-

Dali &

-


-








.

--.


.


 
 

 

                                        Βιογραφικ

     Η κρητικ σχολ ζωγραφικς υπρξε η σημαντικτερη καλλιτεχνικ εκδλωση του ελληνισμο μετ τη πτση του Βυζαντου. Η Κρτη εχε 20 μεγλες πλεις, 10 επισκοπς κι αρχιεπσκοπο -μητροπολτη που στα πρακτικ των Οικουμενικν Συνδων κατεχε πντα υψηλ θση. Παρουσαζε λοιπν λες τις κατλληλες προποθσεις για την ανπτυξη της χριστιανικς τχνης. Στη Κρτη κατφυγαν πριν και μετ την λωση, καλλιτχνες απ τη πρωτεουσα κι λλες περιοχς που υποδουλνονταν απ τους Οθωμανος, γιατ εκε η βενετικ κυριαρχα εξασφλιζε στους καλλιτχνες θρησκευτικ κι επαγγελματικ ελευθερα, επσης τους επτρεπε οποιαδποτε μετακνηση, εν παρλληλα οι καλλιτχνες εχανε την ωφλεια της μεσης μμεσης επαφς με τη Βενετα και τη τχνη της. Πσες πιθαντητες μπορε να εχε ζωγρφος του 15ου αι. στη βενετοκρατομενη Κρτη να γνει δισημος; Και το πλον απθανο: ποιος θα τανε τσον ικανς στε να εμπνεσει ζωγρφο του διαμετρματος του Δομνικου Θεοτοκπουλου ναν αινα αργτερα;
     Ο γγελος Ακοτντος τανε Kρητικς αγιογρφος του 15ου αι. που ζοσε κι εργαζτανε στη πλη του βενετοκρατομενου Χνδακα (σημεριν Ηρκλειο), οπο κατεχε και το σημαντικ αξωμα του πρωτοψλτη κι απετλεσε σημαντικ μλος της Κρητικς Σχολς.
Η περοδος της καλλιτεχνικς δρσης του τοποθετεται ανμεσα στο 1425 και το 1450, το τος που πεθανει και το υποθτουμε επειδ τανε και πρωτοψλτης στο Χνδακα, ισβιος, εκενη τη χρονι ζητθηκε η αντικατστασ του. Ζωγρφισε σε μια εποχ που λγω των ιστορικν συγκυριν το κντρο της καλλιτεχνικς παραγωγς εχε αρχσει να μετατοπζεται απ τη Πλη στη πρωτεουσα της βενετοκρατομενης Κρτης, στον Χνδακα. Υπγραφε τα ργα του με το νομα Χειρ Αγγλου και θεωρεται ως ο 1ος βυζαντινς ζωγρφος που κανε κτι ττοιο. Κατ τον Αγγελο Δεληβορι, πρην διευθυντ του Μουσεου Μπενκη: "Ο Αγγελος υπογρφει τα ργα του, γιατ χει συνεδηση της ποιτητας του ργου του, εν ταυτχρονα μας εισγει σε μια λλη συνθεια, την οποα υιοθετον ο Ελ Γκρκο (Δομνικος Θεοτοκπουλος), ο Μιχαλ Δαμασκηνς κ..". Στις αγιογραφες του συνυπρχουν οι αναζητσεις της ζωγραφικς της Πλης (δεν αποκλεεται μλιστα να διδχθηκε απ Πολτες ζωγρφους) με την εκλεκτικ υιοθτηση στοιχεων της βενετσινικης ζωγραφικς. 22 εικνες φρουν την υπογραφ του εν λλες 30 αποδδονται στον διο. Η ιστορικ ρευνα δειξε πως ο ζωγρφος που βαζε αυτ την υπογραφ ταν ο γγελος Ακοτντος, ευκατστατος αστς, κτοικος Χνδακα, του οποου η ιδιχειρη διαθκη μας δνει σημαντικς πληροφορες τσο για τον διο σο και για την εποχ του.
      Διατηροσε εργαστριο ζωγραφικς στη Κντια (Candia) -το Ηρκλειο Κρτης, πως αποκαλονταν στο παρελθν απ τους Βενετος κι εξακολουθε σμερα απ τους ιταλφωνους- απ που προμθευε εικνες σε ελληνικς εκκλησες και μοναστρια στην Κρτη, την Πτμο, τη Ρδο κ. Το πλθος των εικνων του που χει βρεθε, δεχνει πως διατηροσε μεγλο εργαστριο ζωγραφικς τελικ, που θα πρπει να μαθτευσαν σπουδαοι ζωγρφοι, του 2ου μισο του 15ου αι., πως ο Ανδρας Ρτζος. Ζωγραφζει εικνες, τις οποες υπογρφει με το μικρ του νομα, εν πρσφατα διατυπθηκε κι η υπθεση τι ενδεχομνως να υπρξε και ζωγρφος τοιχογραφιν. Προτιμ να ζωγραφζει κατ το βυζαντιν τρπο (alla maniera graeca), εντσσοντας ενοτε δυτικς λεπτομρειες στα ργα του, εν φανεται να παρακολουθε τις ζωγραφικς εξελξεις της Πλης, ετε μσω μεσης επαφς με τα μνημεα ετε μσω των Πολιτν ζωγρφων που ταν εγκατεστημνοι στο Χνδακα. Μνο μα δυτικτροπη σνθεση του αποδδεται, η οποα φρει και την υπογραφ του στα λατινικ (Angelus Pinxit) και απεικονζει το Χριστ ως κρα Ταπενωση με την Παναγα και τον Ευαγγελιστ Ιωννη, να βυζαντιν θμα που γνωρζει ευρεα διδοση στην ιταλικ τχνη κυρως απ τον 14ο αι. κι εξς.



     Οι εικνες του χαρακτηρζονται απ υψηλ καλλιτεχνικ ποιτητα, στην οποα συνυπρχουν οι αναζητσεις της ζωγραφικς της Πλης με την εκλεκτικ υιοθτηση στοιχεων της βενετσινικης ζωγραφικς. Μχρι κι ο Δομνικος Θεοτοκπουλος επηρεστηκε απ τον σπουδαο καλλιτχνη, τον οποο χαρακτριζε «διασημτατον ζωγρφο», και υπγραφε με τον διο τρπο: Χειρ Δομηνκου. Ο Θεοτοκπουλος ββαια κατφυγε στη Δση και γινε εκε δισημος. Ο Ακοτντος δεν εχε λγο να φγει στη Δση καθς πθανε το 1450, τος κατ το οποο η Κωνσταντινοπολη δεν εχε ακμα πσει στους Τορκους, επομνως η προσοχ του ταν στραμμνη προς τα εκε και χι προς τη Δση.
     Με τις εικνες του φανεται να συμμετχει, αλλ και να σχολιζει σημαντικ θεολογικ ζητματα του καιρο του, πργμα που φανερνει το ερος των προβληματισμν και της κατρτισς του. Στα χρνια που ζωγρφισε τον Ασπασμ η νωση των 2 εκκλησιν τανε θμα πολ επκαιρο, ιδιατερα μετ τη Σνοδο Φερρας-Φλωρεντας (1438-39). Στη Κρτη υπρχε ελπδα για την νωση διτι οι Κρτες ζοσαν με τους Βενετος απ το 1210. Καθιερνει εικονογραφικ τη λατρεα νων αγων, πως ο γιος Φανοριος, προπαγανδζει υπρ της νωσης της Ανατολικς με τη Δυτικ Εκκλησα με τις εικνες του Ασπασμο των αποστλων Πτρου & Παλου, επεξεργζεται θματα με λεπτς θεολογικς αποχρσεις, πως ο Χριστς η μπελος, στις οποες ενδεχομνως να εμπεριχεται και κποια φιλενωτικ διθεση.



