Πεζά

Ποίηση

Παραμύθια

Θέατρο-Διάλογοι

Δοκίμια

Ο Dali & Εγώ

Διαδικτύου

Εκδοθέντες

Κλασσικά

Λαογραφικά

Διασκέδαση

Πινακοθήκη

Εικαστικά

Λογο-Παίγνια

Σχόλια/Επικοινωνία

Φανταστικό

Ερωτική Λογοτεχνία

Γλυπτική

 
 

Διασκέδαση 

Ελπινίκη: Το Αιδοίον

 

                                            Το Μουνί

     Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα στη ζωή ενός άντρα είναι το ΜΟΥΝΙ. Τον γεννά, τον διαφεντεύει, τον ορίζει, τον προβληματιζει, τον ελκύει, τον εξευτελίζει και τελικά τον σκοτώνει. Το πιο βλακώδες πράγμα, στο οποίο σπαταλά την ζωή του ένας άντρας, είναι που προσπαθεί να το κατακτήσει για να εκδικηθεί έτσι όλα τα μουνιά που τον βασάνισαν αλλά κι όλα αυτά που θα τον βασανίσουν ως το τέλος της ζωής του.
     Τον γεννά ένα μουνί που δεν επέλεξε ο ίδιος, παρά ο πατέρας του, σε στιγμή που δεν επέλεξε ο ίδιος και τον διαφεντεύει για την υπόλοιπή του ζωή. Του επιλέγει, τι θα φάει, πότε, γιατί, τι θα φορέσει, πως θα κάνει τα βήματά του, πότε θα κάνει τα ταξίδια του, πότε θα γυρίσει, πότε θ' αναπνεύσει και πότε θα κοιμηθεί. Με βάση τους όρους που θέτει αυτό το μουνί, ψάχνει να βρει τα υπόλοιπα της ζωής του που θα τον ορίσουν σαν άντρα.
     Τα ψάχνει, τα μυρίζει, τα γλύφει, τα γαμάει, τα χύνει, τα ζητά, τα ονειρεύεται, τα φτύνει, τα ερωτεύεται, τα υποψιάζεται. Εντέλει, μετά από πολλή περίσκεψη και πάντα μετά από συνενόηση με το πρώτο μουνί της ζωής του, επιλέγει το ένα που νομίζει ότι θα διαφεντεύσει αυτός. Του κάνει τα πάντα λοιπόν, με όση ένταση και πάθος θεωρεί ο ίδιος ότι είναι αρκετά για να το ελεγχει και να το κρατά ευχαριστημένο.
     Κάποια στιγμή όμως το μουνί αυτό ξεσηκώνεται και θέλει να κάνει τη βόλτα του στο κόσμο. Αυτός επαναστατεί και τα βάζει μ' όλα τα μουνιά της ιστορίας, ξεκινώντας από την «Εύα τη Μπιρμπίλω», φτάνοντας μέχρι και το σήμερα. Προσπαθώντας να βγάλει άκρη προβληματίζεται: "Τώρα, το δικό μου μουνί έχει μολυνθεί; Κι αν έχει μολυνθεί ποιος το 'κανε; Κι εφόσον έχει μολυνθεί κατ' επανάληψη, (γιατί εφόσον μου μπήκε στο μυαλό, έτσι θα 'ναι), γιατί εξακολουθεί να είναι σφιχτό όταν εγώ πάω να μπω μέσα του"; Τρελαίνεται λοιπόν.
     Μπροστά στο να βρει τη λύση, κάνει ό,τι μαλακία είναι δυνατή. Ακόμα-ακόμα, προσπαθεί να το πονέσει ή να χύσει υποτιμητικά πάνω του για να του αποδείξει ποιος είναι το αφεντικό εδώ μέσα. Αφού ικανοποιηθεί με τον εαυτό του που το συγκεκριμένο μουνί το εξάγνισε και το γκάστρωσε, βαριέται, φτάνει στα πενήντα κι αρχίζει να ψάχνει για κανένα ξέμπαρκο νεαρό μουνί που θα του κάνει τη χάρη να γυρίσει να τον κοιτάξει.
     Στη προσπάθειά του αυτή να βρει ένα νέο μουνί να στεγάσει τον μεσόκοπο πλέον πούτσο του, παλιμπαιδίζει, μαλακίζεται, το παίζει τζόβενο αλλά και φτασμένος, ρίχνει και ένα «ο παλιός είναι αλλιώς» και γίνεται ρόμπα, γενικώς εξευτελίζεται. Δεν είναι πάντα τυχερός να βρει στόχο. Έρχεται όμως σιγά-σιγά στα συγκαλά του. Συνειδητοποιεί ότι δε τον παίρνει να παίζει πλέον κι επιστρέφει στο δεύτερό του μουνί, που μοιάζει πλέον με το πρώτο, ενώ περνά την υπόλοιπη ζωή του κατηγορώντας και τα δύο: είτε που τον έφερε στον κόσμο, είτε που τον έκανε να περάσει τα πάθη του Χριστού.
     Κι έτσι καταλήγει να πεθάνει στα εβδομήντα-ογδόντα του, κατηγορώντας τα μουνιά που 'χε αλλά κι αυτά που δε κατάφερε ποτέ να αποκτήσει. Για να μην αναφέρουμε κι αυτά που δημιούργησε... 'Αλλη ιστορία! Κυριευμένος αλλά και καταπονημένος οδεύει προς τον 'Αγιο Πέτρο, μουρμουρίζοντας για τη τύχη του...
«Κατάρα σ' όλα τα μουνιά του κόσμου
  αυτά που είχα κι αυτά που 'χασα.
  Από τη μύτη με σύρανε.
  Το πούτσο μου φθείρανε.
  Τα νεύρα μου σπάσανε.
  Το αντριλίκι μου ραγίσανε.
  Τη τσέπη μου αδειάσανε.
  Το μυαλό μου τρυπήσανε.
  Τη καρδιά μου μαδήσανε.
  Τη ψυχή μου αφέντεψαν.
  Και μετά απ' όλα αυτά τα βάσανα,
  τα μικρά και τα μεγάλα τους
  στον Παράδεισο πηγαίνω
  έρημος και μόνος.
  Χωρίς ούτ' ένα μουνί για συντροφιά
»!

 

 

Web Design: Granma - Web Hosting: Greek Servers