-

Dali &

-


-








.

--.


.


 
 

.  

Goldoni Carlo:

 Βιογραφικ  

     Ο Κρλο Γκολντνι (Carlo Goldoni) δισημος Ιταλς θεατρικς συγγραφας, ποιητς & στιχουργς, κατατσσεται στους μεγαλτερους συγγραφες του Ιταλικο & Ευρωπακο Θετρου. Με πνω απ 120 ργα, πεζ μμετρα στο ενεργητικ του. Μαζ με τον μεταγενστερ του Λουτζι Πιραντλο εναι οι κωμικο με τη μεγαλτερη αναγνριση σε παγκσμιο εππεδο. ταν μεγλος μεταρρυθμιστς της παραδοσιακς ιταλικς κωμωδας (commedia dellarte) που μες απ' το ανανεωτικ ργο παραμρισε δυναμικ το παραδοσιακ αυτοσχεδιαστικ φος και το σεμνο λεξιλγι της μετατρποντς τη σε να ιταλικ κωμωδα χαρακτρων. Σ' αυτ τη να μορφ οι μσκες εγκαταλεπονται, μετασχηματζονται σε τρισδιστατα θεατρικ πρσωπα και στη σκην αποτυπνεται ο ρεαλισμς της πραγματικς ζως που περν απ' τη κωμωδα καταστσεων στη "ποιητικ" των χαρακτρων.
     Γεννθηκε 25 Φλεβρη 1707 στη Βενετα στο Μγαρο Τσεντνι δπλα στο Ponte San Toma. Πατρας ταν ο Τζολιο, παθολγος (κατ' λλους, φαρμακοποις) και μητρα η Μαργκερτα Σαβινι ( Σαλβινι), ηθοποις. Κληρονμησεν ωστσο την αγπη του για το θατρο απ τον παππο του Κρλο Αλεσντρο που ταν μεγλος λτρης του θετρου (ενοτε και των γυναικν ηθοποιν!) εν το θατρο αποτελοσε τη κρια διασκδαση λης της οικογνειας. τσι ο μικρς Κρλο εμφνισεν εξαρετη θεατρικ κλση απ' τα παιδικ του χρνια. Παιχνδια του ταν οι μαριοντες και τα διαβσματ του θεατρικ ργα. Λγεται μλιστα τι στα 8 του γραψε το πρτο του θεατρικ ργο. Σμφωνα με τα "Απομνημονεματ" του, απεικονζεται γεννημνος κωμικς, με μεγλη ζωντνια, απρσεκτος, αμριμνος, μ' εθυμη ιδιοσυγκρασα (απδειξη ενντια σ' λα τα κτυπματα της μορας που δχτηκε στη ζω) αλλ επιμελς αξιοσβαστη κι ντιμη.
     Το 1712 ο πατρας του Τζολιο, πηγανει στη Ρμη να σπουδσει ιατρικ κι τσι ο Κρλο μνει με τη μητρα του και το μικρτερο αδελφ του Τζιαν-Πολο στη Βενετα. Το 1719 ο πατρας του καλε τον Κρλο στη Περοτζια -που 'χει εγκατασταθε- και τον στλνει να σπουδσει στο Κολγιο ΙησουιτνΤο 1720 πατρας και γιος εγκαθστανται στο Ρμινι που ο Τζολιο θτει υπ την επβλεψη του φιλσοφου Caldini, το γι του επειδ δεν επιθυμοσε ν' ασχοληθε με το θατρο. Ωστσο ο νεαρς κι ανσυχος Κρλο συναντ το θασο του Φλορντο ντε Μακερνι και το σκει με τους ηθοποιος απ το Ρμινι για τη Κιτζια. Το τος 1723 πλι με προτροπ του πατρα, γρφεται στο δισημο Κολλγιο Ghislieri στη Πβια με σκοπ να σπουδσει νομικ, αλλ στα "Απομνημονεματ" του, μας λει τι σημαντικ μρος του χρνου του το αφιρωνε διαβζοντας Ελληνικς & Λατινικς κωμωδες. Διβαζε συνθως Πλατο, Terence κι Αριστοφνη κι αργτερα, ακολοθησε σπουδς στα γαλλικ για να διαβσει Μολιρο.
    
Τον 3ο χρνο φοτησης γραψε το σατιρικ ποημα "Ο Κολοσσς"  (Il colosso) για τις κρες ορισμνων οικογενειν της Παβα. Αυτ κι επσης μια επσκεψ του σε οκο ανοχς, εχε σαν αποτλεσμα να διωχτε απ' το Κολλγιο. τσι η οικογνεια Γκολντνι αναγκστηκε να φγει απ' τη πλη κι εγκαθσταται στο Οντινε (1725). Υπακοοντας μιαν ακμη φορ, στη θληση του πατρα, σπουδζει νομικ στη Μοντνα και παρνει τελικ πτυχο στις 12 Οκτβρη 1731 στερα απ φοτηση 6 ετν. Πτυχιοχος νομικς εργστηκε σα δικαστικς υπλληλος της Ενετικς Δημοκρατας, θση επικερδς, στη Κιτζια κι εν φαινταν τι μποροσε να στερισει σ' αυτ το επγγελμα, μια απρσμενη κκληση για επιστροφ του στη Βενετα (στερα απ απουσα ετν) εχε σαν αποτλεσμα να του αλλξει σταδιοδρομα και να τον στρψει στο να αφοσιωθε στο γρψιμο θεατρικν ργων κι αργτερα να γνει διευθυντς θετρων.
    
Το 1731 ο δχτηκε μεγλο πλγμα καθς πθανε ξαφνικ ο πατρας του στο Μπανιακαβλο (βρισκταν εκε ως αντικατασττης γιατρς) κι τσι γρισε ξαν στη Βενετα. Ωστσο το 1732, προκειμνου ν' αποφγει ναν ανεπιθμητο γμο, εγκαταλεπει τη Βενετα και πηγανει πρτα στο Μιλνο και στη συνχεια στη Βερνα. Εκε ρχεται σε επαφ με τον διευθυντ του θετρου San Samuele της Βενετας, Τζουζπε μερ, που τον θησε ν' ασχοληθε με τη συγγραφ θεατρικν ργων. τσι μ' αγπη, ρχισε να συνθτει ιντερμτζα, ιλαροτραγωδες και μελοδρματα.



      Πρωτοεμφανστηκε την δια χρονι στην ιταλικ θεατρικ σκην με τη τραγωδα "Αμαλασοντα" (Amalasunta) που παχτηκε στο Μιλνο. Ωστσο εναι θεατρικ αποτυχα επειδ δεν τηρε τους καννες σνθεσης του λιμπρτου. Ο διευθυντς της περας του τνισε πως στη Γαλλα ο συγγραφας θα 'πρεπε να προσπαθσει να ευχαριστσει το κοιν, αλλ στην Ιταλα πρεπε να συμβουλευτε και να ευχαριστσει τα μλη του θισου. Απογοητευμνος ο Γκολντνι τη καει. Το επμεν του ργο "Βελισριος" (Belisario) γραμμνο το 1734 παρλο που σημεωσε επιτυχα, δε μπρεσε να το χαρε στο βαθμ που 'πρεπε, επειδ ακμη νιωθε ντροπιασμνος. Την δια χρονικ περοδο γραφε επσης και λιμπρτα για την περα εν παρλληλα, υπηρτησε για να χρονικ διστημα ως λογοτεχνικς διευθυντς του San Giovanni Grisostomo, της πιο διακεκριμνης περας της Βενετας. Το 1736 ο Τζουζπε μερ γνρισε στον Γκολντνι τη 19χρονη Nicoletta Conio (νετερη κρη συμβολαιογρφου) που ερωτετηκε και παντρετηκε πολ σντομα. Ο γμος γινε στις 22 Αυγοστου 1736 και βσει διηγσεν του ο γγαμος βος τανε πολ καλς, χωρς παιδι, ζντας ρεμη κι ευτυχισμνη ζω με τη πιστ κι αφοσιωμνη Νικολτα, απολαμβνοντας τις φροντδες της, εν κενη προτμησε να μενει στη σκι των μεγλων επιτυχιν του ανδρς της. Μετ το γμο επστρεψε με τη Νικολτα στη Βενετα και παρμειναν εκε ως το 1743.
     γραψε κι λλες τραγωδες για λγο, μχρι που τελικ διαπστωσε τη κλση του στη κωμωδα. Ττε συνειδητοποησε πως η παραδοσιακ ιταλικ σκην χρειαζταν μεταρρθμιση. βαλε κριο στχο του ν' ανανεσει τη μοντονη Κομντια ντελ ρτε. Αντικαθιστ τις μσκες και παρουσιζει ολοκληρωμνο σενριο για το ρλο του πρωταγωνιστ. Παρλληλα προσδωσε στις κωμωδες ευγνεια, συνοχ κι αλθεια. χοντας πρτυπ του τον Μολιρο εργστηκε σοβαρ σπου το 1738 γραψε τη 1η του κωμωδα με ττλο "Ο νθρωπος Του Κσμου" (L' uomo di mondo). Παρ το γεγονς τι τονε θαμαζε πολ -και συχν προσπθησε να μιμηθε το συγγραφικ του φος- δε το μιμθηκε πραγματικ καθς τα δικ του θεατρικ ργα ταν ηπιτερα και με πιο αισιδοξο φος.
     Σ
τη διρκεια της περιπλνησης και διαφρων δυσκολιν που αντιμετπισε στην Ιταλα δουλεοντας αδικοπα, γνωρζεται με το θιασρχη Girolamo Medebac κι αποφασζει να εργαστε επαγγελματικ ως δραματουργς προκειμνου να ζσει. Εργστηκε δπλα στον Μντεμπακ γρφοντας ργα για το θασ του στη Βενετα. Παρλληλα μως δολεψε και γι' λλους θιασρχες κατ τη παραμον του στη πλη. Το 1739 ανακηρσσεται Πρξενος της Δημοκρατας της Γνοβας στη Βενετα, εν παρουσιζει μ' επιτυχα στο Σαν Σαμουλε τη κωμωδα "Αυλικ Μμολο" (Momolo Cortesan) με την οποα ουσιαστικ εγκαινασε τη μεταρρθμιση του παραδοσιακο ιταλικο θετρου. Το 1743 γρφει τη "Μοντρνα Κυρα" (La donna di garbo) και το 1745 γρφει τη κωμωδα "Υπηρτης Δυο Αφεντδων" (Il servitore di due padroni) για τον Αρλεκνο Αντνιο Σκκι, εν το 1748 γρφει τη "Πονηρ Χρα" (La vedova scaltra
).

                          

    
Το 1748 επιστρφει στη Βενετα που γνωρζεται και συνεργζεται με τον συνθτη Μπαλντσαρ Γκαλοπι στη νας μορφς περα Μποφα, ο οποος συνθεσε μουσικ για περισστερα απ 20 λιμπρτα που 'γραψε ο Γκολντνι. Παρλληλα με τις κωμωδες του Γκολντνι η περα Μποφα ενσωμτωσε στοιχεα της Commedia dell'arte με γνωστ χαρακτηριστικ γνωρσματα τοπικς και μεσαας τξης. Τα τη 1748-1762 αποτελον τα πιο δημιουργικ κι επιτυχημνα της καριρας του διτι τρα ταν σε θση να ενσωματσει τις απψεις για δραματικ μεταρρθμιση στο συγγραφικ του φος. Γρφει για το Teatro San Luca (τρα Teatro Goldoni). Η commedia dell’ arte βρσκεται πλον πσω του. Ττε δημιοργησε τα καλτερ του ργα: "Ο Ψετης" (Il Bugiardo), "Πμελα"  (Pamela), "Ο Αληθινς Φλος" (Il Vero Amico) 1750, "Το Καφενεο" (La Bottega del caffè) 1751, το αριστοργημα "Η Λοκαντιρα" (La locandiera) 1753, "να Περεργο Συμβν" (Un curioso accidente) 1760, "Οι Αγροκοι"  (Il rusteghi) 1760, κλπ.
   
Οι επιτυχες που σημεωσε ττε εχαν αποτλεσμα, το 1757 να πσει σ' ντονη διαμχη με το θεατρικ συγγραφα Κρλο Γκτζι (και με λλους συμπατριτες του) ο οποος του σκησε ντονη κριτικ, σχετικ με τη φση του θετρου και τον κατηγρησε τι στερε απ το θατρο φαντασα και ποηση. Ο Γκολντνι πολ πικραμνος αηδασε με τα γοστα των συμπατριωτν του τσο πολ, στε το 1762 αυτοεξορστηκε στη Γαλλα. Εγκαθσταται στο Παρσι για να διευθνει την Comédie-Italienne. Εκε ξαναγρφει λα του τα ργα απ τα γαλλικ για το βενετσινικο κοιν: το γαλλικ "L’ Éventail" (1763), μετατρπηκε στα ιταλικ στο εξαιρετικ "Il ventaglio" (Ο Θαυμαστς) (1764). Διορζεται επικεφαλς του ιταλικο θετρου στο Royal Court. Αργτερα δχτηκε τη θση καθηγητ ιταλικς στην Αυλ του Λουδοβκου XV, που τονε προσκλεσε προκειμνου να διδσκει ιταλικ τις κρες του. Το 1769, μετ 4 χρνια αυλικς ζως, του χορηγθηκε σνταξη που λμβανε τακτικ ως και το 1792.
    
Πρασε την υπλοιπη ζω του στη Γαλλα γρφοντας τα περισστερα ργα του στα γαλλικ, εν παρλληλα γραψε τα "Απομνημονεματ" του στην δια γλσσα (ξεκνησε να τα γρφει το 1783). Στη διρκεια της διαμονς του εκε γρφει 2 σημαντικς κωμωδες στα γαλλικ: "Bourru bienfaisant(1771) για το γμο του βασιλι Λουδοβκου XVI με τη Μαρα Αντουαντα (που αργτερα μετφρασε στα Ιταλικ) και το "Avare fastueux". Τα ργα του που γρφτηκαν στην Ιταλα δεν χουν θρησκευτικ εκκλησιαστικ θμα οτε εκφρζουν σκψεις για το θνατο τη μετνοια, κτι που προκαλε εντπωση λγω της αυστηρς καθολικς ανατροφς του. Στη Γαλλα γινε πιο ξεκθαρος, καθς τα ργα του εχαν ντονο αντιεκκλησιαστικ τνο και συχν σατριζαν την υποκρισα των μοναχν και της Ρωμαιοκαθολικς Εκκλησας.

     Τα τελευταα χρνια της ζως του ταλαιπωρθηκε αρκετ καθς εχε τυφλωθε και πθανε σε συνθκες ακραας φτχειας, εν η σνταξη που του εχε χορηγηθε απ τον Λουδοβκο, αποσρεται με εντολ της Εθνικς Συνλευσης το 1792 στην λευση της Γαλλικς Επανστασης (1789). Μετ την επανσταση η Εθνοσυνλευση επιχερησε να τη ξαναχορηγσει, μα η απφαση εγκρθηκε πολ αργ: την επμενη μρα του θαντου του. Πθανε 6 Φλεβρη 1793, σ' ηλικα 86 ετν.
     γραψε πνω απ 260 θεατρικ λων των ειδν κι περες, εν μες απ τα ργα του αποσκοποσε στη ρεαλιστικ απεικνιση της καθημερινς ζως. Θεωρεται απ' τους Ιταλος σαν εκενος που ανβασε τη δραματικ τχνη στην Ιταλα στο ψηλτερο σημεο τελειτητας. Αγαπθηκε απ' το κοιν του γιατ διθετε 2 βασικ στοιχεα: ευφυς πνεμα κι ειλικρνεια. γραψε -μ' επιμον σ' αυτ- για τις σχσεις που αναπτσσουν οι νθρωποι μεταξ τους, για τις πλεις, για το ανθρωπιστικ κνημα καθς και τη μελτη της φιλοσοφας.

          

     Οι ηθικς και πολιτικς αξες που προβλλει στα ργα του εναι αυτς του ορθολογισμο, της ευγνειας και του ανθρωπισμο καθς επσης τη σημασα της ανερχμενης μεσαας τξης, κρατντας μια προοδευτικ στση σε ζητματα που αφοροσαν το κρτος και δνοντας σημασα στη τιμ κι εντιμτητα, εν παρλληλα απεχθαντανε την αλαζονεα, την αδιαλλαξα και τη κατχρηση εξουσας. Τα ργα του προσφεραν στους μετπειτα συγγραφες εικνες του εαυτο τους, συχν δραματοποιημνες, τη ζω τους και τις συγκροσεις της ανερχμενης μεσαας τξης. Παρλο που γραψε στα γαλλικ και στα ιταλικ, κανε πλοσια χρση της βενετσινικης διαλκτου, της ντοπιολαλις και της καθομιλουμνης. Για λες αυτς τις καινοτομες, θεωρεται ιδρυτς της ιταλικς ρεαλιστικς κωμωδας κι χι δικα.

    
    

     Στον ελληνικ χρο τανε γνωστς και προ της Επανστασης του '21, χρη σ' ερασιτεχνικς και πρχειρες μεταφρσεις ργων του στα ελληνικ. Μετ τη σσταση του ελληνικο κρτους, τα ργα του γνρισαν μεγλη επιτυχα, χρις στις μεταφρσεις του πρην ηγεμνα της Βλαχας Ιωννη Καρατζ. Αυτ διεκπη απ τη κυριαρχα του κωμειδυλλου, αλλ πολλ ργα του ("Ο Υπηρτης Δυο Αφεντδων", "Λοκαντιρα", "Καβγδες Στη Κιτζια", "Οι Αγροκοι" κλπ) παζονται και σμερα μ' επιτυχα.

    
    
                                
                Το σπτι του Κρλο Γκολντνι (σμερα Μουσεο)
           στο Μγαρο Τσεντνι (Ponte San Toma)στη Βενετα.

                        

Σημ. Δικ μου: Το βιογραφικ αυτ δε θα γινταν, αν δεν τανε προσφορ της πολ καλς φλης του Στεκιο, Μαρας Αλεξιδου, την οποα ευχαριστ δημοσως!

------------------------------------------------------------------------------

                               Υπηρτης Δυο Αφεντδων

            ΠΡΟΣΩΠΑ

ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ Των Μπιζονιζων
ΚΛΕΑΡΕΤΗ κρη του Πανταλνε
ΔΟΤΟΡΟΣ ΛΟΜΠΑΡΔΗΣ
ΣΙΛΒΙΟΣ γιος του Λομπρδη
ΒΕΑΤΡΙΚΗ
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ ΑΡΕΤΟΤΣΗΣ ερωμνος της Βεατρκης
ΜΠΡΙΓΚΕΛΑΣ ξενοδχος
ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ καμαριρα της Κλεαρτης
ΤΡΟYΦΑΛΔΙΝΟΣ υπηρτης της Βεατρκης, πειτα και του Φλωρνδου
ΚΑΜΑΡΙΕΡΗΣ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟY
YΠΗΡΕΤΗΣ Tου Πανταλνε
ΔYΟ ΒΑΣΤΑΖΟΙ
ΓΚΑΡΣΟΝΙΑ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟY (πρσωπα βουβ)

Το επεισδιο συμβανει στη Βενετα.

                                           ΠΡΑΞΗ 1η

Δωμτιο στο σπτι του Πανταλνε.

Σκην 1η:

ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ, ΔΟΤΟΡΟΣ, ΚΛΕΑΡΕΤΗ, ΣΙΛΒΙΟΣ, ΜΠΡΙΓΚΕΛΑΣ, ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ κι ΥΠΗΡΕΤΗΣ Tου ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ
.


ΣΙΛΒΙΟΣ (προσφροντας το χρι στη Κλεαρτη): Ιδο το δεξ μου χρι και μ' αυτ σας προσφρω λη μου τη καρδι.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ (στη Κλεαρτη): Εμπρς, μη ντρεπσαστε δστε το χρι κι εσες. τσι θ' αρραβωνιαστετε και μνι μνι θα παντρευτετε.
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Μλιστα, αγαπητ Σλβιε, ιδο το δεξ μου. Υπσχομαι να γνω γυνακα σας.
ΣΙΛΒΙΟΣ: Κι εγ υπσχομαι να γνω δικς σας. (Δνουνε τα χρια).
ΔΟΤΟΡΟΣ: Εγε, πει κι αυτ. Τρα πια δεν αλλζουν τα πρματα.
ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ (μνη): Αχ! Τ ωραο πρμα! Ως κι εγ αλθεια λυνω απ' το καημ μου.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ (προς Μπριγκλα κι Υπηρτη): Σεις να 'στε μαρτροι στο σημεριν αρραβνιασμα τση κρης μου τση Κλεαρτης και του σιορ Σλβιου, του αξιτιμου γιου απ 'δω, του σιορ δοτρου Λομπρδη.
ΜΠΡΙΓΚΕΛΑΣ (στον Πανταλνε): Μλιστα, μλιστα, κυρ-κουμπρε και σας ευχαριστ για τη τιμ που μου κνετε.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Εγ γινα κουμπρος στο γμο σας κι εσες γενσαστε μρτυρας στο γμο τση κρης μου. Δε θλησα να κρξω κουμπρους, να καλσω δικος, γιατ κι ο σιορ Δοτρος εναι του χαραχτρα μου, του αρσει να κνει τσι δουλεις του χωρς θρυβο, χωρς μεγαλεα. Θα φμε μαζ, θα γλεντσουμε συναμεταξ μας και δε θα ενοχλσουμε καννα. (προς Κλεαρτη και Σλβιο). Τ ι λτε, παιδι, δε θα κμουμε καλ;
ΣΙΛΒΙΟΣ: Εγ δεν επιθυμ λλο παρ να 'μαι κοντ στην αγαπημνη μου Κλεαρτη.
ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ (μνη): Ββαια, αυτ εναι το καλτερο φα.
ΔΟΤΟΡΟΣ: Ο γιος μου δεν εναι φαντασμνος. Εν' νας νος με καλ καρδι. Αγαπει την κρη σας και δεν ενδιαφρεται για τποτ' λλο.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ (στον Σλβιο): Για να πομε την αλθεια, ο γμος αυτς τανε γραμμνος απ Θεο, γιατ, αν δεν απθαινε στο Τουρνο ο σιορ Φρεντερκος Ρασπνης, ο αντιπρσωπος μου, να ξρετε πως τη κρη μου την εχα τξει εκενου και δε θα μποροσε να τη πρει ο αγαπητς μου γαμπρς.
ΣΙΛΒΙΟΣ: Ασφαλς, μπορ να πω πως εστθηκα τυχερς. Δε ξρω αν λει το διο η κυρα Κλεαρτη.
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Αγαπητ Σλβιε, μ' αδικετε. Ξρετε αν σας αγαπ. Για να υπακοσω στον πατρα μου θα 'παιρνα τον Τουρινζο, μα η καρδι μου τανε πντα μ' εσς.
ΔΟΤΟΡΟΣ (στον Πανταλνε): Κι μως, εναι σωστ, ταν γρφετ' απ Θεο κτι, θα γνει με τρπο ανλπιστο. Και πς πθανε ο Φρειδερκος Ρασπνης;
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Ο μοιρος! Τον εσκοτσανε τη νχτα, εξαιτας τση αδερφς του... Δεν ηξρω ποιος. Του δκανε μια σπαθι κι μεινε στον τπο.
ΜΠΡΙΓΚΕΛΑΣ (στον Πανταλνε): Κι αυτ γνηκε στο Τουρνο;
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Ναι στο Τουρνο.
ΜΠΡΙΓΚΕΛΑΣ: Ω, το δστυχο! Πολ μου κακοφνηκε.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ (στον Μπριγκλα): Τον ηξρατε τον σιορ Φρεντερκο Ρασπνη;
ΜΠΡΙΓΚΕΛΑΣ: Ββαια που τον ξερα. μεινα στο Τουρνο τρα χρνια κι εγνρισα ως και την αδερφ του. Μια να με μυαλ, με θρρος ντυνταν αντρκια, πγαινε με τ' λογο κι εκενος την ελτρευε. Ποις να το 'λεγε ττοιο πρμα!
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Ε, τα δυστυχματα γνονται απ μινοτο σε μινοτο. Τλος, ας τ' αφκουμε τα λυπητερ πρματα. Ξρετε τ λω γ, αγαπητ μου σιορ Μπριγκλα; Ξρω πως σας αρσει ν' ανακατευσαστε στη κουζνα, θα 'θελα να κνατε καννα φα τση ρεξς σας.
ΜΠΡΙΓΚΕΛΑΣ: Μετ χαρς. Δεν το λω γ, μα στο ξενοδοχεο μου λοι μνουν ευχαριστημνοι. χουνε να το πονε: πουθεν δεν τρν' τσι, πως τρνε στο ξενοδοχεο μου. Καταλαβανουμε μια κποια ουσα.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Τηρχτε, κτι βραστ για να βουτσει κανες καμι μπουκι ψωμ.(Ακοονται χτυπματα). Ω, χτυπνε! Σμεραλδνα, για τραξε, ποιος εναι.
ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ: Αμσως. (φεγει).
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Πατρα, με την δεια σας.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Περιμνετε, θα 'ρθουμ' λοι. Ας δομε πρτα ποιος εναι.
ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ (γυρζοντας): Αφντη, εν'νας υπερτης κποιου ξνου, που θλει να σας δκει μιαν αγγελα. Σ' εμ δε θλησε να πει τποτα. Επε πως θλει να μιλσει με τον αφντη.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Πστε του να 'ρθει. Ας δομε τι θλει.
ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ: Πω να τνε φρω. (φεγει).
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Μα εγ, πατρα, να πηγανω.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Πο;
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Ξρω 'γω; Στο δωμτιο μου.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Κυρ μου, χι, να σταθετε δ. (σιγ στο Δοτρο). Δε μου αρσει ακμα ν' αφκουμε μοναχος τσου αρραβωνιασμνους.
ΔΟΤΟΡΟΣ (σιγ στον Πανταλνε): Πολ σωστ, πολ φρνιμα.

Σκην 2η:

ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ, ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ κι οι επνω
.


ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Προσκυν ταπειντατα λους τσου κυρους. Ω, τ μορφη συντροφι! Τ μορφη συναναστροφ!
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Ποις εστε, φλε; Τ ορζετε;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ (δεχνοντας τη Κλεαρτη): Ποι εν' ετοτ' η αρχοντοπολα;
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Εναι η κρη μου.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Χαρω πολ.
ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ (στον Τρουφαλδνο): Κι εξν απ' αυτ εναι νφη.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Ευχαριστ. Κι εσες ποι εισστενε;
ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ: Εμαι η καμαριρα της, κριε.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: χω ευχαρστηση.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: λα, λα, κριε, παρατστε τσου χαιρετισμος. Τ θλετε; Ποις εστε; Ποις σας στρνει;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Σιγ-σιγ ντε, με το καλ. Τρεις ερτησες μονοροφι πει πολ σ' ναν μοιρο νθρωπο.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ (σιγ στον Δοτρο): Μου φανεται πως εναι μπαγαπντης.
ΔΟΤΟΡΟΣ (σιγ στον Πανταλνε): Πιο πολ μου φανεται για κωμικς.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ (στη Σμεραλδνα): Η αφεντι σας εσαστε η νφη;
ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ (αναστενζει): Αχ, χι κριε.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Θα πετε ποις εσαστε θλετε να πτε απ κει που 'ρθατε;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Α δε γυρεετ'λλο παρ να μθετε ποιος εμαι, ξηγιμαι με δυο λγια. Εμαι ο υπερτης του αφντη μου. (στη Σμεραλδνα). Κι τσι, γυρζοντας στη κουβντα μας...
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Και ποις εναι ο αφντης σας;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Εν ' νας ξνος, που θλει να σας κμει επσκεψη. (στη Σμεραλδνα). σο για το γμο θα κουβεντισουμε.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Αυτς ο ξνος ποις εναι; Πς τνε λνε;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Ω, πει σε μκρος. Ο αφντης μου εν' ο σιορ Φρεντερκος Ρασπνης, ο Τουρινζος και σας προσκυνει. χει ρθει ξεπτηδες κι εναι κτω και με στρνει να σας πω πως θλει να 'ρθει μσα, και με περιμνει να του πω την απντηση. Εσαστ' ευχαριστημνος; Θλετ' λλο; (στη Σμεραλδνα). Ας ρθουμε στα δικ μας... (λοι κνουνε χειρονομες θαυμασμο).
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Για ελτε δ , μιλτε μ' εμ. Τ διολο λτε;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Κι αν θλετε να μθετε και για με, εγ εμ' ο Τρουφαλδνος ο Μπατκιος, απ τα μρη τση Μπργαμος.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Δε μ' ενδιαφρει ποιος εσαστε σες, θα 'θελα να μου ξαναπετε ποις εν' αυτς ο αφντης σας. Σκιζομαι να μη παρκουσα.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Καψγερε! θα 'ναι βαρκουος. Ο αφντης μου εναι ο σιορ Φρεντερκος Ρασπνης, απ το Τουρνο.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: με απ δω, εσ' εσαι βουρλισμνος. Ο σιορ Φρεντερκος Ρασπνης, απ το Τουρνο, απθανε.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Απθανε;
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Απθανε σγουρα. Δυστυχς για κενονε.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ (μνος): Διολε! Ο αφντης μου απθανε; Εγ τον φηκα κτω γερ. (στον Πανταλνε). Λτε σωστ πως απθανε;
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Σας το λω καθαρ, απθανε.
ΔΟΤΟΡΟΣ: Μλιστα, εν' αλθεια, πθανε δεν υπρχει λγος να το αμφισβητσετε.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ (μνος): Ωχ, μοιρε αφντη μου! Θα του 'ρθε κνα ξαφνικ. (αποχαιρετ). Με την δεια σας.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Δε θλετε τποτ' λλο απ με;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Μια κι απθανε δε μου χρειζετ' λλο. (μνος). Θα πω να δ, αν εν' αλθεια. (φεγει).
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Τ νν' αυτς; Παλαβς μπαγαπντης;
ΔΟΤΟΡΟΣ: Δε ξρω. Φανεται πως εναι λγο απ το 'να και λγο απ τ' λλο.
ΜΠΡΙΓΚΕΛΑΣ: Εμ μου φανεται πιο πολ γι' απλοκς. Εναι Μπεργαμσκος, δε μου φανεται για κατεργρης.
ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ: τσι μου φανεται κι εμ. (μνη). Δεν εν' σκημος, αυτς ο μελαψολης.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Μα τ; Ονειρεεται τον σιορ Φρεντερκο;
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Αν εν'αλθεια, πως εν' εκενος εδ, για με θα 'τανε πολ κακ εδηση.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Τ κουταμρες! Δεν εδατε κι εσες τα γρμματα;
ΣΙΛΒΙΟΣ: Και ζωντανς να 'ναι και να βρσκεται δ, ρθε πολ αργ.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ (γυρζει): Μου κνει εντπωση μ' εσς, κριοι. Δε φροντ' τσι με τον μοιρο τον κσμο. Δεν κοροδεουν τσι τσου ξνους. Δεν εν' αυτ πρματ' απ' ανθρπους πως πρπει. Και θα γυρψω το λγο.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ (στους λλους): Να ιδετε πως εναι παλαβς. (στον Τρουφαλδνο). Τ τρχει; Τ σας εκμανε;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Να μου πετε πως ο σιορ Φρεντερκος Ρασπνης απθανε!
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Κι τσι;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Κι τσι, εν' εδ, ζωντανς, γερς, ξυπνος, μια χαρ και θλει να σας προσκυνσει, αν χετε την ευχαρστηση.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Ο σιορ Φρεντερκος;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Ο σιορ Φρεντερκος.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Ο Ρασπνης;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Ο Ρασπνης.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Απ το Τουρνο;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Απ το Τουρνο.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Παιδκι μου, αμτε στο ζουρλοκομεο, εσες εσαστε βουρλισμνος.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: λα, διολε! Θα με κμετε να βλαστημσω, σα να 'μουνε κανς χαρτοπαχτης. Σας λω, εναι δ, στο σπτι μσα, που κακ χρνο να 'χετε.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Τρα, εγ σου τσακζω τα μοτρα.
ΔΟΤΟΡΟΣ: χι, κυρ-Πανταλνε, ακοστε με πστε του να πει να 'ρθει εδ αυτς ο νθρωπος, που θαρρε πως εν' ο Φρειδερκος Ρασπνης.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Εμπρς, πστε να 'ρθει σ' αυτ τον αναστημνο νεκρ.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Αν απθανε κι αν αναστθηκε, μπορε, δεν αντιλω καθλου. Μα τρα εναι ζωντανς και θα τνε ιδετε με τα μτια σας. Πω να του πω να 'ρθει. Κι απ δω κι ομπρς να μθετε να φερνσαστε με τους ξνους, με τσ' ανθρπους σαν κι εμ, με τσου Μπεργαμσκους τσου τιμημνους. (στη Σμεραλδνα). Εσς, κοπλα μου, τμου βρω ευκαιρα, θα σας μιλσω. (φεγει).
ΚΛΕΑΡΕΤΗ (σιγ στον Σλβιο): Σλβι μου, τρμω σγκορμη.
ΣΙΛΒΙΟΣ (σιγ στη Κλεαρτη): Μην αμφιβλλετε, οτιδποτε και να συμβε, θα γνετε δικ μου.
ΔΟΤΟΡΟΣ: Τρα θα μθουμε την αλθεια.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Μπορε να 'ρθει καννας μπαγαπντης, να μου πει παραμθια.
ΜΠΡΙΓΚΕΛΑΣ: Εγ, καθς σας επα, κυρ-κουμπρε, γνρισα τον κυρ-Φρεντερκο. Αν εν' αυτς, θα το ιδομε.
ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ (μνη): Κι μως ο μελαψολης αυτς δεν χει φυσιογνωμα για ψετης. Θα ιδ αν θα μπορσω... (στους λλους) Με την δεια σας, κριοι. (φεγει).

Σκην 3η:

ΒΕΑΤΡΙΚΗ ντυμνη αντρκια και με τ' νομα Φρειδερκος κι οι πνω.

ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Κριε Πανταλνε, η ευγνεια που θαμασα στις επιστολς σας δεν ανταποκρνεται με την υποδοχ που κνετε στο τομο μου. Σας στρνω τον υπηρτη μου, σας ειδοποι πως επιθυμ να μπω στο σπτι σας, κι εσες μ' αφνετε στο
δρμο, χωρς να μ' αξισετε να με μπσετε, παρ πειτ' απ μισν ρα!
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Λυπμαι πολ... Μα ποις εσαστε, αφντη;
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Ο Φρειδερκος Ρασπνης απ το Τουρνο, δολος σας. (λοι κνουνε χειρονομες θαυμασμο).
ΜΠΡΙΓΚΕΛΑΣ (μνος): Τ βλπω; Τι δουλει εν' ετοτη. Αυτς δεν εναι ο Φρεντερκος, εναι η κυρα-Βεατρκη, η αδερφ του. Θα ιδ τι σκοπ χει ετοτ' η μασκαρτα.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Με κνετε και σαστζω... Χαρομαι που σας βλπω γερ και ζωνταν, εν εχαμε μθει σχημα να. (σιγ στον Δοτρο). Μα δεν τνε πιστεω ακμα, να ξρετε.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Το ξρω εχε βγει ο λγος πως σε μια συμπλοκ εσκοτθηκα. καμε ο Θες κι επληγθηκα μονχα και μλις εγιατρετηκα, επρα το δρμο για τη Βενετα, καθς εχαμε συμφωνσει απ πολν καιρ.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Δε ξρω τι να πω. Η ψη σας εναι απ νθρωπο καθς πρπει, μα χω πληροφορες σγουρες και σωστς πως ο σιορ Φρεντερκος απθανε. τσι βλπετε καλ... αν δε μου δκετε κποιαν απδειξη για το αντθετο...
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: χετε τελεως δκιο ν' αμφιβλλετε καταλαβανω την ανγκη να δσω αποδεξεις. Ιδο τσσερις επιστολς των φλων αντιπροσπων σας μια εναι του διευθυντ της Τρπεζας μας. Αναγνωρστε τις υπογραφς και βεβαιωθετε για το
τομο μου. (του δνει τσσερις επιστολς, που τις διαβζει απ μσα του).
ΚΛΕΑΡΕΤΗ (στον Σλβιο): Αχ, Σλβιε, εμαστε χαμνοι.
ΣΙΛΒΙΟΣ (σιγ στη Κλεαρτη): Τη ζω μου θα χσω, μα εσς χι.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ (μνη, βλποντας τον Μπριγκλα): Αλμονο! Εδ ο Μπριγκλας; Πς διβολο βρθηκ' ετοτος εδ; Αυτς θα με γνωρσει δχως λλο. (δυνατ στον Μπριγκλα). Φλε, μου φανεται πως σας ξρω.
ΜΠΡΙΓΚΕΛΑΣ: Μλιστα, κριε, δε θυμσαστε στο Τουρνο τον Μπριγκλα Καβκιο;
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Α, μλιστα, τρα σας αναγνωρζω. (πλησιζει τον Μπριγκλα). Λαμπρ αρχοντνθρωπε, τ κνετε στη Βενετα; (σιγ στον Μπριγκλα). Για τ' νομα του Θεο μη με φανερσετε.
ΜΠΡΙΓΚΕΛΑΣ (σιγ): Μην χετε φβο. (δυνατ). Εμαι ξενοδχος, δολος σας.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Ω, ακριβς, μια κι χω την ευχαρστηση να σας γνωρζω, θα 'ρθω να μενω στο ξενοδοχεο σας.
ΜΠΡΙΓΚΕΛΑΣ: Μετ χαρς. (μνος). Κποιο λαθραο, χωρς λλο.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Τα ειδα λα. Ββαια, τα γρμματα αυτ μου τα φρνει ο σιορ Φρεντερκος Ρασπνης, και μια και μου τα παρουσιζετε σες. Εμαι αναγκασμνος να πιστψω πως εσαστε... καθς λνε τα γρμματα.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Αν χετε ακμα καμιν αμφιβολα, ιδο ο κριος Μπριγκλας· με γνωρζει, μπορε να σας βεβαισει ποιος εμαι. (σιγ στον Μπριγκλα). χεις δκα ντπιες.
ΜΠΡΙΓΚΕΛΑΣ: Χωρς λλο, κυρ-κουμπρε, το βεβαινω γ, απ 'δω εναι ο κυρ-Φρεντερκος Ρασπνης. (μνος). Μπορε ν' αφκεις να χσεις δκα ντπιες;
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Μια κι εν' τσι, μια και μου το βεβαινει, εξν απ τα γρμματα κι ο κουμπρος μου, ο Μπριγκλας, αγαπητ μου σιορ Φρεντερκε, εμαι ευτυχισμνος που σας βλπω και σας ζητω συγνμη, αν εχα αμφιβολα.
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Πατρα, αυτς εναι λοιπν ο κριος Φρειδερκος Ρασπνης;
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Μλιστα, αυτς εναι.
ΚΛΕΑΡΕΤΗ (σιγ στον Σλβιο): Δυστυχα μου, τ θα γνει με μς;
ΣΙΛΒΙΟΣ (σιγ στη Κλεαρτη): Μην αμφιβλλετε, σας λω εσαστε δικ μου και θα σας υπερασπιστ.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ (σιγ στον Δοτρο): Τ λτε, Δοτρε μου, ρθε στην ρα του;
ΔΟΤΟΡΟΣ (σιγ στον Πανταλνε): Accidit in puncto, quod non contingit in anno! (σα φρνει μια στιγμ, δε τα φρνει ολκερος χρνος).
ΒΕΑΤΡΙΚΗ (δεχνοντας τη Κλεαρτη): Κριε Πανταλνε, ποι εν' εκενη η κυρα;
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Εναι η Κλεαρτη, η κρη μου.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Η προορισμνη για γυνακα μου;
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Μλιστα, κριε, αυτ. (μνος). Τρα εμαι για τα καλ μπερδεμνος.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ (στη Κλεαρτη): Κυρα, επιτρψατε μου να λβω τη τιμ να σας υποβλω τα σβη μου.
ΚΛΕΑΡΕΤΗ (συγκρατημνα): Δολη σας πιστ.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ (στον Πανταλνε): Πολ ψυχρ με υποδχεται.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Τ να γνει; Εναι ντροπιρα απ φυσικ της.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ (δεχνοντας τον Σλβιο): Κι εκενος ο κριος εναι συγγενς σας;
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Μλιστα, κριε, εν' ανεψις μου.
ΣΙΛΒΙΟΣ (στη Βεατρκη): χι, κριε, δεν εμαι ανεψις του, μα παρνω γυνακα μου τη Κλεαρτη.
ΔΟΤΟΡΟΣ (σιγ στον Σλβιο): Μπρβο! Μη τα χνεις. Πες το δκιο σου, μα χωρς παραφορς.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Πς; Εσες νδρας της κυρας Κλεαρτης; Δεν εναι προορισμνη για με;
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: λα, λα, θα τα φανερσω λα. Αγαπητ σιορ Φρεντερκο, πστευα πως ταν αληθιν το δυστχημα του θαντου σας κι τσι δωκα την κρη μου στο σιορ Σλβιο, αυτ δεν εναι πρμα κακ. Τλος εφτκατε στην ρα σας. Η Κλεαρτη
εναι δικ σας, αν τη θλετε κι εγ ε μ ' τοιμος να βαστξω το λγο μου. Ο σιορ Σλβιος δε ξρω τι λει. Βλπετε με τα μτια σας την αλθεια. Ακοσατε τι σας επα και μαζ μου δε μπορετε να 'χετε καννα παρπονο.
ΣΙΛΒΙΟΣ: Μα ο κριος Φρειδερκος δε θα θελσει να πρει γυνακα του μια που δωσε σ' λλονε το χρι.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Δεν εμαι και τσο ψιλοκοσκινιστς. πως και να 'ναι, θα τη πρω. (μνη). Μ' αρσει να διασκεδσω και λιγκι.
ΔΟΤΟΡΟΣ (μνος): Τ ωραος σζυγος της μδας! Δεν εν' σκημος.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Ελπζω πως η κυρα Κλεαρτη δε θ' αρνηθε το χρι μου.
ΣΙΛΒΙΟΣ: Παρατστε τα, κριε, εφτσατε αργ. Η κυρα Κλεαρτη εναι δικ μου και μην ελπζετε πως θα σας την παραχωρσω. Αν ο κυρ-Πανταλνε μ' αδικσει θα εκδικηθ κι ποιος θλει τη Κλεαρτη, πρπει να τη διεκδικσει με το σπαθ του. (φεγει).
ΔΟΤΟΡΟΣ (μνος): Μπρβο, μα το ναι!
ΒΕΑΤΡΙΚΗ (μνη): χι, χι, μ' αυτ τον τρπο δεν χ' ρεξη να πεθνω.
ΔΟΤΟΡΟΣ: Αφντη μου, του λγου σας, εφτσατε λιγκι αργ. Η Κλεαρτη θα πρει το γιο μου. Ο νμος μιλε καθαρ: Prior in tempore, potior in jure. [ο πρτος χρονικ, ισχυρτερος στο νμο]. (φεγει).
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Μα σεις, κυρα Κλεαρτη, δε λτε τποτα;
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Λγω πως ρθατε για να με βασανσετε. (φεγει).

Σκην 4η:

ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ, ΒΕΑΤΡΙΚΗ, ΜΠΡΙΓΚΕΛΑΣ, ΥΠΗΡΕΤΗΣ του ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ.

ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Πς; Γλωσσο! Τ επατε; (κνει να τη κυνηγσει).
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Σταθετε κριε Πανταλνε, τη συγχωρ. Δε πρπει να τη προυμε με τ' γριο. Με τον καιρ ελπζω να μου χρωστ τοτη τη χρη. Στο μεταξ, ας εξετσουμε τους λογαριασμος μας, που 'ναι μια απ τις δυο αιτες που με φρανε, καθς ξρετε, στη Βενετα.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: λα εν' τοιμα για το λογαριασμ μας. Θα σας δεξω τον τρεχομενο λογαριασμ. Τα λεφτ σας εν' τοιμα και μπορομε να ξοφλσουμε τμου επιθυμετε.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Θα 'ρθω με πιο νεση να σας υποβλω τα σβη μου. Για τρα, αν μου επιτρπετε, θα πω με τον Μπριγκλα να τελεισω μερικς μικροδουλεις, που μου 'χουν αναθσει. Αυτς ξρει τη πλη, θα μπορσει να με βοηθσει στις ανγκες μου.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Κμετε πως σας αρσει κι αν σας χρειζεται τποτε, διατχτε.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Αν μου δνατε μερικ χρματα, θα μου κνατε χρη δεν επρα μαζ μου, για να μη ζημιωθ απ το λλαγμα των νομισμτων.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Μετ χαρς, να σας δκω. Τρα δεν εν' εδ ο ταμας μου. Μα τμου ρθει, θα σας στελω τα λεφτ στο σπτι. Δε πτε να κτσετε στου κουμπρου μου του Μπριγκλα;
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Ββαια, κε πηγανω κι πειτα θα σας στελω τον υπηρτη μου. Εναι πισττατος, μπορε κανες να του εμπιστευτε οτιδποτε.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Πολ καλ, θα κμω καθς ορζετε κι αν θλετε να κτσετε να φτε μαζ μας, εσαστε νοικοκρης.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Για σμερα σας ευχαριστ. Θα 'ρθω λλη φορ να σας ανησυχσω.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Λοιπν, θα σας περιμνω.
ΥΠΗΡΕΤΗΣ (παρουσιζεται): Κριε Πανταλνε σας ζητνε.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕΣ: Ποις;
ΥΠΗΡΕΤΗΣ: Απ κει... δε ξρω... (σιγ). Γνονται φασαρες.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: ρχομαι αμσως. (στη Βεατρκη). Με την δεια σας. Με συμπαθτε, αν δε σας κνω συντροφι. Μπριγκλα, εσες εσαστε του σπιτιο, περιποιηθετε τον σιορ Φρεντερκο.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Μη στενοχωρεστε για με.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Πρπει να πω. Καλ αντμωση. (μνος). Δε μ' αρσει να βγει στη μση κανς διαολκος. (φεγει).

Σκην 5η:

ΒΕΑΤΡΙΚΗ, ΜΠΡΙΓΚΕΛΑΣ.

ΜΠΡΙΓΚΕΛΑΣ: Μπορ να μθω, κυρ Βεατρκη...
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Σωπστε, για τ' νομα του Θεο, μη με φανερσετε . Ο μοιρος ο αδελφς μου πθανε και τον εσκτωσε ο Φλωρνδος Αρετοσης με τα χρια του κποιος λλος βαλμνος απ κενον. Θυμοσαστε πως ο Φλωρνδος μ' αγαποσε κι ο αδελφς μου δεν θελε να τον πρω. Επιαστκανε, δεν ηξρω πς ο Φρειδερκος πθανε κι ο Φλωρνδος, φοβομενος τη Δικαιοσνη, φυγε χωρς να μου πει να γεια σου. Ξρει ο Θες αν με λπησε ο θνατος του αδελφο μου και πσο κλαψα γι' αυτν. Μα τρα πια δε βρσκεται καμι γιατρι, και με θλβει το χσιμο του Φλωρνδου. Ξρω πως εχε τραβξει για τη Βενετα κι επρα την απφαση να τον ακολουθσω. Με τα φορματα και
τις συστατικς επιστολς του αδελφο μου, να 'μαι δ, με την ελπδα να ξαναβρ τον αγαπημνο μου. Ο κριος Πανταλνε, χρη σ' αυτς τις επιστολς και πιο πολ χρη στη βεβαωση σας, με θεωρε πια για Φρειδερκο. Θα εξοφλσουμε τους λογαριασμος
μας, θα εισπρξω χρματα, και θα μπορσω να βοηθσω και τον Φλωρνδο, αν χει ανγκη. Κοιτχτε πο φρνει ο ρωτας! Συνδρμετε με, αγαπητ Μπριγκλα, βοηθστε με και θα ικανοποιηθετε με το παραπνω.
ΜΠΡΙΓΚΕΛΑΣ: λα καλ, μα δε θα 'θελα εξαιτας μου να σας πλερσει με καλ πστη ο κυρ-Πανταλνες το λογαριασμ κι πειτα να βρεθε γελασμνος.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Πς γελασμνος; Πεθανοντας του αδελφο μου, δεν εμ' εγ κληρονμα;
ΜΠΡΙΓΚΕΛΑΣ: Εναι σωστ. Μα γιατ δε φανερωνσαστε;
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Αν φανερωθ δε κνω τποτα. Ο Πανταλνε θ' αρχσει να μου κνει τον κηδεμνα κι λοι θα μ' ενοχλονε, πρμα που δεν εναι καθλου σωστ κι πειτα πο ξρω εγ τι μπορε να συμβε. Θλω την ελευθερα μου. Αυτ θα βαστξει για λγο, υπομον. Στο αναμεταξ κτι θα κατορθσω.
ΜΠΡΙΓΚΕΛΑΣ: Πραματικ κυρα, σταθκατε πντα να μυαλ παρξενο. Αφστε μ' εμ, μπιστευτετε σ' εμ κι χω γ να κμω.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Ας πμε στο ξενοδοχεο σας.
ΜΠΡΙΓΚΕΛΑΣ: Κι ο υπηρτης σας, πο εναι;
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Του πα να με περιμνει στο δρμο.
ΜΠΡΙΓΚΕΛΑΣ: Πο τον ευρκατε αυτ το βλκα; Δε ξρει μτε να μιλσει.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Τον επρα στο δρμο. Φανεται κουτς καμι φορ, μα δεν εναι κι σο για εμπιστοσνη, δεν εμαι δυσαρεστημνη.
ΜΠΡΙΓΚΕΛΑΣ: Α, η εμπιστοσνη εναι ωραο πρμα. Πμε, εμαι στον ορισμ σας. Κοιττε ο ρωτας τι πει και κνει!
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Αυτ εναι τποτα. Ο ρωτας κνει και χειρτερα. (φεγουν).

Σκην 6η:

Δρμος με το ξενοδοχεο του Μπριγκλα... ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ μνος.

ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Βαρθηκα να περιμνω, δε μπορ λλο. Μ' αυτ τον αφντη τργω λγο κι αυτ το λγο με κνει να το λαχταρω. Το ρολι τση χρας εσμανε μεσημρι εδ και μισ ρα και το στομχι μου σμανε μεσημρι εδ και δυο ρες. Να 'ξερα κνε πο θα πει να κτσει! Οι λλοι τμου φτκουνε σε μια χρα, πρτη δουλει πνε στο ξενοδοχεο. Αυτς, κριε μου, χι· αφνει τα μπαολα στη βρκα και πει να κμει βζιτες και δε θυμται τον μοιρο τον υπερτη του. Τμου σου λνε πως πρπει να δουλεεις τον αφντη μ' αγπη, πρπει να πονε και στους αφντηδες να 'χουνε κι αυτο μια σταλι λπηση για την υπερεσα. Εδ εν' να ξενοδοχεο τσι μου 'ρχεται να
πω να ιδ αν μπορ να γλεντσω τα δντια μου. Κι αν με γυρψ' ο αφντης; Το λθος δικ του, πρεπε να 'χει και λγη δικριση. Λω να πω, μα τρα που το σκφτομαι βρσκω μια μικρ δυσκολα, που δεν την εχα λογαρισει: δεν χω μτε δεκαρκι. Αχ, μοιρε Τρουφαλδνε! Παρ να κνεις τον υπερτη, κλλιο να 'κανες... να πρει ο διολος... σαν τι; Δξα σοι ο Θες, δε ξρω να κμω τποτα.

Σκην 7η:

ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ μ' να ΒΑΣΤΑΖΟ με μπαολο στον μο κι ο νω.

ΒΑΣΤΑΖΟΣ: Σας λω πως δε βαστω λλο, πεζρει πολ, θα με ζουπσει.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Ντο εδ, μια επιγραφ μαγρικου ξενοδοχεου. Δε μπορες να κμεις αυτ τα τσσερα βματα;
ΒΑΣΤΑΖΟΣ: Βοθεια, το μπαολο μου πφτει.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Το 'πα πως εσ δεν σουνε κατλληλος, εσαι πολ αδνατος δεν χεις δναμη. (βαστ το μπαολο στον μο του Βαστζου).
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ (κοιτντας το Βαστζο): Αν μποροσα να βγλω καμι δεκρα. (στον Φλωρνδο). Κριε, αγαπτε μπως τποτα; Μπορ να σας δουλψω;
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Καλ μου νθρωπε, βοηθστε να πρει αυτ το μπαολο σε κενο το ξενοδοχεο;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Δελγκου στεμε 'μ. Να, πως κνουνε. Αμλα το. (με τον μο κτω απ' το μπαολο, το παρνει λο πνω του και ρχνει χμω το Βαστζο με μια σπρωξι).
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Εγε.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Δεν πεζρει καθλου. (μπανει στο ξενοδοχεο με το μπαολο).
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ (στο Βαστζο): Βλπετε πς κνουνε;
ΒΑΣΤΑΖΟΣ: Εγ δε μπορ πλιτερο. Κνω το χαμλη απ' ανγκη, μα εμαι απ καλ σπτι.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Τ κανε ο πατρας σου;
ΒΑΣΤΑΖΟΣ: Ο πατρας μου; γδερνε τ' αρνι τση χρας.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ (μνος): Ετοτος, χωρς λλο εναι παλαβς. (κνει να μπει στο ξενοδοχεο).
ΒΑΣΤΑΖΟΣ: Αφντη, με συμπαθτε...
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Τ θλετε;
ΒΑΣΤΑΖΟΣ: Τη πλερωμ για το θλημα.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Τ; Θα σου δσω για δκα βματα! Ντην, εκε εν' η βρκα. (δεχνει στο βθος της σκηνς).
ΒΑΣΤΑΖΟΣ: Εγ δε μετρω τα βματα! Να με πλερσετε. (απλνει το χρι).
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Πρε πντε σολδι. (του τα βζει στο χρι).
ΒΑΣΤΑΖΟΣ (απλνει το χρι): Να με πλερσετε.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Ω, τι επιμον! Πρε λλα πντε..
ΒΑΣΤΑΖΟΣ: Να με πλερσετε.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ (του δνει μια κλωτσ): Μου 'βγαλες τη ψυχ.
ΒΑΣΤΑΖΟΣ: Τρα εμαι πλερωμνος. (φεγει).

Σκην 8η:

ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ, ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ.

ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Τ κσμος που σου 'ναι! Περμενε ακριβς να τνε κακομεταχειριστ. Ας πμε να ιδομε τ ξενοδοχεο εν' ετοτο...
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Κριε, το πρα.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Τ ξενοδοχεο εν' αυτ;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Εναι καλ ξενοδοχεο, κριε. μορφα κρεβτια, μορφοι καθρφτηδες, μια σπουδαα κουζνα, με μια μυρουδι που αναστανει. Εμλησα με τον καμαριρη. Θα σας περιποιηθε βασιλικ.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Εσες τ επγγελμα κνετε;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Τον υπερτη.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Εσαστε Βενετσινος;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Δεν εμαι Βενετσινος, μα εμ' εδ απ το κρτος. Εμαι Μπεργαμσκος, δολος σας.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Τρα χετε αφντη;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Τρα... πραματικ δεν χω.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Εσαστε χωρς αφντη;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Να 'μαι, με βλπετε, εμαι δχως αφντη. (μνος). Εδ δεν εν' ο αφντης μου, δε λω ψματα.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Ερχσαστε στην υπηρεσα μου;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Στην υπερεσα σας; Γιατ χι; (μνος). Αν η συμφωνα εναι καλτερη, αλλζω παρτσινβελο.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Τουλχιστο για το διστημα που θα μενω στη Βενετα.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Πολ καλ. Πσο θα μου δνετε;
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Πσο ζηττε;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Να σας πω. νας λλος αφντης που εχα και που τρα εδ δεν τον χω λλο, μοδιν' να Φλιππο το μνα και τα ξοδα μου.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Καλ, τσο θα σας δνω κι εγ.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Πρπει να μου δκετε κτι πλιτερο.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Και τ πλιτερο ζηττε;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: να σολδκι την ημρα για το ταμπκο.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Μλιστα, ευχαρστως, θα σας το δσω.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Μια κι εν' τσι, στκω μ' εσς.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Μα θα 'θελα και κποια σσταση για τη διαγωγ σας.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Τμου δε γυρεετ' λλο, παρ σσταση για τη διαγωγ μου, αμτε στη Μπργαμο κι λοι θα σας πονε για με.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Δεν χετε καννα στη Βενετα να σας ξρει;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: φτακα σμερα το πρω, κριε.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Καλ, μου φαινσαστε καλς νθρωπος, θα σας δοκιμσω.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Δοκιμστε με και θα ιδετε.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Πρτ' απ' λα, βιζομαι να ιδ αν υπρχουνε στο ταχυδρομεο επιστολς για με. Πρτε μισ σκοδο, πηγανετε στο ταχυδρομεο του Τουρνου και ρωτστε αν εν' επιστολς για τον Φλωρνδο Αρετοση. Αν εναι, τις παρνετε και τις φρνετε αμσως, γιατ σας περιμνω.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Ως τσο διατχτε να ετοιμσουνε το γιμα.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Ναι, καλ, θα πω να το ετοιμσουνε. (μνος). Εναι κωμικς, δε μου φανεται κακς. Σιγ-σιγ θα τνε δοκιμσω. (μπανει στο ξενοδοχεο).

Σκην 9η:

ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ, ΒΕΑΤΡΙΚΗ, ΜΠΡΙΓΚΕΛΑΣ.

ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: να σολδ πλιτερο τη μρα, κνουνε τριντα σολδι το μνα και δεν εναι μτε σγουρο πως ο λλος μου δνει να Φλιππο μου δνει δκα Παλους. Μπορε δκα Παλοι να κνουν να Φλιππο, μα 'γω δε το ξρω σγουρα. Κι πειτα κενο το σιορ Τουρινζο, δε τνε βλπω λλο. Εναι παλαβς. Εν' νας γκιοβιντος χωρς μουστκι και χωρς μυαλ. Ας πει να κουρεεται κι ας πμε στο Ταχυδρομεο για τοτο τον αφντη. (πει να φγει και συναντ τη Βεατρκη).
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Εγε σου, τσι με περιμνεις;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Εδ εμαι, κριε. Σας περιμνω ακμα.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Και γιατ' ρθες να με περιμνεις εδ κι χι στο δρμο που σου 'πα; Εναι σμπτωση που σε ξαναβρκα.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Επροβτησα κομμτι, για να μου περσει η πενα.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: λα, πγαινε αμσως στη βρκα, πες του βαρκρη να σου δσει το μπαολο μου και πρτο στο ξενοδοχεο του κριου Μπριγκλα.
ΜΠΡΙΓΚΕΛΑΣ: Ντο εκε το ξενοδοχεο μου δεν χει να λαθψεις.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Καλ, λοιπν, κμε γργορα, γιατ σε περιμνω.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ (μνος): Διολε! Σε κενο το ξενοδοχεο!
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: κου, συγχρνως να πας στο Ταχυδρομεο του Τουρνου και να ρωτσεις αν εναι δικς μου επιστολς. Μλιστα, ρτα αν εν' επιστολς για τον Φρειδερκο Ρασπνη και για τη Βεατρκη Ρασπνη. 'Ητανε να 'ρθει μαζ μου ως κι η αδελφ μου και για κποιο εμπδιο μεινε στο σπτι. Μπορε να της γραψε καμι φλη της. Κοτα αν εν' επιστολς για κενην για με.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ (μνος): Δε ξρω τι να κμω. Εμ' ο πλιο μπερδεμνος νθρωπος του κσμου.
ΜΠΡΙΓΚΕΛΑΣ (σιγ στη Βεατρκη): Πς περιμνετε γρμματα στο σωστ σας τ' νομα και στο πλαστ, τη στιγμ που φγατε μυστικ;
ΒΕΑΤΡΙΚΗ (σιγ στον Μπριγκλα): φησα παραγγελα σ' να πιστ υπηρτη μου, που φροντζει το σπτι μου, να μου γρψει και δε ξρω με τι νομα μπορε να μου γρψει. Μα πμε και με την ησυχα μας θα σας τα πω λα. (στον Τρουφαλδνο). Κμε γργορα, πγαινε στο ταχυδρομεο κι πειτα στη βρκα. Πρε τις επιστολς, δσε να φρουνε το μπαολο και σε περιμνω στο ξενοδοχεο. (μπανει στο ξενοδοχεο).
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ (στον Μπριγκλα): Εσες εσαστε ο παρτσινβελος του ξενοδοχεου;
ΜΠΡΙΓΚΕΛΑΣ: Μλιστα, εγ εμαι. Φερθετε καλ και να 'σαστ' συχος πως θα σας δκω να φτε καλ. (μπανει στο ξενοδοχεο).

Σκην 10η:

ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ, ΣΙΛΒΙΟΣ.

ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Τ ωραα! Κσμος και κσμος γυρεει ναν αφντη κι εγ ερηκα δο. Τ διβολο να κμω; Και τσου δυο δε μπορ να τσου υπερετω. Δε μπορ; Και γιατ χι; Δε θα 'ταν μορφο να δουλεω και τσου δυο, και να βγνω δυο μιστος και να τργω διπλ; Θα 'τανε ζχαρη αν δεν το μυριζντανε. Κι αν το μυριστονε, τ θα χσω; Τποτα! Αν ο νας με διξει, στκω με τον λλονε, με κενονε που θλει να με δοκιμσει.
Και μια μρα να βαστξει, θλω να δοκιμσω. Στον πτο τση γραφς, πντα κτι θ' απολψω. Κουργιο, ας πμε στο Ταχυδρομεο και για τσου δυο. (κνει να ξεκινσει).
ΣΙΛΒΙΟΣ (μνος): Τοτος εν' ο υπηρτης του Ρασπνη. (στο Τρουφαλδνο). Πατριτη!
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Ορστε!
ΣΙΛΒΙΟΣ: Πο εναι ο αφντης σας;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Ο αφντης μου; Εν' εκε, σε κενο το ξενοδοχεο.
ΣΙΛΒΙΟΣ: Να πτε αμσως στον αφντη σας και να του πετε πως θλω να του μιλσω κι αν χει φιλτιμο να 'ρθει κτω, που τνε περιμνω.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Μα αγαπητ κριε...
ΣΙΛΒΙΟΣ (με δυνατ φων): Να πτε αμσως!
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Μα γι' ακοστε, ο αφντης μου...
ΣΙΛΒΙΟΣ: Λιγτερες κουβντες, γιατ, μα το Θε...
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Μα ποιανο να πω να 'ρθει;
ΣΙΛΒΙΟΣ: Αμσως, σε τσακζω στο ξλο.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ (μνος): Δε ξρω τποτα, θα στελω τον πρτο που θα βρεθε μπροστ μου. (μπανει στο ξενοδοχεο).

Σκην 11η:

ΣΙΛΒΙΟΣ, ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ, ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ.

ΣΙΛΒΙΟΣ: χι, ποτ, εναι αδνατο ν' ανεχτ μπρος στα μτια μου ναν αντεραστ. Αν ο Φρειδερκος εγλτωσε μια φορα, δε θα 'χει πντα την δια τχη. θα παρατσει κθε αξωση για τη Κλεαρτη θα λογαριαστε μαζ μου. Βγανουν λλοι νθρωποι απ το ξενοδοχεο. Δεν θλω να μ' ανησυχσουν. (τραβιται στο αντθετο μρος).
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ (δεχνει τον Σλβιο στον Φλωρνδο): Ντος εκε, κενος ο κριος που πετ φωτις απ' λες του τσι μπντες.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Δε τνε ξρω. Τ θλει απ με;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Δε ξρω. Πω για τα γρμματα. Με την δεια σας. (μνος). Δε θλω σκοτορες.
ΣΙΛΒΙΟΣ (μνος): Ο Φρειδερκος δεν ρχεται.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ (μνος): Θα ιδ τι συμβανει. (στο Σλβιο). Κριε, εσες μ' εζητσατε;
ΣΙΛΒΙΟΣ: Εγ; Δεν χω τη τιμ μτε να σας γνωρζω.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Κι μως ο υπηρτης που εδατε να φεγει τρ' απ 'δω, μου 'πε πως με αγρωχη φων και με φοβρες ζητοσατε να με προκαλσετε.
ΣΙΛΒΙΟΣ: Δε με κατλαβε καλ. Επα να μιλσει στον αφντη του.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Ωραα, εγ εμαι ο αφντης του.
ΣΙΛΒΙΟΣ: Εσες; Ο αφντης του;
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Χωρς αμφιβολα. Εναι στην υπηρεσα μου.
ΣΙΛΒΙΟΣ: Συγνμη λοιπν, ο υπηρτης σας μοιζει με κποιον λλο που εδα σμερα το πρω δουλεει και σε κποιον λλο.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Αυτς υπηρετε σ' εμ , μην αμφιβλλετε.
ΣΙΛΒΙΟΣ: Μια κι εν' τσι, σας ξαναζητ συγνμη.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Παρακαλ. Ομοιτητες παρουσιζονται κθε στιγμ.
ΣΙΛΒΙΟΣ: Εσες εσαστε ξνος, κριε;
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Τουρινζος, στον ορισμ σας.
ΣΙΛΒΙΟΣ: Τουρινζος ακριβς τανε κι εκενος που γυρεω να ξεθυμνω.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Αν εναι συμπολτης μου, μπορε να τνε ξρω κι αν σας χει πειρξει, αναλαβανω ευχαρστως να σας ικανοποισω.
ΣΙΛΒΙΟΣ: Γνωρζετε κποιο Φρειδερκο Ρασπνη;
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Ω! Τον εγνρισα δυστυχς.
ΣΙΛΒΙΟΣ: Γυρεει, για να λγο που 'λαβε απ' τον πατρα, να μου πρει τη γυνακα που σμερα το πρω αρραβωνιστηκα.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Μη φοβστε, φλε, ο Φρειδερκος Ρασπνης δε μπορε να σας πρει τη γυνακα σας. Εναι πεθαμνος.
ΣΙΛΒΙΟΣ: Μλιστα, λοι πιστεανε πως τανε πεθαμνος, μα σμερα το πρω φθασε στη Βενετα γερς και ζωντανς, για μεγλη μου δυστυχα.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Κριε, με κνετε να σαστσω.
ΣΙΛΒΙΟΣ: Μα σστισα κι εγ.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Ο Φρειδερκος Ρασπνης, σας βεβαινω πως απθανε.
ΣΙΛΒΙΟΣ: Ο Φρειδερκος Ρασπνης σας βεβαινω πως ζει.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Προσχετε καλ, γιατ γελισαστε.
ΣΙΛΒΙΟΣ: Ο κυρ-Πανταλνε των Μπιζονιζων, ο πατρας του κοριτσιο, εξτασε με λες τις λεπτομρειες για να βεβαιωθε και με αναμφισβτητες απδειξες επεστηκε πως εναι ο διος.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ (μνος): Δε σκοτθηκε λοιπν καθς επστεψαν λοι;
ΣΙΛΒΙΟΣ: αυτς εγ θ' αφσουμε τον ρωτα για τη Κλεαρτη τη ζω.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ (μνος): Ο Φρειδερκος εδ; Φεγω απ' τη Δικαιοσνη και βρσκω μπρος τον εχθρ μου!
ΣΙΛΒΙΟΣ: Εναι περεργο πς δεν τον εδατε. Επρκειτο να μενει σ' αυτ το ξενοδοχεο.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Δεν τον εδα εδ μου 'πανε πως δεν μενε κανες ξνος.
ΣΙΛΒΙΟΣ: Θ' λλαξε γνμη. Κριε, συγνμη αν σας ανησχησα. Αν τον δετε, πστε του, για το καλ που του θλω, να βγλει την ιδα γι' αυτ το γμο. Τ' νομα μου εναι Σλβιος Λομπαρδης, χω τη τιμ να σας υποβλλω τα σβη μου.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Χαρω πολ για τη γνωριμα σας. (μνος). Τοτ' η δουλει το νου μου αναστατνει.
ΣΙΛΒΙΟΣ: χετε την ευχαρστηση να μου πετε τ' νομα σας;
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ (μνος): Δε θλω να φανερωθ. (δυνατ). Ορτιος Αρντντης, στον ορισμ σας.
ΣΙΛΒΙΟΣ: Κριε Ορτιε, εμαι στις διαταγς σας. (φεγει).

Σκην 12η:

ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ.

ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Πς εναι δυνατ, μια σπαθι, που του μπκε απ το στθος και του βγκε στα νεφρ, να μην τον εσκτωσε; Τον εδα κι εγ με τα μτια μου ξαπλωμνο χμου και βουτηγμνο στο αμα του. κουσα να λνε πως μεινε στον τπο. Μα μπορε και να μην απθανε. Το σδερο μπορε να μη του περαξε σοβαρ μρη. Θα χτπησα στα πλευρ κι ενμισα πως τονε χτπησα στο στθος. Η σγχυση ξεγελ. Με το να φγω απ το Τουρνο αμσως, γιατ ξαιτας της χθρας μας μουνε κατηγορομενος, δεν λαβα τον καιρ να μθω την αλθεια. Λοιπν, μια και δεν εσκοτθηκε, θα 'ναι καλτερα να γυρσω στο Τουρνο, για να παρηγορσω την αγαπητ μου Βεατρκη, που σως υποφρει και κλαει για την απουσα μου.

Σκην 13η:

ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ μ' να βαστζο, που φρνει το μπαολο της Βεατρκης κι ο πνω.

ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ (προχωρε μερικ βματα μαζ με το βαστζο, πειτα παρατηρντας τον Φλωρνδο και φοβομενος μπως τον ιδε, απομακρνει το βαστζο): λα μαζ μου... Ω, διολε! Εν' εδ ο λλος αφντης μου. Συνδερφε, αποτραβηχτετε και
περιμνετ με σε κενη την αγκων (ο βαστζος απομακρνεται).
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Ναι, χωρς λλο θα γυρσω στο Τουρνο.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Εδ εμαι, κριε...
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Τρουφαλδνο, ρχεσαι στο Τουρνο μαζ μου;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Πτε;
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Τρα αμσως.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Χωρς να φμε;
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: χι, θα φμε κι πειτα φεγουμε.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Πολ καλ, τργωντας θα σκεφτ.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Επγες στο Ταχυδρομεο;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Μλιστα, κριε.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Ερηκες γρμματα μου;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Ερηκα.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Πο εναι;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Τρα να τα βρω. (βγζει απ' τη τσπη του τρεις επιστολς. μονολογε). Ω, διολε! Πς θα βρω τρα τα δικ του; Εγ δε ξρω να διαβζω.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Θρρος, δσε μου εδ τις επιστολς μου.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Τρα, κριε. (μνος). Μπερδετηκα. (στο Φλωρνδο). Να σας πω, κριε: Αυτ τα τρα γρμματα δεν εν' λα τση αφεντις σας. Αντμωσα να γνριμο μου υπερτη, που δουλεαμε στη Μπργαμο μαζ του 'πα πως πω Ταχυδρομεο κι εκενος μ' επαρακλεσε να κοιτξω αν τανε τποτα για τον αφντη του. Μου φανεται πως ταν να γρμμα, μα δεν το γνωρζω δεν ξρω ποιο εναι.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Δσε μου να ιδ εγ, θα πρω τα δικ μου και τ' λλο θα σου το ξαναδσω.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Ορστε. Βιζομαι να το δκω στο φλο μου.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Τ βλπω! Επιστολ στ' νομα της Βεατρκης; Μα εν' εδ στη Βενετα;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Το βρκατε το γρμμα του συναδρφου μου;
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Ποις εν' αυτς ο συνδερφος σου, που σου 'δωσε τη παραγγελα;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Εν' νας υπερτης... που τνε λνε Πασκλη.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Και πο υπηρετε;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Δε ξρω, κριε.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Μα τη στιγμ που σου 'πε να ζητσεις τα γρμματα του αφντη του, θα σου 'πε και τ' νομα του.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Φυσικ. (μνος). Το μπρδεμα μεγαλνει.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Λοιπν τ νομα σου 'πε;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Δε το θυμμαι.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Πς;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Μου το 'γραψε σ' να χαρτ.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Και πο εναι το χαρτ;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Τ' φηκα στο ταχυδρομεο.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ (μνος): Βρσκομαι σ' να πλαο απ μπερδματα.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ (μνος): Να ιδ πς θα τα βγλω πρα.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Πο μνει αυτς ο Πασκλης;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Καλ δε ξρω.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Και πς θα του δσεις το γρμμα;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Μου 'πε πως θα ιδωθομε στη πλατεα.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ (μνος): Δε ξρω τι να πω.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ (μνος): Αν τα βγλω πρα, θα 'ναι θμα. (δυνατ). Δστε μου το γρμμα και θα κοιτξω να τνε βρω.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: χι, αυτ το γρμμα θα τ' ανοξω.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Ω, πω πω! Μην το κμετ' αυτ. Θα το ξρετε πως τιμωριται αυτς που ανογει τα γρμματα.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: τσι θα κμω! Τοτο το γρμμα μ' ενδιαφρει πολ. Στλνεται σε πρσωπο δικ μου. Χωρς φβο μπορ να τ' ανοξω. (τ' ανογει).
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Δολος σας κριε! (μνος) Το 'καμε!
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ (διαβζει): Αξιτιμη κυρ. Η αναχρηση σας απ το Τουρνο καμε σ' λη τη χρα να μιλονε για σας κι λοι καταλαβανουνε πως επρατε μια ττοιαν
απφαση, για ν' ακολουθσετε τον κριο Φλωρνδο. Η αστυνομα εξακρβωσε πως εφγατε ντυμνη αντρκια και δεν παει να προσπαθε να βρει τη χνη σας, για να σας πισει. Εγ την επιστολ αυτ δεν την στειλα απ το Τουρνο κατευθεαν στη Βενετα,
για να μη μαθευτε η χρα που μου 'χατε πει πως εσκοπεατε να πτε, μα την στειλα σε κποιο φλο στη Γνοβα, για να σας τη στελουν απ κει. Αν μθω τποτ' λλο, δε θα παραλεψω να σας το γρψω με τον διο τρπο και ταπειν υπογρφομαι. Ταπειντατος και πισττατος δολος σας: Αντνιο του Ντιρα.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ (μνος): Τ ωραα δουλει! Να διαβζει τα μυστικ του λλου!
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ (μνος): Τ μαθανω; Τ διβασα; Η Βεατρκη φυγε απ' το σπτι της; Ντυμνη αντρκια; Για να 'ρθει να με βρει; Μ ' αγαπ στ' αλθεια. Μακρι να τη ξαναβρ στη Βενετα. (στον Τρουφαλδνο). Πγαινε, αγαπητ, Τρουφαλδνο, βλε τα δυνατ σου να συναντσεις τον Πασκλη προσπθησε να μθεις απ' αυτνε ποιος εν' ο αφντης του, ετε ντρας ετε γυνακα, ανακλυψε πο μνει κι αν μπορσεις, φρτονε σ' εμ κι εγ θα σας δσω και στους δυο απ να καλ φιλοδρημα.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Δστε μου το γρμμα και θα προσπαθσω να τνε βρω.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Πρε το σου δνω την γνοια: αυτ το πρμα μ' ενδιαφρει πολ.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Μα να του το δκω τσι ανοιγμνο;
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Πστε του πως γινε λθος, απροσεξα. Μη μου φρνετε δυσκολες.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Και στο Τουρνο θα πτε τρα πια;
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: χι, δε θα πω για την ρα. Μη χασομερς. Προσπθησε να συναντσεις τον Πασκλη. (μνος) Η Βεατρκη στη Βενετα, ο Φρειδερκος στη Βενετα. Αν τη βρει ο αδελφς της, αλμονο της! Θα κμω το παν να τη συναντσω. (φεγει).

Σκην 14η:

ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ, ΒΑΣΤΑΖΟΣ με το μπαολο στον μο.

ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Καλς εμαι και του λου μου, που δε πω καλλι μου. Να ιδ πς θα τα καταφρω μ' αυτς τσι δυο υπερεσες. Θα ιδ την ικαντητα μου. Ετοτο το γρμμα, που εναι για τον λλον αφντη, μου κακοφανεται να του το δκω ανοιγμνο. Θα τηρξω να το διπλσω. (κνει διφορα διπλματα σχημα). Τρα πρπει να το βουλσω. Μα πς γνεται; χω ιδε τη ννα μου που καμι φορ βολωνε τα γρμματα με ψωμ μασημνο. Θα δοκιμσω. (βγζει απ' τη τσπη του να κομμτι φωμ). Μου κακοφανεται να χαλσω αυτ το λγο ψωμ μα θλει υπομον. (μασ λγο φωμ να
σφραγσει την επιστολ, μα χωρς να θλει το καταπνει
). Ω, διολε! Επγε κτω. Πρπει να μασσω λλο κομμτι. (τα δια και καταπνει). Δεν χει γιατρι. Η φση αντιστκεται.

Θα δοκιμσω ξαν. (μασ πως και πριν θλει να καταπιε το φωμ, μα συγκρατιται και με πολ δυσκολα το βγζει απ το στμα). Ω, το καταφραμε! Θα βουλσω το γρμμα.
(το σφραγζει με φωμ). Μου φανεται πως εναι καλ. Δεν πρπει να καταλβει πως τ' ανοξανε. Εμαι σπουδαος εγ για να τα διορθνω! Ω ξχασα τλεια το χαμλη. (κρζει) Συνδερφε, λα 'δω, φρε το μπαολο.
ΒΑΣΤΑΖΟΣ (με το μπαολο στον μο): Εδ εμαι, πο θα το προυμε;
ΤΡΟΥΦ: Πρτο σε κενο το ξενοδοχεο και τρα φτακα κι εγ.
ΒΑΣΤΑΖΟΣ: Και ποις θα με πλερσει;

Σκην 15η:

ΒΕΑΤΡΙΚΗ, βγανει απ το ξενοδοχεο κι οι πνω.

ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Ετοτο εναι το μπαολο μου;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Μλιστα, κριε.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Πρτε το στο δωμτιο μου.
ΒΑΣΤΑΖΟΣ: Ποι εναι το δωμτιο σας;
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Ρωτστε τον καμαριρη.
ΒΑΣΤΑΖΟΣ: Εσυμφωνσαμε τριντα σολδι.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Πηγανετε, θα σας πληρσω.
ΒΑΣΤΑΖΟΣ: Θλω δελγκου.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Μη μ' ενοχλετε.
ΒΑΣΤΑΖΟΣ: Τρα πετω το μπαολο στη μση του δρμου. (μπανει στο ξενοδοχεο).
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Σπουδαοι ρχοντοι κι ετοτ' οι χαμληδες!
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Επγες στο ταχυδρομεο;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Μλιστα, κριε.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: ταν επιστολς μου;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: ταν να γρμμα τση αδερφς σας.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Καλ, ποναι το;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Εδ εναι. (δνει την επιστολ).
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Αυτ την επιστολ την χουν ανοξει.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Το 'χουν ανοξει; Και πς μπορε;
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Την χουν ανοξει και την χουνε σφραγσει τρα με ψωμ.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Εγ δεν χω ιδα.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Δεν χεις ιδα, ε; Κατεργρη, ανξιε, ποις νοιξε αυτ την επιστολ; Απαιτ να το μθω.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Θα σας πω, κριε, θα σας μαρτυρσω την αλθεια. λοι μπορε να λαθψουμε. Στο ταχυδρομεο ταν να γρμμα δικ μου, δε ξρω καλ να διαβζω κι απ λθος, αντς ν' ανοξω το δικ μου, νοιξα το δικ σας. Σας ζητ συμπθειο.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Αν γιν' τσι, δε πειρζει.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: γιν' τσι, σας τ' ορκζομαι.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Τη διβασες την επιστολ; Ξρεις τι λει;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Καθλου. Εν' νας χαρακτρας, που δε τνε βγνω.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Την εδε κανες;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Μπα!
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Πρσεξε καλ.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Ου!
ΒΕΑΤΡΙΚΗ (μνη): Δε θα 'θελα να με γελσει αυτς. (διαβζει σιγ).
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ (μνος): Πει κι αυτ, σκεπστηκε.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ (μνη): Ο Αντνιο εναι πιστς υπηρτης. Του 'μαι υπχρεη. (δυνατ). κου, εγ πω για κποια δουλει λγο πρα. Εσ πγαινε στο ξενοδοχεο, νοιξε τ μπαολο, πρε και τα κλειδι κι αρισε λιγκι τα φορματα μου. ταν θα γυρσω, θα φμε. (μνη) Ο κριος Πανταλνε δε φανεται κι εμ μου χρειζονται αυτ τα χρματα. (φεγει).

Σκην 16η:

ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ, ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ.

ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Τλειωσε μια χαρ, που δε μποροσε καλτερα. Εμαι σπουδαος. Εχτιμω τον εαυτ μου εκατ σκοδα πλιτερο απ' σο τον εχτιμοσα.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Πστε μου, φλε, ο αφντης σας εναι σπτι;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: χι, κριε, δεν εναι.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Ξρετε πο εναι;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Μτε.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Πει στο σπτι να φει;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Μου φανεται.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Πρτε και τμου γυρσει, του δνετε αυτ τα βολα. Εν' εκατ δουκτα. Δε μπορ να περιμνω γιατ χω δουλει. Σας προσκυν. (φεγει).

Σκην 17η:

ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ, ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ.

ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Αυτς το 'πε κι αυτς τ' κουσε. Καλ ταξδι. Δε μου 'πε μτε ποιανο απ τσου δυο μου αφντηδες να τα δκω.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Λοιπν, ερηκες τον Πασκλη;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: χι κριε δεν ερηκα τον Πασκλη, μα ερηκα νανε που μου 'δωκε να σακκολι μ' εκατ δουκτα.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Εκατ δουκτα; Να τα κμεις τ ;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Πστε μου την αλθεια, αφντη, περιμνετε βολα απ πουθεν;
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Ναι, χω δσει μιαν επιστολ σε κποιον μπορο.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Λοιπν, αυτ τα βολα θα 'ναι δικ σας.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Τ σου 'πε αυτς που σου τα 'δωσε;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Μου 'πε να τα δκω του αφντη μου.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Λοιπν, εναι δικ μου χωρς λλο. Εγ δεν εμ' ο αφντης σου; Υπρχει αμφιβολα;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ (μνος): Δε ξρει τποτα για τον λλο μου αφντη. (δυνατ) Ββαια...
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Και δε ξρεις ποιος σου τα 'δωσε;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Δε ξρω, μου φανεται πως τη φυσιογνωμα του την ξανδα κποια λλη φορ, μα δε θυμμαι που.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Θα 'ναι ο μπορος που μ' χουνε συστσει.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Αυτς θα 'ναι δχως λλο.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Θυμσου τον Πασκλη.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: πειτ' απ' το γιμα θα τνε βρω.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Πμε λοιπν γργορα να ετοιμσουμε το γιμα. (μπανει στο ξενοδοχεο).
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Πμε, μλιστα. Πλε καλ, που αυτ τη φορ δεν πεσα ξω. Τα βολα τα 'δωκα του ανθρπου που 'τανε δικ του. (μπανει στο ξενοδοχεο).

Σκην 18η:

ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ, ΚΛΕΑΡΕΤΗ, ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ.

ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Αυτ εναι: ο σιορ Φρεντερκος θα γνει ντρας σας. δωκα λγο κι εγ δεν εμαι καραγκιζης.
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Εσαστε αφντης μου, πατρα, μα συγνμη, αυτ εναι τυραννα.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Τμου ο σιορ Φρεντερκος σας εγρεψε, σας το 'πα, εσες δε μου 'πατε πως δεν τνε θλετε. Ττες πρεπε να μιλσετε. Τρα εναι αργ.
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Η υποταγ, ο σεβασμς μ' κανε να κλεσω το στμα.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Ο σεβασμς κι η υποταγ να κμουνε το διο και τρα.
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Μου εναι αδνατο, πατρα.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Αδνατο; Και γιατ;
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Τον Φρειδερκο δεν τνε παρνω, ασφαλς.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Σου φανεται τσο σκημος;
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Στα μτια μου εναι μισητς.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Κι αν ακμα σας δεξω πς να σας αρσει;
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Με ποιον τρπο, πατρα;
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Βγλτε απ το νου σας τον σιορ Σλβιο και θα σας αρσει.
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Ο Σλβιος εναι βαθι μες στη ψυχ μου κι εσες με τη συγκατθεση σας τονε ριζσατε ακμα πιο πολ.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ (μνος): Απ 'να μρος λυπμαι. (δυνατ) Πρπει να κμετε την ανγκη φιλοτιμα.
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Η καρδι μου δεν εναι ικαν για μια τσο μεγλη προσπθεια.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Βλτε τα δυνατ σας, πρπει να γνει...
ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ: Αφντη, εν' εδ ο κυρ-Φρεντερκος και θλει να σας υποβλει τα σβη του.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Να 'ρθει μσα, εναι νοικοκρης.
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Ωιμ! Τ τυραννα! (κλαει).
ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ: Τ χετε κυρ; Κλατε; Μα την αλθεια χετ' δικο. Δεν εδατε τ ωραος που εν' ο κυρ Φρεντερκος; Αν εχα 'γω μια ττοια τχη, δε θα 'κλαια καθλου, μα θα γελοσα μ' να στμα τσο. (φεγει).
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: λα, κρη μου, μη σε ιδε πως κλαις.
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Μα ταν νιθω πως σκζεται η καρδι μου;

Σκην 19η:

ΒΕΑΤΡΙΚΗ κι οι πνω.

ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Τα σβη μου στον κριο Πανταλνε.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕΣ: Αφντη, τα σβη μου. Ελβατ' εκατ δουκτα;
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Εγ, χι.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Τα 'δωκα λγο πριν στον υπερτη σας. Μου 'πατε πως εναι τμιος νθρωπος.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Μλιστα, δεν εναι φβος. Δεν τον εδα. Θα μου τα δσει μλις γυρσω στο σπτι. (σιγ). Τ χ' η κυρα Κλεαρτη και κλαει;
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ (σιγ): Αγαπητ σιορ Φρεντερκο, πρπει να τη συχωρσετε. Η εδηση του θαντου σας γιν' αιτα γ ι ' αυτ το κζο. Με τον καιρ ελπζω ν' αλλξει.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ (σιγ): Κμετ' να πρμα κριε Πανταλνε, αφστε με μονχο μια στιγμ μαζ της, να ιδ αν θα καταφρω να της πρω καννα καλ λγο.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Μλιστα, κριε, πω και γυρζω. (μνος). Θα τα δοκιμσω λα. (σιγ). Κρη μου, περιμνετε κι φτακα. Κμετε λγη συντροφι στον αρραβωνιαστικ σας.
(φεγει).

Σκην 20η:

ΒΕΑΤΡΙΚΗ, ΚΛΕΑΡΕΤΗ.

ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Κυρα Κλεαρτη...
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Απομακρυνθετε και μη τολμσετε να μ' ανησυχσετε.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Τση σοβαρτητα με κενον που πρκειται να πρετ' ντρα σας;
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Αν συρθ με βα στο γμο σας, θα πρετε το χρι μου, μα χι τη καρδι μου.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Εσαστε θυμωμνη μ' εμ, μα εγ ελπζω να σας ησυχσω.
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Θα σας σιχανομαι στον αινα τον παντα.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Αν μ' εγνωρζατε, δε θα μου μιλοσατ' τσι.
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Σας γνωρζω καλ: Εσαστε η καταστροφ της ησυχας μου.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Μα εγ χω το μσο να σας παρηγορσω.
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Εσαστε γελασμνος. λλος απ το Σλβιο δε μπορε να με παρηγορσει.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Ασφαλς, δεν μπορ να σας δσω την παρηγορι που μπορε να σας δσει ο Σλβιος, μα μπορ να συντελσω στην ευτυχα σας.
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Μου φανεται υπερβολικ, κριε, τη στιγμ που σας μιλ με τον πιο γριο τρπο του κσμου, να επιμνετε να με βασανζετε.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ (μνη): Ετοτ' η μοιρη να με συγκινε, δε βαστ η καρδι μου να τη βλπω να υποφρει.
ΚΛΕΑΡΕΤΗ (μνη): Το πθος με κνει τολμηρ, αναιδστατη, βρβαρη.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Κυρα Κλεαρτη, χω να σας εξομολογηθ να μυστικ.
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Δε σας υπσχομαι να το κρατσω. Μην επιχειρσετε να μου το εμπιστευτετε.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Η αυστηρτητα σας μου αφαιρε τον τρπο να σας κμω ευτυχισμνη.
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Εσες δεν μπορετε να με κμετε παρ δυστυχισμνη.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Γελισαστε και για να σας πεσω, θα σας μιλσω καθαρ. Αν εσες δε με θλετ' εμ, εγ δε ξρω τ να σας κμω. Αν εσες υποσχεθκατε σ' λλον το χρι σας κι εγ υποσχθηκ' αλλο τη καρδι μου.
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Τρ' αρχζετε να μου αρσετε.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Δε σας επα πως εχα τον τρπο να σας παρηγορσω;
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Αχ, φοβομαι πως με κοροδεετε.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: χι, κυρα, δεν υποκρνομαι. Σας μιλ με τη καρδι στα χελη. Κι αν μου υποσχεθετε τη μυστικτητα που μου αρνηθκατε λγο πριν, θα σας εμπιστευτ να μυστικ, που θα σας κμει να 'σαστε τελεως συχη.
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Ορκζομαι να βαστξω τη πιο απλυτη σιωπ.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Δεν εμαι ο Φρειδερκος Ρασπνης, μα η Βεατρκη, η αδελφ του.
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Ω! Τ μου λτε! Εσες γυνακα;
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Μλιστα, γυνακα. Φανταστετε αν επιθυμ με τη καρδι μου το γμο σας.
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Και για τον αδελφ σας, τ χετε να μου πετε;
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Εκενος, δυστυχς, απθανε απ μια σπαθι που τον επρασε απ το στθος στα νεφρ. Εθεωρθηκ' νοχος ο αγαπημνος μου, που μ' αυτ τα φορματα πω να τον συναντσω. Σας ορκζω σ' λους τους ιερος νμους της φιλας και του
ρωτα, μη με προδσετε. Ξρω πως κνω απερισκεψα, φανερνοντας να ττοιο μυστικ, μα το κνω για πολλος λγους πρτα γιατ μου πονοσε να σας βλπω λυπημνη, πειτα γιατ μου φανεται πως εσαστε μια να που μπορε να κρατσει να
μυστικ, τλος γιατ ο Σλβις σας μ' χει φοβερσει και δε θα 'θελα, παρακινομενος απ σας, να με φρει σε δσκολη θση.
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Στο Σλβιο μου επιτρπετε να το πω;
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: χι, μλιστα σας το απαγορεω απολτως.
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Καλ, δε θα του κμω λγο.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Προσχτε πως εμπιστεομαι σε σας.
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Σας το ορκζομαι ξαν, δε θα κμω λγο.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Τρα δε θα με βλπετε πια με κακ μτι.
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Μλιστα θα γνω φλη σας κι αν μπορ να σας βοηθσω, πστε μου.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Κι εγ σας ορκζομαι φιλα αινια. Δστε μου το χρι σας.
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Α, δε θα 'θελα...
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Φοβστε πως δεν εμαι γυνακα; Θα σας δσω απδειξη αναμφισβτητη. (με μια κνηση, γυμννει το στθος της στην κπληκτη ακμα Κλεαρτη).
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Πιστψτε με, ακμα μου φανεται σαν νειρο.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Πραγματικ, δεν εναι κτι συνηθισμνο.
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Εναι πολ παρδοξο.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: λα, πρπει να φγω. Ας σφξουμε τα χρια, απδειξη της θερμς φιλας και της πστης μας.
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Ιδο το χρι μου. Δεν χω καμι υποψα πως με γελτε.
Σκην 21η:
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ κι οι πνω.

ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Μπρβο! Χαρομαι απ καρδις. Κρη μου, συμφωνσατε, βλπω, πολ γλγορα.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Δε σας το 'πα, κριε Πανταλνε, πως θα την ησυχσω;
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Μπρβο! Εκματ' εσες σε τσσερα μινοτα, σα δε θα 'κανα εγ σε τσσερα χρνια.
ΚΛΕΑΡΕΤΗ (μνη): Τρα βρσκομαι σε χειρτερο λαβρινθο.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Λοιπν, θα τελεισουμε γλγορα αυτ το γμο.
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Μην χετε τση βιση, πατρα...
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Πς; Σφγγετε σεις τα χρια σμφωνοι κι εγ να μην χω βιση; χι, χι, δε θλω να χουμε καν ξαφνικ. Αριο θα τελεισουν λα.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Θα 'ναι ανγκη, κριε Πανταλνε, πρτα να ταχτοποισουμε τις μερδες μας, να ιδομε το λογαριασμ μας.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Θα γνουν λα. Αυτ εναι πρματα, που γνονται σε δυο ρες. Αριο θα βλετε αρραβνα.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Αχ, πατρα μου...
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕΣ: Κρη μου, πω αυτ τη στιγμ να τα πω του σιορ Σλβιου.
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Μη τον ερεθζετε, για τ' νομα του Θεο.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Τ; Μπως θλετε δο;
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Δε λω αυτ. Μα...
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Μα και μου, τλειωσε. Δολος σας, κριοι. (κνει, να φγει).
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Ακοστε...
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Εσαστε ντρας και γυνακα, πει και τλειωσε.
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Καλτερα...
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕΣ: Απψε θα τα πομε. (φεγει).
Σκην 22η:
ΒΕΑΤΡΙΚΗ, ΚΛΕΑΡΕΤΗ.
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Αχ, κυρα Βεατρκη, βγανω απ τη μια στενοχρια, για να πσω στην λλη.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Κμετε υπομον. λα μπορε να γνουν, εχτς να σας πρω γυνακα μου.
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Κι αν ο Σλβιος με θεωρσει πιστη;
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Η πλνη του θα βαστξει λγο.
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Αν μποροσα να του φανερσω την αλθεια...
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Εγ δε σας λω απ τον ρκο σας.
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Τ να κμω λοιπν;
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Να υπομενετε λιγκι.
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Αμφιβλλω, γιατ' εναι πολ βαρει ττοια υπομον.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Μην αμφιβλλετε, γιατ πειτ' απ τους φβους, πειτ' απ τα χτυποκρδια, γνεται πιο γλυκι η ερωτικ ευτυχα. (φεγει).
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Δε μπορ να γελιμαι πως θα δοκιμσω την ευτυχα, σο βλπω να 'μαι ζωσμνη με βσανα. Αχ, δυστυχς εναι σωστ, σ' αυτ τη ζω, πιο πολ βασανζεται κανες ελπζει και σπνια χαρεται. (φεγει).

                               Τ Ε Λ Ο Σ     1ης     Π Ρ Α Ξ Η Σ

                                   ΠΡΑΞΗ 2η


ΣΚΗΝΗ 1η: (Αυλ στο σπτι του Πανταλνε.) ΣΙΛΒΙΟΣ και ΔΟΤΟΡΟΣ.

ΣΙΛΒΙΟΣ: Πατρα, σας παρακαλ, αφστε με συχο.
ΔΟΤΟΡΟΣ: Στσου, για πες μου μια στιγμ.
ΣΙΛΒΙΟΣ: Εμ' ξω φρενν.
ΔΟΤΟΡΟΣ: Για ποιο λγο ρθες στην αυλ του κυρ-Πανταλνε;
ΣΙΛΒΙΟΣ: Γιατ απαιτ να βαστξει το λγο που μου 'δωσε να με ικανοποισει για τη βαρι προσβολ που μου 'καμε.
ΔΟΤΟΡΟΣ: Μ' αυτ δεν επιτρπεται να γνει μες στο σπτι του Πανταλνε. Θα 'σαι τρελς αν αφνεις να παρασρνεσαι απ το θυμ σου.
ΣΙΛΒΙΟΣ: ποιος φρνετ' σκημα μαζ μας, δεν αξζει καννα σεβασμ απ μρος μας.
ΔΟΤΟΡΟΣ: Εναι σωστ, ο Πανταλνε δε φρθηκε σα κριος, μα γι' αυτ δεν επιτρπεται σ' εσ να παραφερθες. φησε να τα κανονσω εγ, Σλβι μου, φησε μια στιγμ να του μιλσω εγ, μπορε να τνε φωτσω και να του δσω να καταλβει το δκιο σου. Αποτραβξου κπου και περμεν με βγ' απ' αυτ την αυλ, μη κνουμε σκηνς. Θα περιμνω γ τον κυρ-Πανταλνε.
ΣΙΛΒΙΟΣ: Μα εγ, πατρα...
ΔΟΤΟΡΟΣ: Μα εγ, γιε μου, απαιτ στο στερο να μ'ακοσεις.
ΣΙΛΒΙΟΣ: Μλιστα, θα σας ακοσω. Θα φγω. Μιλστε του. Θα σας περιμνω στο Φαρμακεο. Μ' αν ο κυρ-Πανταλνε επιμνει, θα λογαριαστε μαζ μου.
(Φεγει).

ΣΚΗΝΗ 2η:   ΔΟΤΟΡΟΣ, ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ.

ΔΟΤΟΡΟΣ: Καημνο παιδ, το λυπμαι. Δεν πρεπε ποτ ο κυρ-Πανταλνε να το πλανσει σε ττοιο σημεο πριν βεβαιωθε για το θνατο του Τουρινζου. Μα θλω να συχσει, δε μ' αρσει να παρασρνεται απ το θυμ του.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ (μνος): Τ γυρεει ο Δοτρος μες στο σπτι μου;
ΔΟΤΟΡΟΣ: Ω, κυρ-Πανταλνε, τα σβη μου.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Δολος, σιορ Δοτρο. Ακριβς τρα ερχμουν να βρω εσς και το γιο σας.
ΔΟΤΟΡΟΣ: Ναι; Μπρβο φαντζομαι πως θα'ρχσαστε να μας βρετε, για να μας βεβαισετε πως η κυρα Κλεαρτη θα πρει τον Σβλιο.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ, (δυσκολεεται να μιλσει): Ακριβς, ερχμουνα να σας πω...
ΔΟΤΟΡΟΣ: Δε, δεν εναι ανγκη απ δικαιολογες. Καταλαβανω τη θση που βρεθκατε. λα θα διορθωθονε φιλικ.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ, (διστζοντας πως και πριν): Φυσικ, σκεφτμενοι την υπσχεση πδωκα του σιορ Φρεντερκου...
ΔΟΤΟΡΟΣ: Σας ερηκε ξαφνικ, δεν εχατε καιρ να σκεφτετε και δε λογαρισατε τη προσβολ που γιντανε στο σπτι μας.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Δε μπορε να πετε προσβολ, τμου τανε μ' λλονε συμφωνα...
ΔΟΤΟΡΟΣ: Καταλαβανω τι θλετε να πετε. Απ πρτη ματι φαιντανε πως η υπσχεση με τον Τουρινζο ταν αδιλυτη, γιατ' εχε γνει με συμφωνα. Μ' αυτ τανε μια συμφωνα που γνηκε ανμεσα σε σς και σε κενον, εν η δικ μας συμφωνα επικυρθηκε απ τη κοπλα.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Εναι σωστ, μα...
ΔΟΤΟΡΟΣ: Και ξρετε καλ πως στους γμους: Consensus, et non concubitus facit virum [η συγκατθεση κι χι η παρουσα μαζ, σηματοδοτε].
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Εγ δεν ξρω λατινικ, μα σας λω...
ΔΟΤΟΡΟΣ: Και δεν εναι σωστ να θυσιζουμε τα κορτσια.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: χετε λλο να πετε;
ΔΟΤΟΡΟΣ: Απ μρους μου, μλησα.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Ετελεισατε;
ΔΟΤΟΡΟΣ: Ετλειωσα.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Μπορ να μιλσω;
ΔΟΤΟΡΟΣ: Μιλστε.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Σιορ Δοτρο, αγαπητ μου, μ' λη σας την επιστμη...
ΔΟΤΟΡΟΣ: σο για τη προκα, θα συμφωνσουμε. Λγο πνω, λγο κτω, δεν χει καμι σημασα.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Πλε τα δια. Θα μ' αφκετε να μιλσω;
ΔΟΤΟΡΟΣ: Μιλστε.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Σας λω πως η επιστμη σας εναι καλ κι για, μα σ' αυτ τη περπτωση δεν χει τπο. Ο σιορ Φρεντερκος εναι πνω στη κμαρα με τη κρη μου κι αν εσες ξρετ' λους τσου νμους περ γμου, απ τοτονε, πιστεω, δε λεπει τποτα.
ΔΟΤΟΡΟΣ: Πς! Εγινκαν λα;
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: λα.
ΔΟΤΟΡΟΣ: Ο φλος εναι στο δωμτιο;
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Δεν εν' να μινοτο που τσ' φηκα.
ΔΟΤΟΡΟΣ: Κι η κυρα Κλεαρτη τον επαντρετηκε, απ μια στιγμ στην λλη, χωρς την παραμικρ δυσκολα;
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Δεν ξρετε τσι γυνακες; Αλλζουνε σαν ανεμοδορες.
ΔΟΤΟΡΟΣ: Κι εσες θ' ανεχθετε να γνει νας ττοιος γμος;
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Εγ εμαι υποχρεωμνος δε μπορ να τνε ξεφγω. Η κρη μου εν' ευχαριστημνη, τι 'μπδιο να φρω; Ερχμ' επτηδες να βρω εσς το σιορ Σλβιο, να του το πω. Μου κακοφανεται πολ, μα δε βλπω ρεμντιο.
ΔΟΤΟΡΟΣ: Δεν απορ με την κρη σας, απορ μ' εσς, που φερνσαστε τσο σκημα μαζ μου. Αν δεν σαστε ββαιος για το θνατο του κυρ-Φρειδερκου, δεν πρεπε να υποχρεωθετε με το γιο μου, και μια κι υποχρεωθκατε, πρεπε οπωσδποτε να βαστξετε το λγο σας. Η εδηση του θαντου του Φρειδερκου δικαιολογοσε αρκετ και απναντι του τη να σας απφαση και δεν μποροσε μτε να σας κατηγορσει, μτε να γυρψει καμιν ικανοποηση. Το πρωιν αρραβνιασμα της κυρας Κλεαρτης με το γιο μου coram testibus [παρουσα μαρτρων], δε μποροσε να διαλυθε απ ναν απλ λγο που δσατ' εσες σ' ναν τρτο. Θα 'χα το θρρος με τα δκια του γιου μου, ν' ακυρσω κθε να συμφωνα και ν' αναγκσω την κρη σας να τνε πρει ντρα της, μα θα ντρεπμουνε να 'χω στο σπτι μου μια νφη με τσο λγην υπληψη, μια κοπλα μιανο χωρς λγο, πως εσες. Κυρ-Παντελνε, θυμηθετε πως τη φτιξατε σ' εμ, πως τη φτιξατε στο σπτι του Λομπρδη. Θα 'ρθει ο καιρς που σως θα μου το πλερσετε, ναι, θα 'ρθει ο καιρς: omnia tempus habent [πντα ρχεται ο καιρς].
(Φεγει).

ΣΚΗΝΗ 3η: ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ, ΣΙΛΒΙΟΣ.

ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Αμτε, για να μη σας στελω. Για σας δε δνω δεκρα και δε σας σκιζομαι. Λογαριζω πλιτερο το σπτι του Ρασπνη, απ εκατ σπτια Λομπρδηδων. να μοναχογι και πλοσιο με τση περιουσα, κπιασε να τον ερεις. Θα γνει πως επα.
ΣΙΛΒΙΟΣ, (μνος): Ο πατρας μου ξρει να λει λγια. ποιος μπορε να βασταχτε, ας βασταχτε.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ, (μνος, βλποντας τον Σλβιο): Πλε τα δια!
ΣΙΛΒΙΟΣ, (απτομα): Δολος σας, κριε.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Αφντη, τα σβη μου. (Μνος). Ετοτος πετει φωτις.
ΣΙΛΒΙΟΣ: κουσ' απ τον πατρα μου κτι, δε ξρω εναι αλθεια;
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Μια και σας το 'πε ο σιορ πατρας σας, θα 'ναι αλθεια.
ΣΙΛΒΙΟΣ: Ορστηκε λοιπν ο γμος της κυρας Κλεαρτης και του κυρ-Φρειδερκου;
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Μλιστα, κριε, ορστηκε κι ετλειωσε.
ΣΙΛΒΙΟΣ: Απορ πς μου το λτε με τσην αναδεια. νθρωπε τιποτνιε, χωρς λγο, χωρς υπληψη.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Πς μιλετ', αφντη; Μ' να γρο τση θσης μου, τσι φρνονται;
ΣΙΛΒΙΟΣ: Αν δεν σαστε γρος, θα σας βγαζα τα μουστκια τρχα, τρχα.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Μλο που 'μαι, θα μου κψετε τσι φοντες.
ΣΙΛΒΙΟΣ: Δε ξρω ποιος με βαστει και δε σε τρυπ πρα και πρα.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Μηδ εμαι, αφντη, καννας κρλακας; Στο σπτι μου ερχσαστε να κμετε αυτς τσι σκηνς.
ΣΙΛΒΙΟΣ: Εβγτ' ξω απ το σπτι σας.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Μου κνετ' εντπωση, κριε.
ΣΙΛΒΙΟΣ: ξω, αν χετε φιλτιμο.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Με τσ' ανθρπους τση τξης μου φρνονται με σεβασμ.
ΣΙΛΒΙΟΣ: Εσαστε πρστυχος, νανδρος, τιποτνιος.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Εσαι αναιδστατος.
ΣΙΛΒΙΟΣ, (βζει το χρι στο σπαθ): Μα το Θε.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ, (βζει το χρι στη κμα): Βοθεια!

ΣΚΗΝΗ 4η: ΒΕΑΤΡΙΚΗ (με το σπαθ στο χρι) κι οι επνω.

ΒΕΑΤΡΙΚΗ, (στον Πανταλνε): Εδ εμαι, θα σας υπερασπιστ εγ. (Γυρζει το σπαθ εναντον του Σλβιου).
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Σιορ γαμπρ μου, βοηθστε με.
ΣΙΛΒΙΟΣ, (στη Βεατρκη): Μ' εσ ακριβς θελα να χτυπηθ.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ, (μνη): Βρσκομαι υποχρεωμνη.
ΣΙΛΒΙΟΣ, (στη Βεατρκη): Γρισε το σπαθ σου κατ με.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ, (φοβισμνος): Αχ, σιορ γαμπρ μου...
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Δεν εν' η πρτη φορ που διακινδυνεω. (Στον Σλβιο). Εμ' τοιμος, δε σας φοβομαι.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Βοθεια! Δεν εναι καννας; (Φεγει τρχοντας προς το δρμο. Η Βεατρκη κι ο Σλβιος μονομαχον. Ο Σλβιος πφτει, του φεγει το σπαθ απ το χρι
κι η Βεατρκη βζει τη μτη του σπαθιο στο στθος
).


ΣΚΗΝΗ 5η: ΚΛΕΑΡΕΤΗ κι οι επνω.

ΚΛΕΑΡΕΤΗ, (στη Βεατρκη): Ωμνα, σταθετε.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Ωραα Κλεαρτη, προς χρη σας, του χαρζω τη ζω κι εσες για πλερωμ της ευσπλαχνας μου, θυμηθετε τον ρκο σας.
(Φεγει).

ΣΚΗΝΗ 6η: ΣΙΛΒΙΟΣ & ΚΛΕΑΡΕΤΗ.

ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Εσωθκατε, αγπη μου;
ΣΙΛΒΙΟΣ: Αχ, πιστη, δολερ! Αγπη σου τον Σλβιο; Αγπη σου στον ερωμνο που περγλασες, στο σζυγο που πρδωσες;
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: χι, Σλβιε, δεν αξζω τις κατηγορες σας. Σας αγαπ, σας λατρεω, σας εμαι πιστ.
ΣΙΛΒΙΟΣ: , ψετρα! Μου 'σαι πιστ, ε; Πστη λες ταν υπσχεσαι πστη σ' λλον;
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Αυτ μτε το 'καμα, μτε θα το κμω ποτ. Θα πεθνω προτο να σας αφσω.
ΣΙΛΒΙΟΣ: Ο πατρας σας βεβαωσε το δικ μου, για το γμο σας με τον Φρειδερκο.
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Ο πατρας μου δεν μποροσε να το πει.
ΣΙΛΒΙΟΣ: Μποροσε να πει πως ο Φρειδερκος τανε μαζ σας; Στο δωμτιο σας;
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Δεν το αρνομαι.
ΣΙΛΒΙΟΣ: Και σας φανεται λγο; Κι απαιτετε να σας θεωρ πιστ, ταν δνετε τσο μεγλην εμπιστοσνη σ' να τρτο;
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: ννοια σου και ξρω να φυλ τη τιμ μου.
ΣΙΛΒΙΟΣ: Δεν πρεπε ν' αφσεις να σε πλησισει νας εραστς που απαιτε να σε νυμφευθε.
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Ο πατρας μου τον φησε μαζ μου.
ΣΙΛΒΙΟΣ: Κι εσες δεν τον εδατε με κακ μτι.
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Θα 'φευγα πολ ευχαρστως.
ΣΙΛΒΙΟΣ: Ακοω πως σας χει δεμνη με κποιον ρκο.
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Ο ρκος δε μ'υποχρωνε να μενω μαζ του.
ΣΙΛΒΙΟΣ: Τ πρμα λοιπν ορκιστκατε;
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Αγαπημνε Σλβιε συγνμη, δε μπορ να σας το πω.
ΣΙΛΒΙΟΣ: Για ποι λγο;
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Γιατ ορκστηκα να σιωπσω.
ΣΙΛΒΙΟΣ: Σημδι λοιπν πως εστε νοχη.
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: χι, εμαι αθα.
ΣΙΛΒΙΟΣ: Οι αθοι δε σιωπονε.
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Κι μως αυτ τη φορ θα γινμουν νοχη αν μιλοσα.
ΣΙΛΒΙΟΣ: Αυτ τη σιωπ σε ποιον την ορκιστκατε;
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Στο Φρειδερκο.
ΣΙΛΒΙΟΣ: Τη βασττε με τσο ζλο;
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Θα τη βαστξω για να μη γνω επορκη.
ΣΙΛΒΙΟΣ: Και λτε πως δεν τον αγαπτε; Απλοκς ποιος σας πιστεει. Εγ ββαια δε σας πιστεω, σκληρ, δολερ! Χαθετε απ τα μτια μου.
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Αν δε σας αγαποσα, δε θα 'κανα ττοια τρεχλα να σσω τη ζω σας.
ΣΙΛΒΙΟΣ: Μισ αυτ τη ζω, αν πρκειται να τη χρωστ σε μιαν αχριστη.
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Σας αγαπ μ' λη μου τη καρδι.
ΣΙΛΒΙΟΣ: Σας σιχανομαι μ' λη μου τη ψυχ.
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Θα σκοτωθ, αν δεν ησυχσετε.
ΣΙΛΒΙΟΣ: Θα 'βλεπα το αμα σας με πιο ευχαρστηση, παρ την απιστα σας.
ΚΛΕΑΡΕΤΗ, (παρνει το σπαθ απ κτω): Θα σας ικανοποισω.
ΣΙΛΒΙΟΣ: Κι εγ θα περιμνω να το ιδ. (Μνος). Ξρω πως δεν χει τλμη να το κμει.
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Αυτ το σπαθ λοιπν θα σας ευχαριστσει. (Μνη). Θα ιδ ως πο φτνει η σκληρτητα του.
ΣΙΛΒΙΟΣ: Αυτ το σπαθ θα μποροσε να εκδικηθε την αδικα που μου 'γινε.
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Τσο σκληρς με την Κλεαρτη σου;
ΣΙΛΒΙΟΣ: Εσες με κματε σκληρ.
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Λοιπν, επιθυμετε το θνατο μου;
ΣΙΛΒΙΟΣ: Εγ δε λω τι πρμα επιθυμ.
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Θα σας ευχαριστσω.
(Γυρζει τη μτη του σπαθιο στο στθος της).

