Πεζά

Ποίηση

Παραμύθια

Θέατρο-Διάλογοι

Δοκίμια

Ο Dali & Εγώ

Διαδικτύου

Εκδοθέντες

Κλασσικά

Λαογραφικά

Διασκέδαση

Πινακοθήκη

Εικαστικά

Λογο-Παίγνια

Σχόλια/Επικοινωνία

Φανταστικό

Ερωτική Λογοτεχνία

Γλυπτική

 
 

Κλασσικά 

Αυγέρης Μάρκος: Πνευματικός Λιτά Πλούσιος...

                         Βιογραφικό

     Το πραγματικό του όνομα ήταν Γεώργιος Παπαδόπουλος. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στα Γιάννενα, το 1884 κι εκεί τέλειωσε τις γυμνασιακές σπουδές (Ζωσιμαία Σχολή) του. Το 1901 κατέβηκε στην Αθήνα και γράφτηκε στην Ιατρική, απ' όπου πήρε το πτυχίο, το 1907. Το 1922-27 ανέλαβε την ευθύνη και την επίβλεψη των διδακτικών βιβλίων στο Υπουργείο Παιδείας. Από κει και μετά και μέχρι το 1946 διετέλεσεν Επιθεωρητής της επαγγελματικής υγιεινής στα Υπουργεία Εργασίας & Εθνικής Οικονομίας.
     Στα 19 του έγραψε δράμα που παίχτηκε μ' επιτυχία ("Μπροστά Στους Ανθρώπους") κι όλοι διέβλεψαν πως θα εξελιχτεί σε θεατρικο συγγραφέα. Αλλ' εκείνος τους διέψευσε. Έγραψε ποιήματα και μελέτες που δημοσιευτήκαν σε διάφορα περιοδικά της εποχής: "ΝΟΥΜΑΣ", "ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΑ", "ΑΚΡΙΤΑΣ", "ΗΓΗΣΩ", ΟΙ ΝΕΟΙ", καθώς και σε περιοδικά της Αλεξάνδρειας και στην εφημερίδα "ΝΕΑ ΗΜΕΡΑ". Τα τελευταία έτη ασχολήθηκε αποκλειστικά με τη μελέτη, τη λογοτεχνική κριτική και το δοκίμιο. Πρέπει ν' αναφερθεί πως υπήρξεν ο 2ος σύζυγος της Γαλάτειας Καζαντζάκη (1881-1962) και πως υπήρξεν επίσης γνωστός για τις αριστερές του πολιτικές πεποιθήσεις.
     Πέθανε στην Αθήνα στις 8 Ιουνίου 1973, σ' ηλικία 89 ετών.

----------------------------------------------------------------------------------------------

       Η Βάβω Η Τασιά

Σαν ήρταν άμετροι οχτροί
το πήραν τ' όμορφο καστρί.
Εσύραν σκλάβους, νιούς και νιές,
πήραν κι ασήμια θημωνιές.

Οχτρός το Γιάννο 'ποθυμά,
μα 'κειός στο σπίτι πολεμά,
γύρω-τριγύρω 'χουν ερτεί
μ' αυτός αλάργα τους κρατεί.

Κοντά του η βάβω η Τασιά,
βάνει καινούργια φορεσιά.
Η νιά γυναίκα του Μαρώ,
κάνει στο 'κόνισμα σταυρό.
Και τ' άστρι, η κόρη τ' η Αυγή,
σκυμμένη κάνει προσευκή.

Σα φόρεσε τη φορεσιά,
του είπ' η βάβω η Τασιά:

-'"Ακου παιδί μου 'συ Γιαννιά,
μη μας ντροπιάσεις τη γενιά.
Έχεις γυναίκα που 'ναι νιά
και κοπελλούδα παρανιά,
δώσε σε 'μας μια μαχαιριά
κι ύστερα βάλε μας φωτιά
και μεσ' τη πρώτη την αυγή,
πετάξου 'συ μεσ' τη σφαγή
".

-"Μάννα μου, δόσμου την ευχή".
-"Μ' όλη μου, γιέ μου τη ψυχή,
αρκούδι να 'βγεις το ταχύ
"!
Κατάστηθα τη μαχαιριά,
εδέχτηκ' ύστερ' η γριγιά.

Η νιά γυναίκα τ' η Μαρώ,
τον άσπρον έδωκε λαιμό,
κάτ' απ' τ' ολόξανθα μαλλιά,
κοντά στις δυό σειρές φλουριά.

Μέσα στο χέρ' η Αυγή κρατεί
την ολοδάκρυτη μορφή
και στη θερμή τη προσευκή
έφυγ' η άσπρη της ψυχή.

Εκεί που σφάχτηκ' η Τασιά,
γίνηκεν ύστερα εκκλησιά.
Εκεί που έπεσ' η Μαρώ,
σταίνουν οι νιοί κι οι νιές χορό.
Κι εκεί που πλάγιασ' η Αυγή,
πλήθος τα κρίνα έχουν 'βγει!


                               Προσευχή

'Ακοπο χάρισε φτερό του λογισμού μου, απ' τ' άδεια
της πίκρας και του αδύναμου πόθου να βγω, σκοτάδια.

Στου φωτός σου τα κύματα να το κρατώ ανοιγμένο,
άσειστον όλο, ακοίμητα πετράδια σκεπασμένο.

Στ' άσβηστο, οι Έρωτες οι Εφτά που σ' έζωσαν καμίνι,
πότε υψωμένη η καρδιά θα καίει, δετό ρουμπίνι;

Μες στου πνευματικού ουρανού τ' ατίμητα διαμάντια
θα 'ναι τα μάτια μου ανοιχτά, σ' αιώνια φέγγη αγνάντια.

Ω άγιοι 'λιοπερίχυτοι του λυτρωμού μου δρόμοι!
Του πονηρού δε θέλει αργήσει, θα λυγίσει η γνώμη.

Ως του θανάτου τα πλατιά φτερά θα με σηκώσουν
οι χρυσοπόρφυροι ουρανοί οι εφτά θα με κυκλώσουν.

Σ' αμάραντα θ' αγάλλομαι για πάντα καλοκαίρια.
Κι ενώ η ψυχή θα λούζεται στα παραδεισονέρια,

ψηλά σ' αιθρίες ατάραχες κι από τα θεία τα κλώνια,
θα κελαδούν ασίγητα, τα Ηλύσια χελιδόνια.

 

 

Web Design: Granma - Web Hosting: Greek Servers