Πεζά

Ποίηση

Παραμύθια

Θέατρο-Διάλογοι

Δοκίμια

Ο Dali & Εγώ

Διαδικτύου

Εκδοθέντες

Κλασσικά

Λαογραφικά

Διασκέδαση

Πινακοθήκη

Εικαστικά

Λογο-Παίγνια

Σχόλια/Επικοινωνία

Φανταστικό

Ερωτική Λογοτεχνία

Γλυπτική

 
 

Λογο-Παίγνια 

Γρίφοι

      Εδώ σκέφτομαι να ανεβάζω γρίφους, που θα βρίσκω ή που θα μου στέλνετε εσείς (βλ. Επικοινωνία). Όσο πιο δύσκολος, κομψός κι όμορφος είναι τόσο το καλύτερο. Ε ας το παιδέψουμε και λιγάκι...
     -------------------------------------------------------------------------------

                                         Γρίφος 1ος

     Συναντιώνται δυό παλιοί γνώριμοι μαθηματικοί, σ' ένα συνέδριο κι αφού χαιρετιούνται κατά τα γνωστά, λέει ο πρώτος:
 -"Τι κάνουν οι γιοί σου; Έχω μάθει πως έχεις τρεις, έτσι δεν είναι";
 -"Ναι σωστά, τρεις. Καλά είναι. Ευχαριστώ, να 'σαι καλά".
 -"Τι ηλικίες έχουν";
 -"Αααα δε θα στο πω έτσι εύκολα. Θα σου το πω όμως μ' ένα μαθηματικό γρίφο: Το γινόμενο των ηλικιών τους μας δίνει τον αριθμό 36 και το άθροισμα τους, μας δίνει... να κοίτα 'κει! Τον αριθμό των παραθυριών σε 'κείνο 'κει το κτίριο! Λοιπόν τι λες, θα το 'βρεις";
     Ο άλλος σκέφτεται λιγάκι και του απαντά απογοητευμένος:
 -"Το ξέρεις πως δε μπορώ"!
 -"Αχ... κρίμα... Ααα ξέχασα να σου πω, πως ο μεγάλος μου, έχει πάρει το χρώμα των ματιών μου"!
 -"Ωραία! Τώρα μπορώ να το βρω"! είπε κι όντως το βρήκε!
     Από σας θέλω τις ηλικίες των τριών γιών καθώς και την επεξήγηση!
Απλό δεν είναι;
   :-}

                                          Γρίφος 2ος

     Ο παππούς είναι συνταξιούχος μαθηματικός, πολύ ιδιότροπος κι ανυπόμονος. Θέλει τα αυγά του να είναι βρασμένα ακριβώς 15 λεπτά της ώρας. Ούτε λεπτό λιγότερο ή περισσότερο. Σας ζητά να του ετοιμάσετε το αυγό του και το θέλει γρήγορα. Στο σπίτι του παππού όμως δεν υπάρχουν ούτε ρολόϊ, ούτε χρονόμετρο. Υπάρχουν μόνο δύο κλεψύδρες. Μιά μεγάλη, που χρειάζεται 11 λεπτά για να αδειάσει πλήρως και μιά μικρή, που χρειάζεται 7 λεπτά. Τι θα μπορούσατε να κάνετε; Ποιός είναι ο πιο σύντομος χρονικά τρόπος;

                                 Γρίφος 3ος

     Πριν πολλά πολλά χρόνια, τρεις ιππότες ήθελαν να διασχίσουν τον ποταμό Νέβα. Κάθε ιππότης είχε τον υπηρέτη του κι έπρεπε να περάσουν συνολικά έξι άτομα από τη μια όχθη στην άλλη. Η βάρκα που είχαν μπορούσε να μεταφέρει μόνο μέχρι δύο άτομα. Υπήρχε όμως ένα σοβαρό πρόβλημα: Οι ιππότες ήταν αιμοσταγείς δολοφόνοι και μάλιστα κανένας από τους υπηρέτες δεν θα επιβίωνε αν δεν βρισκόταν συνεχώς υπό την προστασία του αφέντη του. Υπήρχε κάποιος τρόπος ώστε, χωρίς κάποιος υπηρέτης να χάσει τη ζωή του, να περάσουν και τα έξι άτομα από τη μια όχθη στην άλλη, χρησιμοποιώντας τη βάρκα;

 

     Θεωρήστε το ίδιο πρόβλημα -της διάβασης του ποταμού-, αλλά με τέσσερα ζεύγη ιπποτών- υπηρετών και λύστε το κι έτσι!

