-


Dali &









/




 
 

 

Wilder Niven Thornton:

Βιογραφικ

     O Θρντον Ουιλντερ (Thornton Niven Wilder, 17 Απριλου 1897 - 7 Δεκεμβρου 1975) ταν Αμερικανς θεατρικς συγγραφας που κρδισε 3 βραβεα Πολιτζερ κατ τη διρκεια της καριρας του.
     Πρασε τα παιδικ του χρνια σε πλεις της Κνας που ταν πρξενος ο πατρας του και σποδασε στο Γιλ, στην Αμερικανικ Αρχαιολογικ Σχολ της Ρμης και στο Χρβαρντ. Απ το 1930 μχρι το 1951 δδαξε λογοτεχνα και ποηση στα πανεπιστμια Σικγου και Χρβαρντ. Κατ την διρκεια του Β' Παγκοσμου Πολμου υπηρτησε ως αξιωματικς της υπηρεσας πληροφοριν της αεροπορας.
     γινε ευρτατα γνωστς με το δετερ του μυθιστρημα "Το Γεφρι Του Σαν Λοις Ρι" (1926) που του απφερε και το βραβεο Πολιτζερ. Ακμη μεγαλτερη επιτυχα ταν το θεατρικ του ργο "Η Μικρ Μας Πλη" (1938), που κρδισε κι αυτ το βραβεο Πολιτζερ πως και το "Με Τα Δντια" (1942).

           

     Ο Ουιλντερ πρωτοτπησε τσο στο "Γεφρι" (5 νθρωποι πεθανουν ταν καταρρει μια γφυρα των νκα στο Περο κι νας μοναχς ψχνει για την φιλοσοφικ εξγηση της μορας τους) σο και στην "Μικρ Μας Πλη", που καταργε τα σκηνικ, χρησιμοποιε αφηγητ κι απευθνεται στο κοιν μσω αυτο του τελευταου αλλ και των ηθοποιν, επιτυγχνοντας μια πολ πειστικ αναπαρσταση της σγχρονς του αμερικανικς καθημεριντητας. Στο "Με Τα Δντια" παρουσιζονται οι εμπειρες μιας ομδας προσπων τοποθετημνων σε διαφορετικ σε κθε σκην ιστορικ περοδο.

=============================================

                                         Η Μικρ Μας Πλη

1η ΠΡΑΞΗ
     Δεν υπρχει αυλαα. Δεν υπρχουν σκηνικ. Το κοιν, ταν κθεται, βλπει τη σκην δεια στο μισοσκταδο. Αμσως ο Διευθυντς Σκηνς με το καπλο στο κεφλι και την ππα στο στμα, μπανει στη σκην κι αρχζει να στνει να τραπζι και μερικς καρκλες στο προσκνιο αριστερ, και πλι τραπζι και καρκλες στο προσκνιο δεξι. Αριστερ και δεξι λογαριζονται με μτρο τον ηθοποι, που αντιμετωπζει το κοιν. Καθς τα φτα της αθουσας σβνουν, ο Διευθυντς Σκηνς, χει ετοιμσει τη σκην κι ακουμπντας στη δεξι κουντα, παρακολουθε τους αργοπορημνους θεατς, που πηγανουν στις θσεις τους. ταν η πλατεα εναι τελεως σκοτειν, αρχζει να μιλ.

ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΣΚΗΝΗΣ: Το ργο μας λγεται "Η Μικρ Μας Πλη". Το γραψε ο Θρντον Ουιλντερ, το σκηνοθτησε ο Λ... Παζουν σ’ αυτ η κ. Η, η κ. Γ, η κ. Δ, η δις Ε, η δις Β, ο κ. Η, ο κ. Γ, ο κ. Ε και πολλο λλοι. Η μικρ μας πλη ονομζεται Γκρβερς Κρνερς. Εναι στην πολιτεα του Νιου Χμσααρ, κοντ στα σνορα της πολιτεας της Μασσαχουστης. Γεωγραφικ μκος 42 μορες και 40 λεπτ της μορας, γεωγραφικ πλτος 70 μορες και 37 λεπτ. Η πρτη πρξη θα μας δεξει μια μρα απ’ τη ζω της μικρς μας πλης. Η μρα εναι η 7η Μαου 1901. Η ρα εναι λγο πριν απ την αυγ. (νας κκορας λαλε) Στον ουραν αρχζουν να φανονται κτι φωτεινς ανταγειες, εκε στην ανατολ, πσω απ τα βουν μας. Ο Αυγερινς πντα γνεται θαυμαστ λαμπρς, ακριβς πριν αρχσει να σβνει. (Κοιτ το στρο για μια στιγμ και κατπι πηγανει στο βθος) Ναι! Τρα πρπει να σας δεξω πως εναι η πλη μας. Εδ πσω (δηλαδ παρλληλα στον τοχο του βθους) εναι ο κεντρικς μας δρμος. Πρα εκε στο βθος, ο σιδηροδρομικς σταθμς. Οι ργες τραβνε προς τα εκε. Πρα απ τις σιδηροδρομικς γραμμς εναι ο συνοικισμς των Πολωνν και κτι οικογνειες Καναδν. (προς τα αριστερ). Εκε κτω εναι η εκκλησα των Συνοδικν, απ την λλη μερι η εκκλησα των Πρεσβυτεριανν. Οι Μεθοδιστς κι οι Ενωτικο απ δωπρα. Οι Βαπτιστς κτω στη ρεματι κοντ στο ποτμι. Η εκκλησα των Καθολικν εναι εκε, πρα απ τις γραμμς. Εδ εναι το Δημαρχεο και Ταχυδρομεο μαζ. Οι φυλακς εναι στο υπγειο. Ο Μπραν κποτε βγαλε να λγο απ αυτ τα σκαλοπτια. Εδ γρω, εναι σειρ τα μαγαζι. Μπροστ τους εναι κτι παλοκια για να δνουν τα λογα. Το πρτο αυτοκνητο θα ρθει σε πντε χρνια, ανκε στον τραπεζτη Κρτρατ, τον πλουσιτερο συμπολτη μας, κθεται στο μεγλο σπρο σπτι, πνω στο λοφκι. Εδ εναι το μπακλικο κι εδ το μαγαζ του κ. Μργκαν καφενεο μαζ κι εμπορικ. λη σχεδν η πλη καταφρνει να περν μια φορ τη μρα απ’ αυτ τα δο μαγαζι. Το δημοτικ σχολεο εναι εκε κτω. Το γυμνσιο ακμα πιο πρα. Το πρω στις εννι παρ τταρτο, μεσημρια, και στις τρεις το απομεσμερο, λη η πλη μπορε ν’ ακοσει τα τσιριχτ και τα ξεφωνητ απ τις αυλς των σχολεων. (Πλησιζει το τραπζι και τις καρκλες που βρσκονται εμπρς δεξι) Εδ εναι το σπτι του γιατρο μας, του Δρ. Γκμπς. Εδ εναι η πρτα της αυλς του. (Δυο πλασια τοξωτ εμφανζονται απ δο κουντες). Ορστε και κτι σαν σκηνικ, για κενους που πιστεουν πως πρπει να υπρχουν σκηνικ. Εδ εναι κπος. Φασολκια... μπιζελις... αραποστι... μολχες κι να σωρ τσουκνδες. (Διασχζει τη σκην προς τα αριστερ). Εκενα τα χρνια η εφημερδα μας βγαινε δυο φορς τη βδομδα! «Ο Φρουρς Του Γκρβερς Κρνερς»! Αυτ εδ εναι το σπτι του κ. Γουμπ, εκδτη, διευθυντ κι αρχισυντκτη. Εδ μπρς, εναι ο κπος της κυρας Γουμπ. Εναι διος κι απαρλλαχτος με τον κπο της κ. Γκμπς, μνο που χει και πολλος λιους. Εδ ακριβς, χουμε μια μεγλη φουντουκι. (Ξαναγυρν στη θση του στη δεξι κουντα και κοιτ στη πλατεα για λγο) Συμπαθητικ μρος, καταλαβανετε τι θλω να πω. Κανες πολ σπουδαος δε βγκε ποτ απ τη μικρ μας πλη - απ’ τι ξρουμε τουλχιστο. Οι πιο παλις ταφπετρες στο κοιμητρι, πνω κε στο βουναλκι, γρφουν 1670 1680 - κι απ ονματα, Γκρβερ, Κρτρατ, Γκμπς και Χρσε, τα δια ονματα που χουν ακμα εδ οι ζωντανο. Λοιπν, πως σας λεγα, κοντεει πια να ξημερσει. Το μνο φως μες στην πλη εναι σ’ να χαμσπιτο κτω στις ργες, που μια Πολωνζα γννησε δδυμα πριν απ λγο. Και στο σπτι του Τζο Κρουελλ. που ο γιος του ο Τζο σηκθηκε κιλας να κνει διανομ της εφημερδας. Και στο σιδηροδρομικ σταθμ, που ο Σρτυ Χουκινς σηκνει τη σημαιολα για το τρανο της Βοστνης των 5.45'. (Ακογεται σφριγμα τρανου. Ο Διευθυντς Σκηνς κοιτ το ρολι της τσπης του και κουν ικανοποιημνος το κεφλι) Φυσικ ξω στα περχωρα να γρο, χει φτα αναμμνα απ ρα, ποιος αρμγει τις αγελδες του, ποιος το να, ποιος το λλο. μως οι νθρωποι της πλης κοιμονται αργ. τσι λοιπν, λλη μια μρα χει αρχσει. Να ο γιατρς Γκμπς κατηφορζει τη δημοσι, γυρν απ τη γννα. Να κι η γυνακα του, κατεβανει στη κουζνα για να ετοιμσει το πρωιν. Ο γιατρς .Γκμπς πθανε το 1910. Δσανε τ' νομ του στο καινοργιο νοσοκομεο. Η κυρα Γκμπς πθανε πρωττερα, πει μλιστα πολς καιρς. Πγε ταξδι, να δει τη κρη της τη Ρεβκκα, που παντρετηκε ναν ασφαλιστ στο Κντον, στη πολιτεα του Οχιο και πθανε κε πρα απ πνευμονα, μως τη φραν υστρα εδ. Τρα εναι εκε ψηλ στο κοιμητρι, μ’ να σωρ Γκμπς και Χρσε, το πατρικ της ταν Χρσε, Τζολια Χρσε τη λγανε προτο να παντρευτε το γιατρ Γκμπς σ’ αυτν εκε την εκκλησι. Μας αρσει να ξρουμε στα μρη μας τα  γεγοντα της ζως του καθενς. Να ο γιατρς Γκμπς. Κι απ δω ρχεται ο Τζο Κρουελλ ο μικρς που μοιρζει τον «Φρουρ» του κ. Γουμπ.

   (Ο γιατρς Γκμπς κατεβανει τον κεντρικ δρμο απ τα αριστερ. Στο σημεο που θα στρψει για να τραβξει για το σπτι του, σταματ, αφνει χμω τη φανταστικ μαρη τσντα του, βγζει το καπλο του, και σκουπζει το πρσωπ του, αποκαμωμνος, μ’ να τερστιο μαντλι. Η κυρα Γκμπς μπκε στην κουζνα της και κανε λες τις κινσεις σα να 'βαλε ξλα, ναψε φωτι, και τρα ετοιμζει το πρωιν. Τρα ο Τζο Κρουελλ ξεκιν απ τα δεξι στον κεντρικ δρμο, ρχνοντας φανταστικς εφημερδες σε υποθετικς πρτες).

