-

Dali &

-


-








.

--.


.


 
 

 

Saavedra Miguel de Cervantes: I, ,

                    Κθε νθρωπος εναι,
                          πως τον κανε ο Παρδεισος

και μερικς φορς, πολ χειρτερος...


 Βιογραφικ

     Ο Μιγκλ ντε Θερβντες Σααβδρα (Miguel de Cervantes Saavedra -Το επνυμο Σααβδρα δεν σχετζεται με την οικογνει του, αλλ υιοθετθηκε επισμως απ τον Θερβντες το 1586-87 κι εμφανζεται στα γγραφα που σχετζονται με το γμο του με τη Καταλνα ντε Σαλαθρ. Το διο επνυμο δωσε σε ναν απ τους χαρακτρες του ργου El trato de Alger.), ταν Ισπανς συγγραφας, που θεωρεται ευρως ως ο μεγαλτερος συγγραφας στην ισπανικ γλσσα κι ο κατ' εξοχν μυθιστοριογρφος παγκοσμως. Το ργο του ανκει χρονικ στη χρυσ ισπανικ εποχ (περ. 1492-1648), στην οποα παρατηρθηκε εξαιρετικ νθηση στις τχνες. Το διασημτερο μυθιστρημ του, ο Δον Κιχτης, συγκαταλγεται στα κλασσικ ργα της παγκσμιας λογοτεχνας, μεταφρασμνο σε περισστερες απ 60 γλσσες κι χοντας υποβληθε σε συστηματικ ανλυση και κριτικ σχολιασμ απ τον 18ο αι.. Εναι χωρς καμμα αμφιβολα νας απ τους μεγαλτερους λογοτχνες λων των εποχν. Η περιπετειδης και γεμτη οδνες ζω του κλησε ανμεσα στη περοδο του μεγαλεου της Ισπανας και στην αρχ της παρακμς της, πργμα που αποτυπνεται στο αριστοργημ του. Το ργο αυτ επηρασε γενις πεζογρφων, χι μνο στον ισπανφωνο, αλλ και σ' ολκληρο τον κσμο. Εναι το πιο πολυμεταφρασμνο βιβλο, μετ τη Ββλο.



     Γεννθηκε στο Αλκαλ ντε Ενρες, περπου 30 χλμ ΒΑ της Μαδρτης, 4ο απ τα συνολικ 7 παιδι της οικογνεις του. Για τα νεανικ του χρνια διαθτουμε ελχιστες πληροφορες, μα χαρακτηρστηκαν απ τις πολυριθμες μετακινσεις της οικογνειας σε διαφορετικς ισπανικς πλεις. Τα παλαιτερα λογοτεχνικ ργα του χρονολογονται το 1568, εν το 1ο μυθιστρημα του, Γαλτεια, εκδθηκε το 1585. Απ το 1570 και για αρκετ χρνια, πρσφερε τις υπηρεσες του σαν επαγγελματας στρατιτης, λαμβνοντας μρος στη Ναυμαχα της Ναυπκτου ως υπαξιωματικς του πολεμικο πλοου Μαρκσα (Marquesa-Μαρκησα), στη πολιορκα της Κρκυρας (1571), καθς και στην εκστρατεα της Τνιδας. Κατ την επιστροφ του στην Ισπανα, εργστηκε στην Αυλ του Φιλππου Β' ως φοροεισπρκτορας, εν λγα χρνια μετ εκδθηκε ο Α' τμος του Δον Κιχτη (1605), ργο που τον καθιρωσε στο λογοτεχνικ κσμο. Το 1607 εγκαταστθηκε στη Μαδρτη, που ολοκλρωσε το μεγαλτερο μρος του λογοτεχνικο ργου του κι ζησε μχρι το τλος της ζως του.



     Γεννθηκε πιθανς στις 29 Σεπτμβρη 1547, εν η βπτισ του, πως γνωρζουμε απ αρχειακ γγραφα, πραγματοποιθηκε στις 9 Οκτβρη. Λαμβνοντας υπψη τη πρακτικ της εποχς εκενης να βαπτζονται τα νεογν λγες μνο ημρες μετ τη γννησ τους, καθσταται πιθαν και το ενδεχμενο να γεννθηκε μα εβδομδα νωρτερα, μνα Οκτβρη. Σμφωνα με το πιστοποιητικ της βπτισης, ως τπος γννησς του θεωρεται σμερα με βεβαιτητα η ισπανικ πλη Αλκαλ ντε Ενρες, αν και για αρκετ χρνια πολυριθμα χωρι πλεις της Ισπανας διεκδκησαν τον ττλο της γεντειρς του. Καταγταν απ οικογνεια πρην ευγενν, γιος του χειρουργο και πρακτικο ιατρο, με στατο βο, Ροδργο ντε Θερβντες και της Λεονρ ντε Κορτνας, πιθανς εβρακς καταγωγς που αργτερα μεταστρφηκαν στον καθολικισμ. Επιφαν μλη της οικογνειας Θερβντες υπρξαν ο προπππους του, Ροδργο Νταθ ντε Θερβντες, ασχολομενος με το εμπριο υφασμτων κι ο παππος του Χουν ντε Θερβντες, νομικς και καττερος δικαστικς υπλληλος.



    Απ πολ μικρς αγαποσε να διαβζει ,τι βρισκε μπροστ του και να γρφει στχους. Το 1569 δημοσευσε το πρτο γνωστ του ργο σ' ναν τμο με ελεγεες για τη Γ' σζυγο του βασιλι Φιλππου Β', Ελισσβετ, που ο πρωρος θνατς της εχε βυθσει στο πνθος ολκληρη την Ισπανα. Τα νεανικ του χρνια, που χαρακτηρστηκαν απ συχνς μετακινσεις της οικογνεις του σε πολυριθμες ισπανικς πλεις που εξασκοσε το επγγελμ του ο πατρας του, διαθτουμε λγες πληροφορες, πως και για την εκπαδευσ του. Σμφωνα με μα διαδεδομνη αντληψη, εκπαιδετηκε για να διστημα στο περιβλλον Ιησουιτν, πιθανς στη Κρδοβα, στη Σεβλλη στη Σαλαμνκα, ενδεχμενο που ωστσο παραμνει υπ αμφισβτηση. Σε αντθεση με την πλειοψηφα των Ισπανν λογοτεχνν της εποχς του, ο Θερβντες δεν φοτησε στο πανεπιστμιο, αν κι απ νεαρ ηλικα εκδλωσε ιδιατερο ενδιαφρον για τη λογοτεχνα κι εξελχθηκε σε δειν αναγνστη λογοτεχνικν ργων. Τη περοδο κατ την οποα η οικογνει του εγκαταστθηκε στη Μαδρτη, φοτησε κοντ στον ουμανιστ Χουν Λπεθ ντε γιος (Juan López de Hoyos), που ξεχρισε τον Θερβντες για τη κλση του στα γρμματα. Σε μια ποιητικ συλλογ που εξδωσε ο γιος το 1569, με κεντρικ θμα το θνατο της βασλισσας Ελισβετ του Βαλου, τον χαρακτρισε ως αγαπημνο μαθητ του. Στην δια συλλογ συναντνται τα 4 πρτα δημοσιευμνα ποηματ του, συνολικ 4 συνθσεις, μεταξ των οποων μα ελεγεα κι νας επιτφιος στη μορφ σοννττου.


                         Η σζυγς του, Καταλνα Ντε Σαλαθρ

     To 1569, εγκαταστθηκε στην Ιταλα, για λγους που μχρι σμερα παραμνουν γνωστοι. Σμφωνα με να διαδεδομνο ισχυρισμ, η φυγ του συνδεταν με να επισμως καταγεγραμμνο περιστατικ, κατ το οποο τραυματστηκε νας πολτης ονματι Αντνιο ντι Σιγκορα. πως βεβαινεται απ επσημο γγραφο της 15ης Σεπτμβρη 1569, για τη πρξη αυτ καταδικστηκε νας Ισπανς με το νομα Μιγκλ ντε Θερβντες, ωστσο δεν θεωρεται ββαιο πως επρκειτο πργματι για το γιο του Ροδργο ντε Θερβντες απ το Αλκαλ ντε Εναρς. Η μετβασ του στην Ιταλα ερμηνεεται απ ορισμνους βιογρφους του ως προσπθεια φυγς του καταζητομενου Θερβντες, ωστσο, πιθανς αποτλεσε απλς κοιν πρακτικ με αυτν που ακολουθοσαν αρκετο συμπατριτες του, προκειμνου να προωθσουν την επαγγελματικ τους σταδιοδρομα.



