-

Dali &

-


-








.

--.


.


 
 

 

Kipling Radyard Joseph :


Κθε χρι πετ μια πτρα
Απ αυτ τον καλοχαραγμνο
δρμο που πορευμαστε,
Κι λος ο κσμος
εναι γριος και ξνος·
Φντασμα και βρυκλακας
Και τζνι και δαιμνιο
Θα μας κρατσουν απψε συντροφι,
Γιατ χουμε φτσει
στη Γηραιτερη Χρα
που απλνονται
οι Δυνμεις του Σκτους.
Απ το Σορουπο στην Αυγ

     Το σπτι του Σουντχο, κοντ στη Πλη Τακσαλ, εναι διροφο, χει τσσερα σκαλιστ παρθυρα απ καστανχρωμο ξλο κι εππεδη στγη. Μπορες να το αναγνωρσεις απ τα πντε κκκινα αποτυπματα χεριν πνω στον ασβεστωμνο τοχο, ανμεσα στα ψηλτερα παρθυρα. Τα αποτυπματα διατσσονται πως τα Πντε Διαμντια στο ινδικ τραπουλχαρτο. Στον κτω ροφο ζουν, μαζ μ' να τσορμο απ συζγους, υπηρτες, φλους κι ακολοθους, ο Μπχαγκβν Ντας, ο μπορος κι νας νθρωπος που λει τι βγζει το ψωμ του κατασκευζοντας σφραγδες. Στα δυο δωμτια του πνω ορφου ζουν η Τζανο, η Αζιζον κι να μικρ καφ-μαρο τερι, κλεμμνο απ το σπτι ενς γγλου, που δωσε στη Τζανο νας στρατιτης. Σμερα στα πνω δωμτια μνει μνον η Τζανο.

