-


Dali &









/




 
 

 

Adams Douglas:

     Βιογραφικ
   Ντγκλας  νταμς

     Γεννθηκε στο Κμπριτζ, 11 Μρτη 1952, απ τον Κρστοφερ Ντγκλας νταμς και την Τζνετ Ντνοβαν νταμς, (τρα πλον Τζνετ Θριφτ). ταν χρισαν οι γονες του, το 1957, μετακμισε, μαζ με τη μικρ του αδερφ Σοζαν (1955), στους γονες της μητρας του, στο Μπρντγουντ του σσεξ που και σποδασε (1957-'70) και στο Κολγιο Σεν Τζων (1971-'74). Απ την αποφοτησ του κι πειτα, ρχισε να γρφει για το ραδιφωνο και τη τηλεραση, καθς κι επιθεωρσεις για θατρα του Λονδνου, που σε μερικ παιξε κι ο διος, κνοντας μερικς φορς και τη σκηνοθεσα. Στα ενδιμεσα κανε κι λλες δουλεις πως: τραυματιοφορας, χτστης, καθαριστς κοτετσιν, παραγωγς ραδιοφνου. Επσης για κποιο διστημα, εχε την επιμλεια σεναρων που γρφονταν για την επιτυχημνη τηλεοπτικ σειρ "Δρ. Χου". Καθς τανε μεγαλσωμος, κανε και τον σωματοφλακα, μιλ με πολπλοκο τρπο, χει κλασσικ βρετανικ μτη, μα κατ τ' λλα μως, φανεται απολτως ...φυσιολογικς.
     Στις 8 Μρτη 1978, παχτηκε στο ραδιφωνο το "Γυρστε Τον Γαλαξα Μ' το-Στοπ" (που το 'γραψεν ο διος ταν ταν 18 ετν, καθς ταξδευε στην Ευρπη με το-στοπ) κι κανε μεγλη επιτυχα. Το 1979 κυκλοφρησε τ' ομνυμο βιβλο και μετ το συνχισε με το Ρεστορν Στο Τλος Του Σμπαντος κι απκτησε φανατικος οπδος. Αυτ τον ενθρρυνε να κυκλοφορσει και συνχεια με ττλο "Η Ζω, Το Σμπαν & Τα Πντα" το 1982 και τλος το 1984 τη συνχεια "Χαιρετ Κι Ευχαριστ Για λα Το Ψρι", με ττοιο τρπο δηλαδ στε να 'ναι η πρτη 3λογα που αποτελεται απ 4 βιβλα. Ωστσο, δεν ντεξε στον πειρασμ κι γραψε και 5ο βιβλο στη σειρ, το "Μλλον Ακνδυνος", (Εκδσεις "Μδουσα") το 1992.
     γραψεν επσης το εναλλακτικ λεξικ "Το Νημα Της Ζως", μαζ με τον Τζων Λυντ, καθς και μια σειρ χιουμοριστικ μυθιστορματα. Το 1998 η Ντσνε αγρασε τα κινηματογραφικ δικαιματα της σειρς και τον επμενο χρνο, μετ την ολοκλρωση του σεναρου, μετακμισε στη Σντα Μπρμπαρα της Καλιφρνια, με τη σζυγ του Τζην Μπλσον και τη κρη τους Πλυ, για να 'ναι πιο κοντ στο Χλυγουντ.
     Σ' ηλικα 49 ετν, στις 11 Μη 2001, παθανει καρδιακ προσβολ σε γυμναστριο της Σντα Μπρμπαρα και πεθανει λγον αργτερα, στο σπτι του. Συμπτωματικ την δια μρα, η Διεθνς Αστρονομικ νωση, ανακονωνε πως εχεν ονομσει ναν αστεροειδ, ρθουρντεντ.