                                 Γρίφος 4ος

     Το κελί στο οποίο βρίσκεται κάποιος φυλακισμένος έχει δύο εξόδους. Η μία έξοδος οδηγεί στο δήμιο κι η άλλη στην ελευθερία. Κάθε πόρτα φυλάσσεται από έναν φρουρό. Από τους δύο φρουρούς, ο ένας απαντά λέγοντας την αλήθεια σε οτιδήποτε ρωτηθεί, ενώ ο άλλος λέει πάντα ψέματα. Στον φυλακισμένο δίνεται η ευκαιρία να επιλέξει μία από τις δύο εξόδους και να βγει από το κελί. Για να πληροφορηθεί ποιά πόρτα του ανοίγει το δρόμο για την ελευθερία, έχει δικαίωμα να κάνει μίαν ερώτηση σ' έναν από τους δύο φρουρούς. Δεν γνωρίζει όμως ποιος από τους δύο είναι ο ειλικρινής. Με ποια ερώτηση θα μπορούσε να μάθει με βεβαιότητα, ποιά έξοδο πρέπει να επιλέξει;
                            
                           Πέντε Εύκολα Κομμάτια

Γρίφος 5ος

      Γερανοί πετούσανε.
      Τι πολλοί που ήσανε!
      Ένας είχε μπρος του, δυo,
      ένας είχε πίσω δυo
      κι ένας άλλος γερανός,
      ένα πίσω κι ένα μπρος.
         Πόσοι ήταν ακριβώς;

Γρίφος 6ος

     Σε μια φυλακή που κλείνει, οι μεσο- και βαρυ-ποινίτες μεταφέρονται κι οι ελαφρο-ποινίτες συμμετέχουν σε μιαν επιλογή, γι' απελευθέρωση. Ο διευθυντής αγαπά τους γρίφους -δε θέλει κι όλας να χαρίσει έτσι ...αβασάνιστα την ελευθερία κι ειδικά σε χαζούς- κι έτσι τους χωρίζει σε 3άδες. Έπειτα καλεί τη πρώτη 3άδα, τους παρατάσσει εις φάλαγγα κατ' άνδρα και τους εξηγεί:
 -"Έχω 5 καπέλα: 3 λευκά και 2 μαύρα. Θα σας φορέσω απ' αυτά, με τυχαία επιλογή κι έτσι όπως είστε, ο πίσω θα βλέπει τα καπέλα των δυό μπροστινών του, ο μεσαίος, μόνο του μπροστινού κι πρώτος κανενός, αλλά θα μιλήσει τελευταίος. Δε μπορείτε και δε πρέπει καν να διανοηθείτε να κοιτάξετε το δικό σας καπέλο. Πρώτα θα μιλήσει ο πίσω, έπειτα ο μεσαίος. Δε θα συγχωρήσω λάθη. Όποιος δε ξέρει, να το πει. Θέλω λοιπόν από σας να μου πείτε, με τη σειρά που περιέγραψα, τι χρώμα καπέλο πιστεύετε πως φοράτε. Όποιος το πετύχει θα 'ναι λεύτερος"!
     Όταν όλα ετοιμάστηκαν, ρωτήθηκε ο πίσω κι είπε "Δε ξέρω". Το ίδιο είπε κι ο μεσαίος. Ο πρώτος όμως απελευθερώθηκε, βρίσκοντας τι χρώμα καπέλο φορούσε!
     Μπορείτε να βρείτε τη διάταξη των καπέλων, που 'χε τύχει σε κείνη τη συγκεκριμένη τριάδα και φυσικά να το αιτιολογήσετε επαρκώς;

