-

Dali &

-


-








.

--.


.


 
 

 

Adaptor

να τραγικ περιστατικ που συνβη σε μια στση τρλε, ρθε να συρρψει να σωρ λθη, πθη, ιστορες...
Το περιστατικ αυτ θα το παραθσω τσι ως συνβη:
Κεντρικ λεωφρος που μπρος πηγανει να τρλε και πσω να σχολικ κτρινο λεωφορεο.
Τα δυο οχματα σταματον το να πσω απ τ' λλο για να προυνε το κσμο τους απ τη στση.
Το σχολικ πολ κοντ στο τρλε.
Το τρλε κνει να ξεκινσει αλλ βγανουν οι κεραες απ τα ηλεκτροφρα καλδια.
Ο οδηγς του, ηλικιωμνος κπως, βλαστημ και κατεβανει να το φτιξει.
Ο νεαρς γεροδεμνος οδηγς του σχολικο, βλαστημ κι αυτς μσα απ τα δντια του και τον αγριοκοιτζει η νεαρ συνοδς.
Εναι πρω γρω στις εννα.
Ο οδηγς του τρλε συνεχζει να παιδεεται με τις τιμες τις κεραες, μα κενες δε του κνουν το χατρι.
Γυρζει απελπισμνος το βλμμα στο κορνρισμα του σχολικο και νεει στον οδηγ που ετοιμζεται να κνει πισθεν και να φγει.
Εκενος κατεβανει και τον ακοει να του ζητ βοθεια, εξηγντας του πως πρπει να ανβει λιγκι πνω στο χημα, να τακτοποισει κτι και μετ θα περσει τις κεραες και θα φγουν μαζ.
-"Δεν υπρχει καννας απολτως κνδυνος", του εξηγε, "μη φοβσαι. Εσ εσαι νος και γεροδεμνος αλλ εγ εμαι ηλικιωμνος κι χω πρβλημα στη μση. Σε παρακαλ, βοθησ με".
Ο νεαρς βλπει ντως πως αυτ που του ζητ εναι πανεκολο και δουλει μισο λεπτο.
Ανεβανει σβλτα, πετγοντας να -"o.k. no problem, ντε να φεγουμε" και τακτοποιε το θμα στο ψε-σβσε.
Εκενη τη στιγμ ακριβς που ο οδηγς επιστρφει στο χημ του, μια καθυστερημνη μαμ, φρνει το πεντχρονο κοριτσκι της.
Ανογει τη πρτα και το βαζει μσα.
Η συνοδς σπεδει να το παραλβει πινοντς του το χρι ακριβς την ρα που ο οδηγς χει μπει και ξεκιν βιαστικς.
Η μνα χει δη οπισθοχωρσει αρκετ, χωρς μως να κλεσει τη πρτα.
Η συνοδς αφηρημνη πιστεει πως θα την χει κλεσει η μνα.
Το λεωφορεο παρκαρισμνο γρω στους εκοσι πντους απ το πεζοδρμιο κι τσι, καθς ο οδηγς ξεκιν κπως απτομα, το κοριτσκι που δεν εχε ανβει καλ-καλ το σκαλ κι η συνοδς, χνουν την ισορροπα τους.
Το μικρ ξεφεγει εκολα απ το χαλαρ κι απρσεκτο πισιμο της συνοδο και πφτει προς τα πσω.
Η πρτα υποχωρε μιας και δεν εχε κλεσει καλ, το κοριτσκι βρσκεται με τη ρχη να χτυπ στη κχη του πεζοδρομου και να παρνει κλση προς το δρμο.
Αυτ, εναι μοιραο γιατ η πσω δεξι ρδα του σχολικο, παρνει την ζωολα του.
λ' αυτ γνανε σε κλσματα δευτερολπτου, μπρος στα κπληκτα μτια λων σων τανε κοντ, -μνας και συνοδο.
Εναι περιττ να περιγραφε το τι επακολοθησε.
Εναι λ' αυτ που συμβανουν ταν γνεται κτι ττοιο.
Κλματα, κραυγς, κηδεα, κατηγορες, ανακρσεις, δκες και τελικ μετ να διστημα, το συμβν χει σχεδν ξεχαστε.