     Για σντομο χρονικ διστημα προσφερε τις υπηρεσες του ως αυλρχης στον οκο του Τζολιο Ακουαββα, μετπειτα καρδινλιου, στη Ρμη, που εχε τη δυναττητα να ρθει σε επαφ με τη πλοσια πολιτιστικ παρδοση της πλης, την αναγεννησιακ τχνη, αλλ και με την ιταλικ λογοτεχνα. Εκτιμται τι η θση του θα μποροσε να το εξασφαλσει την ανλιξ του στην παπικ Αυλ, ωστσο την εγκατλειψε πειτα απ περπου 15 μνες και το 1570 ξεκνησε να υπηρετε στο πεζικ σμα του ισπανικο στρατο στη Νπολι, δαφος που ττε βρισκταν υπ ισπανικ κατοχ. Τον Σεπτμβρη του 1571 υπηρτησε ως υπαξιωματικς με το πολεμικ πλοο Μαρκσα που αποτελοσε τμμα του μεγλου στλου υπ τις διαταγς του Δον Χουν της Αυστρας και πολμησε νικηφρα στη ναυμαχα της Ναυπκτου ( Λεπντο) στις 7 Οκτβρη, εναντον του οθωμανικο στλου, αμφισβητντας για πρτη φορ τη κυριαρχα του στη Μεσγειο. Σμφωνα με ανεξρτητες μαρτυρες που διασζονται, η στση του υπρξε γενναα, αρνομενος να περιοριστε στα μετπισθεν, παρ το γεγονς πως ταν προσβεβλημνος απ πυρετ. Κατ την διρκεια της μχης τραυματστηκε 2 φορς στο στρνο, εν νας τρτος τραυματισμς προκλεσε μνιμη βλβη, αχρηστεοντας το αριστερ του χρι. Ο διος, στον πρλογο του Β' μρους του Δον Κιχτη (1615) περιγρφει με περηφνεια τη συμμετοχ του στη μχη, που τη χαρακτρισε ως τη πλον νδοξη των σων εδαν θα δουν οι αινες. Στο δε Ταξδι στον Παρνασσ (1614) υπαινισσμενος τη κατοπιν επιτυχα του Α' μρους του Δον Κιχτη (1605), αναφρει τι στη Ναπακτο αχρηστετηκε το αριστερ του χρι προς δξαν του δεξιο. H σοβαρτητα των τραυμτων του φανεται απ το γεγονς πως, μετ το τλος της μχης, παρμεινε στο νοσοκομεο για περπου 6 μνες, μχρι να επουλωθον οι πληγς του.


                                        Η γεντειρ του

      Το 1572 επανλθε στην υπηρεσα του ισπανικο στρατο στη Νπολη και τα επμενα 3 χρνια συμμετεχε στις εκστρατεες της Κρκυρας, του Ναυαρνου και της Τνιδας. πειτα απ μα περοδο ανρρωσης στη Μεσνα της Σικελας, ο Θερβντες επστρεψε στην Ισπανα και τον Απρλη του 1572 πρε μρος στην αποτυχημνη εκστρατεα για την κατληψη της Τνιδας. Το 1575, υπηρετντας στη Νπολη, ζτησε ακραση απ τον βασιλι, με ατημα να προαχθε στο βαθμ του λοχαγο, παρτι εχε μλις 5 τη υπηρεσας στο στρτευμα. Στις 20 Σεπτμβρη αναχρησε με πλοο για τη Μαδρτη, προκειμνου να υποστηρξει το ατημ του. ξι ημρες αργτερα, το πλοο του αποκπηκε απ τα υπλοιπα και δχθηκε επθεση κουρσρικων καραβιν. Η γαλρα με την οποα πλεε δχθηκε επθεση απ πειρατς και συνελφθη μαζ με τον αδελφ του Ροδργο και μεταφρθηκε αιχμλωτος στο Αλγρι, που παρμεινε για 5 τη ως δολος. Η αλληλογραφα που φερε πνω του πιθαντατα μεγθυνε την αξα του στα μτια των κυρων του, γεγονς που σως συνβαλε στην αξηση του τιμματος που πρεπε να καταβληθε για την απελευθρωσ του και στη παρταση της παραμονς του στο Αλγρι.



     Στη διρκεια των 5 ετν της αιχμαλωσας του, επιχερησε ανεπιτυχς να δραπετεσει 4 φορς, ως το 1580, οπτε απελευθερθηκε με την καταβολ λτρων, προσπθησε πολλς φορς να δραπετεσει, χωρς μως επιτυχα. Το 1576 οργνωσε μα ττοια αππειρα, αλλ νας ντπιος που εχε πληρωθε για να απελευθερσει τον Θερβντες, τον αδελφ του κι λλους Ισπανος αιχμαλτους, τους εγκατλειψε με αποτλεσμα να συλληφθον και να αντιμετωπιστον με μεγαλτερη αυστηρτητα. Στις αρχς του 1577, κληρικο απ το Τγμα του Ελους φθασαν στο Αλγρι με 300 κορνες, που εχαν συγκεντρσει οι συγγενες του Θερβντες. Τα χρματα αυτ απφεραν μνο την απελευθρωση του αδελφο του Ροδργο, ο οποος μηχανετηκε να τολμηρ σχδιο για την απελευθρωση και του αδελφο του Μιγλ. Στα περχωρα του Αλγερου, νας ρχοντας της πλης εχε να παραλιακ εξοχικ σπτι και μσα στον κπο υπρχε μια σπηλι. Με τη συνδρομ του Ισπανο κηπουρο, που ταν κι αυτς αιχμλωτος, ο Θερβντες κρφτηκε στη σπηλι μαζ με λλους 13 συγκρατομενος του, περιμνοντας την φιξη μιας φρεγτας που θα τους μετφερε πσω στη πατρδα. Το πλοο φθασε πως ταν προγραμματισμνο στη διρκεια της νχτας, αλλ γινε αντιληπτ κι οι 14 φυγδες συνελφθησαν κι οδηγθηκαν ενπιον του κυβερντη Χασν Πασ, ενς Οθωμανο αξιωματοχου, διαβητου για τη σκληρτητ του. Ο Μιγκλ στθηκε θαρραλα απναντ του κι ανλαβε λη την ευθνη για την απδραση των 14. Ο Χασν εντυπωσιστηκε απ την ηρωικ του στση και τον εξαγρασε για τη προσωπικ του υπηρεσα. Επιχερησε κι λλες φορς να αποδρσει, παρτι για μεγλο χρονικ διστημα παρμενε αλυσοδεμνος. Σε μα απ τις αππειρς του καταδικστηκε σε 2.000 μαστιγσεις, σμφωνα με τον ισλαμικ νμο, αλλ η ποιν δεν εκτελστηκε. Η οικογνει του συνχισε τις προσπθειες για την απελευθρωσ του. Ο πατρας του απηθυνε κκληση στον βασιλι, υπενθυμζοντς του τις υπηρεσες που εχε προσφρει ο γιος του, εν η μητρα του συγκντρωνε χρματα, τα οποα εμπιστεθηκε σε δο μοναχος του Τγματος της Αγας Τριδας. 
     Ανκτησε τελικ την ελευθερα του, τον Σεπτμβρη του 1580, χρη στη συνδρομ Τριαδιστν καλγερων και της οικογνεις του που κατφεραν να συγκεντρσουν το οικονομικ ποσ που απαιτετο. Οι δο μοναχο φθασαν στο Αλγρι στις 29 Μη 1580, ακριβς τη περοδο που ληγε η θητεα του Χασν Πασ. Τα χρματα ταν λιγτερα απ τα 500 χρυσ δουκτα που ζητοσε ο Οθωμανς αξιωματοχος, αλλ χριστιανο μποροι της πλης προθυμοποιθηκαν να καλψουν τη διαφορ. τσι, στις 19 Σεπτμβρη του διου χρνου, ο Θερβντες, που επρκειτο να ακολουθσει τον Χασν στη Πλη ως δολος του, κηρχθηκε ελεθερος και του επετρπη να αναχωρσει απ το Αλγρι. Στις 24 Οκτβρη 1580, πτησε επ ισπανικο εδφους στερα απ χρνια κι αμσως κατευθνθηκε προς την Μαδρτη. Αυτ η περιπετειδης περοδος της ζως του αποτυπθηκε μεταγενστερα στο λογοτεχνικ ργο του, ειδικτερα στα θεατρικ ργα Τα κτεργα του Αλγερου (Los baños de Argel) και H ζω στο Αλγρι (El trato de Argel).


