-


Dali &









/




 
 

 

Goldoni Carlo:

   Βιογραφικ  

     Ο Κρλο Γκολντνι (Carlo Goldoni) δισημος Ιταλς θεατρικς συγγραφας, ποιητς & στιχουργς, κατατσσεται στους μεγαλτερους συγγραφες του Ιταλικο & Ευρωπακο Θετρου. Με πνω απ 120 ργα, πεζ μμετρα στο ενεργητικ του. Μαζ με τον μεταγενστερ του Λουτζι Πιραντλο εναι οι κωμικο με τη μεγαλτερη αναγνριση σε παγκσμιο εππεδο. ταν μεγλος μεταρρυθμιστς της παραδοσιακς ιταλικς κωμωδας (commedia dellarte) που μες απ' το ανανεωτικ ργο παραμρισε δυναμικ το παραδοσιακ αυτοσχεδιαστικ φος και το σεμνο λεξιλγι της μετατρποντς τη σε να ιταλικ κωμωδα χαρακτρων. Σ' αυτ τη να μορφ οι μσκες εγκαταλεπονται, μετασχηματζονται σε τρισδιστατα θεατρικ πρσωπα και στη σκην αποτυπνεται ο ρεαλισμς της πραγματικς ζως που περν απ' τη κωμωδα καταστσεων στη "ποιητικ" των χαρακτρων.
     Γεννθηκε 25 Φλεβρη 1707 στη Βενετα στο Μγαρο Τσεντνι δπλα στο Ponte San Toma. Πατρας ταν ο Τζολιο, παθολγος (κατ' λλους, φαρμακοποις) και μητρα η Μαργκερτα Σαβινι ( Σαλβινι), ηθοποις. Κληρονμησεν ωστσο την αγπη του για το θατρο απ τον παππο του Κρλο Αλεσντρο που ταν μεγλος λτρης του θετρου (ενοτε και των γυναικν ηθοποιν!) εν το θατρο αποτελοσε τη κρια διασκδαση λης της οικογνειας. τσι ο μικρς Κρλο εμφνισεν εξαρετη θεατρικ κλση απ' τα παιδικ του χρνια. Παιχνδια του ταν οι μαριοντες και τα διαβσματ του θεατρικ ργα. Λγεται μλιστα τι στα 8 του γραψε το πρτο του θεατρικ ργο. Σμφωνα με τα "Απομνημονεματ" του, απεικονζεται γεννημνος κωμικς, με μεγλη ζωντνια, απρσεκτος, αμριμνος, μ' εθυμη ιδιοσυγκρασα (απδειξη ενντια σ' λα τα κτυπματα της μορας που δχτηκε στη ζω) αλλ επιμελς αξιοσβαστη κι ντιμη.
     Το 1712 ο πατρας του Τζολιο, πηγανει στη Ρμη να σπουδσει ιατρικ κι τσι ο Κρλο μνει με τη μητρα του και το μικρτερο αδελφ του Τζιαν-Πολο στη Βενετα. Το 1719 ο πατρας του καλε τον Κρλο στη Περοτζια -που 'χει εγκατασταθε- και τον στλνει να σπουδσει στο Κολγιο ΙησουιτνΤο 1720 πατρας και γιος εγκαθστανται στο Ρμινι που ο Τζολιο θτει υπ την επβλεψη του φιλσοφου Caldini, το γι του επειδ δεν επιθυμοσε ν' ασχοληθε με το θατρο. Ωστσο ο νεαρς κι ανσυχος Κρλο συναντ το θασο του Φλορντο ντε Μακερνι και το σκει με τους ηθοποιος απ το Ρμινι για τη Κιτζια. Το τος 1723 πλι με προτροπ του πατρα, γρφεται στο δισημο Κολλγιο Ghislieri στη Πβια με σκοπ να σπουδσει νομικ, αλλ στα "Απομνημονεματ" του, μας λει τι σημαντικ μρος του χρνου του το αφιρωνε διαβζοντας Ελληνικς & Λατινικς κωμωδες. Διβαζε συνθως Πλατο, Terence κι Αριστοφνη κι αργτερα, ακολοθησε σπουδς στα γαλλικ για να διαβσει Μολιρο.
    
Τον 3ο χρνο φοτησης γραψε το σατιρικ ποημα "Ο Κολοσσς"  (Il colosso) για τις κρες ορισμνων οικογενειν της Παβα. Αυτ κι επσης μια επσκεψ του σε οκο ανοχς, εχε σαν αποτλεσμα να διωχτε απ' το Κολλγιο. τσι η οικογνεια Γκολντνι αναγκστηκε να φγει απ' τη πλη κι εγκαθσταται στο Οντινε (1725). Υπακοοντας μιαν ακμη φορ, στη θληση του πατρα, σπουδζει νομικ στη Μοντνα και παρνει τελικ πτυχο στις 12 Οκτβρη 1731 στερα απ φοτηση 6 ετν. Πτυχιοχος νομικς εργστηκε σα δικαστικς υπλληλος της Ενετικς Δημοκρατας, θση επικερδς, στη Κιτζια κι εν φαινταν τι μποροσε να στερισει σ' αυτ το επγγελμα, μια απρσμενη κκληση για επιστροφ του στη Βενετα (στερα απ απουσα ετν) εχε σαν αποτλεσμα να του αλλξει σταδιοδρομα και να τον στρψει στο να αφοσιωθε στο γρψιμο θεατρικν ργων κι αργτερα να γνει διευθυντς θετρων.
    
Το 1731 ο δχτηκε μεγλο πλγμα καθς πθανε ξαφνικ ο πατρας του στο Μπανιακαβλο (βρισκταν εκε ως αντικατασττης γιατρς) κι τσι γρισε ξαν στη Βενετα. Ωστσο το 1732, προκειμνου ν' αποφγει ναν ανεπιθμητο γμο, εγκαταλεπει τη Βενετα και πηγανει πρτα στο Μιλνο και στη συνχεια στη Βερνα. Εκε ρχεται σε επαφ με τον διευθυντ του θετρου San Samuele της Βενετας, Τζουζπε μερ, που τον θησε ν' ασχοληθε με τη συγγραφ θεατρικν ργων. τσι μ' αγπη, ρχισε να συνθτει ιντερμτζα, ιλαροτραγωδες και μελοδρματα.
      Πρωτοεμφανστηκε την δια χρονι στην ιταλικ θεατρικ σκην με τη τραγωδα "Αμαλασοντα" (Amalasunta) που παχτηκε στο Μιλνο. Ωστσο εναι θεατρικ αποτυχα επειδ δεν τηρε τους καννες σνθεσης του λιμπρτου. Ο διευθυντς της περας του τνισε πως στη Γαλλα ο συγγραφας θα 'πρεπε να προσπαθσει να ευχαριστσει το κοιν, αλλ στην Ιταλα πρεπε να συμβουλευτε και να ευχαριστσει τα μλη του θισου. Απογοητευμνος ο Γκολντνι τη καει. Το επμεν του ργο "Βελισριος" (Belisario) γραμμνο το 1734 παρλο που σημεωσε επιτυχα, δε μπρεσε να το χαρε στο βαθμ που 'πρεπε, επειδ ακμη νιωθε ντροπιασμνος. Την δια χρονικ περοδο γραφε επσης και λιμπρτα για την περα εν παρλληλα, υπηρτησε για να χρονικ διστημα ως λογοτεχνικς διευθυντς του San Giovanni Grisostomo, της πιο διακεκριμνης περας της Βενετας. Το 1736 ο Τζουζπε μερ γνρισε στον Γκολντνι τη 19χρονη Nicoletta Conio (νετερη κρη συμβολαιογρφου) που ερωτετηκε και παντρετηκε πολ σντομα. Ο γμος γινε στις 22 Αυγοστου 1736 και βσει διηγσεν του ο γγαμος βος τανε πολ καλς, χωρς παιδι, ζντας ρεμη κι ευτυχισμνη ζω με τη πιστ κι αφοσιωμνη Νικολτα, απολαμβνοντας τις φροντδες της, εν κενη προτμησε να μενει στη σκι των μεγλων επιτυχιν του ανδρς της. Μετ το γμο επστρεψε με τη Νικολτα στη Βενετα και παρμειναν εκε ως το 1743.
     γραψε κι λλες τραγωδες για λγο, μχρι που τελικ διαπστωσε τη κλση του στη κωμωδα. Ττε συνειδητοποησε πως η παραδοσιακ ιταλικ σκην χρειαζταν μεταρρθμιση. βαλε κριο στχο του ν' ανανεσει τη μοντονη Κομντια ντελ ρτε. Αντικαθιστ τις μσκες και παρουσιζει ολοκληρωμνο σενριο για το ρλο του πρωταγωνιστ. Παρλληλα προσδωσε στις κωμωδες ευγνεια, συνοχ κι αλθεια. χοντας πρτυπ του τον Μολιρο εργστηκε σοβαρ σπου το 1738 γραψε τη 1η του κωμωδα με ττλο "Ο νθρωπος Του Κσμου" (L' uomo di mondo). Παρ το γεγονς τι τονε θαμαζε πολ -και συχν προσπθησε να μιμηθε το συγγραφικ του φος- δε το μιμθηκε πραγματικ καθς τα δικ του θεατρικ ργα ταν ηπιτερα και με πιο αισιδοξο φος.
     Σ
τη διρκεια της περιπλνησης και διαφρων δυσκολιν που αντιμετπισε στην Ιταλα δουλεοντας αδικοπα, γνωρζεται με το θιασρχη Girolamo Medebac κι αποφασζει να εργαστε επαγγελματικ ως δραματουργς προκειμνου να ζσει. Εργστηκε δπλα στον Μντεμπακ γρφοντας ργα για το θασ του στη Βενετα. Παρλληλα μως δολεψε και γι' λλους θιασρχες κατ τη παραμον του στη πλη. Το 1739 ανακηρσσεται Πρξενος της Δημοκρατας της Γνοβας στη Βενετα, εν παρουσιζει μ' επιτυχα στο Σαν Σαμουλε τη κωμωδα "Αυλικ Μμολο" (Momolo Cortesan) με την οποα ουσιαστικ εγκαινασε τη μεταρρθμιση του παραδοσιακο ιταλικο θετρου. Το 1743 γρφει τη "Μοντρνα Κυρα" (La donna di garbo) και το 1745 γρφει τη κωμωδα "Υπηρτης Δυο Αφεντδων" (Il servitore di due padroni) για τον Αρλεκνο Αντνιο Σκκι, εν το 1748 γρφει τη "Πονηρ Χρα" (La vedova scaltra).

                          

    
Το 1748 επιστρφει στη Βενετα που γνωρζεται και συνεργζεται με τον συνθτη Μπαλντσαρ Γκαλοπι στη νας μορφς περα Μποφα, ο οποος συνθεσε μουσικ για περισστερα απ 20 λιμπρτα που 'γραψε ο Γκολντνι. Παρλληλα με τις κωμωδες του Γκολντνι η περα Μποφα ενσωμτωσε στοιχεα της Commedia dell'arte με γνωστ χαρακτηριστικ γνωρσματα τοπικς και μεσαας τξης. Τα τη 1748-1762 αποτελον τα πιο δημιουργικ κι επιτυχημνα της καριρας του διτι τρα ταν σε θση να ενσωματσει τις απψεις για δραματικ μεταρρθμιση στο συγγραφικ του φος. Γρφει για το Teatro San Luca (τρα Teatro Goldoni). Η commedia dell’ arte βρσκεται πλον πσω του. Ττε δημιοργησε τα καλτερ του ργα: "Ο Ψετης" (Il Bugiardo), "Πμελα"  (Pamela), "Ο Αληθινς Φλος" (Il Vero Amico) 1750, "Το Καφενεο" (La Bottega del caffè) 1751, το αριστοργημα "Η Λοκαντιρα" (La locandiera) 1753, "να Περεργο Συμβν" (Un curioso accidente) 1760, "Οι Αγροκοι"  (Il rusteghi) 1760, κλπ.
   