Γρίφος 7ος
 

     Στην ίδια φυλακή, τους καταδικασμένους σε θάνατο -που ίσχυε ακόμα σε κείνη τη πολιτεία- επρόκειτο, είτε να τους μεταφέρουνε σ' άλλη φυλακή άλλης πολιτείας -που δεν ίσχυε όμως η ποινή θανάτου, άρα τη γλύτωναν οριστικά- είτε θα τους εκτελούσαν, επισπεύδοντας τις διαδικασίες, λόγω του κλείσιματος. Εδώ ο διευθυντής θέλησε να τους δώσει το 50-50 % κι έτσι τους υπέβαλε σε μια κλήρωση, μεταξύ δυο χάρτινων κλήρων, που το ένα έγραφε "Θανάτωση" και το άλλο "Μεταφορά"! Ωστόσο κι αυτός ήταν άνθρωπος με αδυναμίες, όπως όλοι μας και κάποιον θρασύτατο βαρυποινίτη, τον είχε βάλει άσχημα στο μάτι. Μάζεψε τους αξιωματούχους του και τους το 'πε ξεκάθαρα, πως αυτόν τον άνθρωπο τονε θέλει νεκρό πάση θυσία κι όχι να τη γλυτώσει έτσι τζάμπα. Μάλιστα πρότεινε τη μόνη λύση που βρήκε ικανοποιητική: Να γράψουν και στα δυο χαρτάκια την ίδια λέξη που θα 'τανε καταδικαστική, ούτως ώστε ό,τι και να τραβήξει ο μαγκίτης, να πάει για κρέμασμα!
     Ο κρατούμενος αυτός όμως, εκτός από αντιπάθειες είχε και συμπάθειες προφανώς, γιατί τη παραμονή της κλήρωσής του, πληροφορήθηκε τι σκόπευαν να του στήσουν. Έτσι την άλλη μέρα, αργά το βράδυ, μπήκε άνετος, στο πουλμανάκι της μεταφοράς του στην άλλη φυλακή, έχοντας γλυτώσει μια και καλή, τη ...βέβαιη θανατική του καταδίκη!
     Μπορείτε να βρείτε πως τα κατάφερε;

Γρίφος 8ος

     Ήτανε 3 αδέρφια, άσσοι στις απάτες και πιάσαν επιτέλους τη καλή, με μια γερή μπάζα, από μεγάλη ληστεία τραπέζης. Βάλανε τα λεφτά σε μια βαλίτσα ασφαλείας, που είχε τρεις κόπιες κλειδιών -μια για τον καθένα- και τη κοπανήσανε στη Χαβάη.
     Πιάσανε δωμάτιο σ' ένα πολύ καλό ξενοδοχείο κι αφού κρατήσανε από ένα καλό ποσό έκαστος, για τα μικροέξοδά τους, θελήσανε ν' ασφαλίσουνε τη βαλίτσα, μιας κι ήτανε πολύ μεγάλο το ποσόν και δεν είχανε εμπιστοσύνη μεταξύ τους. Έτσι τη κλειδώσανε στο θησαυροφυλάκιο του ξενοδοχείου, λέγοντας στον ξενοδόχο, πως θα κάνουν ένα συμφωνητικό, σε 4 αντίτυπα -ένα ο ξενοδόχος κι από ένα οι τρεις τους- για να δίνει τη βαλίτσα μόνον όταν είναι κι οι τρεις κι όχι μεμονωμένα στο καθένα τους.
     Όταν τακτοποιήθηκε κι αυτό, φορέσανε τα μπανιερά τους και κατεβήκανε στη παραλία, που 'ταν κοντά στο ξενοδοχείο, για να κάνουνε το μπανάκι τους. Ο μικρός όμως που 'τανε διάολος και γάτα με πέταλα, τους είπε πως πάει να πάρει την ομπρέλα και πάει γραμμή στον ξενοδόχο, ζητώντας του τη βαλίτσα. Ο ξενοδόχος που 'χε δουλιά, εκείνη την ώρα, φώναξε ένα γκρουμ και τον επιφόρτισε να ρωτήσει τους άλλους δυο αν θέλουνε να τη πάρει. Εκείνος που επίσης ήταν βιαστικός, βγήκε παραέξω και κάνωντας τα χέρια του χωνί τους φώναξε από μακριά:
 -"Να τη πάρει";
     Εκείνοι νομίσανε πως εννοούσε την ομπρέλα και γνέψανε σαφέστατα, "Ναι" κι έτσι ο μικρός, πήρε το παραδάκι κι έγινε μπουχός.
     Όταν είδανε πως αργούσε, μπήκανε μέσα και τότε μάθανε τα ...καθέκαστα. Γίνανε θηρία και μη βρίσκοντας τι να κάνουνε, τα ρίξανε του ξενοδόχου. Μάλιστα τον μηνύσανε, πως τους είχε κατακρατήσει τη βαλίτσα ή ...ότι τέλος πάντων!
    Ο ξενοδόχος θα την είχε άσχημα, γιατί έδωσε τη βαλίτσα μεμονωμένα κι όχι και στους 3, όπως έλεγε το συμφωνητικό κι έτσι ήταν πολύ στεναχωρημένος. Τη μέρα της δίκης, πήγε νωρίς κι έκατσε στο καφενέ, να φάει ένα σάντουϊτς και να πιει ένα καφέ. Ο μπάρμαν δεν είχε κίνηση κι είχε μια μεγάλη όρεξη για κουβεντούλα! Πες-πες τον κατάφερε να του πει τι τον βασάνιζε. Όταν τέλειωσε τη διήγηση, ο μπάρμαν τον ρώτησε αν αυτό ήταν όλο; Κι όταν βεβαιώθηκε, έβαλε τα γέλια και του 'δωσε ... οδηγίες, τι να κάνει και πράγματι, η δίκη κράτησε μόλις λίγα λεπτά κι ο ξενοδόχος απαλλάχτηκε των κατηγοριών!
     Μήπως μπορείτε να βρείτε τι είπε στη δίκη;