                       Η κατοικα του στο Βαγιαδολδ

    Με την επιστροφ του στη Μαδρτη ρχισε και πλι να γρφει ποιματα και θεατρικ ργα, που μως δεν το απφεραν σοδα. πρεπε να αναζητσει εργασα ξω απ τη λογοτεχνα για τα προς το ζην. Στις 12 Δεκμβρη 1584 νυμφετηκε τη κατ 18 χρνια νετερ του Καταλνα δε Σαλαθρ υ Παλθιος, παρ τις αντιρρσεις των γονων της. Του προσφρθηκαν ως προκα μερικο αμπελνες κι νας κπος με οπωροφρα δντρα, ποικιλα απ πιπλα, τσσερις κυψλες και 45 πουλερικ. να δο χρνια νωρτερα, εχε αποκτσει μα κρη, την Ισαμπλ ντε Σααβδρα, απ μα πρσκαιρη σχση του με την να Φρνκα δε Ρχας  να ντε Βιγιαφρνκα. Απ τη γυνακα του δεν απκτησε παιδι.   Τον επμενο χρνο, εκδθηκε το 1ο λογοτεχνικ ργο του, με ττλο Γαλτεια (La Galatea), ποιμενικ μυθιστρημα που αφιρωσε στον Ασκνιο Κολνα, πιστ φλο του Τζολιο Ακουαββα, προσδοκντας πιθαντατα στην αιγδα του, χωρς μως αποτλεσμα. Με την κδοση του βιβλου του, κατφερε να αποκτσει περιορισμνη φμη, υποστηριζμενος εν μρει κι απ να στεν κκλο λογοτεχνν, χωρς ωστσο να γνωρσει τη καταξωση που θα ερχταν αρκετ χρνια αργτερα. Οι μοναδικς επανεκδσεις της Γαλτειας που τυπθηκαν ενσω ταν εν ζω, ταν αυτς του 1590 και 1611, στη Λισαβνα και το Παρσι αντστοιχα. Το 1585, υπγραψε συμβλαιο συνεργασας με τον θεατρικ επιχειρηματα Γκασπρ ντε Πρρας για τη συγγραφ 2 δραματικν ργων, να εκ των οποων ονομστηκε Η σγχυση (La Confusa) κι αποτελοσε κατ τον Θερβντες το κορυφαο ργο που γραψε για το θατρο. πως ο διος ισχυριζταν, στη περοδο αυτ ολοκλρωσε περισστερα απ 20 θεατρικ ργα, απ τα οποα μως διασθηκαν μλις 2 τραγωδες, Η πολιορκα της Νουμαντας (El cerco de Numancia) και Η ζω στο Αλγρι (Los tratos de Argel), που χρονολογονται στη 10ετα του 1580. Ως δραματικς συγγραφας, δεν διακρθηκε, οτε κατφερε να αποκομσει οικονομικ οφλη, την δια περοδο που δσποζε η ισχυρ παρουσα του Λπε ντε Βγκα, με καθοριστικ συμβολ στο ισπανικ θατρο και θεμελιωτς της comedia nueva.

    Ο θνατος του πατρα του, τον Ιονιο του 1585, αξησε τις ευθνες του και τα οικονομικ του προβλματα, αφο τρα πια εχε να φροντσει μια οικογνεια με πολλς γυνακες, στις οποες περιλαμβνονταν οι αδελφς του και μα ανιψι του. Το γρψιμο εξακολουθοσε να μη του προσπορζει σοδα. Η αδυναμα του να καταξιωθε ως λογοτχνης, τον οδγησε στην αναζτηση διαφορετικς κατεθυνσης και το 1587, διορστηκε ως υπεθυνος επισιτισμο κι εφοδιασμο της ισπανικς αρμδας, εν τον επμενο χρνο εγκαταστθηκε στη Σεβλλη, που αποτελοσε σημαντικ οικονομικ κντρο της Ισπανας και μα απ τις μεγαλτερες Ευρωπακς πλεις της εποχς. μως, η παρνομη κατσχεση ενς φορτου σιταριο της Εκκλησας το στοχισε λγες μρες φυλκισης κι να αφορισμ. Παρλληλα, συνχιζε να γρφει και τον Μη του 1595 κρδισε το 1ο βραβεο στον ποιητικ διαγωνισμ της Θαραγθα, με παθλο 3 χρυσ κουτλια. Η οικονομικ διαχεριση που επωμστηκε, επισκιστηκε απ καταχρσεις, πιθανς υπ το βρος των οικονομικν προβλημτων που αντιμετπιζε, για τις οποες φυλακστηκε το 1592 για 2 μρες στο Κστρο ντελ Ρο. Απ το 1594 μχρι το 1596, εργστηκε ως φοροεισπρκτορας με δρα την Ανδαλουσα, αντιμετωπζοντας εκ νου τη κατηγορα της κατχρησης, που τον οδγησε σε να φυλκιση, αυτ τη φορ στη Σεβλλη. Τον Σεπτμβρη του 1597 επειδ παρκουσε μα διαταγ να παρουσιαστε στη Μαδρτη εντς 20 ημερν, φυλακστηκε μχρι τον Απρλη του 1598. Στον πρλογο που συνδευσε τον Α' τμο του Δον Κιχτη, αφνει να εννοηθε πως πιθανς συνλαβε την ιδα του ργου κατ τη περοδο της φυλκισς του.


                Πνακας που τονε δεχνει φυλακισμνο απ πειρατς

     Το Γενρη του 1605 εκδθηκε το σημαντικτερο σως ργο του, 0 ευφνταστος ευπατρδης Δον Κιχτης της Μντσα, γνωστ περισστερο ως Δον Κιχτης. Το μυθιστρημα εχε αξιοσημεωτη επιτυχα και μχρι το καλοκαρι του διου τους εχαν τυπωθε 2 εκδσεις του στη Μαδρτη και τη Λισαβνα, καθς και μα κδοση στη Βαλνθια. O Θερβντες εχε δη παραχωρσει τα δικαιματα εκμετλλευσης του μυθιστορματος στον Ισπαν εκδτη Φρανθσκο ντε Ρβλες, για γνωστο χρηματικ ποσ, με αποτλεσμα να μην επωφεληθε οικονομικ απ τη μεταγενστερη επιτυχα και τις πολλαπλς εκδσεις του. Σημαντικ οικονομικ ενσχυση του πρσφεραν ο προσττης του, Κντε ντε Λεμς κι ο αρχιεπσκοπος Τολδο Μπερνρδο ντε Σαντοβλ ι Ρχας. Ο Θερβντες αφιρωσε στον πρτο ορισμνα απ τα ργα του, μεταξ αυτν και το Β' τμο του Δον Κιχτη. Παρ το γεγονς πως ρχισε να αναγνωρζεται στο λογοτεχνικ κσμο σε αρκετ προχωρημνη ηλικα, η τελευταα περοδος της ζως του υπρξε η πιο δημιουργικ.



     Το 1613 εκδθηκαν οι Υποδειγματικς νουβλες (Novelas ejemplares), σειρ διηγημτων που συνιστοσαν την απαρχ της σντομης αφγησης στη καστιλλινικη λογοτεχνα. Στον πρλογο της κδοσης, αποκλυψε πως πρθεσ του ταν η συγγραφ διηγημτων που να μην αποτελον μεταφρσεις μεταφορς ργων ξνων δημιουργν, αναγνωρζοντας πως ταν ο πρτος που γραψε νουβλες στη γλσσα της Καστλλης, τις οποες ονμασε "υποδειγματικς" για τον διδακτικ χαρακτρα τους. Ο χρνος της συγγραφς τους δεν εναι γνωστς με βεβαιτητα. Τον επμενο χρνο εκδθηκε το Ταξδι στον Παρνασσ, να μακροσκελς αλληγορικ ποημα, στον πρλογο του οποου ξεχωρζει η ομολογα του σχετικ με τις δυσκολες που αντιμετπιζε στο εδος της ποησης. Το 1615 εκδθηκαν 8 θεατρικ ργα του, γνωστ ως οι Οκτ κωμωδες (Ocho comedias, y ocho entremeses nuevos), συνοδευμενα απ ισριθμα κωμικ ιντερμτζα, σντομα μρη που απαγγλλονταν συνθως στα διαλεμματα των θεατρικν πρξεων. Η κδοσ τους συνδεται πιθανς με το γεγονς πως δεν υπρξε ενδιαφρον στε να παρουσιαστον σε θεατρικς σκηνς. Απ το 1614 θα πρπει να ξεκνησε κι η συγγραφ του Β' τμου του Δον Κιχτη. Τον Σεπτμβρη του διου τους εκδθηκε μια πλαστ κδοσ του, απ τον Αλνσο Φερνντεθ ντε Αβεγιανδα (Alonso Fernández de Avellaneda), γεγονς που προκλεσε την αντδραση του, που μλιστα εκδηλθηκε στον πρλογο της πραγματικς κδοσης του ργου (1615). Σε πολ σντομο χρονικ διστημα, ακολοθησαν ανατυπσεις του στις Βρυξλλες, στη Βαλνθια και στη Λισαβνα, εν οι πρτες μεταφρσεις του ολοκληρθηκαν το 1618 και το 1620, στη Γαλλικ κι Αγγλικ γλσσα αντστοιχα.