ΤΖΟ: Καλημρα σας γιατρ.
ΓΚΙΜΠΣ: Καλημρα Τζο.
ΤΖΟ: Εναι κανες ρρωστος γιατρ;
ΓΚΙΜΠΣ: χι. Εχαμε δδυμα, πρα στους Πολωνος.
ΤΖΟ: Θλετε την εφημερδα σας γιατρ;
ΓΚΙΜΠΣ: Ναι, δσε μου την. γινε τποτα σπουδαο στον κσμο απ την Τετρτη ως τα σμερα;
ΤΖΟ: Μλιστα γιατρ. Η δασκλα μας, η δις Φστερ παντρεεται με κποιον απ’ το Κνκορντ.
ΓΚΙΜΠΣ: Για φαντσου! Και πς το πρατε εσεςτ’ αγρια;
ΤΖΟ: Δηλαδ, εμνα δε μου πφτει λγος, μως λω πως ταν μια βαλθε να γνει δασκλα, πρπει να μενει και δασκλα.
ΓΚΙΜΠΣ: Πς εναι το γνατο σου, Τζ;
ΤΖΟ: Μια χαρ, γιατρ, οτε που το σκφτομαι. Μνο καθς μου επατε, ταν εναι να βρξει, μου το λει απ τα πριν.
ΓΚΙΜΠΣ: Και τι σου λει σμερα; Θα βρξει;
ΤΖΟ: χι κριε.
ΓΚΙΜΠΣ: Σγουρα πρματα;
ΤΖΟ: Μλιστα γιατρ.
ΓΚΙΜΠΣ: Δεν κνει λθη ποτ το γονατκι;
ΤΖΟ: Ποτ γιατρ.
  (Ο Τζο Κρουελλ βγανει. Ο Γιατρς Γκμπς κοντοστκει διαβζοντας την εφημερδα του)
ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΣΚΗΝΗΣ: Να κι ο γαλατς! Ο Χουι Νιοσαμ που μοιρζει το γλα.
   (Ο Χουι Νιοσαμ μπανει απ τον κεντρικ δρμο, προσπερν τον γιατρ Γκμπς, ρχεται μπροστ στο κντρο της σκηνς, αφνει κτι μπουκλες στην πρτα της κυρας Γουμπ και διασχζει τη σκην και πει στης κυρας Γκμπς)
ΧΑΟΥΙ ΝΙΟΥΣΑΜ: Εμπρς Μπσσυ, πρρρ! Τι σ’ πιασε σμερα; Καλημρα γιατρ.
ΓΚΙΜΠΣ: Καλημρα Χουι.
ΧΑΟΥΙ ΝΙΟΥΣΑΜ: Αρρστησε κανες;
ΓΚΙΜΠΣ: κανε δδυμα η κυρα Γκορουσλβσκυ.
ΧΑΟΥΙ ΝΙΟΥΣΑΜ: Δδυμα ε; Αυτ η πλη μεγαλνει χρνο με το χρνο!
ΓΚΙΜΠΣ: Θα βρξει, Χουι;
ΧΑΟΥΙ ΝΙΟΥΣΑΜ: χι! χι! Ωραα μρα, θα ‘χουμε λιακδα. Τρβα Μπσσυ, μπρος.
ΓΚΙΜΠΣ: Καλημρα, Μπσσυ (τη χαδεει). Πσω χρον εναι η φορδα σου Χουι;
ΧΑΟΥΙ ΝΙΟΥΣΑΜ: Πτησε τα δεκαεφτ. Η Μπσσυ γιατρ, μπερδετηκε με το δρομολγιο, απ ττε που οι Λκχαρτς παψαν να παρνουν γλα το πρω. Θλει σνει και καλ να τους αφνουμε μια μπουκλα και μου κνει ζοριλκια λη την ρα.
        (Φτνει στην πσω πρτα της κυρας Γκμπς που τον περιμνει).
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: Καλημρα, Χου.
ΧΑΟΥΙ ΝΙΟΥΣΑΜ: Καλημρα, κυρα Γκμπς. ρχεται κι
γιατρς οπο να ‘ναι.
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: ρχεται; Σαν να ργησες σμερα λιγκι.
ΧΑΟΥΙ ΝΙΟΥΣΑΜ: Ναι. Κτι παθε γαλατομηχαν.
(Ξαναγυρν στον κεντρικ δρμο, φωνζει τη Μπσσυ, και
βγανει δεξι. ‘Ο .Γκμπς φθνει στο σπτι του και μπανει
μσα)
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: Πγαν λα καλ;
ΓΚΙΜΠΣ: Μια χαρ. Οτε γατκια να τανε.
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: Το μπικον θα ‘ναι τοιμο σ’ να λεφτ.
Κθισε και πνε τον καφ σου. Παιδι!
Παιδια! ρα να σηκωθετε! Τζρτζ!
Ρεβκκα! (Στον ντρα της) Δεν μπορες
να κοιμηθες δυο ωρτσες, τρα το πρω;
ΓΚΙΜΠΣ: Χμ! Στις ντεκα θα ‘ρθει η κυρα
Γουντγουορθ. Θαρρ μλιστα πως ξρω
τι με θλει. Το στομχι της δεν εναι και
τσο καλ.
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: Με το ‘να και με τ’ λλο, κοιμθηκες δεν
κοιμθηκες τρεις ρες. Φρνκ Γκμπς
και εγ δεν ξρω τι θα απογνει. Πσο θα
θελα να μποροσα να σε παιρνα και να
πηγαναμε κπου μακρι, κπου να
ξεκουραστες! Θαρρ πως θα σου κανε
πολ καλ.
ΚΥΡΙΑ ΓΟΥΕΜΠ: μιλυυυ! ρα να σηκωθετε! Γουλλυ!
Επτ η ρα!
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: Κνε μου τη χρη να μιλσεις στον
Τζρτζ. Κτι τον χει πισει τρα
τελευταα. Δεν με βοηθει σε τποτα.
Οτε μερικ ξλα δεν κατφερα να τον
βλω να μου κψει.
ΓΚΙΜΠΣ: Σου βγζει γλσσα;
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: χι, αλλ γκρινιζει! Μνο στο μπζ
μπωλ χει το μυαλ του! Τζρτζ!
Ρεβκκα! Θα αργσετε για το σχολεο
σας!
ΓΚΙΜΠΣ: Μμμ...
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: Τζρτζ!
ΓΚΙΜΠΣ: ντε Τζρτζ σαν ντρας!
ΤΖΩΡΤΖ: (απ μσα) Ναι, μπαμπ!
ΓΚΙΜΠΣ: (Καθς βγανει απ τη σκην) Δεν ακος
που σε φωνζει η μητρα σου;
ΚΥΡΙΑ ΓΟΥΕΜΠ: Γουλλυυυυ! μιλυυυυ! Σηκωθετε, μην
αργσετε! Γουλλυυ! Να πλυθες καλ,
μην ανβω απνω και σε πλνω εγ!
ΡΕΒΕΚΚΑ: (απ μσα) Μαμ! Τι θα φορσω;
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: Μην ξεφωνζεις! Ο πατρας λειπε λη
νχτα και χρειζεται λγο πνο ! Σου
πλυνα και σου σιδρωσα το μπλε σου το
βαμβακερ για σμερα.
ΡΕΒΕΚΚΑ: (απ μσα) Μαμ το σιχανομαι αυτ το
φρεμα.
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: Πψε, μη σηκνεις τον κσμο στο
ποδρι!
ΡΕΒΕΚΚΑ: (απ μσα) Κθε μρα πηγανω στο
σχολει ντυμνη σαν ψφια κτα!
7
Θρντον Γουλντερ «Η ΜΙΚΡΗ ΜΑΣ ΠΟΛΗ»
Σελδα
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: λα τρα, Ρεβκκα, μην γνεσαι
ανποδη. Εσαι πντοτε πολ-πολ
μορφα ντυμνη.
ΡΕΒΕΚΚΑ: (απ μσα) Μαμ, ο Τζρτζ μου ρχνει
σαπουνδες!
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: Θαρρ πως θ’ ανβω απνω και θα δσω
να γερ χαστοκι στον καθνα σας.
Αυτ θα κνω!
(Ακογεται η σειρνα ενς εργοστασου. Τα παιδι μπανουν
και κθονται στα δο τραπζια για να φνε το πρωιν τους. Η
μιλυ και ο Γουλλυ Γουμπ, ο Τζρτζ και η Ρεβκκα Γκμπς)
ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΣΚΗΝΗΣ: χουμε και να εργοστσιο στα
περχωρα! Τ’ ακοτε; Φτιχνει
κονσρβες. Ανκει στους Κρτρατ που
καναν μ’ αυτ μεγλη περιουσα!
ΚΥΡΙΑ ΓΟΥΕΜΠ: Παιδι! Αυτ δεν μ’ αρσει. Το πρωιν
εναι φαγητ του Θεο πως κθε
φαγητ και δεν εννο να σας βλπω να
το κατεβζετε αμσητο! Θα χαλσει την
υγεα σας και την ανπτυξ σας. φησε
το βιβλο Γουλλυ.
ΓΟΥΟΛΛΥ: Μαμ…
ΚΥΡΙΑ ΓΟΥΕΜΠ: Το ξρεις πολ καλ πως στο τραπζι
βιβλα δεν χει. Προτιμ να βλπω τα
παιδι μου γερ, παρ να τα δω σοφ.
ΕΜΙΛΥ: Εγ εμαι και τα δυο μαμ. Το ξρεις.
Στο σχολεο εμαι το πιο ξυπνο κορτσι
για την ηλικα μου. χω θαυμσια μνμη.
ΚΥΡΙΑ ΓΟΥΕΜΠ: Τρε το φαγητ σου.
ΓΟΥΟΛΛΥ: Κι εγ εμαι σπουδαος! Τα
γραμματσημ μου εναι...
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: Θα μιλσω στον πατρα σου μα
ξεκουραστε. Εμνα μου φανεται πως
εικοσιπντε σεντς την εβδομδα φτνουν
και παραφτνουν σ’ να αγρι της
ηλικας σου. Μα τον Θε και εγ δεν
ξρω που τα ξοδεετε λα αυτ.
ΤΖΩΡΤΖ: Μα μαμ, εναι τσα πρματα που πρπει
ν’ αγορσω.
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: Ναι! Παγωτ φρουλα! Εκε πηγανουν τα
λεφτ σου.
ΤΖΩΡΤΖ: Δεν καταλαβανω πως η Ρεβκκα
καταφρνει κι χει τσα πολλ χρματα.
χει περισστερα απ να δολριο.
8
Θρντον Γουλντερ «Η ΜΙΚΡΗ ΜΑΣ ΠΟΛΗ»
Σελδα
ΡΕΒΕΚΚΑ: (Ονειροπολε με το κουτλι απ στμα)
Τα χω οικονομσει λγα-λγα.
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: Ναι χρυσ μου, αλλ θαρρ πως καλ
εναι να ξοδεεις και κτι πτε-πτε.
ΡΕΒΕΚΚΑ: Μαμ ξρεις τι αγαπ περισστερο απ
κθε τι στον κσμο; Ξρεις; Τα χρματα.
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: Τρε το φαγητ σου.
(Ακογεται το κουδονι του σχολεου).
ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ: Μαμ το πρτο κουδονι. Πρπει να
κνω γργορα. Μαμ δεν πεινω λλο.
ΚΥΡΙΑ ΓΟΥΕΜΠ: Πηγανετε γργορα, αλλ μην τρχετε
στο δρμο. Γουλλυ, τρβηξε τα
πανταλνια σου στο γνατο. μιλυ, σια
να στκεις!
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: Να πεις στη δεσποινδα Φστερ τα θερμ
μου συγχαρητρια! Θα το θυμηθες;
ΡΕΒΕΚΚΑ: Ναι μαμ.
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: Πολ ωραα εσαι Ρεβκκα. ντε, πρτε
τα πδια σας.
ΟΛΟΙ: Αντο! Αντο!
(Τα παιδι βγανουν’ απ τα δο σπτια, σμγουνε στο κντρο
της σκηνς προχωρον προς το βθος ως τον κεντρικ δρμο
και μετ στρβουν και βγανουν αριστερ. Η Κυρα Γκιμπς
γεμζει την ποδι της με τροφ για τις κτες και προχωρε
προς τα φτα της ρμπας)
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: Ελτε δω! Πρ, πρ, πρ, πρ. χι εσ, τρβα
εσ. Φγε απ δω, σου λω. Ελτε! Πρ,
πρ, πρ. Τι παθε πλι η αφεντι σου. Αμ
λο πλεμο κι αμχη μου εσαι. Χμ... εσ
δικι μου δεν εσαι μια φορ. Απ που
μας κπιασες; (Τινζει την ποδι της) Μη
φοβσαι! ννοια σου, κανες δε σε
πειρζει. (Η Κυρα Γουμπ κθεται στην
πρτα της καθαρζοντας φασολκια)
Καλημρα Μυρτλ. Πως πει το
κρυολγημ σου;
ΚΥΡΙΑ ΓΟΥΕΜΠ: Ε, καλτερα, εμαι, μα πως επα και
στον ντρα μου, θαρρ πως απψε δε θα
‘ρθω στην πρβα της εκκλησιαστικς
χορωδας. τσι κι αλλις και να ‘ρθω,
τποτα δε βγανει.
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: Εσ μια φορ λα στην πρβα και υστρα
πια βλποντας και κνοντας.
ΚΥΡΙΑ ΓΟΥΕΜΠ: Καλ, αν δεν εμαι χειρτερα απ’ τι
νοιθω τρα, σως και να ‘ρθω. Τρα
9
Θρντον Γουλντερ «Η ΜΙΚΡΗ ΜΑΣ ΠΟΛΗ»
Σελδα
που ξεκουραζμουνα, λω, ας καθαρσω
και λγα φασολκια.
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: (Ανασκουμπνεται καθς διασχζει τη
σκην, πηγανοντας για λγο
κουβεντολι) Στσου να σε βοηθσω κι
εγ. Τα φασλια βγκανε καλ φτος.
ΚΥΡΙΑ ΓΟΥΕΜΠ: Αποφσισα να βλω στο ρφι δυο
ντουζνες δοχεα φασλια, μακρι και να
πονσουνε τα χρια μου. Τα παιδι λνε
πως τα σιχανονται, μα εγ βλπω πως
λο το χειμνα τα κατβαζαν μια χαρ.
(Παση)
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: κου Μρτλ. Πρπει να σου πω κτι,
γιατ θα σκσω αν δεν το πω σε κποιον.
ΚΥΡΙΑ ΓΟΥΕΜΠ: λα δα Τζολια!
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: Δσε μου λγα φασλια ακμα. Δε μου
λες Μρτλ, την περασμνη Παρασκευ,
μπως πρασε απ σνα νας
μεταπρτης απ την Βοστνη που
αγορζει παλι πιπλα;
ΚΥΡΙΑ ΓΟΥΕΜΠ: Μμ... χι.
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: Ε, λοιπν πρασε απ μνα. Στην αρχ
θρρεψα πως ταν καννας ρρωστος
που θελε να δει το γιατρ. Τρυπνει
μσα στο σαλνι μου, και, Μρτλ, μου
προσφρει τριακσια πενντα δολρια
για την παλι την κονσλα της γιαγις
μου. πως σε βλπω και με βλπεις!
ΚΥΡΙΑ ΓΟΥΕΜΠ: λα δα Τζολια!
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: πως σε βλπω και με βλπεις! Για κενη
την παλιατζορα! Πινει τσο τπο, που
δεν ξερα που να τη βλω και κντεψα
να τη δσω στην στερ Γουλκοξ, την
ξαδλφη μου!
ΚΥΡΙΑ ΓΟΥΕΜΠ: Και τι θα κνεις τρα; Θα τη δσεις, δεν
εναι τσι;
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: Δεν ξρω!
ΚΥΡΙΑ ΓΟΥΕΜΠ: Δεν ξρεις; Τριακσια πενντα δολρια!
Τι παθες;
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: Αχ αν μποροσα να καταφρω το γιατρ
να πμε πουθεν μ’ αυτ τα χρματα,
κπου μακρι, σε να αληθιν ταξδι, θα
την πουλοσα στο πι και φι! Μρτλ, απ
ττε που μουν τση δα μου εχε μπει η
10
Θρντον Γουλντερ «Η ΜΙΚΡΗ ΜΑΣ ΠΟΛΗ»
Σελδα
ιδα να πω στο Παρσι, στη Γαλλα. Αχ
θαρρ πως δεν εμαι στα καλ μου.
ΚΥΡΙΑ ΓΟΥΕΜΠ: ννοια σου και σε καταλαβανω. Μα ο
γιατρς πως το παρνει;
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: Να σου πω! Το φερα το ζτημα απξω-
απξω και του επα πως αν παιρνα μια
κληρονομι -τσι του το ‘φερα- θα τον
βαζα να με πει κπου.
ΚΥΡΙΑ ΓΟΥΕΜΠ: Μ… Και τι επε εκενος;
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: Τον ξρεις. Απ ττε που τον γνρισα,
μια σοβαρ κουβντα δεν πρα απ’ το
στμα του. χι, μου κνει! Μπορε αν
πει και φρει βλτα τις Ευρπες, να του
πφτει μικρ μετ το Γκρβερς Κρνερς.
Κλλιο λγα και στο χρι μου λει. Κθε
δυο χρνια πμε ταξδι στα πεδα των
μαχν τον εμφυλου πολμου κι αυτ
εναι αρκετ, μου λει, για να ξεδσει ο
νους μας.
ΚΥΡΙΑ ΓΟΥΕΜΠ: Α! Ο ντρας μου θαυμζει τον κ. Γκμπς
που τα ξρει λα για τον εμφλιο πλεμο.
Τσο, που εν λει να παρατσει τον
Μεγλο Ναπολοντα και να καταπιαστε
κι αυτς με τον εμφλιο πλεμο, δεν
τολμει, μια κι χουμε εδ πρα ναν
ττοιο εμπειρογνμονα σαν το γιατρ
Γκιμπς.
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: Αυτ εναι αλθεια. Ποτ ο γιατρς δεν
εναι τσο ευτυχισμνος σο ταν
βρσκεται στο ντιταμ στο
Γκττυσμποργκ. Και πσες φορς δεν
τους περπτησα εκενους τους λφους
Μρτλ! Να σταματομε σε κθε δεντρκι
και να τους μετρομε με βματα, σαν να
ταν να τους αγορσουμε για οικπεδο.
ΚΥΡΙΑ ΓΟΥΕΜΠ: Να σου πω, αν αυτς ο παλιατζς το λει
στα σοβαρ, να το πουλσεις Τζολια.
Και υστρα θα πας μλιστα να δεις και
το Παρσι.
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: Με συγχωρες που σου το ανφερα. Μνο
που εγ θαρρ πως μια φορ προτο
πεθνει κνεις, πρπει να δει κι ναν
τπο που ο κσμος δεν μιλει τη
γλσσα μας και οτε θλει να τη μιλσει.
(Ο Διευθυντς Σκηνς ξαναγυρνει στο κντρο της σκηνς)
11
Θρντον Γουλντερ «Η ΜΙΚΡΗ ΜΑΣ ΠΟΛΗ»
Σελδα
ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΣΚΗΝΗΣ: Αρκε ως εδ! Αρκε. Ευχαριστ πολ
κυρες μου. (Η Κυρα Γκμπς και η Κυρα
Γουμπ μαζεουν τα πργματα,
πηγανουν προς τα σπτια τους και
εξαφανζονται) Τρα θα πηδξουμε λγες
ρες στη ζω μιας μρας του Γκρβερς
Κρνερς. Προτο μως προχωρσουμε θα
θελα να μθετε περισστερα για τη
μικρ μας πλη, διφορα πργματα. Γι’
αυτ παρακλεσα τον καθηγητ
Γουλλαρντ να ρθει απ το
Πανεπιστμιο της πολιτεας του Νιου
Χμσαρ, για να μας σκιαγραφσει σε
γενικς γραμμς την ιστορα μας, να
εδος επιστημονικς περιγραφς ας
πομε. Ο καθηγητς κ. Γουλλαρντ
παρακαλ; (Ο Καθηγητς Γουλλαρντ με
εμφνιση επαρχιτη, γυαλι δεμνα με
φαρδι σατν κορδλα, μπανει απ τα
δεξι κρατντας κτι σημεισεις).
Επιτρψατ μου να σας παρουσισω τον
κ. Γουλλαρντ, καθηγητ του
Πανεπιστημου μας. Ευχαριστ κ.
καθηγητ! Λγες μνον σντομες
σημεισεις! Δυστυχς η ρα μας εναι
πολ περιορισμνη.
ΚΑΘ. ΓΟΥΛΛΑΡΝΤ: Γκρβερς Κρνερς... Μια στιγμ...
Γκρβερς Κρνερς. Κεται επ του
παλαιοττου αρχαιοζωικο γραντου της
Αππαλαχεου οροσειρς. Δναμαι να επω
τι πρκειται περ ενς των
αρχαιοτρων εδαφν του πλαντου μας.
Εμεθα εξαιρετικ υπερφανοι δι’ αυτ.
Μα φλβα Δεβονιανο μελανολθου,
κοινς βασλτου, διασχζει την περιοχν
με χνη Μεσοζωικο σχιστολθου και
δεγματα αμμολθου, μως λα αυτ
εναι πολ μεταγενστερα, ηλικας μλις