Γρίφος 9ος

     Ο φουκαράς, αλλά επιτυχημένος ... επέστρεψε σπιτάκι του, ύστερα απο τη παράσταση, όπου είχε -όπως πάντα- μεγάλη επιτυχία, μα ένιωθε πολύ κουρασμένος, αγχωμένος -για το πόσο θα κρατήσει- κι όσο μεγάλωνε, τόσο ένιωθε να πέφτει ψυχολογικά. Μπήκε λοιπόν στο χολ και πέρασε στο σαλονάκι, όπου δε πρόσεξε, κάτω στο πάτωμα, τα ροκανίδια κι έτσι έπειτα από λίγο αυτοκτόνησε, αφήνωντας ένα σημείωμα που 'λεγε τα εξής:
    "Βαρέθηκα πια τούτη τη κολοζωή. Βαρέθηκα να 'μαι τόσο ξεχωριστός. Βαρέθηκα να νιώθω τόσο μόνος. Ειδικά τούτο το σημερινό, ήταν για μένα η χαριστική βολή! Αφήνω γεια σε τούτη τη κόλαση, που 'λαχε για ζωή μου! Έχετε γεια φιλαράκια κι όμοιοί μου"!
     Μήπως μπορείτε να βρείτε τι δουλιά έκανε ο τύπος και γιατί αυτοκτόνησε, μελετώντας προσεκτικά τούτη τη ...σούρρεαλ ιστοριούλα και να τα αιτιολογήσετε επαρκώς;

                          Δυο Γρίφοι Για ...Πολύ Λίγους

Γρίφος 10ος

     Έχουμε 3 παροχές και 3 σπίτια όπως το σχήμα παρακάτω. Μήπως μπορείτε να κάνετε τις συνδεσμολογίες των 3 παροχών και στα 3 σπίτια, χωρίς οι γραμμές να διασταυρωθούν ούτε μια φορά;
     Αντιγράψτε το σχήμα σ' ένα φύλλο χαρτί και δοκιμάστε!

         Δ.Ε.Η.                     Ο.Τ.Ε.                         Ο.Υ.Λ.Ε.Ν.
            *                              *                                    *
           
         Π (1ο σπίτι)               Π (2ο σπίτι)                     Π (3ο σπίτι)

     Προειδοποιώ πως ή λύση έχει μπόλικο ...σασπένς!!!

Γρίφος 11ος

     Έχουμε 3 ρομπότ. Το ένα λέει πάντα μα πάντα αλήθεια κι ας το πούμε Τ rue). Το δεύτερο λέει πάντα μα πάντα ψέμματα κι ας το πούμε L (Liar). Το τρίτο πότε έτσι και πότε αλλοιώς μα μ' εντελώς τυχαία επιλογή κι ας το πούμε S (Sometimer). Φυσικά απαντούνε μ' ένα ξερό "Ναι" ή μ' ένα ξερό "Όχι", σ' ερωτήσεις διατυπωμένες απολύτως ευκρινώς και ξεκάθαρα, ειδεμή αν μπλοκάρουνε, δεν απαντούνε διόλου.
     Αν τα βάλουμε λοιπόν σε μια τυχαία διάταξη, μπορείτε να βρείτε ποιο είναι ποιο, κάνωντας μόνο τρεις ερωτήσεις, προς όποιο κι όπως θέλετε; Αν τα βρείτε έτσι, -που αμφιβάλλω δηλαδή- δοκιμάστε να τα βρείτε και με δυο μόνον ερωτήσεις -πράγμα που αγγίζει το ...ανέφικτο-!
                                        τα 3 ρομπότ  ( T, L, S)

           ;           ;          ;          
           *           *         *

         Καλό ...βόλι!

       Γρίφοι που εστάλησαν από τον Ηλία Φλωράκη (Ευχαριστώ πολύ)!