Οι επιτυχες που σημεωσε ττε εχαν αποτλεσμα, το 1757 να πσει σ' ντονη διαμχη με το θεατρικ συγγραφα Κρλο Γκτζι (και με λλους συμπατριτες του) ο οποος του σκησε ντονη κριτικ, σχετικ με τη φση του θετρου και τον κατηγρησε τι στερε απ το θατρο φαντασα και ποηση. Ο Γκολντνι πολ πικραμνος αηδασε με τα γοστα των συμπατριωτν του τσο πολ, στε το 1762 αυτοεξορστηκε στη Γαλλα. Εγκαθσταται στο Παρσι για να διευθνει την Comédie-Italienne. Εκε ξαναγρφει λα του τα ργα απ τα γαλλικ για το βενετσινικο κοιν: το γαλλικ "L’ Éventail" (1763), μετατρπηκε στα ιταλικ στο εξαιρετικ "Il ventaglio" (Ο Θαυμαστς) (1764). Διορζεται επικεφαλς του ιταλικο θετρου στο Royal Court. Αργτερα δχτηκε τη θση καθηγητ ιταλικς στην Αυλ του Λουδοβκου XV, που τονε προσκλεσε προκειμνου να διδσκει ιταλικ τις κρες του. Το 1769, μετ 4 χρνια αυλικς ζως, του χορηγθηκε σνταξη που λμβανε τακτικ ως και το 1792.
    
Πρασε την υπλοιπη ζω του στη Γαλλα γρφοντας τα περισστερα ργα του στα γαλλικ, εν παρλληλα γραψε τα "Απομνημονεματ" του στην δια γλσσα (ξεκνησε να τα γρφει το 1783). Στη διρκεια της διαμονς του εκε γρφει 2 σημαντικς κωμωδες στα γαλλικ: "Bourru bienfaisant(1771) για το γμο του βασιλι Λουδοβκου XVI με τη Μαρα Αντουαντα (που αργτερα μετφρασε στα Ιταλικ) και το "Avare fastueux". Τα ργα του που γρφτηκαν στην Ιταλα δεν χουν θρησκευτικ εκκλησιαστικ θμα οτε εκφρζουν σκψεις για το θνατο τη μετνοια, κτι που προκαλε εντπωση λγω της αυστηρς καθολικς ανατροφς του. Στη Γαλλα γινε πιο ξεκθαρος, καθς τα ργα του εχαν ντονο αντιεκκλησιαστικ τνο και συχν σατριζαν την υποκρισα των μοναχν και της Ρωμαιοκαθολικς Εκκλησας.
     Τα τελευταα χρνια της ζως του ταλαιπωρθηκε αρκετ καθς εχε τυφλωθε και πθανε σε συνθκες ακραας φτχειας, εν η σνταξη που του εχε χορηγηθε απ τον Λουδοβκο, αποσρεται με εντολ της Εθνικς Συνλευσης το 1792 στην λευση της Γαλλικς Επανστασης (1789). Μετ την επανσταση η Εθνοσυνλευση επιχερησε να τη ξαναχορηγσει, μα η απφαση εγκρθηκε πολ αργ: την επμενη μρα του θαντου του. Πθανε 6 Φλεβρη 1793, σ' ηλικα 86 ετν.
     γραψε πνω απ 260 θεατρικ λων των ειδν κι περες, εν μες απ τα ργα του αποσκοποσε στη ρεαλιστικ απεικνιση της καθημερινς ζως. Θεωρεται απ' τους Ιταλος σαν εκενος που ανβασε τη δραματικ τχνη στην Ιταλα στο ψηλτερο σημεο τελειτητας. Αγαπθηκε απ' το κοιν του γιατ διθετε 2 βασικ στοιχεα: ευφυς πνεμα κι ειλικρνεια. γραψε -μ' επιμον σ' αυτ- για τις σχσεις που αναπτσσουν οι νθρωποι μεταξ τους, για τις πλεις, για το ανθρωπιστικ κνημα καθς και τη μελτη της φιλοσοφας.

          

     Οι ηθικς και πολιτικς αξες που προβλλει στα ργα του εναι αυτς του ορθολογισμο, της ευγνειας και του ανθρωπισμο καθς επσης τη σημασα της ανερχμενης μεσαας τξης, κρατντας μια προοδευτικ στση σε ζητματα που αφοροσαν το κρτος και δνοντας σημασα στη τιμ κι εντιμτητα, εν παρλληλα απεχθαντανε την αλαζονεα, την αδιαλλαξα και τη κατχρηση εξουσας. Τα ργα του προσφεραν στους μετπειτα συγγραφες εικνες του εαυτο τους, συχν δραματοποιημνες, τη ζω τους και τις συγκροσεις της ανερχμενης μεσαας τξης. Παρλο που γραψε στα γαλλικ και στα ιταλικ, κανε πλοσια χρση της βενετσινικης διαλκτου, της ντοπιολαλις και της καθομιλουμνης. Για λες αυτς τις καινοτομες, θεωρεται ιδρυτς της ιταλικς ρεαλιστικς κωμωδας κι χι δικα.

    
    

     Στον ελληνικ χρο τανε γνωστς και προ της Επανστασης του '21, χρη σ' ερασιτεχνικς και πρχειρες μεταφρσεις ργων του στα ελληνικ. Μετ τη σσταση του ελληνικο κρτους, τα ργα του γνρισαν μεγλη επιτυχα, χρις στις μεταφρσεις του πρην ηγεμνα της Βλαχας Ιωννη Καρατζ. Αυτ διεκπη απ τη κυριαρχα του κωμειδυλλου, αλλ πολλ ργα του ("Ο Υπηρτης Δυο Αφεντδων", "Λοκαντιρα", "Καβγδες Στη Κιτζια", "Οι Αγροκοι" κλπ) παζονται και σμερα μ' επιτυχα.

    
    
                                
                Το σπτι του Κρλο Γκολντνι (σμερα Μουσεο)
           στο Μγαρο Τσεντνι (Ponte San Toma)στη Βενετα.

                        

Σημ. Δικ μου: Το βιογραφικ αυτ δε θα γινταν, αν δεν τανε προσφορ της πολ καλς φλης του Στεκιο, Μαρας Αλεξιδου, την οποα ευχαριστ δημοσως!

------------------------------------------------------------------------------

                               Υπηρτης Δυο Αφεντδων

            ΠΡΟΣΩΠΑ

ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ Των Μπιζονιζων
ΚΛΕΑΡΕΤΗ κρη του Πανταλνε
ΔΟΤΟΡΟΣ ΛΟΜΠΑΡΔΗΣ
ΣΙΛΒΙΟΣ γιος του Λομπρδη
ΒΕΑΤΡΙΚΗ
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ ΑΡΕΤΟΤΣΗΣ ερωμνος της Βεατρκης
ΜΠΡΙΓΚΕΛΑΣ ξενοδχος
ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ καμαριρα της Κλεαρτης
ΤΡΟYΦΑΛΔΙΝΟΣ υπηρτης της Βεατρκης, πειτα και του Φλωρνδου
ΚΑΜΑΡΙΕΡΗΣ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟY
YΠΗΡΕΤΗΣ Tου Πανταλνε
ΔYΟ ΒΑΣΤΑΖΟΙ
ΓΚΑΡΣΟΝΙΑ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟY (πρσωπα βουβ)

Το επεισδιο συμβανει στη Βενετα.

                                           ΠΡΑΞΗ 1η

Δωμτιο στο σπτι του Πανταλνε.

Σκην 1η:

ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ, ΔΟΤΟΡΟΣ, ΚΛΕΑΡΕΤΗ, ΣΙΛΒΙΟΣ, ΜΠΡΙΓΚΕΛΑΣ, ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ κι ΥΠΗΡΕΤΗΣ Tου ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ
.

ΣΙΛΒΙΟΣ (προσφροντας το χρι στη Κλεαρτη): Ιδο το δεξ μου χρι και μ' αυτ σας προσφρω λη μου τη καρδι.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ (στη Κλεαρτη): Εμπρς, μη ντρεπσαστε δστε το χρι κι εσες. τσι θ' αρραβωνιαστετε και μνι μνι θα παντρευτετε.
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Μλιστα, αγαπητ Σλβιε, ιδο το δεξ μου. Υπσχομαι να γνω γυνακα σας.
ΣΙΛΒΙΟΣ: Κι εγ υπσχομαι να γνω δικς σας. (Δνουνε τα χρια).
ΔΟΤΟΡΟΣ: Εγε, πει κι αυτ. Τρα πια δεν αλλζουν τα πρματα.
ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ (μνη): Αχ! Τ ωραο πρμα! Ως κι εγ αλθεια λυνω απ' το καημ μου.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ (προς Μπριγκλα κι Υπηρτη): Σεις να 'στε μαρτροι στο σημεριν αρραβνιασμα τση κρης μου τση Κλεαρτης και του σιορ Σλβιου, του αξιτιμου γιου απ 'δω, του σιορ δοτρου Λομπρδη.
ΜΠΡΙΓΚΕΛΑΣ (στον Πανταλνε): Μλιστα, μλιστα, κυρ-κουμπρε και σας ευχαριστ για τη τιμ που μου κνετε.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Εγ γινα κουμπρος στο γμο σας κι εσες γενσαστε μρτυρας στο γμο τση κρης μου. Δε θλησα να κρξω κουμπρους, να καλσω δικος, γιατ κι ο σιορ Δοτρος εναι του χαραχτρα μου, του αρσει να κνει τσι δουλεις του χωρς θρυβο, χωρς μεγαλεα. Θα φμε μαζ, θα γλεντσουμε συναμεταξ μας και δε θα ενοχλσουμε καννα. (προς Κλεαρτη και Σλβιο). Τ ι λτε, παιδι, δε θα κμουμε καλ;
ΣΙΛΒΙΟΣ: Εγ δεν επιθυμ λλο παρ να 'μαι κοντ στην αγαπημνη μου Κλεαρτη.
ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ (μνη): Ββαια, αυτ εναι το καλτερο φα.
ΔΟΤΟΡΟΣ: Ο γιος μου δεν εναι φαντασμνος. Εν' νας νος με καλ καρδι. Αγαπει την κρη σας και δεν ενδιαφρεται για τποτ' λλο.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ (στον Σλβιο): Για να πομε την αλθεια, ο γμος αυτς τανε γραμμνος απ Θεο, γιατ, αν δεν απθαινε στο Τουρνο ο σιορ Φρεντερκος Ρασπνης, ο αντιπρσωπος μου, να ξρετε πως τη κρη μου την εχα τξει εκενου και δε θα μποροσε να τη πρει ο αγαπητς μου γαμπρς.
ΣΙΛΒΙΟΣ: Ασφαλς, μπορ να πω πως εστθηκα τυχερς. Δε ξρω αν λει το διο η κυρα Κλεαρτη.
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Αγαπητ Σλβιε, μ' αδικετε. Ξρετε αν σας αγαπ. Για να υπακοσω στον πατρα μου θα 'παιρνα τον Τουρινζο, μα η καρδι μου τανε πντα μ' εσς.
ΔΟΤΟΡΟΣ (στον Πανταλνε): Κι μως, εναι σωστ, ταν γρφετ' απ Θεο κτι, θα γνει με τρπο ανλπιστο. Και πς πθανε ο Φρειδερκος Ρασπνης;
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Ο μοιρος! Τον εσκοτσανε τη νχτα, εξαιτας τση αδερφς του... Δεν ηξρω ποιος. Του δκανε μια σπαθι κι μεινε στον τπο.
ΜΠΡΙΓΚΕΛΑΣ (στον Πανταλνε): Κι αυτ γνηκε στο Τουρνο;
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Ναι στο Τουρνο.
ΜΠΡΙΓΚΕΛΑΣ: Ω, το δστυχο! Πολ μου κακοφνηκε.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ (στον Μπριγκλα): Τον ηξρατε τον σιορ Φρεντερκο Ρασπνη;
ΜΠΡΙΓΚΕΛΑΣ: Ββαια που τον ξερα. μεινα στο Τουρνο τρα χρνια κι εγνρισα ως και την αδερφ του. Μια να με μυαλ, με θρρος ντυνταν αντρκια, πγαινε με τ' λογο κι εκενος την ελτρευε. Ποις να το 'λεγε ττοιο πρμα!
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Ε, τα δυστυχματα γνονται απ μινοτο σε μινοτο. Τλος, ας τ' αφκουμε τα λυπητερ πρματα. Ξρετε τ λω γ, αγαπητ μου σιορ Μπριγκλα; Ξρω πως σας αρσει ν' ανακατευσαστε στη κουζνα, θα 'θελα να κνατε καννα φα τση ρεξς σας.
ΜΠΡΙΓΚΕΛΑΣ: Μετ χαρς. Δεν το λω γ, μα στο ξενοδοχεο μου λοι μνουν ευχαριστημνοι. χουνε να το πονε: πουθεν δεν τρν' τσι, πως τρνε στο ξενοδοχεο μου. Καταλαβανουμε μια κποια ουσα.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Τηρχτε, κτι βραστ για να βουτσει κανες καμι μπουκι ψωμ.(Ακοονται χτυπματα). Ω, χτυπνε! Σμεραλδνα, για τραξε, ποιος εναι.
ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ: Αμσως. (φεγει).
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Πατρα, με την δεια σας.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Περιμνετε, θα 'ρθουμ' λοι. Ας δομε πρτα ποιος εναι.
ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ (γυρζοντας): Αφντη, εν'νας υπερτης κποιου ξνου, που θλει να σας δκει μιαν αγγελα. Σ' εμ δε θλησε να πει τποτα. Επε πως θλει να μιλσει με τον αφντη.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Πστε του να 'ρθει. Ας δομε τι θλει.
ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ: Πω να τνε φρω. (φεγει).
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Μα εγ, πατρα, να πηγανω.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Πο;
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Ξρω 'γω; Στο δωμτιο μου.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Κυρ μου, χι, να σταθετε δ. (σιγ στο Δοτρο). Δε μου αρσει ακμα ν' αφκουμε μοναχος τσου αρραβωνιασμνους.
ΔΟΤΟΡΟΣ (σιγ στον Πανταλνε): Πολ σωστ, πολ φρνιμα.