     Ο Σουντχο κοιμται γενικ στη στγη, εκτς ταν κοιμται στο δρμο. ταν κανε κρο, συνθιζε να πηγανει στη Πεσσαβρ, για να επισκεφτε το γιο του, που εναι μικροπωλητς κοντ στη Πλη ντουαρντς. Ττε, κοιμταν κτω απ μια πραγματικ στγη απ λσπη. Ο Σουντχο εναι καλς μου φλος, μιας κι ο ξδελφς του εχε να γιο που, χρη στις δικς μου συστσεις, μπρεσε να πρει τη θση του υπεθυνου ταχυδρμου σε μια μεγλη εταιρεα στο σταθμ. Ο Σουντχο λει πως ο Θες θα με κνει βοηθ κυβερντη μια απ αυτς τις μρες. Τολμ να πω πως η προφητεα του θα βγει αληθιν. Εναι σε βαθι γερματα, με σπρα μαλλι, ξεδοντιρης κι χει σχεδν ξεκουτινει -χει χσει περπου τα πντα, εκτς απ την αγπη και τη στοργ για το γιο του στη Πεσσαβρ. Η Τζανο κι η Αζιζον εναι απ το Κασμρ, κυρες της πλης και το επγγελμ τους εναι να αρχαο και λγο ως πολ ντιμο, μως η Αζιζον παντρετηκε να φοιτητ Ιατρικς απ τα βορειοδυτικ κι χει πια μια καθ' λα αξιοσβαστη ζω κπου κοντ στο Μπαρελλι.
     Ο Μπχαγκβν Ντας εναι νας πληστος νθρωπος, βουτηγμνος στις παρανομες. Εναι πμπλουτος. Ο λλος, που υποτθεται τι βγζει το μεροκματ του κατασκευζοντας σφραγδες, προσποιεται πως εναι πολ φτωχς. Αυτ εναι σα πρπει να ξρετε για τους τσσερις βασικος ενοκους του σπιτιο του Σουντχο. Υπρχω ββαια κι εγ, αλλ εμαι απλς η φων που ακογεται στο τλος για να εξηγσει τα πργματα. τσι λοιπν δεν μετρω.
     Ο Σουντχο δεν ταν ξυπνος. Ο ντρας που προσποιονταν πως φτιαχνε σφραγδες ταν ο πιο ξυπνος απ' λους -το μνο που ξερε ο Μπχαγκβν Ντας ταν να λει ψμματα, σε λους εκτς απ την Τζανο. Η Τζανο ταν επσης πολ μορφη, αλλ αυτ ταν δικ της δουλει. Ο γιος του Σουντχο στη Πεσσαβρ αρρστησε με πλευρτιδα κι ο γερο-Σουντχο τανε προβληματισμνος. Ο σφραγιδοποις μαθε τι βασνιζε τον Σουντχο και το εκμεταλλετηκε. ταν μσα στο κλμα της εποχς του. βαλε κποιον γνωστ του στη Πεσσαβρ να τηλεγραφε καθημερινς αναφορς σχετικ με την υγεα του γιου. Στο σημεο αυτ ξεκιν η ιστορα.
     Ο γιος του ξαδλφου του Σουντχο μου 'πε να βρδυ πως ο Σουντχο θελε να με δει· πρσθεσε πως τανε πολ γρος κι αδναμος για να 'ρθει ο διος κι τι θα 'κανα τερστια χρη στον Οκο των Σουντχο αν πγαινα να τον δω. Πγα, αφο μως εδα πσον ευκατστατος τανε, σκφτηκα τι θα μποροσε να 'χει στελει κτι καλλτερο απ να κκα (ινδικ αμαξδιο που το οδηγε νθρωπος), που κλυδωνιζταν επικνδυνα σ' λη τη διαδρομ, να μεταφρει ναν μελλοντικ βοηθ κυβερντη στη πλη κενο το αποπνικτικ βρδυ του Απρλη, και πγαινε κι αργ.
     Εχε σκοτεινισει εντελς ταν σταθκαμε αντκρυ στην εσοδο του τφου του Ρανζτ Σiνγκχ, κοντ στη κεντρικ πλη του φρουρου. Εκε βρισκταν ο Σουντχο, που επε τι, τσο συγκαταβατικς που εμαι, σγουρα θα πρεπε να γνω βοηθς κυβερντη πριν γερσω. πειτα, μιλσαμε για δεκαπντε λεπτ στο Χουζορι Μπγκχ, κτω απ τ' στρα, για τον καιρ, την υγεα μου και τις σοδεις του σιταριο. ταν μπκε επιτλους στο θμα, επε πως η Τζανο του 'χε αναφρει πως υπρχε να κυβερνητικ διταγμα κατ της μαγεας, επειδ ταν διχυτος ο φβος τι κποια μρα η μαγεα θα σκτωνε την αυτοκρτειρα της Ινδας. Δεν γνριζα τι σμαινε αυτ νομικ, μως με διασκδαζε η ιδα τι κτι ενδιαφρον θα συνβαινε. Αποκρθηκα τι, αν κι η κυβρνηση αποδοκμαζε τη μαγεα, την δια στιγμ η μαγεα επιδοκιμαζταν ως πρακτικ.
     Οι διοι οι σημαντικτεροι κρατικο υπλληλοι εξασκοσανε πρακτικς μαγεας. Αν η κθεση του υπουργεου Οικονομικν δεν εναι μαγεα, ττε τι εναι; Στη συνχεια για να τον ενθαρρνω ακμη περισστερο, επα τι, αν κποιο ζαντο (πρακτικ μαyεiας) τανε στα σκαρι, δεν θα 'χα τη παραμικρ αντρρηση να το στηρξω, να το εγκρνω και ν' αναγνωρσω πως τανε καθαρ, λευκ μαγεα, που διαχωρζεται απ τη μαρη, που σκοτνει το λα. Πρασε αρκετ ρα για να παραδεχτε ο Σουντχο τι γι' αυτν ακριβς το λγο μ' εχε καλσει. Κατπιν, μου 'πε, παραληρντας και τρμοντας, τι ο ντρας που 'λεγε τι κατασκεαζε σφραγδες ταν μγος, απ τους πιο καθαρος του εδους, τι κθε μρα δινε στον Σουντχο να απ τον ρρωστο γιο του στη Πεσσαβρ πιo γργορα απ' ,τι μποροσε να ταξιδψει το φως κι τι αυτ τα να επιβεβαινονταν πντα απ γρμματα που ακολουθοσαν. Επιπλον, εχε πει στον Σουντχο πως νας μεγλος κνδυνος απειλοσε το γιο του, νας κνδυνος που θα μποροσε να απομακρυνθε με καθαρ μαγεα και, βεβαως, με αδρ αμοιβ. ρχισα λοιπν να αντιλαμβνομαι ακριβς, πς εχε η κατσταση κι επα στον Σουντχο τι κι εγ καταλβαινα λγο απ λευκ μαγεα, πως τη ξρουμε στη Δση κι τι θα πγαινα στο σπτι του για να δω πως λα εχανε γνει πως πρεπε.
