-


Dali &









/




 
 

 

Vance John Holbrook:

 

 
           Jack Vance      

                                 Βιογραφικ
    
     Ο Τζον Χλμπρουκ "Τζακ" Βανς (John Holbrook "Jack" Vance) γεννθηκε στο Σαν Φρανσσκο 28 Αυγοστου 1916 και μεγλωσε στο ρντσο των παπποδων του στη Βρεια Καλιφρνια αφτου χρισαν οι γονες του. Σποδασε μηχανικς ορυχεων, στερα φυσικς και τελικ δημοσιογρφος. Μετ το κολγιο, εργστηκε σε ναυπηγεο στη Χαβη κι φυγε μλις λγο πριν επιτεθον οι Ιπωνες στο Περλ Χρμπορ. Αργτερα υπηρτησε στο αμερικανικ εμπορικ ναυτικ.  Το 1ο του βιβλο το γραψε εν υπηρετοσε κι ταν απολθηκε ρχισε να εργζεται ως δημοσιογρφος. Στο χρο της ΕΦ εμφανστηκε το 1945 με το διγημα Αυτς που σκφτεται τον κσμο (The World Thinker), που δημοσιεθηκε στο περιοδικ Thrillion Wonder Stories.



     Πρωτοδημοσευσε ιστορες του σε pulp περιοδικ. Μετ τα μσα των 40’ς και στις αρχς των 50’ς, δημοσευσε μια σειρ απ μικρ διηγματα και μυθιστορματα σε λακ περιοδικ της εποχς του, πως το Startling Stories. Το 1ο του βιβλο Η γη που πεθανει (The Dying Earth), εκδθηκε το 1950. Aνκει κι αυτς στους παλιτερους συγγραφες (γρφει απ το 1945) αλλ μπανει στο χρο της σοβαρς ΕΦ μετ το '50. 1ο του σημαντικ ργο εναι το μυθιστρημα "Big Planet" (1952). γραψε περισστερα απ 60 βιβλα ΕΦ αλλ και μυστηρου με το πλρες νομ του Τζον Χλμπρουκ Βανς και πνω απ 100 διηγματα, λα ξεχωριστ και πλημμυρισμνα απ να απστευτο καλειδοσκπιο εικνων, εντυπσεων κι ιδεν. ταν επσης νας απ τους συγγραφες που στρατολογηθκανε για να γρψουν αστυνομικς ιστορες υπ το ψευδνυμο λλερι Κουν κι γραψε 3 βιβλα με αυτ. Επσης περιστασιακ χρησιμοποησε τα ψευδνυμα: Alan Wade, Peter Held, John van See & Jay Kavanse.


                    παζοντας τζαζ μπντζο και καζο το 1979

     Τιμθηκε με το σημαντικ βραβεο ΕΦ Hugo για τα βιβλα του Οι κυραρχοι των Δρκων (The Dragon Masters) το 1963 και για το Τελευταο κστρο (The Last Castle) το 1967. χει κερδσει κι λλα βραβεα, πως το Nebula το 1967, το Word Fantasy Award το 1984 και το 1990, το SFWA Grand Master Award το 1996. Απ το 1980 τανε σχεδν τυφλς αλλ εξακολουθοσε να δημιουργε κθεκτος χρησιμοποιντας ειδικ λογισμικ, προκαλντας το θαυμασμ και το σεβασμ λων .



     Στο σπτι του στο κλαντ, στη Καλιφρνια, απεβωσε πλρης ημερν τη Κυριακ 26 Μη 2013, σμφωνα με ανακονωση που αναρτθηκε στην ιστοσελδα του Jack Vance κι απ την οικογνει του. ταν 96 ετν. Μχρι και τη μρα του θαντου του, ταν νας ζωντανς θρλος της ΕΦ. Γενικ χαιρε μεγλης εκτμησης, στο χρο, χει λβει πολλς καλς κριτικς και μλιστα ο Πολ ντερσον χει δηλσει πως τον θεωρε ναν απ τους μεγαλτερους συγγραφες στην ΕΦ.


                                 το διο αλλ λγο αργτερα

     Ο βραβευμνος Μικλ Σμπον δλωνε το 2009 στο New York Times Magazine:

    «Εναι νας συγγραφας που αγαπ πολ κι εκενος για τον οποο λυπμαι περισστερο που δεν αναγνωρστηκε σο του ξιζε»!

     Ενπνευσε πολλος λλους γνωστος συγγραφες της ΕΦ, με πιο επιφαν τον Τζορτζ Ρ. Ρ. Μρτιν. Ο Μρτιν μλιστα απτισε το δικ του φρο τιμς προς αυτν μσω του ιστολογου του:

   «Εχε μα τερστια επιρρο στο ργο μου και τα τελευταα 50 και παραπνω χρνια εναι ανμεσα στους πολ αγαπημνους μου συγγραφες. Κθε φορ που να νο βιβλο του Τζακ Βανς κυκλοφοροσε, παρατοσα οτιδποτε κανα και το διβαζα. Κποιες φορς δεν το σχεδαζα, αλλ μλις νοιγες να βιβλο του Βανς χανσουν. Ο Τζακ Βανς φησε τον κσμο πιο πλοσιο απʼ σο τον βρκε».

     Το δικ του μνυμα στειλε μσω Twitter ο Νιλ Γκιμαν, που γραψε:

   «Σ’ ευχαριστομε για τα νειρα και τη μαγεα, Τζακ Βανς».

     Συγκινητικ ταν και το μνυμα του Σκοτ Λιντς, που λεγε:

   «Κθε φορ που νομζω τι τα πργματα εναι δσκολα, υπενθυμζω στον εαυτ μου τι ο Τζακ Βανς ουσιαστικ τυφλθηκε στα 70 και συνχισε να γρφει για 2 10ετες ακμα».



----------------------------

                                 Εργογραφα:

                            ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑΤΑ

"The Last Castle", 1966
-"Το Τελευταο Κστρο", Εκδσεις: Alien, Μετφραση: Χρσα Μανλη, 1995
Βραβεα: Ηugo 1967
"The Eyes Οf Τhe Overworld", 1966
-"Τα Μτια Ενς Αντερου Κσμου", Εκδσεις: Space, Μετφραση: Θωμς Μαστακορης, 1991
"Cugel's Saga", 1983
-"Η Οδσεια Του Κουζλ", Εκδσεις: Space, Μετφραση: Θωμς Μαστακορης, 1993

                               ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ

"The Men Return", 1957
-"Οι Ανθρωποι Επιστρφουν", Εκδσεις: Εξντας, Μεγλη Ανθολογα Επιστημονικς Φαντασας, Τμος 3, Μετφραση: Τζνη Μαστορκη, 1976
"The Mitr", 1953
-"Μιτρ", Εκδσεις: Κομτης, Ανθολογα Επιστημονικς Φαντασας: Οπερα του Διαστματος, Τμος 3, Μετφραση: Γιργος Ντομας, 1990
"Mazirian Τhe Magician", 1950
-"O Μγος Μαριζιν", Εκδσεις: Ωρρα, Ανθολογα Επιστημονικς Φαντασας: Ιστορες απ Παρξενους Τπους, Τμος 18, Μετφραση: Θωμς Μαστακορης, 1992
Παρουσαση Ανθολογας: Ιστορες απ Παρξενους Τπους
-"Ο Μγος Μαριζιν", Εκδσεις: Anubis, Ιστορες Μαγεας & Φαντασας, Μετφραση: Αδαμαντα Στεφανδου, 2002, ISBN: 960-306-343-6
Παρουσαση Ανθολογας: Ιστορες Μαγεας και Φαντασας
"Dodkin's Job", 1959
-"Η Δουλει του Νττκιν", Εκδσεις: γκυρα, Παρθυρα στο Μλλον, Μετφραση: Κρα Σνου, 1976
"Νoise", 1952
-"Θρυβος", Περιοδικ: Απαγορευμνος Πλαντης, Τεχος 8, Ανοιξη 1998, Μετφραση: Χριστδουλος Λιθαρς



======================

                         Η Δουλει Του Νττκιν

     Η θεωρα της Οργανωμνης Κοινωνας (πως την ανπτυξαν οι Κιντς, Κλμπιγκ, Πντον κι λλοι) αποφρει ττοιο πλοτο απ σημαντικς πληροφορες, αποκαλπτει τσες πολμορφες περιπλοκς και δυσοωνες προβολς, στε κνει καλ να λαμβνει κανες υπ' ψη του κατ καιρος την απατηλ απλ κρια πρτασ του (ακολουθε η περιγραφ πως την εκθτει ο Κλμπιγκ). ταν ισχυρς μικρομονδες εννουν τις δυνμεις τους και προσβλλουν μιαν ανθεκτικ μεγαλομονδα, ττε περιορζονται ορισμνες ελευθερες δρσης. Αυτ εν' η βασικ μθοδος της Οργνωσης. σο περισστερες και πιο εκκεντρικς εν' οι μικρομονδες, τσο πιο περπλοκη πρπει να 'ν' η δομ κι η λειτουργα της μεγαλομονδας -κι ως εκ τοτου τσο πιο εισδυτικς και περιοριστικς πρπει να 'ν' οι λεπτομρειες της Οργνωσης.
                 Απ το βιβλο Πρτες Αρχς Οργνωσης του Λσλυ Πντον.

     Ο πληθυσμς γενικ της Πλης εχε ξεχσει τις περιορισμνες ελευθερες του, πως το φδι δε θυμται πια τα πδια των προγνων του. πως ανφερε κποιος κπου: «ταν η διαφωνα ανμεσα στη θεωρα και τη πρακτικ εφαρμογ ενς πολιτισμο εναι πολ μεγλη, αυτ δεχνει πως ο πολιτισμς υφσταται γργορη αλλοωση». Σμφωνα μ' αυτ τη θεωρα, ο πολιτισμς της Πλεως ταν σταθερς, αν χι στατικς. Ο πληθυσμς καννιζε τη ζω του σμφωνα με το πργραμμα, τη ταξινμηση και το προηγομενο κι βρισκε ικανοποιητικς τις αβρς αμοιβς της Οργνωσης. Αλλ και στους πιο υγιες ιστος υπρχουν μικρβια και το πιο ασμαντο ελττωμα βγζει σκρτη τη κρσιμη αποκρυστλλωση.
     Ο Λιουκ Γκργκατς τανε σαραντρης, αδνατος και ξερακιανς, μτωπο αυστηρ, με σαρκαστικν κφραση στο στμα και στα φρδια και με το κεφλι του κπως τσι γερμνο στο πλι, σα να υπφερε απ πνο στ' αφτ. Εχε τσην αντληψη στε να μη παραστανει πως δε συμμορφνεται με τις διατξεις, ταν μως και τσο δστροπος στε δε προσπαθοσε να καλυτερψει τη θση του, ταν τσο απαισιδοξος, καβγατζς, ερωνας κι αυθρμητος, στε δε μποροσε να φτουρσει στις δουλεις που τον τοποθετοσανε. Κθε καινορια ταξινμηση τονε κατβαζε στην ιεραρχα της διαβαθμσεως. Αντιπαθοσε τη κθε καινορια δουλει του μ' λο και μεγαλτερη ζση.
     Τον κατατξανε τελικ στη κατηγορα: "Κατλληλος Για Βοηθητικς Εργασες (Κατηγορα Δ) Ανειδκευτος" και τον στειλαν στον Τομα 8892, Υπηρεσα Συντηρσεως Οχετν κι απ εκε τον τοποθτησαν σα βοηθ της νυχτερινς βρδιας στο περιστροφικ τρυπνι της υπ' αριθμν 3 ομδας της Σραγγας. ταν παρουσιστηκε ν' αναλβει υπηρεσα, ο Λιουκ συστθηκε στον αρχιεργτη της ομδας, τον Φιντορ Μισκτμαν, να ψηλ ντρα με μοτρο βοδιο, ξεθωριασμνα ξανθ μαλλι κι ρεμα γαλζια μτια. Ο Μισκτμαν βγαλε να φτυρι και πγε τον Λιουκ σε μια θση πσω απ την υποδοχ του τρυπανιο.
 -"Εδ", του 'πε ο Μισκτμαν, "εναι το πστο σου, Λιουκ". Η δουλει του ταν να διατηρε το πτωμα της σραγγας καθαρ απ τα βρχια και τα χαλκια που πεφταν. ταν η σραγγα θα συναντοσε προχωρντας καννα παλιν οχετ, θα 'χε να καθαρσει επιπλον και τρμματα απ κενα τ' ακατονμαστα που εναι γνωστ σαν «νωπ περισσεματα». Ο Λιουκ πρεπε να φροντζει να 'ναι καθαρς ο συλλκτης σκνης κι η συναρμολγησ του να 'ν' ριστη. Στα διαλεμματα πρεπε να γρασρει κενους τους τριβες που 'ταν απομονωμνοι απ το αυτματο σστημα γρασαρσματος κι πρεπε ν' αντικαθιστ τα σπασμνα δντια του κοφτερο κεφαλιο κθε φορ που 'ταν απαρατητο. Ο Λιουκ ρτησε αν τα καθκοντ του τελεωναν εδ κι η δυνατ του φων ταν γεμτη ειρωνεα, που ξφυγε απ τη προσοχ του απονρευτου Μισκτμαν.
 -"Αυτ εναι λα", επε ο Μισκτμαν και παρδωσε στον Λιουκ το φτυρι. "Θα 'χεις κυρως να κνεις με σκουπδια. Το δπεδο πρπει να μνει καθαρ". Ο Λιουκ πρτεινε στον αρχιεργτη μια τροποποηση των σιαγνων της χονης, που θα 'χε σαν αποτλεσμα να ελαττωθε το ξεχελισμα του σπασμνου βρχου.
 -"Κι ταν ανγκη", υποστριζε ο Λιουκ, "να σκοτιστον καθλου μ' αυτ; Αφστε τα βρχια να μενουν εκε που πσανε. Η τσιμεντνια επνδυση της σραγγας θα σκπαζε να τσο ασμαντο ποσοστ σκορπισμνων χαλικιν".
     Ο Μισκτμαν απρριψε αυτ τη πρταση αμσως:
 -"Τα βρχια πρεπε ν' απομακρυνθον". ταν ο Λιουκ τον ρτησε γιατ, ο Μισκτμαν του 'πε:
 -"Αυτς εν' ο τρπος που γνεται η δουλει". Ο Λιουκ επε κτι χοντρ απ μσα του. Δοκμασε το φτυρι και κονησε δυσαρεστημνος το κεφλι. Το στυλιρι ταν πολ μακρ, η κψη πολ κοντ. Το ανφερε στον Μισκτμαν, που αντ να του απαντσει, κοταξε το ρολι κι δωσε σμα στο χειριστ του τρυπανιο. Η μηχαν ρχισε να περιστρφεται κλαψουρζοντας κι ρθε σ' επαφ με το βρχο, μ' να μουγκρητ που σου 'παιρνε τ' αφτι. Ο Μισκτμαν φυγε κι ο Λιουκ γρισε πσω στη δουλει. Στο διστημα της βρδιας, ανακλυψε πως θα εργαζταν μισ-σκυφτος, το μεγαλτερο μρος της ζεστς, φορτωμνης με σκνη εξατμσεως, που 'βγαινε απ τη μηχαν, θα περνοσε πνω απ το κεφλι του. Καθς λλαζε να δντι κοψματος στη πρτη ανπαυλα, καψε τσο το μεγλο δχτυλο στ' αριστερ του χρι, που 'κανε φουσκλα.
     Στο τλος της βρδιας, μια σκψη μνο συγκρτησε τον Λιουκ για να μη δηλσει πως εναι ανειδκευτος: θα τον καττασσαν απ την κατηγορα: Βοηθς (Κατηγορα Δ') Ανειδκευτος, σε Νετερο Εκτελεστ, με την ανλογη περικοπ του κονδυλου δαπανν. Ττοιος αναχαρακτηρισμς θα τονε κατβαζε στον πτο της Ιεραρχικς κατατξεως κι αυτ ταν κτι που δε θα 'πρεπε να δσει το δικαωμα να γνει. Κι τσι το κονδλι δαπανν του μλις που επαρκοσε. Κλυπτε το φαγητ του στην Υπηρεσα Τροφμων Τπου ΡΠ, του χορηγοσε χρο για να κοιμται στο ημιυπγειο Υπνωτριο Τπου 22 και του 'δινε δεκαξι Ειδικ Κουπνια το μνα. Δικαιοταν ακμα Ερωτικ Λειτουργα 14ης Τξης που του επιτρεπταν να περν δδεκα ρες το μνα στη Ψυχαγωγικ Λσχη με προαιρετικ χρση του μονζυγου, του επιτραπζιου τνις, δο μικροσκοπικν διαδρμων σφαιροβολας κι ποια απ τις ξι οθνες τηλεορσεως θελε, που 'τανε γυρισμνες μνιμα στο κανλι Η.
     Ο Λιουκ ονειρευτανε συχν μια πολυτελ ζω: Φαγητ ΑΑΑ, ν' ολκληρο διαμρισμα για δικ του αποκλειστικ χρση, Ειδικ Κουπνια σωρηδν, Ερωτικ Λειτουργα 7ης Τξεως μπορε και 6 ης Τξης, ακμα και 5ης και παρ τη περιφρνησ που 'νιωθε για την Αντερη Διταξη, δεν εχε καμα αντρρηση για τις παροχς της. Και πντα, σαν να πικρ επιστγασμα σ' αυτ τα ονειροπολματα, ερχταν η βεβαιτητα πως θα μποροσε να τ' απολμβανε λ' αυτ τα ωραα πργματα και στη πραγματικτητα. Εχε παρακολουθσει τους συνανθρπους του να ελσσονται για να επιπλεσουν, ξερε λα τα κλπα κι λα τα τεχνσματα: το να δουλεεις σκληρ, το να πινεις φιλες μ' λο τον κσμο, το να βρζεις και να παραγκωνζεις τους λλους... Γιατ να μη χρησιμοποιοσε αυτς του τις γνσεις; «Προτιμ φανεται ν' ανκω στην Τξη Δ των βοηθν», κοριδεψε τον εαυτ του.
     Πτε-πτε κποια αμφιβολα τρπωνε στο νου του. Μπορε να του 'λειπεν απλοστατα το θρρος να συναγωνιστε τους λλους να παλψει με τον κσμο! Κι αυτ η λιγοστ αμφιβολα γιντανε ρυκι απ αυτοπεριφρνηση. ταν ανεπδεκτος να συμμορφωθε, αυτ τανε -και του 'λειπε το θρρος να το μολογσει! Το πεσμα του Λιουκ επιβλθηκε και πλι. Γιατ να παραδεχτε πως ταν ανεπδεκτος, τη στιγμ που αυτ θα σμαινε να ταξιδκι στο Σπτι της Παραλυσας; Θα 'τανε βλακεα -κι ο Λιουκ δεν ταν βλκας. Μπορε και να 'ταν νας που δεν εννοοσε να συμμορφωθε, μ' λη τη σημασα της λξης, μπορε μως κι χι -δεν εχε καταλξει ακμα στο συμπρασμα. Υπθετε πως θα τον υποψιζονταν, πτε-πτε πιανε κτι περεργες λοξς ματις και κουνματα κεφαλιο, γεμτα σημασα ανμεσα στους συναδλφους. Ας τους να στραβοκοιτζουν. Δεν μποροσαν να αποδεξουν τποτα.
     Τρα, μως, ταν ο Λιουκ, Ο Βοηθς Τξεως Δ, που τον χριζε μια και μνη βαθμδα απ το αταξινμητο κατακθι των εγκληματιν, των ηλθιων παιδιν κι των αποδειγμνα ανεπδεκτων συμμορφσης. ταν ο Λιουκ που 'χε κνει ττοια νειρα για την Αντατη Διταξη, νειρα για υπερηφνεια κι ανεξαρτησα κι αντ γι' αυτ ταν ο Λιουκ Γκργκατς, ο Βοηθς Τξεως Δ που 'παιρνε διαταγς απ 'να κπανο με κεφλι σαν χυρο κι εργαζταν με ημιειδικευμνους εργτες, με θση το διο χαμηλ πως η δικ του; Λιουκ Γκργκατς, Ο Βοηθς!
     Πρασαν εφτ βδομδες. Η αντιπθεια που νιωθε για τη δουλει, μεταβλθηκε σε καυτερ πθος. Η δουλει τανε δσκολη, ζεστ κι αποκρουστικ. Ο Μισκτμαν εχε ττοιο βλμμα, που 'δειχνε καθαρ πως δε καταλβαινε τποτα απ τις προτσεις και τα επιχειρματα του Λιουκ. Αυτς ταν ο τρπος που γινταν η δουλει κι ταν ο τρπος που γινταν απ παλι -και θα γινταν πντοτε, πως υπονοοσε το φρσιμ του. Ο Μισκτμαν παιρνε καθημεριν πολιτικ ντιρεκτβα απ τον εππτη των ργων και τη διβαζε στο συνεργεο του στο διστημα του πρτου διαλεμματος της βρδιας. Αυτς οι ντιρεκτβες ασχολονταν συνθως με θματα πως, τις νρμες εργασας, τη διθεση του συνεργεου και τη συνεργασα. Επσης, με υποδεξεις για καλτερο λουστρρισμα του τσιμντου, με προειδοποισεις εναντον επιεικειν στις αλλαγς της βρδιας που θα μποροσαν να περιορσουν τον ενθουσιασμ και να ελαττσουν την απδοση των εργατν. Ο Λιουκ δεν δινε συνθως και μεγλη σημασα σ' αυτ, μχρι που κποια μρα ο Μισκτμαν, βγζοντας το γνριμο κτρινο φλλο διβασε με την απαθ του φων:

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΕΡΓΩΝ, ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΧΡΗΣΙΜΟΤΗΤΑΣ
ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΩΝ ΕΡΓΩΝ, ΤΟΜΕΑΣ 8892
ΤΜΗΜΑ ΑΠΟΧΕΤΕΥΣΕΩΝ
Υπηρεσα Κατασκευς και Συντηρσεως Οχετν
Γραφεο Προμηθειν
Ντιρεκτβα Πολιτικς Κατεθυνσης: 6511 Σειρ Β96
Κδικας Τξεως: ΓΖΠ-ΑΑΡ- ΡΕΓ
Σχετικ: G98 - 7542
Κδικας Ημερομηνας: ΒΤ-ΕΚΟΥ-ΛΛΤ
Εξουσιοδοτθηκε: ΛΛ8-Π-ΣΚ 8892
Ελγχθηκε: 48
γινε αντιπαραβολ: 92Γ
Απ: Λβεστερ Λιμον, Προστμενον Υπηρεσας Προμηθειν
Μσω: λων των υπηρεσιν κατασκευς και συντρησης
Προς: λους τους εππτες κατασκευς και συντρησης
Προσοχ: λους τους αρχιεργτες των ργων
Θμα: Μακροζωα εργαλεων, η προαγωγ τους
Διρκεια αρμοδιτητας: Μνιμη
Ουσα: Στην ναρξη κθε βρδιας τα χειρωνακτικ εργαλεα θα δνονται απ την Αποθκη Συντηρσεως Οχετν Τμματος 8892. Στο τλος κθε βρδιας λα τα χειρωνακτικ εργαλεα θα καθαρζονται προσεχτικ και θα επιστρφονται σ' αυτν.
Η Ντιρεκτβα θεωρθηκε και διαβιβστηκε:
Μπρτυ Κεγκχορντ, Γενικς Επιθεωρητς Κατασκευν, Υπηρεσα Κατασκευς Οχετν.
Κλιν Κντο, Επιθεωρητς Συντηρσεως Οχετν.