Σκην 2η:

ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ, ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ κι οι επνω
.

ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Προσκυν ταπειντατα λους τσου κυρους. Ω, τ μορφη συντροφι! Τ μορφη συναναστροφ!
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Ποις εστε, φλε; Τ ορζετε;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ (δεχνοντας τη Κλεαρτη): Ποι εν' ετοτ' η αρχοντοπολα;
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Εναι η κρη μου.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Χαρω πολ.
ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ (στον Τρουφαλδνο): Κι εξν απ' αυτ εναι νφη.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Ευχαριστ. Κι εσες ποι εισστενε;
ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ: Εμαι η καμαριρα της, κριε.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: χω ευχαρστηση.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: λα, λα, κριε, παρατστε τσου χαιρετισμος. Τ θλετε; Ποις εστε; Ποις σας στρνει;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Σιγ-σιγ ντε, με το καλ. Τρεις ερτησες μονοροφι πει πολ σ' ναν μοιρο νθρωπο.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ (σιγ στον Δοτρο): Μου φανεται πως εναι μπαγαπντης.
ΔΟΤΟΡΟΣ (σιγ στον Πανταλνε): Πιο πολ μου φανεται για κωμικς.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ (στη Σμεραλδνα): Η αφεντι σας εσαστε η νφη;
ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ (αναστενζει): Αχ, χι κριε.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Θα πετε ποις εσαστε θλετε να πτε απ κει που 'ρθατε;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Α δε γυρεετ'λλο παρ να μθετε ποιος εμαι, ξηγιμαι με δυο λγια. Εμαι ο υπερτης του αφντη μου. (στη Σμεραλδνα). Κι τσι, γυρζοντας στη κουβντα μας...
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Και ποις εναι ο αφντης σας;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Εν ' νας ξνος, που θλει να σας κμει επσκεψη. (στη Σμεραλδνα). σο για το γμο θα κουβεντισουμε.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Αυτς ο ξνος ποις εναι; Πς τνε λνε;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Ω, πει σε μκρος. Ο αφντης μου εν' ο σιορ Φρεντερκος Ρασπνης, ο Τουρινζος και σας προσκυνει. χει ρθει ξεπτηδες κι εναι κτω και με στρνει να σας πω πως θλει να 'ρθει μσα, και με περιμνει να του πω την απντηση. Εσαστ' ευχαριστημνος; Θλετ' λλο; (στη Σμεραλδνα). Ας ρθουμε στα δικ μας... (λοι κνουνε χειρονομες θαυμασμο).
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Για ελτε δ , μιλτε μ' εμ. Τ διολο λτε;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Κι αν θλετε να μθετε και για με, εγ εμ' ο Τρουφαλδνος ο Μπατκιος, απ τα μρη τση Μπργαμος.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Δε μ' ενδιαφρει ποιος εσαστε σες, θα 'θελα να μου ξαναπετε ποις εν' αυτς ο αφντης σας. Σκιζομαι να μη παρκουσα.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Καψγερε! θα 'ναι βαρκουος. Ο αφντης μου εναι ο σιορ Φρεντερκος Ρασπνης, απ το Τουρνο.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: με απ δω, εσ' εσαι βουρλισμνος. Ο σιορ Φρεντερκος Ρασπνης, απ το Τουρνο, απθανε.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Απθανε;
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Απθανε σγουρα. Δυστυχς για κενονε.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ (μνος): Διολε! Ο αφντης μου απθανε; Εγ τον φηκα κτω γερ. (στον Πανταλνε). Λτε σωστ πως απθανε;
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Σας το λω καθαρ, απθανε.
ΔΟΤΟΡΟΣ: Μλιστα, εν' αλθεια, πθανε δεν υπρχει λγος να το αμφισβητσετε.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ (μνος): Ωχ, μοιρε αφντη μου! Θα του 'ρθε κνα ξαφνικ. (αποχαιρετ). Με την δεια σας.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Δε θλετε τποτ' λλο απ με;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Μια κι απθανε δε μου χρειζετ' λλο. (μνος). Θα πω να δ, αν εν' αλθεια. (φεγει).
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Τ νν' αυτς; Παλαβς μπαγαπντης;
ΔΟΤΟΡΟΣ: Δε ξρω. Φανεται πως εναι λγο απ το 'να και λγο απ τ' λλο.
ΜΠΡΙΓΚΕΛΑΣ: Εμ μου φανεται πιο πολ γι' απλοκς. Εναι Μπεργαμσκος, δε μου φανεται για κατεργρης.
ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ: τσι μου φανεται κι εμ. (μνη). Δεν εν' σκημος, αυτς ο μελαψολης.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Μα τ; Ονειρεεται τον σιορ Φρεντερκο;
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Αν εν'αλθεια, πως εν' εκενος εδ, για με θα 'τανε πολ κακ εδηση.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Τ κουταμρες! Δεν εδατε κι εσες τα γρμματα;
ΣΙΛΒΙΟΣ: Και ζωντανς να 'ναι και να βρσκεται δ, ρθε πολ αργ.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ (γυρζει): Μου κνει εντπωση μ' εσς, κριοι. Δε φροντ' τσι με τον μοιρο τον κσμο. Δεν κοροδεουν τσι τσου ξνους. Δεν εν' αυτ πρματ' απ' ανθρπους πως πρπει. Και θα γυρψω το λγο.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ (στους λλους): Να ιδετε πως εναι παλαβς. (στον Τρουφαλδνο). Τ τρχει; Τ σας εκμανε;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Να μου πετε πως ο σιορ Φρεντερκος Ρασπνης απθανε!
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Κι τσι;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Κι τσι, εν' εδ, ζωντανς, γερς, ξυπνος, μια χαρ και θλει να σας προσκυνσει, αν χετε την ευχαρστηση.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Ο σιορ Φρεντερκος;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Ο σιορ Φρεντερκος.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Ο Ρασπνης;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Ο Ρασπνης.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Απ το Τουρνο;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Απ το Τουρνο.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Παιδκι μου, αμτε στο ζουρλοκομεο, εσες εσαστε βουρλισμνος.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: λα, διολε! Θα με κμετε να βλαστημσω, σα να 'μουνε κανς χαρτοπαχτης. Σας λω, εναι δ, στο σπτι μσα, που κακ χρνο να 'χετε.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Τρα, εγ σου τσακζω τα μοτρα.
ΔΟΤΟΡΟΣ: χι, κυρ-Πανταλνε, ακοστε με πστε του να πει να 'ρθει εδ αυτς ο νθρωπος, που θαρρε πως εν' ο Φρειδερκος Ρασπνης.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Εμπρς, πστε να 'ρθει σ' αυτ τον αναστημνο νεκρ.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Αν απθανε κι αν αναστθηκε, μπορε, δεν αντιλω καθλου. Μα τρα εναι ζωντανς και θα τνε ιδετε με τα μτια σας. Πω να του πω να 'ρθει. Κι απ δω κι ομπρς να μθετε να φερνσαστε με τους ξνους, με τσ' ανθρπους σαν κι εμ, με τσου Μπεργαμσκους τσου τιμημνους. (στη Σμεραλδνα). Εσς, κοπλα μου, τμου βρω ευκαιρα, θα σας μιλσω. (φεγει).
ΚΛΕΑΡΕΤΗ (σιγ στον Σλβιο): Σλβι μου, τρμω σγκορμη.
ΣΙΛΒΙΟΣ (σιγ στη Κλεαρτη): Μην αμφιβλλετε, οτιδποτε και να συμβε, θα γνετε δικ μου.
ΔΟΤΟΡΟΣ: Τρα θα μθουμε την αλθεια.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Μπορε να 'ρθει καννας μπαγαπντης, να μου πει παραμθια.
ΜΠΡΙΓΚΕΛΑΣ: Εγ, καθς σας επα, κυρ-κουμπρε, γνρισα τον κυρ-Φρεντερκο. Αν εν' αυτς, θα το ιδομε.
ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ (μνη): Κι μως ο μελαψολης αυτς δεν χει φυσιογνωμα για ψετης. Θα ιδ αν θα μπορσω... (στους λλους) Με την δεια σας, κριοι. (φεγει).

Σκην 3η:

ΒΕΑΤΡΙΚΗ ντυμνη αντρκια και με τ' νομα Φρειδερκος κι οι πνω.

ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Κριε Πανταλνε, η ευγνεια που θαμασα στις επιστολς σας δεν ανταποκρνεται με την υποδοχ που κνετε στο τομο μου. Σας στρνω τον υπηρτη μου, σας ειδοποι πως επιθυμ να μπω στο σπτι σας, κι εσες μ' αφνετε στο
δρμο, χωρς να μ' αξισετε να με μπσετε, παρ πειτ' απ μισν ρα!
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Λυπμαι πολ... Μα ποις εσαστε, αφντη;
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Ο Φρειδερκος Ρασπνης απ το Τουρνο, δολος σας. (λοι κνουνε χειρονομες θαυμασμο).
ΜΠΡΙΓΚΕΛΑΣ (μνος): Τ βλπω; Τι δουλει εν' ετοτη. Αυτς δεν εναι ο Φρεντερκος, εναι η κυρα-Βεατρκη, η αδερφ του. Θα ιδ τι σκοπ χει ετοτ' η μασκαρτα.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Με κνετε και σαστζω... Χαρομαι που σας βλπω γερ και ζωνταν, εν εχαμε μθει σχημα να. (σιγ στον Δοτρο). Μα δεν τνε πιστεω ακμα, να ξρετε.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Το ξρω εχε βγει ο λγος πως σε μια συμπλοκ εσκοτθηκα. καμε ο Θες κι επληγθηκα μονχα και μλις εγιατρετηκα, επρα το δρμο για τη Βενετα, καθς εχαμε συμφωνσει απ πολν καιρ.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Δε ξρω τι να πω. Η ψη σας εναι απ νθρωπο καθς πρπει, μα χω πληροφορες σγουρες και σωστς πως ο σιορ Φρεντερκος απθανε. τσι βλπετε καλ... αν δε μου δκετε κποιαν απδειξη για το αντθετο...
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: χετε τελεως δκιο ν' αμφιβλλετε καταλαβανω την ανγκη να δσω αποδεξεις. Ιδο τσσερις επιστολς των φλων αντιπροσπων σας μια εναι του διευθυντ της Τρπεζας μας. Αναγνωρστε τις υπογραφς και βεβαιωθετε για το
τομο μου. (του δνει τσσερις επιστολς, που τις διαβζει απ μσα του).
ΚΛΕΑΡΕΤΗ (στον Σλβιο): Αχ, Σλβιε, εμαστε χαμνοι.
ΣΙΛΒΙΟΣ (σιγ στη Κλεαρτη): Τη ζω μου θα χσω, μα εσς χι.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ (μνη, βλποντας τον Μπριγκλα): Αλμονο! Εδ ο Μπριγκλας; Πς διβολο βρθηκ' ετοτος εδ; Αυτς θα με γνωρσει δχως λλο. (δυνατ στον Μπριγκλα). Φλε, μου φανεται πως σας ξρω.
ΜΠΡΙΓΚΕΛΑΣ: Μλιστα, κριε, δε θυμσαστε στο Τουρνο τον Μπριγκλα Καβκιο;
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Α, μλιστα, τρα σας αναγνωρζω. (πλησιζει τον Μπριγκλα). Λαμπρ αρχοντνθρωπε, τ κνετε στη Βενετα; (σιγ στον Μπριγκλα). Για τ' νομα του Θεο μη με φανερσετε.
ΜΠΡΙΓΚΕΛΑΣ (σιγ): Μην χετε φβο. (δυνατ). Εμαι ξενοδχος, δολος σας.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Ω, ακριβς, μια κι χω την ευχαρστηση να σας γνωρζω, θα 'ρθω να μενω στο ξενοδοχεο σας.
ΜΠΡΙΓΚΕΛΑΣ: Μετ χαρς. (μνος). Κποιο λαθραο, χωρς λλο.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Τα ειδα λα. Ββαια, τα γρμματα αυτ μου τα φρνει ο σιορ Φρεντερκος Ρασπνης, και μια και μου τα παρουσιζετε σες. Εμαι αναγκασμνος να πιστψω πως εσαστε... καθς λνε τα γρμματα.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Αν χετε ακμα καμιν αμφιβολα, ιδο ο κριος Μπριγκλας· με γνωρζει, μπορε να σας βεβαισει ποιος εμαι. (σιγ στον Μπριγκλα). χεις δκα ντπιες.
ΜΠΡΙΓΚΕΛΑΣ: Χωρς λλο, κυρ-κουμπρε, το βεβαινω γ, απ 'δω εναι ο κυρ-Φρεντερκος Ρασπνης. (μνος). Μπορε ν' αφκεις να χσεις δκα ντπιες;
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Μια κι εν' τσι, μια και μου το βεβαινει, εξν απ τα γρμματα κι ο κουμπρος μου, ο Μπριγκλας, αγαπητ μου σιορ Φρεντερκε, εμαι ευτυχισμνος που σας βλπω και σας ζητω συγνμη, αν εχα αμφιβολα.
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Πατρα, αυτς εναι λοιπν ο κριος Φρειδερκος Ρασπνης;
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Μλιστα, αυτς εναι.
ΚΛΕΑΡΕΤΗ (σιγ στον Σλβιο): Δυστυχα μου, τ θα γνει με μς;
ΣΙΛΒΙΟΣ (σιγ στη Κλεαρτη): Μην αμφιβλλετε, σας λω εσαστε δικ μου και θα σας υπερασπιστ.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ (σιγ στον Δοτρο): Τ λτε, Δοτρε μου, ρθε στην ρα του;
ΔΟΤΟΡΟΣ (σιγ στον Πανταλνε): Accidit in puncto, quod non contingit in anno! (σα φρνει μια στιγμ, δε τα φρνει ολκερος χρνος).
ΒΕΑΤΡΙΚΗ (δεχνοντας τη Κλεαρτη): Κριε Πανταλνε, ποι εν' εκενη η κυρα;
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Εναι η Κλεαρτη, η κρη μου.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Η προορισμνη για γυνακα μου;
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Μλιστα, κριε, αυτ. (μνος). Τρα εμαι για τα καλ μπερδεμνος.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ (στη Κλεαρτη): Κυρα, επιτρψατε μου να λβω τη τιμ να σας υποβλω τα σβη μου.
ΚΛΕΑΡΕΤΗ (συγκρατημνα): Δολη σας πιστ.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ (στον Πανταλνε): Πολ ψυχρ με υποδχεται.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Τ να γνει; Εναι ντροπιρα απ φυσικ της.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ (δεχνοντας τον Σλβιο): Κι εκενος ο κριος εναι συγγενς σας;
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Μλιστα, κριε, εν' ανεψις μου.
ΣΙΛΒΙΟΣ (στη Βεατρκη): χι, κριε, δεν εμαι ανεψις του, μα παρνω γυνακα μου τη Κλεαρτη.
ΔΟΤΟΡΟΣ (σιγ στον Σλβιο): Μπρβο! Μη τα χνεις. Πες το δκιο σου, μα χωρς παραφορς.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Πς; Εσες νδρας της κυρας Κλεαρτης; Δεν εναι προορισμνη για με;
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: λα, λα, θα τα φανερσω λα. Αγαπητ σιορ Φρεντερκο, πστευα πως ταν αληθιν το δυστχημα του θαντου σας κι τσι δωκα την κρη μου στο σιορ Σλβιο, αυτ δεν εναι πρμα κακ. Τλος εφτκατε στην ρα σας. Η Κλεαρτη
εναι δικ σας, αν τη θλετε κι εγ ε μ ' τοιμος να βαστξω το λγο μου. Ο σιορ Σλβιος δε ξρω τι λει. Βλπετε με τα μτια σας την αλθεια. Ακοσατε τι σας επα και μαζ μου δε μπορετε να 'χετε καννα παρπονο.
ΣΙΛΒΙΟΣ: Μα ο κριος Φρειδερκος δε θα θελσει να πρει γυνακα του μια που δωσε σ' λλονε το χρι.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Δεν εμαι και τσο ψιλοκοσκινιστς. πως και να 'ναι, θα τη πρω. (μνη). Μ' αρσει να διασκεδσω και λιγκι.
ΔΟΤΟΡΟΣ (μνος): Τ ωραος σζυγος της μδας! Δεν εν' σκημος.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Ελπζω πως η κυρα Κλεαρτη δε θ' αρνηθε το χρι μου.
ΣΙΛΒΙΟΣ: Παρατστε τα, κριε, εφτσατε αργ. Η κυρα Κλεαρτη εναι δικ μου και μην ελπζετε πως θα σας την παραχωρσω. Αν ο κυρ-Πανταλνε μ' αδικσει θα εκδικηθ κι ποιος θλει τη Κλεαρτη, πρπει να τη διεκδικσει με το σπαθ του. (φεγει).
ΔΟΤΟΡΟΣ (μνος): Μπρβο, μα το ναι!
ΒΕΑΤΡΙΚΗ (μνη): χι, χι, μ' αυτ τον τρπο δεν χ' ρεξη να πεθνω.
ΔΟΤΟΡΟΣ: Αφντη μου, του λγου σας, εφτσατε λιγκι αργ. Η Κλεαρτη θα πρει το γιο μου. Ο νμος μιλε καθαρ: Prior in tempore, potior in jure. [ο πρτος χρονικ, ισχυρτερος στο νμο]. (φεγει).
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Μα σεις, κυρα Κλεαρτη, δε λτε τποτα;
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Λγω πως ρθατε για να με βασανσετε. (φεγει).

Σκην 4η:

ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ, ΒΕΑΤΡΙΚΗ, ΜΠΡΙΓΚΕΛΑΣ, ΥΠΗΡΕΤΗΣ του ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ.

ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Πς; Γλωσσο! Τ επατε; (κνει να τη κυνηγσει).
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Σταθετε κριε Πανταλνε, τη συγχωρ. Δε πρπει να τη προυμε με τ' γριο. Με τον καιρ ελπζω να μου χρωστ τοτη τη χρη. Στο μεταξ, ας εξετσουμε τους λογαριασμος μας, που 'ναι μια απ τις δυο αιτες που με φρανε, καθς ξρετε, στη Βενετα.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: λα εν' τοιμα για το λογαριασμ μας. Θα σας δεξω τον τρεχομενο λογαριασμ. Τα λεφτ σας εν' τοιμα και μπορομε να ξοφλσουμε τμου επιθυμετε.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Θα 'ρθω με πιο νεση να σας υποβλω τα σβη μου. Για τρα, αν μου επιτρπετε, θα πω με τον Μπριγκλα να τελεισω μερικς μικροδουλεις, που μου 'χουν αναθσει. Αυτς ξρει τη πλη, θα μπορσει να με βοηθσει στις ανγκες μου.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Κμετε πως σας αρσει κι αν σας χρειζεται τποτε, διατχτε.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Αν μου δνατε μερικ χρματα, θα μου κνατε χρη δεν επρα μαζ μου, για να μη ζημιωθ απ το λλαγμα των νομισμτων.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Μετ χαρς, να σας δκω. Τρα δεν εν' εδ ο ταμας μου. Μα τμου ρθει, θα σας στελω τα λεφτ στο σπτι. Δε πτε να κτσετε στου κουμπρου μου του Μπριγκλα;
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Ββαια, κε πηγανω κι πειτα θα σας στελω τον υπηρτη μου. Εναι πισττατος, μπορε κανες να του εμπιστευτε οτιδποτε.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Πολ καλ, θα κμω καθς ορζετε κι αν θλετε να κτσετε να φτε μαζ μας, εσαστε νοικοκρης.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Για σμερα σας ευχαριστ. Θα 'ρθω λλη φορ να σας ανησυχσω.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Λοιπν, θα σας περιμνω.
ΥΠΗΡΕΤΗΣ (παρουσιζεται): Κριε Πανταλνε σας ζητνε.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕΣ: Ποις;
ΥΠΗΡΕΤΗΣ: Απ κει... δε ξρω... (σιγ). Γνονται φασαρες.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: ρχομαι αμσως. (στη Βεατρκη). Με την δεια σας. Με συμπαθτε, αν δε σας κνω συντροφι. Μπριγκλα, εσες εσαστε του σπιτιο, περιποιηθετε τον σιορ Φρεντερκο.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Μη στενοχωρεστε για με.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Πρπει να πω. Καλ αντμωση. (μνος). Δε μ' αρσει να βγει στη μση κανς διαολκος. (φεγει).

Σκην 5η:

ΒΕΑΤΡΙΚΗ, ΜΠΡΙΓΚΕΛΑΣ.