=========================

  Μικρ Αποσπσματα Απ Το Α' Βιβλο Της ...5τομης 3λογας

εισαγωγ

     Πρα μακρι στα αχαρτογρφητα τλματα της πιο μπανλ περιοχς του Δυτικο Σπειροειδος βραχονα του Γαλαξα, βρσκεται νας μικρς, ασμαντος, κτρινος λιος. Γρω απ' αυτν τον λιο, σε μιαν απσταση περπου εικοσιδο εκατομμυρων μιλων, γυρζει νας εντελς ασμαντος, μικρς, γαλαζοπρσινος πλαντης, που οι κτοικο του, μια μορφ ζως καταγμενη απ πιθκους, εναι τσο πρωτγονοι, που πιστεουν ακμη πως τα ψηφιακ ρολγια εναι μια πανξυπνη ιδα.
     Αυτς ο πλαντης χει - μλλον εχε- να πρβλημα, που τανε το εξς: οι περισστεροι απ τους ανθρπους που ζοσανε σ' αυτν τανε συνθως δυστυχισμνοι. Πολλς λσεις εχανε προταθε γι' αυτ το πρβλημα, αλλ οι περισστερες ασχολονταν με τη διακνηση μικρν πρσινων χαρτιν, πργμα παρξενο, γιατ βασικ δεν ταν τα μικρ πρσινα χαρτι που 'τανε δυστυχισμνα. Κι τσι το πρβλημα παρμενε, πολλο νθρωποι εχανε τα χλια τους κι οι περισστεροι ταν αξιοθρνητοι, ακμα κι αυτο με τα ψηφιακ ρολγια. λο και περισστεροι, υποστηρζανε πως τανε λθος που κατβηκαν απ τα δντρα και μερικο λγανε πως ακμα και στα δντρα τανε μια σχημη κνηση και πως δεν πρεπε καν να 'χουνε βγει καν απ τους ωκεανος.
     Ττε, μια Πμπτη, κπου δυο χιλιδες χρνια απ ττε που 'χανε καρφσει κποιον σ' να δντρο επειδ επε πσον ωραα θα 'ταν αν αρχζανε να φρονται καλ ο νας στον λλον, τσι γι' αλλαγ, μια κοπλα που καθτανε μνη της σ' να μικρ καφενεο στο Ρκμανσουρθ, ξαφνικ κατλαβε τι ταν αυτ που δε πγαινε καλ τσο καιρ και πως θα μποροσεν ο κσμος να γνει να ωραο κι ευτυχισμνο μρος για λους. Αυτ τη φορ εχε βρει το σωστ πργμα που θα λειτουργοσε, χωρς να χρειαστε να καρφωθε κανες πουθεν. Δυστυχς μως, προτο προλβει να φτσει στο τηλφωνο και να ειδοποισει κποιον, μια τρομερ, ηλθια καταστροφ συνβη κι η ιδα της χθηκε για πντα.
     Αυτ δεν εν' η ιστορα της. Αλλ' εναι η ιστορα αυτς της τρομερς, ηλθιας καταστροφς και μερικν συνεπειν της. Εν' επσης η ιστορα ενς βιβλου που λγεται "Γυρστε Τον Γαλαξα Μ' το-Στοπ", να βιβλο που δεν εναι γινο, που δε δημοσιετηκε ποτ στη Γη και που κανες Γινος δεν εχε δει ακοσει γι' αυτ, ως τη τρομερ αυτ καταστροφ.
     ταν μως πολ αξιλογο βιβλο. σως το πιο αξιλογο που βγκε ποτ για τον μεγλο εκδοτικ οκο της Μικρς 'Αρκτου, που 'ταν επσης γνωστος στους Γινους. Δεν εναι μνον ν' αξιλογο βιβλο, αλλ και μια μεγλη επιτυχα, πιο δημοφιλς απ τον "Γαλαξιακ Τσελεμεντ", πιο διαδεδομνο απ το "Πενντα Τρα Ακμη Πργματα Που Μπορετε Να Κνετε Σε Μηδν Βαρτητα", πιο πολκροτο κι απ τη περιβητη φιλοσοφικ τριλογα του Ολον Κλουφιτ, "Που κανε Λθος Ο Θες", "Μερικ Ακμη Απ Τα Μεγλα Λθη Του Θεο" και "Ποιος Εναι Αυτς Ο Θες Τλος Πντων;".
     Σε πολλος απ τους πιο νετους πολιτισμος του Εξωτερικο Ανατολικο Χελους του Γαλαξα, το "Γυρστε Τον Γαλαξα Μ' το-Στοπ", χει δη υποσκελσει τη "Μεγλη Γαλαξιακ Εγκυκλοπαδεια" και θεωρεται η πιο γκυρη παρακαταθκη γνσης και σοφας, αν κι χει αρκετς παραλεψεις και πολλς φορς τα στοιχεα του εναι πλαστ τουλχιστον ανακριβ. Παρ' λ' αυτ, χει μεγαλτερη επιτυχα, γιατ πλεονεκτε σε δυο σημαντικ σημεα: Πρτον, εναι λγο πιο φτην και δετερον, χει χαραγμνη στο εξφυλλ του, με μεγλα γρμματα, τη λξη ΨΥΧΡΑΙΜΙΑ!
     Αλλ η ιστορα αυτς της τρομερς, ηλθιας Πμπτης, η ιστορα των παρξενων συνεπειν της και το πως αυτς οι συνπειες εναι αξεδιλυτα συνδεδεμνες μ' αυτ το καταπληκτικ βιβλο, αρχζει πολ απλ.