     Καθς ο Φιντορ Μισκτμαν διβαζε το κομμτι που αφοροσε την ουσα, ο Λιουκ δε μποροσε να πιστψει αυτ που κουγε. Ο Μισκτμαν τελεωσε, δπλωσε το φλλο προσεχτικ με τα χοντρ του δχτυλα και κοταξε το ρολι του.
 -"Αυτ εν' η ντιρεκτβα. χουμε ξεπερσει την ρα μας κατ εκοσι πντε δευτερλεπτα. Πρπει να ξαναγυρσουμε στην εργασα".
 -"Μια στιγμ", επεν ο Λιουκ. "Θλω να μου εξηγσετε να-δυο πργματα σ' αυτ τη ντιρεκτβα". Ο Μισκτμαν γρισε το πιο του βλμμα πνω στον Λιουκ.
 -"Δε τη κατλαβες";
 -"χι εντελς. Ποιον αφορ";
 -"Εναι μια διαταγ για ολκληρο το συνεργεο".
 -"Τι θλουν να πουν με τα «χειρωνακτικ εργαλεα»;
 -"Εναι τα εργαλεα που τα κρατς στο χρι".
 -"Αυτ σημανει και το φτυρι";
 -"Φτυρι"; Ο Μισκτμαν σκωσε του γερος του μους. "να φτυρι εναι χειρωνακτικ εργαλεο".
Ο Λιουκ ρτησε με φων γεμτη προσποιητ απορα:
 -"Θλουνε δηλαδ να λαμπικρω το φτυρι μου, να το κουβαλσω τσσερα μλια μχρι την αποθκη και να πω να το πρω αριο και να το κουβαλσω εδ";
     O Μισκτμαν ξεδπλωσε τη ντιρεκτβα, την κρτησε σε απσταση ενς βραχονα και την ξαναδιβασε.
 -"Ναι, αυτ εν' η διαταγ". Ξαναδπλωσε το χαρτ και το ξανβαλε στη τσπη.
     Ο Λιουκ κανε πλι πως απορε.
 -"Πρπει οπωσδποτε να υπρχει κποιο λθος".
 -"Λθος"; Ο Μισκτμαν παραξενετηκε. "Γιατ να υπρχει λθος";
 -"Δε μπορον να το λνε στα σοβαρ", επεν ο Λιουκ. "Δεν εναι μονχα γελοο, εναι και πολ παρξενο".
 -"Δε ξρω", επεν ο Μισκτμαν χωρς να δεχνει καμι περιργεια. "Πιστε δουλει. Αργσαμε ενμιση λεπτ".
 -"Υποθτω πως λο τοτο το καθρισμα κι η μεταφορ, θα γνεται σε βρος του χρνου της Οργνωσης", πρτεινε ο Λιουκ. Ο Μισκτμαν ξεδπλωσε ξαν τη ντιρεκτβα, τη κρτησε σ' ενς βραχονα απσταση και τη ξαναδιβασε.
 -"Δε το λει αυτ. Η μερδα μας δεν αλλζει". Δπλωσε ξαν τη ντιρεκτβα και την βαλε στην τσπη. Ο Λιουκ φτυσε στο βρχινο δπεδο.
 -"Θα φρνω δικ μου φτυρι. Ας τους να κουβαλον τα πολτιμα εργαλεα τους". Ο Μισκτμαν ξυσε το πηγονι του και ξαναδιβασε τη ντιρεκτβα για μια φορν ακμα. Κονησε το κεφλι του μ' αμφιβολα.
 -"Η διαταγ λει πως λα τα χειρωνακτικ εργαλεα πρπει να καθαρζονται και να μεταφρονται στην αποθκη. Δεν λει για το ποιος εν' ο ιδιοκττης τους".
     Ο Λιουκ, μλις που μπρεσε να μιλσει απ τη φορκα.
 -"Ξρετε τι πιστεω γι' αυτ τη ντιρεκτβα"; Ο Μισκτμαν δεν του 'δωσε σημασα.
 -"Δουλει. χουμε ξεπερσει την ρα μας".
 -"Αν μουν ο γενικς επιθεωρητς..." ρχισε να λει ο Λιουκ, μα ο Μισκτμαν γρλισε ξεστα.
 -"Δε κερδζουμε τα δρα μας κουβεντιζοντας. Δουλει. Αργσαμε".
     Ο περιστροφικς κφτης ρχισε. Εβδομντα δο δντια μπχτηκαν στη γκριζο-καφετι αμμπετρα. Τα σαγνια της χονης κατπιναν τα κομμτια, περνντας τα πνω απ μιαν επιγλωττδα σ' να χωνευτ που τ' δειαζε πολ μακρτερα στο τονελ, μ' ανασυρμενους κουβδες. Πνω στο δπεδο του τονελ πεφταν βροχ τα κομμτια που 'χανε ξεφγει κι ο Λιουκ πρεπε να τα μαζεει και να τα πετ πσω στη χονη. Πσω απ τον Λιουκ ρχονταν δο ενισχυτς που πετοσαν ατσλινα στεφνια στη θση τους, οξυγονοκολλντας τα σ' επιμκεις μπρες με γοργ τσιμπματα των δαχτλων τους, εν οι πλκες επαφς μσα στα γντια τους αδειζανε την απαιτομενη ποστητα ενργειας. Πσω τους ακολουθοσεν ο νθρωπος που ρντιζε με τσιμντο, ρχνοντς το σφυρζοντας, απ το περιστροφικ του πιστλι και τον ακολουθοσαν δυο ντρες νευρικο που εργζονταν και τελειοποιοσαν με λυσσαλαν ενργεια το τσιμντο, τσι που κενο παιρνε γυαλιστερ λοστρο. Ο Μισκτμαν βδιζε πνω-κτω εξετζοντας την ενσχυση και μετρντας το πχος του τσιμντου. Τσεκριζε συχν τον λεγχο της προδου στους χρτες στο πσω μρος των περιστροφικν κοπτικν μηχανν, που μια ηλεκτρονικ επινηση σχεδαζε τη πορεα της σραγγας, οδηγντας τη μσα απ 'να σστημα αγωγν, οχετν, διδων, καλωδων και σωληνσεων για το νερ, τον αρα, το γκζι, τον ατμ, τη μεταφορ, τα φορτα και τις συγκοινωνες, που δνανε τη Πλη με μιαν Οργανωμνη μονδα.
     Η νυχτεριν βρδια τελεωνε στις τσσερις το πρω. Ο Μισκτμαν κανε προσεκτικ τις εγγραφς στο ημερολγι του, ο νθρωπος που ρντιζε το τσιμντο ξεφσηξε το στμιο της μηχανς του, οι εργτες ενσχυσης βγαλαν τα γντια, τη συσκευ ενργειας και τα μονωτικ τους ροχα. Ο Λιουκ σηκθηκεν ρθιος, τριψε τη πονεμνη του πλτη κι μεινε 'κε αγριοκοιτζοντας το φτυρι. νιωθε τον Μισκτμαν να τον μελετ μ' ηρεμα βοδιο. Αν πετοσε το φτυρι στην κρη του τονελ πως το κανε συνθως κι φευγε, θα 'ταν νοχος γι' τακτη συμπεριφορ. Η τιμωρα ταν, πως το 'ξερε πολ καλ ο Λιουκ, η αποταξινμηση. Ο Λιουκ κρφωσε τα μτια του στο φτυρι, βρζοντας απ ταπενωση. Να υποταχθε να γνει... να γνει ο ... Νετερος Εκτελεστς; Βαριαναστναξε. Το φτυρι ταν αρκετ καθαρ. Αν το σκοπιζε μια-δυο φορς μ' να κουρλι, θα το καθριζε απ τις σκνες. Μα ταν κι η διαδρομ με τη κινομενη κορδλα που 'τανε πντα φσκα απ τους ντρες για την αποθκη, η ουρ στο παρθυρο, η παρδοση, η επιπλον απσταση για το υπνωτριο. Η διαδικασα αυτ θα επαναλαμβνονταν αριο. Ποια αλλαγ υπρχε για το πρσθετο αυτ κπο: Ο Λιουκ το 'ξερε αρκετ καλ. Κποιος γνωστος υπλληλος κπου στη σειρ απ τις υπηρεσες κι επιτροπς προσπαθοσε να βρει κποιο τρπο για να δεξει την εξυπνδα του. Υπρχε καλτερος τρπος απ το να δεξει πως φροντζει για την ιδιοκτησα της Πλεως; Σα συνπεια βγκε αυτ η παρλογη ντιρεκτβα, που 'ρθε στα χρια του Φιντορ Μισκτμαν και τελικ κατληξε στον Λιουκ Γκργκατς, το θμα. Τι χαρ που θα 'νιωθε, αν αντιμετπιζε ποτ αυτν τον γνωστο υπλληλο καταπρσωπο, θα τον ρπαζε απ τη μυξιρικη μτη και θα τονε τραβολογοσε απ τους διαδρμους του γραφεου κλωτσντας τον στον πισιν, τσο, που θα ζρωνε απ το φβο...
     Η φων του Μισκτμαν δικοψε τους ρεμβασμος του.
 -"Καθρισε το φτυρι σου. Η βρδια τλειωσε". Ο Λιουκ κανε πως φερνε αντρρηση.
 -"Το φτυρι εναι καθαρ", γρλισε. "Αυτ εν' η μεγαλτερη ανοησα που 'μπλεξα ποτ στη ζω μου. Αν μποροσα μονχα..." Ο Μισκτμαν του 'πε με φων το διο ρεμη κι αβαστη πως νας βαθς ποταμς.
 -"Αν δεν σ' αρσει αυτς ο τρπος, πρπει να ρξεις μιαν ατηση στο κουτ των προτσεων. Αυτ το προνμιο το 'χουν λοι. Μχρι ν' αλλξει η διταξη πρπει να συμμορφωθες. Αυτς εν' ο τρπος της ζως μας. Αυτ θα πει Οργνωση κι εμαστε οργανωμνοι νθρωποι".
 -"'Αστε με να δω κενη τη ντιρεκτβα", γρλισε ο Λιουκ. "Θα τους βλω να τη τροποποισουν. Θα τους τη χσω στη μορη. Θα..."
 -"Πρπει να περιμνεις μχρι να περαστε στο ημερολγιο. Ττε μπορες να τη πρεις, θα εναι χρηστη για μνα".
     Μεθοδικ και με περσκεψη ο Μισκτμαν κανε τον τελικ λεγχο της εργασας, επιθεωρντας τα μηχανματα, τα δντια της κοπτικς μηχανς, το στμιο του πιστολιο, τη ταινα εκφρτωσης. Πγε στο μικρ του γραφεο πσω απ το περιστροφικ τρυπνι, σημεωσε την προδο, υπγραψε τις αποδεξεις πληρωμς εξδων και τελικ κατγραψε τη ντιρεκτβα τακτικς στο μικροφλμ. Ττε τεινε το κτρινο φλλο μ' επιδεικτικ κνηση στον Λιουκ.
 -"Τι θα κνεις μ' αυτ";
 -"Θα μθω ποιος χει εκδσει αυτ την ηλθια διαταγ. Θα του πω τι σκφτομαι γι' αυτ και γι' αυτν τον διο, χωρς να κρψω τποτα". Ο Μισκτμαν κονησε το κεφλι του αποδοκιμαστικ.
 -"Αυτς δεν εν' ο σωστς τρπος να γνονται ττοια πργματα".
 -"Και πως θα το κνατε σεις"; τον ρτησε γελντας με κακα.
     Ο Μισκτμαν πεσε σε συλλογ ζαρνοντας τα χελη κι ανασηκνοντας τα τριχωτ του φρδια. Στο τλος επε με μεγλην απλτητα:
 -"Δε θα το 'κανα καθλου".
     Ο Λιουκ σκωσε τα χρια και ξεκνησε απ το τονελ. Η φων του Μισκτμαν βοιξε απ πσω του.
 -"Πρπει να πρεις το φτυρι".
     Ο Λιουκ κοντοστθηκε. Γρισε αργ, αγριοκοταξε την ογκδη σιλουτα του αρχιεργτη πσω του. "Να υπακοσεις τη ντιρεκτβα να αναταξινομηθες". Με βμα αργ, με κεφλι κρεμασμνο και γυρισμνα αλλο τα μτια, ξαναγρισε. Αρπζοντας το φτυρι γρισε πσω στο τονελ με περπτημα καμαρωτ. Η κοκαλιρικη πλτη του ταν απροφλακτη κι ευασθητη. Το προ γαλζιο μτι του Φιντορ Μισκτμαν που τον ακολουθοσε, μοιαζε να κομματιζει τα νερα της ρχης του. Μπροστ του απλωνταν το τονελ, ν' ανοιχτχρωμο γυαλιστερ κολωμα, που χαντανε στο βθος πρα απ το κομμτι που 'χανε τρυπσει. Με κποιο παρξενο κλπο της αντανκλασης, εναλλασσμενοι φωτεινο και σκοτεινο κκλοι ζνανε τη σραγγα μπερδεοντας το μτι και δημιουργντας υπνωτικ ομοιτητα με διπλ δισταση. Ο Λιουκ προχωροσε μελαγχολικ, σρνοντας τα πδια μσα σ' αυτ το φανταστικ φινιστρνι, ζαλισμνος απ ντροπ κι ανημπορι, με το φτυρι στον μο, φορτο απγνωσης. στε εχε πσει τσο χαμηλ -αυτς, ο Λιουκ Γκργκατς, ο τσο αλαζονικς πριν στον κυνισμ του, που μλις τον κρυβε; τανε λοιπν ανεπδεκτος να συμμορφωθε; πρεπε δηλαδ να σκψει τελικ το κεφλι δουλικ, μπροστ σε βλακδεις κανονισμος; Αν ταν μονχα μερικ πστα πιο ψηλ στη κατσταση! Φαντστηκε μελαγχολικ πσο θα ξαφνιαζτανε και με ποια δυσπιστα θα χαιρετοσε τη ντιρεκτβα με τις οδηγες, σκφτηκε τη σαρκαστικ νωχλεια, που θ' φηνε το φτυρι να πσει απ τα κουρασμνα του χρια... Πολ αργ, πολ αργ πια! Τρα πρεπε να κνει τι του λγαν, πρεπε να πηγανει πρθυμα το φτυρι του στην αποθκη. Μ' να σπασμ λσσας πταξε το αθο εργαλεο, τσι που κλησε κνοντας φασαρα μπροστ του, στο τονελ. Δε μποροσε να κνει τποτα! Δε μποροσε ν' αποτανθε πουθεν! Δεν εχε καννα τρπο ν' ανταποδσει το κακ που του κνανε. Η Οργνωση ταν ατραχη κι σπλαχνη. Η Οργνωση ταν τερστια κι αδρανς, ανεκτικ σε κενους που υποτσσονταν, εξαιρετικ σκληρ απναντι σε πιστους. Ο Λιουκ πλωσε το χρι και ψιθυρζοντας μιαν αισχρ βρισι, το σκωσε απτομα και κατβηκε τρχοντας σχεδν το σκοτειν τονελ.
     Σκαρφλωσε μσα απ μιαν ανθρωποθυρδα κι αναδθηκε στο κατστρωμα της 1123ης Κεντρικς Λεωφρου, που τον κατπιε αμσως το πλθος που περπατοσε βαρι, ανμεσα σε κορδλες μεταφορς, που λμπανε σαν ακτνες τροχο και τις διφορες κινομενες σκλες. Σφγγοντας το φτυρι πνω στο στθος, τα κατφερε να ζοριστε πνω στη ταινα μεταφορς Φοντγκο και ξεκνησε ορμητικ προς τα ντια, κατεθυνση που 'ταν αντθετη ακριβς απ το υπνωτρι του. Ταξδεψε δκα λεπτ μχρι τη Κεντρικ Αστρια, πεσε κατακρυφα μια ντουζνα πατματα πνω στη κινομενη σκλα του Γκρμσμπυ Κλλετζ, δισχισε μια σκυθρωπ περιοχ που μριζε μπαγιτικους βρχους κι φτασε μχρι τη τοπικ ταινα τροφοδτησης που τον φερε ως την Αποθκη του τμματος 8892 της Συντρησης των Οχετν. 
     Βρκε την αποθκη λαμπρ φωτισμνη και κντρο μεγλης δραστηριτητας, με μερικς εκατοντδες ανθρπους που 'ρχονταν κι φευγαν. Αυτο που 'ρχονταν σα τον Λιουκ, κουβαλοσαν εργαλεα, αυτο που φεγαν εχαν τα χρια δεια. Μπκε στη γραμμ που σχηματστηκε μπροστ στο δωμτιο για τα εργαλεα. Μπροστ του τανε πενντα μ' εξντα τομα, μια σκουρχρωμη σαρανταποδαροσα απ χρια, μους, κεφλια, πδια κι εργαλεα που προεξεχανε κι απ τις δυο πλευρς. Η σαρανταποδαροσα προχωροσεν αργ, εν οι ντρες ανταλλζανε πειργματα κι αστεα. ταν πρσεξε την υπομον τους, η συνηθισμνη οξυθυμα του Λιουκ επικρτησε μσα του. "Για κοταξ τους", σκφτηκε, "να στκονται σα τα πρβατα και να μπανουν αμσως προσοχ μλις ακοσουν το θρισμα μιας ντιρεκτβας που τη ξεδιπλνουν. Ρτησαν καθλου το λγο αυτς της διαταγς; Αναρωτθηκανε καθλου αν υπρχεν ανγκη για το ξεβλεμ τους; χι! Οι κπανοι στκονται γελντας και φλυαρντας και δεχτηκανε τη ντιρεκτβα σα μια απ τις ανυπολγιστες κακες της ζως, σα κποιο απ τα στοιχεα της φσης, κτι το μοιραο, σα την αλλαγ των εποχν. Κι αυτς, ο Λιουκ Γκργκατς να 'ταν ραγε καλτερς τους χειρτερος"; Το ερτημα τον καιγε στο λαργγι, σα γεση μετ απ εμετ.
     πως και να 'ταν, καλτερος χειρτερος, κτι πρεπε να διαλξει: Να συμμορφωθε να αποταξινομηθε. Δεν εχε μεγλη εκλογ. Υπρχε ββαια πντοτε το κουτ των προτσεων, που μποροσε να προσφγει, πως του υπδειξε ο Μισκτμαν, σως σαν να ευγενικ αστεο. Γρλισε αηδιασμνος. Βδομδες μετ, σως, θα 'παιρνε κποιο ντυπο που θα 'τανε τσεκαρισμνη μια απντηση στη κατσταση με τις ποικιλμορφες δηλσεις, απ κποιο βοηθ νετερο εκτελεστ: «Η κατσταση, που περιγρφετε στην ατησ σας, μελετται δη απ τους υπεθυνους επισμους. Σας ευχαριστομε για το ενδιαφρον σας». «Η κατσταση που περιγρφετε στην ατησ σας εναι προσωριν και μπορε να τροποποιηθε σε λγο. Σας ευχαριστομε για το ενδιαφρον σας». , πλι, «Η κατσταση που περιγρφετε στην ατησ σας εν' αποτλεσμα κατεστημνης πολιτικς και δεν υπκειται σ' αλλαγ. Σας ευχαριστομε για το ενδιαφρον σας».
     Μια καινορια σκψη του ρθε: θα μποροσε να καταβλει μεγλη προσπθεια και ν' αποταξινομηθε, ανεβανοντας στη κατσταση. διωξε αυτ την ιδα μλις του 'ρθε. Πρτα-πρτα πλησαζε να γνει μεσκοπος, τανε πολλο νοι που στριμχνονταν για να τονε ξεπερσουν. Ακμα κι αν μποροσε ν' αναγκσει τον εαυτ του να συναγωνιστε μαζ τους. Η γραμμ προχωροσε αργ. Πσω απ τον Λιουκ, νας χοντρολης λγιζε κτω απ το βρος μιας μηχανς μετρσεως Βλστρο. Μια μποκλα απ τ' ανοιχτοκστανα μεταξνια του μαλλι, εχε πσει στο μτωπο, το στμα του εχε μαζευτε σα μπουμποκι απ τις ννοιες που τον τργαν, τα μτια του ταν σοβαρ μχρι βλακεας. Φοροσε μλλον κομψ τριανταφυλλι και καφετι φρμα με πορτοκαλις πρπες που του 'φτανε μχρι τον αστργαλο κι να μπλε μπερ με τρα πορτοκαλι πομπν, που το φοροσαν οι τεχντες του Βλστρο. Η διαφορ ανμεσα στον κακοντυμνο, πικρστομο Λιουκ και σ' αυτν τον φεγγαροπρσωπο κοντολη με τη στολ του λιμοκοντρου, τανε τσο βασικ, που μια αμοιβαα μεση αντιπθεια ταν αναπφευκτη. Τα γουρλωτ μτια του κοντολη σταματσανε στο φτυρι του Λιουκ και ταξιδψανε συλλογισμνα πνω στα λασπωμνα παντελνια και τη ζακτα του. Γρισε τα μτια του αλλο.
 -"ρθες απ μακρι"; τονε ρτησε με κακεντρχεια ο Λιουκ.
 -"χι μακρι, του 'πεν ο φεγγαροπρσωπος.
 -"Δολεψες υπερωρες, ε"; του 'κλεισε το μτι ο Λιουκ. "Δεν υπρχει τποτα καλτερο απ το να κνεις τον εργατικ, τσι μου λνε τουλχιστον".
 -"Τελεισαμε τη δουλει", επ' ο χοντρολης με αξιοπρπεια. "Δε κναμε τους εργατικος. Γιατ να ξοδψουμε τη μισ αυριαν βρδια σε δουλει πντε λεπτν, που μποροσαμε να κνουμε σμερα";
 -"Ξρω να λγο", επε σοφ ο Λιουκ. "Για να τη φρεις στο συννθρωπ σου".
     Ο φεγγαροπρσωπος στρβωσε το στμα σ' να γοργ αββαιο χαμγελο, βγαλε μως μετ το συμπρασμα πως η κουβντα δεν ταν αστεα.
 -"Εγ δε δουλεω τσι", επε ψυχρ.
 -"Αυτ το πρμα πρπει να 'ναι βαρ", επε ο Λιουκ, παρατηρντας πως αγωνζονταν τα μικρ χοντρουλ χρια του να βολευτον στις ακαννιστες καμπλες του εργαλεου.
 -"Ναι", ρθεν η απντηση, "εναι βαρ".
 -"Μιμιση ρα", ρχισε να μονολογε ο Λιουκ. "Τση ρα μου χρειζεται να παρκρω αυτ το φτυρι. Μνο και μνο γιατ κποιος που 'ναι ψηλ στον κατλογο, εδε εφιλτη. Κι εμες, οι ηλθιοι, οι κτω-κτω στον κατλογο, υποφρουμε γι' αυτ".
 -"Δεν εμαι στον πτο του καταλγου. Εμαι χειριστς τεχνικν εργαλεων".
 -"Καμι διαφορ", επε ο Λιουκ. "Η μιμιση ρα εν' δια. Μνο και μνο γιατ σε κποιον κατβηκε αυτ η ανητη ιδα".
 -"Δεν εναι και τσο ανητη", επεν ο φεγγαροπρσωπος. "Φαντζομαι πως θα υπρχει κποιος σοβαρς λγος γι' αυτ τη διαταγ".
     Ο Λιουκ τρνταξε το φτυρι κρατντας το απ το στυλιρι.
 -"Και γι' αυτ εμ' αναγκασμνος εγ να το κουβαλ πσω-μπρος, πνω στις ταινες μεταφορς, επ τρεις ρες τη μρα";
     Ο κοντολης ζρωσε τα χελη του.
 -"Κενος που 'βγαλε αυτ τη ντιρεκτβα θα ξρει χωρς καμιν αμφιβολα πολ καλ τη δουλει του. Αλλιτικα δε θα μποροσε να κρατηθε σ' αυτ το πστο".
 -"Και ποιος να 'ν' αυτς ο μεγλος ντρας"; γλασε σαρκαστικ ο Λιουκ. "Θα 'θελα πολ να τονε γνωρσω. Θα 'θελα να μθω, γιατ θλει να χνω τρεις ρες τη μρα";
     Ο κοντολης κοταξε τον Λιουκ πως θα κοταζεν ντομο στο συσστιο του.
 -"Μιλς σαν Ανεπδεκτος Συμμρφωσης. Συγγνμη αν σε πρσβαλα".
 -"Γιατ να ζητς συγγνμη για κτι που δε μπορες ν' αλλξεις"; ρτησεν ο Λιουκ και του γρισε τη πλτη.
     Πταξε το φτυρι στο γραφι πσω απ τα κγκελα και πρε την απδειξη. Γρισεν επιτηδευμνα προς τον φεγγαροπρσωπο κι χωσε την απδειξη στη μπροστιν τσπη της καφετις-ροζ στολς του.
 -"Κρτη τη, θα σου χρειαστε το φτυρι πριν απ μνα". Βγκε καμαρωτς απ την αποθκη. ταν μια σπουδαα χειρονομα μα, -δστασε πριν ανβει πνω στην ταινα μεταφορς- ταν μως λογικ; Ο χειριστς τεχνικν εργαλεων με τη καφετι-ροζ φρμα βγκε απ την αποθκη ξοπσω του και ρχνοντας μια περεργη ματι, βιστηκε να φγει. Ο Λιουκ κοταξε πσω του στην αποθκη. Αν γριζε τρα θα μποροσε να καννιζε τα πργματα κι αριο δεν θα 'χε καμα δυσκολα. Αν φευγε τρα πνω στο θυμ του για το υπνωτριο, αυτ θα σμαινε μιαν λλη αποταξινμηση. Λιουκ Γκργκατς, Νετερος Εκτελεστς! Ο Λιουκ χωσε το χρι στο πουλβερ και τρβηξε απ μσα τη ντιρεκτβα που πρε απ τον Μισκτμαν: να κομμτι κτρινο χαρτ που 'τανε τυπωμνες μερικς γραμμς, να πργμα δχως σημασα απ μνο του -συμβλιζε μως την Οργνωση: μια τερστια δναμη μ' ακατανκητη δρση. παιξε νευρικ με το χαρτ και κοταξε πσω στην αποθκη. Ο χειριστς εργαλεων τον εχεν ονομσει Ανεπδεκτο Συμμρφωσης. Το στμα του στρβωσε σε σντομη κουρασμνη, γκριμτσα. Δεν ταν αλθεια. Ο Λιουκ δεν ταν νας Ανεπδεκτος Συμμρφωσης. Δε πστευε σε τποτα το ειδικ κι εχεν ανγκη απ το κρεβτι του, το δελτο τροφς και το φτωχικ κονδλι εξδων του. Βγκηξε σιγαν -σχεδν ψιθυριστ.
     ταν το τλος του δρμου. φτασε σο πιο μακρι μποροσε, ταν δυνατ να πστεψε ποτ στα σοβαρ πως θα μποροσε να νικσει την Οργνωση; Μπορε να 'κανε λθος αυτς και να 'χανε δκιο οι λλοι; Δεν ταν απθανο, σκφτηκε χωρς πεποθηση. Ο Μισκτμαν μοιαζε ικανοποιημνος, ο χειριστς δεν μοιαζε μνον ικανοποιημνος, αλλ κι ευχαριστημνος. Ο Λιουκ ακομπησε στον τοχο της αποθκης και τα μτια του καγανε και τα 'νιωθε υγρ απ λπη για τον εαυτ του. Ανεπδεκτος Συμμρφωσης! Ακατλληλος! Τι θα γινταν; Σοφρωσε τα χελη του περιφρονητικ και πτησε στη ταινα μεταφορς. Που να τους πρει ο διβολος λους τους! Θα τον αποταξινομοσανε, θα γιντανε Νετερος Εκτελεστς και θα χρταινε γλιο!
     Με κατευνασμνο πνεμα ταξδεψε μχρι τον Κεντρικ Σταθμ Γκρμσμπυ. Εδ, τοιμος ν' ανβει στη κινομενη σκλα, σταμτησεν απτομα, ανοιγοκλενοντας τα μτια και τρβοντας το μακρ χλωμ πηγονι, ρχισε να μελετ μιαν λλην ακμα ποψη του ζητματος. Του φνηκε να προσφρει κποια δυναττητα να... χι, μως. Δεν ταν δυνατ... κι μως, γιατ χι; Μελτησε για μια φορ ακμα τη ντιρεκτβα. Λβεστερ Λιμον, Διευθυντς Τοπικο Γραφεου Προμηθειν, αυτς φανεται πως βγαλε αυτς τις οδηγες. Ο Λβεστερ Λιμον μποροσε λοιπν και να τις ακυρσει. Αν ο Λιουκ τα κατφερνε να πεσει τον Λιμον, οι στεναχριες του σως και να μη διαλονταν, θα ελαττνονταν μως τουλχιστον. Θα μποροσε να παρουσιζεται χωρς το φτυρι του στη δουλει. Θα μποροσε να γελοσε σαρκαστικ σαν απντηση στο ευγενικ κρυφοειρωνικ χαμγελο του Μισκτμαν. Θα μποροσε μλιστα να κνει τον κπο να ψξει να βρει τον φεγγαροπρσωπο κοντολη με τη μηχαν μετρσεως... Αναστναξε. Γιατ να συνεχσει αυτ το μταιο ονειροπλημα; Πρτα απ' λα πρεπε να πεισθε ο Λιμον ν' ακυρσει αυτ τη ντιρεκτβα -και ποιες πιθαντητες εχε να το πετχει; σως χι και τσον αστρονομικς, εδ που τα λμε, συλλογιζταν θλιβερ καθς ταξδευε με τη ταινα μεταφορς πσω στο υπνωτριο. Η ντιρεκτβα δεν ταν, σγουρα, καθλου πρακτικ. βαζε σε δυσκολες πρα πολλος ανθρπους, εν βλευε ελχιστους. Αν μποροσε να πεσει τον Λιμον γι' αυτ, αν μποροσε να του αποδεξει πως το γητρ του ζημιωνταν μ' αυτν, σως να δεχταν να την αποσρει.
     φτασε στο υπνωτριο λγο μετ τις εφτ. Πγεν αμσως στο θλαμο επικοινωνας και κλεσε το Γραφεο Προμηθειν Τμματος 8892. Του 'πανε πως ο Λβεστερ Λιμον θα 'ρχτανε στις οχτ και τριντα. Ο Λιουκ κανε μια φροντισμνη τουαλτα κι αφο το σκφτηκε καλ, επνδυσε τσσερα Ειδικ Κουπνια σ' να καινοριο κουστομι βαμβακερν ροχων: ν' εφαρμοστ μαρο σακκι κι να μπλε παντελνι, που 'χανε κψιμο κπως στρατιωτικ κι ταν αρκετ καλτερης ποιτητας απ τα συνηθισμνα ροχα. ταν περιεργστηκε τον εαυτ του στον καθρφτη του λουτρο, βγαλε το συμπρασμα πως το παρουσιαστικ του δεν ταν και τσον σχημο. Πρε το πρωιν του μερτικ τροφς σε κοντιν σταθμ φαγητο τπου ΡΠ, ανβηκε στον 14ο ημιροφο και πγε με τη ταινα μεταφορς στην Υπηρεσα Κατασκευς & Συντρησης Οχετν της Περιοχς 8892. Μια αναιδς κοπλα γραφεου με τα κασταν μαλλι κατεβασμνα στο πρσωπο σμφωνα με το μοντρνο χτνισμα «του βαρνου-ληστ» οδγησε τον Λιοκ στο γραφεο του Λιμον. ταν φτασε στη πρτα, κοταξε μ' φος σεμν πσω της κι ο Λιουκ χρηκε που εχεν επενδσει τα κουπνια του σε καινορια ροχα. Με τονωμνο το ηθικ σκωσε το κεφλι ψηλ και μπκε μ' φος γεμτο εμπιστοσνη στον εαυτ του, στο γραφεο του Λιμον.
     Ο Λβεστερ Λιμον, που καθταν στο γραφεο του, βρθηκε για μια στιγμ ρθιος, απαντντας ευγενικ στο χαιρετισμ του. ταν νθρωπος μετρου αναστματος, αρκετ συμπαθητικς με χρυσοκστανα μαλλι βουρτσισμνα προσεκτικ πνω απ μιαν ηλιοκαμνη και γεμτη πανδες, φαλκρα. Τα μτια του ταν χρυσοκστανα, στρογγυλ και μαλακ, το σακκι του ταν χρυσοκστανο και το παντελνι του απ χρυσοκστανο βελοδο κοτλ, καλς ποιτητας. Κονησε το χρι του δεχνοντας μια πολυθρνα.
 -"Θλετε να καθσετε, κριε Γκργκατς"; Αντιμετωπζοντας ττοιαν εγκαρδιτητα, ο Λιουκ κοψε την αγριδα κι νιωσε μλιστα την ελπδα ν' ανθζει μσα του. Ο Λιμον μοιαζε να 'ν' εντξει νθρωπος, μπορε κι η ντιρεκτβα να 'ταν απλοστατα να διοικητικ λθος. Ο Λιμον σκωσε ερωτηματικ τα χρυσοκστανα φρδια του. Ο Λιουκ δεν χασε καιρ σ' εισαγωγ. Παρουσασε τη ντιρεκτβα.
 -"Η υπθεση μου αφορ αυτ το πργμα, κριε Λιμον. Πρκειται για μια διαταγ που φανεται πως τη συντξατε εσες". Ο Λιμον πρε τη ντιρεκτβα, τη διβασε και κονησε το κεφλι.
 -"Ναι, εναι δικ μου διαταγ. χει καννα λθος"; Ο Λιουκ ξαφνιστηκε κι νιωσε κακ προασθημα. νας τσο λογικς νθρωπος πρεπε σγουρα ν' αντιλαμβνεται αμσως τη βλακεα αυτς της ντιρεκτβας!
 -"Πρκειται απλοστατα περ διαταγς που δεν εναι εφαρμσιμη", επε σοβαρ ο Λιουκ. "Εναι, πραγματικ, τελεως παρλογη, κριε Λιμον". Ο Λιμον δε φνηκε να θγεται διλου.
 -"στε τσι! Και γιατ το λτε αυτ; Επ' ευκαιρα, κριε Γκργκατς, εστε..." Και πλι τα χρυσοκστανα φρδια του ανασηκθηκαν ερωτηματικ.
 -"Εμαι βοηθς, Τξεως Δ, στο συνεργεο του τονελ", επε ο Λιουκ. "χασα μιμιση ρα σμερα για να παραδσω το φτυρι μου. Αριο θα χσω λλη μιμιση ρα πλι, για να το παραλβω. λα αυτ εναι σε βρος του δικο μου χρνου. Δεν μου φανεται να εναι λογικ". Ο Λιμον ξαναδιβασε τη ντιρεκτβα, σοφρωσε τα χελη και κονησε μια-δυο φορς το κεφλι. Μλησε στο τηλφωνο του γραφεου του.
 -"Μις Ραμπ, θα 'θελα να δω..." συμβουλετηκε το σχετικ αριθμ της ντιρεκτβας, "...θμα εφτ-πντε-τσσερα-δο, φκελος Γ, ενενντα οχτ". Στον Λιουκ επε με μλλον αφηρημνη φων: "Αυτ τα πργματα μπερδεονται πολ καμι φορ".
 -"Μπορετε μως να αλλξετε τη διαταγ"; ξσπασε ο Λιουκ. "Συμφωνετε κι εσες πως εναι παρλογη";
     Ο Λιμον γειρε το κεφλι του προς τα πλγια κι κανε να μορφασμ γεμτο αμφιβολα.
 -"Θα δομε τι λει το σχετικ χαρτ. Αν θυμμαι καλ..." κι η φων του σβησε. Εκοσι δευτερλεπτα πρασαν. Ο Λιμον χτυποσε τα δχτυλ του νευρικ πνω στο γραφεο. Ακοστηκε σιγαν χτπημα καμπνας. Ο Λιμον γγιξε να κουμπ κι η οθνη του γραφεου παρουσασε αυτ που 'χε ζητσει: μια λλη καθοδηγητικ ντιρεκτβα που μοιαζε σε διατπωση με τη πρτη.