     νας καβγς με μαχαιρματα ξω απ το σπτι του στο Βαγιαδολδ τον Ιονιο του 1605, γεγονς που οδγησε αυτν και τους δικος του στη φυλακ ως υππτους, του θμισε τι εξακολουθοσε να ζει κτω απ δσκολες συνθκες. Για 3 ολκληρα χρνια στερα απ’ αυτ το περιστατικ ο Θερβντες χθηκε απ τον κσμο, για να ξαναεμφανιστε το 1608 στη Μαδρτη. Εκε τον περμεναν καινοργιοι μπελδες νομικο χαρακτρα γρω απ πολλ και ποικλα οικονομικ και οικογενειακ ζητματα. Ο σωτρας του ταν τελικ ο Κμης Λμος, αντιβασιλις της Νεπολης, που τον βοθησε να ξεπερσει τα οικονομικ του προβλματα και να αφοσιωθε απερσπαστος στο γρψιμο τα τελευταα χρνια της ζως του.

     Ο Θερβντες πθανε 22 Απρλη 1616. Η 23η Απριλου ταν η ημερομηνα της ταφς του, πως βεβαινεται απ το πιστοποιητικ γγραφο της εποχς. Το 1617 εκδθηκαν Τα πθη του Περσλεως και της Σιγισμονδης (Los trabajos de Persiles y Sigismunda, historia setentrional), να απ τα τελευταα ρομαντικ αφηγματ του, με σημαντικ απχηση πως μαρτυρον οι 8 ισπανικς εκδσεις που τυπθηκαν σε διστημα δο ετν, καθς κι οι μεταφρσεις του στην Αγγλικ και Γαλλικ γλσσα που ολοκληρθηκαν μχρι το 1619. Στις 11 Ιουνου 2015 ο Θερβντες τφηκε με επσημη τελετ σε μοναστρι της Μαδρτης, σε μνημεο που εναποτθηκαν τα λεψανα που ανευρθηκαν το 2005 και πιστεεται τι ανκουν στον διο.
     Ο Μιγκλ ντε Θερβντες ζησε σε μα κρσιμη ιστορικ περοδο της Ισπανας, ταν ρχιζε να καταρρει το παλι καθεστς της φεουδαρχας και των ευγενν. Γι' αυτ σατιρζει με λεπτ ειρωνεα εκενους που πστευαν στα παλι ιδανικ και θελαν να νεκραναστσουν τις δξες των ιπποτν. νας ξεπεσμνος ιππτης της Ισπανας, ο Αλφνσο Κιχνο, που μεταβαπτζεται απ τον συγγραφα σε Δον Κιχτη -κιχτε ισπανικ σημανει πανοπλα- νομζοντας πως εναι ο μεγαλοπρεπστερος και γενναιτερος ιππτης του καιρο του, ντνεται μα πανρχαια και σκουριασμνη πανοπλα, καβαλικεει να ψωραλο λογο, τον Αχαμνεντα, κι χοντας για ιπποκμο του ναν πονηρ και φιλοχρματο χωριτη, τον Σντσο Πντσα, ξεκιν για να καταπλξει τον κσμο με τα κατορθματ του. Η ξαναμμνη φαντασα του βλπει παντο εχθρος, που τους πολεμει και γελοιοποιεται πντοτε. Το πρτο χνι που συναντ, προβλλει στα μτια του σαν τερστιο φροριο. Μερικο ανεμμυλοι του φανονται πελριοι γγαντες. να κοπδι πρβατα τα εκλαμβνει σαν πολυριθμο στρατ. Τα γεμτα με κρασ ασκι ενς πανδοχεου θεωρονται πελριοι γγαντες.
    Ο Δον Κιχτης επιτθεται εναντον λων αυτν και συνεχς ρεζιλεεται. Οι ανεμμυλοι τον παρασρουν με τα φτερ τους, οι βοσκο των κοπαδιν τον κυνηγον με τις πτρες και τα κατατρυπημνα ασκι καταβρχουν με το περιεχμεν τους τον Σντσο. Πντοτε γελοιοποιημνος, ο Δον Κιχτης συλλαμβνεται απ τους φλους του και επιστρφει στην πλη κλεισμνος σ’ να κλουβ και φορτωμνος σε μα μαξα, που τη σρνουν βδια. Πντα, μως, αμετανητος ξαναφεγει και φιλοξενεται απ να ζεγος ευγενν, που αφο διασκεδσει μαζ του, τον πεθει να ξαναγυρσει πσω στο σπτι του. Ο Δον Κιχτης πεθεται τελικ κι ταν πεθανει, αφνει παραγγελα "τα δικ του παθματα να γνουν μαθματα στους λλους". Για τον συγγραφα του Δον Κιχτη, λος αυτς ο θραμβος εχε ασμαντη οικονομικ σημασα. Λγο μετ την κδοση του βιβλου, θα δανειστε 450 ρελια απ τον τυπογρφο του για να τα βγλει πρα.
     


                                          Ο Τφος Του

ΕΡΓΑ:

1582 El cerco de Numancia - Η πολιορκα της Νουμαντας (τραγωδα)
1585 La Galatea - Γαλτεια (ποιμενικ μυθιστρημα)
1605 (Α'), 1615 (Β'). El ingenioso hidalgo Don Quijote de la Mancha - Ο μεγαλοφνταστος ιδαλγς Δον Κιχτης ντε λα Μντσα 
1613 Novelas exemplares (Υποδειγματικς νουβλες - διηγματα)
1614 Viage del Parnaso - Ταξδι στον Παρνασσ (ποηση)
1615 Ocho comedias, y ocho entremeses nuevos - Oκτ κωμωδες κι οκτ φρσες
1617 Los trabaios de Persiles y Sigismunda, historia setentrional - Τα Πθη του Περσλες και της Σιγισμοντα, Ιστορα βορειν (μυθιστρημα)
1615 El laberintο de amor - Ο Λαβρινθος του ρωτα (θεατρικ ργο)



     λες οι προσωπογραφες του Θερβντες εναι μεταγενστερες του θαντου του και προντα της φαντασας των δημιουργν. Η μοναδικ γραπτ περιγραφ των εξωτερικν χαρακτηριστικν του που εναι γνωστ ανκει στον διο και περιχεται στον πρλογο της κδοσης των Υποδειγματικν διηγημτων (1613):

   ...με ωοειδς πρσωπο, κασταν μαλλι, αρυτδωτο μεγλο μτωπο, ζωηρ μτια, γαμψ αλλ με σωστς αναλογες μτη, μικρ στμα, δντια χι για να ειπωθον πολλ αφο χει μλις ξι σε κακ κατσταση και σε λθος θσεις, καθς οτε δο απ αυτ δεν εναι διαδοχικ, κορμ μεταξ των δο κρων, οτε ψηλ οτε κοντ, με ντονες αποχρσεις, ελαφρ σκυφτς στους μους και με βμα χι ιδιατερα ανλαφρο.
_______________________

ΡΗΤΑ:

ντρες με μεγλα ταλντα, ποιητς ιστορικο, σπνια αποφεγουν τις επιθσεις αυτν, που χωρς να 'χουνε καθλου προικσει τον κσμο με ργα δικς τους παραγωγς, εντρυφον στην επκριση των ργων των λλων.

Εκενος που κυκλοφρησε να βιβλο διτρεξε να πολ μεγλο κνδυνο απ τους αναγνστες του.

να ατομικ αμρτημα δεν εναι τσο βλαβερ σ' αυτν τον κσμο, σο μια δημσια ασχμια.

Η αγπη κι ο πλεμος εναι το διο πργμα... Κι η στρατηγικ κι η τακτικ το διο εφαρμσιμες και στα δο.

Η ανγκη σπρχνει σε απονενοημνα διαβματα.

Η ανμνηση μιας προηγομενης δυστυχας, φρνει μια καινορια.