διακοσων-τριακοσων εκατομμυρων
ετν. Ορισμνα λαν ενδιαφροντα
απολιθματα, ευρθησαν, μπορ να
επω, μοναδικ απολιθματα, τρα
χιλιμετρα ξω της πλεως, εις τα
λιβδια του Σλας Πκαμ. Εκτθενται
εις το Μουσεον του Πανεπιστημου μας;
12
Θρντον Γουλντερ «Η ΜΙΚΡΗ ΜΑΣ ΠΟΛΗ»
Σελδα
τας εργασμους ρας. Θα θλατε και τα
μετεωρολογικ δεδομνα;
ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΣΚΗΝΗΣ: Ευχαριστ! Τα θλουμε.
ΚΑΘ. ΓΟΥΛΛΑΡΝΤ: Μση ετησα πτσις βροχς 40 ντσαι.
Μση ετησα, θερμοκρασα 43 βαθμο
Φρενατ, κυμαινμενη μεταξ 102 υπ
σκιν το θρος και 38 υπ το μηδν τον
χειμνα. Οι... οι... χμ...
ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΣΚΗΝΗΣ: Ευχαριστ; κ. καθηγητ. Μπως
χετε τις σημεισεις του καθηγητο
Γκρομπερ για την ιστορα της
ανθρπινης ζως σ’ αυτ τον τπο;
ΚΑΘ. ΓΟΥΛΛΑΡΝΤ: Χμ… ναι... Ανθρωπολογικ δεδομνα!
Παλαιθεν κατοικουμνη υπ φυλν
Ερυθροδρμων Κοταχτσυ... αρχαιτερα
χνη κατ τον δκατον αινα... χμ...
σμερον χουν πλρως εκλεψει... Πιθαν
χνη εμφανζονται εις τρεις οικογενεας.
Μετανστευσις κατ τα τλη του
δεκτου εβδμου αινος Αγγλοσαξνων,
βραχυκεφλων και γαλανοφθλμων...
κατ πλειοντητα. κτοτε
μετανστευσις εσχτως, Σλαβικν και
Μεσογειακν τπων...
ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΣΚΗΝΗΣ: Και τι πληθυσμς κ. καθηγητ;
ΚΑΘ. ΓΟΥΛΛΑΡΝΤ: Εντς των ορων του σχεδου πλεως:
2.640. Ο ταχυδρομικς τομες
περιλαμβνει επ πλον 507 κατοκους
των περιχρων. Η θνησιμτης και ο
αριθμς γεννσεων παρουσιζουν
αναλογαν σταθερν. Με τον δεκτη Μακ
Φρσον: 6.032.
ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΣΚΗΝΗΣ: Σας ευχαριστ πρα πολ κ.
καθηγητ. Μας υποχρεσατε λους.
ΚΑΘ. ΓΟΥΛΛΑΡΝΤ: Κθε λλο κριε, κθε λλο.
ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΣΚΗΝΗΣ: Απ δω περστε κ. καθηγητ και σας
ευχαριστ και πλι. (Βγανει ο
Καθηγητς Γουλλαρντ) Τρα η πολιτικ
και κοινωνικ κατσταση. Ο εκδτης της
εφημερδας μας. Ο κ. Γουμπ. Ο κ.
Γουμπ;
(Η Κυρα Γουμπ εμφανζεται στην πρτα της)
ΚΥΡΙΑ ΓΟΥΕΜΠ: ρχεται σ’ να λεπτ. κοψε λγο το χρι
του καθς καθριζε να μλο.
ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΣΚΗΝΗΣ: Α, ευχαριστ κυρα Γουμπ.
13
Θρντον Γουλντερ «Η ΜΙΚΡΗ ΜΑΣ ΠΟΛΗ»
Σελδα
ΚΥΡΙΑ ΓΟΥΕΜΠ: Γργορα Τσρλυ! Ο κσμος περιμνει!
(Βγανει η κυρα Γουμπ)
ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΣΚΗΝΗΣ: Ο κ. Γουμπ εναι διευθυντς,
ιδιοκττης και εκδτης του «Φρουρο»
του Γκρβερς Κρνερς. Εναι η τοπικ
μας εφημερδα, πως ξρετε.
(Ο κ. Γουμπ βγανει απ το σπτι του βζοντας το σακκι του.
Το δκτυλ του εναι δεμνο με το μαντλι του)
ΓΟΥΕΜΠ: Χμ... δεν χρειζεται ββαια να σας πω,
τι χουμε εδ να δημοτικ συμβολιο
αιρετ. λοι οι νδρες ψηφζουν ταν
συμπληρσουν τα εικοσινα. Οι γυνακες
ψηφζουν εμμσως. Ανκουμε στη
μικροαστικ τξη, με να μικρ ποσοστ
ευγενν επαγγελμτων! να 10% εναι
αγρμματοι χωρικο. Πολιτικς εμαστε
86% Ρεμπουμπλικνοι, 6% Δημοκρατικο,
4% Σοσιαλιστς. Οι υπλοιποι αδιφοροι!
Θρησκευτικς, εμαστε 85%
Διαμαρτυρμενοι, 12% Καθολικο οι
υπλοιποι αδιφοροι! Θλετε τις
στατιστικς για τους απρους για τους
ψυχοπαθες;
ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΣΚΗΝΗΣ: χι, ευχαριστ. χετε τποτα δικ
σας σχλια, κριε Γουμπ;
ΓΟΥΕΜΠ: Μια πολ συνηθισμνη μικρ πλη, αν
θλετε τη γνμη μου. Κπως πιο
συμμαζεμνη απ τις περισστερες. σως
πολ πιο ανιαρ. Στη νεολαα μας μως
φανεται να της αρσει αρκετ εδ! 90%
απ τους απφοιτους του Γυμνασου
μνουν οριστικ εδ για να ζσουν τη
ζω τους κι ταν ακμα χουν πει σε
κολλγιο.
ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΣΚΗΝΗΣ: Ευχαριστ κ. Γουμπ. Τρα, μπως
θλει καννας θεατς να ρωτσει τποτα
τον κ. Γουμπ για την πλη μας;
ΜΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ: Πνει πολ ο κσμος στην πλη σας;
ΓΟΥΕΜΠ: Να σας πω κυρα μου! Δεν ξρω τι
εννοετε ταν λτε «πολ». Τα
Σαββατβραδα τα παλληκρια που
δουλεουνε στις φρμες μαζεονται
κτω στο στβλο του λλερυ Γκρνοου
και ξελαρυγγιζονται λιγκι. Ε, και στην
Εθνικ Εορτ πνω και εγ το ποτηρκι
14
Θρντον Γουλντερ «Η ΜΙΚΡΗ ΜΑΣ ΠΟΛΗ»
Σελδα
μου και στην Επτειο της Ανακωχς
φυσικ. χουμε κνα-δυο μπεκρδες,
αλλ κι αυτο νιθουνε τψεις οπτε μας
ρθει καννας ιεροκρυκας. χι κυρα
μου, θα ‘λεγα πως το οινπνευμα δεν το
συνηθζουμε, παρ μνο για φρμακο. Για
το δγκωμα του φιδιο εναι να κι να
πως ξρετε.
ΕΝΑΣ ΑΝΤΡΑΣ: Δε σκπτεσθε καθλου την πλη σας;
ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΣΚΗΝΗΣ: Πιο μπροστ, δεν ρχεστε λγο πιο
μπροστ, να σας ακομε λοι; Τι λγατε;
ΕΝΑΣ ΑΝΤΡΑΣ: Δε λογαριζει κανες στην πλη σας την
κοινωνικ αδικα και την οικονομικ
ανιστητα;
ΓΟΥΕΜΠ: Ββαια, λος ο κσμος, λλο να σας τα
λω! Θα ‘λεγε κανες πως λη μας την
ρα την περνμε συζητντας ποιος
εναι πλοσιος και ποιος φτωχς!
ΕΝΑΣ ΑΝΤΡΑΣ: Ττε γιατ δεν κνετε τποτα;
ΓΟΥΕΜΠ: Να σας πω, εμαστε τοιμοι να
ακοσουμε τη γνμη οποιουδποτε για
να επιπλεσουν οι εργατικο και οι
μυαλωμνοι και οι τεμπληδες και οι
καυγατζδες να κτσουνε στον πτο.
ποιος ξρει τρπο, να ‘ρθει να μας το
πει. μως σπου να το κανονσουνε
αυτ, εμες προσπαθομε και
φροντζουμε για κενους που δεν τα
βγζουν πρα μοναχο τους και σους τα
βγζουν πρα τους αφνουμε συχους.
Τποτα λλες ερωτσεις;
ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΚΥΡΙΑ: Δεν μου λτε κ. Γουμπ, υπρχει καθλου
εκπολιτιστικ διθεση και αγπη του
ωραου στο Γκρβερς Κρνερς;
ΓΟΥΕΜΠ: χι και πολλ, χι με το νημα που το
λτε εσες. Τρα που το σκφτομαι εναι
κτι κορτσια που παζουν πινο στις
επιδεξεις του Γυμνασου μως δεν το
κνουν με την καρδι τους. Ναι… Κι
πειτα ββαια η κρη μου διβασε τον
«μπορο της Βενετας» στο σχολεο της.
λα αυτ κατ βθος τους φανονται
πολ μακρι τους… Με καταλαβανετε.
χι κυρα μου, δεν χουμε και πολ
καλλιργεια του ωραου, μως εδ σως
15
Θρντον Γουλντερ «Η ΜΙΚΡΗ ΜΑΣ ΠΟΛΗ»
Σελδα
πρπει να σας πω, τι χουμε και μεις
πργματα που χαιρμαστε με τον τρπο
μας. Μας αρσει ο λιος ταν βγανει το
πρω απ τα βουν και λοι μας
προσχουμε τα πουλι, τα
παρακολουθομε πολ, πως και τα
δντρα και τα λουλοδια. Και
προσχουμε και τις εποχς της φσης!
Ναι, αυτ τα ξρουμε και τα χαιρμαστε
λοι. μως για τα λλα, χετε δκιο
κυρα μου! Λγα πργματα. Να, τον
«Ροβινσνα Κροσο» και την Ββλο, το
Λργκο του Χαντελ… αυτ τα ξρουμε!
Κι απ ζωγραφικ τη «Μητρα» του
Χουστλερ! Να ως εκε φτνουμε.
ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΚΥΡΙΑ: Το φαντστηκα! Ευχαριστ!
ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΣΚΗΝΗΣ: Ωραα! Εν τξει. Σας ευχαριστ πολ
λους. (Ο Γουμπ φεγει). Τρα ας
γυρσουμε στην πλη μας. Εναι νωρς το
απγευμα. Οι 2.640 κτοικοι φαγαν το
μεσημεριαν τους και λα τα πιτα
χουν πλυθε. Η ησυχα του
απομεσμερου βαρανει πνω στην πλη.
Μια βο κι να βοισμα ρχεται απ τα
σχολεα. Στον κεντρικ μας δρμο εναι
μνο μερικ αμξια, τα λογα
κοιμονται ορθ, δεμνα στα παλοκια,
λοι σας θυμστε πως ταν εκενη την
εποχ. Ο γιατρς Γκμπς εναι στο
ιατρεο του. Χτυπει με τα δχτυλα,
τους ανθρπους στην πλτη και τους
βζει να κνουν «ααα». Ο κριος Γουμπ
κουρεει τη χλη στον κπο του.
Υπρχουν και νθρωποι, νας στους
δκα, που το θεωρον προνμιο να
περιποιονται τις πρασις μοναχο τους.
Α, χι! Εναι πιο αργ απ’ τι νμιζα! Να
τα παιδι που γυρζουν κιλας απ’ το
σχολει.
(Η μιλυ Γουμπ κατεβανει ποζτη απ τον κεντρικ δρμο.
Κρατει τα σχολικ της βιβλα. Απ ορισμνα σημδια
φανεται πως φαντζεται τι εναι μια κυρα εξαιρετικς
κομψτητας. Τα πγαιν’ λα του πατρα της με τη μηχαν που
κουρεει τη χλη, τον φρνουν κοντ της).
16
Θρντον Γουλντερ «Η ΜΙΚΡΗ ΜΑΣ ΠΟΛΗ»
Σελδα
ΕΜΙΛΥ: Δεν μπορ Λις. Πρπει να γυρσω σπτι
να βοηθσω τη μητρα μου. δωσα το
λγο μου.
ΓΟΥΕΜΠ: μιλυ, περπατ απλ, σαν νθρωπος.
Ποια θαρρες πως εσαι σμερα;
ΕΜΙΛΥ: Μπαμπ εσαι φοβερς. Μια μου λες να
στκομαι σια και μια με μαλνεις γιατ
στκομαι. Να κι εγ, δε θα σ’ ακοω.
(Του δνει ξαφνικ να φιλ).
ΓΟΥΕΜΠ: Θεολη μου πρτη φορ με φιλει μια
τσο σπουδαα κυρα. (Βγανει).
(Η μιλυ σκβει και μαζεει λουλοδια κοντ στην πρτα της.
Ο Τζρτζ Γκμπς ρχεται απ’ τον κεντρικ δρμο. Πετει μια
μπλα σε δυσθερητα ψη και περιμνει να την ξαναπισει.
Καμι φορ χρειζεται να κνει και πντ’ ξη βματα πσω για
να την πισει)
ΤΖΩΡΤΖ: Συγνμη κυρα Φρρεστ.
ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΣΚΗΝΗΣ: (Ως κυρα Φρρεστ) Στα χωρφια να
πας να παξεις, νεαρ. Ο δρμος δεν
εναι για να παζεις το τπι σου.
ΤΖΩΡΤΖ: Με συγχωρετε κυρα Φρρεστ. Γεια σου
μιλυ.
ΕΜΙΛΥ: Γεια σου!
ΤΖΩΡΤΖ: Ωραα μλησες σμερα στην τξη.
ΕΜΙΛΥ: Δηλαδ... εχα ετοιμσει μια διλεξη για
το Δγμα του Μονρε, αλλ την
τελευταα στιγμ η δεσποινς Κρκοραν
με βαλε να μιλσω για την πληση της
Λουιζινας απ’ τους Γλλους. Εχα
δουλψει και τα δυο θματα πρα πολ.
ΤΖΩΡΤΖ: Τσ τσ... Ξρεις κτι μιλυ; Απ το
παρθυρο μου εκε απνω μπορ τα
βρδια και βλπω το κεφλι σου ταν
γρφεις τα μαθματ σου πνω στο
δωμτιο σου.
ΕΜΙΛΥ: Αλθεια;
ΤΖΩΡΤΖ: Πραγματικ μως εσαι σπουδαα μιλυ.
Δεν καταλαβανω πως μπορες και
κθεσαι τσην ρα σε μια καρκλα.
Φανεται θα σ’ αρσουν τα μαθματα.
ΕΜΙΛΥ: Δηλαδ, βρσκω πως εναι κτι που
πρπει να το περσει κανες.
ΤΖΩΡΤΖ: Μμ.
ΕΜΙΛΥ: Πραγματικ δε με νοιζει. Περνει και η
ρα.
17
Θρντον Γουλντερ «Η ΜΙΚΡΗ ΜΑΣ ΠΟΛΗ»
Σελδα
ΤΖΩΡΤΖ: Ναι! μιλυ ξρεις κτι; Θα μποροσαμε
να σκαρσουμε να εδος τηλγραφο απ
κει ως εδ και πτε-πτε να μου πετς
καμι ιδα για κενα τα προβλματα της
λγεβρας. Δηλαδ χι τις λσεις, χι
ββαια. μιλυ... μνο καμι ιδα, τσι...
ΕΜΙΛΥ: Θαρρ πως αυτ επιτρπεται... στε αν
μπερδευτες πουθεν Τζρτζ, σφριξ
μου κι εγ θα σου λω.
ΤΖΩΡΤΖ: Φανεται πως εσαι ξυπνη απ φυσικο
σου μιλυ.
ΕΜΙΛΥ: Νομζω πως τσι γεννιται κανες.
ΤΖΩΡΤΖ: Ναι! Εγ βλπεις, θλω να γνω
γεωργς, και ο θεος μου ο Λουκ λει πως
ταν θα ‘μαι τοιμος να πω να δουλψω
στο κτμα του και αν τα καταφρω καλ,
σιγ-σιγ θα μου το δσει να το ‘χω δικ
μου.
ΕΜΙΛΥ: Και το σπτι μαζ και λα;
(Μπανει η Κυρα Γουμπ)
ΤΖΩΡΤΖ: Ναι... Λοιπν, ευχαριστ... Εναι ρα να
πω στο γπεδο. Ευχαριστ για την
παρα μιλυ. Καλησπρα σας κυρα
Γουμπ.
ΚΥΡΙΑ ΓΟΥΕΜΠ: Καλησπρα Τζρτζ.
ΤΖΩΡΤΖ: Γεια σου μιλυ.
ΕΜΙΛΥ: Γεια σου Τζρτζ.
ΚΥΡΙΑ ΓΟΥΕΜΠ: μιλυ λα να με βοηθσεις να μαζψω
φασολκια για τον χειμνα. Ο Τζρτζ
εχε ανοξει σωστ συζτηση, ε; Ε, μα
ββαια, μεγλωσε πια. Πσω χρον να
εναι ο Τζρτζ τρα;
ΕΜΙΛΥ: Δεν ξρω.
ΚΥΡΙΑ ΓΟΥΕΜΠ: Για να δομε. Πρπει να εναι στα δεκξι.
ΕΜΙΛΥ: Μαμ, βγαλα να λγο στην τξη
σμερα και τα επα πολ ωραα.
ΚΥΡΙΑ ΓΟΥΕΜΠ: Να τον πεις τον λγο στον πατρα σου
το βρδυ στο τραπζι. Τι τανε το θμα;
ΕΜΙΛΥ: Η πληση της Λουιζινας. Τα επα
νερκι. Σ’ λη μου τη ζω θα βγζω
λγους. Μαμ εναι αρκετ μεγλα αυτ
εδ;
ΚΥΡΙΑ ΓΟΥΕΜΠ: Κοταξε να βρεις λγο μεγαλτερα.
ΕΜΙΛΥ: Μαμ, θα μου απαντσεις σοβαρ σε μια
ερτηση;
18
Θρντον Γουλντερ «Η ΜΙΚΡΗ ΜΑΣ ΠΟΛΗ»
Σελδα
ΚΥΡΙΑ ΓΟΥΕΜΠ: ...
ΕΜΙΛΥ: Θα μου απαντσεις;
ΚΥΡΙΑ ΓΟΥΕΜΠ: Φυσικ θα σου απαντσω.
ΕΜΙΛΥ: Μαμ, εμαι μορφη;
ΚΥΡΙΑ ΓΟΥΕΜΠ: Φυσικ εσαι μορφη. λα μου τα παιδι
χουν ωραα χαρακτηριστικ. Αν δεν
εχαν, θα ντρεπμουνα...
ΕΜΙΛΥ: Μα μαμ, δε σε ρωτω αυτ. Εκενο που
θλω να πω εναι… εμαι νστιμη;
ΚΥΡΙΑ ΓΟΥΕΜΠ: Ναι, σου το επα μια και καλ, φτνει
τσο. χεις να ωραο, νστιμο, νεανικ
προσωπκι. Καλ τι ανοησες εναι
αυτς!
ΕΜΙΛΥ: Μα μαμ, ποτ δε μας λες την αλθεια.
ΚΥΡΙΑ ΓΟΥΕΜΠ: Την αλθεια σου λω.
ΕΜΙΛΥ: Μαμ σουνα μορφη εσ;
ΚΥΡΙΑ ΓΟΥΕΜΠ: Ναι μουν. χι πως το λω εγ. μουν
το πιο μορφο κορτσι μες στην πλη
υστρα απ την Μμι Κρτρατ.
ΕΜΙΛΥ: Ναι μαμ, λλα πρπει να μου πεις κτι
για μνα. Εμαι αρκετ μορφη για να
ενδιαφερθε…για να ενδιαφερθον για
μνα;
ΚΥΡΙΑ ΓΟΥΕΜΠ: μιλυ με κορασες. Φτνει πια. Εσαι
αρκετ μορφη για τι χρειζεται
συνθως. λα τρα μαζ μου και πρε
και τη λεκνη.
ΕΜΙΛΥ: Α μαμ, δε μου λες κτι να με βοηθσεις
λιγκι.
ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΣΚΗΝΗΣ: Ευχαριστ! Ευχαριστ πολ! Αρκετ
ως εδ. Πρπει να σας διακψω πλι.
Ευχαριστ κυρα Γουμπ, ευχαριστ
μιλυ. (Η Κυρα Γουμπ και η μιλυ
βγανουν). Υπρχουν και λλα πργματα
σ’ αυτ τη μικρ πλη που πρπει να
ερευνσουμε. Αυτ τη φορ θα τα
προυμε διαφορετικ Θα τα δομε λα
αυτ κοιτζοντας πσω, στερα απ
πολλ χρνια. Δεν πρκειται να σας πω
τι απγιναν οι δυο οικογνειες που
βλπουμε τση ρα, γιατ αυτ θα σας
το δεξει η συνχεια του ργου. Αλλ ας
προυμε τον Τζο Κρουελλ, τον νεαρ
που μοιρζει εφημερδες. Ο Τζο ταν
πολ ξυπνο παιδ. βγαλε πρτος το
19
Θρντον Γουλντερ «Η ΜΙΚΡΗ ΜΑΣ ΠΟΛΗ»
Σελδα
Γυμνσιο και πρε μια υποτροφα για το
Πολυτεχνεο της Βοστνης. μως
ξσπασε ο πλεμος και ο Τζο σκοτθηκε
κπου στη Γαλλα. λη του η μρφωση
πγε του κκου. Ο Χου Νιοσαμ ακμη
μοιρζει γλα στο Γκρβερς Κρνερς.
Εναι γρος πια, χει να σωρ βοηθος,
μως ακμα το μοιρζει μνος του. Λει
πως τσι νοιθει τον αρα της πλης.
λους τους λογαριασμος τους κρατει
με το νου του. Ποτ δε γρφει λξη. Το
μαγαζ του κ. Μργκαν δεν εναι το διο
πια. Τρα χει γνει σωστ μαγαζ
μεγαλοπολης. Ο κ. Μργκαν
τραβχτηκε απ τη δουλει και πγε να
ζσει στο Σαν Ντιγκο, πρα στην
Καλιφρνια, που η κρη του
παντρετηκε ναν κτηματομεστη.
Κρμπυ τον λεγαν. Ο κ. Μργκαν πθανε
εκε το 1935 και τον θψανε κτω απ
κτι φοινικις. Στα στερν του φανεται
πως ξχασε τη θρησκεα του και το
γρισε σε να εδος Νεοσκεπτικισμ
κτι ττοιο. Τον διβασαν με κτι
μοντρνα ποιματα και στερα τον
καψαν. Φανεται πως σ’ εκενο το κλμα
ο νθρωπος του Νιου Χμσααρ τσκισε
μσα του, τσι θαρρ εγ. Οι Κρτρατ
γνονται λο και πιο πλοσιοι. Το σπτι
τους μνει κλειστ τους περισστερους