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΕΡΓΩΝ, ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΧΡΗΣΙΜΟΤΗΤΑΣ
ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΩΝ ΕΡΓΩΝ, ΤΟΜΕΑΣ 8892
ΤΜΗΜΑ ΑΠΟΧΕΤΕΥΣΗΣ
Γραφεο Διευθυντο
Ντιρεκτβα Πολιτικς Κατεθυνσης: 2888 Σειρ ΒΚΟΥ 008
Κδικας Τξης: ΓΖΠ-ΑΑΡ-ΡΕΦ
Σχετικ: ΟΠ9 - 123
Κδικας Ημερομηνας: ΒΡ - ΕΚΟΥ -ΛΛΤ
Εξουσιοδοτθηκε: Α Σ
γινε αντιπαραβολ: ΣΧ ΜΚΔ
Απ: Τζουντια Ρππ, Διευθυντ 
Προς: Λβεστερ Λιμον, Προστμενο Γραφεου Προμηθειν.
Θμα: Οικονομες Εργασας
Χρνος Εφαρμογς: Αμεσος
Διρκεια Αρμοδιτητας: Μνιμη
Ουσα: Το μηνιαο μερδιο σας ανεφοδιασμο προς συμπλρωση του Τπου Α, Β, Δ, Η, Φ ελαττνεται κατπιν του παρντος σε 2,2%. Προτενεται πως γνωρσετε στο ενδιαφερμενο προσωπικ αυτ την ελττωση και λβετε μτρα για την εξασφλιση μιας μεγαλτερης οικονομας. χει παρατηρηθε πως η χρση υπ των τμημτων (εφοδων) κυρως του Τπου Δ εναι αντερη του υπολογισθντος μσου ρου.
Πρταση: Μεγαλτερη προσοχ απ μρους ατμων που χρησιμοποιον εργαλεα, συμπεριλαμβανομνης της αποθηκεσεως κατ τη διρκεια της νχτας.

 -"Τα εργαλεα τπου Δ", επε ξερ ο Λιμον "εναι τα χειρωνακτικ εργαλεα. Ο γρο-Ριππ θλει να γνονται αιματηρς οικονομες. Εγ απλς το ανακοιννω. Αυτ εναι ολκληρη η ιστορα που κρβεται πσω απ το ξι-πντε-να-να". δωσε πσω στον Λιουκ τη σχετικ ντιρεκτβα και ξπλωσε στο κθισμ του. "Το βλπω πως σας κουρζει αυτ, αλλ..." - σκωσε τα χρια του σε μιαν αδιφορη σχεδν αναιδ χειρονομα, "αυτς εναι ο τρπος που εργζεται η Οργνωση".
     Ο Λιουκ πγωσε απ την απογοτευση που 'νιωσε.
 -"Δε θ' ανακαλσετε λοιπν τη ντιρεκτβα";
 -"Γνεται, καλ μου νθρωπε";
     Ο Λιουκ κανε πως δεν σκοτιζταν καθλου.
 -"Εντξει, λοιπν, θα βρεθε πντοτε κποια θση και για μνα ανμεσα στους Νετερους Εκτελεστς. Τους επα που να βζουν τα φτυρια τους".
 -"Μμμμ. Μην ενεργετε απερσκεπτα. Λυπμαι που δε μπορ να βοηθσω". Ο Λιμον μελτησε περεργος τον Λιουκ και στα χελη του ζωγραφστηκε να ελαφρ ειρωνικ χαμγελο. "Γιατ να μη τα πετε με τον γρο-Ριππ";
     Ο Λιουκ τον λοξοκοταξε με υποψα.
 -"Και τι θα κερδσω μ' αυτ";
 -"Δε μπορετε ποτ να ξρετε", επε καλκαρδα ο Λιμον. "Φανταστετε να πσει καννα αστροπελκι, φανταστετε πως θ' αλλξει τη ντιρεκτβα του. Δε μπορ να τα βλω μαζ του προσωπικ, θα 'χω φασαρες. Μα δεν υπρχει καννας λγος να μη μπορετε να το κνετε σεις". Γρισε στον Λιουκ μ' να γοργ πολξερο χαμγελο κι ο Λιουκ κατλαβε πως η φιλοφρνηση του Λιμον, μ' λο που 'ταν ειλικρινς, του χρησμευε σαν να πολ βολικ καμουφλζ για την ιδιοτλει του και το επιδξιο παιχνδι της μηχανορραφας. Ο Λιουκ σηκθηκε ρθιος απτομα. Δεν επρκειτο να βγλει, για καννα, κστανα απ τη φωτι κι νοιξε κιλας το στμα για να το πει στον Λιμον. Κενη τη στιγμ μια ανμνηση πρασε απ το μυαλ του, η σκην στην αποθκη που πταξε περιφρονητικ και την απδειξη για το φτυρι του στον χειριστ τεχνικν εργαλεων. Ο Λιουκ αγαποσε πντοτε τις μεγλες χειρονομες κι εκτθηκε τσο απ την απροσεξα του, που δε του 'μεινε περιθριο για οπισθοχρηση. Πτε θα μθαινε να συγκρατεται; Ρτησε με ταπειν φων:
 -"Ποιος εναι πλι αυτς ο Ριππ";
 -"Ο Τζουντια Ριππ Διευθυντς Τμματος Αποχτευσης. Μπορε να κουραστετε να τον δετε, εναι πολ δσκολο κτνος. Περιμνετε να δω αν εναι στο γραφεο". Ζτησε πληροφορες απ το τηλφωνο. Σ' απντηση του 'πανε πως ο Ριππ μλις εχε φτσει στο γραφεο του Τμματος, στον ημιροφο 3, κτω απ το πρκο Μπρμπλμπαρυ. Ο Λιμον δωσε στον Λιουκ μια συμβουλ τακτικς:
 -"Εναι πολ ευξαπτος, βζει εκολα τις φωνς. Θα σας πω το μυστικ: μη του δσετε σημασα. Σβεται τη σταθερτητα. Χτυπστε τη γροθι σας στο γραφεο. Βλτε κι εσες τις φωνς. Αν πτε με το γντι, θα σας πετξει με τις κλωτσις. Μη τονε λογαριστε και ττε θα σας ακοσει".
     Ο Λιουκ κοταξε καλ-καλ τον Λιμον, γνωρζοντας θαυμσια πως το παξιμο στο χρυσοκστανο μτι του ταν ευθυμα γεμτη κακεντρχεια. Του 'πε:
 -"Θα 'θελα αντγραφο της ντιρεκτβας, για να καταλβει περ τνος μιλ".
     Ο Λιμον συνλθεν αμσως. Ο Λιουκ μποροσε να διαβσει το μυαλ του: Θα τα βλει ραγε μαζ μου ο Ριππ αν του στελω αυτ τον παλαβ; Αξζει τον κπο να το δοκιμσω;
 -"Εντξει", επε ο Λιμον. "Πρτε την απ την κοπλα".
     Ο Λιουκ ανβηκε στον Ημιροφο 3 και μπκε απ την ευχριστη τριροφη αψδα κτω απ το πρκο Μπρμπλμπαρυ. Πρασε τη ψηλ δεξαμεν για ψρια με τους γυλινους τοχους που 'ταν ανοιχτ προς τον ουραν και φωτιζταν απ τον λιο, ανβηκε στη τοπικ ταινα μεταφορς κι πειτα απ διαδρομ δυο-τριων λεπτν κατβηκε μπροστ στο Γραφεο Υγειονομικν ργων της Περιοχς 8892. Το Τμμα Αποχτευσης καταλμβανε μια σειρ απ μλλον κακοβαλμνα δωμτια, δπλα σ' να εσωτερικ κηπκο. Ο Λιουκ πρασε απ 'να διδρομο στρωμνο με μπλε, γκρζο και πρσινο μωσακ και μπκε σ' να λευκ δωμτιο μ' ανοιχτ γκρι και ροζ εππλωση. Μια μακρστενη τοιχογραφα απ χρυσς μαρες κι σπρες σωληνσεις, επιδξια δεμνες μεταξ τους, διακοσμοσε τον να τοχο. νας λλος τανε πνιγμνος κτω απ βαρι πρσινα φλλα που φτρωναν μσα απ μια ψηλ γλστρα. Στο γραφεο καθταν η ρεσεψιονστ, μια παχουλ μουτρωμνη κοπλα μ' να ψετικο κκαλο περασμνο απ τη μτη της κι να κολι απ δντια καρχαρα, κρεμασμνο γρω απ το λαιμ. Εχε τα μαλλι της δεμνα ψηλ, γρω απ το κεφλι σα δεσμδα σιταριο κι ν' αστεο καφ και μαρο πρωτγονο σμβολο διακοσμοσε το μτωπ της.
     Ο Λιουκ της εξγησε πως θα 'θελε να πει δυο λγια με τον κ. Τζουντια Ριππ, τον Διευθυντ του Τμματος. σως επειδ νιωθε βολα, ο Λιουκ μιλοσε απτομα. Η κοπλα ανοιγοκλενοντας τα μτια απ την κπληξη τον εξτασε με περιργεια. Μετ απ μιας στιγμς δισταγμ, κονησε το κεφλι μ' αμφιβολα.
 -"Δε θα σας κανε κποιος λλος; Η μρα του κυρου Ριππ εν' ασφυκτικ προγραμματισμνη. Για ποιο πργμα θλετε να τον δετε"; Ο Λιουκ δοκμασε να της χαμογελσει μ' φος πειστικ, αλλ το μνο που πτυχε ταν να τη στραβοκοιτξει με βλοσυρ σημασα. Η κοπλα, ολοφνερα, τα 'χασε.
 -"σως θα μποροσατε να πετε στον κ. Ριππ πως εμαι 'δω", της  επε. "Σε μια απ τις καθοδηγητικς του ντιρεκτβες -πως να το πω;- χουνε γνει μερικς ανωμαλες μλλον κακς εφαρμογς..."
 -"Ανωμαλες"; Η κοπλα φνηκε να 'πιασε μνον αυτ τη λξη. Κοταξε τον Λιουκ μ' λλο μτι τρα, παρατηρντας το καινοριο μαρο και μπλε κουστομι του με το κπως στρατιωτικ κψιμο. Να 'ταν ραγε καννας επιθεωρητς ;
 -"Θα καλσω τον κ. Ριππ", επε νευρικ. "Τ' νομα και το βαθμ σας, κριε"; Ο Λιουκ χαμογλασε ξαν, με σημασα κι η κοπλα γρισε τα μτια της αλλο.
 -"Δεν χει σημασα".
 -"Θα καλσω τον κ. Ριππ, κριε. Μια στιγμ, παρακαλ". Γρισε στη θση της, μουρμορισε κτι φοβισμνα στην οθνη, κοταξε τον Λιουκ και ξαναμλησε πλι. Μια ψιλ φων απντησε, μιλντας με τη μτη. Η κοπλα γρισε πσω στη θση της και κονησε το κεφλι στον Λιουκ.
 -"Ο κ. Ριππ μπορε να σας διαθσει μερικ λεπτ. Απ τη πρτη πρτα παρακαλ".
     Ο Λιουκ μπκε με στητος μους σ' να ψηλοτβανο δωμτιο, ντυμνο με ξλο. Ο νας τοχος νοιγε πνω στη δεξαμεν που φγγιζε πρσινη εν κκκινα ψρια κολυμποσαν πρα-δθε γοργ. Στο γραφεο καθταν ο Τζουντια Ριππ, νας ψηλς, γεμτος νθρωπος που 'μοιαζε κι ο διος με μεγλο ψρι. Το κεφλι του ταν στενμακρο, χλωμ σαν του σκουμπριο κι ταν γερμνο πσω στους μους. Το πηγονι δε διακρινταν, ο λαιμς του 'φτανε μχρι το στμα, που 'μοιαζε δε σα του κυπρνου. Ωχρ μτια κρφωναν τον Λιουκ πνω απ μικρ στρογγυλ ρουθονια, τα μαλλι του σα κονττριχη βορτσα βγαναν απ το πσω μρος του κεφαλιο, πως τα ξερ χορτρια που φυτρνουν σ' ναν αμμλοφο. Ο Λιουκ θυμθηκε πως του απεικνισε προφορικ ο Λιμον τον Ριππ: «οξθυμος». Μλλον δεν του ταριαζε. Να 'χεν ραγε ο Λιμον προσωπικ με τον Ριππ; Μπως χρησιμοποιοσε τον Λιουκ σαν ργανο για κακεντρεχ εκδκηση; Επειδ το υποψιαζταν αυτ ο Λιουκ νιωθε βολα κι αδξια.
     Ο Τζουντια Ριππ τον επιθερησε πνω-κτω με ψυχρ ακνητο μτι.
 -"Σε τι μπορ να σας εξυπηρετσω κ. Γκργκατς; Η γραμματας μου 'πε πως εστε να εδος επιθεωρητ". Ο Λιουκ μελτησε τη κατσταση, με τα στεν μαρα μτια του στυλωμνα στο πρσωπο του Ριππ. Του 'πε τη καθαρ αλθεια.
 -"Επ μερικς βδομδες τρα εργζομαι υπ την ιδιτητα του Βοηθο Δ Τξεως σ' να συνεργεο τονελ".
 -"Τι διβολο ψχνετε σ' να συνεργεο τονελ"; τονε ρτησε ο Ριππ, διασκεδζοντς τον ψυχρ.
     Ο Λιουκ κονησε ελαφρ το χρι σε μια χειρονομα που σμαινε πολλ τποτα, πως θελε να το πρει ο λλος.
 -"Χθες το βρδυ ο αρχιεργτης αυτο του συνεργεου πρε μια καθοδηγητικ ντιρεκτβα, που την εχε εκδσει ο Λβεστερ Λιμον απ το γραφεο Προμηθειν. Αυτ η ντιρεκτβα ξεπερνει με τη βλακεα της κθε λλη που 'τυχε να δω ποτ".
 -"Αν εναι δουλει του Λιμον δε μου 'ναι διλου δσκολο να το πιστψω", επε ο Ριππ μσα απ τα δντια του.
 -"Πγα και τονε βρκα στο γραφεο του. Αρνθηκε να πρει αυτς την ευθνη και με παρπεμψε σε σας". Ο Ριππ ανακθισε πιο σια στη καρκλα.
 -"Ποια οδηγα εναι"; Ο Λιουκ του πρασε τις δυο ντιρεκτβες πνω απ το τραπζι. Ο Ριππ τις διβασε αργ και τις επστρεψε πρθυμα, λγοντας:
 -"Δε βλπω ακριβς..." Σταμτησε. "Θα 'πρεπε να πω πως αυτς οι ντιρεκτβες αντανακλον απλς τις εντολς που λαβα εγ κι εξδωσα τις ντιρεκτβες. Που 'ν' η δυσκολα";
 -"Επιτρψτε μου να σας αναφρω τη προσωπικ μου εμπειρα", επε ο Λιουκ. Σμερα το πρω κουβλησα -πως σας επα υπ τη προσωριν ιδιτητ μου του βοηθο- να φτυρι απ την εσοδο του τονελ μχρι την αποθκη, που και το παρδωσα. Χρειστηκα μιμιση ρα γι' αυτ την επιχερηση. Αν εργαζμουν μνιμα σε ττοιου εδους εργασα, θα 'χανα εντελς το ηθικ μου".
     Ο Ριππ φνηκε να μην ενοχλθηκε καθλου.
 -"Το μνο που μπορ να κνω εναι να σας παραπμψω στους ανωτρους μου". Μλησε στο τηλφωνο του γραφεου του. "Διαβιβστε μου παρακαλ τον φκελο ΟΡ εννι, αριθμς να-δο-τρα". Γρισε πλι προς το μρος του Λιουκ. "Δε μπορ ν' αναλβω την ευθνη οτε για τη ντιρεκτβα οτε για την ανκλησ της. Μου επιτρπετε να ρωτσω τι εδους ρευνες σας οδηγον κτω στη σραγγα; Και σε ποιον τις αναφρετε; Μη βρσκοντας λγια που να 'ναι ταυτχρονα υπεκφυγ και πειστικ, ο Λιουκ προτμησε να κρατσει τη στση της περιφρονητικς σιωπς. Ο Ριππ κατσοφιασε σουφρνοντας το πετσ γρω στα στρογγυλ ανκφραστα μτια του. "σο περισστερο σκφτομαι αυτ την υπθεση, τσο περισστερο απορ. Γιατ να γνει αυτ το ζτημα, θμα ρευνας; Ποιος εναι αυτς που..." Η ντιρεκτβα που 'χε ζητσει ο Ριππ ξεπδησε απ 'να στεν νοιγμα. Της ριξε μια ματι και τη πρασε μετ στον Λιουκ. "Θα δετε πως η ντιρεκτβα αυτ μ' απαλλσσει εντελς απ κθε ευθνη", επε κοφτ. Η ντιρεκτβα εχε τη συνηθισμνη μορφ:

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΕΡΓΩΝ, ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΧΡΗΣΙΜΟΤΗΤΑΣ
Γραφεο του Αρμοστ Δημσιας Χρησιμτητας
Ντιρεκτβα Πολιτικς Κατεθυνσης: 449 Σειρ ΟΥΑ-14-Γ2
Κδικας Τξης: ΓΖΠ-ΑΑΡ-ΡΕΦ
Σχετικ: ΤΚΟΥ9 - 1422
Κδικας Ημερομηνας: ΒΠ-ΕΚΟΥ-ΛΛΤ
Εξουσιοδοτθηκε: ΡΟΥ-ΡΟΥΔ-Οργ.
Ελγχθηκε: Γ. βανς
γινε αντιπαραβολ: Χρνον Κλνεκ
Απ: Πρρις Ντε Βκερ, Αρμοστ Δημσιας Χρησιμτητας
Μσω: λων των Περιφερειακν Πρακτορεων Υγειονομικν ργων
Προς: λους τους Προσταμνους Υπηρεσιν 
Θμα: Προσοχ: Επεγουσα ανγκη αυστηρν κι μεσων οικονομιν στη χρση εξαρτημτων και τη κατανλωση των εφοδων.
Χρνος Εφαρμογς: Αμεσος
Διρκεια Αρμοδιτητας: Μνιμη
Ουσα: λοι οι προστμενοι υπηρεσιν εντλλονται ν' αρχσουν, να εφαρμζουν και να επιβλλουν αυστηρς οικονομες στη χρση των εφοδων και του εξοπλισμο, ιδως σον αφορ αντικεμενα κατασκευασμνα απ μεταλλικ κρματα που απαιτον τη λειτουργικ κατανλωση των ιδων των μετλλων, σε κενες τις περιοχς που εφαρμζεται η επσημη εξουσα. Ελττωση κατ 2% θεωρεται σαν η ελχιστη. Η βαθμολογικ προαγωγ θα επηρεζεται ως ναν ορισμνο βαθμ απ τις επιτευχθεσες οικονομες. Η ντιρεκτβα θεωρθηκε και μεταδθηκε υπ: Λη Τζον Σμιθ -Περιφερειακ Πρκτορα Υγειονομικν ργων 8892.