     Ξεκινσαμε μαζ, στη διαδρομ ο Σουντχο μου 'πε πως εχε δη δσει στο σφραγιδοποι κπου εκατ με διακσιες ρουπες κι τι το ζαντο εκενης της βραδις θα του κστιζε διακσιες ρουπες επιπλον. Ποσ μικρ, επε, για το μεγλο κνδυνο που διτρεχε ο γιος του, δεν νομζω μως τι το εννοοσε. ταν φτσαμε, λα τα φτα στο μπροστιν μρος του σπιτιο ταν καλυμμνα. Ξεχριζα φοβισμνες φωνς πσω απ τη πρσοψη του μαγαζιο του σφραγιδοποιο, σαν κποιος να ψυχορραγοσε. Ο Σουντχο ανατρχιασε σγκορμος κι εν βδιζε ψηλαφιστ προς τον επνω ροφο, μου επε τι το ζαντο εχε ξεκινσει. Η Τζανο κι η Αζιζον μας συναντσανε στο κεφαλσκαλο και μας επαν τι το ζαντο γιντανε στα δωμτι τους, γιατ εκε υπρχε περισστερος χρος. Η Τζανο εναι μια ανοιχτμυαλη γυνακα. Ψιθρισε τι το ζαντο ταν να κλπο για να παρνει ο σφραγιδοποις λεφτ απ τον Σουντχο κι τι ταν ο σφραγιδοποις πεθνει θα πει σε να πολ ζεστ μρος. Ο Σουντχο σχεδν κλαιγε απ το φβο και τα γερματα. Βημτιζε διαρκς πνω-κτω στο δωμτιο μσα στο ημφως, επαναλαμβνοντας ξαν και ξαν το νομα του γιου του και ρωτντας την Αζιζον αν ο σφραγιδοποις θα 'πρεπε να του κνει κποια κπτωση αφο ταν ο σπιτονοικοκρης του. Η Τζανο με τρβηξε παρμερα στη σκι, στην εσοχ που δημιουργοσαν τα σκαλιστ, τοξωτ παρθυρα. Τα παντζορια ταν ανοιχτ και τα δωμτια φωτζονταν μνο απ μια μικρ λμπα λαδιο. Δεν υπρχε περπτωση να με δουν αν μενα ακνητος. Για την ρα, τα βογγητ απ κτω σταμτησαν κι ακοσαμε βματα στη σκλα. ταν ο σφραγιδοποις.
     Σταμτησε ξω απ τη πρτα, απ τα γρυλσματα του τερι. Η Αζιζον ψαχολεψε την αλυσδα του σκλου κι επε στον Σουντχο να σβσει τη λμπα. τσι, το μρος σκοτενιασε εντελς. Το μνο που φεγγε ταν η κατρα απ τις ππες της Τζανο και της Αζιζον. Ο σφραγιδοποις μπκε μσα κι κουσα τον Σουντχο να πφτει κτω στο πτωμα και να βογγ. Η Αζιζον κρτησε την ανσα της κι η Τζανο ανατρχιασε κι οπισθοχρησε σ' να απ τα κρεβτια. Ακοστηκε να μεταλλικ κλικ, που συνοδετηκε απ την ανφλεξη μιας μπλε-πρσινης φλγας κοντ στο πτωμα. Στο λιγοστ φως διακρινταν η Αζιζον, στριμωγμνη σε μια γωνα του δωματου, με το τερι ανμεσα στα πδια της, η Τζανο, με τα χρια της σφιχτοδεμνα, γειρε μπρος για να κτσει στο κρεβτι, ο Σουντχο, με το κεφλι κτω, τρμοντας κι ο σφραγιδοποις.
     Εχομαι να μην αξιωθ να ξαναδ ποτ μου λλον νθρωπο σαν αυτ το σφραγιδοποι. τανε γυμνς μχρι τη μση, μ' να στεφνι απ λευκ γιασεμ, χοντρ σο ο καρπς μου, γρω απ το μτωπ του, να κτρινο-ροζ παν που κλυπτε τα γεννητικ του ργανα και τυλιγτανε στη μση του κι να βραχιλι στο κθε μπρτσο. Δεν ταν η περιβολ που προκαλοσε δος, τανε το πρσωπο του ντρα που με πγωσε. Αρχικ, τανε μπλε σκορο. Μετ τα μτια γρισαν ανποδα, μχρι που φαινταν μνο το λευκ τους, στο τλος το πρσωπο πρε τη μορφ ενς δαμονα -ενς βρυκλακα, ενς πλσματος εντελς λλου απ κενου του λιγδερο σαταν που τη μρα δολευε στον τρνο του στο κτω πτωμα. Κειττανε πνω στο στομχι του, με τα χρια γυρισμνα και σταυρωμνα πσω, σαν να περιστρεφμενο πηνο που κποιος εχε ρξει κτω. Ο λαιμς και το κεφλι τανε τα μνα μρη του σματς του που δεν ακουμποσανε στο πτωμα. τανε περπου σ' ορθ γωνα με το υπλοιπο σμα, πως το κεφλι της κμπρας την νοιξη. Η εικνα ταν αποτρπαιη.
     Στο κντρο του δωματου, στο γυμν χωμτινο πτωμα, βρισκταν μια μεγλη, βαθει, μπροντζινη λεκνη, μ' ν απαλ μπλε-πρσινο φως να λικνζεται στο κντρο της, σα νυχτεριν αντιφγγισμα. Γρω απ' αυτ τη λεκνη, ο νθρωπος που κειττανε καταγς, στριφογρισε γρω απ τον εαυτ του τρεις φορς. Δεν ξρω πς το κανε. Μποροσα να διακρνω τους μες στη σπονδυλικ του στλη ν' ανασηκνονται και να πφτουνε ξαν ρεμα, δεν μποροσα μως να δω κποια λλη κνηση. Το μνο που φαιντανε ζωνταν πνω του τανε το κεφλι και το αργ καμπλωμα κι σιωμα των μυν στο πσω μρος του κορμιο του, που δολευαν με μεγλη προσπθεια. Οι παλμο της Τζανο απ το κρεβτι εχανε φτσει τους εβδομντα το λεπτ, η Αζιζον κρυβε τα μτια της με τα χρια κι ο γερο-Σουντχο, ψηλαφζοντας τη βρωμι που 'χε πισει η σπρη του γενειδα, κλαιγε σιωπηλ. Το τρομερ τανε πως αυτ το αποκρουστικ, ερπετ πλσμα δεν βγαζε κανναν χο, μνο σερντανε. Και σκεφτετε πως αυτ διρκεσε δκα ολκερα λεπτ, εν το τερι κλαψοριζε, η Αζιζον τρεμε, η Τζανο ανπνεε με δυσκολα κι ο Σουντχο κλαιγε.
     νιωσα τις τρχες στο πσω μρος του κεφαλιο μου να σηκνονται και τη καρδι μου να χτυπ σαν ταμπορλο. Ευτυχς ο σφραγιδοποις προδθηκε απ το πιο εντυπωσιακ του κλπο, κτι που με κανε ν' ανακτσω την ηρεμα μου. Αφο ολοκλρωσε κενη τη φοβερ ανατριχλα ρποντας, τντωσε το κεφλι σο μποροσε πιο ψηλ απ το πτωμα και ξεφσηξε φλγες απ τα ρουθονια. ξερα πια πς γνεται το κλπο με τη φωτι που αναβλζει -μπορ να το κνω κι εγ ο διος- κι τσι νιωσα νετα. λα αυτ ταν μια απτη. Αν εχε περιοριστε στο να σρνεται, χωρς να προσπαθσει να προκαλσει περισστερες εντυπσεις, νας Θες ξρει τι θα μποροσα να μην εχα σκεφτε. Κι οι δο κοπλες στργκλισαν ταν εδανε τον ντρα να εκτοξεει φωτι και το κεφλι του, με το πηγονι προς τα κτω, να πφτει με γδοπο στο πτωμα, λο το σμα κετονταν σαν πτμα με τα χρια δεμνα σφιχτ. Ακολοθησε σιωπ πντε γεμτων λεπτν κι η μπλε-πρσινη φλγα σβησε. Η Τζανο σκυψε να φτιξει ν απ τα βραχιλια του ποδιο της, εν η Αζιζον γρισε το πρσωπο προς τον τοχο και πρε το τερι αγκαλι. Ο Σουντχο πλωσε το χρι του μηχανικ προς τη ππα της Τζανο κι εκενη την συρε στο πτωμα με το πδι.