    Η σημασα του ζωγρφου αυτο δεν γκειται μνο στο μεγλο αριθμ εικνων με την υπογραφ που χει σωθε, αλλ και στην παρξη της ιδιχειρης διαθκης του, μσα απ την οποα προβλλει η προσωπικτητα ενς καλλιτχνη που κατεχε ιδιατερη θση στην κοινωνα του βενετοκρατομενου Χνδακα. ταν νας εγγρμματος και καλς νθρωπος που διθετε σημαντικ κινητ κι ακνητη περιουσα, πλοσια βιβλιοθκη, απ τη πληση της οποας, μετ το θνατ του, πως ζτησε με τη διαθκη του, θα προικζονταν πορα κορτσια. Τα σνεργα της δουλεις του και τα σχδια ζωγραφικς τα εχε κληροδοτσει στο παιδ που θα γεννιταν -ταν γραψε τη διαθκη του η γυνακα του, Ελνη Μαρμαρ, ταν γκυος-, αν ταν αγρι κι θελε να μθει τη ζωγραφικ τχνη, διαφορετικ τα φηνε στον να απ τους δο αδελφος του κι επσης ζωγρφο, Ιωννη.
     Τα περισστερα στοιχεα για τη ζω του πηγζουν απ τη διαθκη του την οποα συνταξε το 1436 εν ψει ενς ταξιδιο του απ το Χνδακα στη Πλη κι η οποα βρσκεται στο κρατικ αρχεο της Βενετας. Η διαθκη αυτ ξεκιν ως εξς: "Δι την παρβασιν του προπτορος Αδμ πντες παρεδθημεν τω θαντω και τη φθορ και ουδες εστν των ανθρπων, ος ζσεται και ουχ ψεται θνατον. Δι τοτο καγ ο Αγγελος Κοτντος ο ζωγρφος, ως νθρωπος θνητς κι υπχρεως τω θαντω και μλλων αποπλεσαι εν Κωνσταντινουπλει, διατττομαι και την εμν διαθκην ποι εις τα εμ πργματα και οτως λγω...". Ο σκοπς του ταξιδιο δεν διευκρινζεται, αλλ ταν πιθαντατα επαγγελματικς -σως μετβαινε εκε για να αγορσει σνεργα και χρματα, και να ενημερωθε για τη τχνη του, πως φανεται πως καναν κι λλοι συγκαιρινο του ζωγρφοι.      
    Στη διαθκη του λοιπν τακτοποιε να σωρ εκκρεμτητες και μεριμν ξεχωριστ για τα εργαλεα της τχνης του και τα τεσενισματ του (ανθβολα), δηλαδ τα σχδια ζωγραφικς που χρησιμοποιε, ορζοντας να μεταβιβαστον στο παιδ του που επρκειτο να γεννηθε, αν βεβαως αυτ εναι αγρι και γνει ζωγρφος, διαφορετικ τα κληροδοτε στον αδερφ του Ιωννη που ταν δη ζωγρφος -η ζωγραφικ αποτελοσε εξλλου οικογενειακ υπθεση. Η διαθκη καταδεικνει τι ο ζωγρφος εχε συνεδηση της τχνης του  και της αξας του ργου του, γεγονς που σημανει τι ο ρλος του καλλιτχνη, στον συγκεκριμνο χρο και  υπ τις συγκεκριμνες συνθκες, χει αρχσει να διαφοροποιεται.
    Τα ανθβολα για τα οποα τσο νοιζεται, τα αγορζει το 1477 νας λλος γνωστς ζωγρφος της Κρτης, ο Ανδρας Ρτζος (1422-1492), στοιχεο που συνηγορε υπρ της σημαντικτητας του Αγγλου και δεχνει με ακρβεια πως νας καλλιτχνης μποροσε να επιβλλει τη τεχνοτροπα και την εικονογραφα του στις επμενες γενις κι αποδεικνει τις πολλαπλς επιρρος. Ο Ρτζος υπογρφει μλιστα σχετικ συμβλαιο, στο οποο ορζεται τι η χρση των ανθιβλων εναι αυστηρ προσωπικ και τελικ, μνοντας πιστς σε ρτρα του συμβολαου, κρατ τα ανθβολα μνο μερικς ημρες.
    Η διαθκη αυτ εκτς απ μοναδικ στο εδος της, αφο δεν διασζονται λλα παρμοια γγραφα απ καλλιτχνες του 15ου αινα, και εκτς απ πολτιμη πηγ πληροφοριν για τη ζω του Αγγελου Ακοτντου, αποκαλπτει να νο εδος καλλιτχνη, ναν καλλιτχνη που δεχνει να παρνει μρος στις συζητσεις της εποχς, προετοιμζοντας το δαφος για τον διανοομενο της Αναγννησης. Αν η διαθκη αποτελε κριο στοιχεο για τη κατανηση της σημασας του γγελου στη διαμρφωση αυτο του νου εδους καλλιτχνη, η υπογραφ διαθτει κι αυτ τη δικ της βαρτητα. Πολλο συμφωνον τι η υπογραφ υποδεικνει απ τη μα μια κοινωνικ αποδοχ για το ργο του καλλιτχνη κι απ την λλη, να εδος αυτογνωσας εκ μρους του ιδου. Αλλα στοιχεα εναι τι κατεχε το ισβιο αξωμα του πρωτοψλτη, ταν παντρεμνος και την εποχ που γρφει τη διαθκη η γυνακα του περιμνει παιδ.
    Ο γγελος Ακοτντος δεν αποτελε τυπικ περπτωση συνηθισμνου ζωγρφου. Απ σο εμαστε σε θση να γνωρζουμε, βρισκμαστε μπροστ σε μια απ τις ηγετικς καλλιτεχνικς φυσιογνωμες στον χρο της Κρτης κατ το 1ο μισ του 15ου αι.. ταν ο πιο σπουδαος ζωγρφος μιας ιδιατερα ενδιαφρουσας εποχς και τον οποο πολλο αποκαλονε Δομνικο Θεοτοκπουλο του 15ου αι. κι υπρξεν ο 1ος ζωγρφος εικνων που αποφσισε να σπσει την ανωνυμα του και να βλει στα ργα του υπογραφ. Τα γνωστ του ργα αποτελονται απ 50 εικνες, απ τις οποες οι 30 εναι υπογεγραμμνες κι απ 20 ακμα που αποδοθκανε σ' αυτν απ αξιπιστη ρευνα. τανε σγχρονος με 2 λλους ζωγρφους που ξρουμε πς εργαστκανε ττε στη πλη αυτ, τον Αλξιο πκαυκο, φλο του Ιωσφ Βρυεννου κα το Νικλαο Φιλανθρωπην (1418/1419), συγγεν του οκουμενικο Πατριρχη Ιωσφ του Β'. Αλλ εν oι δυο αυτο εχαν λθει στη Κρτη πιθαντατα απ τη Πλη, εκενος παρ τ βενετικ προλευση του επωνμου του (Accontanto) τανε γνσιος Κρητικς, γεννημνος στο Χνδακα.
     ταν επορος, φιλνθρωπος, εν το σπτι και το εργαστρι του βρσκονταν πσω απ τη Βασιλικ του Αγου Μρκου. Εχε μα κρη, τη Βαρβρα και 2 αδερφος, τον Ιωννη, ζωγρφο επσης, και το Θεδωρο που τανε σχολρχης κι λλους συγγενες. Διατηροσε σχσεις με το Σινατικ μετχι της Αγας Αικατερνης στο Χνδακα, πως φανεται απ 2 εικνες που κληροδτησε στο Μοναστρι. τανε ζωγρφος κι χι τεχντης. νας εγγρµµατος που γρφει τη διαθκη του μνος του και που διαθτει πλοσια βιβλιοθκη απ τη πλησ της οποας μετ το θνατ του, θα προικζονταν πορα κορτσια.
    Εκτς απ την αδιαμφισβτητη καλλιτεχνικ αξα του ργου του και τη συμβολ του στην εικονογραφα της κρητικς ζωγραφικς του 15ου και του 16ου αι. κυρως, η προβολ του ργου του εναι σημαντικ για δο ακμη λγους: 1ον, διτι αποτελε μοναδικ περπτωση υστεροβυζαντινο ζωγρφου για τον οποο διαθτουμε πολλς πληροφορες, μσω των εγγρφων που σωθκανε στα κρατικ αρχεα της Βενετας, με βασικτερη πηγ πληροφοριν το κεμενο της διαθκης του και, 2ον -απρροια του 1ου- διτι ορζει με σαφνεια τις διαφορετικς συνθκες που οδηγονε, στα αστικ κντρα της Κρτης, στη μετβαση απ τον αννυμο βυζαντιν ζωγρφο που θεωρεται νας απλς τεχντης, στους επνυμους επιφανες ζωγρφους της κρητικς σχολς. Εναι χαρακτηριστικ τι για την στερη αυτ περοδο του Βυζαντου δεν γνωρζουμε καννα νομα ζωγρφου απ' σους εργστηκαν στα κορυφαα μνημεα της Πλης, πως, πχ, η Μον της Χρας.