     Ο Λιουκ σηκθηκε ρθιος, γιατ το μνο που τον ενδιφερε τρα ταν να βγει απ το γραφεο σο πιο γργορα γινταν. δειξε με το χρι του τη ντιρεκτβα:
 -"Αυτ εν' αντγραφο";
 -"Ναι".
 -"Θλω να το πρω, αν επιτρπεται". βαλε τη ντιρεκτβα με τις λλες δυο. Ο Ριππ τονε παρακολουθοσε μ' ελαφρι αλλ πολ φανερ καχυποψα.
 -"Δε μπορ να καταλβω ποιον αντιπροσωπεετε".
 -"σο λιγτερα ξρει κανες καμι φορ, τσο το καλτερο", επε ο Λιουκ. Η υποψα χθηκε απ το ψαρσιο μοτρο του Τζουντια Ριππ. Μνον να πρσωπο που το εξασφλιζε ο βαθμς του μποροσε να επιτρψει στον εαυτ του να χρησιμοποισει γλσσα ττοιου εδους, μιλντας σ' να μλος της καττερης Αντατης Διταξης. Κονησε ελαφρ το κεφλι.
 -"Αυτ εναι το μνο που σας χρειζεται";
 -"χι", επε ο Λιουκ, "μα εναι το μνο που μπορ να πρω απ 'δω". Γρισε προς τη πρτα νιθοντας τον Ριππ να σκαλζει τη πλτη του με τα μτια. Η φων του Ριππ τονε σταμτησε απτομα και κοφτερ:
 -"Μια στιγμ, παρακαλ". Ο Λιουκ γρισεν αργ. "Ποιος εστε; Να δω το διαπιστευτρι σας". Ο Λιουκ γλασε χοντρ.
 -"Δεν χω". Ο Ριππ σηκθηκε ρθιος και πυργθηκε πιζοντας τα κοκαλκια των χεριν του πνω στο γραφεο. Ξαφνικ ο Λιουκ σκφτηκε πως ο Ριππ ταν οξθυμος κατ βθος. Το πρσωπ του, χλωμ σα του σκουμπριο, βφτηκε ροζ σα του σολομο.
 -"Πστε μου ποιος εστε", επε βραχν, "προτο καλσω τον φλακα".
 -"Φυσικ", επε ο Λιουκ. "Δεν χω τποτα να κρψω. Εμαι ο Λιουκ Γκργκατς. Εργζομαι σαν Βοηθς Τξως Δ στο Συνεργεο της Σραγγας υπ' αριθ. 3 της Υπηρεσας Κατασκευς & Συντρησης Αποχετεσεων".
 -"Και γιατ ρθατε με πλαστ ιδιτητα και σπαταλτε το χρνο μου";
 -"Που εμφανστηκα υπ πλαστ ιδιτητα;" ζτησε να μθει ο Λιουκ με φων γεμτη ικανοποηση. "ρθα εδ να μθω γιατ υποχρεθηκα σμερα το πρω να κουβαλσω το φτυρι μου απ την αποθκη. Μου στοχισε μιμιση ρα. Εναι παρλογο. Σας διατξανε να κνετε 2% οικονομα κι εγ αναγκζομαι να χνω τρεις ρες κθε μρα για να κουβαλω μπρος-πσω να φτυρι". Ο Ριππ κοταξε σα χαμνος τον Λιουκ επ μερικ δευτερλεπτα κι πειτα κθισε απτομα κτω.
 -"Εστε Βοηθς Τξεως Δ";
 -"Σωστ".
 -"Χμ... χετε πει στο Γραφεο Προμηθειν; Σας στειλε 'δω ο Προστμενος";
 -"χι. Μου 'δωσε αντγραφο της ντιρεκτβας που 'λαβε, ακριβς πως εσες".
     Το ρδινο χρμα του σολωμο σβησε στ' αδνατα μγουλα του Ριππ. Το ψαρσιο στμα του ρχισε να παζει διασκεδζοντας με τη κατσταση.
 -"Αυτ φυσικ δεν εναι καννα κακ. Τι ελπζετε να πετχετε";
 -"Δε θλω να κουβαλ αυτ το σιχαμερ φτυρι πνω-κτω. Θα 'θελα να βγζατε μια σχετικ διαταγ". Ο Ριππ πλωσε τα χλωμ του χελη σ' να ψυχρ, αποθαρρυντικ χαμγελο.
 -"Φρτε μου μια καθοδηγητικ ντιρεκτβα σχετικ μ' αυτ απ τον Πρρις Ντε Βκερ και θα το κνω μετ χαρς. Τρα μως..."
 -"Θα θλατε να κλεσετε ραντεβο για μνα";
 -"να ραντεβο"; Ο Ριππ ξαφνιστηκε. "Με ποιον";
 -"Με τον Αρμοστ Δημσιας Χρησιμτητας".
 -"Μπα!" Ο Ριππ κονησε το χρι αποπμποντς τον μ' φος ψυχρ. "ξω!"
     Ο Λιουκ στεκταν στον προθλαμο με το γαλζιο μωσακ βρζοντας απ μσος για τον Ριππ, τον Λιμον, τον Μισκτμαν και κθε λλον αντερο λειτουργ, που ανακατνοταν εκε που δεν τον σπρναν. Αν γινταν Πρεδρος Διοικητικο Συμβουλου για δυο μνον ωρτσες, -συνχιζε το ονειροπλημα, που τσο συχν το επαναλμβανε- πσο θα τον τρμανε! Με τα μτια της φαντασας του βλεπε τον Ριππ να φτυαρζει τα βρεμνα απορρμματα με μολυβνιο φτυρι, την ρα που να περιστροφικ τρυπνι, που κανε τη διπλσια φασαρα κι εχε τη διπλσια ισχ, ξεφυσοσε μαρες μπρες ζεστς σκνης και τα θρμματα του βρχου πνω στο λαιμ του. Ο Λιμον θα υποχρεωνταν ν' αλλζει τα δντια του τρυπανιο που κπνιζαν απ τη θερμτητα με μια μικρ και σκουριασμνη πνσα, εν ο Μισκτμαν, θα κουβαλοσε, πριν και μετ τη βρδια, το φτυρι, τη πνσα κι λα τα φθαρμνα δντια μπρος-πσω στην αποθκη.
     Ο Λιουκ στθηκε ρθυμος για πντε λεπτ στο διδρομο, ανβηκε πειτα με τις κινομενες σκλες στην επιφνεια σ' αυτ το σημεο, χρη στο Πρκο Μπρμπλμπαρυ μποροσε και ξεχριζε καθαρ σαν επιφνεια κι χι σαν νας ροφος ανμεσα στους λλους. Περπατοσε αργ μσα απ τα χαλικοστρωμνα δρομκια κι ταν τσο απορροφημνος απ τα προβλματ του που δεν δωσε καν σημασα στον ανοιχτ ουραν. Αντιμετπιζε αδιξοδο. Δε του 'μεινε λλο πεδο για δρση. Ο Ριππ του 'χε προτενει κοροδευτικ να δει τον Αρμοστ Δημσιας Χρησιμτητας. Ακμα κι αν χρη σ' απθανες συνθκες, εξασφλιζε ραντεβο με τον Αρμοστ, τι θα πετχαινε; Γιατ ν' ακρωνε ο Αρμοστς μια καθοδηγητικ οδηγα με τσο ολοφνερη σπουδαιτητα; Εκτς αν μποροσε να πεισθε -απ ποιον παργοντα, ταν αδνατο στον Λιουκ να το καθορσει και οτε καν να το φανταστε- να εκδσει μιαν ειδικ ντιρεκτβα που θα εξαιροσε τον Λιουκ απ την εφαρμογ της οδηγας. Γλασε υπκωφα κι ο θρυβος αυτς τρμαξε τα περιστρια που πηγαινορχονταν καμαρωτ στο δρμο. Και τρα; Πσω στο υπνωτριο. Τα δικαιματ του στο υπνωτριο συμπεριλμβαναν τη χρση της κουκτας του επ δδεκα ρες καθημεριν και δεν βγαζε την ολοκληρωτικ αξα απ το λογαριασμ των εξδων του αν δεν κανε τη σχετικ χρση τους. Ο Λιουκ δεν εχε μως την παραμικρ επιθυμα να κοιμηθε. Καθς κοταξε την ποψη των πργων που τριγριζαν το πρκο, νιωσε μια μελαγχολικ χαρ. Ο ουρανς, ο θαυμαστς καθαρς ανοιχτς ουρανς, ο γαλζιος και λαμπερς ουρανς! Ο Λιουκ ρχισε να τρμει γιατ ο λιος κρυβταν απ το Φεγγαρκορφο του Μοργκενταου κι ο αγρας τανε ψυχρς.
     Δισχισε το πρκο και σκφτηκε να καθσει 'κει που 'πεφτε λγος καταχνιασμνος λιος σα κομμνη λωρδα ανμεσα στους πργους. Στους πγκους ταν στιβαγμνοι γροι και γρις, που ανοιγκλειναν τα μτια τους στο φως, μα σε λγο ο Λιουκ βρκε μια θση. Κθισε 'κει κοιτζοντας τον ουραν και χαιρταν τη γλυκι φυσικ ζστη του λιου. Πσο σπνια τον βλεπε! Στα νιτα του ξεκινοσε συχν για μακρινς πεζοπορες, περιπλανιτανε ψηλ πνω στους δρμους τ' ουρανο, με λετερο το χρο, αριστερ-δεξι, με τα σννεφα τσο κοντ στε μποροσε να τα μελετσει μ' λες τις λεπτομρειες και με τον λιο να λμπει και να καει το δρμα. Σιγ-σιγ οι περιπλανσεις αυτς ρχισαν ν' αραινουν και γνονταν λο και σε μεγαλτερα χρονικ διαστματα, ττοια, που τρα δε μποροσε σχεδν να θυμηθε πτε εχε περπατσει για τελευταα φορ πνω στους ουρνιους δρμους. Τι νειρα κανε 'κει τον παλι καιρ, τι πλοσια ορματα που 'χε! Τα εμπδια φανονταν μηδαμιν, βλεπε τον εαυτ του να σκαρφαλνει ψηλ στη κατσταση, να κερδζει καλ κονδλι εξδων, τις διαλεχττερες αμοιβς, αμτρητα Ειδικ Κουπνια! Σχεδαζε να 'χει εναριο αμξι δικ του, απεριριστη τροφ, διαμρισμα πνω απ την επιφνεια, ψηλ κι απκεντρο. νειρα! Ο Λιουκ στθηκε θμα της γλσσας του, του οξθυμου χαρακτρα, του πεσματς του. Κατβαθα στη ψυχ του δεν ταν «Ασυμμρφωτος» -χι, φναξε ο Λιουκ, αυτ ποτ! ταν απ οικογνεια μεγλων επιχειρηματιν και χρη στα μσα, μια λξη εδ, νας υπαινιγμς εκε, λανσαρστηκε στην Οργνωση με μεγλο βαθμ. Μα οι περιστσεις κι η χρονικ αγριδα του Λιουκ τον ριξαν σ' αντθεση με τον καθημεριν τρπο ζως και κατρακλησε απ την κατσταση των αξιωμτων, μσα απ τις επαγγελματικς υποτροφες, τις τοποθετσεις σα τεχνικς εκπαιδευμενος, σα μαθητευμενος βιοτεχνας, λα τα εδη των μισοεπιτηδειοττων και στο χειρισμ μηχανν. Τρα ταν ο Λιουκ Γκργκατς βοηθς ανειδκευτος Τξεως Δ, που αντιμετπιζε τη τελικ αποταξινμηση. Μα ακμα ταν αρκετ κενδοξος στε να μη θλει να κουβαλ να φτυρι. χι: ο Λιουκ διρθωσε τον εαυτ του. Δεν επρκειτο περ ματαιοδοξας. Εχε αποβλει απ καιρ τη ματαιοδοξα μαζ με τα εφηβικ του νειρα. Το μνο που του 'χε μενει ταν η περηφνεια, το δικαωμα να χρησιμοποιε τη λξη «εγ» σχετικ με τον εαυτ του. Αν υποτασσταν στην Καθοδηγητικ Ντιρεκτβα 6511 θα παραιτιταν απ' αυτ το δικαωμα, θα τον απορροφοσε ο γκος της Οργνωσης πως μια πιτσιλι απ' αφρ πφτει πσω κι απορροφιται απ τον ωκεαν. Πετχτηκε νευρικ στα πδια του. χανε την ρα του τσι πως καθταν εκε. Ο Ριππ  με τη κακεντρχεια ενς μουλαριο του 'χε προτενει να φρει μια ντιρεκτβα απ τον Αρμοστ Δημσιας Χρησιμτητας. Πολ καλ, ο Λιουκ θα την παιρνε αυτ τη ντιρεκτβα και θα την χωνε κτω απ' τα ωχρ στρογγυλ ρουθονια του Ρππ.
     Πως; Ο Λιουκ τριψε το πηγονι του μ' αμφιβολα. Πγε στο θλαμο επικοινωνας κι ψαξε στον κατλογο. πως εχε υποθσει, ο Αρμοστς Δημσιας Χρησιμτητας εχε την δρα του στον Κεντρικ Πργο της Οργνωσης στο Σιλβερντο, Περιφρεια 3666, ενενντα μλια βορειτερα. Ο Λιουκ στεκταν στο αχν φως του λιου. Ελπζοντας να του κατβει καμι μπνευση. Οι γερο-τεμπληδες, ζαρωμνοι στους πγκους σα σπουργτια που παραχειμνιαζαν, τον παρακολουθοσαν χωρς καμα περιργεια. Για μιαν ακμα φορ ο Λιουκ χρηκε αμυδρ που αγρασε καινορια ροχα. Εχε σπουδαα εμφνιση, βεβαωνε τον εαυτ του. Πως; αναρωτιταν ο Λιουκ. Πως να εξασφαλσει ραντεβο με τον Αρμοστ; Πως να τονε πεσει ν' αλλξει απψεις; Δε του κατβαινε καμι ιδα για να λσει τα προβλματ του. Κοταξε το ρολι: ταν ακμη η μση του πρωινο. Εχε μπλικο καιρ να επισκεφτε το Κντρο της Οργνωσης και να γυρσει γκαιρα για να παρουσιαστε στη δουλει... κανε ναν αδνατο μορφασμ. Τσο αδνατη ταν λοιπν η αποφασιστικτητ του; Θα πγαινε δηλαδ απψε με κατεβασμνα τ' αφτι στο τονελ κουβαλντας το μισητ φτυρι; Ο Λιουκ κονησε αργ το κεφλι. Δεν ξερε.
     Στο Σταθμ Αλλαγς του Μπρμπλμπαρυ ο Λιουκ ανβηκε στην εναρια υπερταχεα που πγαινε σε βρεια κατεθυνση για το Σταθμ Σιλβερντο. Συρζοντας και τσιρζοντας το λαμπερ σκουλκι ξεκνησε σαν αστραπ, ανεβανοντας στο 13ο πτωμα κι ρχισε να τρχει προς το βορρ με μεγλη ταχτητα μσα κι ξω απ το φως του λιου, μσα απ σραγγες, πνω απ γκρεμος ανμεσα σε πργους, εν βαθι κτω, βραζε νευρικ η Πλη. Τσσερις φορς η υπερταχεα σταμτησε αναστενζοντας: στο Πανεπιστμιο του Αι-Μπι-Μι, στο Μπριμερ, στη μεγλη Βοριν Διασταρωση και τελικ, τριντα λεπτ αφο φυγαν απ το Μπρμπλμπαρυ, σταμτησε στο Κεντρικ Σταθμ Σιλβερντο. Ο Λιουκ κατβηκε κι η υπερταχεα φυγε γλιστρντας μσα απ τους πργους, ευκνητη σα χλι στα φκια.
     Μπκε στο φουαγι του δκατου πατματος του Κεντρικο Πργου, μια πελρια σπηλι απ μρμαρο και μπροντζο. Μπουλοκια απ ντρες και γυνακες σπρχνονταν γρω του: βλοσυρο λεφτδες περνοσαν καμαρωτ, τα πρσωπ τους ταν σφραγισμνα με την ψη της μορας, το προσωπικ της Αντατης Ιεραρχας, οι βοηθο, οι βοηθο των βοηθν, οι λειτουργο των καττερων διαβαθμσεων της κατστασης. λοι τους υποχρεωτικ ταν ντυμνοι με ροχα του αντατου προσωπικο, οι καττεροι με την ελπδα να τους περσουν κατ λθος για τους προσταμνους τους. λοι τους βιζονταν, εχαν πρσωπα τεντωμνα κι ταν απτομοι στους τρπους, ενμρει απ συνθεια, ενμρει γιατ μνον να πρσωπο καττερης διαβθμισης δεν χει ανγκη να βιζεται. Ο Λιουκ σπρωχνταν κι κανε χρση των αγκνων, μαζ με τους καλτερους και προχρησε μχρι το κεντρικ περπτερο, πως συμβουλετηκε ναν οδηγ.
     Ο Πρρις Ντε Βκερ, Αρμοστς Δημσιας Χρησιμτητας εχε το γραφεο του στο 59ο ροφο. Ο Λιουκ τον πρασε κι ανακλυψε τον Γραμματα Δημοσων Υποθσεων, τον κ. Σιοελλ Σππ, στον 81ο ροφο. χι υφιστμενοι πια, σκφτηκε ο Λιουκ. Τοτη τη φορ θα τραβξω κατευθεαν στη κορφ. Αν εναι κποιος που μπορε να λσει αυτ το θμα, αυτς θα εναι ο Σιοελλ Σεππ. Μπκε στο ασανσρ και βγκε στον προθλαμο του Υπουργεου Δημοσων Υποθσεων, -νας μεγαλπρεπο χρος, που λαμποκοποσε με πειθαρχημνα χρματα κι ταν διακοσμημνος σε κενο το ψευτοαρχαο στυλ που 'τανε γνωστ σα Δετερο Ιδρυματικ. Οι τοχοι τανε καμωμνοι απ γυαλισμνα ματ τζμια, με μενταγιν που τρεμολαμπριζαν με τα χρματα του καλειδοσκοπου. Το πτωμα ταν διανθισμνο με μπλε κι σπρες πτρες που λμπανε. Δδεκα μπροτζινα αγλματα κυριαρχοσανε στο δωμτιο, ογκδεις φιγορες που συμβλιζαν τις βασικς δημσιες υπηρεσες: επικοινωνες, μεταφορς, εκπαδευση, νο ρεμα κι υγειονομικ υπηρεσα. Ο Λιουκ πρασε γρω απ τα βθρα τους και δισχισε το δωμτιο προς το γκισ της υποδοχς, που δκα νεαρς γυνακες μ' μορφες καφ-μαρες στολς στκονταν με στρατιωτικ τξη, καθεμι, για τα ξι πδια γκισ που της αναλογοσε. Ο Λιουκ διλεξε μιαν απ' αυτς τις κοπλες που στρογγλεψε τα χελη της σ' να κεν μηχανικ χαμγελο.
 -"Μλιστα, κριε";
 -"Θλω να δω τον κ. Σεππ", επε αναιδστατα ο Λιουκ. Το χαμγελο της κοπλας πγωσε στα χελη καθς τονε κοταζε με γουρλωμνα μτια.
 -"Ποιον κριο";
 -"Τον κ. Σιοελλ Σεππ, τον Γραμματα Δημοσων Υποθσεων".
     Η κοπλα τον ρτησε γλυκ:
 -"χετε κλεσει ραντεβο, κριε";
 -"χι".
 -"Εν' αδνατο να τον δετε, κριε".
     Ο Λιουκ κονησε το κεφλι του με πκρα.
 -"Ττε θα δω τον Αρμοστ Πρρις Ντε Βκερ".
 -"χετε ραντεβο να δετε τον κ. Ντε Βκερ";
 -"χι, φοβμαι πως χι".
     Η κοπλα κονησε το κεφλι της σα να το διασκδαζε.
 -"Κριε δεν γνεται να δετε τσι στα καλ καθομενα, αυτος τους ανθρπους. Εναι φοβερ απασχολημνοι. Ο καθνας που θλει να τους δει, πρπει να κλεσει πρτα να ραντεβο".
 -"Ελτε τρα", επε ο Λιουκ, "σγουρα θα υπρχει..."
 -"Οπωσδποτε χι, κριε".
 -"Ττε", επε ο Λιουκ, "θα κλεσω να ραντεβο. Θα 'θελα να 'βλεπα τον κριο Σεππ κποια ρα σμερα, αν εναι δυνατν". Η κοπλα παψε να ενδιαφρεται για τον Λιουκ. Επανλθε πλι στον τρπο της απρσωπης ευγνειας.
 -"Θα καλσω το γραφεο του γραμματα επ των συνεντεξεων του κ. Σππ". Μλησε μσα σ' να χων, γρισε πλι στον Λιουκ. "Δεν υπρχει κανν ανοιχτ ραντεβο γι' αυτ τον μνα, κριε. Θα θλατε να μιλοσατε με κποιον λλο; Κανναν καττερο λειτουργ";
 -"χι", επε ο Λιουκ και γρισε να φγει, μα για μια στιγμ μετ, γρπωσε την κρη του γκισ και ρτησε: "Ποιος κανονζει αυτς τις συνεντεξεις";
 -"Ο πρτος βοηθς του γραμματα, που προβλλει στην οθνη τη κατσταση των αιτσεων".
 -"Ττε θα 'θελα να μιλσω με τον πρτο βοηθ". Η κοπλα αναστναξε.
 -"Πρπει να 'χετε ραντεβο, κριε".
 -"Πρπει να 'χω ραντεβο για να μιλσω και μαζ του";
 -"Μλιστα, κριε".
 -"Μπως χρειζομαι ραντεβο για να κλεσω ραντεβο";
 -"χι, κριε. Περστε κατευθεαν μσα", συγκατνευσε κουρασμνα κενη.
 -"Που";
 -"Διαμρισμα Σαρντα δο, μσα στη ροτντα, κριε".
     Ο Λιουκ πρασε απ τη κρυστλλινη πρτα, δδεκα πδια πλτος και κατβηκε σ' να μικρ χωλ. Βιαστικ σχδια χρωμτων τον συνδευαν σα σκις κατ μκος και των δυο τοχων. Αλλκοτα κυβιστικ σχματα που παρωδοσαν τις κινσεις του σματς του. Ο Λιουκ ξαφνιστηκε μ' αυτ τη φαντασμαγορα και μπορε και να του ρεσε κτω απ λιγτερο κρσιμες συνθκες. Πρασε απ' λλο να ζευγρι κρυστλλινες πρτες και μπκε στη ροτντα. ξι ορφους πιο ψηλ να θολωτ ταβνι απεικνιζε πνω σε βιτρ διφορες μυθικς σκηνς. Πσω απ 'να κκλο που τονε σχημτιζαν δερμτινα ντιβνια, κποιες πρτες οδηγοσαν σε γραφεα γρω-γρω. Μια απ' αυτς τις πρτες, ακριβς απναντι στην εσοδο φερε την επιγραφ:
ΓΡΑΦΕΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΕΩΝ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΥΠΟΘΕΣΕΩΝ
     Καθισμνοι στα ντιβνια καμι πενηνταρι τομα και των δυο φλων, περμεναν με διφορες εκφρσεις υπομονς. Η συγκρατημνη περιφρνηση, που δεχνανε καθς περιεργζονταν ο νας τον λλο, φανρωνε πως τα πστα τους ταν υψηλ. Κοταζαν τσο συχν τα ρολγια τους, που σου δνανε την εντπωση πως λγο ακμα και θα φεγανε. Μια μειλχια φων αντχησε απ το μεγφωνο:
 -"Παρακαλ, ο κριος 'Αρθουρ Κοφφ να περσει στο γραφεο του Γραμματα".