..........................................

κεφλαιο 2ο

    
Να τι χει να πει η "Γαλαξιακ Εγκυκλοπαδεια" για το αλκολ: Εν' χρωμο πτητικν υγρ, που σχηματζεται απ τη ζμωση των σακχρων κι επσης πως χει επδραση, πνω σε κποιες μορφς ζως, βασισμνες στον νθρακα.

     Το "Γυρστε Τον Γαλαξα Μ' το-Στοπ", αναφρει επσης το αλκολ. Λει πως το καλτερο ποτ που υπρχει, εν' η Πανγαλακτικ Γαργαροκροτδα. Λει πως η ασθηση που δνει η Πανγαλακτικ Γαργαροκροτδα, εναι σα να σου τσακζουνε τα μυαλ με μια φτα λεμνι, τυλιγμνη γρω απ να μεγλο χρυσ τοβλο. Λει επσης σε ποιους πλαντες φτιχνουνε τη καλτερη Πανγαλακτικ Γαργαροκροτδα, πσο κνει και ποιες φιλανθρωπικς οργανσεις μπορον ν' αναλβουνε τη φροντδα και τη θεραπεα σου πειτα. Λει επσης πως μπορες να φτιξεις μα, μνος σου.
 Παρνετε να μπουκλι κρασ Τζανξ, λει.
 Προσθτετε να μρος νερ απ τις θλασσες του Σαντργκινους V -Ναι, γι'αυτ το σαντραγκινιαν νερ πρκειται, και ναι για κενα τα σαντραγκινιαν ψρια.
 Αφστε τρεις κβους αρκτουριανο Μγα-τζιν να λισουνε στο μγμα (πρπει να 'ναι παγωμνο σωστ, αλλις χνεται η βενζνη).
 Αφστε τσσερα λτρα αερου των φαλλιανικν βλτων να περσουν αφρζοντας μσα του, εις μνμη των ευτυχισμνων ωτοστοπατζδων, που πθαναν απ απλαυση στους Βλτους της Φαλλας.
 Αφστε να γλυστρσει στη ρχη ενς ασημνιου κουταλιο, να μρος απσταγματος κουαλακτικς Υπερμντας, που αποπνει λες τις μεθυστικς μυρωδις των σκοτεινν Κουαλακτικν Δακτυλων, που εν' ανεπασθητα γλυκς και μυστηριακς.
 Ρχτε να δντι αλγολιανς Ηλιοπρδαλης. Παρακολουθστε το να διαλεται, απλνοντας τις φλγες των αλγολιανν λιων βαθι στη καρδι του ποτο.
 Πασπαλστε με Ζαμφορ.
 Προσθστε μιν ελι.
 Πιετε το ...αλλ ...πολ προσεκτικ
.

     Το "Γυρστε Τον Γαλαξα Μ' το-Στοπ", πουλει περισστερο απ τη "Γαλαξιακ Εγκυκλοπαδεια".
_______________