     Τη διαθκη του την εχε γρψει με το διο του το χρι στα ελληνικ, χωρς να σημεωσει καμμι χρονολογικ νδειξη κι στερα την εχε παρουσισει, σε 3 μρτυρες, με τη παρκληση να δημοσιευθε ευθς μετ το θνατο του, στο νοτριο (συμβολαιογρφο) του Χνδακα, Γεργιο Βαττση. Αυτς ττε συνταξε, κτω απ το ελληνικ κεμενο, τη σχετικ πρξη (στα λατινικ) και σημεωσε την ημερομηνα "die XXVI Aprilis, Indictione ΧΙV", παραλεποντας μως κι αυτς να δλωσει το τος. Το πρωττυπο αυτ της διαθκης, παρ τν επιθυμα του γγελου, δεν δημοσιετηκε -πως θα φανε παρακτω- αμσως μετ το θνατο του και μπορομε να θεωρσωμε ββαιο πς ο Βαττσης (που πρπει να ταν δη αρκετ ηλικιωμνος) πθανε εν τω μεταξ. Για πολλ χρνια παρμεινε γνωστο, στα χρια κποιου δικο του, σως του αδελφο του Ιωννη, που -απ αμλεια σκοπιμτητα- δεν το παρουσαζε πουθεν. Μλις το Νομβρη του 1457 ο Ιωννης θλησε να το παρουσασει στη δουκικ καγκελλαρα του Χνδακα, για να επικυρωθε και να λβει νμιμη δημοσιτητα. Οι αρμδιες αρχς, αφο προσθσανε κτω απ τη παλαιτερη πρξη του Βαττση, 2 νορκες μαρτυρες κληρικν (με ημερομηνα 7 & 9 Νομβρη 1457) για τη γνησιτητα της γραφς του γγελου, καταχωρσανε πιστ αντγραφο του πρωτοτπου ατου (ακμη κα με τις διαγραφς που φερε) καθς κα της νοταριακς πρξης του Βαττση και των 2 ενρκων μαρτυριν που εχανε προστεθε, στα επσημα βιβλα των πρξεων του Δοκα της Κρτης που μας σωθκανε και που εναι γνωστ ως Atti antichi. καταχρηση του αντιγρφου ατο -το πρωττυπο δε σθηκε- γινε στις 16 Νομβρη 1457, σμφωνα με τη σχετικ πρξη που 'χει προταχθε. Το αντγραφο αυτ, με δλα τα παραπνω σημειματα πο προτσσονται επιτσσονται, θα το δεξω παρακτω, με τη διπλωματικ μθοδο, σμφωνα με την αρχ, κατ την οποα, δπου χει χαθε το πρωττυπο ενς εγγρφου, εκδδεται δπως το πρωττυπο, το παλαιτερο ( το μνο) επσημο αντγραφο.
    Η διαθκη του Αγγλου αποτελε λοιπν τη σημαντικτερη περπτωση γραπτς πηγς που αφορ καλλιτχνη της στερης Βυζαντινς περιδου.  Αν δμως η διαθκη, πως μαρτυρε το εκδιδμενο αντγραφο της, παρουσιστηκε στη δημοσιτητα Νομβρη του 1457, πτε τη συνταξε ο κοτντος και τη παρουσασε στο Βαττση; Ο τελευταος, καθς εδαμε, ως μνη χρονολογικ νδειξη, σημεωσε την ημερομηνα 26 Απρλη και τη 14η νδικτινα*. Η ελογη ερτηση λοιπν: ποιν απ τις πλησιστερες προς το 1457 χρονολογες, στις ποιες αντιστοιχε η 14η νδικτιν -κι ατες εναι 1421, 1436 και 1451- μπορομε να θεωρσωμε ως χρονολογα της συντξεως της διαθκης απ τον γγελο και της εμφανσεως της στο Βαττση; Ευτυχς, την ασφαλ απντηση σ' αυτ το ερτημα την δωκε ν λλο γγραφο, που βρθηκε σ' λλα φλλα (μισοκαταστραμμνα δυστυχς) του διου κατστιχου των Atti antichi, και που θα το δεξω κι αυτ παρακτω και για τον πρσθετο λγο δτι μας παρχει κι λλες πληροφορες για την οικογνει του. Πρκειται για μιαν απφαση του Δοκα τς Κρτης, Gerardo Dandolo, με χρονικ σμανση 24 Ιουλου 1457 -λγους μνες δηλαδ προγενστερη απ τη δημοσευση τς διαθκης -που αναφρεται στη κηδεμονα της ορφανς κρης του. Το περιεχμενο το εγγρφου εναι περεργο και κπως διασκεδαστικ. Ιδο η περληψη του:
      Θεδωρος Ακοτντος σχολρχης (rector scholarum), εκ μρους και του αδελφο του Ιωννη, ζωγρφου, παρουσιστηκε στο Δοκα κι ανφερε πως ο αδελφς τους γγελος κοτντος, λλοτε ζωγρφος και πρωτοψλτης στο Χνδακα εχε πεθνει χωρς διαθκη. Τρα υπρχει η κρη του, Βαρβρα, σε ηλικα γμου (in aetate nubili), που τη κηδεμονεει η μητρα της Ελνη. μητρα της ατη, που εναι levis cerebri (ελαφρμυαλη ανητη), σκοπεει να τη παντρψει με τον Ιωννη Σκουλοδη, που πηγαινορχεται διαρκς μπρος απ τη πρτα της. Οι δυ της θεοι δμως επιθυμον να τη παντρψουν με καλλτερο, ξοδεοντας απ τη δικ τους περιουσα. Θεδωρος μλιστα δχεται να την χει στο σπτι του και ν' ναλβει τη κηδεμονα και τ συντρησ της ωσπου να παντρευτε.
     Παρακαλσανε λοιπν το Δοκα να δεχτε το ατημ τους και να λβει τα κατλληλα μτρα για τη προστασα της ορφανς κρης. Δοκας, βρσκοντας τη παρκληση ελογη και λαμβνοντας πψιν τη κατσταση της μητρας, αποφασζει να εγκατασταθε η κρη στο σπτι του θεου της, διατσσει τη μητρα της να μη τη παντρψει χωρς συνανεση των θεων της, διαφορετικ θα πλρωσει 500 πρπυρα πρστιμο και τον υποψφιο γαμπρ Ιωννη Σκουλοδη να μη την ενοχλε πια, οτε να συχνοπερν οτε να πλησιζει στο σπτι της σ' απσταση μικρτερη απ 50 βματα (per passus quinquaginta), διαφορετικ θα φυλακζεται και θα πληρνει και 50 πρπυρα πρστιμο κθε φορ.
    π' δλη αυτ τη κπως αστεα ιστορα κενο που ενδιαφρει εναι η μαρτυρα τι το 1457 κρη του Ακοτντου εχε φτσει σε ηλικα γμου. Αν δεχτομε λοιπν πως ταν 20 περπου ετν, ττε πρπει να γεννθηκε γρω στα 1437. Αλλ απ την λλη μερι χουμε τη μαρτυρα της διαθκης του δτι, δταν αυτς τη συντασσε, παιδ δεν εχε, περμενε μως και γι' αυτ γραψε πως αν η γυνακα του "αν γεννσει παιδν αρσενικν και ζσει και πανδρευθε, αφνω τα οσπτια μου του υιο μου..., ει δε γεννσει παιδ θηλυκν, να ναι το σπτι λον ες προικον του θηλυκο". Βαρβρα λοιπν πρπει να γεννθηκε λγους μλις μνες μετ τη σνταξη της διαθκης. Επομνως συνδυζοντας τις 2 αυτς μαρτυρες, οδηγομαστε στο τος 1436 ως το μνο απ' δσα αντιστοιχονε σε 14η ινδικτινα που συμβιβζεται με τα δεδομνα των 2 εγγρφων. Εναι φανερ πως πρπει ν' αποκλειστε τσο το 1421, γιατ, αν εχε ττε γεννηθε η Βαρβρα, θα τανε το 1457 σωστν 36 ετν, ρα σε ηλικα που δε θα χαρακτηριζτανε pupilla και puella, οτε θα χρειαζτανε κηδεμονα, σο και το 1451, γιατ, αν εχε γεννηθε ττε, το 1457 θα τανε μλις 6 ετν, ρα κθε λλο παρ σε ηλικα γμου. τσι καταλγουμε ασφαλς πως η διαθκη γρφτηκε 26 Απρλη 1436.