     Ακριβς πνω απ' το σμα στον τοχο, βρσκονταν δυο φωτογραφες του βασιλι και της βασλισσας της Ουαλλας, σε χρτινα τυπωμνα πλασια. Κοιτοσανε περιφρονητικ τη παρσταση και μου φαιντανε σαν να τονζανε το κωμικοτραγικ του πργματος. Κι εν η ησυχα εχε αρχσει να γνεται ανυπφορη, το σμα λλαξε πλευρ και σρθηκε μακρυ απ τη λεκνη, στην κρη του δωματου, που παρμεινε ξαπλωμνο ανσκελα. Απ τη λεκνη ακοστηκε να ελαφρ πλαφ -ακριβς πως ο χος που κνει το ψρι ταν αναπηδ- και το πρσινο φως στο κντρο του δωματου ξαναζωντνεψε. Κοταξα τη λεκνη κι εδα να ξεπηδει απ' το νερ το στεγν, συρρικνωμνο μαρο κεφλι ενς ιθαγενος μωρο με ανοιχτ μτια, ανοιχτ στμα και ξυρισμνο κρανο. Το θαμα τανε χειρτερο απ το προηγομενο με το σρσιμο, επειδ τανε τσο αναπντεχο.
     Δεν προλβαμε να πομε τiποτε και το κεφλι ρχισε να μιλ. Και να 'χεις διαβσει την αφγηση του Πε για τη φων που 'βγαινε απ τον υπνωτισμνο ντρα που πεθανει, πλι δεν θα αντιληφθες οτε στο μισ τη φρκη της φωνς που 'βγαινε απ' αυτ το κεφλι. πειτα απ κθε λξη επικρατοσε παση ενς δο λεπτν και στον απηχο των λξεων ακουγτανε κτι σαν νταν, νταν, νταν, πως ο χος της καμπνας. Αντχησε αργ, σα να μιλοσε στον εαυτ του, αρκετς φορς μχρι ν' απαλλαγ απ τον κρο ιδρτα που μ' εχε λοσει. Ττε βρκα τη πολυπθητη λση του αινγματος. Κοταξα το σμα που κειττανε πλι στην εξπορτα και παρατρησα να μυ, στο σημεο ακριβς που ο λαιμς συναντ τους μους, που δεν εχε καμμα σχση με τους μες που διαγρφονται ταν ανασανει κποιος κανονικ, που συσπτανε σταθερ. Τ' λο σκηνικ θμιζε προσεκτικ απομμηση του αιγυπτιακο ειδλου του θεραπευτ, που διαβζει κανες κατ καιρος κι η φων ταν απ τις πιο ξυπνες και τρομακτικς εγγαστρμυθες φωνς που θα μποροσε κανες ν' ακοσει ποτ.