Η αρετ εναι η πραγματικ ευγνεια.

Η ενρετη γυνακα εναι σαν τον καθρφτη, που το καθαρ και λαμπερ του κρσταλλο λερνεται και σκοτεινιζει με τη παραμικρτερη πνο που τ' αγγζει.

Η ιστορα εναι θεματοφλακας μεγλων πρξεων, μρτυρας του παρελθντος, παρδειγμα και δσκαλος για το παρν και μεγλος σμβουλος για το μλλον.

Η καλλον μονχη δεν εμπνει τον ρωτα, πολλς φορς ευχαριστε, αλλ δεν προκαλε στοργ.

Κθε νθρωπος εναι πως τον κανε ο Παρδεισος και μερικς φορς πολ χειρτερος.

Οι εκδηλσεις αγπης που δεν δυσαρεστον τις γυνακες -κι αν ακμη εναι κι οι πιο απρεπες-, στω κι αν αυτο που τις κνουν εναι τελεως αδκαροι, αφνουν κποια μικρ ικανοποηση στις καρδις τους.

Οι ζηλτυποι τα βλπουν λα με μεγεθυντικ φακ, που κνει τα μικρ να φανονται μεγλα, τους νους γροντες και τις υποψες πραγματικτητες.

ταν αφνουμε τον κσμο τοτο και μας θβουν κτω απ' τη γη, ο πργκηπας κατχει τσο στεν χρο σο κι ο εργτης.

Ποιος ντρας μπορε με σιγουρι να υποστηρξει πως ξρει, σ' λη της την νταση, την τσο αινιγματικ γυναικεα ψυχ και ποιος μπορε ποτ να ελπζει τι θα σταθεροποισει τη τσο ρευστ της φση;

Πολ σπνια συμβανει η ευτυχα να 'ναι τσο ολοκληρωμνη και να μη φρνει μαζ της στω κι ελχιστη θλψη.

Το κλλος της σεμνς γυνακας εναι σαν απομακρυσμνη φωτι σαν κοφτερ σπαθ. Οτε κενη καει, οτ' αυτ πληγνει αυτος που δεν πλησιζουν.

Ποτ μη παρακαλς για κτι που 'χεις τη δναμη να το κερδσεις.

Να σωπανει κενος που 'δωσε, να μιλ κενος που πρε.

Πντα μου λγανε, Σντσο, ,τι να κνεις καλ σε χαμερπες ανθρπους εναι σα να χνεις νερ στη θλασσα.

Τα γεγοντα, καλ μου Σντσο, εναι οι εχθρο της αλθειας.

Μην αγαπς αυτ που εσαι, αλλ αυτ που μπορες να γνεις.

Τα μτια, αυτς οι σιωπηλς γλσσες της αγπης...

Η απουσα, αυτ η κοιν θεραπεα για την αγπη…

Η καθυστρηση πντα φρνει κνδυνο. Και το ν' αναβλλεις να μεγλο σχδιο σημανει -συχν- να το καταστρφεις.

Δεν υπρχει μεγαλτερη τρλλα που μπορε να κνει νας νθρωπος απ το ν' απελπιστε.

Το να 'σαι τοιμος εναι μισ νκη.

Υπρχουν νθρωποι που η γνση των λατινικν δεν τους εμποδζει να εναι ζα.

Εκενες οι δο θανατηφρες φρσεις: "δικ μου" και "δικ σου".

Τ προτιμς: σοφ τρλα ανητη λογικ;

Εμαστε οι γιοι των πρξεν μας.

Αυτ εναι η γυναικεα φση: να μην αγαπον ταν τις αγαπμε και να αγαπον ταν δεν τις αγαπμε.

νας νθρωπος ατιμασμνος εναι χειρτερα απ νεκρς.

Εναι λλο πργμα να εκθειζεις τη πειθαρχα κι λλο να υποκπτεις σ' αυτν.

Μια παροιμα εναι μια μικρ πρταση βασισμνη σε μια μακρ εμπειρα.

Η πενα εναι η καλλτερη σλτσα του κσμου.

Δεν γεννιονται λοι μ' ν ασημνιο κουτλι στο στμα.

Ο καθνας εναι πως τον φτιαξε ο Θες και συχν πολ χειρτερος.

Υπρχουνε δυο δρμοι που οι νθρωποι μπορον ν' αποκτσουνε πλοτη και τιμς: ο νας με τα γρμματα, ο λλος με τα πλα.

Δεν εναι υπρχει τποτε πιο διεγερτικ απ το να διατζεις και να σε υπακον.

Δεν υπρχει ανθρπινη ιστορα χωρς γυρσματα της τχης.

λοι εναι πντα πολ πρθυμοι να δανεσουν λεφτ στους ανθρπους της εξουσας.

Ο ρωτας πως κι η ιπποσνη, ανεβζει λα τα πργματα σ' λλο εππεδο.

Σ' λες τις δυστυχες, η μεγαλτερη παρηγορι εναι νας φλος που μας συμπον.

ταν η καλ τχη χτυπ τη πρτα, βισου να τη προπαντσεις.



==========================



                Tα Πθη Του Περσιλως Και Της Σιγισμονδης

                                            (Αφιρωση & Πρλογος)

                                    Πριν Απ' Το Στερν Ταξδι


Αφιρωση:
ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΔΟΝ ΠΕΔΡΟ ΦΕΡΝΑΝΤΕΘ ΔΕ ΚΑΣΤΡΟ, ΚOΜΗTΑ TOY ΛΕΜΟΣ, TOY ΑΝTΡΑΔΕ, TΣ ΒΙΛΙAΛΜΠΑΣ, ΜΑΡΚΗΣΙΟ ΤΟΥ ΣΑΡΡΙΑ, ΕΥΓΕΝ ΠΕΡΙ ΤΟΝ ΚΟΙΤΩΝΑ ΤΣ ΑΥΤΟΥ ΜΕΓΑΛΕΙΟΤΗΤΟΣ, ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΟΥ ΥΠΑΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΤΣ lΤΑΛΙΑΣ, ΕΞΑΡΧΟΝΤΑ ΤΟΥ ΚΟΜΜΕΝΤΟΥ ΤΣ ΘΑΡΘΑΣ, ΙΠΠΟΤ ΤΟΥ ΤΑΓΜΑΤΟΣ ΤΣ ΑΛΚΑΝΤΑΡΑΣ*

     Εκενοι οι παμπλαιοι στχοι, οι τσο φημισμνοι να καιρ, που αρχινοσαν:

Με το 'να πδι στον αναβολα του αλγου,
πριν το ταξδι το στερν στο στον τφο,
κυρ μου αυτ το γρμμα τρα γρφω,
γιατ νεκρς κλλιο να φγω απ δω
αν πρκειται να μη σε ξαναδ.

     μποτε να μη βγανανε τσο ταιριαστο με την επιστολ μου αυτ, αφο σχεδν με τα δια λγια θα μποροσα κι εγ να την αρχσω...
     Μου δσανε χτες τη στερν Μετληψη1 και γρφω σμερα τοτα δω. Ο καιρς λιγοστεει, η αγωνα πληθανει, οι ελπδες σβνουνε κι ωστσο εγ εμαι ακμα ζωντανς, μνο και μνο απ λαχτρα να ζσω κι ας ταν στω σπου να φιλσω τα πδια της Αφεντις σας, που με τση χαρ, αν βλεπα την Αφεντι σας να επιστρφει με το καλ στν Ισπανα, θα ταν σως αρκετ για να μου ξαναδσει τη ζω.
     Αν πλι εναι γραφτ να τη χσω ας γνει το θλημα των ουρανν κι ας ξρει στω η Αφεντι σας αυτ μου την επιθυμα κι ας ξρει ακμα πως στο πρσωπ μου εχε να δολο αφοσιωμνο τσο, που θα 'φτανε και πρα απ το θνατο για να δεξει την αγαθ του προαρεση.
     Παρ' λ' αυτ θλω. προφητικ σχεδν, να χαιρετσω την επνοδο της Αφεντις σας και χαρομαι ως τα βθη της καρδις μου κθε που βλπω να σας δεχνουνε με το δχτυλο κι εναι διπλ η χαρ που επαληθεονται οι ελπδες μου καθς απλνεται παντο η φμη των αγαθοεργιν της Αφεντις σας2.
     χω στο νου μου κτι λγα που απομνουν απ τα 7μερα του κπου και τον ξακουστ Βερνρδο κι αν εναι και σταθ τυχερς -που πια δε θ 'ναι τχη, αλλ θαμα- και μου δσουν οι ουρανο ζω, θα τα δετε κι αυτ και μαζ το τλος της Γαλτειας, που ξρω πσο σας ρεσε.
     Και με τα ργα τοτα, εχομαι και πλι να φυλει ο Θες την Αφεντι σας πως μπορε.