     μως, τελικ αυτ η ιστορα εχε συνεχεια. Δε ξρουμε τι μεσολβησε και παρ το σκληρ κι απειλητικ φος της απφασης του Δοκα, 3 μνες μετ στις 2 Οκτβρη 1457, υπογρφεται προικοσμφωνο ανμεσα στη Βαρβρα και τον πατρα του Ιωννη Σκουλοδη, Μικαλτο του Φιλππου. να τελευταο γγραφο, που συντσσεται στις 17 Δεκμβρη 1500, αποτελε συμφωνητικ ενοικισεως με το οποο ο Μικαλτος
του Φιλππου Σκουλοδης, γιος της Βαρβρας κι εγγονς του Αγγλου, νοικιζει στο Μιχλη απ τη Νπολη το μαγαζ με τη δεξαμεν που βρσκεται στο Χνδακα κτω απ το σπτι του κυρ-Αγγλου Ακοτντου, κοντ στις αποθκες των σιτηρν. τσι μπορομε να εντοπσουμε που βρισκτανε το σπτι του Ακοτντου στο Χνδακα κι σως και το εργαστριο ζωγραφικς του. Το 1436 πντως, δεν εναι καθλου ββαιο πς τανε και το τος του θαντου το Αγγλου, γιατ τη διαθκη του την καμε, καθς μας λει, επειδ επρκειτο να ταξιδψει στη Πλη, χι επειδ ταν ετοιμοθνατος ρρωστος. Δεν αποκλεεται λοιπν να ζοσε ακμη, δταν σε λγους μνες γεννθηκε η κρη του Βαρβρα. τσι μλιστα θα μποροσαν να εξηγηθονε κι οι μεταγενστερες διαγραφς πο καμε στο κεμενο της διαθκης του και που επαναλφθηκαν πιστ στο αντγραφο που μας σθηκε.
     Αν θλαμε τρα να δσωμε κποιαν εξγηση και στο ,τι η διαθκη μεινε τσα χρνια αδημοσευτη, δημοσιετηκε μως αμσως σχεδν μετ την απφαση του Δοκα για τη κρη του, θα μποροσαμε σως να κμωμε τν εξς υπθεση: Ο αδελφο του Θεδωρος κι Ιωννης δεν εχανε καμμιν εμπιστοσνη στη χρα του Ελνη και γι' αυτ φρντισαν ν' αποσπσουν απ τη κηδεμονα της τη Βαρβρα, μλις φτασε σε ηλικα γμου, αποκρπτοντας τη διαθκη, που ριζε επτροπο και τη γυνακα του και που φηνε και χρματα για τη συντρηση της γυνακας του και του παιδιο του και δηλνοντας στο Δοκα πως ο γγελος πθανε χωρς διαθκη. Μλις δμως πτυχαν τη να απφαση ν' αναλβουν αυτο τη κηδεμονα της Βαρβρας, κριναν σκπιμο να παρουσισουνε τη διαθκη, για ν' αναγνωριστονε τα κληρονομικ δικαιματα τς ανηψις τους, τρα που η μητρα της δε μποροσε πια να χει ανμειξη στη διαχεριση της περιουσας.
    Με τη διαθκη αυτ ο κοτντος, αφο ορζει εκτελεστς τη γυνακα του, τον ανηψι του Μιχελ Πργκηπα και το Μανουλ Μαρμαρ, κληροδοτε το πατρικ του σπτι στο παιδ του που πρκειται να γεννηθε αν αυτ πεθνει, στον αδελφ του Ιωννη. Αφνει επσης διφορα ποσ σε συγγενες του, σε εκκλησες για μνημσυνα και σε: "...σπτια πτωχν καλν ανθρπων που παρρθασιν" (=εξπεσαν). Απ τις λλες διατξεις της διαθκης του ιδιατερο ενδιαφρον παρουσιζουν τα γραφμεν του δτι: "...και το παιδν που θλει γεννηθν, αν ναι αρσενικν, θλω να μθει πρτον τα γρμματα κα ττε την ζωγραφικν τχνην και, αν τη μθει, αφνω τον τα τεσενισματ μου κι δλα τα πργματα της τχνης, ει δε κι ουδν τη μθει, τη τχνη λγω, αφνω τα τεσενισματ μου, τουτστιν τα σκισματα κι δλα τς τχνης του αδελφο μου τον Ιωννου.", που δεχνουνε πως ταν επαγγελματας ζωγρφος κι επιθυμοσε να μθει και το παιδ του και ν' κολουθσει τη τχνη του.
     Ενδιαφρουσες επσης εναι ο πληροφορες που μας δδει για διφορες εικνες που εχε στο σπτι του: τη "κεφαλ της Αγας Ακατερνας το εικνισμαν το στρογγυλν", που το κληροδοτε στους Σινατες του Χνδακα, "το εικνισμα τον Χριστν το μγαν", που το αφνει στον αδελφ του Ιωννη και την Ανσταση και τη Γννηση του Χριστο, που θλει να τα εκθτουνε σε προσκνημα τις μεγλες γιορτς στην εκκλησα. Δεν αναφρει αν οι εικνες αυτς τανε δικ του ργα αν απλς τις εχε στη κατοχ του ως πολτιμες. Τλος, αξζει να σημειωθε δτι στη διαθκη μνημονεεται κι "ο πνευματικς του Βαρσαμονερο ο κυρ Ιωνς"**, πο πρπει να τον ταυτσωμε με τον ιερομναχο ων Παλαμ, το γνωστ απ την επιγραφ κττορα κι ανακαινιστ (1426-1431) της κρητικς μονς Βαλσαμονρου με τις περφημες τοιχογραφες.
___________________________
 * Η Ινδικτιν ταν η αστρονομικ χρονικ περοδος των 15 ετν. Καθιερθηκε στα χρνια των Ρωμαων, λγω κποιου φρου, ο οποος διατχθηκε να υπολογζεται κθε 15 τη. Γι' αυτ κι η ετυμολογα της λξης εναι λατινικ και προρχεται απ το indictio, πως ονμαζαν οι Ρωμαοι τη διαταγ. Διατηρθηκε επ Βυζαντου καθς και στη Καθολικ εκκλησα για την εσπραξη ορισμνου φρου κθε 15 χρνια. Γι' αυτ ονομζεται κι επινμηση. Πτε ακριβς καθιερθηκε δεν εναι γνωστ. Εικζεται τι επ Διοκλητιανο επ Μ. Κωνσταντνου το 312 ρχισε να χρησιμοποιεται ως χρονολογικ αναφορ. Οι Ππες της Ρμης χρησιμοποισανε το θεσμ αυτ απ το 315 αρχζοντας να μετρνε τα τη απ 1ης Γενρη και τους κκλους απ το τος 3 π.Χ.. Ο Κρολος ο Μγας καθιρωσε τη χρονολγηση αυτ απ το τος 800 κι αρχζοντας απ τις 24 Σεπτμβρη. Το διο κνανε κι οι Αυτοκρτορες της Γερμανας. Μετ τη κατλυση της Βυζαντινς Αυτοκρατορας απ τους Οθωμανος, οι Πατριρχες διασσανε το θεσμ αρχζοντας απ τη 1η Σεπτμβρη, χωρς μως να γρφουνε τον κκλο. Ο κκλος της ινδικτινος στην ορθδοξη εκκλησα προκπτει απ την διαρεση του απ Κτσεως Κσμου τους /15, κι ινδικτιν εναι το καταλειπμενο.
     Για να υπολογσουμε τον κκλο και την ινδικτινα ενς τους, απ το τος αφαιρομε το 313 και τη διαφορ τη διαιρομε με το 15. Το πηλκο εναι ο κκλος και το υπλοιπο +1 εναι η ινδικτιν. Π.χ. για το τος 2010: 2010-313 = 1697, 1697:15 = πηλκο 113 κι υπλοιπο 2, ρα 113ος κκλος και 3η ινδικτιν.