 -"ξι μεγλα ποτρια μπρα", επεν ο Φορντ σκορτ στον μπρμαν του Χορς & Γκρουμ "και γργορα παρακαλ, γιατ φτασε το τλος της γης".
     Ο μπρμαν του Χορς & Γκρουμ δεν ξιζε ττοια μεταχεριση, ταν νας αξιοπρεπς, ηλικιωμνος κριος. Στερωσε τα γυαλι στη μτη του και κοταξε σαστισμνα τον Φορντ σκορτ. Ο Φορντ τον αγνησε και κοταξεν ξω απ το παρθυρο κι τσι ο μπρμαν κοταξε τον 'Αρθουρ, που σκωσε τους μους του αμχανα και δεν επε τποτα. τσι ο μπρμαν επε:
 -"Αλθεια κριε; Ο καιρς εναι καλς, ββαια" κι ρχισε να βζει μπρες. Ξαναπροσπθησε ν' ανοξει συζτηση. "Θα δετε το ματς το απγευμα;" Ο Φορντ του 'ριξε μια ματι.
 -"χι, δεν χει νημα", επε και ξανακοταξε απ το παρθυρο.
 -"Νομζετε πως εναι προκαθορισμνο το αποτλεσμα, δηλαδ;" επεν ο μπρμαν. "Η 'Αρσεναλ δεν χει καμμιν ελπδα;"
 -"χι, χι", επεν ο Φορντ, "εναι που 'φτασε το τλος της γης".
 -"Α ναι, το 'πατε και προηγουμνως" επεν ο μπρμαν κοιτζοντας πνω απ τα γυαλι του τον 'Αρθουρ αυτ τη φορ. "τσι θα τη γλτωνε κι η 'Αρσεναλ". Ο Φορντ γρισε και τονε κοταξεν κπληκτος.
 -"Α μπα, χι" επε και κατσοφιασε. Ο μπρμαν πρε μια βαθιν αναπνο.
 -"Ορστε κριε, ξι ποτρια", επε. Ο 'Αρθουρ του χαμογλασεν αδναμα και ξανασκωσε τους μους. Γρισε και χαμογλασεν αδναμα στον υπλοιπο κσμο που 'τανε μσα στη παμπ, για τη περπτωση που κποιος εχεν ακοσει τι λγανε. Κανες δεν εχεν ακοσει και κανες δε καταλαβανε γιατ τους χαμογελοσε. Κποιος που καθτανε στο μπαρ δπλα στον Φορντ, κοταξε τους δυο ντρες, κοταξε τις ξι μπρες, κανε ναν αριθμητικ υπολογισμ στα γργορα με το μυαλ του, βγαλ' να αποτλεσμα που του ρεσε και τους σκασεν να ηλθιο, ελπιδοφρο χαμγελο.
 -"Δνε του", επεν ο Φορντ, "εναι δικς μας", ρχνοντας του να βλμμα, που θα 'κανε μιαν αλγολιαν Ηλιοπρδαλη να συνεχσει τη δουλει της. Ο Φορντ χτπησε να πεντλιρο πνω στο μπαρ. "Κρτα τα ρστα", επε.
 -"Απ το πεντλιρο; Ευχαριστ κριε".
 -"χεις δκα λεπτ να τα ξοδψεις". Ο μπρμαν αποφσισε να πει παρακτω για λγο.
 -"Φορντ", επεν ο 'Αρθουρ, "μπορες σε παρακαλ να μου πεις τι διβολο συμβανει;"
 -"Πιες", επεν ο Φορντ, "χεις τρα ποτρια μπρα στη διθεσ σου".
 -"Τρα ποτρια;" επεν ο 'Αρθουρ. "Μεσημεριτικα;" Ο τπος δπλα στον Φορντ χαμογλασε και κονησε το κεφλι του ευτυχισμνος. Ο Φορντ τον αγνησε κι επε:
 -"Ο χρνος εναι ψευδασθηση. Πσο μλλον το μεσημρι".
 -"Πολ βαθυστχαστο", επεν ο 'Αρθουρ. "Να το στελεις στο Reader's Digest. χουνε μια σελδα γι' ανθρπους σαν και σνα".
 -"Πιες".
 -"Γιατ τρα ποτρια ξαφνικ;"
 -"Χαλαρνει τους μυς, θα το χρειαστες".
 -"Χαλαρνει τους μυς;"
 -"Χαλαρνει τους μυς". Ο 'Αρθουρ κοταξε τη μπρα του.
 -"κανα κτι στραβ σμερα", επε, " τανε πντοτε τσι ο κσμος κι εγ μουν πολ κλεισμνος στον εαυτ μου και δε το 'χα προσξει;"
 -"Εντξει", επεν ο Φορντ, "θα προσπαθσω να σου εξηγσω. Πσο καιρ γνωριζμαστε;"
 -"Πσο καιρ;" Ο 'Αρθουρ σκφτηκε. "Ε... κπου πντε χρνια, σως κι ξι", επε. "Εχα την εντπωση πως υπρχε κποια λογικ τον περισστερο καιρ".
 -"Εντξει", επεν ο Φορντ. "Πως θ' αντιδροσες αν λεγα πως τελικ δεν εμαι απ το Γκλντφορντ, αλλ' απ να μικρ πλαντη κπου κοντ στον Μπετελγζ;"
     Ο 'Αρθουρ σκωσε τους μους αναποφσιστα.
 -"Δε ξρω", επε πνοντας μια γουλι μπρα. "Γιατ νομζεις πως εναι κτι που θα μποροσες να πεις;" Ο Φορντ απελπστηκε. Πραγματικ δεν ξιζε να παιδεεται, τρα μλιστα που 'χε φτσει το τλος της γης. Επεν απλς:
 -"Πιες" και πρσθεσε σοβαρ: "φτασε το τλος της γης".
     Ο 'Αρθουρ και πλι χαμογλασεν αδναμα στην υπλοιπη παμπ. Η υπλοιπη παμπ τονε κοταξε σκυθρωπ. Κποιος του 'κανε νημα να σταματσει να τους χαμογελ και να κοιτξει τη δουλει του. "Πρπει να 'ναι Πμπτη σμερα" σκφτηκεν ο 'Αρθουρ, σκβοντας πνω απ τη μπρα του, "ποτ μου δε μπρεσα να χωνψω τις Πμπτες".
..................................