              Απ τη Μαδρτη στις 19 Απρλη του τους χλια εξακσια δεκξι.

                                          Δολος της Αφεντις σας


 * Στον σχυρο προσττη του, τον κμητα του Λμος, Θερβντες εχε αφιερσει το 2ο μρος του Δον Κιχτη (1615), τα Υποδειγματικ Αφηγματα (Novelas ejemplares, 1613) και τις χτ Κωμωδες Κι Οχτ Ιντερμδια ( Ocho comedias y ocho entremeses, 1615). Στlς 19 Απρλη του 1616, 4 μρες πριν απ το θνατ του, γραφει αυτ τη τελευταα αφιερωση, που συνοδεει το Los trabajos de Persiles y Sigismunda (Tα πθη το Περσιλως και της Σιγισμονδης) . Αν, πως λνε, Persiles εναι μισς Περσας και μισς Αχιλλας, ο Δον Πδρο βρσκεται ακμα στην Ιταλα ς ντιβασιλεuς Νπολης (1610-1616), γι' ατο του εχεται εμμσως, να τονε ξαναδε "με το καλ στην Ισπανα".
 1 Η αλθεια εναι πως ο Θερβντες μυρθηκε με ευχλαιο. το σχατο εφδιο για τους βαρι ρρωστους κι ετοιμοθνατους καθολικος κι ανκει στο τυπικ της Εκκλησας.
 2 Στους προλγους και στις αφιερσεις του ο Θερβντες ανακονωνε πντα τα μελλοντικ του σχδια -καθς δολευε διφορα βιβλα ταυτχρον, προπντων στα τελευταα χρνια της ζως του- κι οι πληροφορες που δινε κθε φορ αποδεικνονταν ακριβες. τποτα δεν σθηκε απ τα ργα που αναγγλονται εδ, σχεδν τελειωμνα: οτε τα 7μερα Του Κπου, (semanas del jardin, κατ μμησιν του Δεκαημρου του Βοκκκιου, οτε ο ξακουστς Βερνρδος (μλλον ο επικς ρωας Bernardo del Carpio), οτε το Β' μρος της αγαπημνης του Γαλτειας.
______________________

                                                       Πρλογος

     τυχε λοιπν φλτατε αναγνστη και καθς επιστρφαμε μαζ με λλους δυο φλους, απ' τα ξακουσμνα μρη της Εσκιβας1 -ξακουσμνα για χλιους δυο λγους, που νας εναι τα μεγλα τζκια τους κι ακμη νας τα τρισμγιστα κρασι τους- κουσα να 'ρχεται πσω μου, σπηρουνζοντας το ζωνταν του με μεγλη φορια, νας που καταπς φαιντανε, εχε βαλθε να μας προλβει και μλιστα το δειχνε, γιατ μας φναζε να μη τρχουμε τσο πολ.
     Κοντοσταθκαμε κι εδαμε να 'ρχεται, καβλλα σε μια γαδουρτσα, νας σπουδαστς ολιδιος σταχτοπολι, γιατ τανε ντυμνος απ πνω ως κτω στα γκρζα, με γκττες, στρογγυλ παποτσια, ξφος, θηκρι σιδεροντυμνο κι αστραφτερ τραχηλι με ομοιμορφες φουνττσες. Η αλθεια εναι πως απ' τις φουνττσες του εχαν απομενει λες κι λες δυο, γιατ κθε τσο η τραχηλι του γλυστροσε στο πλι κι τανε μεγλη φασαεα και μπελς να τη ξαναφρει στα σια της. Και καθς φτανε κοντ μας επε:
 -"Το δχως λλο, οι εξοχτητς σας θα 'χουνε κποια σπουδαα κρατικ εκκλησιαστικ υπθεση κτω στη πλη2 που βρσκεται κι ο Θεοφιλστατος του Τολδο κι ο Μεγαλειτατος -και πς αλλις να εξηγσω τη βιασνη σας, γιατ εμνα να ξρετε, της γαδουρτσας μου δεν της παραβγανει κανες εκολα".
 -"Το παλιλογο του κριου Μιχαλ Θερβντες τα φταει, γιατ χει κομμτι μεγαλοτσικο βηματισμ", απντησε στα λγια του νας απ τους δυο συντρφους μου.
     Με το που κουσε το νομα ο σπουδαστς, ξεπζεψε απ το ζωνταν του, γκρεμζοντας το σελχι του απ τη μια και και το μπαουλκι του με τα ροχα απ την λλη, γιατ ταξδευε μ' λ' αυτ τα μεγαλεα κι ορμντας κατ πνω μου κανε να μου πισει το αριστερ χρι3 και επε:
 -"Α, ναι! αυτς εναι ο σακατεμνος κι ο ακραιος, ο περιλλητος, ο πνευματδης συγγραφας και τλος το Αγλισμα Των Μουσν".
     σο για μνα, ακογοντς τον να με λοζει μονομις με ττοιους μνους και φιλοφρονσεις, σκφτηκα πως θα 'ταν αγνεια να μη του το ανταποδσω. Πρασα λοιπν το χρι μου στο λαιμ του, που λγο λειψε να χσει τη τραχηλι του παξ και δια παντς και του επα:
 -"Εναι να λθος που κνουνε πολλο αδαες θαυμαστς μου. Ο Θερβντες εμαι, κρι μου, αλλ οτε αγλισμα των μουσν, οτε τποτ' λλο απ' τις κουταμρες που λει η Χρη σου. Μαζψτε τη γαδουρτσα σας και καβαλικψτε τη και θα τα πομε ωραα-ωραα στο λγο δρμο που μας απομνει".
     τσι κι κανε ο φιλτιμος σπουδαστς και πλι πισαμε τα γκμια και με σταθερ βμα ξαναπραμε το δρμο και στο αναμεταξ ρθε η κουβντα στην αρρστια μου κι ο καλς σπουδαστς μου 'κοψε επιτπου και τη τελευταα ελπδα:
 -"Αυτ η αρρστια" επε, "λγεται υδρωπικα4 και δεν μπορε νας σας γιατρψει οτ' λο το νερ του Ωκενιου Πελγους5, σο γλυκ και να το πιετε. Η Χρη σας κριε Θερβντες, πρπει να βλει μτρο στο πιοτ, αλλ και να μη λησμονε το φαγητ και θα γιατρευτε δχως λλο φρμακο".
 -"Πολλο μου το 'χουνε πει αυτ" του αποκρθηκα, "και θα 'κανα πολ ευχαρστως και χωρς να πνω απολτως τποτα, σα να 'μουν τσι απ γεννησιμιο μου. μως εμνα η ζω μου τελεινει κι απ' ,τι δεχνει μρα τη μρα ο σφυγμς μου, θα τερματσει τη διαδρομ του το πολ ως τη Κυριακ6 και μαζ θα τελεισει κι εμνα η ζω μου. Σε δσκολη ρα τυχε να με γνωρσει η Χρη σας και πια δεν χω περιθριο να εκφρσω στη Χρη σας την ευγνωμοσνη μου για τη καλωσνη που μου 'δειξε".
     Πνω στην ρα φτναμε στη γφυρα του Τολδο κι εγ θα μπινα στη πλη απ κει εν εκενος θα συνχιζε ως τη γφυρα της Σεγκβια. Κι ,τι εναι να ειπωθε γι' αυτ το περιστατικ θα φροντσει η φμη κι οι φλοι μου δε θα χορτανουν να το διηγονται και πιο πολ δεν θα χορτανω να το ακοω εγ.
     Τον αγκλιασα μια φορ ακμα, μ' αποχαιρτησε και κενος, σπηρονισε τη γαδουρτσα του κι φυγε, καβαλλρης της συμφορς, αφνοντς με σε παρμοια συφοριασμνη διθεση  εχε δσει στη πννα μου μιαν ωραα ευκαιρα να γρψει κτι ξυπνο, αλλ το κθε πργμα στο καιρ του, θα 'ρθει ο καιρς, ποις ξρει πτε, που θα ξαναδσω τοτο το κομμνο νμα και θα πω αυτ που λεπει εδ κι αυτ που πρπει.
     χετε γεια χωρατ, χετε γεια εξυπνδες, χετε γει φλοι μου που διασκεδσατε μαζ μου, εγ που να 'ναι πεθανω κι μποτε να ξανανταμσουμε λοι μας με το καλ, στην λλη ζω.
___________________