** πνευματικς το Βαρσαμονερο ο κυρ ωνας. Πρκειται ασφαλς για τον Ιερομναχο ων Παλαμ, ηγομενο της μονς Βαλσαμονρου, που με ξοδα του ανοικοδομθηκε το 1426 κι ιστορθηκε το 1431 ο εκε νας του Αγου Φανουρου, σμφωνα με τη κτητορικ επιγραφ τη δημοσιευμνη απ τον G. Gerοla, Monumenti Veneti nell'isola di Creta, τμ. IV, Venezia 1932, σ. 539-541 (αριθ. 1). κοτντος φανεται πως σχετιζταν με το δραστριο αυτ ανακαινιστ, που του χρωστομε ν απ τα ξιολογτερα συγκροτματα τοιχογραφιν της Κρτης για τ'ις τοιχογραφες του Βαλσαμονρου. Αν δμως εχε κι ανμειξη ς ζωγρφος στη τοιχογρφηση της μονς -πργμα πολ πιθαν- δν χουμε καμμι μαρτυρα.
-------------------------------.
===========================

                                          Η ΔΙΑΘΗΚΗ

Δια την παρβασιν τον προπτορος Αδμ πντες παρεδθημεν τω θαντω και τη φθορ και ουδες εστν των ανθρπων, ος ζσεται κι ψεται θνατον. Δια τοτο κγ δ γγελος Κοτντος ο ζωγρφος, ως νθρωπος θνητς κι πχρεως τω θαντω και μλλω ποπλεσαι εν Κωνσταντινονπλει, διαττομαι και την εμ διαθκην ποι ες τα εμ πργματα κι οτως λγω. Θλω πρτο να εναι κουμενδριοι ο κυρ Μανουλ Μαρμαρς δ χρυσοχς, δ σντεκνς μου, η γυνακα μου κι ο ανεψις μου Μιχελ Πργκηπας. "Επειτα ορδηνιζω πρτο να δωθον πρπυρα δεκαξι ελεημοσννη δια την γπην τον Θεν εις 8 σπτια πτωχν καλν ανθρπων δπο επαρρθασιν κι αφνω να γνονν δο σαραταμερα, το ëvav va πση δ πνευματικς τον Βαρσαμονερν ο κυρ ωνας και τ λλον ν γνη ες τον Χριταν τον Κεφαλ' και δολη μον Ι6 Λουτζα μετ τον θνατον μου να εναι ελεθερη να επρη και σα ροχα της εχω καμωμνα· και εν θλει γυνακα μου ν επρη τα προικι της κατζβελα ττια ωσν μον τα εδωκεν και δσα μου εδωκεν εως εδ ες δηνρια, ν τ επρει δηνρια' αν θλει οτως, αφνω της και τα χαρσματα της, ει δε και θλει να τα επρει δηνρια, ουδν της αφνω τα χαρσματα' και αν γεννσει παιδιν ρσενικν και ζσει και πανδρενθ, αφνω τ οσπτια μον τον νιου μου, ες το δποον |9 σπτην εγ κατοικ, και ν μηδν μπορε ν τ πωλσει ν τ αφσει τινς, με ν παγνη πα παιδιν ως παιδ'ιν και ν εναι κρατημνος δ υις μον \'° να δδει δια την ψυχν μου πρπυρα τσσαρα κθα χρ-νον τεσσρων πτωχν καλν ανθρπων χριαζομνων ει δε και αποθνει δ υις μου χωρς να κμη παιδιν ι ι ελογητικν, {θλω να παγνη τ σπτη μου εις τον δελφν μου τον ωννην και να εναι κρατημνος 6 'Ιωννης ναδδει κθα χρνον δι την ψυχν μου υπρπυρα δδεκα ες ξη σπτια καλν ανθρπων που επαρρθαν και να μηδν ε μπορε 6 'Ιωννης το σπτη μου ν το πουλσει να το αφσει τινς, με να παγνη ες το παιδιν του και πα παιδν εως παιδιν ρσενικν και να δδει πντα ψνχικν που ρδινιζο, ει δε και αποθνει ο αδελφς μου ο 'Ιωννης δχως παιδιν ρ\14σε- νικν, να παγνη το σπτην ες την γαν Ακατερναν ες τους Σινατας, να πληρνουν πρτον το ταρδεγον εις την κμαραν, το ]ποον ταρδεγον ναι δλον το νωγου που κατοικ εγ με το μαγατζν τον μικρν που εχω ποκτω, και το κατογου που το δωκεν κρης μας το δελφο μου το 'Ιωννη, ταν τον επνδρευσεν, πρπυρα εκοσι και γρσια τρα και εμεθα κρατημνοι εγ και 'Ιωννης να το πλερνομεν, εγ τς δο μορας και 'Ιωννης την μαν, ωσν το εφηκεν δρδηναν κρις μας' [και ττε να εναι κρατημνοι οι Σιναταις να δδουν κθα χρνον δια την ψυχν μου νπρπυρα δεκατσσαρα ες επτ σπτια καλν ανθρπων που επαρρθαν και τα επλοιπα, που θλουν πρνην απ το νκην το σπιτιο, να τα πμπουσιν ες τον Σιν ρονς~\' |'9 ει δε γεννσει γυνακα μου παιδιν θηλυκν, να εναι τ σπτη [δ]λον ες προικον το θηλυκο, να δδει πν- ττε τα τσσαρα υπερπυρα το ψυχικον οπο \ αφηκα η το θηλυκν μον παιδιν