Εκτς απ τη τραγικ μνα.
Στην Αστυνομα ο οδηγς επε πως εχε καθυστερσει αρκετ και πιστεοντας πως λα τα παιδκια εχαν δη τακτοποιηθε απ' ρα σο κενος φτιαχνε το τρλε, ξεκνησε.
Επικαλστηκε τον οδηγ του τρλε ο οποος τον επιβεβαωσε.
'Αρπαξε μαν αυστηρ εππληξη και τα φτα στρφηκανε στην απρσεκτη συνοδ.
Εκενη επε πως τρεξε να παραλβει το παιδ καθς κουσε τη πρτα ν' ανογει.
Το 'πιασε απ το χερκι κι εν ετοιμαζταν να το βλει να καθσει -και θα ορκιζταν επσης τι εδε κι κουσε τη πρτα να τη κλενει η μνα-, το σχολικ ξεκνησε κπως απτομα, χσανε την ισορροπα τους κι οι δυο κι τσι γινε ,τι γινε...
Η μητρα, στις διακριτικς ερωτσεις των αρχν, ανμεσα σ' αναφιλητ, επε πως βαλε το παιδ μσα και δεν κλεισε αμσως τη πρτα μπως και της πιανε το μορφο λουλουδτο φουστανκι κι τι δε περμενε το σχολικ να ξεκινσει τσον απτομα.
Οι αρχς, κουνσανε το κεφλι βλποντας το φαλο αυτ κκλο κι απεφνθησαν πως τανε μια κακι στιγμ.
Κι αυτ εναι τελικ η πιο σωστ ποψη.
Μια σειρ κακς συγκυρες που συνετλεσαν σ' αυτ και μια συλλογικ ευθνη.
Εκενο που μνει να δομε εναι το πς φτασαν τα πρματα σ' αυτ το σημεο.
Πς και ποι γεγοντα στηρξανε και θρψαν αυτ τη κακι στιγμ;
Για να γνει αυτ θα πρπει να γυρσει ο χρνος μια μρα πσω...
...................
...Να βρεθομε στο μηχανοστσιο του τρλε, που το εν λγω χημα χει μπει για λεγχο.
Ο μηχανικς, βαριεστημνος και βολεμνος δημσιος υπλληλος, κνει να τυπικ λεγχο ρουτνας.
Κοιτ την αναφορ και τις παρατηρσεις πως υπρχει να πρβλημα στην εφαρμογ των κεραιν με τα ηλεκτροφρα σρματα και πως χει παρατηρηθε συχν κατ το φρενρισμα, να βγανουν οι κεραες και μετ να μπανουνε σχετικ δσκολα.
Πηγανει σιγ-σιγ στο πσω μρος του οχματος και δοκιμζει μερικς φορς, καθς χασμουριται, τις κεραες χωρς πρβλημα.
πειτα, βαριεστημνα, χαλαρ κι απρσεκτα, κοιτζει τις αρμσεις.
Δεν εντοπζει τποτε το μεμπτ, το επιλψιμο κι ανασηκνει τους μους.
Τον περιμνει ο καφς και τα τσιγρα κι τσι βζει μα τζφρα κτω απ το φαρδ πλατ "ΟΚ" κι επιστρφει στο γραφεο.
Καθς ανβει να τσιγρο και ρουφ το καφ του, σκφτεται, -ελχιστα μνο-, πως ακμα κι αν συμβε κτι, θα 'ναι επισκευσιμο επιτπου.
'Αλλωστε, πντα ξεκιν το χημα.
Κι αυτ ταν λο.
Την δια στιγμ, ο ηλικιωμνος οδηγς, χει τελεισει τη βρδι του και πηγανει στο γραφεο κνησης, σκεφτικς.
Αριο εναι πλι απογευματινς κι επειδ του 'τυχε κποιο πρβλημα, θα ζητσει αλλαγ βρδιας.
Μπανει στο γραφεο κι αφο χαιρετ εγκρδια, πινει κουβντα με τον υπεθυνο.
-Ρε συ Σωτρη, αριο χω να πρβλημα, πρπει ν' αλλξω βρδια σε πρων.Γνεται τποτα;