κεφλαιο 7ο

    
Η βογκονικ ποηση εν' η τρτη χειρτερη ποηση στο Σμπαν. Η δετερη χειρτερη εν' η ποηση των Αζγτθων της Κρα. Κατα τη διρκεια μιας απαγγελας απ τον Αρχιποιητ τους, Γκρονθο τον Πεφουσκωμνο, του ποιματος του, "Ωδ Σ' να Μικρ Σβλο Στκου Που Βρκα Στη Μασχλη Μου να Πρω Του Μεσοκαλκαιρου", τσσερις απ το ακροατριο πθαναν απ εσωτερικν αιμορραγα κι ο Πρεδρος του Μεσογαλακτικο Καλλιτεχνικο Επιμελητηρου επζησεν χοντας φει να μνο πδι του. Ο Γκρονθος λγεται πως "απογοητετηκε" απ την αποδοχ που 'χε το ποημ του κι ταν τοιμος ν' αρχσει το διβασμα του δωδεκτομου επικο του ποιματος με ττλο "Οι Αγαπημνες Μου Γαργρες Του Λουτρο", ταν το παχ του ντερο, σε μιαν απελπισμνη προσπθεια να σσει τη ζω και τον πολιτισμ, ρμησε πνω, μες απ το λαιμ του και του στραγγλισε το μυαλ.