ΣΚΗΝΗ 7η: ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ κι οι επνω.

ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ: Σταθετε, τι δισκαντζο κνετε; (Παρνει το σπαθ απ' τη Κλεαρτη). Κι εσες, παλισκυλο, την αφνετε να σκοτωθε; Τ καρδι χετε, απ τγρη, απ λιοντρι, απ διολο; Κοιττ' εκε, τα ωραα μοτρα, που για χρη τους οι γυνακες πρπει να σκοτωθον; Ω, εσαστε κι εσες κυρ μου, πολ καλ! Μπως δε σας θλει πια; ποιος δε σας θλει, δεν εναι ξιος σας. Ας πει στην οργ ο παλιοδολοφνος κι ελτε μαζ μου κι σο για ντρες, λλο τποτας, εγ αναλαβανω σαμε το βρδυ να σας βρω μια δωδεκαρι. (Πετ το σπαθ κτω κι ο Σλβιος το παρνει).
ΚΛΕΑΡΕΤΗ, (κλαοντας): Αχριστε! Πραγματικ ο θνατος μου δε σας στοιχζει μτ' να στεναγμ; Ναι, θα με σκοτσει ο πνος, θα πεθνω, για να ευχαριστηθετε. Μα θα μαθευτε κποια μρα η αθωτητα μου κι αργ πια, μετανιωμνος γιατ δε με πιστψατε,
θα κλψετε τη δυστυχα μου και την γρια σας σκληρτητα.
(Φεγει).

ΣΚΗΝΗ 8η: ΣΙΛΒΙΟΣ & ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ.

ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ: Αυτ εν' απ κενα που δε μπορ να χωνψω. Να βλπεις μια κοπλα που θλει να σκοτωθε κι εσ να στκεσαι να τη κοιτς σα να 'βλεπες καμι κωμωδα στο
θατρο.
ΣΙΛΒΙΟΣ: Τρελ που 'σαι! Πιστεεις πως θελε να σκοτωθε στ' αλθεια;
ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ: Εγ δε τα ξρω αυτ, ξρω πως αν δε πρφταινα, η μοιρη θα 'τανε τρα στον λλον κσμο.
ΣΙΛΒΙΟΣ: σπου να φτσει το σπαθ στο στθος της, εχε ακμα καιρ.
ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ: Ακοτε τι ψετης! τοιμο τανε να μπει.
ΣΙΛΒΙΟΣ: λα καμματα γυναικεα.
ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ: Μλιστα, αν σας μοιζαμε. Το λει κι η παροιμα. λλοι χουνε τ' νομα κι λλοι χουνε τη χρη. Οι γυνακες χουνε τ' νομα πως εν' πιστες κι οι ντρες κνουν σες μπορον απιστες. Για τσι γυνακες μιλονε και για τσ' νδρες λξη. Τα δικ μας εν' αφρς, και τα δικ σας πνε στον πτο. Και ξρετε γιατ; Γιατ τσου νμους τσου κνουν ντρες, που αν τσου κνανε γυνακες, δε θ' ακουτανε παρ το αντθετο. Αν εχα εξουσα θα διταζα λοι οι πιστοι ντρες να βαστονε στο χρι τους να κλωνρι κι εμαι ββαιη πως λες οι πολιτεες θα γινντανε δση.
(Φεγει).

ΣΚΗΝΗ 9η: ΣΙΛΒΙΟΣ μνος.

ΣΙΛΒΙΟΣ: Ναι, η Κλεαρτη εναι πιστη. Ομολογε πως τανε μνη με το Φρειδερκο και με τη πρφαση ενς ρκου, μου κρβει το γιατ. Εναι πιστη κι αν θελε να πληγωθε το 'καμε ψετικα για να με ξεγελσει, για να με κμει να τη συμπονσω. Μ' αν η τχη το 'φερε να πσω μπροστ στον αντπαλο μου, δε θα βγλω ποτ απ το νου μου τη σκψη να εκδικηθ. Θα πεθνει αυτς ο τιποτνιος κι η αχριστη Κλεαρτη στο αμα του θα ιδε τον καρπ του ρωτα της.
(Φεγει).

ΣΚΗΝΗ 10η: (Αθουσα στο ξενοδοχεο, με δυο πρτες μπρος και δυο στα πλγια). ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ, πειτα ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ.

ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Μωρ τι ατυχα που 'ναι και τοτ' η δικ μου! Απ τσου δυο μου αφντηδες δεν ρθε να φει ακμα καννας. Εναι δυο ρες που βρησε μεσημρι, και δε φανεται καννας. πειτα θα κοπισουνε κι οι δυο μαζ και θα τα βρω μπαστονια και τσου δυο δε θα μπορσω να τσου σερβρω και θα ξεσκεπαστε η δουλει. Τσπα, εν' ο νας εδ. Πλε καλ.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Λοιπν, ερηκες αυτ τον Πασκλη;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Δεν επαμε, αφντη, να ψξω να τνε βρω, πειτ' απ το φα;
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: χω ανυπομονησα.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: πρεπε να 'ρθετε για φα νωρτερα.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ, (μνος): Δεν υπρχει τρπος να μθω αν βρσκεται δω η Βεατρκη.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Για πστε μου, θα πμε να διατξουμε φα κι πειτα βγανετε; Δε κνετε καλ.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Για την ρα δεν χω ρεξη για φα. (Μνος). Θα πω στο ταχυδρομεο. Θα πω μνος μου, μπορε κτι ν' ανακαλψω.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Ακοστε κριε, σ' αυτ τον τπο πρπει κανες να τρει, αλλις αρρωστει.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Εν' ανγκη να βγω για μια δουλει βιαστικι. Αν γυρσω το γιμα καλ, αν χι, θα φω το βρδυ. Εσ, αν θλεις πες να σου δσει να φας.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Α, δε χρειζεται λλο. Τμου εν' τσι, κμετ' πως σας αρσει. Σεις εστε ο νοικοκρης.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Αυτ τα χρματα μου κνουνε βρος πρε, βλε τα στο μπαολο μου. Πρε και το κλειδ. (Δνει το σακουλκι με τα εκατ δουκτα και το κλειδ).
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Πω να τα φυλξω και να σας φρω το κλειδ.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: χι, χι, μου το δνεις πειτα. Δε μπορ να περιμνω. Αν δεν ρθω το μεσημρι, λα στη πλατεα, θα σε περιμνω μ' ανυπομονησα, για να βρεις τον Πασκλη.(Φεγει).

ΣΚΗΝΗ 11η: ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ, ΒΕΑΤΡΙΚΗ (μ' να χαρτ στο χρι).

ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Πλε καλ που 'πε να διατξω να φω. τσ' εμαστε σμφωνοι. Αν εκενος δε θλει να φει, ας κμει το θλημα του. Η κρση μου δεν εναι για νηστεες. Στσου να βγλω απ τη μση τοτο το σακκουλκι, κι πειτα δελγγου...
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Ε , Τρουφαλδνο!
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ, (μνος): Ω, διολε!
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Ο κριος Πανταλνε των Μπιζονιζων σου 'δωσε να σακουλκι μ' εκατ δουκτα;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Μλιστα, κριε, μου 'δωκε.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Και γιατ δε μου τα δνεις;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Τα φρανε για την αφεντι σας;
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Αν τα φρανε για με; Τ σου 'πε ταν σου τα 'δωσε;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Μου 'πε να τα δκω του αφντη μου.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Καλ κι ο αφντης σου ποιος εναι;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Η αφεντι σας.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Και γιατ ρωτς λοιπν, αν εναι δικ μου;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Λοιπν, θα 'ναι δικ σας.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Πο εναι το σακουλκι;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Ντο. (Της το δνει).
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Εναι σωστ;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Εγ δεν τ' γγιξα, κριε.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ, (μνη): Τα μετρω κατπι.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ, (μνος): σφαλα εγ με το σακουλκι, μα το μπλωσα μορφα. Τ θα πει τρα ο λλος; Μια και δεν τανε δικ του, δε θα πει τποτα.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: ρθε ο νοικοκρης του ξενοδοχεου;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: ρθε, μλιστα.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Πες του πως θα 'χω στο τραπζι να φλο μου και να φροντσει μνι-μνι να ετοιμσει σο μπορε πιο πολλ φαγητ.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Τ θλετε να ετοιμσει; Πσα πιτα διατζετε.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Ο κριος Πανταλνε των Μπιζονιζων δεν εν' νθρωπος πολ απαιτητικς. Πστε του να ετοιμσει πεντξι πιτα, κτι καλ.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Μου δνετε εμ την γνοια;
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Ναι, ανλαβε σ, φρντισε. Πω να πρω το φλο μου, που εν' εδ παρακτω κι ταν γυρσω, κοτα νν' τοιμα. (Κνει να φγει).
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Να δετε σερβρισμα μια φορ.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Πρτε αυτ το χαρτ, βλτε το στο μπαολο μου. Προσχτε καλ, γιατ' εν' να γραμμτιο απ τσσερις χιλιδες σκοδα.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Μην χετ' γνοια, θα το φυλξω δελγγου.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Φροντστε νν' λα τοιμα. (Μνη). Καημνε κριε Πανταλνε! Τρμο που πρε; χει ανγκη να ξεσκσει λιγκι.
(Φεγει).

ΣΚΗΝΗ 12: ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ, ΜΠΡΙΓΚΕΛΑΣ.

ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Τρα πρπει να βλω τα δυνατ μου, να τσου περιποιηθ. Πρτη φορ που τοτος ο αφντης μου διατζει τραπζι και πρπει να του δεξω το γοστο μου. Ας φυλξω τοτο το χαρτ κι πειτα... το φυλω κατπι, ας μη χασομερω.
(Προς το εσωτερικ της σκηνς). ι, εκε δεν εναι καννας; Φωναχτ μου το σιορ Μπριγκλα, πστε του πως θλω να του πω. Δε κνουν να καλ τραπζι τσο τα πολλ τα πιτα, σο το καλ σερβρισμα αξζει πλιτερο πς θα μπονε τα πιτα στο τραπζι, απ να βουν πορτδες.
ΜΠΡΙΓΚΕΛΑΣ: Τι συμβανει, σιορ Τρουφαλδνο; Τ ορζετε;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Ο αφντης μου χει καλεσμνον να φλο του να φει μαζ του και θλει να ετοιμσετε διπλ φαγι, μα γλγορα, δελγγου. χετε τα χρειαστ στη κουζνα;
ΜΠΡΙΓΚΕΛΑΣ: Εμ δε μου λεπει τποτα ποτ. Σε μισν ρα μπορ να ετοιμσω ποιο τραπζι και να 'ναι.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Πει καλ. Πστε μου τι θα τσου δκετε;
ΜΠΡΙΓΚΕΛΑΣ: Για δυο τομα, θα κνουμε δυο πορτδες απ τσσερα πιτα τη καθεμι, εναι καλ;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ, (μνος): Επε πεντξι πιτα: τ ξι, τ οχτ; Δεν εναι σκημα. (Δυνατ). Καλ εναι. Και τ θα 'ναι σ 'αυτ τα πιτα;
ΜΠΡΙΓΚΕΛΑΣ: Στη πρτη πορτδα θα δσουμε σοπα, τηγανητ, βραστ και φρικαντ.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Τα τρα πιτα τα ξρω. Το τταρτο τ εναι;
ΜΠΡΙΓΚΕΛΑΣ: να φα αλ φραντσζα, τση κατσαρλας, να ωραο πρμα.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Λαμπρ, η πρτη πορτδα πει καλ η δετερη.
ΜΠΡΙΓΚΕΛΑΣ: Η δετερη θα 'ναι: ψητ, σαλτα, να κομμτι κρας παστιτσδο και μια πουτγκα.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Ως κι εδ να φα που δε το ξρω! Τ πρμα εν' αυτ η ποτνα;
ΜΠΡΙΓΚΕΛΑΣ: Επα πουτγκα, να φα αλ ιγκλζα, να πρμα ωραο.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Καλ, μ' αρσει, μα πς θα βλουμε τα πιτα στο τραπζι;
ΜΠΡΙΓΚΕΛΑΣ: Εκολο πρμα. Ο καμαριρης θα κμει τη δουλει του.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: χι, φλε μου, εμνα μ' ενδιαφρει το σερβρισμα. Το παν εναι πς θα μπει πνω στο τραπζι.
ΜΠΡΙΓΚΕΛΑΣ: Θα μπει, ας πομε, εδ η σοπα, εκε το τηγανητ, εδ το βραστ κι εκε το φρικαντ. (Δεχνει μια κποια διταξη).
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: χι, χι, δε μ' αρσει. Στη μση δε θα βλετε τποτας;
ΜΠΡΙΓΚΕΛΑΣ: Θα χρειαστε ττε να κμουμε πντε πιτα.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Καλ, κμετε πντε.
ΜΠΡΙΓΚΕΛΑΣ: Στη μση να βλουμε μια σλτσα για το βραστ.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: χι, χι, δε κνουμε τποτα, αγαπητ μου. Η σλτσα δε πει στη μση, στη μση μπαν' η μανστρα.
ΜΠΡΙΓΚΕΛΑΣ: Απ τνα μρος να βλουμε το βραστ κι απ τ' λλο τη σλτσα...
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: χι, χι, δε κνουμε τποτας. Εσες οι ξενοδχοι ξρετε να μαγειρεετε, μα δεν ξρετε να βλετε πνω στο τραπζι. Θα σας δεξω εγ. Λογαριστε πως ετοτο εναι το τραπζι. (Γονατζει με τνα πδι και δεχνει στο πτωμα). Κοιτχτε πς μπανουν αυτ τα πντε πιτα. Εδ στη μση η μανστρα. (Κβει να κομμτι απ το γραμμτιο, και κνει πως βζει τχα να πιτο στη μση). Απ τοτη τη πντα,
το βραστ. (Κνει το διο, κβοντας ν'λλο κομμτι απ το γραμμτιο και το τοποθετε απ το να μρος). Απ την λλη πντα το τηγανιστ. (Κνει το διο μ'ν'λλο κομμτι
απ το γραμμτιο, που το βζει απ τ'λλο μρος
). Εδ η σλτσα κι εδ το πιτο που δε ξρω τι εναι. (Με δυο λλα κομμτια του γραμματου συμπληρνει την εικνα των πντε πιτων). Πς σας φανεται; Δεν εναι καλ;
ΜΠΡΙΓΚΕΛΑΣ: Πει καλ, μα η σλτσα βρσκεται πολ πρ' απ το βραστ.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Τρα, θα τηρξουμε πς θα τη πμε κονττερα.

ΣΚΗΝΗ 13η: ΒΕΑΤΡΙΚΗ, Πανταλνε κι οι επνω.

ΒΕΑΤΡΙΚΗ, (στον Τρουφαλδνο): Τ κνεις γονατιστς;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ, (σηκνεται): δειχνα πς να μπονε τα πιτα στο τραπζι.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Τ χαρτ εναι κενο;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ, (μνος): Ω, διολε! Το γρμμα που μου 'δωκε!
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Αυτ εναι το γραμμτιο μου.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Με συμπαθτε. Θα το ξανακολλσουμε...
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Κατεργρη! τσι λογαριζεις τα πρματα μου; Τα πρματα τα τσο σπουδαα; ξιζες τρα να χρι ξλο. Τ λτε, κριε Πανταλνε; Μπορε να γνει μεγαλτερη απροσεξα απ' αυτ;
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕΣ: Στ' αληθιν, εναι για γλια. Θα 'τανε κακ αν δεν εχε ρεμντιο, μα τμου μπορ να κμω ν' λλο, δεν εναι τποτα.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Σκψου αν ερχτανε το γραμμτιο απ τπο μακριν. Ηλθιε.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: λο το κακ γνηκε, γιατ ο Μπριγκλας δε ξρει να βλει τα πιτα στο τραπζι.
ΜΠΡΙΓΚΕΛΑΣ: Βρσκει δυσκολες παντο.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Εμαι νθρωπος που ξρει...
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Γκρεμσου απ τα μτια μου!
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Αξζει πλιτερο η καλ τξη.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Φγε, σου λω.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: σο για τξη τραπεζιο, δε μου βγανει μτ' ο καλτερος τραπεζοκμος του κσμου. (Φεγει).
ΜΠΡΙΓΚΕΛΑΣ: Δε τνε καταλαβανω αυτ τον νθρωπο λλοτες εν' ξυπνος κι λλοτε μποφος.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Κνει το βλκα, ο κατργαρος. Λοιπν, μας δνετε να φμε;
ΜΠΡΙΓΚΕΛΑΣ: Αν θλετε πντε πιτα τη πορτδα, χρειζεται κποια ρα.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Τ' εν' αυτς οι πορτδες; Τ' εν' αυτ τα πντε πιτα; πως, πως. Δυο κουταλις ρζι, να κποιο πιτο και δολος σας. Δεν εμαι νθρωπος απαιτητικς.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Ακοτε; Κανονστε σες.
ΜΠΡΙΓΚΕΛΑΣ: Πολ καλ, μ' αν σας κνει ρεξη για τποτα, αν σας αρσει τποτα, να μου το πετε .
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Αν εχατε πολπτες, για με, που δε καλοδουλεουνε τα δντια μου, θα τσι τρωγα με χαρ μου.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Ακοτε; Κεφτδες.
ΜΠΡΙΓΚΕΛΑΣ: Μετ χαρς σας. Περστε σε κενο το δωμτιο, κι αμσως θα στρσω τραπζι.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Πετε στον Τρουφαλδνο να 'ρθει να σερβρει.
ΜΠΡΙΓΚΕΛΑΣ: Θα του το πω, κριε.
(Φεγει).

ΣΚΗΝΗ 14η: ΒΕΑΤΡΙΚΗ, ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ, ΓΚΑΡΣΟΝΙΑ & ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ.

ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Ο κριος Πανταλνε ας ευχαριστηθε μ' αυτ το λγο που θα μας δσουν.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Θιαμνομαι, αγαπητ μου, εναι και πολ η περαξη που σας δνω. Εκενο που θα 'πρεπε να κμω εγ, το κνετ' εσες. Μα βλπετε, χω τη κοπλα στο σπτι σαμε να γνουν λα, δεν εναι σωστ να στκεστε μαζ. Εδχτηκα το κλεσμα σας για να ξεδκω κομμτι ακμα τρμω απ το φβο μου. Αν δεν εσαστε σες, παιδ μου, εκενος ο παλινθρωπος θα μ' εχε ξεμπερδψει.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Χαρομαι που φτασα εγκαρως.

(Γκαρσνια παρνουνε στο δωμτιο που δειξ'ο Μπριγκλας, λα τα χρειαστ για να ετοιμσουνε το τραπζι: ποτρια, κρασ, φωμ κ.λπ.).

ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Σ' αυτ το ξενοδοχεο εναι πολ σβλτοι.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Ο Μπριγκλας εναι νθρωπος καθς πρπει. Στο Τουρνο υπηρετοσε σ' να μεγλον κντε και φορε ακμα τη στολ που 'χε κε.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Εναι κι να ξενοδοχεο, πνω απ το μεγλο Κανλι, φτσα στσι Φμπρικες του Rialto, που τρει καννας καλ. Επγα κμποσες φορς με κτι φλους μου, απ κενους τσου καλος τπους, κι επρασα τσο καλ που χαρετ' η ψυχ
μου κθε που το θυμομαι. Μσα στ' λλα, δε θα ξεχσω κι να κρασ τση Βοργνιας, που σ' ανβαζε στσου εφτ ουρανος.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Δεν εναι μεγαλτερη χαρ στον κσμο, παρ να βρσκεται κανες με καλ συντροφι.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Ω, να ξρατε τι παρα που τανε! Τι μορφες κουβντες που κναμε! Καλ τους ρα! Εφτ οχτ αρχοντθρωποι, που δε βρσκονται μοιοι τους στον κσμο.

(Τα γκαρσνια βγανουν απ το δωμτιο και πνε στο μαγειρι).

ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Εδιασκεδσατε λοιπν πολ μαζ τους.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Ορπζω να ξαναγλεντσω και πλε.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ, (με το πιτο της σοπας στο χρι. Στη Βεατρκη):Περστε στη κμαρα, σερβρω τα πιτα.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Πγαινε μπρος εσ και βλε στο τραπζι τη σοπα.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Α, χι, χι περστεπρτος του λγου σας.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Εναι περεργος αυτς ο υπερτης σας. Ας πμε. (Μπανει στο δωμτιο).
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Εγ θα 'θελα λιγτερη εξυπνδα και πιτερη προσοχ. (Μπανει).
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Τηρχτε τι μορφο σερβρισμα! να, να τα πιτα! Ξοδιζουνε τα βολ τους και δε ξρουνε να τα φνε: Ποιος ξρει και τοτ' η μανστρα αν λει τποτας, θα ιδ. (Δοκιμζει τη σοπα μ' να κουτλι που βγζει απ τη τσπη). Εγ χω πντα τα σνεργα μου στη τσπη. Μμμ! δεν εναι και κακ, μποροσε να 'τανε και χειρτερη.
(Μπανει στο δωμτιο).

ΣΚΗΝΗ 15η: ΚΑΜΑΡΙΕΡΗΣ, ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ, ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ, ΒΕΑΤΡΙΚΗ & ΓΚΑΡΣΟΝΙΑ.

ΚΑΜΑΡΙΕΡΗΣ: Πσην ρα κνει σπου να 'ρθει να πρει το βραστ!
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Εδ εμαι, συνδερφε, τ ορζετε;
ΚΑΜΑΡΙΕΡΗΣ: Πρτε το βραστ. Πω να φρω λλο πιτο. (του δνει το βραστ και φεγει).
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Να 'ναι δαμλι να 'ναι μοσκρι; Μου φανεται για δαμλι. Για να ιδομε λιγκι. (Δοκιμζει λγο). Δεν εναι μτε δαμλι, μτε μοσκρι, εναι προβατνα μορφη και καλ. (Προχωρε για το δωμτιο της Βεατρκης).
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ, τον σταματ: Πο πας;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ, (μνος): Ω, συμφορ μου!
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Πο πας μ' αυτ το πιτο;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Το 'παιρνα στο τραπζι, κριε.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Για ποιν;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Για την αφεντι σας.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Γιατ ετοιμζεις τραπζι, πριν ρθω στο σπτι;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Σας εδα που 'ρχσαστ'απ το παραθρι. (Μνος). Πρπει να το μπαλσω.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Κι απ το βραστ αρχζεις το σερβρισμα κι χι απ τη σοπα;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Να σας πω, κριε, στη Βενετα τη μανστρα τνε τρνε στο στερο, για ορεχτικ.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Εγ συνηθζω διαφορετικ. Θλω τη σοπα. Ξαναπρτε το βραστ στο μαγειρι.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Μλιστα, κριε, πως ορζετε.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Και γργορα, γιατ θλω ν' αναπαυτ.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: 'Εφτακα, κριε. (Κνει πως γυρζει στο μαγειρι).
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ, (μνος): Αυτ τη Βεατρκη δε θα τη βρω ποτ.
(Μπανει στο δωμτιο, απναντι. Ο Τρουφαλδνος, μλις μπει ο Φλωρνδος στο δωμτιο τρχει και πει το βραστ στη Βεατρκη).
ΚΑΜΑΡΙΕΡΗΣ, (ρχεται μ' να φαγητ): Πρπει πντα να τνε περιμνω; (Κρζει). Τρουφαλδνο!
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ, (βγανει απ το δωμτιο της Βεατρκης): Εδ εμαι. Γλγορα, αμτε να σισετε σε κενη τη κμαρα, που ρθ' ο λλος ο ξνος και φρτε δελγγου τη μανστρα.
ΚΑΜΑΡΙΕΡΗΣ: Αμσως. (Φεγει).
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ, (μνος): Ετοτο το πιτο τι να 'ναι; Θα 'ναι ως φανεται το φρικασ. (Δοκιμζει). μορφο-μορφο, γι' αρχντους. (Το παρνει στο δωμτιο της Βεατρκης. Περνονε γκαρσνια και παρνουνε τα χρειαζομενα για να ετοιμσουνε το τραπζι του Φλωρνδου).
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ, (στα γκαρσνια): Μπρβο. Καλ. Σβλτοι σα γτοι. (Μνος). Ω, αν κατφερνα να σερβρω και τσου δυο μου τσ' αφντηδες, θα 'μα σπουδαος. (Τα γκαρσνια βγανουν απ το δωμτιο του Φλωρνδου και πνε στο μαγειρι). Γλγορα, παιδι, τη μανστρα.
ΚΑΜΑΡΙΕΡΗΣ: χετε σες το νου σας στο τραπζι σας και για τοτο φροντζουμε μες. (Φεγει).
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ, (μνος): Θα' χω το νου μου και στα δυο, αν μπορσω. (Γυρζει ο Καμαριρης, με τη σοπα του Φλωρνδου). Δστε μου δω, θα του τη πω γω μετε
να ετοιμσετε τα πρματα για την λλη κμαρα. (Παρνει τη σοπα απ τα χρια του Καμαριρη και τη πει στο δωμτιο του Φλωρνδου).
ΚΑΜΑΡΙΕΡΗΣ: Εν' αλλκοτος ετοτος ο νθρωπος. Θλει να σερβρει στη μια και στην λλη. Εγ τον αφνω τη πλερωμ μου εγ θα τνε πρω. (Ο Τρουφαλδνος βγανει απ' το δωμτιο του Φλωρνδου).
ΒΕΑΤΡΙΚΗ, (τονε κρζει μες απ το δωμτιο): Τρουφαλδνο!
ΚΑΜΑΡΙΕΡΗΣ, (στον Τρουφαλδνο): ι ! Σερβρετε τον αφντη σας.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: φτακα. (Μπανει στο δωμτιο της Βεατρκης. Τα γκαρσνια φρνουνε το βραστ για τον Φλωρνδο).
ΚΑΜΑΡΙΕΡΗΣ: Δστε μου δω. (Το παρνει και τα γκαρσνια φεγουνε. Ο Τρουφαλδνος βγανει απ το δωμτιο της Βεατρκης με τα λερωμνα πιτα).
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ, (κρζει τον Τρουφαλδνο δυνατ μες απ το δωμτιο): Τρουφαλδνο!
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ, (ζητ να πρει το πιτο με το βραστ απ τα χρια του Καμαριρη): Δστε μου δω.
ΚΑΜΑΡΙΕΡHΣ: Ετοτο το παρνω γω.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Δεν ακοτε που φωνζει εμ; (Του παρνει το βραστ απ το χρι και το πει στον Φλωρνδο).
ΚΑΜΑΡΙΕΡΗΣ: Καλ κι ετοτο. Θλει να τα κμει λα απατς του. (Τα γκαρσνια φρνουν να πιτο κεφτδες, το δνουνε στον Καμαριρη και φεγουν). Θα το 'παιρνα εγ στο δωμτιο, μα δε θλω να χω λγια μαζ του. (Ο Τρουφαλδνος βγανει απ το δωμτιο του Φλωρνδου με τα λερωμνα πιτα). Ορστε, κυρ-πολυσχολε πρτε τους κεφτδες στον αφντη σας.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ, (παρνει το πιτο στο χρι): Πολπτες;
ΚΑΜΑΡΙΕΡΗΣ: Μλιστα, τους κεφτδες που διταξε. (Φεγει).
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Ωραα! Ποιανο να τσι πω; Ποις διλος απ τσου δυο αφντηδες τσι διταξε; Αν πω να ρωτσω στη κουζνα, θα τσου κμω να γελσουνε σε βρος μου αν λαθψω και δεν τσι δκω εκειο που τσι διταξε, θα τσι γυρψει και θα πιαστ. Θα κμω τσι... εμαι μεγλος εγ! Ναι, ναι, θα τσι μοιρσω σε δυο πιτα και θα πρω μισς στον καθνα κι τσι αυτς που τσι διταξε θα τσι δει. (Παρνει ν λλο πιτο, απ κενα που εναι στην αθουσα και χωρζει τους κεφτδες στα δυο). Τσσερις και τσσερις. Μα εναι μα πλειτερη. Ποιανο να τνε δκω; Δε θλω να παραπονεθε καννας, τνε τργω εγ. (Τρει τον κεφτ). Τρα εναι καλ. Ας πμε τσι πολπτες
στο να. (Βζει χμω τ' λλο πιτο και πει το να στην Βεατρκη).
ΚΑΜΑΡΙΕΡΗΣ. (με μια πουτγκα αλλ ιγκλζα, κρζει): Τρουφαλδνο!
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Διατχτε. (Βγανει απ το δωμτιο της Βεατρκης).
ΚΑΜΑΡΙΕΡΗΣ: Πρτε αυτ τη πουτγκα...
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Περιμνετε κι φτακα. (Παρνει το λλο πιτο με τους κεφτδες και το πει στον Φλωρνδο).
ΚΑΜΑΡΙΕΡΗΣ: Κνετε λθος, οι κεφτδες πνε απ κει.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Μλιστα, κριε, το ξρω, τσι πγα εκε κι ο αφντης μου στρνει ετοτες τσι τσσερις, να φιλψει τον ξνο απ δω. (Μπανει).
ΚΑΜΑΡΙΕΡΗΣ: Γνωρζονται λοιπν, εναι φλοι. Ττε μποροσε να φνε μαζ.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ, (βγανει απ το δωμτιο του Φλωρνδου): Και τρα, τ πρμα εναι τοτο;
ΚΑΜΑΡΙΕΡΗΣ: Ετοτο εναι μια πουτγκα αλ ιγκλζα.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Πο πει;
ΚΑΜΑΡΙΕΡΗΣ, (φεγοντας): Στον αφντη σας.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Τι διλος εναι τοτη η πουτγκα; Η μυρουδι εναι μεγαλεο, μα φανεται για πουλντα. Ω, αν τανε πουλντα, θα 'τανε νστιμο. Στσου να ιδ. (Βγζει απ τη τσπη του να πηρονι). Δεν εναι πουλντα, μα τσι μοιζει. (Τρει). Εναι ομορφτερο απ πουλντα. (Τρει).
ΒΕΑΤΡΙΚΗ, (κρζει): Τρουφαλδνο!
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ, (απαντ με το στμα γεμτο): φτακα.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ, (κρζει): Τρουφαλδνο!
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ, (απαντ με το στμα γεμτο, πως πριν): Διατχτε. (Μνος, εξακολουθντας να τρει). Ω, τι ωραο πρμα! να κομματκι ακμα και πω.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ, (βγανει απ το δωμτιο και τονε βλπει να τρει, του δνει μια κλοτσι): λα να σερβρεις! (γυρζει στο δωμτιο της. Ο Τρουφαλδνος βζει κτω τη πουτγκα και μπανει στο δωμτιο της Βεατρκης).
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ, (βγανει απ το δωμτιο του. Κρζει): Τρουφαλδνο! Πο στο διλο βρσκεται;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ, (βγανει απ το δωμτιο της Βεατρκης): Εδ εμαι. Τ ορζετε;
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Πο εσαι, πο πας και χνεσαι;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Επγα να πρω τα πιτα, αφντη.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Εναι τποτα λλο να φω;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Πω να τηρξω.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Κμε γργορα, σου λω, γιατ χω ανγκη ν' αναπαυτ. (Μπανει στο δωμτιο του).
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Γλγορα! Γκαρσνια! Εναι τποτα λλο; (Μνος). Ετοτη τη πουτγκα τη βαστ για μνα. (Τη κρβει).
ΚΑΜΑΡΙΕΡΗΣ: Πρτε το ψητ.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Γλγορα τα φροτα.
ΚΑΜΑΡΙΕΡΗΣ: Μεγλες βιασνες! Αμσως. (Φεγει).
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Το ψητ θα το πω σε τοτονε. (Μπανει στου Φλωρνδου).
ΚΑΜΑΡΙΕΡΗΣ: Πρτε τα φροτα... Πο εσαστε;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: φτακα.
ΚΑΜΑΡΙΕΡΗΣ: Πρτε. (Του δνει τα φροτα). Θλετε τποτα λλο;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Περιμνετε. (Πηγανει τα φροτα στη Βεατρκη).
ΚΑΜΑΡΙΕΡΗΣ: Πδα απ δω, πδα απ κει, σωστς διολος εναι.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Δε χρειζετ' λλο, καννας δε θλει τποτα.
ΚΑΜΑΡΙΕΡΗΣ: Χαρω πολ.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Στρστε τρα για μνανε.
ΚΑΜΑΡΙΕΡΗΣ: Αμσως. (Φεγει).
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: μεινε η πουτγκα δικ μου, ζτω! και τα κατφερα μια χαρ. λοι εναι φχαριστημνοι, δε θλουν λλο τποτα. Εσερβρισα να φνε δυο αφεντδες και δεν επρε χαμπρι ο νας τον λλονε. Μα αν εσερβρισα δο, τρα εγ θα πω να φω για τσσερους.
(Φεγει).