μνες του χρνου. Γυρνον και
καλοτρνε στα μεγλα ξενοδοχεα
τρα, στη λουτρπολη Χοτ-Σπρνγκς στη
Βιρτζνια και στο Μαμι. Λνε πως ο
χειμνας εναι τχα κρος εδ στον
τπο μας. Οι επιχειρσεις Κρτρατ
ρχισαν τρα να χτζουν μια καινοργια
Τρπεζα εδ στο Γκρβερς Κρνερς. Το
μρμαρο πγαν και το ‘φεραν απ’ το
Βρμοντ, ντρπομαι που το λω. Και
ρτησαν να φλο μου τι πρπει να
βλουν στο θεμλιο λθο για να το
ξεθψουν οι νθρωποι που θα ζουν
υστρα απ χλια χρνια. Φυσικ, βλανε
να φλλο των «Τιμς» της Νας Υρκης
20
Θρντον Γουλντερ «Η ΜΙΚΡΗ ΜΑΣ ΠΟΛΗ»
Σελδα
κι να φλλο του «Φρουρο» που βγζει
ο κ. Γουμπ. Μας ενδιαφρουν αυτ γιατ
κτι επιστμονες βρκαν ναν τρπο να
αλεβεις λες αυτς τις φυλλδες με να
εδος κλλα, κλλα απ χαλαζα, που θα
τις κνει να κρατσουν χλια, δυο
χιλιδες χρνια. Θα βλουμε μια Ββλο,
το Σνταγμα των Ενωμνων Πολιτειν
και να βιβλο με τα παντα του Σαξπηρ.
Τι λτε εσες γι’ αυτ φλοι μου; Ε, τι
λτε; Ξρετε, η Βαβυλνα κποτε εχε
δυο εκατομμρια κατοκους και το μνο
που ξρουμε γι’ αυτος εναι τα ονματα
των βασιλιδων τους και κτι συμβλαια
για την πληση του σιταριο και των
σκλβων. Κι μως κθε βρδυ λες
εκενες οι οικογνειες καθτανε να φνε
κι ο πατρας γριζε απ τη δουλει του
και ο καπνς ανβαινε απ την καμινδα,
πως και σμερα εδ. Ακμα και για την
Ελλδα και τη Ρμη, τα λγα που
ξρουμε για την πραγματικ ζω των
ανθρπων, εναι σα βγζουμε απ κτι
κοροδευτικ ποιματα και τις κωμωδες
που 'γρφαν για το θατρο εκενο τον
καιρ. τσι κι εγ θα βλω να
αντγραφο του ργου που παζουμε στο
θεμλιο λθο και οι νθρωποι στερα απ
χλια χρνια θα ξρουν μερικ απλ
πργματα για μας, κτι περισστερο απ
τη συνθκη των Βερσαλλιν και την
διλευση του Ατλαντικο απ τον
Λντμπεργκ. Καταλαβανετε; Ε εσες οι
νθρωποι που θα ζετε χλια χρνια απ
σμερα! Στις αρχς του εικοστο αινα,
στις επαρχες κοντ στη Να Υρκη, ο
κσμος τρωγε τρεις φορς τη μρα, το
πρω αφο βγαινε ο λιος, το μεσημρι
και μετ το ηλιοβασλεμα. Κθε βδομη
ημρα, ταν απ το νμο και απ τη
θρησκεα, ημρα αναπασεως και λες οι
εργασες σταματοσαν. Θρησκεα εκενο
τον καιρ ταν ο Χριστιανισμς.
Φαντζομαι να χουν σωθε και λλες
μαρτυρες για τον Χριστιανισμ. Η
21
Θρντον Γουλντερ «Η ΜΙΚΡΗ ΜΑΣ ΠΟΛΗ»
Σελδα
οικογενειακ οργνωση εκενο τον καιρ
ταν ο γμος. νας δεσμς ανμεσα σ’
ναν ντρα και μια γυνακα που
κρατοσε για λη τους τη ζω. Ο
Χριστιανισμς απαγρευε τον φνο,
μως μποροσες να σκοτνεις ζα και
μποροσες να σκοτνεις και ανθρπους
στον πλεμο και εκτελντας κατδικο
με θανατικ ποιν. Θαρρ πως δεν
χρειζεται να σας πω για τις
κυβερνσεις και τις επιχειρσεις, γιατ
αυτς οι πληροφορες εναι οι πρτες
που περισζονται πντα. Για να δομε αν
χουμε να πομε τποτα λλο. Α! Ναι!
ταν πθαιναν οι νθρωποι τους θαβαν
στο χμα, πως βρισκτανε. τσι λοιπν
φλοι μου, μ’ αυτ τον τρπο,
μεγαλναμε και παντρευμασταν και
πορευμασταν και ζοσαμε και
πεθαναμε. Τρα ας ξαναγυρσουμε την
δια μρα στη μικρ μας πλη. χουν
περσει πολλς ρες. Εναι βρδυ. Απ
την Συνοδικ εκκλησα ακογεται η
πρβα της χορωδας. λα τα παιδι
χουν γυρσει σπτι τους και μελετον τα
μαθματ τους. Η μρα αργοπορε σαν
να κουρασμνο ρολι.
(Μια χορωδα που φανεται μισοκρυμμνη στην ορχστρα
ρχισε να τραγουδ «Ευλογημνοι οι δεσμο που εννουν». Ο
Σμον Στιμσον διευθνει ρθιος. Δο σκαλωσις προβανουν
απ τις κουντες. Χρησιμεουν για να υποδηλνουν το επνω
πτωμα των σπιτιν των Γκμπς και των Γουμπ. Ο Τζρτζ και
η μιλυ τις ανεβανουν και καταγνονται με τα μαθματα
τους. Ο γιατρς Γκμπς μπανει και κθεται να διαβσει στην
κουζνα-τραπεζαρα του σπιτιο του).
ΣΙΜΟΝ ΣΤΙΜΣΟΝ: Για ακοστε εδ λοι σας. Η μουσικ
ρθε στον κσμο για να δνει
ευχαρστηση. Πιο απαλ! Πιο απαλ!
Βγλτε το απ το κεφλι σας πως η
μουσικ εναι καλ μνο ταν
ξεφωνζουν. Αφστε τα ξεφωνητ για
τους Μεθοδιστς. Μ’ αυτος και να
θλετε δεν τα βγζετε πρα. Απ’ την
αρχ τρα. Τενροι!
ΤΖΩΡΤΖ: Σσστ! μιλυ!
22
Θρντον Γουλντερ «Η ΜΙΚΡΗ ΜΑΣ ΠΟΛΗ»
Σελδα
ΕΜΙΛΥ: Γεια σου.
ΤΖΩΡΤΖ: Γεια σου!
ΕΜΙΛΥ: Δεν μπορ να συγκεντρωθ καθλου. Το
φως του φεγγαριο εναι τσο τρομερ.
ΤΖΩΡΤΖ: μιλυ, κανες το τρτο πρβλημα.;
ΕΜΙΛΥ: Ποι;
ΤΖΩΡΤΖ: Το τρτο.
ΕΜΙΛΥ: Α ββαια Τζρτζ! Αυτ εναι το πιο
εκολο απ’ λα.
ΤΖΩΡΤΖ: Δεν το καταλαβανω. μιλυ, μπορες να
μου πετξεις καμι ιδα;
ΕΜΙΛΥ: Θα σου πω μνο τσο… Η λση εναι σε
γυρδες.
ΤΖΩΡΤΖ: Σε γυρδες; Πς γνεται αυτ;
ΕΜΙΛΥ: Σε τετραγωνικς γυρδες.
ΤΖΩΡΤΖ: Α... σε τετραγωνικς γυρδες...
ΕΜΙΛΥ: Ναι Τζρτζ! Δεν καταλαβανεις;
ΤΖΩΡΤΖ: Μμμ.
ΕΜΙΛΥ: Σε τετραγωνικς γυρδες ταπετσαρας.
ΤΖΩΡΤΖ: Ταπετσαρας… Α! Τρα κατλαβα. Σ’
ευχαριστ πολ, μιλυ.
ΕΜΙΛΥ: Παρακαλ! Θε μου δεν εναι φοβερ το
φως του φεγγαριο; Και αυτ η χορωδα
που τραγουδει! Θαρρ πως αν
κρατσεις την ανσα σου μπορε ν’
ακοσεις το τρανο μχρι κτω στο
Κοντοκακ. Τ’ ακος;
ΤΖΩΡΤΖ: Μμμμ. Για φαντσου!
ΕΜΙΛΥ: Αχ, θαρρ πως πρπει να πω να
συγκεντρωθ για να μελετσω.
ΤΖΩΡΤΖ: Καληνχτα μιλυ. Κι ευχαριστ πολ.
ΕΜΙΛΥ: Καληνχτα Τζρτζ.
ΣΙΜΟΝ ΣΤΙΜΣΟΝ: Προτο να το ξεχσω, πσοι απ σας θα
μπορσετε να ‘ρθετε την Τρτη τ’
απγευμα να τραγουδσετε στο γμο του
Φρεντ Χρσε; Να σηκσουνε το χρι. Α,
ωραα, εν τξει. Θα πομε τα δια που
επαμε στο γμο της Τζην Τρουμπριτζ
τον περασμνο μνα. Τρα να προυμε
λιγκι το «Εσαι κουρασμνος, εσαι
αποκαμωμνος;» Εναι μια ερτηση
κυρες και κριοι, και πρπει να ρωττε
ζωνταν. τοιμοι!
ΓΚΙΜΠΣ: Τζρτζ λα κτω μια στιγμ.
ΤΖΩΡΤΖ: Ναι μπαμπ. (Κατεβανει απ τη σκλα).
23
Θρντον Γουλντερ «Η ΜΙΚΡΗ ΜΑΣ ΠΟΛΗ»
Σελδα
ΓΚΙΜΠΣ: Κθισε Τζρτζ! Βολψου! Θα σε
κρατσω μνο να λεπτ. Τζρτζ πσο
χρον εσαι;
ΤΖΩΡΤΖ: Εγ; Εμαι δεκξι, δεκαεφτ σχεδν.
ΓΚΙΜΠΣ: Τι θλεις να κνεις ταν βγλεις το
σχολεο;
ΤΖΩΡΤΖ: Μα το ξρεις μπαμπ! Θλω να πω να
δουλψω στο κτμα του θεου Λουκ.
ΓΚΙΜΠΣ: Δε μου λες, θα εσαι πρθυμος να
σηκνεσαι πρω και να αρμγεις και να
ταζεις τα ζωνταν... Θα μπορες να
πολεμς λη μρα;
ΤΖΩΡΤΖ: Και ββαια πατρα. Γιατ μου το… Τι
θλεις να πεις μπαμπ;
ΓΚΙΜΠΣ: Να σου πω Τζρτζ! Την ρα που μουν
σμερα στο γραφεο μου, κουσα ναν
παρξενο θρυβο... Και τι θαρρες πως
ταν; Η μητρα σου που σκιζε ξλα.
Βλπεις λοιπν, η μητρα σου σηκνεται
χαρματα, μαγειρεει λη μρα, πλνει
και σιδερνει και σα να μη φτνουν λα
αυτ πρπει να βγει στην αυλ να κψει
και τα ξλα. Φαντζομαι πως θα
βαρθηκε πια να σε παρακαλει. Εδε κι
απειδε και βρκε πως ταν πιο εκολο
να κτσει να τα κψει μνη της. Και εσ
τρως το φαγητ που σου ετοιμζει και
φορς τα ροχα που φροντζει κι στερα
ανογεις την πρτα και πηγανεις και
παζεις μπλα, σαν να ταν καμι
υπηρτρια που χουμε στο σπτι, λλα
που δεν την συμπαθομε και πολ. λα
τρα! Το ‘ξερα εγ πως φτανε να σου
το πω μονχα. Να, πρε να μαντλι παιδ
μου. Χμμ... Τζρτζ, αποφσισα να σου
αυξσω το χαρτζιλκι σου. Θα σου δνω
25 σεντς την εβδομδα! χι ββαια για
να κβεις ξλα για τη μητρα σου, γιατ
αυτ θα το κνεις για το χατρι της, σαν
δρο, αλλ γιατ χεις μεγαλσει και θα
τα χρειζεσαι για να σωρ πργματα.
ΤΖΩΡΤΖ: Ευχαριστ μπαμπ.
ΓΚΙΜΠΣ: Για να δομε, αριο εναι ημρα
πληρωμς. Ας πομε απ αριο. Χμ…σως
η Ρεβκκα να θλει κι αυτ κτι
24
Θρντον Γουλντερ «Η ΜΙΚΡΗ ΜΑΣ ΠΟΛΗ»
Σελδα
περισστερο. Θα ‘θελα να ξρω τι γινε η
μητρα σου. Ποτ δεν ργησε τσο σε
πρβα της χορωδας.
ΤΖΩΡΤΖ: Εναι μνο οκτμισυ μπαμπ.
ΓΚΙΜΠΣ: Δεν μπορ να καταλβω τι δουλει χει
μ’ αυτ τη χορωδα. Απ φων χει σο
και μια γρι κργα... Να σεργιανζει
στους δρμους ττοια ρα, νυχτιτικα...
ρα να πας να πσεις, ε παιδ μου;
ΤΖΩΡΤΖ: Ναι μπαμπ.
(Ο Τζρτζ ανεβανει τη σκλα. Γλια και καληνυχτσματα
ακογονται στην αριστερ κουντα και αμσως η Κυρα Γκμπς,
η Κυρα Σαμς και η Κυρα Γουμπ κατεβανουν απ τον
κεντρικ δρμο. ταν φτσουν στο κντρο της σκηνς
σταματον)
ΚΥΡΙΑ ΣΟΑΜΣ: Καληνχτα Μρθα. Καληνχτα κριε
Φστερ.
ΚΥΡΙΑ ΓΟΥΕΜΠ: Θα το πω στον ντρα μου, το δχως λλο
θα το βλει στην εφημερδα.
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: Τι αργ που εναι!
ΚΥΡΙΑ ΣΟΑΜΣ: Καληνχτα ρμα.
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: Ωραα πρβα απψε, ε Μρτλ! Κοταξε το
φεγγρι! χι, κοταξε το. Τς τς τς!
ΚΥΡΙΑ ΣΟΑΜΣ: Φυσικ δεν θελα να πω λξη μπροστ
στους λλους, αλλ τρα που εμαστε
εμες κι εμες, πραγματικ, χειρτερο
σκνδαλο δεν χει δει ο τπος μας.
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: Τι πργμα;
ΚΥΡΙΑ ΣΟΑΜΣ: Ο Σμον Στμσον…
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: λα τρα Λουλλα.
ΚΥΡΙΑ ΣΟΑΜΣ: Μα Τζολια! Να ‘χεις τον οργανστα της
εκκλησας μεθυσμνο, χρνος μπανει,
χρνος βγανει. Το εδες απψε πως ταν
μεθυσμνος.
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: λα τρα Λουλλα! λοι το ξρουμε για
τον κριο Στμσον και λοι ξρουμε τα
βσανα που πρασε. Και ο αιδεσιμτατος
Φργκυσον τα ξρει λα και αφο ο
αιδεσιμτατος τον κρατει στη δουλει,
το μνο που μας μνει, εναι να κνουμε
πως δε βλπουμε.
ΚΥΡΙΑ ΣΟΑΜΣ: Πως δε βλπουμε! Μα πει απ το κακ
στο χειρτερο.
ΚΥΡΙΑ ΓΟΥΕΜΠ: Ε χι δα Λουλλα. Καλτερα πει. Εμαι
σ’ αυτ τη χορωδα χρνια προτο να
25
Θρντον Γουλντερ «Η ΜΙΚΡΗ ΜΑΣ ΠΟΛΗ»
Σελδα
‘ρθεις εσ. Τρα δεν συμβανει το
πργμα τσο συχν σο λλοτε. Θε μου,
ττοια νχτα εν’ αμαρτα να πει κανες
να κοιμηθε. ντε να πηγανω. Εκενα τα
παιδι εν’ ξια να κθονται ξπνια λη
νχτα. Καληνχτα Λουλλα.
(Πηγανει βιαστικ στο σπτι της και χνεται).
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: Μπορες να πας μνη σου Λουλλα;
ΚΥΡΙΑ ΣΟΑΜΣ: Φγγει σα μρα-μεσημρι. Βλπω τον κ.
Σαμς που με αγριοκοιτει απ’ το
παρθυρο. Αν κουγε κανες τους ντρες
μας, θα ‘λεγε πως εχαμε πει σε χορ.
(Επανειλημμνες καληνχτες. Η κυρα Γκιμπς φτνει στο σπτι
της)
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: Α ωραα περσαμε απψε.
ΓΚΙΜΠΣ: ργησες.
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: λα τρα Φρνκ! τι ρα γυρνμε
πντα.
ΓΚΙΜΠΣ: Και σταματς και στη γωνι για να
κουτσομπολψεις μ’ λες αυτς τις
κλσσες.
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: λα τρα Φρνκ, μη γνεσαι ανποδος.
λα εδ ξω να μυρσεις τα λουλοδια
με το φεγγρι. (Σεργιανζουν μπροστ
στα φτα της ρμπας, πιασμνοι απ’ το
μπρτσο). Θαμα δεν εναι; Τι κανες
ση ρα λειπα;
ΓΚΙΜΠΣ: Ε… διβασα, πως πντα. Τι
κουτσομπλευαν απψε τα κορτσια;
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: Λοιπν, πστεψε με, Φρνκ, απψε υπρχε
θμα για κουτσομπολι.
ΓΚΙΜΠΣ: Χμμ! Ο Σμον Στμσον τανε πλι στο
κφι.
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: Χειρτερα απ κθε λλη φορ. Πως θα
τελεισει αυτ η ιστορα Φρνκ; Ο
αιδεσιμτατος δεν μπορε να τον
συγχωρε πντα.
ΓΚΙΜΠΣ: Θαρρ πως ξρω για τα βσανα του
Στμσον περισστερα απ’ σα ξρει κθε
λλος εδ πρα. Μερικο νθρωποι δεν
εναι φτιαγμνοι για να ζσουν σε μια
τσο μικρ πλη. Πως θα τελεισει,
αυτ δεν το ξρω. Μα δεν περνει και
τποτα απ’ το χρι μας. Ας τον αφσουμε
συχο τον νθρωπο. λα, μπες μσα.
26
Θρντον Γουλντερ «Η ΜΙΚΡΗ ΜΑΣ ΠΟΛΗ»
Σελδα
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: χι, χι ακμα. Αχ Φρνκ, εμαι πολ
ανσυχη για σνα...
ΓΚΙΜΠΣ: Γιατ;
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: Θαρρ πως εναι καθκον μου να
φροντσω να ξεκουραστες πραγματικ
και να αλλξεις λγο αρα. Αν πρω αυτ
την κληρονομι, ννοια σου και θα
επιμενω.
ΓΚΙΜΠΣ: λα τρα Τζολια, δεν υπρχει καννας
λγος να ξαναρχσουμε πλι.
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: Φρνκ εσαι παρλογος, αυτ μνο σου
λω.
ΓΚΙΜΠΣ: Πμε Τζολια κι εναι αργ. Θα αρπξεις
καννα κρυολγημα προτο το
καταλβεις. Φναξα τον Τζρτζ απψε
και του τα ‘πα να χερκι. Ελπζω για
λγο καιρ τουλχιστον να σου ‘κβει τα
ξλα. χι, χι, φησε τα τρα κι
ανβαινε απνω.
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: Θε μου, εναι τσα και τσα που
θλουνε συγρισμα σ’ να σπτι, τσα και
τσα. Ξρεις Φρνκ, η Φαρτσλντ
πντοτε κλειδνει την εξπορτα τα
βρδια. Και μ’ λους εκενους τους
αλτες στο συνοικισμ.
ΓΚΙΜΠΣ: ρχισαν και μεγαλοπινονται οι
Φαρτσλντ, αυτ εναι. Δεν χουνε
τποτε που ν’ αξζει τον κπο για κλψιμο
κι λος ο κσμος το ξρει.
(Βγανουν. Η Ρεβκκα ανεβανει στη σκαλωσι δπλα στον
Τζρτζ)
ΤΖΩΡΤΖ: Φγε απ δω Ρεβκκα. Μνο νας χωρει
στο παρθυρο. Μην τα θλεις λα δικ
σου.
ΡΕΒΕΚΚΑ: λα, σε με να κοιτξω να λεφτ.
ΤΖΩΡΤΖ: Πγαινε στο δικ σου το παρθυρο.
ΡΕΒΕΚΚΑ: Πγα· μα απ κει δεν χει φεγγρι...
Τζρτζ, ξρεις τι θαρρ εγ; Εγ
θαρρ πως σως το φεγγρι ρχεται λο
και πιο κοντ και κποτε θα γνει μεγλη
σγκρουση.
ΤΖΩΡΤΖ: Ρεβκκα δεν ξρεις τι σου γνεται. Αν το
φεγγρι ερχταν πιο κοντ, λοι εκενοι
οι τποι πο ξενυχτνε με τα τηλεσκπια
27
Θρντον Γουλντερ «Η ΜΙΚΡΗ ΜΑΣ ΠΟΛΗ»
Σελδα
θα το ‘βλεπαν πρτοι και θα το ‘βαζαν
λες οι εφημερδες.
ΡΕΒΕΚΚΑ: Τζρτζ δε μου λες. Φγγει τρα το
φεγγρι και στη Ντιο Αμερικ και στον
Καναδ και σ’ ολκληρο το ημισφαριο;
ΤΖΩΡΤΖ: Μπορε και να φγγει...
( Διευθυντς Σκηνς μπανει αργ-αργ)
ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΣΚΗΝΗΣ: Εννιμισι. Τα περισστερα φτα
χουν σβσει. Μμ, να ο αστυφλακας ο
Μπιλ Γουρεν που δοκιμζει τις πρτες
των μαγαζιν στον κεντρικ δρμο. Και
απ κει να ο Γουμπ, ρχεται αφο βαλε
την εφημερδα του στο πιεστριο.
ΓΟΥΕΜΠ: Καλησπρα Μπιλ.
ΑΣΤΥΦΥΛΑΚΑΣ: Καλησπρα κ. Γουμπ.
ΓΟΥΕΜΠ: Σπουδαο φεγγρι.
ΑΣΤΥΦΥΛΑΚΑΣ: Πργματι!
ΓΟΥΕΜΠ: λα συχα απψε;
ΑΣΤΥΦΥΛΑΚΑΣ: Ο Σμον Στμσον κπου τριγυρνει
παραπατντας. Τρα εδα τη γυνακα
του που βγκε για να τον κυνηγσει, γι’
αυτ κι εγ κοταξα απ το λλο μρος.
Νατος που ‘ρχεται.
(Ο Σμον Στμσον ρχεται απ τα αριστερ και διασχζει τον
κεντρικ δρμο, με ελαφρ αββαιο περπτημα)