 1 Εσκιβα εναι η περιοχ του χωριο της γυνακας του κι ντως μχρι σμερα εναι ξακουστ για τα υπροχα κρασι της.
 2 Η πλη που αναφρει εδ εναι η Μαδρτη (El Corte).
 3 To αριστερ του χρι ντως τανε σακατεμνο απ τον τραυματισμ του στη Ναυμαχα της Ναυπκτου (1571).
 4 Η υδρωπικα (απ καρδιακ ανεπρκεια κρρωση του πατος) τανε πολ συνηθισμνη αιτα θαντου εκενες τις εποχς. Ανμεσα στους μθους που τη τυλγαν τανε και η σβεστη δψα του αρρστου αλλ κι οι θεραπεες με αυστηρ αποχ απ κθε τι πσιμο, ακμα και νερ. 
 5 Εl Mar Oceano: Ο Ατλαντικς ωκεανς, με τ' νομα που 'χε απ' τα χρνια του Κολμβου.
 6 Ο Θερβντες τανε συγκινητικ ακριβς: ξεψχησε Σββατο 22 Απρλη 1616.
____________________


                                                  ΔΟΝ ΚΙΧΩΤΗΣ

ΚΕΦ 1 Που γνεται λγος για το χαρακτρα και τις ασχολες του περφημου ρχοντα Δον Κιχτη της Μντσας