     Η χειρτερη ποηση στο Σμπαν χθηκε μαζ με τη δημιουργ της, τη Πλα Ννσυ Μλστοουν Τζνιγκς απ το Γκρνμπριτζ του σεξ, στην Αγγλα, ταν καταστρφηκεν η Γη.
     Ο Προστακτικς Βγκον Ζελτς χαμογλασε πολ αργσυρτα. Αυτ δε το 'κανε για εντυπωσιασμ, αλλ γιατ προσπαθοσε να θυμηθε ποιους μυς πρεπε να κουνσει. Εχεν ουρλιξει στους κρατουμνους του μ' να τρπο πρα πολ καλ για την υγεα του και τρα νιωθεν αρκετ ρεμος κι τοιμος να φανε αρκετ πορωμνος. (Σημ. δικ μου: γιατ ετοιμζεται να πραγματοποισει τη τρομερ απειλ του να τους πετξει ξω στο διστημα, αλλ' χι πριν τους διαβσει λγη απ τη ποησ του, ποηση που -κατ τον Φορντ- χει λιγτερο σεξαπλ κι απ αυτοκινητιστικο δυστχημα. η απειλ δε, συνσταται, χι τσο στο ...εκπαραθρωμα, μα στην ...ανγνωση αυτ καθαυτ..)
     Οι κρατομενοι κθονταν δεμνοι σ' ειδικς καρκλες Ποιητικς Εκτμησης. Οι Βγκον δεν εχανε ψευδαισθσεις για την εκτμηση που αντιμετωπιζταν η ποησ τους. Οι πρτες τους προσπθειες στη ποιητικ σνθεση οφελονταν στη πειθαναγκαστικ επιμον τους να γνουνε δεκτο σα μια εξελιγμνη και πολιτισμνη φυλ, αλλα τρα πια το μνο πργμα που τους κανε να συνεχζουν, ταν καθαρ ξεροκεφαλι.
     Ο ιδρτας ταν κρος στο μτωπο του Φορντ σκορτ και κυλοσε στα ηλεκτρδια που 'τανε στερεωμνα στους κροτφους του. Τα ηλεκτρδια ταν συνδεδεμνα σε μια συστοιχα ηλεκτρονικν συσκευν -καλολογικος ενισχυτς διαμορφωτς ρυθμο, ισοσταθμιστς παρηχσεων και προενισχυτς παρομοισεων- σχεδιασμνες λες για να εντενουνε το βωμα του ποιματος και να εξασφαλσουνε πως δε θα χανταν η παραμικρ απχρωση της σκψης του ποιητ.
     Ο 'Αρθουρ Ντεντ καθτανε τρμοντας ολκληρος. Δεν εχεν ιδα για το τι επρκειτο να συμβε, αλλ' ξερε πως τποτε απ' σα εχανε γνει ως τρα δε του ρεσε και δε πστευε πως τα πργματα θ' αλλζανε τρα.
     Ο Βγκον ρχισε να διαβζει να βρωμερν απσπασμα που 'χε γρψει μνος του.
  --"Ω μαιανδρωδικ γρυλλιστοσλπιγγα..." ρχισε. Τον Φορντ τονε πισανε σπασμο -τανε χειρτερο απ' σο περμενε. "...οι συχνοουρες σου εναι για μνα σαν πλιατσικολογημνες αμφικλινερυθροκηλδες σ' αλλλεργικ πετομενα".
 -"Ααααααααααααααααργγγγγγγκκκχχχχχχχχχχχχχχχχχ!" φναξε ο Φορντ σκορτ, τινζοντας πσω το κεφλι του που βοιζε απ τους πνους. Αμυδρ εδε δπλα του τον 'Αρθουρ να χτυπιται στη καρκλα του. σφιξε τα δντια του.
  --"Επιψηλφησε σ' εκλιπαρ", συνχισεν ο αμελικτος Βγκον, "τις πηγαδιαστς μου τορνευτοδρομδες". Η φων του υψωντανε σ' να τρομερ τνο νθερμης οξτητας. "Και βραχνοκρζοντας σορε με με ζαρωμνες κληματσδες! θα σε συντρψω στις ροχαλιασμνες κρεατοελις με το θολοσπυροθρυμματιστ μου, σοβαρολογ!"
 -"Νννννννννννιιιιιιιιιιααααααααρρρρργγγγγγκκκκκκκκκκχχχχχχ!" ορλιαξεν ο Φορντ σκορτ μ' να τελευταο σπασμ, καθς η ηλεκτρονικ εξψωση του τελευταου στχου τονε βρκε κατακοτελα. μειν' ακνητος, εξουθενωμνος. Ο 'Αρθουρ εχε παραλσει.
 -"Και τρα Γινοι..." επεν ο Βγκον (δεν ξερε πως στη πραγματικτητα ο Φορντ σκορτ ταν απ να μικρ πλαντη στα περχωρα του Μπετελγζ, αλλ και να το 'ξερε δε θα τον νοιαζε), "η εκλογ εναι δικ σας! Θα πεθνετε στο κεν του Διαστματος ..." σταμτησε για να δσει μελοδραματικν εντπωση στα λγια του, "...θα μου πετε πσο καλ τανε το ποημ μου, κατ τη γνμη σας!" πεσε σε μια τερστια δερμτινη πολυθρνα σε σχμα νυχτερδας και τους κοταξε. Ξαναχαμογλασε με τον διο τρπο.
     Ο Φορντ αγωνιζταν ν' αναπνεσει. Πρασε τη ξασπρισμνη του γλσσα στα ξεραμνα χελια του κι βγαλε να βογγητ. Ο 'Αρθουρ επε ζωηρ:
 -"Βασικ, εμνα μ' ρεσε". Ο Φορντ γρισε και τονε κοταξε μ' ανοιχτ το στμα. Αυτ η αντιμετπιση του θματος δε του 'χε περσει απ το νου. Ο Βγκον δε, γεμτος κπληξη, σκωσε να φρδι, που επισκασε τη μτη του, πργμα καθλου σχημο.
 -"Α, ωραα..." επε, σα να τα 'χε χαμνα.
 -"Μα ββαια", επεν ο 'Αρθουρ, "πιστεω πως πολλς απ τις μεταφυσικς παρομοισεις, ταν ιδιατερα εντυπωσιακς". Ο Φορντ συνχισε να τονε κοιτζει, οργαννοντας σιγ-σιγ τις σκψεις του γρω απ' αυτ την εντελς καινοργια ιδα. Θα καταφρνανε τελικ να γλυτσουνε;
 -"Ναι, συνχισε..." επεν ο Βγκον.
 -"Αα... και, εε... εχεν ενδιαφροντα ρυθμικ τεχνσματα επσης", συνχισεν ο 'Αρθουρ, "που φανονταν να 'ρχονται σ' αντστιξη με... μεεεε..." κμπιασε... Ο Φορντ σπευσε να τονε βοηθσει, διακινδυνεοντας:
 -"...σ' αντστιξη με τον σουρεαλισμ της βασικς μεταφορς της ...εε..." ρχισε να κομπιζει κι αυτς, αλλ ο 'Αρθουρ ταν τοιμος:
 -"...της ανθρωπις της..."
 -"Βογκονις" του σφριξεν ο Φορντ.
 -"Α ναι, της βογκονις (συγγνμη) της ευσπλαχνικς ψυχς του ποιητ", ο 'Αρθουρ εχε πρει θρρος τρα, "που κατορθνει μσω της ποιητικς δομς να εξυψσει επ σοις ροις τις βασικς διχοτομες του τελευταου", (φτανε πια σ' να θριαμβευτικ κρεσντο...) "και τελικ αποκτ κανες μια βαθι κι ντονη ενραση σχετικ με... με..." (...που ξαφνικ τον εγκατλειψε). Ο Φορντ σπευσε να δσει τη χαριστικ βολ:
 -"Σχετικ μ' αυτ στο οποο αναφερτανε το ποημα!" φναξε. Και πιο σιγ, με την κρη του στματς του: "Πολ ωραα, 'Αρθουρ, τα πγες πολ καλ".
     Ο Βογκν τους κοταξεν εξεταστικ...
_________________________________