1). Ένας αγρότης προσλαμβάνει ένα βοηθό για το χωράφι. Στο γυρισμό ο αγρότης κουβαλάει ένα σάκο με σιτάρι και ο βοηθός δυο.
Ποιός κάνει περισσότερη δουλειά και γιατί;

2). Ένας μαθητής βάζει στοίχημα με τον φίλο του 100δρχ ότι θα γράψει στο χαρτί το ακριβές βάρος του. Ο φίλος του σκέφτεται ότι αφού δεν υπάρχει ζυγαριά, αποκλείεται να βρει το βάρος του ακριβώς. Και φυσικά μπορεί να πει ψέματα και να κερδίσει έτσι κι αλλιώς. Παρόλα αυτά έχασε. Πώς έγινε αυτό;

3). Δύο φίλοι ετοιμάζονται να παρακολουθήσουν έναν ζωντανό ποδοσφαιρικό αγώνα. Λέει λοιπόν ο ένας ότι βάζει στοίχημα 100 ευρώ ότι μπορεί να μαντέψει το σκορ πριν αρχίσει ο αγώνας. Ο άλλος δέχτηκε, αλλά στο τέλος έχασε το στοίχημα. Πώς έγινε αυτό;

4). Αν υποθέσουμε ότι έχουμε ένα πλανήτη που είναι το βόρειο ημισφαίριο ξηρά και το νότιο νερό. Ακριβώς στην μέση. Το νότιο είναι λίμνη ή το βόρειο νησί?

5). Τί χρώμα έχει ένα πράσινο φύλλο στο σκοτάδι;

6). Είναι μια πέτρινη αποθήκη τετράγωνη. Δεν έχει ούτε παράθυρα, ούτε εξαερισμό. Μόνο μια πόρτα σιδερένια. Η αστυνομία την παραβιάζει, γιατί ήταν κλειδωμένη από μέσα και το κλειδί πάνω στην πόρτα από την μέσα μεριά φυσικά. Το ταβάνι έχει τέσσερα μέτρα ύψος κι είναι ένας κρεμασμένος. Ο χώρος δεν έχει τίποτα άλλο μέσα. Απολύτως τίποτα. Μόνο νερό στο πάτωμα. Τί απόφαση βγάλανε τελικά: Δολοφονία ή αυτοκτονία;

7). Ένας τύπος δουλεύει σα ραδιοφωνικός παραγωγός. Χρονολογία γύρω στο 1980. Έχει αποφασίσει να σκοτώσει την γυναίκα του γιατί τον απατάει. Για να έχει όμως άλλοθι, αποφασίζει να το κάνει την ώρα που έχει εκπομπή κάποιο βράδυ. Το σπίτι του απέχει 3 λεπτά με το αυτοκίνητο. Έτσι υπολογίζει 3 + 3 λεπτά να πάει και να έρθει, δύο λεπτά να μπει στο σπίτι και να την πυροβολήσει. Σύνολο 8 λεπτά. Την ώρα της εκπομπής. Βάζει έναν δίσκο που το κομμάτι κρατάει 9 λεπτά και ξεκινάει για το σπίτι. Το σχέδιο πάει καλά, αλλά στον γυρισμό ακούγοντας ραδιόφωνο σταματάει στην άκρη και αυτοκτονεί. Γιατί;

                              
Ένας Γρίφος Με ...Ιστορία

     Εισαγωγή: Αυτός ο γρίφος εκτός της παρατηρητικότητας και της ευφυΐας του καθενός στηρίζεται και στη τιμιότητα σας. Διαβάστε τονε προσεκτικά, μια φορά και καλή-καλή κι όταν τελειώσετε, σκεφτείτε κι αν μπορέσετε βρείτε τη λύση. Μη γυρίσετε και τον ξαναδιαβάσετε, γιατί θα μειωθεί η επιτυχία σας και το κυριότερο; Εσείς οι ίδιοι θα το ξέρετε πολύ καλά!