ΓΟΥΕΜΠ: Καλησπρα Σμον. λος κσμος πεσε
πια να κοιμηθε. (Ο Σμον Στμσον τον
πλησιζει και κοντοστκει μια στιγμ).
Καλησπρα. λοι χουν πσει για να
περσει κι αυτ η νχτα, Σμον. , ρα
εναι να μαζευτομε κι εμες. Να σου
κνω λγη παρα ως το σπτι σου; (Ο
Σμον Στμσον συνεχζει το δρμο του
χωρς λξη και βγανει δεξι).
Καληνχτα.
ΑΣΤΥΦΥΛΑΚΑΣ: Κι εγ δεν ξρω που θα τελεισει αυτ η
ιστορα κ. Γουμπ.
ΓΟΥΕΜΠ: Ε, εδε κι αυτς βσανα στη ζω του, το
να πνω στο λλο... Μπιλ... αν δεις το
γιο μου να καπνζει, πες του δυο λγια, ε
Μπιλ; Σε λογαριζει πολ, ξρεις.
ΑΣΤΥΦΥΛΑΚΑΣ: Δεν νομζω πως καπνζει το παιδ κ.
Γουμπ. Δηλαδ, να καπνσει το πολ
δυο-τρεις φορς το χρνο. Δεν πει με
28
Θρντον Γουλντερ «Η ΜΙΚΡΗ ΜΑΣ ΠΟΛΗ»
Σελδα
κενη την παλιοπαρα που τριγυρνει στο
σκοπευτριο.
ΓΟΥΕΜΠ: Χμ... μακρι. Καληνχτα Μπιλ.
ΑΣΤΥΦΥΛΑΚΑΣ: Καληνχτα κ. Γουμπ.
(Βγανει)
ΓΟΥΕΜΠ: Ποιος εναι εκε απνω; Εσ ‘σαι Μρτλ;
ΕΜΙΛΥ: χι εγ εμαι μπαμπ.
ΓΟΥΕΜΠ: Γιατ δεν πφτεις στο κρεβτι σου;
ΕΜΙΛΥ: Δεν ξρω. Απψε δεν μπορ να κοιμηθ
μπαμπ απ τρα. Το φεγγρι εναι τσο
υπροχο. Και η μυρωδι των λουλουδιν.
Τα ηλιοτρπια της κυρας Γκμπς. Τα
μυρζεις μπαμπ;
ΓΟΥΕΜΠ: Χμ... Ναι. μιλυ μπως χεις τποτα
στενοχριες παιδ μου;
ΕΜΙΛΥ: Στενοχριες; χι μπαμπ! χι!
ΓΟΥΕΜΠ: Ας εναι! Κτσε να χαρες το φεγγρι,
αλλ πρσεξε μη σε τσακσει η μητρα
σου. Καληνχτα μιλυ.
ΕΜΙΛΥ: Καληνχτα μπαμπ.
(Ο Γουμπ μπανει μες στο σπτι του σφυρζοντας το
«Ευλογημνοι οι δρμοι που εννουν» και χνεται)
ΡΕΒΕΚΚΑ: Σου επα! Δε σου επα για κενο το
γρμμα που πρε η Τζην Κρφατ, απ
τον εφημρι της ταν ταν ρρωστη.
Τον εφημριο που εχαν στην πλη που
μενε προτο να ‘ρθει εδ. Της γραψε
λοιπν να γρμμα και πνω στο φκελο
ταν η διεθυνση τσι. λεγε: Τζην
Κρφατ, Κτμα Κρφατ, Γκρβερς
Κρνερς, επαρχα Σττον, Πολιτεα Νιου
Χμσααρ, Ενωμνες Πολιτεες της
Αμερικς.
ΤΖΩΡΤΖ: Ε, που εναι το παρξενο;
ΡΕΒΕΚΚΑ: Μα κου λοιπν, δεν τλειωσα ακμα:
Ενωμνες Πολιτεες της Αμερικς,
πειρος Βορεου Αμερικς, Δυτικ
Ημισφαριο, Στη Γη Ηλιακ σστημα
Σμπαν. Να! Αυτ λεγε στο φκελο.
ΤΖΩΡΤΖ: Για φαντσου !
ΡΕΒΕΚΚΑ: Κι μως ο ταχυδρμος το ‘φερε παρ’ λα
αυτ,
ΤΖΩΡΤΖ: Για φαντσου!
29
Θρντον Γουλντερ «Η ΜΙΚΡΗ ΜΑΣ ΠΟΛΗ»
Σελδα
ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΣΚΗΝΗΣ: Εδ τελεινει η Πρτη Πρξη φλοι
μου. Μπορετε τρα να πτε να
καπνσετε, σοι απ σας καπνζουν.
30
Θρντον Γουλντερ «Η ΜΙΚΡΗ ΜΑΣ ΠΟΛΗ»
Σελδα
ΔΕΥΤΕΡΗ ΠΡΑΞΗ
(Τα τραπζια και οι καρκλες εναι ακμα στο διο μρος. Οι
σκαλωσις χουν φγει. Ο Διευθυντς Σκηνς εναι στη
συνηθισμνη του θση και παρακολουθε τους θεατς που
γυρζουν στις θσεις τους)
ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΣΚΗΝΗΣ: χουν περσει τρα χρνια. Ναι, ο
λιος βασλεψε κι υψθηκε πνω απ
χλιες φορς. Καλοκαρια και χειμνες
σκαψαν τα βουν λγο περισστερο και
η βροχ κατβασε κμποσο απ’ το χμα
τους. Κτι μωρ που πριν δεν εχαν
ακμη γεννηθε, ρχισαν κιλας να
μιλονε και να λνε ολκληρες φρσεις.
Μερικο που νμιζαν πως ταν ακμη
νοι και λεβντες, κατλαβαν πως δεν
μπορονε πια οτε μια σκλα ν’ ανβουν,
χωρς να λαχανισουν. Σε μερικ
τραπζια ο πρωττοκος γιος κθεται
τρα στη θση του πατρα και μερικο-
μερικο που ξρω, πρπει για να φνε τη
σοπα τους να τους τασουν με το
κουτλι. λ’ αυτ γνονται μσα σε
χλιες μρες. Η Φση προχωρει και
μοχθε με χλιους δυο τρπους. Πολλο
νοι αγαπθηκαν και παντρετηκαν. Ναι,
το βουν φαγθηκε μερικ χιλιοστ του
μτρου. να ολκερο ποτμι νερ
πρασε απ το νερμυλο και που και που
να καινοργιο σπιτικ στθηκε κτω
απ μια στγη. λος ο κσμος σχεδν
παντρεεται! τσι δεν εναι; Και στη
μικρ μας πλη λγες εναι οι εξαιρσεις.
Οι περισστεροι νθρωποι στον κσμο
κατεβανουν στον τφο παντρεμνοι. Η
Πρτη Πρξη λεγτανε: «Η Καθημεριν
Ζω». Αυτ εδ λγεται «ρωτας και
Γμος». στερα απ αυτν χουμε μια
Πρξη ακμα. Θαρρ πως μπορετε να
μαντψετε τι θα εναι η Τρτη Πρξη.
τσι λοιπν. χουν περσει τρα χρνια.
Εμαστε στα 1904. Στις 7 Ιουλου, τι
χουν τελεισει οι διαγωνισμο του
Γυμνασου. Αυτν ακριβς την εποχ οι
31
Θρντον Γουλντερ «Η ΜΙΚΡΗ ΜΑΣ ΠΟΛΗ»
Σελδα
πιτεροι νοι μας ξυπννε στα καλ
καθομενα και... παντρεονται. Μλις
περσουν τις τελευταες εξετσεις στη
στερεομετρα και στους «Λγους» του
Κικρονα, θαρρες και νομζουν ξαφνικ
πως εναι τοιμοι για παντρει. Εναι
πρω-πρω. Μνο, που βρεχε απψε.
Κατακλυσμς λη νχτα! Ο κπος της
κυρας Γκμπς κι απ δω της κυρας
Γουμπ εναι μοσκεμα. Τα φασολκια και
οι μπιζελις, μοσκεμα λα. Χτες λη
μρα, εκε κτω στον κεντρικ μας
δρμο, στη δημοσι, η βροχ πεφτε σα
βαρει κουρτνα που την κυμτιζε ο
νεμος. Χμ... μπορε μλιστα να
ξαναρχσει που να ‘ναι. Ορστε! Ακοτε;
Το τρανο για τη Βοστνη των 5.45’. Να
που ρχεται ο Χου Νιοσαμ κατ δω,
μοιρζοντας το γλα. Και απ κει, ο Σι
Κρουελλ κνει διανομ της εφημερδας,
πως ο αδελφς του πριν απ τρα
χρνια. Τον θυμστε τον αδελφ του;
λα τα γρμματα που βλθηκε να μθει
και που θα παν χαμνα; Να και η κυρα
Γκμπς και η κυρα Γουμπ κατεβανουν
να ετοιμσουν το πρωιν, σμπως και
σμερα να ‘ναι μια μρα σαν λες τις
ημρες. Δεν χρειζεται να υπενθυμσω
στις κυρες που εναι στο ακροατριο,
πως οι δυο κυρες που βλπουνε μπροστ
τους και οι δυο αυτς κυρες, ετοιμζουν
το φαγητ τρεις φορς τη μρα, η μια
εκοσι χρνια τρα, η λλη σαρντα και
χωρς διακοπς τα καλοκαρια.
Ανθρεψαν δυο παιδι η καθεμι,
πλυναν, καναν λο το νοικοκυρι και
ποτ δεν παθαν νευρικ υπερκπωση.
Οτε και ποτ θεωρσανε τον εαυτ
τους αδικημνο... Εναι αυτ που λει
νας ποιητς απ τις πολιτεες πρα στις
κοιλδες των μεγλων ποταμν: «Πρπει
ν’ αγαπς τη ζω για να ‘χεις ζω. Και
πρπει να ‘χεις μσα σου ζω, για ν’
αγαπσεις τη ζω». Εναι αυτ που λνε
φαλος κκλος.
32
Θρντον Γουλντερ «Η ΜΙΚΡΗ ΜΑΣ ΠΟΛΗ»
Σελδα
(Ο Σι Κρουελλ χει μπει στη σκην και ρχνει φανταστικς
εφημερδες κτω απ υποθετικς πρτες. Ο Χου Νιοσαμ
ρθε απ τον κεντρικ δρμο με τη φορδα του)
ΧΑΟΥΙ ΝΙΟΥΣΑΜ: Ντεε Μπσσυ.
ΣΙ ΚΡΟΟΥΕΛΛ: Καλημρα Χου.
ΧΑΟΥΙ ΝΙΟΥΣΑΜ: Καλημρα. Λει καννα νο η εφημερδα
σου που ν’ αξζει να το μθουμε κι εμες;
ΣΙ ΚΡΟΟΥΕΛΛ: Καννα, εξν πως χνουμε τον καλτερο
παχτη του μπιηζ-μπωλ που εχαμε στο
Γκρβερς Κρνερς.
ΧΑΟΥΙ ΝΙΟΥΣΑΜ: Ο καλτερος, αλθεια. Τα βγαζε πρα
μνος του αυτς μ’ λη την ομδα του
Ντιου Νιου Χμσααρ.
ΣΙ ΚΡΟΟΥΕΛΛ: ταν σπουδαος και στην επθεση και
στην μυνα.
ΧΑΟΥΙ ΝΙΟΥΣΑΜ: Αμ. Πρτης γραμμς παχτης. Μπσσυ!
Οτε να σταματσω να πω μια κουβντα
δεν μπορ, δηλαδ;
ΣΙ ΚΡΟΟΥΕΛΛ: Εμνα πλι, δεν το χωρει ο νους μου
πως μπρεσε να παρατηρσει να ττοιο
πργμα μνο και μνο για να παντρευτε.
Εσ το καταλαβανεις αυτ Χου;
ΧΑΟΥΙ ΝΙΟΥΣΑΜ: Τι να σου πω Σι. Εγ ποτ μου δεν τα
κατφερνα στη μπλα. (Μπανει ο
Αστυφλακας Γουρεν καλημερζοντας)
Κτι νωρς σμερα Μπιλ.
ΑΣΤΥΦΥΛΑΚΑΣ: Βγκα να δω μπως περνει τποτα απ
το χρι μου, για να εμποδσω την
πλημμρα. Το ποτμι φοσκωνε λη
νχτα.
ΧΑΟΥΙ ΝΙΟΥΣΑΜ: Ο Σι Κρουελλ απ δω εναι συγχυσμνος
με τον Τζρτζ Γκμπς που θα παρατσει
το μπιζ-μπωλ.
ΑΣΤΥΦΥΛΑΚΑΣ: Αμ λγο το ‘χεις. Λοιπν Σι, μια φορ κι
ναν καιρ, το ‘84 εχαμε ναν παχτη
που οτε ο Τζρτζ δεν βγαινε μπροστ
του. Χνκ Τντ τον λεγαν. Πγε στερα
στο Μν και γνηκε παπς. Σπουδαος
παχτης. Χου, πς σου φανεται ο
καιρς;
ΧΑΟΥΙ ΝΙΟΥΣΑΜ: Μπα, κακς δεν εναι. Μπορε να
καθαρσει μια και καλ.
(Ο Αστυφλακας και ο Σι Κρουελλ συνεχζουν το δρμο τους.
Ο Χου Νιοσαμ φρνει το γλα πρτα στο σπτι της Κυρας
33
Θρντον Γουλντερ «Η ΜΙΚΡΗ ΜΑΣ ΠΟΛΗ»
Σελδα
Γκμπς που τον απαντ κοντ στο πλασιο που παριστνει την
πρτα του σπιτιο της)
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: Καλημρα Χου. Λες να ξαναβρξει;
ΧΑΟΥΙ ΝΙΟΥΣΑΜ: Καλημρα κυρα Γκμπς. βρεξε τσο
πολ, που θαρρ πως ο ουρανς θα
καθαρσει.
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: Μακρι να καθαρσει.
ΧΑΟΥΙ ΝΙΟΥΣΑΜ: Πσο θλετε σμερα;
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: Ας πομε τρα γλα και δο κρμα. Το
σπτι θα ‘ναι γιομτο συγγενες.
ΧΑΟΥΙ ΝΙΟΥΣΑΜ: Η κυρ μου επε να σας πω, πως κι οι δυο
μας ευχμαστε να εναι πολ
ευτυχισμνοι, θα ευτυχσουν το δχως
λλο.
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: Να εστε καλ Χου. Να πεις στη
γυνακα σου πως ελπζω να τη δω στο
γμο.
ΧΑΟΥΙ ΝΙΟΥΣΑΜ: Ναι, θα ‘ρθει,·θα ‘ρθει, αν θλει ο Θες.
(Ο Χου Νιοσαμ διασχζει τη σκην και
πηγανει στης Κυρας Γουμπ) Καλημρα
σας κυρα Γουμπ.
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: Καλημρα κ. Νιοσαμ. Σας επα τσσερα
μπουκλια γλα, μα αν γνεται δστε
μου κι να παραπνω.
ΧΑΟΥΙ ΝΙΟΥΣΑΜ: Μλιστα... να και η κρμα.
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: Λτε να βρχει λη μρα κ. Νιοσαμ;
ΧΑΟΥΙ ΝΙΟΥΣΑΜ: Α μπα κυρ μου. Τρα δα λεγα στην
κυρα Γκμπς πως μπορε και ν’ ανοξει ο
καιρς. Η κυρα Νιοσαμ μου επε να σας
πω, να ζσουν και να τους δετε
ευτυχισμνους. Και πως το δχως λλο
θα ευτυχσουν.
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: Ευχαριστ πολ, ευχαριστ και την
κυρα Νιοσαμ και ελπζω να σας χουμε
στο γμο.
ΧΑΟΥΙ ΝΙΟΥΣΑΜ: Ββαια κυρα Γουμπ. Λογαριζουμε να
‘ρθουμε. Γνεται να λεψουμε; Πρρρ
Μπσσυ!
(Βγανει. Κατεβανει ο γιατρς Γκμπς χωρς σακκκι, με το
πουκμισο και κθεται να φει το πρωιν του)
ΓΚΙΜΠΣ: Ε λοιπν, μαμ, φτασε η μρα. Το να
απ τα πουλκια σου κνει φτερ.
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: Κνε μου τη χρη, οτε λξη πια. Ως εδ
εμαι. Εγ το ξρω πως δεν κλαω.
Κθισε και πνε τον καφ σου.
34
Θρντον Γουλντερ «Η ΜΙΚΡΗ ΜΑΣ ΠΟΛΗ»
Σελδα
ΓΚΙΜΠΣ: Ο γαμπρς απνω ξυρζεται. Σφυρζει και
τραγουδει, θαρρες και χαρεται που
μας αφνει. Πτε-πτε ρωτει στον
καθρφτη: «Δχεσαι να συζευχθες την
μιλυ Γουμπ;» κι στερα λει μονχος
του «Δχομαι». μως δε μου φνηκε να
το λει και τσο με την ψυχ του.
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: Κι εγ δεν ξρω. Τι θα απογνει το παιδ.
Του ετομασα τα ροχα του και φρντισα
να φορσει κτι ζεστ. Φρνκ εναι πολ
μικρο κι οι δυο τους. Η μιλυ δε θα ‘χει
το νου της να τον φροντζει: Και θα μου
κρυσει και θα αρρωστσει μες σε μια
εβδομδα. Να κτι που ετομασα για
σνα.
ΓΚΙΜΠΣ: Μπα… μπα… κυρα Γκμπς!
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: Γνονται εκολα και... κτι πρεπε να
φτιξω.
ΓΚΙΜΠΣ: Τζολια θυμμαι το πρω των γμων μας.
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: Να χαρες Φρνκ, μην αρχζεις! Εμαι ως
εδ!
ΓΚΙΜΠΣ: μουν ο πιο τρομοκρατημνος νθρωπος
σ’ λη την Αμερικ. μουνα σγουρος
πως θα κανα κποιο λθος. Και ταν σε
εδα να πλησιζεις μες στην εκκλησα,
μου φνηκες το ωραιτερο κορτσι του
κσμου, μως το φοβερ ταν πως δεν
σε εχα ξαναδε ποτ. Στεκμουν μες
στην εκκλησα και με παντρεανε με μια
τελεως γνωστ μου.
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: Και που να ‘ξερες πως νοιωθα εγ.
κουσες καθλου τη Ρεβκκα να σαλεει
απνω;
ΓΚΙΜΠΣ: Η πρτη φορ που δεν κατβηκε πρω-
πρω ν’ ανακατευθε παντο και να μας
κνει κουμντο. Κλεστηκε στο δωμτιο
της. Εγ νομζω πως κλαει.
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: Ω Θε μου! Αυτ πρπει να σταματσει.
Ρεβκκα! Ρεβκκα! Θα κρυσουν λα εδ
κτω.
(Ο Τζρτζ κουτρουβαλει τις σκλες και μπανει πολ ζωηρς)
ΤΖΩΡΤΖ: Καλημρα σας κυρες και κριοι. Μνο
πντε ρες ζως ακμα. (Κνει με
χειρονομα πως κβει το λαιμ του)
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: Που πηγανεις;
35
Θρντον Γουλντερ «Η ΜΙΚΡΗ ΜΑΣ ΠΟΛΗ»
Σελδα
ΤΖΩΡΤΖ: Θα πεταχτ μια στιγμ αντκρυ να δω το
κορτσι μου.
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: Α λα κι λα Τζρτζ. θα πρεις
ομπρλα τσι δε βγανεις απ’ το σπτι.
ΤΖΩΡΤΖ: Μα μαμ. να βμα εναι!
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: Απ αριο μπορες να ξεπαγιζεις στους
πντε δρμους σο σου κνει κφι,
βρχει-χιονζει, μως εφ’ σον εσαι μες
στο σπτι μου, θα ντνεσαι πως
ντνεται κθε μυαλωμνος χριστιανς
και να μου κνεις τη χρη! Να, οι
γαλτσες σου, εναι εκε στο χωλ. Και
ορστε η ομπρλα.
ΤΖΩΡΤΖ: Μα μαμ.
ΓΚΙΜΠΣ: Τζρτζ κνε τι σου λει η μητρα σου.
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: Κι σως η κυρα Γουμπ να μην χει
συνηθσει να δχεται μουσαφρηδες απ’
τ’ γρια μεσνυχτα, επτ η ρα το πρω.
Κτσε και πιες πρτα το γλα σου.
ΤΖΩΡΤΖ: Σ’ να λεπτ θα ‘χω γυρσει. (Διασχζει
τη σκην, πηδντας πνω απ’ τους
νερλακκους) Καλημρα σας μητρα.
ΚΥΡΙΑ ΓΟΥΕΜΠ: Θε μου! Με τρμαξες! κου Τζρτζ, λα
μσα να λεφτ να μη στκεις και
βρχεσαι, αλλ δεν κνει να μενεις.
ΤΖΩΡΤΖ: Γιατ;
ΚΥΡΙΑ ΓΟΥΕΜΠ: Το ξρεις καλτερα απ μνα! Ο γαμπρς
δεν κνει να δει τη νφη την μρα του
γμου, πριν την δει στην εκκλησα.
ΤΖΩΡΤΖ: Αυτ εναι προλψεις!
(Μπανει ο κ. Γουμπ)
ΓΟΥΕΜΠ: Καλημρα Τζρτζ.
ΤΖΩΡΤΖ: Κριε Γουμπ εσες δεν πιστεετε ββαια
σ’ αυτς τις προλψεις, ε;
ΓΟΥΕΜΠ: Μερικς προλψεις κρβουνε μσα τους
πρα πολλ λογικ Τζρτζ.
ΚΥΡΙΑ ΓΟΥΕΜΠ: Εκατομμρια νθρωποι το κρατσανε
Τζρτζ, δε θα εσαι εσ δα ο πρτος που
θ’ αψηφσει το θιμο, ε;
ΤΖΩΡΤΖ: Πως εναι η μιλυ;
ΚΥΡΙΑ ΓΟΥΕΜΠ: Δεν ξπνησε ακμα. Δεν την κουσα οτε
να σαλεει.
ΤΖΩΡΤΖ: Η μιλυ κοιμται!
ΚΥΡΙΑ ΓΟΥΕΜΠ: Και ββαια κοιμται. Ξημερωθκαμε με
τα ραψματα και με τα μπαολα. Μα σου
36
Θρντον Γουλντερ «Η ΜΙΚΡΗ ΜΑΣ ΠΟΛΗ»
Σελδα
πω τι θα κνουμε. Εσ θα κτσεις με τον
κριο Γουμπ να πιεις να καφ κι εγ θα
πεταχτ απνω να της το πω, μην τυχν
και κατεβε εκε που δεν το περιμνουμε.
χει και μπικον, μως να μην
χασομερσεις.
(Βγανει. Οι δυο ντρες μνουν σιωπηλο και αμχανοι)
ΓΟΥΕΜΠ: Λοιπν Τζρτζ, πως εσαι;
ΤΖΩΡΤΖ: Πολ καλ! Ευχαριστ! Δηλαδ… καλ
εμαι. (Παση). Κριε Γουμπ τι νημα