ΣΚΗΝΗ 16η: Δρμος με θα το ξενοδοχεο. ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ, ΚΑΜΑΡΙΕΡΗΣ.

ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ: Κοιττε κε δικριση κι η κυρ μου! Να με στελει με γραμματκι σ' να ξενοδοχεο! Σ' να ξενοδοχεο μια κοπλα σαν κι εμ! Να περετς μια γυνακα ερωτεμνη, εναι πολ κακ πρμα. Αυτ η κυρ μου κνει χλιες αναποδις, μα αυτ που δε μπορ να καταλβω εναι πως στρνει γραμματκι και σ' ναν λλονε, τη στιγμ που εναι τσο ερωτεμμη με τον σιορ-Σλβιο, που θλει να σκοτωθε για την αγπη του. Εξν κι αν θλει νανε για το καλοκαρι κι νανε για το χειμνα. Σταμτα... Εγ στο ξενοδοχεο δε μπανω σγουρα. Θα κρξω, και κποιος θα βγει ι , νοικοκυραοι! Ε, ξενοδχοι!
ΚΑΜΑΡΙΕΡΗΣ: Τ θλει η δεσποινδα;
ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ, (μνη): Ντρπομαι, ντρπομαι, πς ντρπομαι. (Στον Καμαριρη). Πστε μου, νας κποιος κυρ-Φρεντερκος Ρασπνης κθεται σ' αυτ το ξενοδοχεο;
ΚΑΜΑΡΙΕΡΗΣ: Μλιστα. Τρα μλις τλειωσε το φα του.
ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ: Θα 'θελα κτι να του πω.
ΚΑΜΑΡΙΕΡΗΣ: Καμι ειδοποηση; Μπορετε να περσετε.
ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ: Και ποι σας φανεται πως εμαι; Εμαι η καμαριρα τσ' αρραβωνιαστικις του.
ΚΑΜΑΡΙΕΡΗΣ: Καλ, περστε.
ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ: Α, δε μπανω εγ εκε μσα.
ΚΑΜΑΡΙΕΡΗΣ: Θλετε να του πω να 'ρθει ξω; Δε μου φανεται σωστ, και πιο πολ γιατ εναι μαζ με τον κυρ-Πανταλνε των Μπιζονιζων.
ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ: Τον αφντη μου; Ακμα χειρτερα! Δε πω.
ΚΑΜΑΡΙΕΡΗΣ: Σας στρνω τον υπηρτη του, αν θλετε.
ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ: Εκενο τον μελαψολη;
ΚΑΜΑΡΙΕΡΗΣ: Ακριβς.
ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ: Μλιστα, στερτε τνε.
ΚΑΜΑΡΙΕΡΗΣ, (μνος): Κατλαβα. Ο μελαψολης της αρσει. Ντρπεται να μπει μσα. Δε ντρπεται να τη βλπουνε να κουβεντιζει στη μση του δρμου.
(Μπανει).

ΣΚΗΝΗ 17η: ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ, ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ.

ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ: Αν με δε ο αφντης, τ θα του πω; Θα του πω πως ερχμαι γι' αυτνε, ντο, μπαλνεται μια χαρ. Ω, δε μου λεπουνε δικαιολογες.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ, (με μια μπουκλα στο χρι και με μια πετστα): Ποις με χαλεει;
ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ: Εγ εμαι, κριε. Μου κακοφανεται που σας ανησχησα.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Τποτα, τποτα εμαι στον ορισμ σας.
ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ: Μου φανεται πως σας εσκωσα απ το τραπζι, καθς βλπω.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Εμαι στο τραπζι και θα ξανακτσω.
ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ: Πραγματικ μου κακοφανεται.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Κθομ' τσι για ρεξη. Να σας πω την αλθεια, την χω γιομσει κι αυτ τα μορφα μτια ρθανε για να με κμουνε να χωνψω.
ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ, (μνη): Εναι χαριτωμνος!
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Βνω κτω το μπουκλι, αγαπητ μου κι εμαι στον ορισμ σας.
ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ, (μνη): Μ' επε αγαπητ του. (Στον Τρουφαλδνο). Η κυρ μου στρνει τοτο το γραμματκι στον κυρ-Φρεντερκο Ρασπνη, εγ δε θλω να μπω στο ξενοδοχεο γι' αυτ θα δκω σε σς αυτ τη περαξη, που εσαστε υπηρτης του.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Μετ χαρς, να του το δκω, μα πρτα να ξρεις, θα σας κμω κι εγ μια προξενι.
ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ: Απ μρους ποιανο;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Απ μρους μιανο καθς πρπει. Πετε μου, ξρετε κποιον Τρουφαλδνο Μπατκιο;
ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ: Μου φανεται πως κποτ' κουσα τ' νομα του, μα δε θυμμαι πο. (Μνη). Αξζει ν α ' ν ' ο διος.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Εν' νας μορφος ντρας κοντολης, παχουλς, ξυπνος, που μιλε καλ. Μστορας για περιποισεις.
ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ: Δε τνε ξρω καθλου.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Κι ωστσο, κενος σας ξρει κι εν' ερωτεμνος μαζ σας.
ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ: Ω! με κοροδεετε.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Αν μποροσε να ορπζει το διο λιγκι απ μρους σας, θα σας τονε γνριζα.
ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ: Να σας πω, κριε, αν τον βλεπα και μ' ρεσε θα 'ταν εκολο να τνε συμπαθσω κι εγ.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Θλετε να σας τνε δεξω;
ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ: Θα τον βλεπα με χαρ μου.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Δελγγου. (Μπανει στο ξενοδοχεο).
ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ: Δεν εν'αυτς λοιπν. (Ο Τρουφαλδνος βγανει απ το ξενοδοχεο, κνει υποκλσεις στη Σμεραλδνα, περν κοντ της, πειτα στενζει και μπανει πλι μσα). Ετοτη την ιστορα δε τη καταλαβανω.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ, (βγανοντας πλι ξω): Τον εδατε;
ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ: Ποινε;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Εκενονε που εναι ερωτεμνος με τσι ομορφις σας.
ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ: Εγ δεν εδα παρ σς μονχα.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Αααχχ! Μα...
ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ: Μπως εσαστε σες εκενος που λτε πως μ' αγαπει;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Αααααχχχ!  Εγ εμαι.
ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ: Και γιατ δε μου το 'πατε αμσως;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Γιατ εμαι λιγκι ντροπιρης...
ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ, (μνη): Κνει να τον ερωτευτονε κι οι πτρες.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Και λοιπν, τ μου λτε;
ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ: Λω πως...
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Εμπρς, πστε το.
ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ: Α, κι εγ εμαι λγο ντροπιρα...
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Αν επαντρευμαστε μαζ, θα κναμε γμο δυο ντροπιρηδων.
ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ: Με τα σωστ, μου αρσετε πολ.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Εσαστε κορτσι εσες;
ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ: Ω, μτε να ρωττε.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Που θα πει, χι;
ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ: Κθε λλο, θα πει βεβαιτατα ναι.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Κι εγ ελετερος εμαι.
ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ: Εγ θα χα παντρευτε εκατ φορς, μα δεν ερισκα ναν νθρωπο τση αρεσκις μου.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Μπορ να ορπζω πως δεν εμαι κι εγ απ τσου διους;
ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ: Αληθιν, σας λω, χετε να κτι, δε ξρω κι εγ... σνει, δε λω λλο.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: νας που θα σας θελε για γυνακα του, τ πρπει να κμει;
ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ: Εγ δεν χω μτε πατρα μτε μητρα. Πρπει να το πει στον αφντη μου στη κυρ μου.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Πολ καλ, αν τσου το πω, τ θα πονε;
ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ: Θα πονε, πως αν εμ' ευχαριστημνη εγ...
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Κι εσες τ θα πετε;
ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ: Θα πω... πως αν εναι κενοι ευχαριστημνοι...
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Δε χρειζετ' λλο. Θα μενουμ' λοι ευχαριστημνοι. Δστε μου το γρμμα και τμου θα σας φρω την απντηση, κουβεντιζουμε.
ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ: Πρτε το.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Ξρετε τχα τ λει ετοτο το γρμμα;
ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ: Δε ξρω, μα και να 'ξερα, τ περιργεια χετε να το μθετε;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Δε θα 'θελα να 'ναι καννα γρμμα χωλιασμνο και να βρω γ το μπελ μου.
ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ: Ποις ξρει; Ερωτικ δε φανεται να 'ναι.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Εγ δε θλω σκουτορες. Αν δε μθω τι λει , δε το παρνω.
ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ: Θα μποροσε να τ' ανοξετε... μα πειτα σας θλω, να το κλεσετε.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Αφστε την γνοια σε με. Για να κλει τα γρμματα εμαι μαστρος, δε θα καταλβει καννας το παραμικρ.
ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ: Ας τ' ανοξουμε λοιπν.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Ξρετε σες να διαβζετε;
ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ: Λιγκι. Μα σεις θα ξρετε καλ.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Ως κι εγ μια σταλι.
ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ: Ας δομε λοιπν.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Να το ανοξουμε προσεχτικ. (Σχζει να κομματκι).
ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ: Ωχ! τ κματε;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Τποτα. Ξρω το μυστικ και το κολλω. Ντο, ανοχτηκε.
ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ: λα, διαβστε το.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Διαβστε το σες. Το χαρακτρα τση κυρς σας τνε καταλαβανετε καλτερα απ με.
ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ, (κοιτντας): Για να σας πω την αλθεια, δε καταλαβανω γρι.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ, (κοιτ κι αυτς την επιστολ): Κι εγ μτε λξη.
ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ: Τ χρειαζτανε λοιπν που τ' ανοξαμε;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ, (παρνει την επιστολ): Σταθετε να δοκιμσουμε, κτι καταλαβανω.
ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ: Κι εγ ξρω κποια γρμματα.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Να δοκιμσουμε μια στιγμ για να. Τοτο δεν εναι φι;
ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ: 'Ωι, ι, αυτ εναι ρο.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Απ το ρο στο φι, μικρ διαφορ.
ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ: Ρι, ρι, α, ρλη. χι, χι, σταθετε, μου φανεται πως εναι φι, φι, φι, α, φλη.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: χι, δε μπορε να λει φλη, θα λει φλε.
ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ: χι, γιατ χει τα.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Σωστ, σωστ, λει φλε.

ΣΚΗΝΗ 18η: ΒΕΑΤΡΙΚΗ, ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ κι οι επνω.

ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Τ κνετε κε;
ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ: Τποτα... Τποτα... κριε..., ρθα να σας βρω.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Τ με θλετε;
ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ: Η... κυρ σας... γυρεει...
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Τ χαρτ εν' αυτ;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Τποτα... τποτα...  εν' να χαρτ...
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Δσε μου να ιδ.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ, (του δνει το χαρτ τρμοντας): Πρτε, αφντη.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Πς! Αυτ εναι γρμμα δικ μου. Ανξιε! Πντα ανογονται τα γρμματα μου.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Εγ, κριε, δε ξρω τποτα...
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Κοιτχτε, κριε Πανταλνε, μια επιστολ της κας Κλεαρτης, που μου γρφει για τις τρελς ζηλοτυπες του Σλβιου κι αυτς ο κατεργρης την νοιξε.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Κι εσ του βαστοσες σιγντο;
ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ: Εγ δε ξρω τποτα, κριε.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Ποις νοιξε αυτ το γρμμα;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Εγ δε ξρω.
ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ: Μτε γ.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Και ποις το 'φερε;
ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ: Ο Τρουφαλδνος το παρνε στον αφντη του.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Κι η Σμεραλδνα το 'φερε στον Τρουφαλδνο.
ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ, (μνη): Κουτσομπλη, δε σ' αγαπω πια.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Εσ, παλιοκαρακξα, εσ το 'καμες αυτ; Δε ξρω ποις μου βαστ τα χρια και δε σου δνω μια στα μοτρα.
ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ: Στο πρσωπο δε μ' χει χτυπσει καννας κι απορ με την αφεντι σας.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: τσι μου απαντς εμ;
ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ: Δε με πινετε. χετε σπδες και δε μπορετε να τρξετε. (Φεγει τρχοντας).
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Κακομορα μου, θα δεις αν μπορ να τρξω. Θα σε γραπσω, πο θα μου πας.
(Φεγει τρχοντας πσω απ τη Σμεραλδνα).

ΣΚΗΝΗ 19: ΒΕΑΤΡΙΚΗ, ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ, ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ στο παραθρι του ξενοδοχεου.

ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ, (μνος): Και τρα πς τη σκαπουλρουνε;
ΒΕΑΤΡΙΚΗ, (κοιτντας την επιστολ): Καημνη Κλεαρτη! χει απελπιστε με τη ζλια του Σλβιου, πρπει να φανερωθ για να ησυχσει.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ, (μνος): Φανεται πως δε με τηρει. Να δω να του φγω. (Κνει να φγει σιγ-σιγ).
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Πο πας;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ, (στκεται): Εδ εμαι.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Γιατ νοιξες το γρμμα;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Τ' νοιξε η Σμεραλδνα. Εγ αφντη δε ξρω τποτα.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Ποια Σμεραλδνα; Εσ τ' νοιξες, κατεργρη. να κι να δο. Δο γρμματα μ' νοιξες την δια μρα. λα εδ!
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ, (πλησιζει φοβισμνος): χι, κριε, δε φταω εγ.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: λα εδ σου λω.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ, (τρμοντας): Λυπηθετε με.

(Η Βεατρκη παρνει απ τη μση του Τρουφαλδνου το μπαστονι και τον δρνει καλ καλ, χοντας γυρισμνες τις πλτες προς το ξενοδοχεο).

ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ, (απ το παρθυρο του ξενοδοχεου): Πς; Δρνουνε τον υπηρτη μου; (Φεγει απ το παρθυρο).
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: χι λλο, λυπηθετε με.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Πγαινε, γιδαρε. Να μθεις ν'ανογεις τα γρμματα.
(Πετ το μπαστονι και φεγει).

ΣΚΗΝΗ 20η: ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ, ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ.

ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ, (αφο φγει η Βεατρκη): Αμα μου! Καρδι μου! τσι φρνονται με τσ' ανθρπους σαν κι εμ; Δρνουν νανε σαν κι εμ; Τσου δολους, τμου δεν τσου κνουνε, τσου διχνουνε, δεν τσου δρνουνε.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ, (βγανοντας απ το ξενοδοχεο, χωρς να τονε δει ο Τρουφαλδνος): Τ λες;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ, (βλποντας τον Φλωρνδο, μνος): Ω! (Προς το μρος που φυγε η Βεατρκη, δυνατ). Δε χτυπνε τσου δολους με ττοιον τρπο. Αυτ εναι μια προσβολ που πφτει στον αφντη μου.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Ναι, εναι μια προσβολ που γνηκε σ' εμ. Ποις εν' αυτς που σ' δειρε;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Δε τνε ξρω, αφντη, δε τνε γνωρζω.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Γιατ σ' δειρε;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Γιατ... Γιατ... του σκνταψα το παποτσι.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Κι εσ κθεσ' τσι να σε δρνουνε; Και δε κουνισαι, δεν υπερασπζεσαι; Και πας και κνεις τον αφντη σου να λαβανει προσβολς και ταπεινσεις; Γιδαρε, βλκα! (Παρνει το μπαστονι απ κτω). Αφο σ'αρσει να σε δρνουνε για ρεξη, θα σε δερω κι εγ. (Τνε δρνει, κι πειτα μπανει στο ξενοδοχεο).
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Τρα ναι, μου στκει να πω πως εμαι υπερτης σε δο αφεντδες. Επρα το μιστ μου κι απ τσου δο.
(Μπανει στο ξενοδοχεο).

                                            ΤΕΛΟΣ 2ης ΠΡΑΞΗΣ

                                          ΠΡΞΗ 3η

ΣΚΗΝΗ 1η: Αθουσα ξενοδοχεου, με διφορες πρτες. ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ, ΚΑΜΑΡΙΕΡΗΣ, ΓΚΑΡΣΟΝΙ.

ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Με μια τιναξολα στειλα περπατο λο το πνο απ τσι μπαστουνις, μα τη γιμισα καλ, φαγα καλ το μεσημρι και το βρδυ θα δειπνσω καλτερα κι σο εναι απ' το χρι μου, θα δουλεω σε δυο αφντηδες για να βγλω και διπλ μιστ. Τρα τ χω να κμω; Ο νας μου αφντης βρσκεται ξω απ' το σπτι κι ο λλος κοιμται. Θα μποροσα ν' αερσω κομμτι τα σκουτι, να τα βγλω απ τα μπαολα και να τηρξω αν τσου χρειζεται τποτα. χω και τα κλειδι. Τοτη η κμαρη εναι σα να την εχα παραγγελι. Θα σρω ξω τα μπαολα και θα τ' αερσω. Χρειζεται κποιος να μου δσει χρι. (Κρζει). Καμαριρη!
ΚΑΜΑΡΙΕΡΗΣ, (ρχεται, μ' να γκαρσνι): Τ;i θλετε;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Θα 'θελα να μου δκετε λγο χρι να βγλω απ κενες τσι κμαρες κτι μπαολα, για ν' αερσω κομμτι τα σκουτι.
ΚΑΜΑΡΙΕΡΗΣ, (στο γκαρσνι): Πηγανετε, βοηθστε τον.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Πμε και θα σας δκω καλ μερτικ απ το ρεγλο που μου κμανε κι εμ οι αφντηδς μου. (Μπανει στο να δωμτιο με το γκαρσνι).
ΚΑΜΑΡΙΕΡΗΣ: Αυτς φανεται καλς υπερτης. Εναι γλγορος, πρθυμος, προσεχτικς, μα θα 'χει κι αυτς τα κουσορια του. Υπερτησα κι εγ και ξρω τι κνουνε. Απ' αγπη δε γνεται τποτα. λα γνονται για να μαδσουνε τον αφντη, για να προυνε την εμπιστοσνη του.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ, (απ το δωμτιο, με το γκαρσνι, βγζουν να μπαολο): Σιγ, ας το βλουμε δ. (Το βζουνε στη μση της αθουσας). Πμε να φρουμε και τ' λλο. Μα να κμουμε σιγ, γιατ ο αφντης εναι στη κμαρα και κοιμται. (Μπανει με το γκαρσνι στο δωμτιο του Φλωρνδου).
ΚΑΜΑΡΙΕΡΗΣ: Ετοτος εναι νθρωπος καθς πρπει με τα λα του εναι μεγλος απατενας. Να υπερετνε δυο αφεντδες μ' αυτ τον τρπο, δεν εδα ποτ μου. Στ' αλθεια πρπει να 'χω λγο το νου μου. Δεν χω καμι ρεξη, με τη πρφαση πως υπερετει δυο αφντηδες, τη μια την λλη μρα να τσου γδσει και τσου δυο.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ, (απ το δωμτιο του Φλωρνδου, με το γκαρσνι, βγζουνε το λλο μπαολο): Και τοτο ας το βλουμ' εδ. (Το τοποθετονε λγο πιο πρ' απ τ' λλο). Τρ' αν θλετε να φγετε, αμτε, δε μου χρειαζσαστε λλο.
ΚΑΜΑΡΙΕΡΗΣ, (στο γκαρσνι): Εμπρς, πηγανετε στο μαγειρι.
ΓΚΑΡΣΟΝΙ, (πηγανει στον Τρουφαλδνο): Χρειαζσαστε τποτ' λλο;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: χι, τποτα. Τσι δουλεις μου τσι κνω μοναχς μου.
ΚΑΜΑΡΙΕΡΗΣ, (μνος): Ξεφορτσου μας, χοντροκφαλε θα σε δω πσο θα βαστξεις.

(Φεγει).

ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Τρα θα κμω τα πρματα με τξη, συχα και χωρς να με σκοτζει καννας. (Βγζει απ τη τσπη του να κλειδ). Απ πο 'ναι τοτο το κλειδ; Ποι ανογει απ τοτα τα δυο μπαολα; Ας δοκιμσω. (Ανογει το να). Μντεψα μονομις. Εμ' ο πρτος του κσμου. Και τοτο τ' λλο, θ' ανογει με το δετερο. (Βγζει απ τη τσπη του το λλο κλειδ κι ανογει το λλο μπαολο). Ντα ανοιχτ και τα δο. Ας τα βγλουμ' ξω λα. (Βγζει τα φορματα κι απ τα δο μπαολα, και τ' απιθνει επνω στο τραπζι, παρατηρντας πως σε κθε μπαολο τανε μια φορεσι μαρη, βιβλα, και χειργραφα και διφορ'λλα πρματα). Στσου να ιδ μια στιγμ αν εναι τποτα σ' αυτς τσι τσπες. Καμι φορ βνουνε παξιμαδκια, καραμελτσες. (Κοιτ τις τσπες της φορεσις της Βεατρκης και βρσκει μια προσωπογραφα). Τ μορφο! Τ ωραο κδρο! Τ μορφος ντρας! Ποιανο να 'ναι αυτ το ριτρτο; Μου φανεται σα να τον γνωρζω και δε τονε βνει τρα ο νους μου. Μοιζει κπως με τον λλο μου τον αφντη, μα χι, δεν χει μτε τα δια ροχα μτε την δια περοκα.

ΣΚΗΝΗ 2η: ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ κι ο επνω.

ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ, (κρζει μσα απ το δωμτιο): Τρουφαλδνο!
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Ας πει στ' ανθεμα! Ξπνησε. Αν κμει ο διολος και βγει ξω και δει το λλο μπαολο και ρωτσει... Γλγορα, γλγορα να το κλεσω και λω πως δε ξρω ποιανο εναι. (Αρχζει να ξαναβζει τα πρματα).
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Τρουφαλδνο!
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Ορστε. (Μνος). Ας ξαναβλω γλγορα τα πρματα. Μα! Δε θυμμαι καλ πο πει ετοτο το ροχο. Κι ετοτα τα χαρτι δε θυμμαι πο τανε.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ. Θα 'ρθεις να 'ρθω να σε πρω με το μπαστονι;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Τρα φτακα. (Μνος). λα γλγορα, γιατ' ρχεται. Τμου βγει ξω, τα σινω. (Βζει τα πρματα πως-πως μσα στα δυο μπαολα και τα κλειδνει).
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ, (βγανει απ το δωμτιο του με τα φορματα του σπιτιο): Τ διολο κνεις;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Αγαπητ κριε, δε μου επατε να καθαρσω τα ροχα; Εμαι εδ κι κανα τη δουλει μου.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Κι εκενο το λλο μπαολο ποιανο εναι;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Δεν χω ιδα, θα 'ναι κποιου αλλουνο ξνου.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Δσε μου τη μαρη μου φορεσι.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Αμσως.

     (Ανογει το μπαολο του Φλωρνδου και του δνει τη μαρη του φορεσι. Εκενος βγζει το φρεμα του σπιτιο, και φορε το μαρο. πειτα βζοντας τα χρια στις τσπες, βρσκει την προσωπογραφα).

ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Τ εναι ετοτο;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ, (μνος): Ω, διολε! Την παθα. Αντς να το βλω στο ροχο του αλλουνο, το 'βαλα σε τοτο. Του λγου του μ' καμε και τα μπρδεψα.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ, μνος: Ω, Θε μου! Δ ε γελιμαι, χι! Τοτ' εν' η προσωπογραφα μου, που χρισα ο διος στην αγαπημνη μου Βεατρκη. (Μ' ανυπομονησα στον Τρουφαλδνο). Για πες μου, πς εμπκε στις τσπες του φορματς μου τοτ' η προσωπογραφα πο δεν υπρχε;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ, (μνος): Και τρα, δε ξρω πς να τα σκεπσω! Θα μηχανευτ.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Θρρος, μλησε, αποκρσου. Τοτ' η προσωπογραφα πς εμπκε στις τσπες μου;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Αγαπητ μου αφντη, συμπαθστε την τρμη μου. Αυτ το ριτρτο εναι δικ μου για να μη το χσω, το 'κρυψα κε μσα. Για τ' νομα του Θεο, συμπαθστε με.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Πο την ερηκες αυτ τη προσωπογραφα;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Την εκληρονμησα απ τον αφντη μου.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Την εκληρονμησες;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Μλιστα, κριε, υπερετοσα ναν αφντη, απθανε και μ' φηκε κτι μικροπρματα, που τα πολησα κι εβσταξα αυτ το ριτρτο.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Ωιμ! Πσος καιρς εναι που πθανε αυτς ο αφντης σου;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Θα 'ναι καμι βδομδα. (Μνος). Λω ,τι μου 'ρθει στο στμα.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Πς τον λεγαν αυτ τον αφντη σου;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Δε ξρω, κριε, ζοσε στα κρυφ.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Στα κρυφ; Πσον καιρ σουν υπηρτης του;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Λγο, δκα, δδεκα μρες.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ, (μνος): Ω, Θε μου! λο και πιτερο φοβομαι,
μην ταν η Βεατρκη! φυγε ντυμνη αντρκια... εζοσε incognito... ω δυστυχα που μ' ευρκε, αν εναι αλθεια;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ, (μνος): Τμου τα πιστεει λα, θα του τα πω εγ μια χαρ.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ, (μ' ανυπομονησα): Πες μου, τανε νος ο αφντης σου;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Μλιστα, νος.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Χωρς μουστκι;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Χωρς μουστκι.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ, (μνος, αναστενζοντας): Αυτ τανε, χωρς λλο.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ, (μνος): Μπαστουνις επερμενα και τσι σκαπουλρισα.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Ξρεις τουλχιστο τη πατρδα του αφντη σου του πεθαμνου;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Την ξερα, μα δε μου ρχεται στο νου.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Τουρινζος μπως;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Μλιστα, κριε, Τουρινζος.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ, (μνος): Κθε του λξη εναι και μια μαχαιρι στη καρδι μου. (Στον Τρουφαλδνο). Μα πες μου, πθανε πραγματικ αυτς ο νος ο Τουρινζος;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Πθανε ββαια.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Απ τ αρρστια πθανε;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Του 'ρθε κποιο κλπο κι επγε. (Μνος). τσι τελεινουμε.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Πο τον εθψανε;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ, (μνος): Καινοργιο μπρδεμα. (Δυνατ). Δεν τονε θψανε κριε, γιατ νας λλος υπερτης, πατριτης του, πρε την δεια, τον βαλε σε μια κσα και τον στειλε στον τπο του.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Ο υπηρτης αυτς μπως ταν εκενος που σμερα το πρω σου 'πε να πρεις απ το Ταχυδρομεο την επιστολ;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Μλιστα, κριε, σωστ ο Πασκλης.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ, (μνος): Δεν υπρχει ελπδα πια. Η Βεατρκη πθανε. μοιρη Βεατρκη, οι κακοπθειες του ταξιδιο, τα βσανα της καρδις θα τη σκοτσανε. Ωιμ! Δε βαστ πια απ τον πνο μου.

(Μπανει στο δωμτιο του).

ΣΚΗΝΗ 3η: ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ, ΒΕΑΤΡΙΚΗ & ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ.

ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Τ μπρδεμα εν' ετοτο; Ελυπθηκε, κλαει, απορπζεται. Εγ δεν θελα μ' αυτ το παραμθι να τνε κμω υποχονδριακ. Εγ το 'καμα για να ξεφγω τα χιδια του μπαστουνιο, και για να μη πιαστε το ανακτωμα απ τα δυο μπαολα. Εκενο το ριτρτο τον καμε νω κτου. Φανεται πως τον ξερε. Εμπρς, το καλτερο εναι να ξαναπρω αυτ τα μπαολα στην κμαρη, για να γλιτσω απ κνα δετερο.
Να τος κι ο λλος αφντης μου. Αυτ τη φορ θα μετρσει τη δουλει μου, και θα με πλερσει με το παραπνω. (Υπονοντας τις μπαστουνις).
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Πιστφτε με, κριε Πανταλνε, πως η τελευταα μερδα των λογαριασμν μας εναι διπλογραμμνη.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Μπορε να λαθψανε τα παιδι. Ξαναπερνμε τσου λογαριασμος λλη μια φορ με το γραμματικ, παραβλλουμε, και βρσκουμε την αλθεια.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Επρα κι εγ να αντγραφο μερικν μερδων των βιβλων μας. Τρα το παραβλλουμε. Μπορε να ξεκαθαρσει ετε υπρ σας ετε υπρ μου. Τρουφαλδνο!
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Κριε.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: χεις εσ τα κλειδι του μπαολου μου;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Μλιστα, κριε, ορστε.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Γιατ βγαλες στην αθουσα το μπαολο μου;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Για ν' αερσω κομμτι τα σκουτι.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Τ' αρισες;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Μλιστα.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: νοιξε και δσε μου... Εκενο τ' λλο μπαολο ποιανο εναι;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Εναι μιανο αλλουνο ξνου, που 'ρθε τρα.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Καλ. Δσε μου να σημειωματριο που θα βρεις στο μπαολο μου.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Μλιστα, κριε. (Ανογει και ψχνει για το σημειωματριο). Ο Θες να μου τα φρει δεξι.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Μπορε να 'ναι πως σας λω, να κμανε λθος. Σ' αυτ τη περπτωση, το λθος δε πλερνεται.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Μα μπορε να 'ναι και σωστ. Ας το παραβλλουμε.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: (παρουσιζει να βιβλο με χειργραφα): Ετοτο εναι;
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Αυτ θα 'ναι. (Το παρνει χωρς να το καλοκοιτξει και το ανογει). χι, δεν εν' αυτ... Ποιανο εναι;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: (μνος): Την παθα.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: (μνη): Ετοτες εναι δο δικς μου επιστολς που 'στειλα στο Φλωρνδο. Ωιμ! Τοτα τα σημειματα, τοτ' οι λογαριασμο ανκουνε σε κενον! Ιδρνω, τρμω, δεν ξρω πο βρσκουμαι.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Τ;i συμβανει, κυρ-Φρεντερκε; Ακοτε τποτα;
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Τποτα, ευχαριστ. (σιγ στον Τρουφαλδνο). Τρουφαλδνε, πς ευρθηκε μσα στο μπαολο μου τοτο το βιβλο, που δεν εναι δικ μου;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Εγ πο να ξρω;
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Γργορα, μη τα χνεις, πες μου την αλθεια.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Σας γυρεω συμπθειο για την τρμη που πρα κι βαλα αυτ το βιβλο στο μπαολο σας. Εναι δικ μου και για να μη το χσω, το 'βαλα εκε. (Μνος). Τα κατφερα μια χαρ με τον λλονε, μπορε να τα καταφρω και με τοτονε.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Αυτ το βιβλο εναι δικ σου, δε το γνωρζεις και μου το δνεις για δικ μου;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: (μνος): Ετοτος βλπω εναι πιο ζρικος. (Στη Βεατρκη). Να σας πω, εναι λγος καιρς που το 'χω και δε το γνωρζω δελγγου.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Και πο το βρηκες εσ αυτ το βιβλο;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: μουν υπερτης σ' ναν αφντη στη Βενετα, που πθανε κι εκλερονμησα αυτ το βιβλο.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Πσος καιρς εναι;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Ξρω κι εγ; Δκα... δδεκα μρες.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Πς εναι δυνατ, αφο σε βρκα γω στη Βερνα;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Σωστ, ττες ερχμουνα απ' τη Βενετα, που πθανε ο αφντης μου.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Μπως αυτς ο αφντης σου ονομαζτανε Φλωρνδος;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Μλιστα, κριε, Φλωρνδος.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Της οικογνειας Αρετοση;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Σωστ, Αρετοση.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Κι απθανε ββαια;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Βεβαιτατα.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Απ τ αρρστια πθανε; Πο τον χουνε θαμμνο;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: πεσε στο κανλι κι επνγηκε και δεν εματαφνηκε.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: (μνη): Ω, δυστυχα μου! Πθανε ο Φλωρνδος, πθανε η ευτυχα μου, πθανε η μνη ελπδα μου. Τ να τη κμω πια τοτη την χρηστη ζω, αφο πθανε κενος, που ζοσα μνο γι' αυτν; Ω, μταιες ελπδες! Ω, φροντδες πεταμνες στον αρα! μοιρα στρατηγματα του ρωτα! Αφνω την πατρδα, παρατ τους συγγενες, φορ αντρκια φορματα, ριψοκινδυνεω, παζω τη ζω μου την δια, λα για τον Φλωρνδο κι ο Φλωρνδος μου εναι πεθαμνος. Δστυχη Βεατρκη! Δε σου 'φτανε ο θνατος του αδελφο σου, πρεπε να προστεθε κι ο θνατος του ντρα σου! Το θνατο του Φρειδερκου ο Θες θελε ν'ακολουθσει ο θνατος του Φλωρνδου. Μα αν εγ μουν η αιτα του θαντου τους, μα αν εγ μουν η νοχη, γιατ δε ρχνει πνω μου ο Θες την τιμωρα του; χρηστο εναι το κλμα, μταια εναι τα παρπονα, ο Φλωρνδος απθανε. Πηγανετε στην οργ, χρηστα φορματα, ψετικες στολς. (Βγζει μ' απελπισα το καπλο και το μανδα και τα πετ καταγς). Ωιμ! Ο πνος με πνγει. Δε βλπω πια το φως. Λατρεα μου, αγαπητ μου ντρα, θα σ' ακολουθσω απελπισμνη. (Φεγει μανιασμνη και μπανει στο δωμτιο της).
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: (ακοοντας σαστισμνος το μονλογο και την απελπισα της Βεατρκης): Τρουφαλδνο!
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: (που κουσε το διο σαστισμνος): Σιορ Πανταλνε!
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Κυρα!
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Γυνακα!
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Τ εναι τοτο!
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Τ αλλκοτο πρμα!
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Μου στουπρισε ο νους.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Χνω το μυαλ μου.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Πω να το πω στην κοπλα μου. (Φεγει).
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Δεν εμαι λλο υπερτης σε δο αφντηδες, μα σ' ναν αφντη και σε μια κυρ.

(Φεγει).

ΣΚΗΝΗ 4η: ΔΟΤΟΡΟΣ & ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ.

ΔΟΤΟΡΟΣ: Δε μπορ να 'συχσω μ' αυτ τον παλιγερο τον Πανταλνε. σο το σκφτομαι τσο με πνγει ο θυμς.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: (χαρομενος): Αγαπητ Δοτρο, τα σβη μου.
ΔΟΤΟΡΟΣ: Απορ με τη τλμη που χετε να με χαιρεττε.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕΣ: χ ω να σας πω να νο. Ξρετε...
ΔΟΤΟΡΟΣ: Θλετε τχα να μου πετε πως εκματε το γμο; Δε δνω δεκρα.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Δεν γινε τποτα. στε με να μιλσω, που κακ να σας ρθει.
ΔΟΤΟΡΟΣ: Μιλστε, που να βγλετε τη φουσα.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: (μνος): τσι μου 'ρχεται να τνε κμω δοτρο με τσι γροθις. (Στο Δοτρο). Η κρη μου, αν θλετε, γνεται γυνακα του γιου σας.
ΔΟΤΟΡΟΣ: Σας εμαι υπχρεως, μη πειραζμαστε. Ο γιος μου δεν χει και τσο καλ στομχι, δε τα τρει λοιπν αυτ και δε του χρειζονται αποφσεις καμιανο. Δστε τη στον κυρ-Τουρινζο.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Τμου μθεις ποιος εναι αυτς ο Τουρινζος, δε θα μιλες τσι.
ΔΟΤΟΡΟΣ: Ας εναι ποιος θλει. Τη κρη σας την εδανε μαζ του, et hoc sufficit [κι αυτ φτνει, εναι αρκετ].
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Μα δεν εναι αλθεια πως αυτς εναι...
ΔΟΤΟΡΟΣ: Δε θλω να ξρω τποτα πια.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Αν δε θλετε να μ' ακοσετε, τσο το χειρτερο για σας.
ΔΟΤΟΡΟΣ: Θα ιδομε για ποινε θα 'ναι χειρτερο!
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Η κρη μου εναι κοπλα τιμημνη κι εκενη...
ΔΟΤΟΡΟΣ: Ο διολος να σας πρει.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕΣ: Και να σας αλογοσρει.
ΔΟΤΟΡΟΣ: Γρο χωρς λγο και χωρς υπληψη.

(Φεγει).

ΣΚΗΝΗ 5η: ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ & ΣΙΛΒΙΟ.

ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: με στο ανθεμα. Χτνος με δυο ποδρια. Πο να του πεις πως εκενη εναι γυνακα ντυμνη αντρκια! Τποτα, κριε μου, δε σ' αφνει να μιλσεις. Μμ! εναι δω κενη η βρμα ο γιος του, με περιμνει καινοργια επθεση.
ΣΙΛΒΙΟ: (μνος): Ντος ο Πανταλνε. τσι μου 'ρχεται να του μπξω το σπαθ στο στθος.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Σιορ Σλβιε, με την δεια σας, χω να σας δκω μια καλν εδηση, σνει να μ' αφκετε να μιλσω και να μη κμετε σαν τον σιορ πατρα σας, που πει το στμα του μλος.
ΣΙΛΒΙΟ: Τ θλετε να μου πετε; Μιλστε.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Μθετε πως ο γμος τση κρης μου με τον σιορ Φρεντερκο, πει αμντε.
ΣΙΛΒΙΟ: Εν' αλθεια; Δε με γελτε;
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Σας λω την αλθεια, κι αν ακμα τη θλετε, η κρη μου εν' τοιμη να σας δκει το χρι.
ΣΙΛΒΙΟ: Ω, Θε μου! Εσες απ το θνατο με ξαναφρνετε στη ζω.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: (μνος): λα, λα, δεν εναι τσο χτνος πως ο πατρας του.
ΣΙΛΒΙΟ: Μα, Θε μου, πς μπορ να σφξω στην αγκαλι μου εκενη που μλησε για ρα μ' λλον ντρα;
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Με λγα λγια, ο Φρεντερκο Ρασπνη εγνηκε Βεατρκη, η αδερφ του.
ΣΙΛΒΙΟΣ: Πς! Δε καταλαβανω.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: τσι πως σας το λω. Κενος που πιστεαμε για Φρεντερκο, εξεσκεπστηκε για Βεατρκη.
ΣΙΛΒΙΟ: Ντυμνη αντρκεια;
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Ντυμνη αντρκεια.
ΣΙΛΒΙΟ: Τρα καταλαβανω.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Τλος πντων!
ΣΙΛΒΙΟ: Πς εσυνβηκε; Για πστε μου.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Πμε σπτι. Η κρη μου δε ξρει τποτα. Με μια κουβντα θα καλοκαρδσω και τσου δυο σας.
ΣΙΛΒΙΟ: Σας ακολουθ και σας ζητ ταπειν συγνμη, αν παρασυρμνος απ το πθος...
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Αυτ πνε, εσαστε συμπαθισμνος. Ξρω τι κνει ο ρωτας. Πμε, παιδ μου, ελτε μαζ μου.

(Φεγει).

ΣΙΛΒΙΟ: Ποις εναι πιο ευτυχισμνος απ με; Ποι καρδι μπορε να 'ναι πιο ευχαριστημνη απ τη δικ μου;

(Φεγει με τον Πανταλνε).

ΣΚΗΝΗ 6η: (Η προηγομενη αθουσα του ξενοδοχεου με τις διφορες πρτες. Η Βεατρκη κι ο Φλωρνδος βγανουνε κι οι δυο απ τα δωμτια τους μ' να μαχαρι στο χρι, τοιμοι ν' αυτοκτονσουνε και συγκρατονται η μα απ τον Μπριγκλα κι ο λλος απ τον Καμαριρη του ξενοδοχεου, και προχωρονε σε τρπο που οι δυο αγαπημνοι
δε βλπονται μεταξ τους
).


ΜΠΡΙΓΚΕΛΑΣ: (αρπζοντας το χρι της Βεατρκης). Σταθετε.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: (προσπαθε να ξεφγει). Αφστε με, σας ορκζω.
ΚΑΜΑΡΙΕΡΗΣ: (συγκρατντας τον Φλωρνδο): Αυτ εν' απ απερπισα.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: (ξεφεγει του Καμαριρη): με στο διολο.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: (ξεφεγει του Μπριγκλα): Δε θα μπορσετε να μ' εμποδσετε.

(Προχωρνε κι οι δυο με την απφαση ν' αυτοκτονσουνε και καθς βλπονται κι αναγνωρζονται, μνουνε σαν απολιθωμνοι).

ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Τ βλπω!
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Φλωρνδο!
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Βεατρκη!
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Εστε ζωντανς;
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Κι εσες ζετε;
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Ω, τχη!
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Ω, ψυχ μου! (Αφνουν τα μαχαρια κι αγκαλιζονται).
ΜΠΡΙΓΚΕΛΑΣ: (στον Καμαριρη αστειευμενος): Μα σε κενο το αμα, να μη πει χαμνο.

(Φεγει).

ΚΑΜΑΡΙΕΡΗΣ: Τουλχιστο θα μου μενουν αυτ τα μαχαρια. Δε θα τους τα ξαναδσω πια.

(Παρνει απ χμω τα μαχαρια και φεγει).

ΣΚΗΝΗ 7η:  ΒΕΑΤΡΙΚΗ, ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ & ΜΠΡΙΓΚΕΛΑΣ.

ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Ποι αιτα σας φερε σε ττοιαν απελπισα;
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Μια ψετικη εδηση πως πεθνατε.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Ποις σας καμε να πιστψετε πως πθανα;
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Ο υπηρτης μου.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Κι ο δικς μου το διο και παρασυρμνος απ τον πνο μου θελα ν' αυτοκτονσω.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Ετοτο το βιβλο μ' καμε να πιστψω.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Αυτ το βιβλο βρισκτανε στο μπαολο μου. Πς φτασε στα χρια σας; Α, ναι, θα 'γινε πως γινε και με τη προσωπογραφα μου, που βρθηκε στις τσπες της φορεσις μου ιδο η προσωπογραφα που σας εχα χαρσει στο Τουρνο.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Αυτ τα κτνη οι υπηρτες μας, ο Θες ξρει τι θα 'χουνε κμει. Αυτο εν' αιτα του πνου και της απελπισας μας.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Εκατ παραμθια μου 'πε ο δικς μου για σας.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Κι λλα τσα μου 'πε ο υπηρτης μου για σας.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Και πο βρσκονται τρα;
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Δε φανονται πουθεν.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Ας τους βρομε, κι ας μθουμε την αλθεια. (Κρζει). Ποις εν' εκε; Δεν εναι κανες;
ΜΠΡΙΓΚΕΛΑΣ: Διατχτε.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Πο βρσκονται οι υπηρτες μας;
ΜΠΡΙΓΚΕΛΑΣ: Δε ξρω, κριε. Μπορομε να τους βρομε.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Φροντστε να τους βρετε, και στελτε τους εδ.
ΜΠΡΙΓΚΕΛΑΣ: Εγ δε ξρω παρ νανε θα το πω στα γκαρσνια, αυτο θα ξρουνε και τσου δυο. Χαρομαι με την αφεντι σας, που κματ' να θνατο τσο γλυκ, μα αν θλετε κιλας να θαφτετε, πρπει να πτε αλλο, γιατ εδ δεν εναι και τσο καλ. Δολος σας ταπεινς.

(Φεγει).

ΣΚΗΝΗ 8η: ΒΕΑΤΡΙΚΗ & ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ.

ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Εμνατε κι εσες σ'ετοτο το ξενοδοχεο;
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: φτασα σμερα το πρω.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Κι εγ σμερα το πρω. Και δεν ιδωθκαμε πριν;
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Η τχη θλησε να μας βασανσει λιγκι.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Πστε μου, ο Φρειδερκος, ο αδελφς σας, πθανε;
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Αμφιβλλετε; μεινε στον τπο.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Κι μως με κμανε να πιστψω πως τανε ζωντανς και στη Βενετα.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Αυτ εναι η πλνη εκενων που ως τρα μ' επαρνανε για Φρειδερκο. φυγα απ το Τουρνο με τα φορματα του και με τ' νομα του, για να μπορσω να σας ακολουθσω...
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Το ξρω, για να μ' ακολουθσετε, αγαπητ μου. Μια επιστολ σας γραμμνη απ τον τουρινζο σας υπηρτη, με βεβαωσε για το γεγονς αυτ.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Πς φτασε στα χρια σας;
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: νας υπηρτης, που θαρρ θα 'ταν ο δικς σας, επαρακλεσε το δικ μου, να ρωτσει στο ταχυδρομεο. Την εδα και βλποντας τη διεθυνση σας, δεν εμπρεσα να βασταχτ, και την νοιξα.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Δικαιολογημνη περιργεια ενς εραστ.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Τ θα λνε στο Τουρνο για την αναχρηση σας;
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: ταν γυρσω εκε γυνακα σας, κθε κουβντα θα σταματσει.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Πς μπορ να γελιμαι πως θα γυρσω εκε τσο γργορα, τη στιγμ που εμ' εξριστος με ποιν θαντου; ταν για το θνατο του αδελφο σας θεωρομαι νοχος εγ;
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Τα χρματα που θα πρω εγ απ τη Βενετα, θα μπορσουνε να σας απαλλξουν απ την εξορα. Και στο τλος, δεν τον εσκοτσατε εσες.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Μ'αυτο οι υπηρτες δε φανονται ακμα.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Τ τους καμε να μας δσουν ναν τσο μεγλο πνο;
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Για να μθουμε καλ δε πρπει να τους προυμε με το γριο. Πρπει να τους πισουμε με το καλ.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: θα προσπαθσω να προσποιηθ.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: (βλποντας να 'ρχεται ο Τρουφαλδνος): Ντος ο νας.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Απ την ψη του φανεται πως εναι ο πιο κατεργρης.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Θαρρ πως δεν χετε δικο.

ΣΚΗΝΗ 9η: (ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ, οδηγομενος με τη βα απ τον ΜΠΡΙΓΚΕΛΑ και απ τον ΚΑΜΑΡΙΕΡΗ κι οι επνω).

ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: λα, λα, μη φοβσαι.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Δε θα σου κμουμε τποτα.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: (μνος): Μμ! Θυμμαι ακμα τσι μπαστουνις.
ΜΠΡΙΓΚΕΛΑΣ: Ετοτονε τον ευρκαμε, αν βρομε και τον λλο, θα τνε φρουνε.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Ναι, εν' ανγκη να 'ναι κι οι δυο μαζ.
ΜΠΡΙΓΚΕΛΑΣ: (σιγ στον Καμαριρη): Τνε γνωρζετε σες τον λλο;
ΚΑΜΑΡΙΕΡΗΣ: (
στον Μπριγκλα): χι.
ΜΠΡΙΓΚΕΛΑΣ: (στον Καμαριρη): Θα ρωτσουμε στη κουζνα. Κποιος θα τνε ξρει.

(Φεγει).

ΚΑΜΑΡΙΕΡΗΣ: (μνος): Αν τανε, θα τον ξερα εγ.

(Φεγει).

ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Εμπρς, για πες μας, πς αλλχτηκε η προσωπογραφα και το βιβλο; Και γιατ εσ κι ο κατεργρης ο λλος εσυμφωνσατε να μας φρετε σ' απελπισα;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: (κνει νεμα με το δχτυλο και στους δυο να σωπσουν): Τσωπτε. (Στον Φλωρνδο, απομακρνοντας τον απ τη Βεατρκη). Κμετε μου τη χρη, μια λξη χωριστ. (Στη Βεατρκη, καθς απομακρνεται με τον Φλωρνδο). Τρα εγ θα σας τα πω λα. (Στον Φλωρνδο). Να σας πω, κριε, εγ για σα γενκανε, δε φταω καθλου, ο φταστης εν' ο Πασκλης, ο υπερτης τση κυρας εκε. (Δεχνει προφυλαχτικ τη
Βεατρκη
). Του λγου του ανακτεψε τα πρματα κι απ το να μπαολο τα 'βαλε στ' λλο, δχως εγ να το καταλβω. Κι ο μοιρος με παρακλεσε να το βαστξω μυστικ, για να μην τνε διξει ο αφντης του κι εγ, που χω καλ καρδι και που για τσου φλους σκοτνουμαι, ερηκα λα εκενα τα παραμθια για να τα μπαλσω. Πο να βλει ο νους μου πως εκενο το ριτρτο τανε δικ σας και πως θα σας επκραινε τσο αν εχε
πεθνει εκενος που το 'χε. Ντην λη η ιστορα, τσι πως σας την επα, σαν τμιος νθρωπος και σαν υπερτης πιστς.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: (μνη): Μακρι κουβντα του κνει. Εμαι περεργη να μθω τ του λει.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: (σιγ στον Τρουφαλδνο): Λοιπν, εκενος που σου επε να πρεις απ το ταχυδρομεο την επιστολ, ταν ο υπηρτης της κυρας Βεατρκης;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Μλιστα, κριε.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Και γιατ μου 'κρυψες να πρμα, που με τσην ανυπομονησα σου ζητοσα;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Γιατ με εχε παρακαλσει να μη το πω.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Ποις;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Ο Πασκλης.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Γιατ δεν κουσες τον αφντη σου;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Απ αγπη για τον Πασκλη.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Θα 'πρεπε να δερω μαζ εσ και τον Πασκλη.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Σ' αυτ την περσταση, θα 'τρωα τσι δικς μου και τσι ξυλις του Πασκλη.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Ακμα δεν ετλειωσε αυτ η μακρι εξομολγηση;
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Ετοτος μου λει...
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: (σιγ στον Φλωρνδο): Για τ' νομα του Θεο, αφντη, μη φανερσετε τον Πασκλη. Καλτερα πστε τση πως το 'καμα εγ, μακρι δερτε με κιλας, αν σας αρσει, μα μη μου καταστρψετε τον Πασκλη.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Τσο πολ αγαπς τον Πασκλη σου;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Τον αγαπω σαν αδερφ μου. Τρα θα πω σε κενη τη κυρα και θα τση πω πως σφαλα εγ. Το 'χω καλτερα να βρσει εμ, να με στραπατσρει,
παρ να πθει τποτα ο Πασκλης.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: (μνος): Ετοτος χει να χαρακτρα πολ αιστηματικ.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: (πλησιζοντας τη Βεατρκη): Εμαι στις διαταγς σας.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: (σιγ στον Τρουφαλδνο): Τ κουβντα εχες τσο μακρι με τον κριο Φλωρνδο;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Να σας πω, εκενος ο κριος χει ναν υπερτη, που τνε λνε Πασκλη. Εναι ο πιο κουκογερας του κσμου. Αυτς καμ' εκενο τ' ανακτωμα στα
πρματα κι επειδς ο μοιρος σκιαζτανε να μην πει και τνε διξει ο αφντης του, εσκαρφστηκα εγ εκενη την ιστορα για το βιβλο, με τον αφντη τον πεθαμνο, που πνγηκε, και τ' αποδλοιπα. Και τρα πλε, στο σιορ Φλωρνδο του επα πως εγ φταιξα για λα.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Γιατ να ενοχοποιηθες για κτι που υποστηρζεις πως δεν καμες;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Απ την αγπη που χω του Πασκλη.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ, μνος: Το πρμα αρχζει να μακρανει.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Κυρ μου, σας παρακαλ, μην τνε καταστρψετε.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Ποιν;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Τον Πασκλη.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Ο Πασκλης κι εσ εσαστε δυο κατεργαροι.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: (μνος): Αν ταν τσι, θα 'μουν μοναχς μου.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Μην ψχνουμε πια, κυρα Βεατρκη, οι υπηρτες μας δεν το 'καμαν απ κακα, θα 'πρεπε να σωφρονιστονε, μα χρη της δικς μας χαρς, ας τους συχωρσουμε το λθος.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Εναι σωστ, μα ο υπηρτης σας...
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: (σιγ στη Βεατρκη): Για τ' νομα του Θεο, μην αναφρετε τον Πασκλη.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: (στον Φλωρνδο): Τλος, εγ πρπει να πω στου κριου Πανταλνε των Μπιζονιζων, θα 'ρθετε μαζ μου;
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Θα ερχμουν ευχαρστως, μα πρπει να περιμνω ναν τραπεζτη στο σπτι. Θα ρθω αργτερα, αν βιαζσαστε.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Ναι, θα πω αμσως. Θα σας περιμνω στου κυρου Πανταλνε, απ εκε δε θα φγω αν δεν ρθετε.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Εγ δε ξρω το σπτι του.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Ξρω εγ, κριε, σας συνοδεω εγ.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Ωραα, πω στο δωμτιο μου να συμπληρσω το ντσιμο μου.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: (σιγ στη Βεατρκη): Πηγανετε κι ρχομαι δελγγου.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Αγαπητ Φλωρνδο, τ βσανα που τρβηξα για χρη σας!