     Σ' να χωρι της Μντσας, που τ' νομ του δεν θλω να θυμηθ, εδ κι χι πολ καιρ ζοσε νας ευγενς απ κενους που 'χουνε κοντρι στην οπλοθκη, μια παλι ασπδα, να ξελιγωμνο λογο κι να λαγωνικ σκυλ. Ξδευε τα τρα τταρτα απ το εισδημ του σε σοπες με κρας βραστ που ταν τις πιο πολλς φορς αρνσιο παρ γελαδιν, τρωγε απ το διο κρας το βρδυ, ομελττα με λαρδ το Σββατο, φακς τη Παρασκευ και καννα επ πλον περιστερκι τις Κυριακς. Το υπλοιπο εισδημα πγαινε για το ντσιμο. να γιλκο απ φασμα λεπτ, παντελνι εφαρμοστ απ βελοδο και παποτσια απ το διο φασμα για τις γιορτινς μρες, μια γκρζα τσχινη στολ για τις καθημερινς.
     Εχε στο σπτι του μια οικονμο πνω απ 40 ετν και μια aνηψολα περπου 20 καθς κι ναν υπηρτη κατλληλο για λες τις δουλεις που ξερε: να σελνει το λογο και να δουλεει το κλαδευτρι. Ο ευγενς μας ζγωνε τα πενντα, εχε γεροδεμνη κορμοστασι, αν κι αδνατος με ξερακιαν πρσωπο, πρωινς στο ξπνημα και μερακλς στο κυνγι. Λνε μερικο πως το επνυμο του ταν Κιχδας Κεσδας, δεν συμφωνονε πνω σ’ αυτ οι βιογρφοι του. Ωστσο το πιθαντερο εναι να τονε λγανε Κεχνα, κατ τους καλλτερους υπολογισμος. Δεν χει μως σημασα για την ιστορα μας αυτ, φτνει μνο να μην απομακρυνθομε σε καννα σημεο απ την αλθεια.
     Πρπει να ξρουμε λοιπν τι ο ρχοντας μας, τις ρες που δεν εχε τι να κνει -κι αυτς ταν οι περισστερες μσα στο χρνο, τις περνοσε διαβζοντας βιβλα για ιππτες με τση αφοσωση κι ευχαρστηση, που ξεχνοσε και το κυνγι, αλλ και τις υποθσεις του σπιτιο του. φτασε μλιστα σε ττοια υπερβολ στε πολησε πολλ στρμματα χωρφια για ν' αγορσει ιπποτικ μυθιστορματα και γμισε μ' αυτ λο του το σπτι. Πιο πολ του ρεσαν εκενα που 'χε γρψει ο Φελισινο ντε Σλβα. τανε καταμαγεμνος με το φος του και θαμαζε τις ακαταλαβστικες εκφρσεις του, -στις ερωτικς εξομολογσεις κυρως και σε κενα τα σπαραξικρδια γρμματα, που αφθονοσανε κτι φρσεις ττοιου γοστου: "Ο λογισμς του παραλογισμο ων προξενετε ει το λογικν μου, εξασθενε τοσοτον το εν λγω λογικν μου, στε ουχ νευ λγου, παραπονομαι δια την ωραιτητ σας". ακμη σαν κι αυτν: "Οι αχανες ουρανο, οτινες εκ της θετητας σας θεκς σας κοσμον δια των αστρων, τινα σας κμνουν ν' αξζετε την αξα ν αξζει το μεγαλεον σας".
     Ο φουκαρς ο ρχοντς μας εχε χσει το τσερβλο του με αυτς τις φρσεις. στιβε το μυαλ του για να βρει τι θελαν να πουν, αλλ κι ο διος ο Αριστοτλης αν ανασταιντανε, θα 'χανε λη του τη σοφα μπροστ τους. Ωστσο δεν μποροσε να πιστψει πως ο δον Μπελινης πληγνει και πληγνεται τσες φορς γιατ, λει, σο σπουδαοι κι αν ταν οι γιατρο που τον γιατρεανε, ταν λο του το κορμ γεμτο σημδια. Δεν παυε ωστσο να εκτιμ τον συγγραφα αυτο του μυθιστορματος, που τελεωνε το ργο του με την υπσχεση τι θα συνεχιστον οι ατελεωτες περιπτειες του ρω του. Πολλς φορς μλιστα μπκε στον πειρασμ να κτσει και να τις αποτελεισει ο διος. Και σγουρα, θα το εχε κνει, με επιτυχα κιλας, αν δεν τον απασχολοσαν επμονα κτι λλες σκψεις, πιο σημαντικς. Λογομαχοσε πολλς φορς με τον παπ του χωριο, νθρωπο λγιο, που εχε κνει τις σπουδς του στη Σιγκουνσα, σχετικ με το ζτημα ποιος ταν ο καλλτερος ιππτης: ο ντε Παλμερνος της Αγγλας ο Αμαντ της Γαλλας; Ο μαστρο-Νικλας ωστσο, κουρας του χωριο τους, υποστριζε πως κανες δεν φτανε τον ιππτη Φοβο και πως αν υπρχε κποιος να συγκριθε μαζ του, αυτς ταν μνο ο αδερφς του Αμαντ, ο δον Γκαλορ, που 'κανε τα πντα δχως νζια και κλαψορες σαν τον αδερφ του, απ τον οποον λλωστε δεν υστεροσε καθλου σε παλληκαρι.
     Μ' να λγο, ο ρχοντας μας εχε ττοια μανα με το διβασμα στε μενε νχτες ξγρυπνος και περνοσε ολκληρες ημρες διαβζοντας αυτ τα πργματα. τσι, καθς διβαζε δχως να κοιμται σχεδν καθλου, αποκοτιανε κι χασε την ορθ του κρση. Η φαντασα του γμισε μ' λ' αυτ που 'χε διαβσει και στο μυαλο του στριφογριζαν πια λο μαγεες, τσακωμο, προκλσεις, μχες, πληγς, ρωτες, λθη και απστευτες παλαβομρες. Και σε λγο, λες αυτς οι φαντασισεις του. φανοντας σαν ιστορες απ τις πιο αληθινς που μπορον να συμβον. λεγε πως ο Σιντ Ρου Ντιζ υπρξε αναμφισβτητα νας καλς ιππτης αλλ δεν μποροσε να συγκριθε με τον ιππτη της Πρινης Ρομφαας που με μια μνο σπαθι του κομμτιαζε δυο πανψηλους γγαντες. Εκτιμοσε ακμη πιο πολ τον Βερνρδο ντε Κπριο γιατ εξντωσε στη κοιλδα του Ρονσεβ το Ρολνδο, παρλο που κενος ταν μαγεμνος, χρησιμοποιωντας το τεχνασμα που 'χε μεταχειριστει κι ο Ηρακλς ταν πνιξε στην αγκαλι του τον Ανταο, τον θαυμαστ γιο της Γης. Μλαγε επσης με πολ καλ λγια για τον γγαντα Μργκαν που, αν και καταγταν απ την εγωιστικ και αγενστατη ρτσα των γιγντων, τανε τσο γλυκομλητος και καλοαναθρεμνος. Περισστερο απ' λους μως του ρεσε ο Ρεν ντε Μποντομπν, προ πντων ταν τον βλεπε να βγανει απ τον πργο του και να ρχνεται κατ πνω στον καθνα που 'βρισκε στο δρμο του, ταν πγαινε στη Μπαρμπαρι κι ρπαζε το εδωλο του Μωμεθ, που 'ταν ολχρυσο, κατ πως λει ιστορα. σο για τον προδτη Γκανελν, θα 'δινε την οικονμα του και την δια του την ανηψι, φτνει να μποροσε να του κοπανσει μερικς δυνατς κλωτσις.
     Τελικ, με το μυαλ ολτελα σαλεμνο, του σφηνθηκε η πιο παρξενη σκψη που μπορε να κνει νας τρελλς. Πστεψε τι το καλλτερο που μποροσε να κνει για το καλ του κρτους και για τη προσωπικ του δξα, ταν να γνει περιπλανμενος ιππτης και να πρει σβρνα λο τον κσμο, με τα πλα και τ' λογ του, γυρεοντας περιπτειες, πως κνανε κι οι ιπποτες, που 'χε σαν παρδειγμα, επανορθνοντας κθε εδους αδικα κι εκθτοντας τη ζω του σε μεγλους κινδνους για ν' αποχτσει δξα αθνατη. Φανταζτανε κιλας ο ταλαπωρος, τον εαυτ του να στφεται το λιγτερο αυτοκρτορας της Τραπεζοντας, χρη στη μεγλη του αξα. Πλημμυρισμνος απ τις ευχριστες αυτς σκψεις, ενθουσιασμνος με την αλλκοτη χαρ που 'νιωθε ταν τις κανε, δεν εχε στο νου του τποτ' λλο πια παρ πς να πραγματοποισει τις επιθυμες του το γρηγορτερο δυνατ.
     Το πρτο πργμα που 'κανε ταν να καθαρσει μια πανοπλα, παμπλαια και σκουριασμνη απ την εποχ των προπππων του που, για αινες, τανε πεταμνη σε κποια γωνι. Γυλισε τα διφορα κομμτια της και τα σιωσε σο γιντανε καλλτερα. Παρατρησε μως πως απ τη περικεφαλαα εχε σωθε μνον η κστα. Με την εφευρετικτητα του συμπλρωσε αυτ την λλειψη. Πρε να χοντρ χαρτνι και συγκολλντας λ' αυτ κατασκεασε να εδος κρνους κτι που 'μοιαζε τουλχιστον με κρνος. Αλλ' ταν θλησε να δοκιμσει αν το κρνος του ταν αρκετ γερ για ν' αντχει τις σπαθις, του κοπνησε μια δυνατ με το ξφος και το 'κανε κομμτια με τη πρτη. τσι πγε τζμπα μια βδομδα δουλεις. Δεν του ρεσε καθλου η λιγοστ αντοχ που 'δειξε η περικεφαλαα του. Για να διορθσει το κακ τη ξανφτιαξε απ' την αρχ στερενοντς την απ μσα με σιδερνια ελσματα. μεινε λοιπν ευχαριστημνος και χωρς να ξανακνει το περαμα για να δει αν αντχει, το πρε απφαση πως διαθτει πια μα τλεια περικεφαλαα.
     στερα πγε να δει το λογο του. Παρλο που το δστυχο τοτο ζο εχε στα πδια του τσους ρζους σες ταν κι οι κηλδες του και πιο πολλ κουσορια κι απ το λογο του Γκονλα, που ταν πετσ και κκκαλο, του φνηκε κενου πως δεν θα μποροσε να συγκριθον μαζ του οτε ο Βουκεφλας του Μεγλου Αλεξνδρου οτε ο Μπαμπιεσ του Ελ Σντ. χασε τσσερις μρες να του βρει νομα γιατ δεν ταν σωστ, κατ τη γνμη του, το λογο ενς τσο σπουδαου ιππτη και μλιστα τσο τλειο λογο, να μην χει να νομα που να το ξρει λος ο κσμος. Προσπθησε λοιπν να βρει κτι που να εκφρζει τι τανε προτο το πρει ο περιπλανμενος ιππτης και τι εχε γνει τρα. λεγε πως αφο λλαξε πια κι ο διος, πρεπε ν' αλλξει νομα και τ' λογ του και να πρει νομα σπουδαο κι εντυπωσιακ, που να ταιριζει στη να του κατσταση και την αποστολ που θ' αναλμβανε. Αφο 'φερε στο νου χλια δυο ονματα που τα συνταριαζε, τα κοβε, τα 'φτιαχνε και τα χλαγε κθε τσο, του 'δωσε τελικ τ' νομα Ροσινντης, που του φνηκε πολ ευγενικ, εηχο και που 'δειχνε πως απ 'να κοιντατο πολεμικ λογο που 'ταν λλοτε, εχε γνει τρα το πρτο λογο του κσμου.
     Αφο ικανοποιθηκε με το νομα που δωσε στο λογ του, θλησε να βρει να και για κενον τον διο. Οκτ μρες σκεφττανε και στο τλος αποφσισε να ονομσει τον εαυτ του Δον Κιχτη, πργμα που δεχνει πως εχανε δκιο οι χρονικογρφοι της αληθινς αυτς ιστορας που υποστηρζουν τι το πραγματικ του νομα τανε Κιχδας κι χι Κεσδας, πως ισχυρζονται κποιοι λλοι. Ο ρωας μας ωστσο θυμθηκε πως ο Αμαντ δεν περιορστηκε σ' να σκτο νομα αλλ πρσθεσε σ' αυτ και τ' νομα της πατρδας του για να το κνει πιο σπουδαο κι γινε ο Αμντι της Γαλατας. Θλησε λοιπν κι αυτς, σαν καλς ιππτης, να προσθσει στ’ νομ του και τ' νομα της πατρδας του κι τσι γινε ο Δον Κιχτης της Μντσας πιστεοντας τι τιμ κατ’ αυτ τον τρπο και την οικογενεια του και τη γενετειρ του.
Αφο λοιπον καλογυλισε τα πλα του και βρκε νομα ταιριαστ για τον διο και τ' λογ του, το μνο που του 'λειπε τανε μια κυρα, ευγενς στη καταγωγη για να την ερωτευτει, γιατ περιπλανμενος ιππτης χωρς ρωτα, θα ταν σα δντρο δχως φλλα και καρπος, σαν κορμ χωρς ψυχ.
 -"Αν" λεγε απ μσα του, "για τις αμαρτες μου μλλον για καλ μου τχη συναντσω πουθεν καννα γγαντα, πως συμβανει πολ συχν στους περιπλανμενους ιππτες και με τη πρτη κιλας σπαθι τονε ρξω κτω τονε σκσω στα δυο, αν τλος πντων τον νικσω και μου ζητ λεος, δεν θα 'τανε καλ να 'χω μιαν αγαπημνη για να της τονε στελω δρο; Να πει να τη βρει και γονατζοντας μπροστ της να της πει με φων ταπεινωμενη κι υποταχτικη: «Κυρα εμαι ο γγαντας Καρακιουλιμπρο κι ρχοντας του νησιο της Μαλιντρνια, που με νκησε σε αγνα τρομερ ο πολυθρλητος ιππτης Δον Κιχτης της Μντσας. ρχομαι τρα κατ διαταγ του, να παρουσιαστ μπροστ στη Χρη σου και να με κνει η Μεγαλειτητ σου ,τι θλει»".
     Ω πσο χρηκε ο καημνος ο ιππτης μας ταν κανε αυτ την μορφη σκψη κι ακμη περισστερο ταν βρκε κενη που θα γινταν η αγαπημνη του. τανε καθς λνε μια χωριατοπολα, καλοκαμωμνη που εδ και καιρ την εχε ερωτευτε χωρς αυτ να το ξρει και χωρς να νοιζεται καθλου. Την λεγαν Αλνττσα Λορντσο κι κρινε καλ να της δσει τον ττλο της Δσποινας των λογισμν του. ψαξε να της βρει να νομα που να μην εναι λιγτερο ευγενικ απ το δικ του και να ταιριζει σε μα πριγκπισσα μεγλη κυρα. Την ονμασε λοιπν Δουλτσινα του Τομπζο, γιατ εχε γεννηθε σ' αυτ το μρος. τανε κατ τη γνμη του να νομα το διο αρμονικ, παρξενο κι εκφραστικ, σο κι αυτ που 'χε βρει για τον εαυτ του και για τ' λογ του....
                                                                                                          (τλος αποσπ.)


 

 

Web Design: Granma - Web Hosting: Greek Servers