ΜΠΡΙΓΚΕΛΑΣ: Μπορ να μθω, κυρ Βεατρκη...
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Σωπστε, για τ' νομα του Θεο, μη με φανερσετε . Ο μοιρος ο αδελφς μου πθανε και τον εσκτωσε ο Φλωρνδος Αρετοσης με τα χρια του κποιος λλος βαλμνος απ κενον. Θυμοσαστε πως ο Φλωρνδος μ' αγαποσε κι ο αδελφς μου δεν θελε να τον πρω. Επιαστκανε, δεν ηξρω πς ο Φρειδερκος πθανε κι ο Φλωρνδος, φοβομενος τη Δικαιοσνη, φυγε χωρς να μου πει να γεια σου. Ξρει ο Θες αν με λπησε ο θνατος του αδελφο μου και πσο κλαψα γι' αυτν. Μα τρα πια δε βρσκεται καμι γιατρι, και με θλβει το χσιμο του Φλωρνδου. Ξρω πως εχε τραβξει για τη Βενετα κι επρα την απφαση να τον ακολουθσω. Με τα φορματα και
τις συστατικς επιστολς του αδελφο μου, να 'μαι δ, με την ελπδα να ξαναβρ τον αγαπημνο μου. Ο κριος Πανταλνε, χρη σ' αυτς τις επιστολς και πιο πολ χρη στη βεβαωση σας, με θεωρε πια για Φρειδερκο. Θα εξοφλσουμε τους λογαριασμος
μας, θα εισπρξω χρματα, και θα μπορσω να βοηθσω και τον Φλωρνδο, αν χει ανγκη. Κοιτχτε πο φρνει ο ρωτας! Συνδρμετε με, αγαπητ Μπριγκλα, βοηθστε με και θα ικανοποιηθετε με το παραπνω.
ΜΠΡΙΓΚΕΛΑΣ: λα καλ, μα δε θα 'θελα εξαιτας μου να σας πλερσει με καλ πστη ο κυρ-Πανταλνες το λογαριασμ κι πειτα να βρεθε γελασμνος.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Πς γελασμνος; Πεθανοντας του αδελφο μου, δεν εμ' εγ κληρονμα;
ΜΠΡΙΓΚΕΛΑΣ: Εναι σωστ. Μα γιατ δε φανερωνσαστε;
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Αν φανερωθ δε κνω τποτα. Ο Πανταλνε θ' αρχσει να μου κνει τον κηδεμνα κι λοι θα μ' ενοχλονε, πρμα που δεν εναι καθλου σωστ κι πειτα πο ξρω εγ τι μπορε να συμβε. Θλω την ελευθερα μου. Αυτ θα βαστξει για λγο, υπομον. Στο αναμεταξ κτι θα κατορθσω.
ΜΠΡΙΓΚΕΛΑΣ: Πραματικ κυρα, σταθκατε πντα να μυαλ παρξενο. Αφστε μ' εμ, μπιστευτετε σ' εμ κι χω γ να κμω.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Ας πμε στο ξενοδοχεο σας.
ΜΠΡΙΓΚΕΛΑΣ: Κι ο υπηρτης σας, πο εναι;
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Του πα να με περιμνει στο δρμο.
ΜΠΡΙΓΚΕΛΑΣ: Πο τον ευρκατε αυτ το βλκα; Δε ξρει μτε να μιλσει.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Τον επρα στο δρμο. Φανεται κουτς καμι φορ, μα δεν εναι κι σο για εμπιστοσνη, δεν εμαι δυσαρεστημνη.
ΜΠΡΙΓΚΕΛΑΣ: Α, η εμπιστοσνη εναι ωραο πρμα. Πμε, εμαι στον ορισμ σας. Κοιττε ο ρωτας τι πει και κνει!
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Αυτ εναι τποτα. Ο ρωτας κνει και χειρτερα. (φεγουν).

Σκην 6η:

Δρμος με το ξενοδοχεο του Μπριγκλα... ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ μνος.

ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Βαρθηκα να περιμνω, δε μπορ λλο. Μ' αυτ τον αφντη τργω λγο κι αυτ το λγο με κνει να το λαχταρω. Το ρολι τση χρας εσμανε μεσημρι εδ και μισ ρα και το στομχι μου σμανε μεσημρι εδ και δυο ρες. Να 'ξερα κνε πο θα πει να κτσει! Οι λλοι τμου φτκουνε σε μια χρα, πρτη δουλει πνε στο ξενοδοχεο. Αυτς, κριε μου, χι· αφνει τα μπαολα στη βρκα και πει να κμει βζιτες και δε θυμται τον μοιρο τον υπερτη του. Τμου σου λνε πως πρπει να δουλεεις τον αφντη μ' αγπη, πρπει να πονε και στους αφντηδες να 'χουνε κι αυτο μια σταλι λπηση για την υπερεσα. Εδ εν' να ξενοδοχεο τσι μου 'ρχεται να
πω να ιδ αν μπορ να γλεντσω τα δντια μου. Κι αν με γυρψ' ο αφντης; Το λθος δικ του, πρεπε να 'χει και λγη δικριση. Λω να πω, μα τρα που το σκφτομαι βρσκω μια μικρ δυσκολα, που δεν την εχα λογαρισει: δεν χω μτε δεκαρκι. Αχ, μοιρε Τρουφαλδνε! Παρ να κνεις τον υπερτη, κλλιο να 'κανες... να πρει ο διολος... σαν τι; Δξα σοι ο Θες, δε ξρω να κμω τποτα.

Σκην 7η:

ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ μ' να ΒΑΣΤΑΖΟ με μπαολο στον μο κι ο νω.

ΒΑΣΤΑΖΟΣ: Σας λω πως δε βαστω λλο, πεζρει πολ, θα με ζουπσει.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Ντο εδ, μια επιγραφ μαγρικου ξενοδοχεου. Δε μπορες να κμεις αυτ τα τσσερα βματα;
ΒΑΣΤΑΖΟΣ: Βοθεια, το μπαολο μου πφτει.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Το 'πα πως εσ δεν σουνε κατλληλος, εσαι πολ αδνατος δεν χεις δναμη. (βαστ το μπαολο στον μο του Βαστζου).
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ (κοιτντας το Βαστζο): Αν μποροσα να βγλω καμι δεκρα. (στον Φλωρνδο). Κριε, αγαπτε μπως τποτα; Μπορ να σας δουλψω;
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Καλ μου νθρωπε, βοηθστε να πρει αυτ το μπαολο σε κενο το ξενοδοχεο;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Δελγκου στεμε 'μ. Να, πως κνουνε. Αμλα το. (με τον μο κτω απ' το μπαολο, το παρνει λο πνω του και ρχνει χμω το Βαστζο με μια σπρωξι).
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Εγε.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Δεν πεζρει καθλου. (μπανει στο ξενοδοχεο με το μπαολο).
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ (στο Βαστζο): Βλπετε πς κνουνε;
ΒΑΣΤΑΖΟΣ: Εγ δε μπορ πλιτερο. Κνω το χαμλη απ' ανγκη, μα εμαι απ καλ σπτι.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Τ κανε ο πατρας σου;
ΒΑΣΤΑΖΟΣ: Ο πατρας μου; γδερνε τ' αρνι τση χρας.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ (μνος): Ετοτος, χωρς λλο εναι παλαβς. (κνει να μπει στο ξενοδοχεο).
ΒΑΣΤΑΖΟΣ: Αφντη, με συμπαθτε...
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Τ θλετε;
ΒΑΣΤΑΖΟΣ: Τη πλερωμ για το θλημα.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Τ; Θα σου δσω για δκα βματα! Ντην, εκε εν' η βρκα. (δεχνει στο βθος της σκηνς).
ΒΑΣΤΑΖΟΣ: Εγ δε μετρω τα βματα! Να με πλερσετε. (απλνει το χρι).
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Πρε πντε σολδι. (του τα βζει στο χρι).
ΒΑΣΤΑΖΟΣ (απλνει το χρι): Να με πλερσετε.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Ω, τι επιμον! Πρε λλα πντε..
ΒΑΣΤΑΖΟΣ: Να με πλερσετε.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ (του δνει μια κλωτσ): Μου 'βγαλες τη ψυχ.
ΒΑΣΤΑΖΟΣ: Τρα εμαι πλερωμνος. (φεγει).

Σκην 8η:

ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ, ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ.

ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Τ κσμος που σου 'ναι! Περμενε ακριβς να τνε κακομεταχειριστ. Ας πμε να ιδομε τ ξενοδοχεο εν' ετοτο...
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Κριε, το πρα.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Τ ξενοδοχεο εν' αυτ;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Εναι καλ ξενοδοχεο, κριε. μορφα κρεβτια, μορφοι καθρφτηδες, μια σπουδαα κουζνα, με μια μυρουδι που αναστανει. Εμλησα με τον καμαριρη. Θα σας περιποιηθε βασιλικ.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Εσες τ επγγελμα κνετε;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Τον υπερτη.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Εσαστε Βενετσινος;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Δεν εμαι Βενετσινος, μα εμ' εδ απ το κρτος. Εμαι Μπεργαμσκος, δολος σας.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Τρα χετε αφντη;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Τρα... πραματικ δεν χω.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Εσαστε χωρς αφντη;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Να 'μαι, με βλπετε, εμαι δχως αφντη. (μνος). Εδ δεν εν' ο αφντης μου, δε λω ψματα.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Ερχσαστε στην υπηρεσα μου;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Στην υπερεσα σας; Γιατ χι; (μνος). Αν η συμφωνα εναι καλτερη, αλλζω παρτσινβελο.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Τουλχιστο για το διστημα που θα μενω στη Βενετα.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Πολ καλ. Πσο θα μου δνετε;
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Πσο ζηττε;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Να σας πω. νας λλος αφντης που εχα και που τρα εδ δεν τον χω λλο, μοδιν' να Φλιππο το μνα και τα ξοδα μου.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Καλ, τσο θα σας δνω κι εγ.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Πρπει να μου δκετε κτι πλιτερο.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Και τ πλιτερο ζηττε;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: να σολδκι την ημρα για το ταμπκο.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Μλιστα, ευχαρστως, θα σας το δσω.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Μια κι εν' τσι, στκω μ' εσς.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Μα θα 'θελα και κποια σσταση για τη διαγωγ σας.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Τμου δε γυρεετ' λλο, παρ σσταση για τη διαγωγ μου, αμτε στη Μπργαμο κι λοι θα σας πονε για με.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Δεν χετε καννα στη Βενετα να σας ξρει;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: φτακα σμερα το πρω, κριε.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Καλ, μου φαινσαστε καλς νθρωπος, θα σας δοκιμσω.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Δοκιμστε με και θα ιδετε.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Πρτ' απ' λα, βιζομαι να ιδ αν υπρχουνε στο ταχυδρομεο επιστολς για με. Πρτε μισ σκοδο, πηγανετε στο ταχυδρομεο του Τουρνου και ρωτστε αν εν' επιστολς για τον Φλωρνδο Αρετοση. Αν εναι, τις παρνετε και τις φρνετε αμσως, γιατ σας περιμνω.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Ως τσο διατχτε να ετοιμσουνε το γιμα.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Ναι, καλ, θα πω να το ετοιμσουνε. (μνος). Εναι κωμικς, δε μου φανεται κακς. Σιγ-σιγ θα τνε δοκιμσω. (μπανει στο ξενοδοχεο).

Σκην 9η:

ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ, ΒΕΑΤΡΙΚΗ, ΜΠΡΙΓΚΕΛΑΣ.

ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: να σολδ πλιτερο τη μρα, κνουνε τριντα σολδι το μνα και δεν εναι μτε σγουρο πως ο λλος μου δνει να Φλιππο μου δνει δκα Παλους. Μπορε δκα Παλοι να κνουν να Φλιππο, μα 'γω δε το ξρω σγουρα. Κι πειτα κενο το σιορ Τουρινζο, δε τνε βλπω λλο. Εναι παλαβς. Εν' νας γκιοβιντος χωρς μουστκι και χωρς μυαλ. Ας πει να κουρεεται κι ας πμε στο Ταχυδρομεο για τοτο τον αφντη. (πει να φγει και συναντ τη Βεατρκη).
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Εγε σου, τσι με περιμνεις;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Εδ εμαι, κριε. Σας περιμνω ακμα.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Και γιατ' ρθες να με περιμνεις εδ κι χι στο δρμο που σου 'πα; Εναι σμπτωση που σε ξαναβρκα.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Επροβτησα κομμτι, για να μου περσει η πενα.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: λα, πγαινε αμσως στη βρκα, πες του βαρκρη να σου δσει το μπαολο μου και πρτο στο ξενοδοχεο του κριου Μπριγκλα.
ΜΠΡΙΓΚΕΛΑΣ: Ντο εκε το ξενοδοχεο μου δεν χει να λαθψεις.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Καλ, λοιπν, κμε γργορα, γιατ σε περιμνω.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ (μνος): Διολε! Σε κενο το ξενοδοχεο!
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: κου, συγχρνως να πας στο Ταχυδρομεο του Τουρνου και να ρωτσεις αν εναι δικς μου επιστολς. Μλιστα, ρτα αν εν' επιστολς για τον Φρειδερκο Ρασπνη και για τη Βεατρκη Ρασπνη. 'Ητανε να 'ρθει μαζ μου ως κι η αδελφ μου και για κποιο εμπδιο μεινε στο σπτι. Μπορε να της γραψε καμι φλη της. Κοτα αν εν' επιστολς για κενην για με.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ (μνος): Δε ξρω τι να κμω. Εμ' ο πλιο μπερδεμνος νθρωπος του κσμου.
ΜΠΡΙΓΚΕΛΑΣ (σιγ στη Βεατρκη): Πς περιμνετε γρμματα στο σωστ σας τ' νομα και στο πλαστ, τη στιγμ που φγατε μυστικ;
ΒΕΑΤΡΙΚΗ (σιγ στον Μπριγκλα): φησα παραγγελα σ' να πιστ υπηρτη μου, που φροντζει το σπτι μου, να μου γρψει και δε ξρω με τι νομα μπορε να μου γρψει. Μα πμε και με την ησυχα μας θα σας τα πω λα. (στον Τρουφαλδνο). Κμε γργορα, πγαινε στο ταχυδρομεο κι πειτα στη βρκα. Πρε τις επιστολς, δσε να φρουνε το μπαολο και σε περιμνω στο ξενοδοχεο. (μπανει στο ξενοδοχεο).
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ (στον Μπριγκλα): Εσες εσαστε ο παρτσινβελος του ξενοδοχεου;
ΜΠΡΙΓΚΕΛΑΣ: Μλιστα, εγ εμαι. Φερθετε καλ και να 'σαστ' συχος πως θα σας δκω να φτε καλ. (μπανει στο ξενοδοχεο).

