλημα εναι ν' ακοσω. Αλλ δεν θα μποροσα να κνω τη δουλει της συγγραφς ενς βιβλου, ακμα κι ενς μεγλου ρθρου σε περιοδικ, αν δεν τανε και μια αισθητικ εμπειρα. ποιος ενδιαφρεται να εξετσει τη δουλει μου θα δει πως ακμη κι ταν πρκειται για καθαρ προπαγνδα περιχει πολλ που νας πολιτικς πλρους απασχλησης θα θεωροσε σχετα. Δεν μπορ και δεν θλω να εγκαταλεψω εντελς τη κοσμοθεωρα που απκτησα στη παιδικ μου ηλικα. σο παραμνω ζωντανς κι υγις, θα συνεχσω να νιθω ντονα το πεζογραφικ φος, ν' αγαπ την επιφνεια της γης και ν' απολαμβνω την ευχαρστηση με στερε αντικεμενα κι αποκμματα χρηστων πληροφοριν. Δεν ωφελε να προσπαθ να καταπισω αυτ τη πλευρ του εαυτο μου. Η δουλει εναι να συμβιβσω τις ριζωμνες μου προτιμσεις κι αντιπαθσεις με τις ουσιαστικ δημσιες, μη ατομικς δραστηριτητες που επιβλλει αυτ η εποχ σε λους μας.
     Δεν εναι εκολο. Εγερει προβλματα κατασκευς και γλσσας κι εγερει με νο τρπο το πρβλημα της αλθειας. Επιτρψτε μου να δσω μνο να παρδειγμα της πιο ωμς δυσκολας που προκπτει. Το βιβλο μου για τον ισπανικ εμφλιο πλεμο, Homage to Catalonia, εναι φυσικ να ειλικριν πολιτικ βιβλο, αλλ κυρως εναι γραμμνο με μια ορισμνη απσπαση και σεβασμ στη μορφ. Προσπθησα πολ σκληρ σ' αυτ να πω λη την αλθεια χωρς να παραβισω τα λογοτεχνικ μου νστικτα. Αλλ μεταξ λλων περιχει να μεγλο κεφλαιο, γεμτο με αποσπσματα εφημερδων κι λλα παρμοια, που υπερασπζεται τους τροτσκιστς που κατηγορθηκαν τι συνωμοτοσαν με τον Φρνκο. Σαφς να ττοιο κεφλαιο, που μετ απ να δο χρνια θα χανε το ενδιαφρον του για κθε απλ αναγνστη, πρπει να καταστρψει το βιβλο. νας κριτικς τον οποο σβομαι, μου διβασε μια διλεξη για αυτ. "Γιατ βαλες λα αυτ τα πργματα;" επε. "χεις μετατρψει αυτ που θα μποροσε να 'τανε καλ βιβλο σε δημοσιογραφα". Αυτ που επε ταν αλθεια, αλλ δεν θα μποροσα να κνω διαφορετικ. τυχε να ξρω, αυτ που εχεν επιτραπε σ' ελχιστους ανθρπους στην Αγγλα να γνωρζουνε, πως αθοι νθρωποι κατηγορονταν ψευδς. Αν δεν εχα θυμσει γι' αυτ, δεν θα 'πρεπε ποτ να 'χα γρψει το βιβλο.
     Με τη μια την λλη μορφ αυτ το πρβλημα εμφανζεται ξαν. Το πρβλημα της γλσσας εναι πιο λεπτ και θ' αργοσε να συζητηθε. Θα πω μνο τι τα τελευταα χρνια προσπθησα να γρφω λιγτερο γραφικ και πιο ακριβ πργματα. Εν πση περιπτσει, διαπιστνω πως απ τη στιγμ που 'χετε τελειοποισει οποιοδποτε στυλ γραφς, για πντα το 'χετε ξεπερσει. Το Animal Farm ταν το πρτο βιβλο που προσπθησα, χοντας πλρη συνεδηση ​​του τι κανα, να συγχωνεσω τον πολιτικ σκοπ και τον καλλιτεχνικ σκοπ σ' να σνολο. Δεν χω γρψει να μυθιστρημα για επτ χρνια, αλλ ελπζω να γρψω να λλο αρκετ σντομα. Εναι ββαιο τι θα 'ναι αποτυχα, κθε βιβλο εναι μια αποτυχα, αλλ ξρω με κποια σαφνεια τι εδους βιβλο θλω να γρψω.
     Κοιτζοντας πσω στις τελευταες σελδες, βλπω τι το χω κνει να φανεται σαν τα γραπτ μου κνητρα να ταν εξ ολοκλρου δημσιου πνεματος. Δεν θλω να το αφσω αυτ ως τελικ εντπωση. λοι οι συγγραφες εναι ματαιδοξοι, εγωιστς και τεμπληδες και στο βθος των κιντρων τους κρβεται να μυστριο. Το να γρψεις να βιβλο εναι νας φρικτς, εξαντλητικς αγνας, σαν μια μακρ περοδος κποιας επδυνης ασθνειας. Ποτ δεν θα 'κανε κανες κτι ττοιο αν δεν τον οδηγοσε κποιος δαμονας στον οποο δεν μπορε οτε ν' αντισταθε οτε να καταλβει. Γιατ λοι γνωρζουμε πως ο δαμονας εναι απλς το διο νστικτο που κνει να μωρ να ζητ προσοχ. Κι μως εναι επσης αλθεια τι κανες δεν μπορε να γρψει τποτα ευανγνωστο αν δεν αγωνζεται συνεχς να εξαφανσει τη δικ του προσωπικτητα. Η καλ πρζα εναι σαν τζμι. Δεν μπορ να πω με βεβαιτητα ποια απ τα κνητρ μου εναι τα ισχυρτερα, αλλ ξρω ποια απ αυτ αξζουν να ακολουθηθον. Και κοιτζοντας πσω μσα απ τη δουλει μου, βλπω τι πντα εκε που μου 'λειπε νας πολιτικς σκοπς γραψα ψυχα βιβλα και με πρδωσαν σε μωβ αποσπσματα, προτσεις χωρς νημα, διακοσμητικ επθετα και ταπειντητα γενικ.

 (μτφρ.: Πτροκλος)



 

 

 

Web Design: Granma - Web Hosting: Greek Servers