μπορε να ‘χει μια πρληψη σαν κι αυτν;
ΓΟΥΕΜΠ: Παιδ μου, βλπεις το πρω του γμου
της, το κεφλι μιας κοπλλας εναι
γεμτο απ φουστνια και ττοιες
σκοτορες. Δεν νομζεις πως μπορε αυτ
να εναι ο λγος;
ΤΖΩΡΤΖ: Νν.. ναι. Αυτ δεν το σκφτηκα!
ΓΟΥΕΜΠ: Κι πειτα εναι φυσικ να κορτσι να ‘ναι
λγο εκνευρισμνο την ημρα του γμου
του.
(Παση)
ΤΖΩΡΤΖ: Μακρι να μποροσε κανες να
παντρευτε χωρς λες αυτς τις
παρελσεις.
ΓΟΥΕΜΠ: Βλπεις, λοι οι ντρες που ζησαν ποτ
σ’ αυτν τον κσμο, τα δια επανε με
σνα. μως δε βγανει τποτα. Το γμο
παιδ μου, τον σκρωσαν οι γυνακες.
Γιατ απ τη μρα αυτ και υστρα, λα
γνονται πως τα θλουν. Γι’ αυτ λες
ετοτες οι γυνακες του Θεο, στκουν
χρι με χρι στην εκκλησα για να
σιγουρευτον πως δεν ξεφεγεις και πως
θα σου περσουν τη θηλει, δημσια κι
επσημα.
ΤΖΩΡΤΖ: μως εσες πιστεετε στην αξα του
γμου κ. Γουμπ, τσι δεν εναι;
ΓΟΥΕΜΠ: Ναι! Ναι! Μη με παρεξηγες παιδ μου. Ο
θεσμς του γμου εναι να υπροχο
πργμα, υπροχο πργμα. Μην το ξεχνς
αυτ παιδ μου.
ΤΖΩΡΤΖ: Μλιστα κ. Γουμπ! Κριε Γουμπ πσο
χρον παντρευτκατε εσες;
ΓΟΥΕΜΠ: Να… βλπεις… εγ εχα πει στο
Πανεπιστμιο και υστρα πρασε λγος
37
Θρντον Γουλντερ «Η ΜΙΚΡΗ ΜΑΣ ΠΟΛΗ»
Σελδα
καιρς σπου να αποκατασταθ. μως η
κυρα Γουμπ δεν ταν πολ πιο μεγλη
απ την μιλυ. Η ηλικα δεν χει και πολ
να κνει Τζρτζ, αν συγκρνει κανες με
λλους παργοντες.
ΤΖΩΡΤΖ: Κτι θλατε να πετε κ. Γουμπ.
ΓΟΥΕΜΠ: Χμ ναι; Δε θυμμαι! θελα τποτα να πω;
(Παση). Τζρτζ, χθες τη νχτα
σκεφτμουνα κτι συμβουλς που μου
εχε δσει ο πατρας μου ταν
παντρετηκα. Τσρλς, μου επε, Τσρλς,
απ την πρτη στιγμ να της δεξεις
ποιος εναι αφεντικ. Το καλτερο που
χεις να κνεις, εναι να της δσεις
αμσως μια διαταγ, ας εναι και χωρς
νημα, τσι για να μθει να υπακοει. Και
μου λει: «Αν κτι στη γυνακα σου, σου
δνει στα νερα, ο τρπος που μιλει,
οτιδποτε, να πρεις το καπλο σου και
να φγεις απ’ το σπτι. Αυτ θα την
συνετσει» μου επε. Και… Α ναι! Μου
επε, ποτ, μα ποτ να μη λες στη
γυνακα σου πσα λεπτ χεις, μα ποτ!
ΤΖΩΡΤΖ: Τρα εγ κ. Γουμπ δεν μπορ...
ΓΟΥΕΜΠ: Γι’ αυτ κι εγ κανα πντα το αντθετο
απ’ τι με συμβολεψε ο πατρας μου κι
ζησα πντα ευτυχισμνος. Κι αυτ να
σου γνει μθημα Τζρτζ! Ποτ να μη
ζητς συμβουλς πνω σε προσωπικ
ζητματα. Τζρτζ θα ‘χεις κοτπουλα
στο κτμα;
ΤΖΩΡΤΖ: Πως;
ΓΟΥΕΜΠ: Στο κτμα σου, θα βλεις κοτπουλα;
ΤΖΩΡΤΖ: Ο Θεος Λουκ δεν ενδιαφρθηκε ποτ για
κοτπουλα, μως εγ σκφτηκα...
ΓΟΥΕΜΠ: Τις προλλες μου ‘στελαν να βιβλο στο
γραφεο μου, να βιβλο ορνιθοτροφας.
Θα ‘θελα να του ρξεις μια ματι. Εγ
λογαριζω ν’ αρχσω με λγα κοτπουλα
πσω στην αυλ και θα στσω μια
εκκολαπτικ μηχαν κτω στο υπγειο.
(Μπανει η κυρα Γουμπ)
ΚΥΡΙΑ ΓΟΥΕΜΠ: Τσρλς πλι γι’ αυτ την εκκολαπτικ
μηχαν κουβεντιζεις; Κι εγ λεγα πως
38
Θρντον Γουλντερ «Η ΜΙΚΡΗ ΜΑΣ ΠΟΛΗ»
Σελδα
εσες οι δυο θα συζητοσατε τποτα που
ν’ αξζει τον κπο.
ΓΟΥΕΜΠ: Αν θλεις να δσεις τποτα συμβουλς
στο παιδ, θ’ ανβω απνω και θα σας
αφσω μνους.
ΚΥΡΙΑ ΓΟΥΕΜΠ: κουσ με, Τζρτζ, μη με παρεξηγσεις,
αλλ πρπει να σε διξω για να μπορσει
να κατβει η μιλυ να φει μια μπουκι.
Μου επε πως σου στλνει φιλι και σ’
αγαπει πολ, αλλ δε θλει να σε δει
στα μτια της. Λοιπν ντε γεια σου
Τζρτζ.
(Ο Τζρτζ διασχζει τη σκην και πηγανει σπτι του).
ΓΟΥΕΜΠ: Μρτλ φαντζομαι να ξρεις εκενη την
λλη πρληψη που εναι ακμα πιο παλι.
ΚΥΡΙΑ ΓΟΥΕΜΠ: Ποι πρληψη;
ΓΟΥΕΜΠ: Απ την εποχ που η ανθρωπτης ζοσε
σε σπηλις, ποτ δεν αφνουν πριν απ
το γμο, τον γαμπρ μνο με τον πεθερ
του, μην του ανοξει τα μτια. Αυτ να
το θυμσαι!
ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΣΚΗΝΣ: Ευχαριστ. Σας ευχαριστ πολ
λους. Τρα πρπει εδ να σας
ξαναδιακψω. Βλπετε, θλουμε να
μθουμε πως ρχισαν λα αυτ, αυτς
γμος, αυτ η απφαση δυο ανθρπων
να περσουν λη τη ζω μαζ. Με
ενδιαφρει φοβερ να μθω πως
αρχζουν κτι ττοια μεγλα πργματα.
Ξρετε πως γνεται! Εσαι εικοσιενς-
εικοσιδυ χρον και παρνεις κτι
αποφσεις κι στερα φσσστ! εσαι
εβδομντα χρον! Πενντα χρνια τρα
εσαι δικηγρος κι αυτ η γριολα με τ’
σπρα μαλλι που κθεται δπλα σου,
χει φει στο διο τραπζι με σνα
πενντα χιλιδες φορς. Πς αρχζουν
λα αυτ; Ο Τζρτζ και η μιλυ θα σας
δεξουν τη συνντησ τους, ταν για
πρτη φορ κατλαβαν πως... πως λμε
συνθως... ταν πλασμνοι ο νας για
τον λλον. Μα προτο αρχσουν, θα
θελα να προσπαθσετε να θυμηθετε
πως νοιθει κανες ταν εναι νος, πως
νοιθατε ταν σασταν δεκξι,
39
Θρντον Γουλντερ «Η ΜΙΚΡΗ ΜΑΣ ΠΟΛΗ»
Σελδα
δεκαεπτ χρον. Δεν ξρω για ποιο λγο
εναι δσκολο αυτ, να ‘ρθουν πσω
εκενες οι μρες που το παραμικρ
μποροσε να ‘ταν υπροχο, σχεδν
αβσταχτα υπροχο. Και ιδιατερα οι
μρες που για πρτη φορ σασταν
ερωτευμνος. ταν γυρζατε σαν
υπνοβτης, ταν καλ-καλ δεν
ακογατε τα λγια που σας λεγαν,
σαστε λγο σαν τρελς. Προσπαθστε
να το θυμστε αυτ παρακαλ. που να
‘ναι θα σχολσουν απ το Γυμνσιο, εναι
τρεις η ρα. Ο Τζρτζ βγκε σμερα
πρεδρος της τξης για να χρνο και
καθς εμαστε στον Ιονιο, αυτ
σημανει τι θα εναι πρεδρος των
τελειφοιτων για του χρνου. Και η
μιλυ βγκε γραμματας και ταμας. Δεν
εναι ανγκη να σας πω πσο σημαντικ
εν’ λ’ αυτ. (Ακουμπει μια σανδα στις
ρχες δο καθισμτων, παρλληλα με τα
φτα της ρμπας, και απ πσω στνει
δυο ψηλ σκαμνι. Αυτ εναι το μπαρ
του κ. Μργκαν) τοιμοι!
(Μπανει η μιλυ απ το βθος αριστερ ακολουθντας τον
κεντρικ δρμο, με να μτσο φανταστικ σχολικ βιβλα)
ΕΜΙΛΥ: Δεν μπορ Λουζ. Πρπει να πω σπτι.
Γεια σου! Ερνεστν! Ερνεστν! Θα ‘ρθεις
το βρδυ σπτι να κνουμε την λγεβρα;
Το πρτο και το τρτο το λυσα στην
αθουσα μελτης. χι, δεν εναι δσκολα.
μως ο Κασαρας Ερνεστν εναι πολ
δσκολος. Δεν καταλαβανω γιατ μας
βζουνε τσο δσκολα. λα κατ τις
εφτ. Να πεις στη μητρα σου πως εναι
ανγκη. Γεια σου! Γεια σου λεν. Γεια
σου Φρντ.
(Μπανει ο Τζρτζ με βιβλα κι αυτς και την προφτανει)
ΤΖΩΡΤΖ: Να σου κρατ τα βιβλα ως το σπτι
μιλυ;
ΕΜΙΛΥ: (Ψυχρ) Ευχαριστ. (Του τα δνει).
ΤΖΩΡΤΖ: Με συγχωρες μια στιγμ μιλυ. κου
Μπμπ, εσες να ετοιμζεστε. Σ’ να
τεταρτκι θα ‘μαι εκε. Αν τυχν
αργσω, εσες ν’ αρχσετε προπνηση.
40
Θρντον Γουλντερ «Η ΜΙΚΡΗ ΜΑΣ ΠΟΛΗ»
Σελδα
Και πλασρισε του Χρμπ μερικς
ψηλοκρεμαστς. Χρειζεται εξσκηση το
μτι του. ντε γεια.
ΕΜΙΛΥ: Γεια σου Λζυ.
ΤΖΩΡΤΖ: Γεια σου Λζυ. Χρηκα πολ που σε
βγλανε και σνα μιλυ.
ΕΜΙΛΥ: Ευχαριστ!
(Στκονται στον κεντρικ δρμο στο βθος, σχεδν στον πσω
τοχο της σκηνς. Ο Τζρτζ ετοιμζεται να κνει μερικ
βματα προς το κοιν, μως κοντοστκεται και λει)
ΤΖΩΡΤΖ: μιλυ γιατ τα ‘χεις μαζ μου;
ΕΜΙΛΥ: Δεν τα ‘χω καθλου μαζ σου.
ΤΖΩΡΤΖ: Μου... μου φρνεσαι τσο παρξενα.
ΕΜΙΛΥ: Λοιπν καλτερα να σου μιλσω ξω απ
τα δντια Τζρτζ. Δε μου αρσεις τσι
που λλαξες τον τελευταο χρνο. Με
συγχωρες αν σε προσβλλω, αλλ
πρπει να σου πω την αλθεια κι τι
βρξει ας κατεβσει.
ΤΖΩΡΤΖ: Λυπμαι πολ μιλυ. Πς... πς χω
αλλξει;
ΕΜΙΛΥ: Να, μχρι πριν απ να χρνο σε
συμπαθοσα πολ. Και σε
παρακολουθοσα με ενδιαφρον τι και
να κανες... γιατ εμαστε φλοι απ
χρνια... μως στερα ρχισες να περνς
λη την ρα σου στο γπεδο... και να μη
δνεις σημασα σε καννα…Ναι, οτε
στην οικογνεια σου καλ-καλ και…
Τζρτζ εναι αλθεια, πως γινες
ακατδεχτος και ξιπασμνος… και λα
τα κορτσια το λνε. Μπορε να μη σου το
λνε κατμουτρα, μως το λνε πσω απ
την πλτη σου κι εμνα με πειρζει να το
ακοω, αλλ πρπει να το παραδεχτ
πως χουν λγο δκιο. Με συγχωρες αν
αυτ τα λγια μου σε πληγνουν... μως
δε μετανοινω καθλου που στο επα...
ΤΖΩΡΤΖ: Σε... ευχαριστ που μου το επες, μιλυ.
Δεν εχα καταλβει πως εχα τσι
αλλξει. Εναι δσκολο, φανεται, νας
ντρας να μην αποχτει καινοργια
ελαττματα.
(Κνουν να-δυο βματα, σιωπηλο και πολ στενοχωρημνοι)
41
Θρντον Γουλντερ «Η ΜΙΚΡΗ ΜΑΣ ΠΟΛΗ»
Σελδα
ΕΜΙΛΥ: Εγ πιστεω πως νας ντρας οφελει να
εναι τλειος, και θαρρ πως... πρπει να
‘ναι.
ΤΖΩΡΤΖ: Δεν... πιστεω πως εναι δυνατν να εναι
τλειος κανες.
ΕΜΙΛΥ: Ορστε, ο πατρας μου εναι, κι απ’ τι
βλπω κι ο δικς σου πατρας. Δεν
υπρχει κανες λγος να μην γνεις κι
εσ.
ΤΖΩΡΤΖ: Ε λοιπν μιλυ... εγ πλι νομζω το
αντθετο. Νομζω πως οι ντρες δεν
εναι απ φυσικο τους καλο, μως οι
γυνακες εναι. πως εσαι εσ κι η
μητρα σου κι η μητρα μου.
ΕΜΙΛΥ: Κι μως, καλτερα να το μθεις μια και
καλ, δεν εμαι καθλου τλεια. να
κορτσι εναι πιο δσκολο να γνει τλειο,
γιατ εμες τα κορτσια χουμε πιο
αδνατο χαρακτρα. Με συγχωρες που
επα λα αυτ για σνα. Δεν ξρω τι μ’
πιασε.
ΤΖΩΡΤΖ: χι, χι! Αν εναι αλθεια, κανες πολ
καλ. Μην το μετανοινεις μιλυ.
ΕΜΙΛΥ: Δεν ξρω αν εναι αλθεια χι. Και
τρα, μου φανεται ξαφνικ πως δεν χει
καμι απολτως σημασα.
ΤΖΩΡΤΖ: μιλυ θλεις να πρεις να παγωτ
κτι λλο, προτο να πας σπτι;
ΕΜΙΛΥ: Δηλαδ... ναι, θλω, ευχαριστ.
(Μπανουν στο μαγαζ και κθονται
απνω στα σκαμνι).
ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΣΚΗΝΣ: (Ως κ. Μργκαν) Γεια σου Τζρτζ.
Καλς την μιλυ. Τι θα προυμε; Τι
παθες μιλυ κι εσαι κλαμνη;
ΤΖΩΡΤΖ: (Ψχνει να βρει μια εξγηση) Να... να,
τρα δα, τρα δα, πρε μια τρομρα κ.
Μργκαν. Κντεψε να την πατσει εκενο
το φορτηγ του εργοστασου. λος ο
κσμος το λει πως εκενος ο Τμ
Χνκινς οδηγε σαν παλαβς.
ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΣΚΗΝΣ: λα, πιες να ποτρι νερ μιλυ.
Φανεσαι νω-κτω. Ορστε! Ωραα! Τι
θα προυμε τρα;
ΕΜΙΛΥ: Εγ θα πρω μια λεμονδα παρακαλ κ.
Μργκαν.
42
Θρντον Γουλντερ «Η ΜΙΚΡΗ ΜΑΣ ΠΟΛΗ»
Σελδα
ΤΖΩΡΤΖ: χι, χι! λα να προυμε απ να
παγωτ μιλυ. Δο παγωτ φρουλα με
σδα κ. Μργκαν.
ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΣΚΗΝΣ: (Σερβροντας τα παγωτ) Για να
περσει κανες το δρμο πρπει να ‘χει
τα μτια του τσσερα την σμερον
ημρα. Κθε πρσι και καλτερα. Εκατν
εικοσιπντε λογα χει το Γκρβερς
Κρνερς αυτ τη στιγμ που σας μιλ.
Και τρα που μας κουβλησαν κι αυτ
τα αυτοκνητα, το καλτερο πο χει να
κνει κανες, εναι να κθεται σπιτκι
του. Εγ που με βλπετε, θυμμαι ναν
καιρ που νας σκλος, μποροσε να
ξαπλσει λη μρα καταμεσς στη
δημοσι και να μην τον πειρξει οτε
κουνοπι. Αμσως δεσποινς λλις,
φθασα αμσως! Να τα παγωτ σας.
Φτε τα, να τα ευχαριστηθετε!
(βγανει).
ΕΜΙΛΥ: Εναι πολ ακριβ.
ΤΖΩΡΤΖ: χι, χι... αυτ να μην το σκφτεσαι.
Σμερα γιορτζουμε την εκλογ μας. Κι
υστρα ξρεις τι λλο γιορτζω;
ΕΜΙΛΥ: Τι;
ΤΖΩΡΤΖ: Γιορτζω τη μρα που βρκα ναν φλο
που μου λει σα πρπει να μου πονε.
ΕΜΙΛΥ: Τζρτζ σε παρακαλ ξχασε το. Δεν
ξρω πως μου ρθε και το επα. Δεν εναι
αλθεια. Εσαι...
ΤΖΩΡΤΖ: χι, μην τ’ αλλζεις, μιλυ. Σου
χρωστω χρη που μου μλησες τσι.
μως θα δεις. θ’ αλλξω τσο γργορα,
θα γνω αγνριστος. μως, μιλυ, θα
μου κνεις και συ μια χρη.
ΕΜΙΛΥ: Τι χρη;
ΤΖΩΡΤΖ: μιλυ, αν πω στη Γεωπονικ Σχολ του
χρνου, θα μου γρφεις καννα γρμμα
πτε-πτε;
ΕΜΙΛΥ: Και ββαια θα σου γρφω. Και ββαια θα
σου γρφω, Τζρτζ... (Παση). Ββαια,
αν λεψεις τρα χρνια, θα χσεις την
επαφ σου με τη ζω εδ.
ΤΖΩΡΤΖ: χι. χι. Αυτ δεν πρπει να γνει.
Βλπεις εγ δεν πρκειται να γνω νας
43
Θρντον Γουλντερ «Η ΜΙΚΡΗ ΜΑΣ ΠΟΛΗ»
Σελδα
απλς γεωργς. στερα απ λγο καιρ
μπορε να βλω υποψηφιτητα για την
πολιτικ. Γι’ αυτ τα γρμματα σου θα
εναι πολτιμα για μνα. Ξρεις, θα μου
γρφεις τι γνεται και τι δεν γνεται εδ
πρα κι λα αυτ...
ΕΜΙΛΥ: πως και να ‘ναι, τρα χρνια εναι πολς
καιρς.·σως τα γρμματα απ το
Γκρβερς Κρνερς να μην εναι και τσο
πολτιμα στερα απ λγους μνες. Το
Γκρβερς Κρνερς δεν εναι και σπουδαο
μρος ταν το συγκρνεις με λο το Νιου
Χμσααρ, μως εγ το βρσκω πολ
ωραο μρος.
ΤΖΩΡΤΖ: Ποτ δε θα ‘ρθει μρα που δε θα με
νοιζει τι γνεται εδ. Αυτ το ξρω
καλ μιλυ.
ΕΜΙΛΥ: Τλος πντων, εγ θα προσπαθσω να
‘ναι τα γρμματ μου ενδιαφροντα.
(Παση).
ΤΖΩΡΤΖ: μιλυ, ξρεις, οπτε βρσκω καννα
γεωργ τον ρωτω αν νομζει πως εναι
απαρατητο να πει κανες στη
Γεωπονικ Σχολ για να γνει νας
γεωργς της προκοπς.
ΕΜΙΛΥ: Μα Τζρτζ.
ΤΖΩΡΤΖ: Ναι, και πολλο μλιστα μου επανε πως
εναι χαμνος καιρς. λα αυτ μπορες
να τα μθεις κι απ’ τα φυλλδια που
στλνει η κυβρνηση. Και ο Θεος Λουκ
γερνει. Εναι τοιμος να μου παραδσει
το κτμα του και αριο ακμα, αν
μποροσα εγ να πω.
ΕΜΙΛΥ: Ω Θε μου!
ΤΖΩΡΤΖ: Και πειτα, πως λες κι εσ, να λεψω
λο αυτ τον καιρ... να ‘μαι σ’ λλα
μρη, να γνωρσω λλο κσμο... Αν αυτ
μπορε να γνει, ττε δε θλω να φγω.
Οι καινοργιοι φλοι δεν εναι ποτ
καλτεροι απ τους παλιος. Ασφαλς
ποτ δεν εναι δυνατν να εναι
καλτεροι. μιλυ... νομζω πως εσαι ο
πιο καλς μου φλος. Δεν χρειζεται να
πω και να γνωρσω λλους σε λλα
μρη.
44
Θρντον Γουλντερ «Η ΜΙΚΡΗ ΜΑΣ ΠΟΛΗ»
Σελδα
ΕΜΙΛΥ: Ναι Τζρτζ, μως μπορε να εναι
απαρατητο να πας να μθεις πως να
ξεχωρζεις τα ζωνταν και το χμα και
λα αυτ τα πργματα. Κι πειτα, αν θα
μπεις στην πολιτικ, σως να πρπει να
γνωρσεις κσμο κι απ λλα μρη της
πολιτεας... πλι, εγ δεν ξρω.
ΤΖΩΡΤΖ: (στερα απ παση) μιλυ θα πρω μια
απφαση τρα αμσως. Δεν θα πω. Θα
το πω στο μπαμπ απψε κιλας.
ΕΜΙΛΥ: Μα Τζρτζ, δεν βλπω γιατ πρπει ν’
αποφασσεις τρα αμσως. χεις ακμα
μπροστ σου να ολκληρο χρνο.
ΤΖΩΡΤΖ: μιλυ σε ευχαριστ που μου μλησες πριν
για το... για το ελττωμ μου. Και αυτ
που μου επες ταν σωστ. μως σε να
πεσες ξω, ταν επες πως να χρνο
τρα δεν δινα σημασα στους λλους
και... να, σ’ εσνα, παραδεγματος χρη.
κουσε μιλυ... μου λες πως
παρακολουθοσες τι κι αν κανα... Μα
κι εγ κανα το διο για σνα λη την
ρα. Μα ββαια, εγ πντα σε
λογριαζα σαν να απ’ τα πρσωπα που...
λογριαζα περισστερο. Πντα κοταζα
να δω αν σουνα στο γπεδο και με ποιον
σουνα. Και πντοτε κουβεντιζαμε... κι’