-Χμ... Τελευταα στιγμ μου το λες ρε; Α να χαθες.
-Μα... σματι το ξερα κι εγ νομζεις; Κνε κτι ρε συ.
-Μισ να πρω μερικ τηλφωνα και θα δομε.
Μετ απ μερικς αποτυχημνες προσπθειες, επιτλους καταφρνει να 'βρει κποιον, πρθυμο να παραχωρσει τη πρων του βρδια.
Αυτς ο κποιος, εναι νας γεροδεμνος νεαρς που πρκειται να ξενυχτσει με το κορτσι του και θλει να 'χει νεση στο ξπνημα.
-'Αντε ρε, σου 'φεξε... το τακτοποησα. Αριο το πρω θα πρεις το 57 για τη διαδρομ Χ...
-Ωχ! Το 57; Ρε Στο, πολλ νομερα κνει... το ξρετε αυτ εδ και καιρ.
-Ααα... Μη σκας, εναι στο μηχανοστσιο για τσεκ σμερα. Ξρεις, ο Βγγος ειν' αστρι. Θα το κνει φλλο και φτερ.
-Ευτυχς, γιατ χω τη μση μου και δε μπορ να ανεβοκατεβανω 'κε πνω.
-Αλθεια, πς πει η μση; Αλλ τι ρωτω; Μου 'πες. Και δε μου λες; Τι δουλτσα λαχε γι' αριο; Καμι ...βρωμοδουλει ρε; Ε, ρε και να το πω εγ της Καλλιπης... κηκες.
-Εσαι τρελς; Πο κουργια ρε; χι. Απλ το απγευμα πω να παραλβω το γιο μου απ το αεροδρμιο. χει αποσκευς και θα πω με το δστροπο το φορτηγκι. Ξρεις, κανες δε το πινει στο χρι. Μνον εγ!
Αυτ ταν.
Αντλλαξαν ακμα μερικς αβροφροσνες και χρισαν.
Το πρτο σκλος της κακις στιγμς, εχε δη στηθε...
......................
...Εμαστε ακμα μια μρα πσω.
Στο δωμτι της, η νεαρ συνοδς εναι μνη και μιλ στο κινητ.
Ειν' απγευμα κι ουσιαστικ δε μιλ, πτε φωνζει, πτε εκλιπαρε.
Ο γκμενς της το 'χει πρει απφαση να τη "κψει".
Κι εκενη παλαβνει.
ταν της κλενει το τηλφωνο, βζει τα κλματα.
Προσπαθε μταια να το ξανακαλσει αλλ εκενος το 'χει κλειστ.
Το φρνει στη σκψη της.
Εναι εκοσι ξι κι εκενος εναι να χρνο μεγαλτερος.
να πανμορφο και προικισμνο αρσενικ, μ' λη τη σημασα της λξης, πλην μως, λιγκι μυαλος.
Τη κοιτζει μνο κι εκενη νιθει να παραλει.
Την αγγζει στον αγκνα και νιθει να χνει το κσμο.
Εναι κι εκενη ομορφολα, ευασθητη, εν εκενος ανασθητος.
λο το απγευμα κι ως αργ το βρδυ, πρασε την ρα της μσα, μισγυμνη να πνει και να προσπαθε να πρει τηλφωνο σ' να κλειστ κινητ.
ξερε πια, πως το μυαλ της θα 'ταν για πολ καιρ "κολλημνο" σε 'κενον.
Δε θα 'χε νου για τποτ' λλο πια και για να διστημα, η ζω δε θα 'χε χρμα, γεση, οσμ και γλκα...
........................
...Ο νεαρς γεροδεμνος οδηγς του σχολικο, περπου εκοσι οκτ ετν, τη παραμον το απγευμα, αφο σχλασε, φαγε, κανε να μπνιο, πρε κι ναν υπνκο και μετ τρεξε να βρει τη μικρολα του.
να κουκλ βγαλτο, κοντ στα δκα οκτ, μα σκτη φλγα.
Μλις βρθηκαν, εκενη ταν για πρτη φορ συννεφιασμνη.
Καθς εκενος "χαλασμνος" επμεινε αρκετ, κατφερε να της αποσπσει το μυστικ: εχε εδ κι αρκετς ημρες καθυστρηση και σμερα πρω εχε κνει τεστ. Θετικ!