    Τλος αποσπασμτων! Καλν εναι να πρετε τοτο το θαυμσιο βιβλο κι η συνχεια επ ...των σελδων του. Εναι απολαυστικτατο!
Εκδσεις "ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ"

  μικρ αποσπσματα απ το 2ο βιβλο της 5τομης 3λογας...

                                      Κεφλαιο να

     Στην αρχ δημιουργθηκε το Σμπαν.
     Αυτ κανε πολλος να θυμσουν και θεωρθηκε γενικς σαν μια σχημη κνηση.
     Πολλς φυλς πιστεουν πως δημιουργθηκε απ κποιον θε, αν και οι Τζατραβαρτδες του Βλτβοντλ VI πιστεουν πως ολκληρο το Σμπαν βγκε απ τη μτη ενς ντος, που ονομζουν η Μεγλη Πρσινη Καταριναλγα, ταν φταρνστηκε.
     Οι Τζατραβαρτδες, που περιμνουν με φβο την εποχ που ονομζουν Ο Ερχομς Του Μεγλου 'Ασπρου Μυξομντιλου, εναι μικρ γαλζια πλσματα που χουν πνω απ πενντα χρια το καθνα και ως εκ τοτου εναι η μνη φυλ που εφηρε το αποσμητικ σπρι πριν απ τον τροχ.
     μως η θεωρα της Μεγλης Πρσινης Καταριναλγας δεν εναι διαδεδομνη ξω απ τον Βλτβοντλ VI κι τσι, μ' να ττοιο ακατανητο Σμπαν, αναζητονται συνεχς νες ερμηνεες για την παρξη του.
     Για παρδειγμα, μια φυλ υπερ-ευφυν πανδιαστατικν ντων κατασκεασε κποτε να γιγαντιαο σοπερ-υπολογιστ, που τον ονμασε Βαθι Σκψη, για να υπολογσει μια για πντα την Απντηση στο Μεγλο Ερτημα για τη Ζω, το Σμπαν και τα Πντα.
     Επ επτμιση εκατομμρια χρνια, η Βαθι Σκψη λογριαζε και υπολγιζε και τλος ανγγειλε πως η απντηση τανε "Σαρντα-Δο" κι τσι πρεπε μετ να κατασκευαστε νας δετερος μεγαλτερος υπολογιστς για να βρει ποια ταν η Ερτηση.
     Αυτς ο υπολογιστς, που ονομστηκε Γη, ταν τσο μεγλος, που συχν τον παιρναν για πλαντη, -κυρως τα παρξενα πιθηκοειδ πλσματα που περιπλανινταν στην επιφνει του, αγνοντας εντελς πως ταν απλς να μρος του γιγντιου προγρμματος του υπολογιστ.
     Κι αυτ εναι πολ παρξενο, γιατ χωρς αυτ την απλ και προφαν γνση, τποτα απ' σα συνβησαν στη Γη απ την αρχ της δημιουργας της, δεν εχε το παραμικρ νημα.
     Δυστυχς μως, λγο πριν απ τη κρσιμη στιγμ της τελικς απντησης, η Γη κατεδαφστηκε απ τους Βγκον, για να περσει -τσι υποστριξαν- μια να υπερδιαστημικ παρακαμπτριος, με αποτλεσμα να χαθε για πντα κθε ελπδα για την ανακλυψη του νοματος της ζως.
     τσι φνηκε.
     Δο απ' αυτ τα παρξενα πιθηκοειδ πλσματα επζησαν...