αστειευμασταν στο σχολεο και για
μνα αυτ εχε μεγλη σημασα. Ββαια
δε μιλσαμε ποτ πως μιλμε τρα.
Τελευταα πρσεξα πως μου φερνσουνα
κπως παρξενα και τρεις μρες τρα
προσπαθ να ‘ρθω μαζ σου καθς
γυρζουμε σπτι, μως πντα κτι βγανει
στη μση. Χτες σε περμενα εκε,
ακουμπντας στον τοχο, κι εσ πρασες
πηγανοντας σπτι σου μαζ με τη Μις
Κρκοραν.
ΕΜΙΛΥ: Τζρτζ!... Τι αστεα που εναι η ζω! Που
να το ‘ξερα; Εγ μλιστα, νμιζα πως...
ΤΖΩΡΤΖ: μιλυ, κουσε, θα σου πω γιατ δε θλω
να πω στη Γεωπονικ Σχολ. Νομζω
πως ταν κανες βρει να πρσωπο που
να το συμπαθε πολ και που κι εκενο
τον συμπαθε, τουλχιστον αρκετ για
45
Θρντον Γουλντερ «Η ΜΙΚΡΗ ΜΑΣ ΠΟΛΗ»
Σελδα
να ενδιαφρεται για τον χαρακτρα του,
να λοιπν, θαρρ πως αυτ εναι
σπουδαο σαν τη Γεωπονικ Σχολ. Και
μλιστα σπουδαιτερο. τσι θαρρ εγ!
ΕΜΙΛΥ: Κι εγ πιστεω πως εναι φοβερ
σπουδαο.
ΤΖΩΡΤΖ: μιλυ.
ΕΜΙΛΥ: Ναι Τζρτζ.
ΤΖΩΡΤΖ: μιλυ αν διορθωθ κι αλλξω λως
διλου... θα θελες να γνεις... δηλαδ
θα μποροσες να εσαι...
ΕΜΙΛΥ: Ε... εμαι, και τρα… πντα μουν...
(Παση)
ΤΖΩΡΤΖ: Θαρρ πως εναι πολ σοβαρ αυτ που
επαμε.
ΕΜΙΛΥ: Ναι, εναι.
ΤΖΩΡΤΖ: (Παρνει βαθει αναπνο και ισινει την
πλτη του) Περμενε μια στιγμ και
στερα θα σε πω ως το σπτι.
(Σηκνεται και πηγανει προς τον
Διευθυντ Σκηνς που μπανει εκενη τη
στιγμ). Κριε Μργκαν, πρπει να
πεταχτ ως το σπτι να πρω χρματα
για να σας πληρσω. Σ’ να λεπτ θα
‘μαι εδ.
ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΣΚΗΝΣ: Τι κανε λει; Τζρτζ Γκμπς, τι θα
πει αυτ; Μπως...
ΤΖΩΡΤΖ: Ναι, ναι, αλλ εχα λγους κ. Μργκαν.
Να, ακοστε, κρατεστε το ρολι μου το
χρυσ σπου να γυρσω με τα χρματα.
ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΣΚΗΝΣ: Δεν πειρζει. Κρτα το ρολι σου.
Σου χω εμπιστοσνη.
ΤΖΩΡΤΖ: Θα γυρσω το πολ σε πντε λεπτ.
ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΣΚΗΝΣ: Θα σε περιμνω δκα χρνια Τζρτζ,
οτε μρα παραπνω. Σου πρασε μιλυ;
ΕΜΙΛΥ: Μλιστα, ευχαριστ κριε Μργκαν. Δεν
ταν τποτα.
ΤΖΩΡΤΖ: (Παρνει τα βιβλα απ το τραπζι)
τοιμος εμαι.
(Περπατον σιωπηλ και επσημα προς το προσκνιο, γυρνον
και περνον απ το πλασιο που παριστνει την πρτα των
Γουμπ και βγανουν).
ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΣΚΗΝΣ: Ευχαριστ μιλυ. Ευχαριστ Τζρτζ.
Τρα, προτο προχωρσουμε στο γμο,
υπρχουν ακμα μερικ πργματα πο θα
46
Θρντον Γουλντερ «Η ΜΙΚΡΗ ΜΑΣ ΠΟΛΗ»
Σελδα
‘θελα να μθουμε, θα ‘θελα να μθω
περισστερα για το πως το πραν οι
γονες τους. Αλλ εκενο που θλω να
ξρω πρτ’ απ’ λα εναι..
καταλαβανετε τι θλω να πω, το τι
σκφτεται το Γκρβερς Κρνερς γρω
απ το γμο γενικ. Το ξρετε καλτερα
απ μνα λλωστε: Οι νθρωποι δεν
καταφρνουν ποτ να πονε ανοιχτ τι
σκφτονται για το χρμα, το θνατο,
τη δξα, το γμο. Πρπει να το
τσακσεις πσω απ τα λγια τους. Να
διαβσεις μσα απ’ τις γραμμς. Γιατρ!
Κυρα Γκμπς!
(Μπανουν απ τη μερι της σκηνς που βρσκεται το σπτι
τους και ανταλλσσουν μια ματι συνεννησης με τον
Διευθυντ Σκηνς που τοποθετε πνω στις καρκλες το διο
σανδι που πριν παρστανε το μπαρ εν τρα χει γνει η
σανδα του σιδερματος της Κυρας Γκμπς. Ο γιατρς Γκμπς
κθεται σε μια πολυθρνα και καπνζει. Η Κυρα Γκμπς
σιδερνει για λγο σιωπηλ, υστρα πηγανει στο κεφαλσκαλο
και φωνζει)
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: Ρεβκκα! ρα εναι να σβσεις πια το
φως και να πλαγισεις να κοιμηθες.
Τζρτζ, ντε να κοιμηθες και συ λγο.
ΡΕΒΕΚΚΑ: (Απ μσα) Μαμ, δεν τλειωσα την
κθεση μου ακμα.
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: Τι κανες; Κβω το κεφλι μου πως
τσην ρα δε μελετοσες Ρεβκκα.
Εκενο το φιγουρνι πλι κοταζες, και μη
μου λες εμνα. Πολ καλ, σου δνω
ακμα δκα λεπτ. Αν ως ττε δεν
τελεισεις, θα πρεις φτος μηδν και
θα ντροπισεις τον πατρα σου κι εμνα.
Τζρτζ εσ με τι καταγνεσαι;
ΤΖΩΡΤΖ: (Απ μσα, πειραγμνος) Μελετ την
Ιστορα μου!
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: Το καλ που σου θλω να πας να πσεις.
τσι κι αλλις, εσ θα κοιμσαι πνω
στο βιβλο.
(Ρχνει μια ματι χαμογελντας στον ντρα της και
ξαναγυρζει στο σιδρωμ της).
ΓΚΙΜΠΣ: Σμερα εχα μια μεγλη συζτηση με το
παιδ.
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: Ναι;
47
Θρντον Γουλντερ «Η ΜΙΚΡΗ ΜΑΣ ΠΟΛΗ»
Σελδα
ΓΚΙΜΠΣ: Να σου πω κτι κυρα Γκμπς, τποτα δεν
εναι τσο τρομαχτικ σ’ λο τον κσμο,
σο νας γιος. Οι σχσεις ενς πατρα με
το γιο του εναι το πιο δσκολο, το πιο
καταραμνο, το πιο... ποτε
τελεισουμε, αισθνομαι σαν να
λιγδερ σφουγγρι, λο υποκρισα.
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: Μη θαρρες πως και μια μνα με την
κρη της χουν πιο πολλ οικειτητα!
ΓΚΙΜΠΣ: Ο Τζρτζ το ‘χει βλει για καλ, θλει
να παντρευτε την μιλυ μλις βγλουν
το σχολεο και να την πρει αμσως στο
κτμα. (Παση) Λει πως μπορε να
ξενυχτει και να μαθανει τη γεωπονα
απ τα φυλλδια που μοιρζει η
κυβρνηση, χωρς να πει στη Σχολ.
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: Πντα του κανε σαν τρελλς για το
κτμα. Σ’ αυτ κρατει απ’ το σι μου.
ΓΚΙΜΠΣ: Στην ανγκη, θαρρ πως μπορε ν’
αρχσει στο κτμα. μως, μα το Θε, για
να παντρευτε εναι πολ νος. Τζολια
να γουρο παιδ εναι, που πρπει να
φει πολλ ψωμι ακμα για να γνει
ντρας, τι θαρρες. Δεν εναι τοιμος για
να γνει οικογενειρχης!
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: Ναι, δεν εναι. χεις δκιο. μως εναι
καλ παιδ και δε μου ρχεται να τον
νοιθω μνο του εκε πρα, να
κατεβανει στην πλη τα Σαββατβραδα
σα μεροκαματιρης εργνης,
μουδιασμνος απ τη δουλει, να
αποζητει διασκδαση. Μπορε να
μπλξει σκημα. Θαρρες πως θα του
φτνει να ‘ρχεται και να κθεται μαζ
μας εδ δπλα στη σμπα; να
κρατιται χερκι-χερκι με την μιλυ
να χρνο ολκερο; Μπορε να κρυσει
το πργμα.
ΓΚΙΜΠΣ: Χμ!
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: Φρνκ την παρακολουθ απ καιρ. Ο
Τζρτζ εναι τυχερς ταν σκεφτες
πσα σαχλ κορτσια χει ο κσμος.
ΓΚΙΜΠΣ: Μα Τζολια, ο Τζρτζ παντρεμνος!
Αυτς ο γαρμπος, ο εγωιστς
μαντρχαλος!
48
Θρντον Γουλντερ «Η ΜΙΚΡΗ ΜΑΣ ΠΟΛΗ»
Σελδα
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: Ναι, ξρω. (Παρνει να κολρο και το
εξετζει απ κοντ). Φρνκ, τι τα κνεις
τα κολρα σου; Τα ροκανζεις; Δεν χω
ματαδε νθρωπο να χαλει τσι τα
κολρα του.
ΓΚΙΜΠΣ: Τζολια, ξρεις ποιος ταν νας απ
τους φβους μου ταν σε παντρετηκα;
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: Πφ! ντε, να δομε τι θα πεις!
ΓΚΙΜΠΣ: Φοβμουν πως δεν θα εχαμε πια καννα
θμα για συζτηση στερα απ μερικς
εβδομδες. Φοβμουνα πως θα τα
εξαντλοσαμε κι υστρα θα καθμασταν
αντκρυ-αντκρυ και θα τργαμε χωρς
λξη. μως εσ κι εγ κουβεντιζουμε
εκοσι χρνια τρα, χωρς να
σημειωθον καθλου περοδοι
ξηρασας...
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: Ε, μια ο καλς καιρς, μια ο κακς
καιρς, σπουδαα θματα ββαια δεν
εναι, μως πντα κτι κατφερνα να
βρω να λμε.
(Παση)
ΓΚΙΜΠΣ: Εσ τι λες; Ε Τζολια; Να το
αποφασσουμε να παντρευτε;
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: Φανεται πως εναι στο χρι μας να το
τελεινουμε. Η Μρτλ και ο Τσρλς
Γουμπ εναι πρθυμοι. Βρσκουν πως
εναι καλ ιδα να ρχνεις, λει, τους
νους στη θλασσα μλις ρθει η ρα
τους, και αν δε θλουν να πνιγονε θα
μθουν μνοι τους κολμπι.
ΓΚΙΜΠΣ: Τι θα πει αυτ; Πρπει ν’ αποφασσουμε
τρα αμσως; Αυτ τη στιγμ;
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: Ορστε, πλι ρχνεις τις ευθνες απνω
μου!
ΓΚΙΜΠΣ: Μα μπανουμε στον Απρλη! Θ’ ανβω να
του πω δυο λγια προτο πσει να
κοιμηθε. (Σηκνεται). Τζολια,
αποφσισες οριστικ; Δεν χεις τποτα
λλο να πεις;
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: (Σταματ το σιδρωμα για μια στιγμ)
Μπως ξρω κι εγ τι να πω! Μου
φανεται πως πει πολ να ζητσεις απ
να αγρι ως εκε απνω, μαθημνο στο
παιθρο, να πει να κλειστε για τρα
49
Θρντον Γουλντερ «Η ΜΙΚΡΗ ΜΑΣ ΠΟΛΗ»
Σελδα
χρνια μσα σε μια αθουσα σχολεου.
Και αν πει στο κτμα πλι, καλτερα να
‘χει και μια συντροφι μια και βρκε να
καλ κορτσι σαν την μιλυ... Οι
νθρωποι εναι φτιαγμνοι για να ζονε
δυο-δυο σ’ αυτν τον κσμο... Ναι Φρνκ,
ανβα να του πεις το ναι.
ΓΚΙΜΠΣ: (Πηγανει προς τη σκλα και εναι
τοιμος να φωνξει)
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: (Με τα χρια στα μγουλα, εν κοιτζει
προς το κοιν με απλαν μτια, λει
ξαφνικ σαν να την πιασε πανικς)
Στσου μια στιγμ! Μια στιγμ! (στερα
ξαναπινει το σιδρωμα). Τποτα,
πγαινε να του το πεις.
ΓΚΙΜΠΣ: Τι παθες και σταμτησες Τζολια;
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: Ξρεις, θυμθηκα λα σα περσαμε τα
πρτα χρνια, ταν ο Τζρτζ και η
Ρεβκκα τανε μωρ, που τους παιρνες
αγκαλι και τους περπατοσες ως τις
τρεις το πρω, τον κοκτη τους,·τη φορ
που ο Τζρτζ πεσε απ τη βερντα. Κι
εμες εμαστε εικοσιπντε χρον και
περισστερο. Εναι παρξενο πως
ξεχνει κανες τα βσανα που πρασε,
να, τσι... Ναι Φρνκ, ανβα να του το
πεις.
ΓΚΙΜΠΣ: Ναι, τους περιμνουν πολλ βσανα,
μως εμς δεν μας πφτει λγος. Ασ’
τους. Ο κθε νθρωπος χει το δικαωμα
να ζσει τα βσαν του. Πρπει να ‘σαι
κι εσ μπροστ Τζολια! Εναι μια
επσημη στιγμ, θα τον φωνξω να ‘ρθει
εδ. Τζρτζ ! Τζρτζ!
ΤΖΩΡΤΖ: (Απ μσα) Ναι μπαμπ.
ΓΚΙΜΠΣ: Δεν ρχεσαι μια στιγμ; Θλουμε να σου
μιλσουμε η μητρα σου κι εγ.
ΤΖΩΡΤΖ: Ναι τρα.
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: (Περνει το χρι της στο μπρτσο τον
ντρα της) Θε μου, τι ανητο πλσμα
που εμαι. Τρμω ολκληρη Δεν υπρχει
λγος να τρμω τσι.
ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΣΚΗΝΗΣ: Ευχαριστ! Ευχαριστ πολ Τρα
εμαστε τοιμοι να προχωρσουμε στο
γμο. (Εν μιλ, οι ηθοποιο βγζουν τις
50
Θρντον Γουλντερ «Η ΜΙΚΡΗ ΜΑΣ ΠΟΛΗ»
Σελδα
καρκλες και τα πλασια που
παριστνουν τα σπτια των Γκμπς και
των Γουμπ. Τις αραδιζουν στο βθος
της σκηνς σαν καθσματα εκκλησας. Το
εκκλησασμα κθεται φτσα στον τοχο
του βθους της σκηνς, με την πλτη
στο κοιν. Στη μση της σκηνς εναι ο
διδρομος της εκκλησας. Μια μικρ
εξδρα στνεται στο βθος κοντ στον
τοχο, που θα σταθε ο Διευθυντς
Σκηνς ως ιερας). Υπρχουν πολλ
πργματα που πρπει να ειπωθον σ’ να
γμο. Πολλς σκψεις γνονται την ρα
ενς γμου. Δεν μπορομε φυσικ να τα
χωρσουμε λα σε να γμο, και
ιδιατερα σ’ να γμο στο Γκρβερς
Κρνερς, που η τελετ εναι φοβερ
σντομη και απλ. Σ’ αυτ το γμο εγ
παζω τον ιερα. Αυτ μου δνει το
δικαωμα να πω μερικ λγια παραπνω
γρω απ το γμο. Για λγη ρα, το ργο
μας θα σοβαρψει αρκετ. Βλπετε
μερικς θρησκεες λνε πως ο γμος
εναι να μυστριο. Δεν ξρω τι ακριβς
θα πει αυτ, αλλ μπορ να το
συμπερνω. πως λεγε κι η κυρα
Γκμπς πριν απ δυο λεφτ: Οι νθρωποι
εναι φτιαγμνοι για να ζονε δυο-δυο. Ο
γμος που θα δομε εναι νας καλς
γμος, μως οι νθρωποι εναι τσι
καμωμνοι, στε ακμα και σ’ να καλ
γμο υπρχει στα κατβαθα της ψυχς
τους μια μεγλη σγχυση και
σκεφτκαμε πως κι αυτ χει τη θση
του στο ργο μας. Ο πραγματικς
πρωταγωνιστς της σκηνς δεν
εμφανζεται καθλου, και λοι ξρετε
ποιος εναι. πως επε κι νας
Ευρωπαος: «Κθε παιδ που γεννιται
στον κσμο εναι και μια προσπθεια της
Φσης να φτιξει να τλειο ανθρπινο
πλσμα». Λοιπν, που λτε,
παρακολουθσαμε τση ρα την Φση
που προχωρε και μοχθε μ’ να σωρ
τρπους. Ξρουμε λοι πως η Φση
51
Θρντον Γουλντερ «Η ΜΙΚΡΗ ΜΑΣ ΠΟΛΗ»
Σελδα
ενδιαφρεται για την ποστητα. μως
θαρρ πως ενδιαφρεται και για την
ποιτητα, γι’ αυτ εμαι κι εγ ιερας.
σως να προσπαθε να σκαρσει ακμα
ναν καλ Διοικητ της πολιτεας του
Νιου Χμσααρ. Και μην ξεχντε
παρακαλ, τους λλους μρτυρες του
γμου, τους προγνους τους.
Εκατομμρια! Οι περισστεροι απ’
αυτος αποφσισαν να ζσουν δυο-δυο.
Εκατομμρια εκατομμυρων! Αυτ τανε
το κρυγμα για σμερα. Και δεν ταν και
πολ μεγλο.
(Το αρμνιο αρχζει να παζει το «Λργκο» τον Χαντελ. Ο
κσμος μπανει στην εκκλησα και κθεται σιωπηλς. Η Κυρα
Γουμπ πηγανοντας στη θση της σταματ, στρφει και μιλει
προς το κοιν).
ΚΥΡΙΑ ΓΟΥΕΜΠ: Δεν ξρω τι μ’ χει πισει και κλαω. Δεν
υπρχει λγος να κλαω. Μου ρθε το
πρω στο τραπζι: Η μιλυ καθταν εδ,
δπλα, κι πινε το γλα της πως κθε
πρω, δεκαεφτ ολκληρα χρνια και
τρα θα φγει και θα πνει το πρωιν
της στο σπτι ενς λλου. Θαρρ πως
αυτ τανε. Αμ η μιλυ! Στα καλ
καθομενα μου λει: «Δεν μπορ να φω
οτε μπουκι πια» και ακουμπει το
κεφλι της στο τραπζι και κλαει.
(Ξεκιν για το κθισμ της στην
εκκλησα, αλλ γυρνει και προσθτει)
Πρπει να το πω. Για να ξρετε. Εναι
κτι απνθρωπο να στλνουμε τα
κορτσια μας στο γμο τσι. Μακρι
καμι απ’ τις φιλενδες της να της χει
μθει κνα-δυο πργματα. Εναι
απνθρωπο, το ξρω, μως δεν
κατφερα να της πω οτε λξη. Κι εγ
παντρετηκα μαθη σαν κουτβι. Ο
κσμος εναι στραβ κι ανποδα
φτιαγμνος, μλιστα, αυτ εναι. Να
τους που ρχονται.
(Πει βιαστικ στη θση της στα στασδια. Ο Τζρτζ ξεκινει
απ το βθος της αθουσας του θετρου, περνντας απ το
δεξι διδρομο, ανμεσα απ τους θεατς. Ξαφνικ τρα μλη
της ομδας του μπιζ-μπωλ ξεφυτρνουν στη δεξι κουντα κι
52
Θρντον Γουλντερ «Η ΜΙΚΡΗ ΜΑΣ ΠΟΛΗ»
Σελδα
αρχζουν να τον πειρζουν με σφυργματα και να του
φωνζουν πως φωνζουνε τις γτες. Φορονε τη στολ του
γηπδου).
ΑΘΛΗΤΕΣ: Ε Τζρτζ, Τζρτζ, ψψτ! Γιχου! Αν τα
πργματα δεν πνε καλ, σφριξε να
‘ρθουμε. Εμες ξρουμε το κλπο. Ε,
παιδι; Ψψψτ! Τζρτζ, μην κνεις την
οσα Μαρα παλιμουτρο. Ξρουμε καλ,
που χεις το νου σου. Κοταξε μη
ντροπισεις την ομδα λεβεντπαιδο!
Γιοχου!
ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΣΚΗΝΗΣ: Εντξει, εντξει! Φτνει!, Φτνει ως