Σκην 10η:

ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ, ΣΙΛΒΙΟΣ.

ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Τ ωραα! Κσμος και κσμος γυρεει ναν αφντη κι εγ ερηκα δο. Τ διβολο να κμω; Και τσου δυο δε μπορ να τσου υπερετω. Δε μπορ; Και γιατ χι; Δε θα 'ταν μορφο να δουλεω και τσου δυο, και να βγνω δυο μιστος και να τργω διπλ; Θα 'τανε ζχαρη αν δεν το μυριζντανε. Κι αν το μυριστονε, τ θα χσω; Τποτα! Αν ο νας με διξει, στκω με τον λλονε, με κενονε που θλει να με δοκιμσει.
Και μια μρα να βαστξει, θλω να δοκιμσω. Στον πτο τση γραφς, πντα κτι θ' απολψω. Κουργιο, ας πμε στο Ταχυδρομεο και για τσου δυο. (κνει να ξεκινσει).
ΣΙΛΒΙΟΣ (μνος): Τοτος εν' ο υπηρτης του Ρασπνη. (στο Τρουφαλδνο). Πατριτη!
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Ορστε!
ΣΙΛΒΙΟΣ: Πο εναι ο αφντης σας;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Ο αφντης μου; Εν' εκε, σε κενο το ξενοδοχεο.
ΣΙΛΒΙΟΣ: Να πτε αμσως στον αφντη σας και να του πετε πως θλω να του μιλσω κι αν χει φιλτιμο να 'ρθει κτω, που τνε περιμνω.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Μα αγαπητ κριε...
ΣΙΛΒΙΟΣ (με δυνατ φων): Να πτε αμσως!
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Μα γι' ακοστε, ο αφντης μου...
ΣΙΛΒΙΟΣ: Λιγτερες κουβντες, γιατ, μα το Θε...
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Μα ποιανο να πω να 'ρθει;
ΣΙΛΒΙΟΣ: Αμσως, σε τσακζω στο ξλο.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ (μνος): Δε ξρω τποτα, θα στελω τον πρτο που θα βρεθε μπροστ μου. (μπανει στο ξενοδοχεο).

Σκην 11η:

ΣΙΛΒΙΟΣ, ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ, ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ.

ΣΙΛΒΙΟΣ: χι, ποτ, εναι αδνατο ν' ανεχτ μπρος στα μτια μου ναν αντεραστ. Αν ο Φρειδερκος εγλτωσε μια φορα, δε θα 'χει πντα την δια τχη. θα παρατσει κθε αξωση για τη Κλεαρτη θα λογαριαστε μαζ μου. Βγανουν λλοι νθρωποι απ το ξενοδοχεο. Δεν θλω να μ' ανησυχσουν. (τραβιται στο αντθετο μρος).
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ (δεχνει τον Σλβιο στον Φλωρνδο): Ντος εκε, κενος ο κριος που πετ φωτις απ' λες του τσι μπντες.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Δε τνε ξρω. Τ θλει απ με;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Δε ξρω. Πω για τα γρμματα. Με την δεια σας. (μνος). Δε θλω σκοτορες.
ΣΙΛΒΙΟΣ (μνος): Ο Φρειδερκος δεν ρχεται.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ (μνος): Θα ιδ τι συμβανει. (στο Σλβιο). Κριε, εσες μ' εζητσατε;
ΣΙΛΒΙΟΣ: Εγ; Δεν χω τη τιμ μτε να σας γνωρζω.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Κι μως ο υπηρτης που εδατε να φεγει τρ' απ 'δω, μου 'πε πως με αγρωχη φων και με φοβρες ζητοσατε να με προκαλσετε.
ΣΙΛΒΙΟΣ: Δε με κατλαβε καλ. Επα να μιλσει στον αφντη του.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Ωραα, εγ εμαι ο αφντης του.
ΣΙΛΒΙΟΣ: Εσες; Ο αφντης του;
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Χωρς αμφιβολα. Εναι στην υπηρεσα μου.
ΣΙΛΒΙΟΣ: Συγνμη λοιπν, ο υπηρτης σας μοιζει με κποιον λλο που εδα σμερα το πρω δουλεει και σε κποιον λλο.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Αυτς υπηρετε σ' εμ , μην αμφιβλλετε.
ΣΙΛΒΙΟΣ: Μια κι εν' τσι, σας ξαναζητ συγνμη.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Παρακαλ. Ομοιτητες παρουσιζονται κθε στιγμ.
ΣΙΛΒΙΟΣ: Εσες εσαστε ξνος, κριε;
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Τουρινζος, στον ορισμ σας.
ΣΙΛΒΙΟΣ: Τουρινζος ακριβς τανε κι εκενος που γυρεω να ξεθυμνω.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Αν εναι συμπολτης μου, μπορε να τνε ξρω κι αν σας χει πειρξει, αναλαβανω ευχαρστως να σας ικανοποισω.
ΣΙΛΒΙΟΣ: Γνωρζετε κποιο Φρειδερκο Ρασπνη;
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Ω! Τον εγνρισα δυστυχς.
ΣΙΛΒΙΟΣ: Γυρεει, για να λγο που 'λαβε απ' τον πατρα, να μου πρει τη γυνακα που σμερα το πρω αρραβωνιστηκα.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Μη φοβστε, φλε, ο Φρειδερκος Ρασπνης δε μπορε να σας πρει τη γυνακα σας. Εναι πεθαμνος.
ΣΙΛΒΙΟΣ: Μλιστα, λοι πιστεανε πως τανε πεθαμνος, μα σμερα το πρω φθασε στη Βενετα γερς και ζωντανς, για μεγλη μου δυστυχα.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Κριε, με κνετε να σαστσω.
ΣΙΛΒΙΟΣ: Μα σστισα κι εγ.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Ο Φρειδερκος Ρασπνης, σας βεβαινω πως απθανε.
ΣΙΛΒΙΟΣ: Ο Φρειδερκος Ρασπνης σας βεβαινω πως ζει.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Προσχετε καλ, γιατ γελισαστε.
ΣΙΛΒΙΟΣ: Ο κυρ-Πανταλνε των Μπιζονιζων, ο πατρας του κοριτσιο, εξτασε με λες τις λεπτομρειες για να βεβαιωθε και με αναμφισβτητες απδειξες επεστηκε πως εναι ο διος.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ (μνος): Δε σκοτθηκε λοιπν καθς επστεψαν λοι;
ΣΙΛΒΙΟΣ: αυτς εγ θ' αφσουμε τον ρωτα για τη Κλεαρτη τη ζω.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ (μνος): Ο Φρειδερκος εδ; Φεγω απ' τη Δικαιοσνη και βρσκω μπρος τον εχθρ μου!
ΣΙΛΒΙΟΣ: Εναι περεργο πς δεν τον εδατε. Επρκειτο να μενει σ' αυτ το ξενοδοχεο.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Δεν τον εδα εδ μου 'πανε πως δεν μενε κανες ξνος.
ΣΙΛΒΙΟΣ: Θ' λλαξε γνμη. Κριε, συγνμη αν σας ανησχησα. Αν τον δετε, πστε του, για το καλ που του θλω, να βγλει την ιδα γι' αυτ το γμο. Τ' νομα μου εναι Σλβιος Λομπαρδης, χω τη τιμ να σας υποβλλω τα σβη μου.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Χαρω πολ για τη γνωριμα σας. (μνος). Τοτ' η δουλει το νου μου αναστατνει.
ΣΙΛΒΙΟΣ: χετε την ευχαρστηση να μου πετε τ' νομα σας;
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ (μνος): Δε θλω να φανερωθ. (δυνατ). Ορτιος Αρντντης, στον ορισμ σας.
ΣΙΛΒΙΟΣ: Κριε Ορτιε, εμαι στις διαταγς σας. (φεγει).

Σκην 12η:

ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ.

ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Πς εναι δυνατ, μια σπαθι, που του μπκε απ το στθος και του βγκε στα νεφρ, να μην τον εσκτωσε; Τον εδα κι εγ με τα μτια μου ξαπλωμνο χμου και βουτηγμνο στο αμα του. κουσα να λνε πως μεινε στον τπο. Μα μπορε και να μην απθανε. Το σδερο μπορε να μη του περαξε σοβαρ μρη. Θα χτπησα στα πλευρ κι ενμισα πως τονε χτπησα στο στθος. Η σγχυση ξεγελ. Με το να φγω απ το Τουρνο αμσως, γιατ ξαιτας της χθρας μας μουνε κατηγορομενος, δεν λαβα τον καιρ να μθω την αλθεια. Λοιπν, μια και δεν εσκοτθηκε, θα 'ναι καλτερα να γυρσω στο Τουρνο, για να παρηγορσω την αγαπητ μου Βεατρκη, που σως υποφρει και κλαει για την απουσα μου.

Σκην 13η:

ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ μ' να βαστζο, που φρνει το μπαολο της Βεατρκης κι ο πνω.

ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ (προχωρε μερικ βματα μαζ με το βαστζο, πειτα παρατηρντας τον Φλωρνδο και φοβομενος μπως τον ιδε, απομακρνει το βαστζο): λα μαζ μου... Ω, διολε! Εν' εδ ο λλος αφντης μου. Συνδερφε, αποτραβηχτετε και
περιμνετ με σε κενη την αγκων (ο βαστζος απομακρνεται).
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Ναι, χωρς λλο θα γυρσω στο Τουρνο.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Εδ εμαι, κριε...
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Τρουφαλδνο, ρχεσαι στο Τουρνο μαζ μου;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Πτε;
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Τρα αμσως.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Χωρς να φμε;
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: χι, θα φμε κι πειτα φεγουμε.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Πολ καλ, τργωντας θα σκεφτ.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Επγες στο Ταχυδρομεο;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Μλιστα, κριε.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Ερηκες γρμματα μου;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Ερηκα.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Πο εναι;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Τρα να τα βρω. (βγζει απ' τη τσπη του τρεις επιστολς. μονολογε). Ω, διολε! Πς θα βρω τρα τα δικ του; Εγ δε ξρω να διαβζω.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Θρρος, δσε μου εδ τις επιστολς μου.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Τρα, κριε. (μνος). Μπερδετηκα. (στο Φλωρνδο). Να σας πω, κριε: Αυτ τα τρα γρμματα δεν εν' λα τση αφεντις σας. Αντμωσα να γνριμο μου υπερτη, που δουλεαμε στη Μπργαμο μαζ του 'πα πως πω Ταχυδρομεο κι εκενος μ' επαρακλεσε να κοιτξω αν τανε τποτα για τον αφντη του. Μου φανεται πως ταν να γρμμα, μα δεν το γνωρζω δεν ξρω ποιο εναι.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Δσε μου να ιδ εγ, θα πρω τα δικ μου και τ' λλο θα σου το ξαναδσω.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Ορστε. Βιζομαι να το δκω στο φλο μου.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Τ βλπω! Επιστολ στ' νομα της Βεατρκης; Μα εν' εδ στη Βενετα;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Το βρκατε το γρμμα του συναδρφου μου;
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Ποις εν' αυτς ο συνδερφος σου, που σου 'δωσε τη παραγγελα;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Εν' νας υπερτης... που τνε λνε Πασκλη.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Και πο υπηρετε;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Δε ξρω, κριε.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Μα τη στιγμ που σου 'πε να ζητσεις τα γρμματα του αφντη του, θα σου 'πε και τ' νομα του.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Φυσικ. (μνος). Το μπρδεμα μεγαλνει.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Λοιπν τ νομα σου 'πε;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Δε το θυμμαι.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Πς;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Μου το 'γραψε σ' να χαρτ.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Και πο εναι το χαρτ;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Τ' φηκα στο ταχυδρομεο.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ (μνος): Βρσκομαι σ' να πλαο απ μπερδματα.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ (μνος): Να ιδ πς θα τα βγλω πρα.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Πο μνει αυτς ο Πασκλης;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Καλ δε ξρω.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Και πς θα του δσεις το γρμμα;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Μου 'πε πως θα ιδωθομε στη πλατεα.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ (μνος): Δε ξρω τι να πω.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ (μνος): Αν τα βγλω πρα, θα 'ναι θμα. (δυνατ). Δστε μου το γρμμα και θα κοιτξω να τνε βρω.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: χι, αυτ το γρμμα θα τ' ανοξω.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Ω, πω πω! Μην το κμετ' αυτ. Θα το ξρετε πως τιμωριται αυτς που ανογει τα γρμματα.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: τσι θα κμω! Τοτο το γρμμα μ' ενδιαφρει πολ. Στλνεται σε πρσωπο δικ μου. Χωρς φβο μπορ να τ' ανοξω. (τ' ανογει).
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Δολος σας κριε! (μνος) Το 'καμε!
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ (διαβζει): Αξιτιμη κυρ. Η αναχρηση σας απ το Τουρνο καμε σ' λη τη χρα να μιλονε για σας κι λοι καταλαβανουνε πως επρατε μια ττοιαν
απφαση, για ν' ακολουθσετε τον κριο Φλωρνδο. Η αστυνομα εξακρβωσε πως εφγατε ντυμνη αντρκια και δεν παει να προσπαθε να βρει τη χνη σας, για να σας πισει. Εγ την επιστολ αυτ δεν την στειλα απ το Τουρνο κατευθεαν στη Βενετα,
για να μη μαθευτε η χρα που μου 'χατε πει πως εσκοπεατε να πτε, μα την στειλα σε κποιο φλο στη Γνοβα, για να σας τη στελουν απ κει. Αν μθω τποτ' λλο, δε θα παραλεψω να σας το γρψω με τον διο τρπο και ταπειν υπογρφομαι. Ταπειντατος και πισττατος δολος σας: Αντνιο του Ντιρα.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ (μνος): Τ ωραα δουλει! Να διαβζει τα μυστικ του λλου!
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ (μνος): Τ μαθανω; Τ διβασα; Η Βεατρκη φυγε απ' το σπτι της; Ντυμνη αντρκια; Για να 'ρθει να με βρει; Μ ' αγαπ στ' αλθεια. Μακρι να τη ξαναβρ στη Βενετα. (στον Τρουφαλδνο). Πγαινε, αγαπητ, Τρουφαλδνο, βλε τα δυνατ σου να συναντσεις τον Πασκλη προσπθησε να μθεις απ' αυτνε ποιος εν' ο αφντης του, ετε ντρας ετε γυνακα, ανακλυψε πο μνει κι αν μπορσεις, φρτονε σ' εμ κι εγ θα σας δσω και στους δυο απ να καλ φιλοδρημα.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Δστε μου το γρμμα και θα προσπαθσω να τνε βρω.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Πρε το σου δνω την γνοια: αυτ το πρμα μ' ενδιαφρει πολ.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Μα να του το δκω τσι ανοιγμνο;
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Πστε του πως γινε λθος, απροσεξα. Μη μου φρνετε δυσκολες.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Και στο Τουρνο θα πτε τρα πια;
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: χι, δε θα πω για την ρα. Μη χασομερς. Προσπθησε να συναντσεις τον Πασκλη. (μνος) Η Βεατρκη στη Βενετα, ο Φρειδερκος στη Βενετα. Αν τη βρει ο αδελφς της, αλμονο της! Θα κμω το παν να τη συναντσω. (φεγει).

Σκην 14η:

ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ, ΒΑΣΤΑΖΟΣ με το μπαολο στον μο.

ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Καλς εμαι και του λου μου, που δε πω καλλι μου. Να ιδ πς θα τα καταφρω μ' αυτς τσι δυο υπερεσες. Θα ιδ την ικαντητα μου. Ετοτο το γρμμα, που εναι για τον λλον αφντη, μου κακοφανεται να του το δκω ανοιγμνο. Θα τηρξω να το διπλσω. (κνει διφορα διπλματα σχημα). Τρα πρπει να το βουλσω. Μα πς γνεται; χω ιδε τη ννα μου που καμι φορ βολωνε τα γρμματα με ψωμ μασημνο. Θα δοκιμσω. (βγζει απ' τη τσπη του να κομμτι φωμ). Μου κακοφανεται να χαλσω αυτ το λγο ψωμ μα θλει υπομον. (μασ λγο φωμ να
σφραγσει την επιστολ, μα χωρς να θλει το καταπνει
). Ω, διολε! Επγε κτω. Πρπει να μασσω λλο κομμτι. (τα δια και καταπνει). Δεν χει γιατρι. Η φση αντιστκεται.
Θα δοκιμσω ξαν. (μασ πως και πριν θλει να καταπιε το φωμ, μα συγκρατιται και με πολ δυσκολα το βγζει απ το στμα). Ω, το καταφραμε! Θα βουλσω το γρμμα.
(το σφραγζει με φωμ). Μου φανεται πως εναι καλ. Δεν πρπει να καταλβει πως τ' ανοξανε. Εμαι σπουδαος εγ για να τα διορθνω! Ω ξχασα τλεια το χαμλη. (κρζει) Συνδερφε, λα 'δω, φρε το μπαολο.
ΒΑΣΤΑΖΟΣ (με το μπαολο στον μο): Εδ εμαι, πο θα το προυμε;
ΤΡΟΥΦ: Πρτο σε κενο το ξενοδοχεο και τρα φτακα κι εγ.
ΒΑΣΤΑΖΟΣ: Και ποις θα με πλερσει;

Σκην 15η:

ΒΕΑΤΡΙΚΗ, βγανει απ το ξενοδοχεο κι οι πνω.

ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Ετοτο εναι το μπαολο μου;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Μλιστα, κριε.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Πρτε το στο δωμτιο μου.
ΒΑΣΤΑΖΟΣ: Ποι εναι το δωμτιο σας;
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Ρωτστε τον καμαριρη.
ΒΑΣΤΑΖΟΣ: Εσυμφωνσαμε τριντα σολδι.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Πηγανετε, θα σας πληρσω.
ΒΑΣΤΑΖΟΣ: Θλω δελγκου.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Μη μ' ενοχλετε.
ΒΑΣΤΑΖΟΣ: Τρα πετω το μπαολο στη μση του δρμου. (μπανει στο ξενοδοχεο).
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Σπουδαοι ρχοντοι κι ετοτ' οι χαμληδες!
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Επγες στο ταχυδρομεο;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Μλιστα, κριε.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: ταν επιστολς μου;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: ταν να γρμμα τση αδερφς σας.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Καλ, ποναι το;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Εδ εναι. (δνει την επιστολ).
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Αυτ την επιστολ την χουν ανοξει.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Το 'χουν ανοξει; Και πς μπορε;
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Την χουν ανοξει και την χουνε σφραγσει τρα με ψωμ.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Εγ δεν χω ιδα.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Δεν χεις ιδα, ε; Κατεργρη, ανξιε, ποις νοιξε αυτ την επιστολ; Απαιτ να το μθω.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Θα σας πω, κριε, θα σας μαρτυρσω την αλθεια. λοι μπορε να λαθψουμε. Στο ταχυδρομεο ταν να γρμμα δικ μου, δε ξρω καλ να διαβζω κι απ λθος, αντς ν' ανοξω το δικ μου, νοιξα το δικ σας. Σας ζητ συμπθειο.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Αν γιν' τσι, δε πειρζει.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: γιν' τσι, σας τ' ορκζομαι.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Τη διβασες την επιστολ; Ξρεις τι λει;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Καθλου. Εν' νας χαρακτρας, που δε τνε βγνω.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Την εδε κανες;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Μπα!
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Πρσεξε καλ.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Ου!
ΒΕΑΤΡΙΚΗ (μνη): Δε θα 'θελα να με γελσει αυτς. (διαβζει σιγ).
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ (μνος): Πει κι αυτ, σκεπστηκε.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ (μνη): Ο Αντνιο εναι πιστς υπηρτης. Του 'μαι υπχρεη. (δυνατ). κου, εγ πω για κποια δουλει λγο πρα. Εσ πγαινε στο ξενοδοχεο, νοιξε τ μπαολο, πρε και τα κλειδι κι αρισε λιγκι τα φορματα μου. ταν θα γυρσω, θα φμε. (μνη) Ο κριος Πανταλνε δε φανεται κι εμ μου χρειζονται αυτ τα χρματα. (φεγει).

Σκην 16η:

ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ, ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ.

ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Τλειωσε μια χαρ, που δε μποροσε καλτερα. Εμαι σπουδαος. Εχτιμω τον εαυτ μου εκατ σκοδα πλιτερο απ' σο τον εχτιμοσα.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Πστε μου, φλε, ο αφντης σας εναι σπτι;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: χι, κριε, δεν εναι.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Ξρετε πο εναι;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Μτε.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Πει στο σπτι να φει;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Μου φανεται.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Πρτε και τμου γυρσει, του δνετε αυτ τα βολα. Εν' εκατ δουκτα. Δε μπορ να περιμνω γιατ χω δουλει. Σας προσκυν. (φεγει).

Σκην 17η:

ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ, ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ.

ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Αυτς το 'πε κι αυτς τ' κουσε. Καλ ταξδι. Δε μου 'πε μτε ποιανο απ τσου δυο μου αφντηδες να τα δκω.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Λοιπν, ερηκες τον Πασκλη;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: χι κριε δεν ερηκα τον Πασκλη, μα ερηκα νανε που μου 'δωκε να σακκολι μ' εκατ δουκτα.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Εκατ δουκτα; Να τα κμεις τ ;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Πστε μου την αλθεια, αφντη, περιμνετε βολα απ πουθεν;
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Ναι, χω δσει μιαν επιστολ σε κποιον μπορο.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Λοιπν, αυτ τα βολα θα 'ναι δικ σας.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Τ σου 'πε αυτς που σου τα 'δωσε;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Μου 'πε να τα δκω του αφντη μου.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Λοιπν, εναι δικ μου χωρς λλο. Εγ δεν εμ' ο αφντης σου; Υπρχει αμφιβολα;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ (μνος): Δε ξρει τποτα για τον λλο μου αφντη. (δυνατ) Ββαια...
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Και δε ξρεις ποιος σου τα 'δωσε;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Δε ξρω, μου φανεται πως τη φυσιογνωμα του την ξανδα κποια λλη φορ, μα δε θυμμαι που.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Θα 'ναι ο μπορος που μ' χουνε συστσει.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Αυτς θα 'ναι δχως λλο.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Θυμσου τον Πασκλη.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: πειτ' απ' το γιμα θα τνε βρω.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Πμε λοιπν γργορα να ετοιμσουμε το γιμα. (μπανει στο ξενοδοχεο).
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Πμε, μλιστα. Πλε καλ, που αυτ τη φορ δεν πεσα ξω. Τα βολα τα 'δωκα του ανθρπου που 'τανε δικ του. (μπανει στο ξενοδοχεο).