     νας χοντρουλς κριος πταξε κτω να περιοδικ που κοταζε ανυπμονα και πετχτηκεν ρθιος. Πγε στη πρτα που 'τανε φτιαγμνη απ ορεχαλκο και μαρο γυαλ και μπκε μσα. Ο Λιουκ τον ακολοθησε ζηλεοντας, με τα μτια κι στριψε μετ απ τη κμαρα που 'γραφε Διαμρισμα 42. νας κλητρας με μαρη και καφ στολ ρθε να τον υποδεχτε. Ο Λιουκ του ξγησε το σκοπ κι ο λλος τον οδγησε σ' να μικροτσικο δωμτιο. νας νος καθισμνος πσω απ 'να μεταλλικ γραφεο τονε κοταξεν επμονα.
 -"Καθστε παρακαλ", του δειξε μια καρκλα. "Πως λγεστε";
 -"Λιουκ Γκργκατς".
 -"Μλιστα κριες Γκργκατς. Μου επιτρπετε να ρωτσω τι ζηττε";
 -"χω κτι να πω στον Γραμματα Δημοσων Υποθσεων".
 -"Σχετικ με ποιο θμα";
 -"Εναι θμα προσωπικ".
 -"Λυπμαι, κριε Γκργκατς. Ο Γραμματας εναι κτι παραπνω απ απασχολημνος. Εναι πνιγμνος απ σοβαρς υποθσεις της Οργνωσης. Μα αν μου εξηγσετε την υπθεσ σας, θα σας συστσω σε ποιον αρμδιο υπλληλο θα πρπει να αποτανθετε".
 -"Δε θα με βοηθσει αυτ", επε ο Λιουκ. "θελα να συμβουλευτ τον Γραμματα σχετικ με μια καθοδηγητικ ντιρεκτβα που εκδθηκε τρα τελευταα".
 -"Που την εξδωσε ο Γραμματας";
 -"Ναι".
 -"Θλετε να φρετε αντιρρσεις σ' αυτ τη ντιρεκτβα"; κι ταν ο Λιουκ το παραδχτηκεν απρθυμα... "Υπρχουν αρμδιοι δρμοι γι' αυτ τη διαδικασα", επε ο βοηθς αποφασιστικ. "Αν χετε τη καλωσνη, συμπληρστε αυτ το ντυπο -χι εδ, στη ροτντα- και ρξτε το στο κουτ των προτσεων που βρσκεται δεξι απ την πρτα καθς βγανετε..." Σ' να ξαφνικ ξσπασμα θυμο ο Λιουκ τσαλκωσε το ντυπο και το πταξε πνω στο γραφεο.
 -"Θα 'χει οπωσδποτε πντε ελεθερα λεπτ..." 
 -"Φοβμαι πολ πως χι, κριε Γκργκατς", επε ο βοηθς με παγερ φων. "Αν ρξετε μια ματι στη ροτντα, θα δετε αρκετος πολ σημαντικος ανθρπους που περιμνουν, μερικο απ' αυτος, επ μνες ολκληρους, για να δονε τον Γραμματα. Αν συμπληρσετε μιαν ατηση, περιγρφοντας λεπτομερς το ζτημ σας, θα φροντσω να της δσουν τη πρπουσα προσοχ".
     Ο Λιουκ βγκε καμαρωτ απ το γραφεικι. Ο βοηθς τονε κοταξε με χλωμ χαμγελο γεμτο αντιπθεια. Αυτς ο νθρωπος εχε οπωσδποτε τσεις "Ασυμμρφωτου" σκφτηκε, σως θα 'πρεπε να τονε παρακολουθον. Ο Λιουκ στθηκε στη ροτντα: «Και τρα; Και τρα;» μουρμοριζε σε χαμηλ τνο, λες κι ταν υπνωτισμνος. Κοταξε ολγυρα στη ροτντα, λους αυτος τους παραφουσκωμνους γλους της Αντατης Διταξης, που συμβουλεονταν υπεροπτικ κθε τσο τα ρολγια τους και χτυποσαν τα πδια τους ανυπμονα στο πτωμα.
 -"Ο κριος Τζππερ Πρινν!" φναξε ξαν η μειλχια φων απ το μεγφωνο. "Παρακαλ περστε στο γραφεο του Γραμματα".
     Ο Λιουκ παρακολοθησε τον Τζππερ Πρινν να πηγανει στη πρτα απ μπροτζο και μαρο γυαλ. Χθηκε σε μια καρκλα, ξυσε τη μακρι του μτη και κοταξε περεργα ολγυρα στη ροτντα. Κοντ του καθταν νας μεγαλοκαμωμνος νθρωπος, με λαιμ ταρου, κατακκκινο πρσωπο, χοντρ χελη και μια θημωνι απ ξανθ γρια μαλλι. μοιαζε για μεγλος επιχειρηματας αν κρινε κανες απ το φος του απλυτου κρους. Ο Λιουκ σηκθηκε και πγε στο γραφεο, που 'τανε τοποθετημνο εκε για την εξυπηρτηση αυτν που περμεναν. Πρε μερικ φλλα χαρτ με την επικεφαλδα του Πργου κι κανε το γρο της ροτντας, πηγανοντας στην εσοδο του Διαμερσματος 42 και προσπαθντας να μη γνει αντιληπτς. Ο επιχειρηματας με το λαιμ του ταρου δεν του 'δωσε καμα σημασα. Μζεψε τις δυνμεις του, κομπωσε το κολρο και τακτοποησε το σακκι. Πρε βαθι αναπνο κι πειτα, ταν ο κοκκινοπρσωπος νθρωπος ριξε μια ματι προς το μρος του, τονε πλησασε μ' φος επσημο. Κοταξε ζωηρ γρω στα καθσματα κνοντας πως συμβουλεεται τα χαρτι του. πειτα πινοντας το μτι του επιχειρηματα συνοφρυθηκε, λοξοκοταξε κι ρθε κοντ του.
 -"Τ' νομ σας, κριε"; ρτησε ο Λιουκ μ' επσημη φων.
 -"Εμαι ο Χρντιν 'Αρθουρ", επε με φων σα να ξυνε κτι, ο επιχειρηματας. "Γιατ"; Ο Λιουκ κονησε το κεφλι και ξανακοταξε τα χαρτι του.
 -"Τι ρα χετε ραντεβο";
 -"Στις εντεκμιση. Τι σημασα χει";
 -"Ο Γραμματας θα 'θελε να μθει, αν θα σας εξυπηρετοσε να φτε μαζ του στη μιμιση"; Ο 'Αρθουρ πεσε σε συλλογ.
 -"Νομζω πως γνεται", γρλισε. "Θα πρπει να μεταφρω κποια λλη υπθεση... Δεν εναι πολ βολικ... μπορ μως να το κνω, μλιστα".
 -"Θαυμσια", επε ο Λιουκ. "Ο Γραμματας πιστεει πως τργοντας μαζ σας, θα μπορσει να συζητσει πιο ανεπσημα την υπθεσ σας, για περισστερη ρα παρ στις εντεκμιση, οπτε μπορε να σας διαθσει μνον εφτ λεπτ".
 -"Εφτ λεπτ!" Μογκρισε αγανακτισμνος ο 'Αρθουρ. "Μα δε μπορ να του γνωρσω λεπτομερς τα σχδι μου σ' εφτ λεπτ".
 -"Μλιστα, κριε", επε ο Λιουκ. "Ο Γραμματας το 'χει υπ' ψη του, γι' αυτ σας προτενει να φτε μαζ του". Ο 'Αρθουρ σηκθηκε μουτρωμνος, με προσπθεια, στα πδια του.
 -"Πολ καλ λοιπν. Το γεμα θα 'ναι στη μιμιση, σωστ";
 -"Σωστ, κριε. Θα 'χετε την καλωσνη να μπετε κατευθεαν στο γραφεο του Γραμματα κενη την ρα". Ο 'Αρθουρ φυγε απ τη ροτντα κι ο Λιουκ βολετηκε στη θση που εχεν αδεισει. Η ρα περνοσε πολ αργ. Στις ντεκα και δκα η μειλχια φων φναξε:
 -"Ο κος Χρντιν 'Αρθουρ παρακαλ. Περστε στο γραφεο του Γραμματα".
     Ο Λιουκ σηκθηκε ρθιος, πρασε καμαρωτ με μεγλη αξιοπρπεια απ τη ροτντα και μπκε στη πρτα απ μπροτζο και γυαλ. Πσω απ 'να μεγλο μαρο γραφεο καθταν ο Γραμματας, νας μλλον ασμαντος νθρωπος με ψαρ μαλλι και δηκτικ, γκρζα μτια. Σκωσε τα φρδια του, ταν παρουσιστηκε ο Λιουκ: ταν ββαιο πως ο Λιουκ δε ταριαζε στην ιδα που εχε σχηματσει για τον Χρντιν 'Αρθουρ. Ο Γραμματας επε:
 -"Καθστε κ. 'Αρθουρ. Νομζω πως εναι προτιμτερο να σας πω ντμπρα κι ειλικριν πως νομζουμε τι το σχδι σας δεν εναι πρακτικ κι εννο εμνα και το Συμβολιο Προγραμματικς Αποτιμσεως -που φυσικ κατφυγε στα Αρχεα. Πρτον, τα ξοδα εν' υπρογκα. Δετερον, δεν υπρχει καμι εγγηση τι θα μπορσετε να προσαρμσετε το πργραμμ σας στο πργραμμα των λλων μεγλων επιχειρηματιν. Τρτον, το Συμβολιο Προγραμματικς Αποτιμσεως μου λει πως το Αρχεο αμφιβλλει αν θα χρειαστε τσο μεγλη καινορια χωρητικτητα".
 -"Μλιστα", επε ο Λιουκ και κονησε μ' φος σοφ το κεφλι. "Καταλαβανω. Δεν πειρζει, λοιπν. Δεν χει και τση σημασα".
 -"Δεν χει σημασα"; Ο Γραμματας ανακθισε στη καρκλα και κρφωσε τον Λιουκ με μτια διπλατα απ την κπληξη. "Ξαφνιζομαι που σας ακοω να το λτε". Ο Λιουκ κανε μιαν αριστη χειρονομα.
 -"Ξεχστε το. Η ζω εναι πολ σντομη για να στεναχωριμαστε για ττοια πρματα. χω ν' λλο θμα που θα 'θελα να συζητοσα μαζ σας".
 -"Ναι";
 -"σως σας φανε ασμαντο, μα οι συνπειες εναι μεγλες. νας πρην υπλληλς μου, μου επστησε προσοχ πνω σ' αυτ. Τρα εργζεται σα βοηθς σ' να απ τα συνεργεα συντηρσεως των τονελ κι εναι σπουδαο παιδ. Ιδο περ τνος πρκειται: νας ηλθιος βγαλε μια ντιρεκτβα που υποχρενει αυτν τον νθρωπο να κουβαλ το φτυρι του απ και πσω στην αποθκη πριν και μετ τη δουλει. λαβα τον κπο να ερευνσω αυτ την υπθεση κι η αλυσδα οδηγε εδ". Ο Λιουκ δειξε τις καθοδηγητικς ντιρεκτβες του. Ο Γραμματας συνοφρυθηκε περνντας τις βιαστικ.
 -"Φανεται να 'ναι λες τους απλυτα κανονικς. Τι θλετε να κνω εγ";
 -"Να βγλετε μια ντιρεκτβα που να επεξηγε αυτ την οδηγα. πως και να 'ναι, δε μπορομε να βζουμε αυτος τους κακομορηδες να εργζονται τρεις ρες υπερωριακ γι' αυτ τη βλακεα".
 -"Βλακεα;", ο Γραμματας φνηκε να δυσαρεστθηκε. "χι και βλακεα, κριε 'Αρθουρ. Η ντιρεκτβα για οικονομα μου 'ρθε απ το Διοικητικ Συμβολιο, απ τον διο τον Πρεδρο κι αν..."
 -"Μη με παρεξηγετε", βιστηκε να πει ο Λιουκ. "Δεν χω τποτα εναντον της οικονομας, θλω απλς να εφαρμζεται λογικ αυτ η οδηγα. Να παραδνεται να φτυρι στην αποθκη, που βλπετε εδ την οικονομα";
 -"Πολλαπλασιστε αυτ το φτυρι επ να εκατομμριο, κ. 'Αρθουρ", επε ο Γραμματας ψυχρ.
 -"Πολ καλ, ας το πολλαπλασισουμε", επε ο Λιουκ. "χουμε ν' εκατομμριο φτυρια. Πσα φτυρια απ αυτ το εκατομμριο περισζονται μ' αυτ τη διαταγ ; Δο τρα το χρνο"; Ο Γραμματας σκωσε τους μους.
 -"Εναι φανερ πως σε μια ντιρεκτβα που καλπτει γενικτητες σα κι αυτ, συμβανουν αδικες. σον αφορ σε μνα, χω εκδσει αυτ τη ντιρεκτβα, γιατ ττοια εντολ πρα. Αν θλετε να την αλλξετε, πρπει να δετε τον Πρεδρο του Διοικητικο Συμβουλου".
 -"Πολ καλ. Μπως θα μποροσατε να μου κανονσετε να ραντεβο";
 -"Ας τακτοποισουμε αυτ το ζτημα ακμα πιο γργορα", επε ο Γραμματας. "Τρα αμσως. Θα του μιλσουμε απ την οθνη, αν κι πως το 'πατε κι εσες, το θμα φανεται να 'ν' ασμαντο..."
 -"Η απλεια του ηθικο των εργατικν δυνμεων δεν εναι κτι ασμαντο, Γραμματα Σεππ". Ο Γραμματας σκωσε τους μους, πεσε να κουμπ και μλησε σ' να νοιγμα.
 -"Τον Πρεδρο του Διοικητικο Συμβουλου, αν εναι ελεθερος".
     Η οθνη φωτστηκε. Ο Πρεδρος του Διοικητικο Συμβουλου τους κοταζε. Καθταν σε μια καρκλα στη βερντα του ρετιρ του πνω στη κορφ του πργου. Στο 'να του χρι κρατοσε να ποτρι γεμτο απ 'να ωχρ αεριοχο υγρ, πσω του φαινταν το φως του λιου κι ο γαλζιος αιθρας κι να μεγλο κομμτι θας της θαυμαστς Πλης.
 -"Καλημρα, Σεππ", επε ο Πρεδρος εγκρδια και κονησε το κεφλι του προς το μρος του Λιουκ. "Καλημρα σας, κριε".
 -"Πρεδρε, ο κριος 'Αρθουρ απ 'δω διαμαρτρεται για τη ντιρεκτβα σχετικ με τις οικονομες που μας στελατε πριν μερικς μρες. Ισχυρζεται πως η αυστηρ εφαρμογ προκαλε δυσκολες στην εργατικ δναμη: κατ' ουσαν, πρκειται περ απλειας του ηθικο. Κτι σχετικ με φτυρια". Ο Πρεδρος πεσε σε περισυλλογ.
 -"Ντιρεκτβα σχετικ μ' οικονομες; Δε θυμμαι περ τνος ακριβς πρκειται". Ο Γραμματας Σεππ περιγραψε τη ντιρεκτβα, αναφροντας τον κδικα και τον σχετικ αριθμ, εξηγντας τις προβλψεις κι ο Πρεδρος κονησε το κεφλι του καθς θυμθηκε.
 -"Ναι, κενη η υπθεση σχετικ με την ανεπρκεια μετλλων. Φοβμαι πολ πως δε μπορ να σας βοηθσω σε τποτα, Σεππ εσς κ. 'Αρθουρ. Την στειλε πνω η Αποτμηση. πως φανεται, χουμε λλειψη σε μεταλλεματα. Τι λλο μπορομε να κνουμε; Να σφξουμε τα ζωνρια μας, ε; Εναι δσκολο για λους μας. Τι συμβανει με τα φτυρια";
 -"Αυτ εν' λο το θμα"; φναξε ο Λιουκ στριγκλζοντας ξαφνικ, προκαλντας ξαφνιασμνες ματις απ τον Γραμματα και τον Πρεδρο. "Να κουβαλς να φτυρι μπρος-πσω απ την αποθκη, τρεις ρες τη μρα! Αυτ δε λγεται οικονομα, εναι μια φρσα αποδιοργανσεως!".
 -"Ελτε τρα κριε 'Αρθουρ", τον μλωσε με χιομορ ο Πρεδρος. "Τι συγχζεστε αφο δεν το κουβαλτε εσες το φτυρι; H σγχυση μπορε να σας κνει χλια το στομχι σας. Μχρι που η Προγραμματικ Αποτμηση αλλξει τη συλλογικ της γνμη -πως το κνει συχν- ως ττε εμες θα πρπει να την ακολουθσουμε. Δε μπορομε να πμε αντθετα στη Προγραμματικ Αποτμηση, ξρετε. Αυτο εν' νθρωποι με στοιχεα κι αριθμος."
 -"Αυτ δεν εν' οτε 'δω οτε 'κει", ψλλισε ο Λιουκ. "Να κουβαλς να φτυρι επ τρεις ρες..."
 -"σως να δυσκολεει κπως τους ανθρπους που τους αφορ", επε ο Πρεδρος δεχνοντας κποια ανυπομονησα, "πρπει μως να βλπουν τα πργματα με τη μελλοντικ τους σημασα. Σεππ, θα θελες να φας μαζ μου για μεσημρι ; Εναι μια  μρα υπροχη, νας τεμπλικος καιρς".
 -"Σας ευχαριστ, κριε Πρεδρε. Θα μ' ευχαριστσει πραγματικ".
 -"Θαυμσια. Στις μιμιση, ποτε σε βολεει". Η οθνη σβησε. Ο Γραμματας Σεππ σηκθηκε ρθιος.
 -"Αυτ εναι, κριε 'Αρθουρ. Δε μπορ να κνω τποτα παραπνω".
 -"Πολ καλ, κριε Γραμματα", επε ο Λιουκ μ' δεια φων.
 -"Λυπμαι πολ που δε μπορ να φαν πιο χρσιμος σ' αυτ την λλη υπθεση, μα πως σας επα..."
 -"Εναι νευ σημασας".
     Ο Λιουκ βγκε απ το κομψ γραφεο, πρασε απ τη μπροτζινη πρτα με μαρο γυαλ, στη ροτντα. Απ τη κμαρα που 'βγαινε στο 42ο Διαμρισμα εδε να μεγαλσωμο ντρα, με λαιμ ταρου και κκκινο σα τομτα, πρσωπο να γρνει καμπουριασμνος πνω απ να γκισ. Ο Λιουκ προχρησε επιδξια, φεγοντας απ τη ροτντα ακριβς τη στιγμ που ο πραγματικς κ. 'Αρθουρ κι ο βοηθς βγκανε, βυθισμνοι σε μια ταραγμνη συζτηση. Ο Λιουκ σταμτησε στο γραφεο πληροφοριν.
 -"Που βρσκεται η Διοκηση Προγραμματικς Αποτμησης";
 -"Στον 29ο ροφο τοτου του κτιρου, κριε".
     Στη Προγραμματικ Αποτμηση του 29ου ορφου ο Λιουκ μλησε μ' ναν νο με μεταξνιο μουσκι, ευγενικ και κομψ, με ταξινομικ βαθμ Συντονιστ Σχεδων.
 -"Φυσικ!", ανκραξε ο νος απαντντας στην ερτηση του Λιουκ. "Επσημες πληροφορες αποτελον τη βση της επσημης οργνωσης. Υλικ & Αρχεα αντιπαραβλλονται και κατατσσονται στην Υπηρεσα Συγκεφαλαωσης και στλνονται 'δω πνω, σε μας. Τα επεξεργαζμαστε και τα παρουσιζουμε στο Συμβολιο Διευθυντν υπ τη μορφ μιας καθημερινς περληψης". Ο Λιουκ ενδιαφρθηκε για την Υπηρεσα Συγκεφαλαωσης κι ο νος βαρθηκε πολ γργορα. "Σκαλζουν τις στατιστικς, δεν εναι καλ-καλ ικανο να σχηματσουν μια φρση που να βγανει κποιο νημα. Αν δεν μασταν εμες..." Τα φρδια του, το διο μεταξνια πως και το μουστκι, υποδλωσαν τις καταστροφς που θα πθαινε η Οργνωση αν δεν υπρχε η Προγραμματικ Αποτμηση. "Εργζονται σε να διαμρισμα, κτω, στον κτο ροφο".
     Ο Λιουκ κατβηκε στην Υπηρεσα Συγκεφαλαωσης και δε βρκε καμι δυσκολα να τον δεχτονε στο γενικ γραφεο. Σ' αντθεση με τη μλλον ομιχλδη διανοητικ αντληψη της Προγραμματικς Αποτμησης, η Υπηρεσα Συγκεφαλαωσης μοιαζε προσγειωμνη κι εργατικ. Μια μεσκοπη γυνακα, ευχριστα χοντρ, ρτησε τι ζητοσε ο Λιουκ κι ταν αυτς της παρουσιστηκε για δημοσιογρφος τονε ξενγησε μσα απ τα γραφεα. Πγαν απ το κεντρικ χολ, σοβατισμνο αρχακ σε κρεμ χρμα με χρυσ σπειροειδ διακσμηση, πρασαν ξω απ μουχλιασμνα γραφεικια που υπλληλοι κθονταν σε γραφεα-προβολες διαβζοντας γργορα κορδλες απ λγια. Απανθζοντας ιδες και συνχειες, διρθωναν, κοβαν, συμπκνωναν, αντιπαρβαλλαν και παρουσαζαν τελικ τη συγκντρωση που θα την υπβαλαν στη Προγραμματικ Αποτμηση. Η χοντρ και χαρομενη ξεναγς του Λιουκ τονε κρασε τελικ να τσι. Του 'κανε ερωτσεις που ο Λιουκ τις απαντοσε με γενικτητες, βιζοντας τη φων και σουφρνοντας τα χελη για να φανε ευχριστος κι εγκρδιος. κανε κι ο διος ερωτσεις.
 -"Ενδιαφρομαι για τη σειρ των στατιστικν σχετικ με την ανεπρκεια μεταλλευμτων των μετλλων κτι παρμοιο, που πγε τελευταα στη Προγραμματικ Αποτμηση. Μπως ξρετε σεις τποτα σχετικ μ' αυτ";
 -"Προς Θεο", απντησε η γυνακα. "ρχεται τσο πολ υλικ, οι υποθσεις ολκληρης της Οργνωσης".
 -"Απ που ρχεται αυτ το υλικ; Ποιος σας το στλνει"; Η γυνακα κανε μια αστεα γκριμτσα σιχασις.
 -"Απ το Αρχεο, κτω, στον 12ο ημιροφο. Δε μπορ να σας πω πολλ πρματα, γιατ δεν χουμε σχσεις με το προσωπικ εκε". Σκτα αυτματα,
ο Λιουκ εξφρασε το ενδιαφρον του για τη πηγ των πληροφοριν της Υπηρεσας Συγκεφαλαωσης. Η γυνακα σκωσε τους μους της, σα να 'θελε να πει «ο καθνας με τα γοστα του».
 -"Θα τηλεφωνσω κτω στον Προστμενο Αρχεου. Τονε γνωρζω πολ λγο". 
     Ο Προστμενος Αρχεου, κος Σιντ Μπτριτζ, ταν φαντασμνος κι απτομος, σα να γνριζε πολ καλ πσο λγη εκτμηση τρφανε γι' αυτν στην Υπηρεσα Συγκεφαλαωσης. Απδιωξε την ερτηση του Λιουκ με παγωμνα χαρακτηριστικ που δεχναν αδιαφορα.
 -"Δεν χω στ' αλθεια καμιν ιδα, κριε. Αρχειοθετομε, γρφουμε πνακες κι αντιπαραβλλουμε το υλικ στη Τρπεζα Πληροφοριν, μ' ασχολομαστε ελχιστα με τα εξερχμενα. Τα καθκοντ μου εναι στη πραγματικτητα προπαντς διοικητικ. Θα καλσω ναν απ τους υφισταμνους μου, σως μπορσει να σας πει περισστερα απ μνα".
     Ο καττερος γραφις που 'ρθε στη πρσκληση του Μπτριτζ, ταν νας κοντοστοπης με πρσωπο σα παντζρι κι αχτνιστα κκκινα μαλλι.
 -"Πρε τον κ. Γκργκατς ξω στο γραφεο σου", επε ο Προστμενος Αρχεου νευριασμνος, "θλει να σου κνει μερικς ερωτσεις".