----------------------------------------

                                                  Σχλιο

     Προκειται σαφς για μια σειρ βιβλων για κενους που επιμνουν να στκουν γαντζωμνοι σε κτι απ καιρ χαμνο κι οριστικ ρηχ κι δειο, που σκοπ χει να τους πρει απ το χρι και να τους σεργιανσει στον Γαλαξα, στε να δονε και να μθουνε την απεραντοσνη του και να εκτρψουν δυνατν, τη μχρι τοδε εσφαλμνη τους πορεα.
     Επσης εναι να βιβλο για κενους που εναι σταθερ και μνιμα συγκεντρωμνοι σε κτι μεγαλεπβολο, ορατ κι απολτως επιτυχημνο και που θα μποροσε να κνει να 'στρψει απ περηφνεια ακμα κι νας Βγκον-ποιητς και σκοπ χει να τους σεργιανσει στον απραντο Γαλαξα, στε να δονε και να μθουνε πως σε κτι τσο μεγλο, αυτ το ...μεγλο στο οποο χουν επιδοθε, μοιζει σαν απσταγμα μξας απ μτη συναχωμνη, ενς μικροσκοπικο Τζατραβαρτδη κι σως πλι υπερβλλω ως προς το μγεθος.
     Τλος εναι γραμμνο επσης και για κενους που αδυνατον να συγκεντρωθον και να γαντζωθον στω κπου, στω λθος, αν χι σε κτι πολ σπουδαο κι εκενο που επιμνουν να κνουν εναι να πνε πτε απ δω και πτε απ κει κι ο σκοπς του βιβλου τοτου προς αυτος εναι να τους κμει μια μικρν απραντη βλτα στον Γαλαξα, στω και μ' το-στοπ τσι στε θα 'ναι σα να τους λει:
 -"Εδατε ρε σεις τι μεγλος που 'ναι; Εσες πτε επιτλους θα κτσετε σε μια μερι στε να σας ... κατατξουμε";
     σως, -δε λω- τοτο το βιβλο να 'ναι γραμμνο και για λλο κσμο που δεν περιγραψα σε τοτο μου το σχλιο, δεν θα 'χα δηλαδ καμμιν αντρρηση ακμα κι αν ταν τσι. Το πολ-πολ να κτυποσα το μτωπο, -το πλον πτωχ σε τρχες- και να 'λεγα:
 -"Ρε γμτ, το 'ξερα"!
     Πλην μως μχρι τρα που γρφω τοτο το κεμενο και μχρι να βρεθε το Μγα Ερτημα, στην εξσου Μεγλην Απντηση "Σαρντα-Δο", δε θα μποροσα να ισχυριστ πως χουνε προκψει στοιχεα, αποδεξεις στω κι αποχρσες ενδεξεις ως περ τοτου. Κι εγ πως ξρετε δεν χω τα μσα να φτιξω να μεγλο υπολογιστ -κτι σαν τη Βαθι Σκψη να πομε- οπτε θα πρπει να αρκεστετε στη γνμη μου, εξν κι αν διαβσετε κι εσες τοτο το βιβλο και σχηματσετε μιαν ολδικι σας.
     Εν τοιατη περιπτσει, καλστε με στο Ρεστωρν Του Τλους Του Σμπαντος, να φμε καν μεζεδκι και να πιομε μια Πανγαλακτικ Γαργαροκροτδα, παρεολα. Ως ττε... τα λμε στο τρτο βιβλο τοτου του εμπνευσμνου συγγραφα που μας φησε -δυστυχς!- νωρς, πριν μας μαρτυρσει κι λλα απ τα μυστικ που γεννοσε το θαυμαστ μυαλ του.

                                                    Πτροκλος Χατζηαλεξνδρου

 

 

Web Design: Granma - Web Hosting: Greek Servers