Σκην 18η:

ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ, ΚΛΕΑΡΕΤΗ, ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ.

ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Αυτ εναι: ο σιορ Φρεντερκος θα γνει ντρας σας. δωκα λγο κι εγ δεν εμαι καραγκιζης.
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Εσαστε αφντης μου, πατρα, μα συγνμη, αυτ εναι τυραννα.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Τμου ο σιορ Φρεντερκος σας εγρεψε, σας το 'πα, εσες δε μου 'πατε πως δεν τνε θλετε. Ττες πρεπε να μιλσετε. Τρα εναι αργ.
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Η υποταγ, ο σεβασμς μ' κανε να κλεσω το στμα.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Ο σεβασμς κι η υποταγ να κμουνε το διο και τρα.
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Μου εναι αδνατο, πατρα.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Αδνατο; Και γιατ;
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Τον Φρειδερκο δεν τνε παρνω, ασφαλς.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Σου φανεται τσο σκημος;
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Στα μτια μου εναι μισητς.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Κι αν ακμα σας δεξω πς να σας αρσει;
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Με ποιον τρπο, πατρα;
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Βγλτε απ το νου σας τον σιορ Σλβιο και θα σας αρσει.
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Ο Σλβιος εναι βαθι μες στη ψυχ μου κι εσες με τη συγκατθεση σας τονε ριζσατε ακμα πιο πολ.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ (μνος): Απ 'να μρος λυπμαι. (δυνατ) Πρπει να κμετε την ανγκη φιλοτιμα.
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Η καρδι μου δεν εναι ικαν για μια τσο μεγλη προσπθεια.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Βλτε τα δυνατ σας, πρπει να γνει...
ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ: Αφντη, εν' εδ ο κυρ-Φρεντερκος και θλει να σας υποβλει τα σβη του.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Να 'ρθει μσα, εναι νοικοκρης.
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Ωιμ! Τ τυραννα! (κλαει).
ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ: Τ χετε κυρ; Κλατε; Μα την αλθεια χετ' δικο. Δεν εδατε τ ωραος που εν' ο κυρ Φρεντερκος; Αν εχα 'γω μια ττοια τχη, δε θα 'κλαια καθλου, μα θα γελοσα μ' να στμα τσο. (φεγει).
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: λα, κρη μου, μη σε ιδε πως κλαις.
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Μα ταν νιθω πως σκζεται η καρδι μου;

Σκην 19η:

ΒΕΑΤΡΙΚΗ κι οι πνω.

ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Τα σβη μου στον κριο Πανταλνε.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕΣ: Αφντη, τα σβη μου. Ελβατ' εκατ δουκτα;
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Εγ, χι.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Τα 'δωκα λγο πριν στον υπερτη σας. Μου 'πατε πως εναι τμιος νθρωπος.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Μλιστα, δεν εναι φβος. Δεν τον εδα. Θα μου τα δσει μλις γυρσω στο σπτι. (σιγ). Τ χ' η κυρα Κλεαρτη και κλαει;
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ (σιγ): Αγαπητ σιορ Φρεντερκο, πρπει να τη συχωρσετε. Η εδηση του θαντου σας γιν' αιτα γ ι ' αυτ το κζο. Με τον καιρ ελπζω ν' αλλξει.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ (σιγ): Κμετ' να πρμα κριε Πανταλνε, αφστε με μονχο μια στιγμ μαζ της, να ιδ αν θα καταφρω να της πρω καννα καλ λγο.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Μλιστα, κριε, πω και γυρζω. (μνος). Θα τα δοκιμσω λα. (σιγ). Κρη μου, περιμνετε κι φτακα. Κμετε λγη συντροφι στον αρραβωνιαστικ σας.
(φεγει).

Σκην 20η:

ΒΕΑΤΡΙΚΗ, ΚΛΕΑΡΕΤΗ.

ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Κυρα Κλεαρτη...
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Απομακρυνθετε και μη τολμσετε να μ' ανησυχσετε.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Τση σοβαρτητα με κενον που πρκειται να πρετ' ντρα σας;
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Αν συρθ με βα στο γμο σας, θα πρετε το χρι μου, μα χι τη καρδι μου.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Εσαστε θυμωμνη μ' εμ, μα εγ ελπζω να σας ησυχσω.
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Θα σας σιχανομαι στον αινα τον παντα.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Αν μ' εγνωρζατε, δε θα μου μιλοσατ' τσι.
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Σας γνωρζω καλ: Εσαστε η καταστροφ της ησυχας μου.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Μα εγ χω το μσο να σας παρηγορσω.
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Εσαστε γελασμνος. λλος απ το Σλβιο δε μπορε να με παρηγορσει.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Ασφαλς, δεν μπορ να σας δσω την παρηγορι που μπορε να σας δσει ο Σλβιος, μα μπορ να συντελσω στην ευτυχα σας.
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Μου φανεται υπερβολικ, κριε, τη στιγμ που σας μιλ με τον πιο γριο τρπο του κσμου, να επιμνετε να με βασανζετε.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ (μνη): Ετοτ' η μοιρη να με συγκινε, δε βαστ η καρδι μου να τη βλπω να υποφρει.
ΚΛΕΑΡΕΤΗ (μνη): Το πθος με κνει τολμηρ, αναιδστατη, βρβαρη.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Κυρα Κλεαρτη, χω να σας εξομολογηθ να μυστικ.
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Δε σας υπσχομαι να το κρατσω. Μην επιχειρσετε να μου το εμπιστευτετε.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Η αυστηρτητα σας μου αφαιρε τον τρπο να σας κμω ευτυχισμνη.
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Εσες δεν μπορετε να με κμετε παρ δυστυχισμνη.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Γελισαστε και για να σας πεσω, θα σας μιλσω καθαρ. Αν εσες δε με θλετ' εμ, εγ δε ξρω τ να σας κμω. Αν εσες υποσχεθκατε σ' λλον το χρι σας κι εγ υποσχθηκ' αλλο τη καρδι μου.
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Τρ' αρχζετε να μου αρσετε.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Δε σας επα πως εχα τον τρπο να σας παρηγορσω;
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Αχ, φοβομαι πως με κοροδεετε.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: χι, κυρα, δεν υποκρνομαι. Σας μιλ με τη καρδι στα χελη. Κι αν μου υποσχεθετε τη μυστικτητα που μου αρνηθκατε λγο πριν, θα σας εμπιστευτ να μυστικ, που θα σας κμει να 'σαστε τελεως συχη.
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Ορκζομαι να βαστξω τη πιο απλυτη σιωπ.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Δεν εμαι ο Φρειδερκος Ρασπνης, μα η Βεατρκη, η αδελφ του.
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Ω! Τ μου λτε! Εσες γυνακα;
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Μλιστα, γυνακα. Φανταστετε αν επιθυμ με τη καρδι μου το γμο σας.
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Και για τον αδελφ σας, τ χετε να μου πετε;
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Εκενος, δυστυχς, απθανε απ μια σπαθι που τον επρασε απ το στθος στα νεφρ. Εθεωρθηκ' νοχος ο αγαπημνος μου, που μ' αυτ τα φορματα πω να τον συναντσω. Σας ορκζω σ' λους τους ιερος νμους της φιλας και του
ρωτα, μη με προδσετε. Ξρω πως κνω απερισκεψα, φανερνοντας να ττοιο μυστικ, μα το κνω για πολλος λγους πρτα γιατ μου πονοσε να σας βλπω λυπημνη, πειτα γιατ μου φανεται πως εσαστε μια να που μπορε να κρατσει να
μυστικ, τλος γιατ ο Σλβις σας μ' χει φοβερσει και δε θα 'θελα, παρακινομενος απ σας, να με φρει σε δσκολη θση.
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Στο Σλβιο μου επιτρπετε να το πω;
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: χι, μλιστα σας το απαγορεω απολτως.
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Καλ, δε θα του κμω λγο.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Προσχτε πως εμπιστεομαι σε σας.
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Σας το ορκζομαι ξαν, δε θα κμω λγο.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Τρα δε θα με βλπετε πια με κακ μτι.
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Μλιστα θα γνω φλη σας κι αν μπορ να σας βοηθσω, πστε μου.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Κι εγ σας ορκζομαι φιλα αινια. Δστε μου το χρι σας.
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Α, δε θα 'θελα...
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Φοβστε πως δεν εμαι γυνακα; Θα σας δσω απδειξη αναμφισβτητη. (με μια κνηση, γυμννει το στθος της στην κπληκτη ακμα Κλεαρτη).
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Πιστψτε με, ακμα μου φανεται σαν νειρο.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Πραγματικ, δεν εναι κτι συνηθισμνο.
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Εναι πολ παρδοξο.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: λα, πρπει να φγω. Ας σφξουμε τα χρια, απδειξη της θερμς φιλας και της πστης μας.
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Ιδο το χρι μου. Δεν χω καμι υποψα πως με γελτε.
Σκην 21η:
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ κι οι πνω.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Μπρβο! Χαρομαι απ καρδις. Κρη μου, συμφωνσατε, βλπω, πολ γλγορα.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Δε σας το 'πα, κριε Πανταλνε, πως θα την ησυχσω;
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Μπρβο! Εκματ' εσες σε τσσερα μινοτα, σα δε θα 'κανα εγ σε τσσερα χρνια.
ΚΛΕΑΡΕΤΗ (μνη): Τρα βρσκομαι σε χειρτερο λαβρινθο.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Λοιπν, θα τελεισουμε γλγορα αυτ το γμο.
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Μην χετε τση βιση, πατρα...
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Πς; Σφγγετε σεις τα χρια σμφωνοι κι εγ να μην χω βιση; χι, χι, δε θλω να χουμε καν ξαφνικ. Αριο θα τελεισουν λα.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Θα 'ναι ανγκη, κριε Πανταλνε, πρτα να ταχτοποισουμε τις μερδες μας, να ιδομε το λογαριασμ μας.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Θα γνουν λα. Αυτ εναι πρματα, που γνονται σε δυο ρες. Αριο θα βλετε αρραβνα.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Αχ, πατρα μου...
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕΣ: Κρη μου, πω αυτ τη στιγμ να τα πω του σιορ Σλβιου.
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Μη τον ερεθζετε, για τ' νομα του Θεο.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Τ; Μπως θλετε δο;
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Δε λω αυτ. Μα...
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Μα και μου, τλειωσε. Δολος σας, κριοι. (κνει, να φγει).
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Ακοστε...
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Εσαστε ντρας και γυνακα, πει και τλειωσε.
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Καλτερα...
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕΣ: Απψε θα τα πομε. (φεγει).
Σκην 22η:
ΒΕΑΤΡΙΚΗ, ΚΛΕΑΡΕΤΗ.
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Αχ, κυρα Βεατρκη, βγανω απ τη μια στενοχρια, για να πσω στην λλη.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Κμετε υπομον. λα μπορε να γνουν, εχτς να σας πρω γυνακα μου.
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Κι αν ο Σλβιος με θεωρσει πιστη;
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Η πλνη του θα βαστξει λγο.
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Αν μποροσα να του φανερσω την αλθεια...
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Εγ δε σας λω απ τον ρκο σας.
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Τ να κμω λοιπν;
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Να υπομενετε λιγκι.
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Αμφιβλλω, γιατ' εναι πολ βαρει ττοια υπομον.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Μην αμφιβλλετε, γιατ πειτ' απ τους φβους, πειτ' απ τα χτυποκρδια, γνεται πιο γλυκι η ερωτικ ευτυχα. (φεγει).
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Δε μπορ να γελιμαι πως θα δοκιμσω την ευτυχα, σο βλπω να 'μαι ζωσμνη με βσανα. Αχ, δυστυχς εναι σωστ, σ' αυτ τη ζω, πιο πολ βασανζεται κανες ελπζει και σπνια χαρεται. (φεγει).

                               Τ Ε Λ Ο Σ     1ης     Π Ρ Α Ξ Η Σ

                                                               η 2η Πρξη ---> ΕΔΩ

 

 

Web Design: Granma - Web Hosting: Greek Servers