     Ιστορία: Ήτανε μια φορά κι ένα καιρό, ένας άνθρωπος που γεννήθηκε σ' ένα ορεινό χωριό της Θεσσαλίας. Όχι ιδιαίτερα πλούσιο. Σε νεαρή ηλικία παντρεύτηκε την εκλεκτή της καρδιάς του κι έστησε μια καλή δουλίτσα. Ωστόσο η κακή του τύχη παραμόνευε, ως φαίνεται και χτύπησε πάρα πολύ άσχημα. Μέσα σε λιγώτερο από ένα χρόνο, έχασε τη γυναικούλα που υπεραγαπούσε σε ατύχημα με αυτοκίνητο και μάλιστα ήταν έγγυος στο 3ο μήνα. Αμέσως μετά, λόγω της βαθιάς θλίψης που περιέπεσε, έχασε και τη δουλίτσα του κι άρχισε να παίρνει άσχημο κατήφορο. Όμως ευτυχώς, οι άμυνες του νεαρού του οργανισμού κι ο περίγυρος, τονε σταματήσαν από τα χειρότερα.
     'Αρχισε σιγά-σιγά, να κάνει πάλι μεροκάματα, έδειξε να συνέρχεται, αλλά γρήγορα κατάλαβε πως εδώ, στα γνώριμα στέκια, με τις αναμνήσεις ακόμα νωπές, προκοπή δε θα 'κανε. Έπειτα ο τόπος είχε λιγοστές ευκαιρίες κι έτσι πήρε τη μεγάλη απόφαση να ξενητευτεί. Ετοιμάστηκε λοιπόν γρήγορα και μετανάστευσε στην Αυστραλία. Εκεί, στο νέο περιβάλλον, με καινούργιες ευκαιρίες για δουλιά, πρόκοψε. Στην αρχή φυσικά, έπλυνε πολύ πιάτο και μάλιστα με οβερτάϊμς συνεχώς, ώσπου κονομήθηκε κι απέκτησε, ένα μικρό εστιατόριο. Το μεγάλωσε, του έβαλε ελληνική παραδοσιακή κουζίνα και πήγε πάρα πολύ καλά! Τόσο καλά, που σύντομα, απέκτησε και δεύτερο και τρίτο ...και και... σχημάτισε μια μεγάλη αλυσίδα, που έφερε πλέον το λογότυπό του. Φυσικα όλο τούτο τον έκανε δημοφιλή και καθώς ήταν μπεκιάρης, έγινε περιζήτητος γαμπρός. Όμορφος δεν ήταν, ήταν όμως καταφερτζής. Έξυπνος όχι και τόσο, αλλά εργατικός και στα εμπορικά, ήταν άσσος. Σε λίγα χρόνια είχε γίνει ζάπλουτος και κατάλαβε καλά, πως το κακό του παρελθόν είχε μείνει πίσω κι αν δεν είχε μείνει εντελώς, θα 'πρεπε να το αφήσει οριστικά.
     Θέλησε κι αυτός να 'χει μια συντροφιά! Ένα ταίρι, που τόσο καιρό, πόνος και δουλιά, δε του 'χαν αφήσει χρόνο να το συλλογιστεί. Αρκεί όμως που το συλλογίστηκε κι αποδείχτηκε πολύ εύκολο, λόγω του καλού ονόματος που 'χε φτιάξει. Έτσι, κακόπεσε, τούτη τη φορά! Μια νεαρή κι όμορφη τυχοδιώκτρια, τον έπιασε στα δίχτυα της και σε λίγα χρόνια γάμου, του πήρε ένα πολύ καλό διαζύγιο, λόγω της προνοητικότητάς της να τον πιέσει να υπογράψει ένα αρκετά καλό και σύμφερο προγαμιαίο συμβόλαιο! Ευτυχώς, δεν ήθελε παιδιά, -θα τη μποδάγανε στα σχέδιά της, βλέπετε- κι έτσι οι απώλειες ήτανε μικρές. Το πάλεψε βέβαια ο τύπος, μιας κι η κυρία είχε αναρίθμητους εραστές, μα τελικά εκείνη του 'κοψε ένα καλό κομμάτι, από τή πίτα που 'χε φτιάσει ο καημένος με κόπο.
     Αυτή τη φορά, λόγω του ποιού της, το ψυχικό κόστος του, ήταν ελάχιστο. Δε πτοήθηκε λοιπόν και συνέχισε να επιθυμεί μια καλή σύντροφο. Σκέφτηκε τότε να φεύγει μακριά από τη πόλη του και να προσποιείται το φτωχό. Παραμυθένιο τέχνασμα μα τελικά έπιασε τόπο μιας και βρήκε την αδερφή ψυχή που 'θελε. Παντρευτήκανε γρήγορα και σκαρώσανε και δυό παιδάκια κι επιτέλους η κακοτυχία είχε δείξει πως είχεν εγκαταλείψει το πεδίο ελεύθερο!