     λο αυτ το διστημα το κεφλι πλατγιζε στην κρη της λεκνης, μιλντας. Επε στον Σουντχο, που εξακολουθοσε να κλαψουρζει, για την αρρστια του γιου του και για τη κατσταση του μχρι κενη τη στιγμ. Παραδχομαι και σβομαι απεριριστα το σφραγιδοποι για τη τακτικτητα που φρντιζε την ρα που θα φτνανε τα τηλεγραφματα απ τη Πεσσαβρ. Το κεφλι στη λεκνη συνχισε λγοντας τι μπειροι γιατρο παρακολουθοσαν νυχθημερν την υγεα του κι τι θ' ανρρωνε τελικ αν η αμοιβ του πανσχυρου μγου, τον οποο υπηρετοσε, διπλασιαζταν. Εδ ακριβς γινε να λθος καλλιτεχνικς φσης. Το να ζητς να διπλασιαστε η προκαθορισμνη αμοιβ με φων σαν του αναστημνου Λζαρου εναι παρλογο. Την δια παρατρηση κναμε ταυτχρονα εγ κι η Τζανο, που 'ναι πργματι γυνακα με αντρικ ευφυα. Την κουσα να λει ασθμανοντας με καταφρνια:
 -"Ας ναχiμ! Φαριμπ!" και μλις το 'πε, το φως στη λεκνη σβησε, το κεφλι σταμτησε να μιλ κι ακοσαμε να τρζουν οι μεντεσδες της πρτας. Ττε, η Τζανο πρε να σπρτο, ναψε τη λμπα κι εδαμε τι το κεφλι, η λεκνη κι ο σφραγιδοποιc; εχαν εξαφανιστε. Ο Σουντχο σφιγγε τα χρια του κι εξηγοσε, σ' ποιον θελε ν' ακοσει, τι δεν θα μποροσε να μαζψει λλες διακσιες ρουπες, ακμα κι αν εξαρτιταν απ' αυτ η ευκαιρα του για αινια σωτηρα. Η Αζιζον βρισκτανε στη γωνα σε ημι-υστερικ κατσταση, εν η Τζανο κθισε ανακουφισμνη σ' να απ' τα κρεβτια για να συζητσει τις πιθαντητες το λο πργμα να 'τανε στημνο. Εξγησα ,τι σχετικ ξερα για τον τρπο που ο σφραγιδοποις εχε εκτελσει το ζαντο του, μως το δικ της επιχερημα ταν απλοστερο:
 -"Μαγεα που απαιτε διαρκς δρα δεν εναι αληθιν μαγεα", επε. "Η μητρα μου μου 'χε πει τι τα μνα αποτελεσματικ ερωτικ ξρκια εναι κενα που λγονται απ ρωτα. Αυτς ο σφραγιδοποις εναι ψετης, νας διαβολικς νθρωπος. Δεν τολμ να πω να κνω κτι να βλω να κνουνε τποτε, γιατ χω χρεωθε στον Μπχαγκβν Ντας τον μπορο δυο χρυσ δαχτυλδια κι να βαρ βραχιλι του ποδιο. Πρπει ν' αγορζω το φαγητ μου απ' το μαγαζ του. Ο σφραγιδοποις εναι φλος του Μπχαγκβν Ντας και μπορε να δηλητηρισει το φαγητ μου. Το ζαντο ενς ανητου κρατ εδ και 10 μρες κι χει κοστσει στον Σουντχο πολλς ρουπες κθε βρδυ. Ο σφραγιδοποις μχρι τρα χρησιμοποιοσε μαρες χννες και λεμνια και μντρας. Ποτ μχρι σμερα δεν μας εχε δεξει κτι ττοιο πως το σημεριν. Η Αζιζον εναι ανητη και σντομα θα γνει κοινωνικ αποκλεισμνη (Purdhannasim ονομζονται οι κοινωνικ αποκλεισμνες γυνακες στην Ινδα, που μχρι το 1904 δεν εχανε στοιχειδη νομικ δικαιματα). Ο Σουντχο χει χσει τη δναμη και την ευφυα του. Κοτα να δεις τρα! λπιζα να πρω πολλς ρουπες απ τον Σουντχο, σο θα ζοσε και πολ περισστερες μετ το θνατ του και τα δνει λα σ' αυτ το διαβολνθρωπο, σ' αυτ το γαδορι, το σφραγιδοποι"!
     Στο σημεο αυτ, επα:

 -"Μα τι ταν αυτ που κανε τον Σουντχο να με μπλξει σ' αυτ την ιστορα; Ββαια μπορ να μιλσω στο σφραγιδοποι κι εκενος θα επιστρψει τα χρματα. Η λη υπθεση εναι παιδιστικη, ξεδιντροπη κι ανοσια".
 -"Ο Σουντχο εναι να μεγλο παιδ" επε η Τζανο. "ζησε εβδομντα χρνια στις στγες κι χει τσο μυαλ σο μια κατσκα. Σ' φερε εδ για να βεβαιωθε τι δεν παραβιζει καννα νμο της κυβρνησης, που με το αλτι της τρφεται εδ και πολλ χρνια. Λατρεει μχρι και τη σκνη απ τα πδια του σφραγιδοποιο κι αυτ το αδηφγο μοσχρι του απαγρευσε να πει και να δει το γιο του. Τ καταλαβανει ο Σουντχο απ νμους; Εμαι υποχρεωμνη να βλπω τα χρματ του να πηγανουνε καθημεριν σ' αυτ το κτνος που κετεται κτω".
     Η Τζανο χτπησε το πδι στο πτωμα και σχεδν κλαψε με οργ, εν ο Σουντχο κλαψοριζε κτω απ μια κουβρτα στη γωνα κι η Αζιζον προσπαθοσε να βλει τη ππα στο χαζ, γρικο στμα του.