(Μπανει στο δωμτιο της).

ΣΚΗΝΗ 10η: ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ και ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ.

ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: (πσω απ τη Βεατρκη): Τα δικ μου δεν τανε μικρτερα.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Πστε μου, αφντη, δεν εναι δω ο Πασκλης, η κυρα Βεατρκη δεν χει καννα να τη βοηθσει στο ντσιμο, θλετε να πω εγ να τη βοηθσω, αντς του.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Ναι, πγαινε, βοθησε τη με προσοχ, θα μ' ευχαριστσεις.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: (μνος): Σε στρατηγματα, σε γληγορδα, σε πονηρις, ξεπερνω τον πρτο του κσμου.

(Μπανει στο δωμτιο της Βεατρκης).

ΣΚΗΝΗ 11η: ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ, ΒΕΑΤΡΙΚΗ & ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ.

ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Σπουδαα γεγοντα συμβκανε σμερα. Κλματα, θρνοι, απελπισες και στο τλος παρηγορι και χαρ. Να περν κανες απ το κλμα στο γλιο, εν' να γλυκ πδημα, που κνει και ξεχνινται τα βσανα, μα ταν περν κανες απ' τη χαρ στη λπη, η μεταβολ εναι πολ αισθηττερη.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Εγ εμ' τοιμη πια.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Πτε ντυθκατε κιλας;
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Δεν εμαι καλ ντυμνη τσι;
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Δε βλπω την ρα να σας δω ντυμνη με τα φουστνια σας. Η ομορφι σας δε χρειζεται να μνει τσο σκεπασμνη.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Εμπρς, σας περιμνω στου κυρου Πανταλνε, πστε του Τρουφαλδνου να σας συνοδψει.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: θα περιμνω ακμα λιγκι κι αν ο τραπεζτης δεν ρθει στο αναμεταξ, ας ξανρθει λλη φορ.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Αν μ'αγαπτε, θα κμετε γργορα. (Κνει να φγει).
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: (σιγ στη Βεατρκη, δεχνοντας τον Φλωρνδο): Επαραγγελατε να μενω να υπερετσω ετοτο τον κριο;
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Ναι, θα τνε συνοδψεις στου κυρου Πανταλνε.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Θα τον υπηρετσω και στη στρτα μια και δεν εναι δω ο Πασκλης;
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Υπηρτησε τον, θα μου κμεις χρη. (Μνη). Τον αγαπ πιο πολ κι απ' τον εαυτ μου.

(Φεγει).

ΣΚΗΝΗ 12η: ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ & ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ.

ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: λα, δε σε βλπει. Ο αφντης σου ντθηκε κι εβγκε απ' το σπτι, δε σε βλπει.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Σε ποιν μιλες;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Στον Πασκλη. Τον αγαπω, εναι φλος μου, μα εναι κουκογερας. Εγ εμ' νας υπερτης που κνω για δο.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: λα να με ντσεις. Στο αναμεταξ, θα 'ρθει ο Τραπεζτης.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Αφντη, ακοω πως η αφεντι σας θα πτε στο σπτι του σιορ Πανταλνε.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Και λοιπν, τ τρχει;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: θελα να σας παρακαλσω για μια χρη.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Μλιστα, σου αξζει πραγματικ για τα καλ σου φερσματα.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Αν εγνηκε τποτας, να ξρετε, φταει ο Πασκλης.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Μα πο εν' αυτς ο καταραμνος ο Πασκλης; Δε μπορε να φανερωθε;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Θα 'ρθει ο κοτιακας. Λοιπν, αφντη, θα 'θελα να σας γυρψω αυτ τη χρη.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Τ θλεις;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Ως κι εγ, ο μοιρος, εμ' ερωτεμνος.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Εσ' ερωτεμνος;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Μλιστα, κριε κι η αγαπημνη μου εναι η δολα του σιορ Πανταλνε, κι θελα, η αφεντι σας...
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Τ σχση χω εγ;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Ω, δε λω πως χετε σκση εσες, μα επειδ εμαι στη δολεψη σας, θελα να λγατε να λγο για με στο σιορ Πανταλνε.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Πρπει να δομε αν το κορτσι σε θλει.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Η κοπλα με θλει. Δε χρειζετ' λλο απ μια λξη στο σιορ Πανταλνε. Αυτ τη χρη σας γυρεω.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Ναι, θα το κμω... μα πς θα διατηρσεις τη γυνακα σου;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Θα κμω ,τι μπορσω. Θα γυρψω και τη συντρομ του Πασκλη.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Γρεψε να σε συνδρμει καννας πιο μυαλωμνος.

(Μπανει στο δωμτιο του).

ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Αν δε βλω μυαλ αυτ τη φορ, δε θα βλω ποτ μου.

(Μπανει κατπι απ τον Φλωρνδο).

ΣΚΗΝΗ 13η: (Δωμτιο στο σπτι του Πανταλνε. ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ, ΔΟΤΟΡΟΣ, ΚΛΕΑΡΕΤΗ, ΣΙΛΒΙΟΣ & ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ).

ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: λα, Κλεαρτη, μην εσαι τσο πεισματρα. Βλπεις πως ο Σλβιος χει μετανισει, πως σου γυρεει συμπθειο αν καμε καν λθος, το 'καμε απ' αγπη ως κι εγ του συμπθησα τσι παραξενις του, πρπει να του τσι συμπαθσεις κι εσ.
ΣΙΛΒΙΟΣ: Λογαριστε απ τον πνο σας το δικ μου, κυρα Κλεαρτη και θα δετε πως τσο πιο πολ σας αγαπ, σο πιο μανιακς εχα γνει απ την τρομρα μου μη σας χσω. Ο Θες μας θλει ευτυχισμνους, μη φαινσαστε αχριστη στην ευλογα του Θεο. Με την ιδα της εκδκησης μη φαρμακνετε την ωραιτερη μρα της ζως μας.
ΔΟΤΟΡΟΣ: Σ τ α παρακλια του γιου μου, εννω κι εγ τα δικ μου, κυρα Κλεαρτη, αγαπητ μου νφη. Συχωρστε τον καημνο, κοντεει να καταντσει τρελς.
ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ: λα, κυρ, τ εν' αυτ που κνετε; Οι ντρες, ποιος λγο, ποιος πολ, λοι με μας εναι σκληρο. Απαιτονε απλυτη πστη και για κθε ψλλου πδημα μας εξευτελζουνε, μας κακομεταχειρζονται, θα θλουνε να μας δονε νεκρς. Μα τη στιγμ που ετε με τον να, ετε με τον λλο, πντα θα παντρευτετε, θα σας πω κι εσς πως λνε στους αρρστους: μια κι οπωσδποτε θα πρετε το γιατρικ, πρτε το μια ρα αρχτερα, να συχσετε.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Δεν ακοτε; Η Σμεραλδνα το γμο τνε λει γιατρικ! Μην τνε πεις στο τλος και δηλητριο. (Σιγ στο Δοτρο). Πρπει να τη κμουμε ν' αλεγρρει.
ΔΟΤΟΡΟΣ: Δεν εναι μτε δηλητριο, μτε γιατρικ, ο γμος εναι ροσλι, ζαχαρωτ.
ΣΙΛΒΙΟΣ: Αγαπητ μου Κλεαρτη μα εναι δυνατ να μη βγει μτε λξη απ' τα χελη σας; Ξρω πως πρπει να με τιμωρσετε, μα λυπηθετε με, τιμωρστε με με τα λγια σας, χι με τη σιωπ σας. (Γονατζει). Ιδο στα πδια σας, πατστε με απ οκτο.
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: (αναστενζοντας προς τον Σλβιο): Σκληρ.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: (σιγ στο Δοτρο): Ακοσατε την αναστεναξι της; Καλ σημδι.
ΔΟΤΟΡΟΣ: (σιγ στον Σλβιο): Εξακολοθη, εξακολοθη.
ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ: (μνη): Ο στεναγμς εναι πως η αστραπ: φρνει τη βροχ.
ΣΙΛΒΙΟΣ: Αν επστευα πως απαιτετε το αμα μου για την υποθετικ μου σκληρτητα, θα σας το πρσφερα μ' λη μου τη καρδι. Μα, Θε μου! Αντς για το αμα των φλεβν μου, πρτε τοτο, που τρχει απ τα μτια μου. (Κλαει).
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: (μνος): Μπρβο!
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: (πως πριν, μα με περισστερη τρυφερτητα): Σκληρ!
ΔΟΤΟΡΟΣ: (σιγ στον Πανταλνε): Εψθηκε.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: (στον Σλβιο, σηκνοντας τον): Κουργιο, σηκωθετε πνω. Ελτε δω. (Τονε πινει απ' το χρι). Ελτε δω κι εσες, κυρ μου. (Πινει το χρι της Κλεαρτης). Κουργιο, ξαναδστε τα χρια, πφτε, μη κλατε λλο, συνρθετε, τελειστε, πιστε ο Θες να σας ευλογσει. (Εννει τα χρια και των δο).
ΔΟΤΟΡΟΣ: Εμπρς, τλειωσε.
ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ: Τλειωσε, τλειωσε.
ΣΙΛΒΙΟΣ: (κρατντας το χρι της): Αχ, κυρα Κλεαρτη, λυπηθετε με.
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Αχριστε!
ΣΙΛΒΙΟΣ: Ακριβ μου.
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Απνθρωπε!
ΣΙΛΒΙΟΣ: Ψυχ μου.
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Σκυλ!
ΣΙΛΒΙΟΣ: Σπλχνο μου.
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: (αναστενζει): Αχ!
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: (μνος): Πει.
ΣΙΛΒΙΟΣ: Συχωρστε με, για τ' νομα του Θεο.
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: (αναστενζει): Αχ! σας χω συχωρσει.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: (μνος): Τλειωσε, πει.
ΔΟΤΟΡΟΣ: Εμπρς, Σλβιε, σε συχρεσε.
ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ: Ο ρρωστος εν' τοιμος, δστε του το γιατρικ.

ΣΚΗΝΗ 14η: (ΜΠΡΙΓΚΕΛΑΣ κι οι επνω).

ΜΠΡΙΓΚΕΛΑΣ: (μπανει): Με την δεια σας, μπορ να μπω;
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Ελτε δω, σιορ κουμπρε, Μπριγκλα. Του λου σας μου δκατε κενες τσι ωραες πληροφορες, και μ' εβεβαισατε πως εκενος ταν ο σιορ Φρεντερκος;
ΜΠΡΙΓΚΕΛΑΣ: Αγαπητ κριε και ποις δε θα γελιτανε. τανε δυο αδρφια, που μοιζανε σα δδυμα. Με κενα τα φορματα, το κεφλι μου στοιχημτιζα, πως ταν εκενος.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Σνει, περασμνα ξεχασμνα. Τι να μας φρνετε;
ΜΠΡΙΓΚΕΛΑΣ: Η κυρα Βεατρκη εν' εδ και θλει να σας υποβλει τα σβη της.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Ας ρθει, ας ρθει, εναι νοικοκυρ.
ΜΠΡΙΓΚΕΛΑΣ: Αγαπητ, κυρ-κουμπρε, σας παρακαλ να με συμπαθσετε. Το 'καμα χωρς κακα, τ' ορκζομαι στη τιμ μου. (Μνος). Ββαια με το να πρω τσι δκα ντπιες, δεν καμα και καννα κακ.

(Φεγει).

ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Καημνη, κυρα Βεατρκη! Χαρω που εναι καλ.
ΣΙΛΒΙΟΣ: Τη συμπονετε;
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Μλιστα, υπερβολικ.
ΣΙΛΒΙΟΣ: Κι εμ;
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Αχ, κατεργρη!
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: (στον Δοτρο): Ακοτε τι τρυφερ λγια;
ΔΟΤΟΡΟΣ: (στον Πανταλνε): Ο γιος μου χει τρπους.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: (στον Δοτρο): Η κρη μου, η καημνη, χει καλ καρδι.
Σ Μ Ε Ρ Α Λ Δ Ι Ν Α : Α, κι οι δυο τους, παζουνε καλ το μρος τους.

ΣΚΗΝΗ 15η: (ΒΕΑΤΡΙΚΗ κι οι επνω).

ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Κριοι, ρχομαι να σας ζητσω συγνμη, να γυρψω συχρεση, αν γινα αιτα να στενοχωρηθετε.
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Τποτα, φλη μου, ελτε κοντ μου.

(Την αγκαλιζει)

ΣΙΛΒΙΟΣ: (δεχνοντας δυσαρσκεια για κενο το αγκλιασμα): ι!
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: (στο Σλβιο): Πς; Μτε μια γυνακα;
ΣΙΛΒΙΟΣ: (μνος): Αυτ τα φορματα ακμα με ξαφνζουν.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Αμτε στο καλ, κυρα Βεατρκη, εσες και σα γυνακα και σα να, χετε μεγλη τρμη.
ΔΟΤΟΡΟΣ: (στη Βεατρκη): Πολ μυαλ, κυρ μου.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Ο ρωτας κνει τον νθρωπο να κνει μεγλα πρματα.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Ανταμωθκατε, δεν εν' αλθεια, με τον αγαπημνο σας; Μου το 'πανε.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Μλιστα, ο Θες μου 'καμε τη χρη.
ΔΟΤΟΡΟΣ: (στη Βεατρκη): Ωραα υπληψη!
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: (στον Δοτρο): Κριε, δεν χετε καμι σχση με τις δουλεις μου.
ΣΙΛΒΙΟΣ: Αγαπητ μου πατρα, αφστε τον καθνα να κνει τη δουλει του, μη σκοτιζσαστε μ' αυτ. Τρα που εμ' ευχαριστημνος, επιθυμ να χαρεται λος ο κσμος. Εναι λλοι γμοι να γνουν; Ας γνουνε.
ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ: (στον Σλβιο): ι, κριε, εναι ο δικς μου.
ΣΙΛΒΙΟΣ: Με ποιν;
ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ: Με τον πρτο που φτσει.
ΣΙΛΒΙΟΣ: Βρες τον κι εγ εμ' εδ.
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: (στο Σλβιο): Εσες; Για να κμετε τ;
ΣΙΛΒΙΟΣ: Για λγη προκα.
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Δεν χει ανγκη απ σας.
ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ: (μνη): Φοβται να μην τση τνε φνε. ρεξη εχαμε.

ΣΚΗΝΗ 16η:  (ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ κι οι επνω).

ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Αφντηδες προσκυν σας.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: (στον Τρουφαλδνο): Ο κριος Φλωρνδος πο εναι;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Εναι δω κι επιθυμει να μπει, αν χετε ευχαρστηση.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: χετε την ευχαρστηση, κριε Πανταλνε, να 'ρθει μσα ο κριος Φλωρνδος.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Εναι ο φλος σας;
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Μλιστα, ο ντρας μου.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Ας ευχαριστηθε να περσει.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: (στον Τρουφαλδνο): Πστε του να περσει.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: (στη Σμεραλδνα σιγ): Κοπλα μου, σας χαιρετ.
ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ: (σιγ στον Τρουφαλδνο): Χαρετε, μελαψολη μου.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: θα μιλσουμε.
ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ: Για τ πρμα;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: (κνοντας σχμα πως θα της φορσει το δαχτυλδι): Αν θλετε.
ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ: Γιατ χι;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Θα τα πομε.

(Φεγει).

ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ: (στη Κλεαρτη): Κυρ, με την δεια των κυρων εδ, θα 'θελα να σας παρακαλσω μια χρη.
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: (πει παρμερα για να την ακοσει): Τ θλεις;
ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ: (σιγ στη Κλεαρτη): Κι εγ εμαι μια φτωχ κοπλα, που θλω ν' αποκατασταθ. Εναι ο υπερτης της κυρας Βεατρκης που με θλει αν ελγατ' να λγο στη κυρ του, να του επιτρψει να με πρει, ελπζω πως θα 'κανα τη τχη μου.
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Ναι, αγαπητ Σμεραλδνα, θα το κμω ευχαρστως. Αμσως μλις μου δοθε η ευκαιρα να μιλσω της Βεατρκης, θα της το πω ασφαλς.

(Γυρζει στη θση της).

ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Τι εν' αυτ τα μεγλα μυστικ;
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Τποτα πατρα. Μου επε κτι.
ΣΙΛΒΙΟΣ: Μπορ να μθω κι εγ;
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Μεγλη περιργεια! Κι πειτα λνε για μας τις γυνακες.

ΣΚΗΝΗ 17η: (ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ, ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ κι οι επνω).

ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Δολος ταπειντατος της αφεντις σας. (λοι τον χαιρετονε. Στον Πανταλνε). Εσες εσαστε ο αφντης του σπιτιο;
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Στον ορισμ σας.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Επιτρψατε μου να λβω τη τιμ να σας υποβλω τα σβη μου, καλεσμνος απ την κυρα Βεατρκη, που τις περασμνες της περιπτειες, καθς και τις δικς μου, θα τις χετε μθει.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Χαρω πολ για τη γνωριμα σας και σας προσκυν και χαρω απ καρδις για την ευτυχα σας.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Η κυρα Βεατρκη θα γνει γυνακα μου κι αν δεν χετε αντρρηση, σας παρακαλ να γνετε σεις κουμπρος μας.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Εκενο που χετε να κμετε, κμετε το δελγγου. Δστε τα χρια.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Εμ' τοιμος, κυρα Βεατρκη.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Ιδο, κριε Φλωρνδο.
ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ: (μνη): Δεν περιμνουνε παρακλια.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Θα κνουμ' πειτα τσου λογαριασμος μας. Βλπουμε πρτα τσι μερδες σας κι πειτα βλπουμε και τσι δικς μας.
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: (στη Βεατρκη): Φλη, τα συγχαρητρια μου.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: (στη Κλεαρτη): Και τα δικ μου απ καρδις.
ΣΙΛΒΙΟΣ: (στο Φλωρνδο): Κριε, με γνωρζετε;
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Μλιστα, σας θυμμαι, εσαστ' εκενος που 'θελε να μονομαχσει.
ΣΙΛΒΙΟΣ: Μλιστα, εμονομχησα δυστυχς. Ιδο ποιος με αφπλισε, και λγο ακμα θα με σκτωνε. (Δεχνει τη Βεατρκη).
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: (στον Σλβιο): Μπορε να πετε ποις σας εχρισε τη ζω;
ΣΙΛΒΙΟΣ: Μλιστα, εναι σωστ.
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: (στον Σλβιο): μως για χρη δικ μου.
Σ Ι Λ Β Ι Ο Σ : Εναι σωσττατο.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: λα διορθωθκανε, λα τελεισανε.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Λεπει το καλτερο, κριοι.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Ποι;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: (στον Φλωρνδο, παρνοντας τον παρμερα): Με την δεια σας, μια λξη.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Τ θλετε;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Θυμοσαστε τι μου τξατε;
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Τ πρμα; Δε θυμμαι.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Να γυρψετε απ το σιορ Πανταλνε τη Σμεραλδνα για γυνακα μου.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Ναι, τρα το θυμμαι. Θα γνει αμσως.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: (μνος): Ως κι εγ ο μοιρος, να τιμηθ απ τη κοινωνα.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Κριε Πανταλνε, αν κι εν' η πρτη φορ που χω τη τιμ να σας γνωρσω, τολμ να σας ζητσω μια χρη.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Διατχτε μλιστα. Σ' ,τι μπορ, θα σας δουλψω.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Ο υπηρτης μου θα επιθυμοσε για γυνακα του τη καμαριρα σας χετε καμιν αντρρηση;
ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ: (μνη): Τ ωραα! Δετερος που με θλει. Ποις διολος να 'ναι; Να τον ξερα κνε.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Απ λογαριασμ μου, εμαι πρθυμος. (Στη Σμεραλδνα). Τ λες του λγου σου, κυρ;
ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ: Αν πιστεετε πως θα περσω καλ...
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: (στο Φλωρνδο): χει καμαν αξα ο υπερτης σας;
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Το λγον καιρ που τον χω μαζ μου, δειξε πως εναι πιστς κι εφνηκε ικανς.
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Κριε Φλωρνδε, με προλβατε σε κτι που σκπευα να κμω εγ. θελα να προτενω το γμο της καμαριρας μου με τον υπηρτη της κυρας Βεατρκης. Εσες τη ζητσατε για το δικ σας. Η υπθεση τλειωσε.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: χι, χι, ταν χετ' εσες αυτ το σκοπ, αποσρομαι αμσως και σας αφνω τελεαν ελευθερα.
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Δε θα θελσω ποτ να προτιμηθε η πρταση μου απ τη δικ σας. Κι πειτα, δεν ανλαβα καμιν υποχρωση. Επομνως προχωρστε στο σκοπ σας.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Το κνετε απ φιλοφρνηση. Κριε Πανταλνε, εκενο που επα, ας θεωρηθε πως δεν ειπθηκε. Για τον υπηρτη μου δεν κνω λγο πια, μλιστα δε θλω να τνε παντρευτε.
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Αφο δε θα την παντρευτε ο δικς σας, δε θα τη παντρευτε μτε ο λλος. Το πρμα πρπει να 'ναι τουλχιστο σο κι απ τα δυο τα μρη.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: (μνος): Τ ωραα! Του λγου τους κνουνε κομπλιμντα κι εγ μνω χωρς γυνακα.
ΣΜΕΡΑΛΔΙΝΑ: (μνη): Κθομαι και κοιτζω πως απ δυο δε θα πρω καννα.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: Αφστε, να εμαστε δκαιοι ετοτ' η καημνη η κοπλα θλει να παντρευτε, ας τση δκουμε τον να τον λλο.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Τον δικ μου χι. Δε θλω ν' αδικσω τη κυρα Κλεαρτη.
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Μ τ ' ε γ θα επιτρψω ποτ ν'αδικηθε ο κριος Φλωρνδος.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Κριοι, ετοτη τη δουλει θα τη διορθσω εγ. Ο σιορ Φλωρνδος δεν εγρεψε τη Σμεραλδνα για τον υπερτη του;
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Μλιστα, δεν τ' κουσες με τ' αυτι σου;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Κι η σιρα Κλεαρτη δεν θελε να γυρψει τη Σμεραλδνα για τον υπερτη τση σιρας Βεατρκης;
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Βεβαιτατα.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Λαμπρ, τμου κι εν' τσι. Σμεραλδνα, δσε μου το χρι.
ΠΑΝΤΑΛΟΝΕ: (στον Τρουφαλδνο): Και για ποι λγο θλετε σεις να σας δκει το χρι;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Γιατ εγ, εγ εμαι υπερτης και του σιορ Φλωρνδου και τση σιρας Βεατρκης.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Πς;
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Τ λες;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Λγη απομον. Σιορ Φλωρνδο, ποιος σας επαρακλεσε να γυρψετε τη Σμεραλδνα απ το σιορ Πανταλνε;
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Εσ με παρακλεσες.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Κι εσες, σιρα Κλεαρτη, ποιανο εσκοπεατε να δκετε τη Σμεραλδνα;
ΚΛΕΑΡΕΤΗ: Σ' εσ.
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: ρα η Σμεραλδνα εναι δικ μου.
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Κυρα Βεατρκη, ο υπηρτης σας πο εναι;
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Ντος εδ. Δεν εν' ο Τρουφαλδνος;
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Ο Τρουφαλδνος; Αυτς εν' ο υπηρτης μου.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Ο δικς σας δεν εναι ο Πασκλης;
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Ο Πασκλης; Θα 'πρεπε να 'ν' ο δικς σας.
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: (προς τον Τρουφαλδνο): Τ δουλει εν' αυτ;

(Ο Τρουφαλδνος με μορφασμος και χειρονομες βουβ, ζητε συχρεση).

ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Α, μπαγαμπντη!
ΒΕΑΤΡΙΚΗ: Α, κατεργρη!
ΦΛΩΡΙΝΔΟΣ: Εσ υπηρετοσες δυο αφεντδες συγχρνως;
ΤΡΟΥΦΑΛΔΙΝΟΣ: Μλιστα, κριε, εγ καμ' αυτ το ανδραγθημα. Εμπκα σ'αυτ τον μπελ, χωρς να το σκεφτ, θελα να δοκιμσω. Εν' αλθεια πως εβσταξε λγο, μα μου μν' η δξα πως ακμα δε θα με καταλβαινε καννας, αν δε φανερωνμουνα
μνος, απ' αγπη σε τοτη τη κοπλα. Εκπιασα τρομερ κι καμ' ακμα κι αναποδις, μα ρπζω πως το ασυνθιστο του πρματος θα κμει να με συμπαθσετε λοι σας. Κι εγ θα σας δεξω πως εμαι και ποιητς κι εδ πρχειρα θα σας κμω να:

                         Σονττο

Να περετς δυο αφντηδες εναι μπελς μεγλος,
κι ωστσο γ, για δξα μου, εβγκα παλικρι,
κι ανμεσ' απ τσι πλι μεγλες δυσκολες,
μ' επιδεξιτη και μυαλ την χω σκαπουλρει.

Συντρχοντας η τχη μου τα στρατηγματα μου,
παρουσιαζμουν πτ' εδ και πτ' εκε φαινμα,
κι αν τχ' απ τον ρωτα δεν φηνα το σκδιο,
η ευτυχι μου τοτη δ θα μου βαστοσε ακμα.

λα τα μηχανεονται και τα μπορον οι νθρωποι,
μα ο νους μπροστ στον ρωτα, καμι δεν χει αξιτη,
κι ο πιο πιδξιος, πιο κουτς του κσμου καταντει.

τσι, για τον αδιντροπο τον ρωτα, καμα
κι εγ στους δυο αφντηδες δε θα 'χω περεσα,
μα δολος τρα θα γεν σ' αυτ που μ' αγαπει.

                            Τ Ε Λ Ο Σ

ΙΔΙΩΜΑΤΙΚΟ ΛΕΞΑΡΙ

Αμντε = ναυγισε
Δελγκου = αμσως
σκαρφστηκα = σκφτηκα
Ζουρλοκομεο = φρενοκομεο
Κρλακας = βτραχος
Μανστρα = σοπα
Παρτσινβελος = αφεντικ
Πολπτες = κεφτδες
Πουλντα = εδος κουρκουτιο μ' αλερι καλαμποκιο (αραπσιτου)
Ρεμντιο = διρθωμα
Ριτρτο = προσωπογραφα
Τμου = ταν

 

 

Web Design: Granma - Web Hosting: Greek Servers