το ρσενικν που τ θλει κληρονομσει και να μηδν μπορε τ θηλνκν να πανδρενθ εως το να γνη δεκαπντε χρονν, ει δε αποθνει πρχου πανδρευθ τ θηλυκν, [να παγνη ες τον δελφν || μου || τον ωννην με ττοιαν κοντετζιν που το αφνω, το γρφω παραπνω]' και τ παιδν που θλει γεννηθν, αν εναι ρσενικν, θλω να μθη πρτον \\ τα [| γρμματα και ττε την ζωγραφικν τχνην και, αν την μθη, φνο του τα τεσενισματ μου και λα τα πργματα της τχνης, ει δε και ουδν την μθη, την τχνην λγω, αφνω τα τεσενισματ μου, τουτστιν τα σκισματα και λα της τχνης το δελφο μον το ωννον. κομ θλω τι /δσαρε'α μον περσσεια και ε τι μου θλει [ευρθη εις] χρυσφι και ε[ς ]σμι να πωληθον και μ λλα δηνρια που μο θλουν ερεθν, να τα βλουν ες τπον συγορον, π[ο να δδουν διφορον, πα τ ποιο διφορον να ποκρατεται γυνακα μου εστοντα χρα μ τ παιδν εως δτον να πανδρενθ τ παιδν ει δε αποθνει τ παιδν πρ[χου πανδρευθ, να παρνη γυνα]ψκα μον νπρπυρα εκατν εστοντα να στκει χρα' [και απ τ επ- λιπν μου καλν αφνω το δελφν μον το Θεοδρου πρπυρα πενντα και το ω[ννου νπρπνρα...] και της αδελφς μον της Μπρμπινας, της γυνακας το κνρ Γεωργου Μπρμπο, το μπαρμπρη, αφνω πρπυρα δκα και το νεψιον μου} το Μιχελ Πργκιπα πρπυρα και της Μτολς μου της πλαδος της χρας αφνω πρπυρα πντε και τα επλοιπ, ετι θλουν περισσεσει, ν δωθον ες προικιν λλων παιδιν θηλυκν ες υπανδρεαν και εν θλη γυνακα μου να γυρεσει τ προικι της και να τα επρη να τα ζητσει δηνρια, θλω δτι να πωληθον δλα τα κατζβελα δπο μο εδωκεν ες τα προικι και να τ επρη εξω πα τα χαρσματα της· και τα βιβλα μου αφνω το παιδιο μου, αν ναι ρσενικν, να μθη να ναγινσκει και να παγνουν πα παιδν ως παιδν, ει ôε και αποθνει μικρν το παιδν, να πωλονται τα βιβλα, να δωθον τα στμενα ελεημοσνη εις καλος ανθρπους πτωχος που λθασιν εις πτωχαν και ες χηρδες  γυνακες πτωχας και ες πανδρεαν θηλυκν πτωχν. Ακμη θλω κεφαλ της γιας Ακατερνας το εκνισμαν το στρογγιλν μετ θνατον μου να δωθ ες τους Σιναταις, να το στνουν πσα χρνον ες την ορτν της Αγας ες μνημσυνν μου ακμη θλω μετ τον θνατον μου τα δο εικονσματα της κμερας μου, την νστασιν το ησο Χριστο και το λλον, την Γννησιν το Χριστο, να τα παγνουν ες τον Χριστον τον Κεφαλν, να τα στνουν ες το μσον, με τον πδαν, τον εχω επιταυτο, τν νστασιν την Λαμπρν και τν Γννησιν τα Χριστογεννα και απ τα καλ μου να κμνουσιν τρεις λειτουργαις, τν Λαμπρν τν Κυριακν μαν και τν βο.ν λλην και τν Τρτην αλλην μαν και τ Χριστογεννα λλην μαν ες τς τν επδεον μραν τν Χριστουγννων, και πλιν ν γιαγρνουν ες το σπτι και οτως να ναι κρατημνον να κμνη το παιδν που θλει γεννηθ, ρσενικν θηλυκν, ζση, κθα χρνον ει δ και αποθνει το παιδν, αφνω τα δο εικονσματα τοτα, τν νστασιν και τν Γννησιν, ες τον Χριστν τον Κεφαλν και δπο τ ψυχικ δπο αφνω ν κμου δο κληζιλαις σκλταις με ταις πρταις, ν τ σφαλζουν μσα, ν κρμουνται ψιλ, τν Λαμπρν ν στνουν το να ες το μσον και το λλον τ Χριστογεννα και αφνω και τον πδαν με το κοντριν της εκκλησας, οδι ν στνουν και δ αδελφς μου ο Ιωννης, δπο θλει κληρονομσει το σπτη μου, ν ναι κρατημνος ταις τρεις λειτουργαις ν κμνη κθα χρνον, της Λαμπρς ταις τρεις και τν μαν τ Χριστγεννα παιδιν του' εδε εσεβ και πση το σπτην ες τους Σινιταις, ν εναι κρατημνοι ν ποιοσιν τς τσσαρες λειτουργαις ες τον Χριστν τον Κεφαλν κθα τν Λαμπρν και τ Χριστγεννα κθα χρνον' αν ποθνει το παιδν, το μλλει ν γεννηθ, το εκνισμαν τον Χριστν το μγαν, δπο κρμεται ες το πρτεγον κατ πραωπον της πρτας, αφνω του αδελφφο μου του Ιωννη.