Ο νεαρς τα 'χασε. Μνο αυτ του 'λειπε τρα.
Το μυαλ του δολεψε γοργ.
πειτα απ μαραθνια κουβντα κατφερε να τη πεσει να πνε αριο να δον να γυναικολγο.
Πραν και το καννισαν.
Μλις πγαινε το πρωιν δρομολγιο, θα 'παιρνε δεια λγες ρες και θα πγαιναν μαζ.
Γιατ του το ξκοψε: Μνη της δε θα πγαινε με τποτα.
Ο νεαρς ξερε πως η σκοτορα του θα 'ταν μεγλη αριο, μχρι να τελεισει το δρομολγιο.
Δεν βλεπε την ρα να τακτοποισει το θμα.
"...Μα τι ηλθιο πλσμα ρε γαμτο..." σκφτηκε.
"Θα τη σουτρω σγουρα, μλις κατακαθσει λιγκι το λο πργμα...  Κι λο μυξκλαιγε το βλαμνο..."
Το δετερο σκλος της κακις στιγμς, εχε επσης ετοιμαστε κατλληλα...
..............................
...Μνει το τρτο και τελευταο: Αυτ της μητρας.
Τη προηγομενη μρα εχε λβει να τηλεφνημα, απ μα γυνακα που, οτε λγο οτε πολ, της λεγε να κνει πσω και πως ο ντρας της, αγαποσε αυτ!
γινε μεγλος τσακωμς με το σζυγο, μετ απ τον οποο κατλαβε πως χι μνο δεν ταν φρσα, αλλ εκενος, εδ και περπου να χρνο, ταν αλλο κι αλλο.
Εχε φτσει να μαρτυρσει στη "τσολα" πρματα και συνθεια, μχια δικ της.
Αυτ τη χλασε ακμα πιτερο.
Το βρδυ δεν ντεξε τελικ να τον περιμνει.
Κομισε νωρς τη μικρ, χωρς να την αφσει να καταλβει το παραμικρ κι βαλε να πιει μια βτκα.
γινε "κουδονι" και πρπει να τη πρε ο πνος κι τσι δε κατλαβε που γρισε.
Το πρω, ργησαν κι οι δυο να ξυπνσουν.
Στο πργευμα, ριξαν ακμα να "τρικοβερτο" καυγ.
Εκενος οργισμνος, εκενη δακρυσμνη και με πονοκφαλο.
Ττε, κουσαν τη μικρ που 'χε ξυπνσει και σταμτησαν αμσως.
Εχε σκεφτε να την αφσει να κοιμηθε και να μη τη στελει στο νπιο σμερα, μα αφο ξπνησε, θλησε να τη προστατψει κι τσι, μιας κι θελε η δια να πρει λιγκι αρα, την ετομασε βιαστικ.
Εδε πως εχε καθυστερσει κπως, αλλ επειδ η στση ταν σχεδν απ' ξω απ το σπτι τους, ριξε μι ματι.
Εδε πως το σχολικ ταν ακμα 'κε!
Τη πρε τρχοντας να προλβει και πριν βγει του πταξε πως επιστρφει σ' να λεπτ και θα τα πονε καλ.
Εκενος επσης πρλαβε να της πετξει, μσα απ τα δντια του: -"χε χρη που εναι η μικρ, ειδεμ θα σ' εχα στελει στο διολο" και πγε προς το παρθυρο.
Κοταξε κτω, εδε τον οδηγ του σχολικο να ανεβανει στο τρλε.
Χρηκε γιατ κατλαβε πως θα προλβαινε η μικρ το σχολικ. τσι, δε θα χρειαζταν να τη πει αυτς. Μετ που θα γριζε η ξεροκφαλη, εχε μερικ πραματκια να της σορει...
Εδε τη μικρ ν' ανεβανει στο σχολικ και τη καμρωσε!
ταν κουκλτσα και τη λτρευε.
ταν δικ του...
να λεπτ αργτερα, σωριστηκε κτασπρος στο καναπ, ανκανος να σκεφτε, να αντιδρσει, να κινηθε...
μεινε τσι για πρα πολλ ρα...