   * * *

   τσι χει λοιπν η κατσταση. Χωρς να το σκεφτ, αφθηκα να κατηγορηθ τι βοθησα και συνεργστηκα με το σφραγιδοποι, προκειμνου αυτς ν' αποκτσει χρματα με δλο, κτι που απαγορεεται απ το ρθρο 420 του Ινδικο Ποινικο Κδικα. Γι' αυτος λοιπν τους λγους μουν αβοθητος, δεν μποροσα να ενημερσω την αστυνομα. Ποιο μρτυρες θα υποστηρζανε τη κατθεσ μου; Η Τζανο αρνιτανε πεισματικ κι η Αζιζον εναι μια γυνακα με μαντλα κπου κοντ στο Μπαρελλι -χαμνη στη μεγλη, δικ μας Ινδα. Δεν τολμ να ξαναπρω το νμο στα χρια μου και να μιλσω στο σφραγιδοποι, γιατ εμαι σγουρος τι χι μνον ο Σουντχο θ' αρνηθε, αλλ τι μια ττοια κνηση θα 'χε σαν αποτλεσμα να δηλητηριαστε η Τζανο, που 'ναι χειροπδαρα δεμνη εξ αιτας του χρους της στον μπορο.

     Ο Σουντχο εναι νας γεροξεκοτης -ποτε συναντιμαστε, μουρμουρζει μπερδεμνα το ηλθιο αστεο μου τι μλλον η κυβρνηση πατρονρει τη Μαρη Μαγεα παρ το αντστροφο. Ο γιος του εναι καλ τρα, ο Σουντχο μως εναι κτω απ την απλυτη επιρρο του σφραγιδοποιο και κανονζει τη ζω του με βση τις συμβουλς του. Η Τζανο παρακολουθε καθημεριν το σφραγιδοποι ν' απομυζ τα χρματα, που λπιζε ν' αποσπσει αυτ καλοπινοντς τον και μρα τη μρα γνεται λο και πιο βαρθυμη κι ξω φρενν. Δεν θα το μολογσει ποτ, γιατ δεν τολμ, μως αν δεν γνει κτι να την αποτρψει, πολ φοβμαι πως ο σφραγιδοποις θα πεθνει απ χολρα -απ' τη χολρα του λευκο αρσενικο- προς τα μσα Μη. Κι τσι θα πρπει να εμπλακ σ' να φνο στο σπτι του Σουντχο.

 

 

Web Design: Granma - Web Hosting: Greek Servers