===========================



                Η διαθκη στο σωζμενο χειργραφο της εποχς

         Το πολτιμο αυτ κεμενο συντχθηκε το 1436 απ τον διο τον ζωγρφο αλλ καταχωρστηκε στα αρχεα του Δοκα της Κρτης το 1457, επτ χρνια μετ τον θνατο του ζωγρφου. Το εντπισε στα κρατικ αρχεα της Βενετας ο Μανοσος Μανοσακας, ο οποος και το δημοσευσε το 1961. Εκοσι χρνια αργτερα, το 1981, η Μαρα Βασιλκη, στηριζμενη στις πληροφορες της διαθκης, προχρησε στη τατιση του ζωγρφου Αγγλου που υπγραφε με το μικρ του νομα (ως ττε χρονολογημνου στις αρχς του 17ου αι.) με τον συντκτη της διαθκης, ζωγρφο γγελο Ακοτντο. Ο γγελος τανε γνωστς για το πλοσιο ζωγραφικ του ργο αλλ δεν διαθταμε καμμαν λλη πληροφορα γι' αυτν, εν τανε γνωστς μνον απ τις αρχειακς πηγς, δηλαδ απ τη διαθκη του κι λλα νοταριακ γγραφα, εν το ργο του λνθανε. Η τατιση του κι η επαναχρονολγησ του οδγησε στην επαναξιολγηση του συνλου του ργου του και της θσης που αυτ κατχει στη διαμρφωση εικονογραφικν τπων της κρητικς σχολς.
    Στις αρχς της δεκαετας του '60, ο Μανοσος Μανοσακας, διευθυντς ττε του Ελληνικο Ινστιτοτου Βυζαντινν και Μεταβυζαντινν Μελετν που εδρεει στη Βενετα, ανακλυψε τη διαθκη ενς γνωστου Κρητικο ζωγρφου, του Αγγλου Ακοτντου, ο οποος εχε ζσει στο βενετοκρατομενο Χνδακα. 
     Μεταγενστεροι επνυμοι Κρτες ζωγρφοι που φανεται να επηρεζονται απ τη τεχνοτροπα και τις εικονογραφικς του προτιμσεις, επιλγονται οι εξς, δειγματοληπτικ: 15ος αι. Ανδρας Ρτζος, Ανδρας Παβας, Νικλαος Τζαφορης, 16ος αι. Μιχαλ Δαμασκηνς, Δομνικος Θεοτοκπουλος και 17ος αι. Εμμανουλ Τζνες, Εμμανουλ Λαμπρδος που απηχον εικονογραφικς και τεχνοτροπικς επιρρος απ το ργο του. Θεωρεται καινοτμος, εφσον εισγει νους εικονογραφικος τπους, που φανεται να επικρατονε στους κατοπινος ζωγρφους της Κρητικς Σχολς. Δεχνει, για παρδειγμα, ιδιατερη προτμηση στον γιο Φανοριο, του οποου η λατρεα εναι νεοφερμνη στην Κρτη -εισγεται απ τη Ρδο στις 1ες μλις 10ετες του 15ου αι. επειδ ο συγκεκριμνος γιος βοθησε και προσττευσε, λγεται, τη Κρτη. Συνδεταν με σημαντικ μοναστρια του νησιο, τα οποα υπρξανε και παραγγελιοδτες του, πως η Μον Βαλσαμονρου, η Μον Βροντησου κι η Μον Οδηγητρας, γεγονς που αποδεικνει και τη φμη του, εν διατηροσε επαφς και με το σινατικο μετχι της Αγας Αικατερνης στο Χνδακα. λ' αυτ προσδιορζουν με ακρβεια το ρλο και τη σημασα του αλλ και τη συμβολ του στη διαμρφωση της τχνης της Κρτης στο 1ο μισ του 15ου αι. σο κι αν η κατρτιση, η αυτοσυνειδησα κι η κοινωνικ καταξωση των ζωγρφων στα αστικ κυρως κντρα της βενετοκρατομενης Κρτης προχωρ σε δρμους παρλληλους με τη Δση, ο ρλος τους ωστσο δεν θα αποκτσει ποτ τη βαρτητα του καλλιτχνη της Αναγννησης.

     Στις αρχς της 10ετας του '60, ο Μανοσος Μανοσακας, διευθυντς ττε του Ελληνικο Ινστιτοτου Βυζαντινν και Μεταβυζαντινν Μελετν που εδρεει στη Βενετα, ανακλυψε τη διαθκη ενς γνωστου Κρτα ζωγρφου, του Αγγλου Ακοτντου, που εχε ζσει στο βενετοκρατομενο Χνδακα. "Τθηκε ττε το ερτημα αν ο Ακοτντος της διαθκης εναι το διο πρσωπο με τον ζωγρφο", λει η κ. Βασιλκη. "Διτι πστευαν τι ο Αγγελος που υπογρφει τις εικνες εναι νας ζωγρφος των αρχν του 17ου αι.. Κι αυτ, διτι υπρχε μια ανεξακρβωτη πληροφορα, σμφωνα με την οποα, στον Αγιο Γεργιο της παλις πλης του Καρου υπρχε μια εικνα με την υπογραφ Χειρ Κυρ Αγγλου του Κρητς και τη χρονολογα Α Χ Δ, που σημανει 1604. Ετσι καταλξανε στο συμπρασμα τι εναι ο γνωστος Χειρ Αγγλου".
     Το 1981, η κ. Βασιλκη, προτενει σε συνδριο τι ο ζωγρφος που υπογρφει τσι, εναι το διο πρσωπο με κενο της διαθκης κι ρα, με δεδομνη τη χρονολογα της διαθκης (1436), τανε ζωγρφος του 15ου αι., κι χι του 17ου. "Εχοντας διαβσει προσεκτικ τη διαθκη, κατλαβα τι πρκειται για το διο πρσωπο. Δεν χρησιμοποιοσε το «Κυρ» ο Αγγελος και το Σιν επισκπτονταν συχν Κρητικο ζωγρφοι για να επιζωγραφσουνε φθαρμνες εικνες. Ξρουμε τι ο Ιωννης Κορνρος, Κρης του 18ου αι., ταν νας απ' αυτος και στην υπογραφ του προσθετε το «Του Κρητς», κτι που κνανε πολλο Κρητικο κενη την εποχ. Πολλο πρσθεταν και το «Κυρ» για να δεξουν τι εναι αντερης τξης". Η κ. Βασιλκη θεμελωσε τη θεωρα της κυρως πνω στη περπτωση του Αγου Φανουρου. "Ηταν νας γιος που γινε ξαφνικ πολ δισημος στη Κρτη. Τον γιο αυτν διδωσε στο νησ ο ηγομενος μιας μονς, ο Ιωννης Παλαμς. Τον νθρωπο αυτ μως κατονομζει στη διαθκη του ο Αγγελος Ακοτντος ως τον ιερα που επιθυμε να ψλλει το μνημσυν του των 40μερν του. ρα ο Ακοτντος γνριζε τον Παλαμ, εν ο ζωγρφος που υπγραφε «Χειρ Αγγλου» εχε φιλοτεχνσει πολλς παραστσεις με τον Αγιο Φανοριο, μερικς απ τις οποες περιλαμβνονται στην κθεση. Οταν τα επα λ' αυτ το 1981, υπρξε δυσαρσκεια. Σμερα πια, εναι λγο πολ αποδεκτ τι εναι το διο πρσωπο αλλ για μας το ζητομενο εναι να ρθει ο κσμος να θαυμσει ναν εξαιρετικ ζωγρφο, χι απλς ναν αγιογρφο αλλ ζωγρφο ισξιο των Ευρωπαων της εποχς του".
     Αν δομε τι κυκλοφοροσε απ πλευρς ζωγραφικς πριν την εμφνιση του Ακοτντου βλπουμε τι εδους τχνη παργεται στη Πλη κενη την εποχ διτι απ' αυτ τη ζωγραφικ ξεκνησε η τχνη του. Λγω των ιστορικν συνθηκν στη Πλη (συνεχες πολιορκες απ τους Οθωμανος), μεγλος αριθμς Πολιτν ζωγρφων εγκαθσταται στη Κρτη. Γι' αυτ κι η ζωγραφικ στη Κρτη ακμζει. Κποιος απ' αυτος πρπει να ταν δσκαλος του. "Ο Αγγελος εναι νας διανοομενος ζωγρφος", λει η Μ. Βασιλκη. "Θγει το ζτημα της εντητας των εκκλησιν, κτι που στα χρνια του, στα 1438-39 συζητιτανε πολ, στη Σνοδο Φερρας-Φλωρεντας. Στη Κρτη ελπζανε στην νωση των εκκλησιν διτι ζοσαν με τους Βενετος απ το 1210. Τα ργα του με τον ασπασμ των δο Αποστλων, του Πτρου (Δση) και του Παλου (Ανατολ), εντσσονται σε αυτ το πνεμα, κι υπρχουν λλες 7 εικνες μ' αυτ το θμα. Ο Αγγελος χει ττοια θεολογικ κατρτιση που απ τα κεμενα δημιουργε εικνες, πως την εικνα με την Αμπελο, βασιζμενος αποκλειστικ σε χωρο της Αγας Γραφς" (κι η οποα να προσθσω εγ με τη λγη μου γνση, πως εναι ,τι καταπληκτικτερο χω δει σε εκκλησιαστικς ζωγραφις! Π.Χ..). 
     Εκενο που δεν χουµε µως καταφρει να µθουµε εναι η αξα των ργων του. "Εν χουµε την εκπληκτικ τχη να βροµε τη διαθκη του, την οποα γραψε ενψει ενς ταξιδιο του στην Κωνσταντινοπολη κι αγνοοµε αν πραγµατοποιθηκε τελικ, δεν χει σωθε οτε να συµβλαιο παραγγελας στε να γνωρζουµε σε τι τιµς πωλοσε τα ργα του", εξηγε η κ. Βασιλκη. Ισως τα συγκεκριµνα συµβλαια να χθηκαν ταν ναυγησε το να απ τα 4 πλοα που µεταφρανε τ' αρχεα των Βενετν απ τη Κρτη στη Γαληνοττη. Ισως µως και να καταστρφηκαν απ τις πληµµρες που πλητταν τα υπγεια του Αγου Μρκου, που και φυλσσονταν αρχικ.