     Για πολλά χρόνια ζήσανε καλά! Όλα πήγαινανε ρολόϊ και στη δουλιά και στο σπίτι, μα όταν πια κόντευε να πατήσει τα εξήντα πέντε του και να αποκόψει τις δουλιές και να ξεκουραστεί, η κακή τύχη χτύπησε ξανά! Ένα δεύτερο αυτοκινητιστικό δυστύχημα, σκότωσε γυναίκα και παιδιά. Ο φουκαράς μεγιστάνας, τούτη τη φορά, τσάκισε σα κλαράκι! Έχασε κάθε ενδιαφέρον για ζωή και δουλιά. Ευτυχώς, οι δικηγόροι του κράτησανε στα ζόρια, δε τον αφήσανε να τα βροντήξει όλα και μοσχοπουλήσαν ολάκερη την επιχείρηση. Ξεκαθαρίσανε αμοιβές, οφειλές, έξοδα και στο τέλος του 'μεινε ένα σεβαστότατο ποσό για το -άδειο- υπόλοιπο της ζωής του, που δε θα πρόφταινε καν να φάει μήτε το ένα δέκατο, ακόμα κι αν ζούσε άλλα πενήντα χρόνια!
     Δε τον χωρούσε όμως ο τόπος εκεί πια! Μάζεψε τα μπογαλάκια του και το βιβλιάριο της τράπεζας και γύρισε πίσω στο χωριό του. Ήθελε να περάσει τον υπόλοιπο βίο εκεί που γεννήθηκε, τρώγωντας, πίνοντας κι όσο μπορούσε να φχαριστιότανε. Όσο μπορούσε... συντροφιά με τις αναμνήσεις...
     Έφτασε στο χωριό του κι αναστήλωσε το πατρικό του σπίτι. Έφτιαξε κήπο, συντριβάνι κι ένα σωρό πράματα, αν και τώρα πια, λίγη χαρά του προσφέρανε, μιας κι ήτανε μονάχος και δίχως ενδιαφέρον και δυνάμεις να ξαναφτιάξει τη ζωή του. Όταν τέλειωσε και το σπίτι κι ησύχασε κάπως, ένιωσε να 'ρχεται ξανά κοντά στον Θεό. Θέλησε λοιπόν να πάει στην εκκλησία του χωριού και να παρακολουθήσει τη λειτουργία της Κυριακής. Πράγματι, το πρωί εκείνο, ξύπνησε νωρίς και πήγε από τους πρώτους στο Ναό. Έπιασε ένα στασίδι κι έκατσε να περιμένει. Όμως το "ξύπνησε" ήταν τρόπος του λέγειν! Ουσιαστικά, από τότε που κακόπαθε, δύσκολα τον έπαιρνε ο ύπνος. Έτσι και τη περασμένη νύχτα! Είχε κοιμηθεί ελάχιστα κι όσο περίμενε τη λειτουργία, άποκοιμήθηκε. Σε λιγάκι μάλιστα, τα λόγια των ψαλτάδων και του παπά, αντί να τον ξυπνήσουνε, τον νανούρισαν ακόμα πιότερο!
     Αλίμονο... κι εκεί άρχισαν να τον βασανίζουν εφιάλτες! Είδε... είδε... και τί δεν είδε... Είδε τη πρώτη του γυναίκα, την αγαπούλα των νεανικών του χρόνων, να του γνέφει γελαστή κι όμορφη, κρατώντας στα χέρια της ένα νεκρό, άσχημο μωρό που ...χαμογελούσε! Είδε την άλλη, τη πρόστυχη, να πηδιέται με τρεις άντρες ταυτόχρονα κι ενώ έκανε ό,τι έκανε, του γελούσε κοροιδευτικά, βγάζωντας του τη γλώσσα κι όταν ο ένας μετά τον άλλο, τελειώνανε πάνω στο γυμνό κορμί της. εκείνη του έτεινε το μεσαίο δάχτυλο του δεξιού χεριού της, ειρωνικά! Έπειτα, γυμνή και "λερωμένη" όπως ήτανε την είδε να μετρά χαρτονομίσματα και να σκούπιζεται με δαύτα, πετώντας τα μετά σ' ένα κάδο σκουπιδιών, παραδίπλα, λίγο πριν δεχτεί μιαν επόμενη τριάδα αντρών νταβραντισμένων.