                                                          Μης 2003

------------------------------------------------------------------------
 
 

     Σημ.  Η λξη adaptor επιδχεται πρα πολλς ερμηνεες. Ετε σαν ακριβς μετφραση, ετε ως συννυμη παρφραση, ετε κυριολεκτικ, ετε μεταφορικ. Παρακτω, θα παραθσω μερικς απ αυτς. σως να υπρχουν κι λλες:

Εξομοιωτς.
Συζεκτης.
Προσαρμογας.
Εφαρμογας.
Συμπλκτης.
Μετασχηματιστς.
Συνδετρας ανμοιων επιφανειν.
Μετατροπας.
Εξομαλυντς.

... κι να σωρ λλες λξεις δεκτς. Πντα μως, η ουσα κι η δουλει που κνει, εναι να συνδει δο περισστερα πργματα μεταξ τους. Χωρς αυτ, θα 'τανε τρομερ δσκολο ως αδνατο να συνδεθονε. Κι αυτ γιατ τα προς σνδεσην, αυτ πργματα, δεν χουνε κοιν. Αυτ η χρση, δεν εναι πντα επιθυμητ, ωστσο, ποτε συμβανει, εναι ορατ...

--------------------------------------------------------------------

                                Σχλιο: 29/9/2004

     Αυτ το κεμενο, εχα την ατυχ τχη να το εμπνευστ, λγο πριν το περυσιν τρομερ ατχημα των Τεμπν. Στο φρουμ του "λογοτεχνα" και σε μια ερτηση-μνυμα, της γλυκτατης λιας Αλεξου, γιατ δε γρφουμε κτι και γι' αυτ, εχα απαντσει πως χω κτι γραμμνο, μα δε το 'χω περσει ακμα στο pc! Πρασε ο καιρς κι επιτλους κατφερα να το αναρτσω.
    Πρπει να πω, πως λο το συμβν που περιγρφεται σε τοτο το κεμενο, εναι απλυτα κι εντελς φανταστικ. Ευτυχς ποτ δε συνβη κτι ττοιο πραγματικ -δηλαδ δεν πεσε στην αντληψ μου- κι τι το φαντστηκα, ερεθισμνος απ κτι λλο εντελς σχετο. Ο σκοπς που το γραψα κι η ουσα του, δεν ταν να επισκισω τα λογοτεχνικ βραβεα και να δρψω δφνες, μα να δεξω πως κθε γεγονς, σο σχετο κι αν μας φανεται, μπορε να 'ναι σημαντικ κι τι με κποιο περεργο τρπο δναται να συνδεται με να σωρ λλα πργματα κι ως εκ τοτου θα πρπει πντα μα πντα να 'μαστε προσεκτικο. Γιατ δεν εμαστε μνοι μας στο κσμο. Τελικ, η τιμη ιστορα -δυστυχς- επαναλαμβνεται και φτος μ' να ακμα τραγικ ατχημα που θρηνσαμε πλι να παιδι και δε θα επεκταθ...
     Τοτο το συμβν, ταν λλος νας adaptor, που ρθε κι δειξε να σωρ λλα κακ περιστατικ κι εκ των υστρων, τα συνδεσε μεταξ τους, φανερνοντας μια γμνια...
     Η διαφορ ενς πραγματικο adaptor κι ενς συμβντος-adaptor εναι πως το πρτο το επιθυμομε και το ζητμε, προσπαθντας να συνδσουμε ανμοιες φσεις, εν τα γεγοντα αυτ, -που εγ τα λω τσι- εναι δυστυχς ανεπιθμητα και μπορομε να τα δομε -και πλι δυστυχς- μνον εκ των υστρων, σα ττοια!

 

 

Web Design: Granma - Web Hosting: Greek Servers