     H καθηγτρια Βυζαντινς τχνης στο Πανεπιστµιο Θεσσαλας, Μαρα Βασιλκη, που 'χει κνει σημαντικ ρευνα πνω στη ζω και το ργο του γγελου, αναφρει: "Ο ζωγρφος γγελος υπρξεν ο πιο σημαντικς ζωγρφος του πρτου μισο του 15ου αινα, μιας εποχς κατ την οποα το κντρο της καλλιτεχνικς παραγωγς μεταφρεται απ τη πρωτεουσα του Βυζαντινο κρτους Κωνσταντινοπολη στη πρωτεουσα της βενετοκρατομενης Κρτης: το Χνδακα".

     Ιδιατερη θση στο ργο του κατχουν οι εικνες του Αγου Φανουρου κποιες απ τις οποες τον απεικονζουν να σκοτνει δρκο χοντας μεγλη ομοιτητα με αυτς του Αγου Γεωργου. Κατ πσα πιθαντητα η συγκεκριμνη επιλογ γινε πειτα απ θαμα κατ το οποο ο Αγιος Φανοριος μεσολβησε για την απελευθρωση τριν Κρητικν απ τους Τορκους. Το Μουσεο Μπενκη παρουσασε την κθεση Χειρ Αγγλου. Ενας ζωγρφος εικνων στη βενετοκρατομενη Κρτη, απ τις 17 Νομβρη ως τις 16 Γενρη 2011. Στο Βυζαντιν και Χριστιανικ Μουσεο της Αθνας φυλσσονται 4 μεγλες φορητς εικνες του γγελου Ακοτντου με την υπογραφ ΧΕΙΡ ΑΓΓΕΛΟΥ: η Παναγα η Καρδιτισσα (αρ. Τ. 1582), ο γιος Ιωννης ο Πρδρομος (αρ. Τ. 2639), τα Εισδια της Θεοτκου (αρ. Λ. 209, ΣΛ. 208) κι ο γιος Θεδωρος ο Τρων Δρακοντοκτνος (αρ. Λ. 335, ΣΛ. 285).
     Η Παναγα η Καρδιτισσα διακρνεται για τη πρωτοτυπα της σνθεσης, καθς συνδυζει δημιουργικ παλαιτερους εικονογραφικος τπους. Εικονζεται η Θεοτκος να κρατ το μικρ Χριστ στα δεξι της, κλνοντας το κεφλι στη στση της Γλυκοφιλοσας και τενοντας το αριστερ χρι της στη χειρονομα της Οδηγτριας που δεχνει στον πιστ το δρμο. Ο Χριστς ανογει τα χρια για να αγκαλισει το πρσωπο της Θεοτκου κι ακουμπ το πηγονι του στο μγουλ της ανασηκνοντας το κεφλι και το βλμμα. Απ τα ακλυπτα πδια του Χριστο κρμεται το να σανδλι αφνοντας να φανε το γυμν πλμα ως στοιχεο πθους.
     Στον Ιωννη τον Πρδρομο ο γιος, εικονζεται φτερωτς σε ορειν τοπο της ερμου να στρφεται προς το Χριστ που εμφανζεται απ τον ουραν στη πνω δεξι γωνα. Σε αντθεση με τη τραχτητα του τοπου, του προσπου του Αγου και της αποτμημνης κεφαλς του σε λεκνη στη κτω δεξι γωνα της σνθεσης βρσκεται η καινοτμα προσθκη χαριτωμνης τρυγνας που ραμφζει μικρ δενδρλλιο στη κτω αριστερ γωνα σμφωνα με τη παρομοωση του καθσματος: "Τρυγὼν ἡ φιλρημος, ὁ ἱερὸς Βαπτιστς, κηρξας μετνοιαν καὶ φανερσας Χριστν, γενμενον ἄνθρωπον, πντων ἁμαρτανντων, ἐγεννθη προσττης, πᾶσι χειμαζομνοις, βοηθῶν ἀενως, αὐτοῦ ταῖς ἱκεσαις Χριστ, σῶσον τὸν κσμον σου".

================














                  Ο γιος Φανοριος Πατει Το Δρκο



                                       Η Δηση



     Η Θεοτκος Κι Ο γιος Ιωννης Ο Πρδρομος & Βαπτιστς



                       Η Παναγα Η Οδηγτρια



              Ο γιος Θεδωρος Σκοτνει Το Δρκο



                      Τα Εισδεια Της Θεοτκου



                     Η Παναγα & Το Θεο Βρφος



                      Η Αγα ννα Με Τη Θεοτκο



          Ο γιος Γεργιος Καβαλρης Σκοτνει Το Δρκο



              Ο γιος Ιωννης Ο Πρδρομος & Βαπτιστς



                          Η Παναγα Η Γλυκοφιλοσα



                          Η Παναγα η Καρδιτισσα



                          Η Σναξη Των Αρχαγγλλων



                             Ο γιος Φανοριος



                             Ο Χριστς Η μπελος



                    Η μπελος λεπτ. Πνω Αριστερ



                        Η μπελος λεπτ. Πνω Δεξι



                      Η μπελος λεπτ. Κτω Αριστερ



                Η μπελος λεπτ. Κτω Δεξι






          -----=====#####@@&@@#####=====-----

 

 

Web Design: Granma - Web Hosting: Greek Servers