     Στο γραφεο, ξω, εκε που δε μποροσε να τους ακοσει ο Προστμενος Αρχεου, ο καττερος γραφις κατσοφιασε και πρε φος, σα να μντεψε, ποιος ταν ο βαθμς του Λιουκ. Αναφερτανε στον εαυτ του μλλον σαν «ευθυγραμμιστς» παρ σαν υπλληλος γραφεου, γιατ η δετερη ονομασα φαινταν να 'τανε βαθμς με μικρτερο κρος. Η «ευθυγρμμισ» του συνστατο στο να κθεται δπλα σ' να πνακα που καγανε και τρεμσβηναν αμτρητα πορτοκαλι και πρσινα φωτκια.
 -"Τα πορτοκαλι φωτκια δεχνουν πληροφορες που εισρχονται στη Τρπεζα", επεν ο καττερος υπλληλος αρχεου. "Τα πρσινα δεχνουν πως κποιος σε ψηλτερο ροφο τραβει πληροφορες -συνθως αυτ γνεται απ την Υπηρεσα Συγκεφαλαωσης". Ο Λιουκ παρακολουθοσε για μια στιγμ τις πορτοκαλις και πρσινες αναλαμπς.
 -"Τι πληροφορα διαβιβζεται τρα";
 -"Δε μπορ να ξρω", γρλισε ο υπλληλος. "Εν' λες κωδικοποιημνες. Κτω στο παλι γραφεο υπρχε μηχνημα αποκωδικοποησης. Δε το χρησιμοποισαμε ποτ. Εχαμε τσα λλα να κνουμε".
     Ο Λιουκ πεσε σε συλλογ. Ο υπλληλος δειχνε πως βαρθηκε. Το μυαλ του Λιουκ ρχισε να εργζεται γργορα. Ρτησε:
 -"Αν καταλαβανω λοιπν καλ, εσες αρχειοθετετε τις πληροφορες, μα δεν χετε πειτα καμι δουλει μ' αυτς";
 -"Τις αρχειοθετομε και τις κωδικοποιομε. ποιος ζητει κποια πληροφορα, βζει να πργραμμα στη μηχαν κι η πληροφορα του 'ρχεται. Δεν τη βλπουμε ποτ, εκτς αν πμε και κοιτξουμε μσα στη παλι μηχαν αποκωδικοποησης".
 -"Που βρσκεται ακμα κτω στο παλι σας γραφεο";
     Ο γραφις κονησε καταφατικ το κεφλι του.
 -"Τρα το λνε σκηνοθετικ κμαρα. Δεν υπρχει τποτα εκε, εκτς απ σωλνες εισερχομνων κι εξερχμενων, το μηχνημα αποκωδικοποησης κι ο φλακας".
 -"Που βρσκεται η σκηνοθετικ κμαρα";
 -"Πολλος ορφους πιο κτω, πσω απ τη Τρπεζα. Εναι πολ χαμηλ για να εργαστ εγ εκε κτω. χω μεγαλτερες φιλοδοξες". Και για να υπογραμμσει περισστερο τα λγια του, φτυσε στο πτωμα.
 -"Λτε πως υπρχει κποιος φλακας εκε";
 -"νας γρος Νετερος Εκτελεστς που λγεται Νττκιν. Βρσκεται κει περ τα εκατ χρνια, νομζω".
     Ο Λιουκ πεσε απτομα τριντα πατματα με το ασανσρ-εξπρς, κατβηκε μετ λλα ξι πατματα με κινομενη σκλα, μχρι που 'φτασε στον ημιροφο 46. Βγκε σ' να βρμικο κεφαλσκαλο, με μιαν αθουσα εστιατορου καττερης τξης απ τη μια μερι κι να υπνωτριο των παιδιν του ασανσρ απ την λλη. Ο αρας βρωμοσε βαθ υπγειο, ταν κρμα απ ταγκ τσιμντο, φαινλη, θειφι και μια ελαφρι αλλ επμονη ανθρπινη μπχα. Ο Λιουκ κατλαβε διασκεδζοντς το πικρ, πως ξαναγρισε στο γνριμ του περιβλλον. Ακολουθντας τις οδηγες που του 'δωσε απρθυμα ο υπλληλος γραφεου, ο Λιουκ ανβηκε σε μια κορδλα μεταφορς με την επιγραφ 902-Αποθκες, που 'κανε πολ φασαρα. Σε λγο φτασε σ' να λαμπρ φωτισμνο κεφαλσκαλο σημειωμνο με μια επιγραφ σε μαρο και κτρινο: Αποθκες Πληροφοριν, Τεχνικς Σταθμς.
     Μσα απ τη πρτα αρκετο τεχντες κθονταν σε ψηλ σκαμνι και κουνοσαν τα πδια τους στον αγρα, τεμπελιζοντας και πειρζοντας ο νας τον λλο. Ο Λιουκ λλαξε και πρε μιαν λλη κορδλα μεταφορς που πγαινε προς τα πλγια, ακμα πιο σαρβαλο, σχεδν εντελς χαλασμνη. Στη 2η διασταρωση -αυτ τη φορ χωρς καννα σμα- κατβηκε απ τη ταινα, στριψε σ' να διδρομο και κατηφρισε προς μια κτρινη λμπα που 'καιγε κπου μακρι. Ο διδρομος τανε σιωπηλς. Δυσοωνος σχεδν, στην αποτρβηξ του απ τη ζω της Πλης. Κτω απ το μοναδικ κτρινο λαμπτρα, πνω σε μια πρτα, βρισκταν η κακογραμμνη επιγραφ:
ΑΠΟΘΗΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ-ΣΚΗΝΟΘΕΤΙΚΗ ΚΑΜΑΡΑ-ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ Η ΕΙΣΟΔΟΣ
     Ο Λιουκ δοκμασε τη πρτα και τη βρκε κλειδωμνη. Χτπησε δυνατ και περμενε. Η σιωπ τλιγε το διδρομο σα σβανο κι ο μνος χος που τη δικοπτε ταν ο κρτος της μακρινς ταινας μεταφορς. Χτπησε ξαν και τρα απ μσα ακοστηκε σα να περπατοσε κποιος, σρνοντας τα πδια του. Η πρτα γλστρησε ανογοντας και τον κοταξαν χλωμ, πρα μτια. Μια μλλον αδνατη φων τον ρτησε:
 -"Ορστε, κριε"; Ο Λιουκ επιχερησε να πρει φος προσταμνου.
 -"Εστε ο Νττκιν, ο φλακας";
 -"Μλιστα, κριε, εμαι ο Νττκιν".
 -"Ανοξτε, σας παρακαλ, θλω να μπω". Τα χλωμ μτια ανοιγκλειναν μ' πια απορα.
 -"Μα αυτ δεν εναι παρ η σκηνοθετικ κμαρα, κριε. Δεν υπρχει τποτα εδ για να δετε. Τα αρχεα αποθηκν βρσκονται πσω απ τη γωνα, στη πρσοψη. Αν γυρσετε πσω στη διασταρωση..." Ο Λιουκ του κοψε την κουβντα:
 -"ρχομαι απ τα αρχεα. Εσς εναι που θλω να δω".
     Τα χλωμ μτια ανοιγκλεισαν για μιαν ακμα φορ. Η πρτα νοιξε γλιστρντας. Ο Λιουκ μπκε στη στενμακρη σκηνοθετικ κμαρα με το τσιμεντνιο δπεδο. Απ το ταβνι κατβαιναν αμτρητοι αγωγο που μπαναν μσα στον τοχο κι ο κθε αγωγς εχε μεταλλικ ετικτα κρεμασμνη πνω του. Σε μια κρη του δωματου βρισκταν μια βρμικη κουκτα, που φανεται πως κοιμταν ο Νττκιν, στην λλη κρη ταν να μακρ μαρο γραφεο: να ταν η μηχαν της αποκωδικοποησης, ραγε; Ο διος ο Νττκιν ταν κοντολης και καμποριαζε, αλλ κινιταν πιο εκολα, παρλο που δεν υπρχε αμφιβολα πως ταν μεγλος στην ηλικα. Τα σπρα του μαλλι ταν κιτρινισμνα μα καλοχτενισμνα. Τα μτια του, αδνατα και νερουλ, δεν εχαν πονηρι κι ταν στηλωμνα πνω στον Λιουκ με την αμεροληψα ενς αστρονμου. Ανοιξε το στμα και τα λγια ξεχελισαν απ μσα τρεμουλιαστ, εν ο Λιουκ μταια προσπαθοσε να τον διακψει.
 -"Δε μου 'ρχονται συχν επισκπτες απ πνω. Συμβανει τποτα";
 -"χι, δε συμβανει απολτως τποτα".
 -"Θα 'πρεπε να μου το πουν, αν κτι δε πει καλ σως και να βγκανε καινοριες οδηγες που δε μ' ειδοποησαν γι' αυτς".
 -"Τποτα απ' αυτ, κ. Νττκιν. Εμ' απλς νας επισκπτης..."
 -"Δε βγανω τσο συχν σο θα 'πρεπε, τη περασμνη βδομδα, μως..."
     Ο Λιουκ κανε πως κουγε, καθς ο Νττκιν μωρολογοσε συνοδεοντας σε σλο τις πικρς του σκψεις. Η συνχεια απ ντιρεκτβες που οδηγοσαν απ τον Φιντορ Μισκτμαν στον Λβεστερ Λιμον και στον Τζουντια Ριππ, προσπερνντας τον Πρρις Ντε Βκερ πγαιναν στον Σιοελλ Σεππ και στον Πρεδρο του Διοικητικο Συμβουλου, επστρεφαν και πλι στη διαβθμιση και κατβαιναν τους ορφους μσα απ το Συμβολιο Προγραμματικς Αποτμησης στην Υπηρεσα Συγκεφαλαωσης και το Γραφεο του Προσταμνου Αρχεου -αυτ η συνχεια τελεωσε επιτλους. Το νμα που 'χεν ακολουθσει με τση χαμνη ελπδα, μοιαζε πως θα λυνταν τελικ. "Ωραα", επε ο Λιουκ στον εαυτ του, "εχε δεχτε τη πρκληση του Μισκτμαν, απτυχε κι αντιμετπιζε πλι την αρχικ του εκλογ. Να υποταχτε και να κουβαλ αυτ το σιχαμερ φτυρι στην αποθκη και πσω πλι ν' αψηφσει τη διαταγ, να πετξει το φτυρι χμω και να επιβληθε σαν ελεθερος νθρωπος και ν' αποταξινομηθε και να καταντσει νας Νετερος Εκτελεστς σα τον γερο-Νττκιν, που σφυρζοντας και ξεφυσντας συνχιζε να φλυαρε ασταμτητα".
 -"...κποιο λθος. Εγ δεν το ξρω ποτ, γιατ ποιος μου το λει εμνα; Απ χρνο σε χρνο δεν μ' ενοχλε κανες εδ κτω και δεν υπρχει κανες να μ' αντικαταστσει και σπνια μνο ανεβανω πνω, μια φορ στις δεκαπντε πνω-κτω, μα ταν εδες μια φορ τον ουραν τι σημασα χει; Μπως αλλζει ποτ; Κι ο λιος και το θμα του λιου, μ' αν εδες μια φορ να θαμα..."
     Ο Λιουκ πρε βαθι αναπνο.
 -"Κνω ρευνες για κποια πληροφορα που 'φτασε στο γραφεο του Προσταμνου Αρχεου. σως θα μποροσατε να με βοηθοσατε σεις".
     Ο Νττκιν ανοιγκλεινε τα ωχρ του μτια.
 -"Για ποιο θμα πρκειται, κριε; Θα χαρ φυσικ πολ να σας βοηθσω με κθε τρπο, μ' λο που..."
 -"Πρκειται για την οικονομα σε χρση μετλλων και μεταλλικν εργαλεων".
     Ο Νττκιν κονησε το κεφλι του.
 -"Θυμμαι αυτ το θμα πολ καλ".
     Τρα ταν η σειρ του Λιουκ να τον κοιτξει με διπλατα τα μτια.
 -"Θυμστε αυτ το θμα";
 -"Φυσικ. ταν, αν μου επιτρπετε την κφραση, μια απ τις μικρς μου πονηρες, μια προσωπικ παρατρηση που εσκλεισα μεταξ του λλου υλικο".
 -"Θα 'χατε τη καλωσνη να μου το εξηγσετε";
     Ο Νττκιν χρηκε και με το παραπνω, που μποροσε να εξηγσει:
 -"Τη περασμνη βδομδα εχα την ευκαιρα να πω να επισκεφτ να παλι μου φλο, πρα στο Κλξτον 'Αμπε, να σπουδαο συμμορφομενο, καλ προσαρμοσμνο και πολ συνεργσιμο, μ' λο που δεν εναι δυστυχς παρ νας Νετερος Εκτελεστς. Δε θλω φυσικ να προσβλω τον καλ μου φλο, τον Νταβυ βανς, που κι αυτς σα και μνα εν' τοιμος να βγει στη σνταξη, μ' λο που σμερα δνουνε τσα λγα..."
 -"Πονηρι";
 -"Μλιστα, αυτ λγαμε. ταν γριζα σπτι με τη ταινα μεταφορς -στον ημιροφο Τριντα Δο πως θυμμαι- εδα κποιον εργατικ -μπορε να 'ταν κι ηλεκτρολγος- να πετ μερικ εργαλεα σε μια χαραμδα φεγοντας απ τη βρδια του. Επα μσα μου -αυτ θα πει τεμπελι- απασιο! Και αν υποθσουμε πως ο νθρωπος αυτς θα ξεχνοσε που πταξε τα εργαλεα του; Θα χνονταν! Τ' αποθματα μας σε μεταλλεματα εναι πολ χαμηλ -αυτ το ξρει λος ο κσμος- και χρνο με το χρνο τα νερ του ωκεανο γνονται λο και πιο αδνατα, λο και πιο αραι. Αυτς ο νθρωπος δεν ενδιαφερταν καθλου για το μλλον της Οργνωσης. Θα 'πρεπε να φροντζουμε για τα φυσικ μας πλοτη, δεν συμφωνεται κι εσες, κριε";
 -"Φυσικ συμφων, μα..."
 -"πως και να 'ναι, γρισα δω και πρσθεσα να σχετικ υπμνημα στο λλο υλικ που πηγανει στο Βοηθ Προστμενου Αρχεου. Σκφτηκα πως σως να εντυπωσιαζταν κι λεγε καν λγο σε κανν νθρωπο με κποιαν επιρρο -σως στον Προστμενο Αρχεου. πως και να 'ναι, αυτ εν' η ιστορα της πονηρις μου. Προσπθησα φυσικ να της δσω κρος, προσθτοντας τα σχετικ με την αναπφευκτη ελττωση του φυσικο μας πλοτου".
 -"Κατλαβα", επε ο Λιουκ. "Και προσθτετε συχν τις πονηρις σας στις πληροφορες της μρας";
 -"Πτε-πτε", επε ο Νττκιν "και πρπει να σας πω τι διαπιστνω καμι φορ μ' ευχαρστησ μου, πως νθρωποι πιο σπουδαοι απ μνα μοιρζονται τις απψεις μου. Μλις πριν απ τρεις βδομδες με καθυστρησαν στο δρμο μου ανμεσα στο Κλστον 'Αμπε και το Κττβιλλ. Στον Τριακοστ Ημιροφο. γραψα να σχετικ σημεωμα και πρσεξα τη περασμνη βδομδα πως ρχισε η κατασκευ μιας καινοριας ταινας μεταφορς μ' οχτ δρομκια ανμεσα σ' αυτ τα δο σημεα, να πραγματικ υπροχο και μοντρνο επιχερημα. Πριν να μνα πρσεξα κτι ξεδιντροπα κορτσια, πασαλειμμνα με καλλυντικ σα τους γριους. 'Τι σπατλη', επα μσα μου, 'τι κενοδοξα και τι βλακεα!' κανα μια σχετικ νξη στον Βοηθ Προσταμνου Αρχεου. Φανεται πως αυτ την ποψη την μοιρζονται πολλο μαζ μου, γιατ πειτα απ δυο μρες ο Γραμματας Εκπαιδεσεως βγαλε μια γενικ διαταγ που αποθαρρνει αυτς τις νστιμες κουφιοκφαλες".
 -"Ενδιαφρον", μουρμορισε ο Λιουκ, "πολ ενδιαφρον μλιστα. Και πως διαβιβζετε αυτς ... τις πονηρις... μσα στις πληροφορες";
     Ο Νττκιν τρεξε κουτσανοντας στη μηχαν της αποκωδικοποησης.
 -"Το προν απ τις αποθκες περνει απ 'δω. Γρφω μερικς γραμμς στη γραφομηχαν και τις χνω εκε που θα τις δει ο Βοηθς Προσταμνου".
 -"Θαυμσια", αναστναξε ο Λιουκ. "νας νθρωπος με την εξυπνδα σας πρεπε να 'χε μεγαλτερο βαθμ στην Υπηρεσιακ Κατσταση".
     Ο Νττκιν κονησε το ρεμο γρικο κεφλι του.
 -"Δεν χω οτε φιλοδοξες οτε την ικαντητα. Κνω μνο γι' αυτ την απλ δουλει κι αυτ σα-σα. Θα 'παιρνα αριο τη σνταξ μου, μνο που ο Προστμενος Αρχεου με παρακλεσε να μενω λγο ακμα, μχρι που να 'βρει ναν νθρωπο να πρει τη θση μου. Η ησυχα 'δω κτω, φανεται να μην αρσει σε καννα".
 -"σως πρετε τη σνταξ σας πιο γργορα απ' τι περιμνετε", επε ο Λιουκ.
     Ο Λιουκ ερχταν με το πσο του απ το γυαλιστερ σωλνα, που τον ζωναν ανοιχτς και σκορες αντανακλσεις φωτς, σα το μτι του βοδιο. Μπροστ του εχε κνηση, λαμπε το μταλλο κι ακογονταν φωνς να μουρμουρζουν. Ολκληρο το συνεργεο της υπ' αριθμ. 3 Σραγγας στεκταν ανσυχο, χωρς να πινει δουλει. Ο Φιντορ Μισκτμαν κονησε το χρι του μ' ασυνθιστη σφοδρτητα.
 -"Γκργκατς! Στη θση σου! Καθυστρησες ολκερο το συνεργεο!" Το βαρ του πρσωπο εχε κοκκινσει ολκληρο. "Αργσαμε τσσερα λεπτ, σμφωνα με το πργραμμα".
     Ο Λιουκ τον πλησασε αργοπατντας.
 -"Κνε γργορα", μογκρισε ο Μισκτμαν. "Που νομζεις τι βρσκεσαι, σε καννα καταραμνο περπατο"; Αν μη τι λλο, ο Λιουκ καθυστρησε ακμα πιτερο το βμα. Ο Μισκτμαν κατβασε το μεγλο του κεφλι και τον κοταξε εξαγριωμνος. Ο Λιουκ σταμτησε ακριβς μπροστ του.
 -"Που 'ναι το φτυρι σου"; τον ρτησε ο Μισκτμαν.
 -"Δε ξρω" επε ο Λιουκ. "ρθα εδ να κνω τη δουλει μου. Δικι σας δουλει εναι να μ' εξοπλσετε μ' εργαλεα".
     Ο Μισκτμαν τονε κοταξε, μη μπορντας να πιστψει στ' αφτι του.
 -"Δεν το πγες στην αποθκη";
 -"Ναι", επε ο Λιουκ. "Το πγα 'κει. Αν το θλετε, να πτε να το πρετε".
     Ο Μισκτμαν νοιξε το στμα και βρυχθηκε:
 -"Φγε απ τη δουλει!"
 -"πως θλετε", επε ο Λιουκ. "Εσες εστε ο αρχιεργτης".
 -"Και μη γυρσεις!" μογκρισε ο Μισκτμαν. "Θα σ' αναφρω προτο βγει η μρα. Δεν θα πρεις προαγωγ απ μνα, ξρε το!"
 -"Προαγωγ"; Ο Λιουκ γλασε. "Προχρα! Κψε με και κνε με Νετερο Εκτελεστ. Μπως νομζεις πως σκοτστηκα; Καθλου. Και θα σου πω και το γιατ. Θα γνουν μερικς αλλαγς. ταν δεις τη κατσταση ν' αλλζει, θυμσου με".
     Ο Λιουκ Γκργκατς, Νετερος Εκτελεστς αποχαιρτησε το φλακα της σκηνοθετικς κμαρας που 'φευγε με σνταξη.
 -"Μη μ' ευχαριστετε, δεν υπρχει λγος", επε ο Λιουκ. "Εμαι 'δω, επειδ το επιδωξα μνος μου. Κατ' ουσαν... μα δεν χει σημασα. Ανεβετε πνω, καθστε στον λιο, χαρετε τον καθαρ αρα".
     Τελικ ο Νττκιν, που χαιρταν και στεναχωριταν ταυτχρονα, πρασε κουτσανοντας για μια τελευταα φορ απ τον υγρ διδρομο, πηγανοντας προς τη φασαρτζδικη κορδλα μεταφορς. Ο Λιουκ μεινε μνος στη σκηνοθετικ κμαρα. Ολγυρ του βοιζαν οι πληροφορες που βγανανε βιαστικ, χωρς σχεδν ν' ακογονται. Πσω απ τον τοχο νιωθες εκατομμρια ενισχυτς να χτυπον, να στρβουν, να μπλκονται, νιωθες κυλνδρους κι ανιχνευτικος αγωγος και δεξαμενς μνμης να βουζουνε πνω στη δρση τους. Το προν βγαινε απ τη μηχαν αποκωδικοποησης σα κτρινη ταινα και τυλιγταν σε καρολι. Δπλα στεκταν η γραφομηχαν. Ο Λιουκ κθισε. Η πρτη του πονηρι; Ποια θα 'ταν; Ελευθερα για τους Μη Συμμορφομενους; Να κουβαλον οι αρχιεργτες των συνεργεων που εργζονταν σε τονελ τα εργαλεα ολκληρου του συνεργεου; να μεγαλτερο κονδλι εξδων για τους Νετερους Εκτελεστς;
     Ο Λιουκ σηκθηκε κι ξυσε το πηγονι του. Ισχς... που 'πρεπε να εφαρμζεται με δικριση. Πως θα μποροσε να τη χρησιμοποισει; Να πετχει πλοσια προνμια για τον εαυτ του; Ναι, αυτ θα το κατρθωνε φυσικ με πλγιους τρπους. Και ττε τι; Ο Λιουκ σκφτηκε τ' αμτρητα πλθη των αντρν και των γυναικν που ζοσαν κι εργζονταν στην Οργνωση.
     Κοταξε τη γραφομηχαν. Θα μποροσε ν' αναπλσει τις ζως τους, ν' αλλξει τις σκψεις τους, ν' αποδιοργανσει την Οργνωση. Θα 'τανε φρνιμο αυτ; Θα 'τανε σωστ; απλς θα 'τανε διασκεδαστικ;
     Ο Λιουκ αναστναξε. Με τα μτια του νου του εδε τον εαυτ του να στκεται σε μια ταρτσα, ψηλ πνω απ τη πλη. Ο Λιουκ Γκργκατς, ο Πρεδρος Διοικητικο Συμβουλου. Δεν ταν αδνατο, ταν πολ πιθαν. Αν μπαινε κθε φορ απ λγο η σωστ πονηρι...
     Λιουκ Γκργκατς, Πρεδρος Διοικητικο Συμβουλου. Μλιστα. Αυτς, θα 'ταν ο σκοπς του. ταν μως απαρατητο να κινεται πολ προσεχτικ, με μεγλη λεπττητα.
     Ο Λιουκ Γκργκατς κθισε στη γραφομηχαν κι ρχισε να γρφει με τονα δχτυλο τη πρτη του πονηρ σκψη...

                                              

"Dodkin's Job" (1959
Μετφρ: Κρα Σνου

 

 

Web Design: Granma - Web Hosting: Greek Servers