     Είδε την τρίτη του γυναίκα, την αγαπούλα των ύστερων χρόνων, μάζι με τ' αγαπημένα του παιδάκια, έτσι όπως τα 'χε αντικρύσει μετά το ατύχημα. Κομματιασμένα, ματωμένα και λυπημένα, να τονε καλούνε σε βοήθεια, αλλά παράλληλα και να του δείχνουνε κατηγόρια, -ποιός ξέρει γιατί- και να τρέχουνε τα μάτια τους, αντί δάκρια, αίμα! Και το πιο φριχτό: Ένας κάτισχνος, μαυροφορεμένος με κουκούλα, που δεν άφηνε να φαίνεται μήτε κορμί μήτε πρόσωπο, κρατώντας ένα τεράστιο τσεκούρι, να κινείται απειλητικά προς το μέρος του. Ήτανε λέει, στο δάσος εδώ, του χωριού κι έτσι προσπάθησε να το βάλει στα πόδια να ξεφύγει. Του κάκου όμως! Ο άλλος κέρδιζε έδαφος, χωρίς να δείχνει πως τρέχει, θαρρείς τσουλούσε στο άγριο, κακοτράχαλο έδαφος. Η μεγάλη ταραχή τον έκανε να σκοντάψει και να πέσει κάτω μπρούμυτα, κόντα στο δέντρο, που στα επίγεια κλαδιά του, είχε πεδικλωθεί! Γύρισε γοργά ανάσκελα, προσπαθώντας να σηκωθεί. Δε χρειάστηκε όμως! Ο άλλος, γρήγορος σαν αστραπή, είχε φτάσει κι όλας από πάνω του κι είχε σηκώσει το τσεκούρι ψηλά. Είδε λιγάκι μες από τη κουκούλα, ένα χαμογελαστό -θαρρείς- κρανίο. Έπειτα, το τρομαγμένο του βλέμμα, έπεσε πάνω στην αστραφτερή κόψη του τσεκουριου. Πόσο γυάλιζε, Θε μου, η λάμα του! Έπειτα έπεσε απότομα στο λαχανιασμένο στέρνο του κι ...ένιωσε.... ένιωσε έναν τεράστιο πόνο στο στήθος, την ώρα ακριβώς, που ο νεωκόρος της εκκλησίας σήμαινε τη λήξη της λειτουργίας και καλούσε το κόσμο -όποιον ήθελε- να μεταλάβει. Έσβησε μες στον ύπνο του δίχως να ξυπνήσει ποτέ!
     Όταν πια σχόλασε η λειτουργία κι ο τελευταίος παριστάμενος είχε φύγει, -δεν τον ενοχλήσανε, κατά τη διάρκεια της λειτουργίας γιατί πιστέψανε πως κοιμότανε- ο ίδιος ο νεωκόρος, τονε σκούντησε διακριτικά να τονε ξυπνήσει. Μα θαρρείς κι εκείνος περίμενε ακριβώς εκείνο το άγγιγμα, για να χάσει την ευαίσθητη ισορροπία του και να σωριαστεί στο δάπεδο, ανάμεσα στα στασίδια και τις καρέκλες! Ο γιατρός που ήρθε σε λιγάκι, διέγνωσε οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου κι υπέγραψε το σχετικό πιστοποιητικό θανάτου. Η νεκροψία, ήρθε να επιβεβαιώσει τον γιατρό, την άλλη μέρα!
     Έγινε σούσουρο βέβαια, σα μαθεύτηκε το περιστατικό στο χωριό. Τον κηδέψανε δυό μέρες αργότερα και παρέστησαν λίγοι στη τελετή. Βλέπετε, είχε μείνει μονάχος στο κόσμο!
     Μονάχος; Όχι ακριβώς! Ένας μακρινός ανηψιός, ανεπρόκοπος και ρέμπελος, κληρονόμησε τα μετρητά και το σπίτι με το κήπο και το συντριβάνι του! Το στοίχημα στο χωριό έδωσε και πήρε, για το πόσο καιρό θα του 'παιρνε να ξαναμείνει άφραγκος!

     Επίλογος:
Αυτή η ιστορία, έτσι όπως γράφτηκε περιέχει ένα πολύ σημαντικό σφάλμα! Ίσως να 'χει και μικρολαθάκια μα κείνο που εννοώ, είναι πραγματικά τεράστιο! Δεν αναφέρομαι σε συντακτικά ή ορθογραφικά λάθη και πρόκειται για εξ επίτηδες σφάλμα! Καλείστε να το εντοπίσετε χωρίς όμως να ξαναδιαβάσετε την ιστορία! Ποιό είναι αυτό το τεράστιο σφάλμα;

 

 

Web Design: Granma - Web Hosting: Greek Servers