εδ. (Χαμογελντας τους σπρχνει και
τους διχνει απ’ τη σκην. Εκενοι την
τελευταα στιγμ βγζουν το κεφλι
τους και πετον μερικ «ψψτ» ακμα)
Τον παλι καιρ στους γμους εχαμε τα
δια και χειρτερα. Στην αρχαα Ρμη
και αργτερα... Τρα εμαστε πιο
πολιτισμνοι. τσι λμε.
(Το κρο αρχζει να τραγουδει το «θεκ αγπη». Ο Τζρτζ
φτασε στη σκην. Για μια στιγμ, στκει και ατενζει το
εκκλησασμα, στερα κνει μερικ βματα προς τα πσω, για
να ξεφγει απ τη δεξι κουντα).
ΤΖΩΡΤΖ: (Υπκωφα, στον εαυτ του) Θα ‘θελα να
‘μουν πλι στο σχολεο... Δε θλω να
παντρευτ.
(Η μητρα του σηκνεται απ τη θση της και τον πλησιζει.
Στκει και τον κοιτζει ανσυχη).
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: Τζωρτζ τι χεις;
ΤΖΩΡΤΖ: Μαμ δε θλω να μεγαλσω, δε θλω να
γερσω. Γιατ λος ο κσμος με βιζει
τσι;
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: Μα Τζωρτζ... εσ το θελες.
ΤΖΩΡΤΖ: Γιατ πρπει να παντρευτ σνει και
καλ; κου μαμ, για τελευταα φορ σε
παρακαλ.
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: χι, χι Τζωρτζ... Τρα πια εσαι ντρας.
ΤΖΩΡΤΖ: κουσε με μαμ, ποτ δεν ακος τι σου
λω. Εγ θελα μνο να εμαι πως λος
ο κσμος... γιατ πρπει να...
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: Τζωρτζ! Αν σ’ κουγε κανες! Φτνει, σε
παρακαλ. Πα, πα, ντρπομαι για
λογαριασμ σου!
53
Θρντον Γουλντερ «Η ΜΙΚΡΗ ΜΑΣ ΠΟΛΗ»
Σελδα
ΤΖΩΡΤΖ: (Περν το χρι του πνω απ το μτωπ
του) Τι εναι; Ονειρεομαι. Που εναι η
μιλυ;
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: Δξα σοι ο Θες! Πρα μια λαχτρα.
ΤΖΩΡΤΖ: Χαμογλασε μαμ! Γιατ κνεις τσι!
Χαμογλασε! Παντρεομαι μαμ.
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: Στσου να πρω ανσα.
ΤΖΩΡΤΖ: κου μαμ! Θα μας περιμνεις κθε
Πμπτη βρδυ. Η μιλυ κι εγ θα
‘ρχομαστε να τρμε μαζ κθε Πμπτη
βρδυ... Θα δεις. Μαμ τι χεις και
κλαις; λα τρα! Πρπει να ‘μαστε
τοιμοι.
(Στο αναμεταξ, η μιλυ, με σπρο νυφικ και ππλο, πρασε
ανμεσα απ το κοιν και ανβηκε πνω στη σκην. Και αυτ
μλις βλπει τον κσμο στην εκκλησα σταματει. Το κρο
τραγουδει: «Ευλογημνοι οι δεσμο που εννουν»)
ΕΜΙΛΥ: Ποτ στη ζω μου δεν νοιωσα τσο
μνη. Και ο Τζρτζ εκε, μ’ αυτ το
φος... Τον μισ! Μακρι να πθαινα
αυτ τη στιγμ. Μπαμπ! Μπαμπ!
ΓΟΥΕΜΠ: (Σηκνεται απ το κθισμ του στην
εκκλησα και την πλησιζει ανσυχος)
μιλυ! μιλυ! λα τρα, ησχασε.
ΕΜΙΛΥ: Μα μπαμπ, δε θλω να παντρευτ.
ΓΟΥΕΜΠ: Σσστ! μιλυ! λα θα πνε καλ.
ΕΜΙΛΥ: Γιατ δεν κνει να μενω για λγο καιρ
τσι πως εμαι; λα να φγουμε.
ΓΟΥΕΜΠ: χι, χι, μιλυ. Ηρμησε και σκψου
λιγκι.
ΕΜΙΛΥ: Δε θυμσαι τι μου λεγες πντα. λη την
ρα μου λεγες πως εγ εμαι η κορολα
σου, η δικι σου κρη. Εναι να σωρ
μρη που μπορομε να πμε. λα να
φγουμε, θα δουλεω εγ για σνα. Θα
κρατω το νοικοκυρι.
ΓΟΥΕΜΠ: Σσστ... Διξε απ’ το νου σου, αυτ τα
πργματα. Εσαι λγο εκνευρισμνη, αυτ
εναι λο. λα, λα, παντρεεσαι το
καλτερο παλληκρι του κσμου. Ο
Τζρτζ εναι εξαιρετικ παιδ.
ΕΜΙΛΥ: Μα μπαμπ.
ΓΟΥΕΜΠ: Τζωρτζ! Τζωρτζ! (Η Κυρα Γκμπς
γυρνει στη θση της, Ο Τζρτζ ακοει
τον Γουμπ και σηκνει τα μτια του και
54
Θρντον Γουλντερ «Η ΜΙΚΡΗ ΜΑΣ ΠΟΛΗ»
Σελδα
τον βλπει. Ο Γουμπ του γνφει.
Συναντιονται στο κντρο της σκηνς).
Σου δνω την κρη μου Τζωρτζ.
Πιστεεις πως μπορες να την κνεις
ευτυχισμνη;
ΤΖΩΡΤΖ: Κριε Γουμπ, θλω να... θλω να
προσπαθσω. μιλυ, θα κνω τι μπορ.
Σ’ αγαπ μιλυ. Σε χρειζομαι.
ΕΜΙΛΥ: Ττε αν μ’ αγαπς, βοθησ με. Δε ζητ
τποτα λλο. Μνο κποιον να μ’
αγαπει.
ΤΖΩΡΤΖ: Εγ μιλυ.
ΕΜΙΛΥ: Αν ποτ με βρει αρρστια στενοχρια,
να μ’ αγαπει.
ΤΖΩΡΤΖ: μιλυ θα κνω τι μπορ. τι μπορ.
ΕΜΙΛΥ: Και για πντα. Μ’ ακος; Για πντα!
(Πφτουν ο νας στην αγκαλι του
λλου. Ακογεται το γαμλιο εμβατριο
απ τον «Λονγκριν»).
ΓΟΥΕΜΠ: Ελτε, εμς περιμνουνε. Τρα το
βλπετε πως λα θα παν καλ. Ελτε
γργορα.
(Ο Τζρτζ φεγει και παρνει τη θση του δπλα στον
Διευθυντ Σκηνς. Η μιλυ προχωρε στο διδρομο ανμεσα
απ το εκκλησασμα, στηριγμνη στο μπρτσο του πατρα
της).
ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΣΚΗΝΗΣ: Δχεσαι Τζρτζ τη γυνακα αυτ, την
μιλυ, ως νμιμο σζυγ σου...
(Η Κυρα Σαμς κθεται πσω-πσω στην εκκλησα. Γυρζει
τρα το κεφλι και λει στους διπλανος της με διαπεραστικ
φων)
ΚΥΡΙΑ ΣΟΑΜΣ: Τι υπροχος γμος! Ο ωραιτερος γμος
που εδα στη ζω μου! Και πως
ευχαριστιμαι ναν ωραο γμο, εσες
δεν ευχαριστιστε; Ωραα·νυφολα δεν
γινε;
ΤΖΩΡΤΖ: Δχομαι.
ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΣΚΗΝΗΣ: Δχεσαι μιλυ τον ντρα αυτν, τον
Τζρτζ Γκμπς, ως νμιμον σζυγν
σου...
ΚΥΡΙΑ ΣΟΑΜΣ: Κι εγ δεν ξρω απ πτε χω να δω
τσο ωραο γμο. μως πντα κλαω.
Δεν ξρω τι παθανω, αλλ πντα θα
κλψω. Εναι που χαρομαι να βλπω
55
Θρντον Γουλντερ «Η ΜΙΚΡΗ ΜΑΣ ΠΟΛΗ»
Σελδα
τους νους ευτυχισμνους. Εσες δε
χαρεστε; Εγ το βρσκω τσο ωραο!
(Το δαχτυλδι. Το φιλ. Ξαφνικ κθε κνηση σταματ σ’ να
ταμπλ βιβν. Ο Διευθυντς Σκηνς με τα μτια στο πειρο,
λει προς το κοιν)
ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΣΚΗΝΗΣ: Πντρεψα διακσια ζευγρια στη ζω
μου. Αν πιστεω στο γμο; Δεν ξρω. Ο Α
παντρεεται την Β... Εκατομμρια
εκατομμυρων! Το σπιτκι τους, το
αμξι, ο περπατος με τ’ αυτοκνητο την
Κυριακ το απγευμα, οι πρτοι
ρευματισμο, τα εγγνια, οι δετεροι
ρευματισμο, το κρεβτι, ο θνατος, το
διβασμα της διαθκης. Μια φορ στις
χλιες εναι ενδιαφρον. Τλος πντων,
ας αρχσει το γαμλιο εμβατριο!
(Το αρμνιο αρχζει το «Γαμλιο Εμβατριο» τον Μντελσον. Ο
Γαμπρς και η Νφη διασχζουν το διδρομο της εκκλησας
στο κντρο της σκηνς. Τα πρσωπα τους ακτινοβολον, αλλ
προσπαθον να κρατσουν την αξιοπρπεια τους)
ΚΥΡΙΑ ΣΟΑΜΣ: Ωραο ζευγρι δεν εναι; Ποτ δεν
ευχαριστθηκα τσο πολ σε γμο.
Ασφαλς θα γνουν πολ ευτυχισμνοι.
Εγ πντα το λεγα: Η ευτυχα εναι το
παν! Το σπουδαιτερο εναι να ‘ναι
κανες ευτυχισμνος.
(Η Νφη κι ο Γαμπρς φθνουν στη σκλα που εννει τη σκην
με την πλατεα και κατεβανουν. νας λαμπρς προβολας
τους φωτζει. Κατεβανουν στην πλατεα και διασχζουν το
διδρομο τρχοντας χαρομενα και περνντας ανμεσα απ
το κοιν)
ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΣΚΗΝΗΣ: Αυτ εναι το τλος της Δετερης
Πρξης. Δκα λεφτ διλειμμα φλοι μου.
56
Θρντον Γουλντερ «Η ΜΙΚΡΗ ΜΑΣ ΠΟΛΗ»
Σελδα
ΤΡΙΤΗ ΠΡΑΞΗ
(Στο διλειμμα το κοιν βλπει τους ηθοποιος να συγυρζουν
τη σκην, Στη δεξι μερι λγο δεξιτερα απ το κντρο,
στνουν δκα δδεκα καρκλες αντικριστ στο κοιν σε
τρεις σειρς, αφνοντας αρκετ απσταση ανμεσ τους. Τα
καθσματα αυτ εναι οι τφοι στο νεκροταφεο. Κατ το
τλος του διαλεμματος μπανουν οι ηθοποιο και παρνουν τις
θσεις τους. Στην πρτη σειρ, προς τη μση της σκηνς,
μνει μια δεια καρκλα. Δπλα η Κυρα Γκμπς και μετ ο
Σμον Στμσον. Στη δετερη σειρ, μαζ με λλους κθεται η
κυρα Σαμς. Στην τρτη σειρ ο Γουλλυ Γουμπ. Οι Νεκρο
κθονται ακνητοι χωρς προσπθεια και με μια ρεμη
προσδοκα, χωρς μως αδιαφορα. Ο Διευθυντς Σκηνς
πηγανει στη συνηθισμνη του θση και περιμνει να
χαμηλσουν τα φτα της πλατεας)
ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΣΚΗΝΗΣ: Αυτ τη φορ φλοι μου χουν
περσει εννι χρνια, εναι το καλοκαρι
του 1913. Πολλ χουν αλλξει σιγ-σιγ
στο Γκρβερς Κρνερς. Τ’ λογα σο
πει γνονται πια σπνια. Οι χωριτες
τρα ρχονται στην πλη με
φορτηγκια. Η πιο μεγλη διαφορ εναι
στη νεολαα μας, απ’ τι βλπω. λη την
ρα θλουνε να παν στον
κινηματογρφο, θλουν να φορονε τα
ροχα που βλπουν εκε... Θλουν να
γνουνε πρωτευουσινοι. λος ο κσμος
τρα κλειδνει τα σπτια του τη νχτα.
Ακμη δεν εδαμε διαρρκτες στην πλη
μας, μως λοι μας τους χουμε
ακουστ. Αλλ θα σας φανε παρξενο,
γενικ τα πργματα δεν αλλζουν και
πολ στο Γκρβερς Κρνερς. Φαντζομαι
πως θλετε να μθετε τι θα πουν λες
ετοτες οι καρκλες. Οι πιο ξυπνοι θα
‘χουνε κιλας καταλβει. Δεν ξρω πως
τα παρνετε εσες αυτ τα πργματα.
μως εδ εναι να πολ ωραο μρος.
Εναι πνω σ’ να λφο, να λφο
ανεμικ, πολς ουρανς, πολλ σννεφα,
συχν πολς λιος και φεγγρι κι στρα.
Ανεβετε εδ απνω να ωραο απγεμα
57
Θρντον Γουλντερ «Η ΜΙΚΡΗ ΜΑΣ ΠΟΛΗ»
Σελδα
και θα δετε σειρς-σειρς τα
βουναλκια, γαλζια καταγλανα, πρα,
κατ τη λμνη Σναπη και τη λμνη
Γουνιπισκη... και πρα μακρι, αν χετε
κιλια μαζ σας, θα δετε τα Λευκ ρη
και το ρος Γουσιγκτον, εκε που εναι
το Κνγουαη και το Νρθ Κνγουαη. Και
φυσικ και το αγαπημνο μας βουν, το
Μναντνοκ, εναι εκε, ακριβς εκε, και
γρω-γρω λα τα χωριουδκια. Το
Τζφρε και το Ηστ Τζφρε και το
Πτερμπρω, και το Ντμπλιν και
(δεχνοντας προς το κοιν) εκε πρα,
κτω, εναι το Γκρβερς Κρνερς. Ναι
εναι μορφα εδ απνω. λο
πικροδφνες και πασχαλις. Πολλς
φορς αναρωτιμαι γιατ οι νθρωποι
θλουν να τους θψουν στο Γοντλοουν
και στο Μπροκλιν, ταν τον διο καιρ
μπορον να τον περσουν εδ στο Νιου
Χμσααρ. Πρα σ’ εκενη τη γωνι
(δεχνει αριστερ) εναι οι πιο παλις
ταφπετρες (1670, 1680). Σκληργνωμοι
νθρωποι πο ρθαν απ πολ μακρι για
να ζσουν ανεξρτητοι. Το καλοκαρι, οι
νοι περπατον εδ απνω και γελον με
τις παρξενες λξεις που εναι
γραμμνες απνω στις ταφπετρες... Ε,
κακ μια φορ δεν κνουν σε καννα. Και
απ τη Βοστνη μας ρχονται
γενεαλγοι. Τους πληρνουν μερικο
μεγαλουσινοι για να βρονε τους
προγνους τους. Θλουν να αποδεξουν
πως εναι τκνα της Αμερικανικς
Επανστασης και εκενων που ρθαν με
το Μυφλουερ... Ε, θαρρ, πως οτε κι
αυτ κακ δεν κνει σε καννα. ποτε
γυρσεις να δεις την ανθρπινη ζω, θα
βρεις στρματα και στρματα
ανοησας... Εκε πρα, εναι κτι
πολεμιστς του Εμφυλου Πολμου. Πνω
στον τφο τους εναι κτι σιδερνιες
σημαιολες... Παιδι απ τα μρη μας
που λεγαν πως οι Ενωμνες Πολιτεες
πρεπε να μενουν λες μαζ, αν και ποτ
58
Θρντον Γουλντερ «Η ΜΙΚΡΗ ΜΑΣ ΠΟΛΗ»
Σελδα
με τα μτια τους δεν εχαν δει απ αυτς
περισστερο απ πενντα μλια. Το μνο
που ξεραν ταν τ’ νομα, φλοι μου,
Ενωμνες Πολιτεες της Αμερικς. Οι
Ενωμνες Πολιτεες της Αμερικς! Και
γι’ αυτ το νομα πγαν και
σκοτθηκαν. Απ δω εναι το καινοργιο
μρος του νεκροταφεου. Εδ εναι η
φλη σας η κυρα Γκμπς. Και για να
δομε, εδ εναι ο κ. Στμσον, που παιζε
το αρμνιο στην εκκλησα. Και εκε πρα
εναι η κυρα Σαμς που τσο
ευχαριστθηκε στο γμο, τη θυμστε; Κι
να σωρ λλοι. Και το αγρι του κ.
Γουμπ, ο Γουλλας, που παθε
περιτοντιδα σε μια προσκοπικ εκδρομ
στο Κρουφορντ Νοτς. Ναι, νας
ολκερος κσμος θλψης χει
κατασταλξει εδ απνω. νθρωποι
παρφοροι απ’ τον πνο φεραν τους
δικος τους πνω σ’ αυτ το λφο. λοι
μας ξρουμε πως νοιθει κανες... κι
στερα, με τον καιρ... με τις
ηλιλουστες μρες... τις βροχερς
μρες... και το χινι, τσ - τσ - τσ. Μας
κνει καλ που τους χουμε σ’ να τσο
ωραο μρος, και πτε-πτε ερχμαστε κι
εμες, ταν η κρση μας περσει. Αυτ
εδ εναι να σπουδαο κομμτι του
Γκρβερς Κρνερς. Του κσμου οι
σκψεις ανεβανουν εδ απνω, μρα-
νχτα, μως ταχυδρομεο δεν υπρχει.
Και τρα θα σας μιλσω για πργματα
που τα ξρετε κι εσες. Τα ξρετε
καλτερα απ μνα. μως δεν τα
βγζουμε στο φως και δεν τα
πολυκοιτμε. τι κι αν λνε οι νθρωποι
με το στμα τους, λοι ξρουν πως κτι
εναι αινιο. Κι αυτ το κτι δεν εναι τα
σπτια μας, οτε τα ονματα, οτε η γη,
οτε καλ-καλ τ’ αστρια... Ο καθνας
γνωρζει βαθει, στα κκαλα του, πως
κτι εναι αινιο, και πως αυτ το κτι
χει να κνει με τον νθρωπο. Οι
μεγαλτεροι νδρες μας το λνε και μας
59
Θρντον Γουλντερ «Η ΜΙΚΡΗ ΜΑΣ ΠΟΛΗ»
Σελδα
το ξαναλνε πντε χιλιδες χρνια τρα
κι μως δεν φαντζεστε πως ο κσμος
λη την ρα το ξεχν. Υπρχει κτι
αινιο εδ στα κατβαθα του κθε
ανθρπου. (Παση). Το ξρετε καλτερα
απ μνα, πως οι νεκρο δε μνουνε
δεμνοι για πντα με μας τους
ζωντανος. Σιγ-σιγ, λγο-λγο, μας
παρατον, και τη γη... και τις φιλοδοξες
που εχαν... και τις χαρς που νοιωθαν…
και τα βσανα που τρβηξαν... και τους
ανθρπους που αγαποσαν. Κβουνε το
δεσμ τους με τη γη, σαν το παιδ που
αποκβει απ της μνας του το στθος.
Ναι, τσι το βλπω εγ. Κετονται εδ,
εν το γινο μρος του εαυτο τους
καγεται... γνεται στχτη... και λον
ετοτο τον καιρ σιγ-σιγ γνονται
ξνοι με τι συμβανει κτω εκε στο
Γκρβερς Κρνερς. Περιμνουν.
Περιμνουν κτι που νοιθουν πως θα
‘ρθει. Μην καρτερον εκενο το αινιο
κτι να βγει στο φως; Μερικς απ τις
κουβντες που θα πονε, μπορε να σας
πληγσουν. μως, τι τα θλετε, τσι
εναι. Μνα με κρη... ντρας με
γυνακα... εχθρς με τον εχθρ... το
χρμα για το φιλργυρο... λα αυτ τα
τσο φοβερ σπουδαα πργματα, με τον
καιρ θαρρες πως ξεθωριζουν εδ
απνω. Και τι απομνει; Τι απομνει ταν
η μνμη σας χαθε και η ατομικτητα
σας, κριε τδε; (Κοιτζει μια στιγμ
προς το κοιν, στερα γυρν τη ματι
του στη σκην). Α ορστε! ρχονται και
κτι ζωντανο. Να ο Τζο Στνταρντ, που
χει το γραφεο κηδειν, ρθε να ρξει
μια ματι στον νιοσκαμμνο τφο. Και
απ δω ρχεται νας νος δικς μας, απ
το Γκρβερς Κρνερς, που μας φησε για
να πει να ζσει στις δυτικς πολιτεες.
(Ο Τζο Στνταρντ τριγυρζει στο βθος. Ο Σαμ Κριγκ μπανει
απ τ’ αριστερ σκουπζοντας το μτωπο του απ’ τον
ανφορο. Κρατει μια ομπρλα και προχωρε στο προσκνιο).
ΣΑΜ ΚΡΕΓΚ: Καλησπρα Τζο Στνταρντ.
60
Θρντον Γουλντερ «Η ΜΙΚΡΗ ΜΑΣ ΠΟΛΗ»
Σελδα
ΤΖΟ ΣΤΟΝΤΑΡΝΤ: Καλησπρα, καλησπρα. Για να δομε,·σε
ξρω εγ παλληκρι μου;
ΣΑΜ ΚΡΕΓΚ: Εμαι ο Σαμ Κριγκ.
ΤΖΟ ΣΤΟΝΤΑΡΝΤ: Α, τι λες. Βρε για τ’ νομα του Θεο!.
πρεπε να το βλω με το νου μου πως θα
γριζες για την κηδεα. Πολν καιρ μας
λεπεις Σαμ.
ΣΑΜ ΚΡΕΓΚ: Ναι, λειψα πνω απ δδεκα χρνια.
χω τις δουλεις μου στο Μποφαλλο
τρα. μως μουνα στα μρη μας ταν
μαθα το θνατο της ξαδλφης μου και
επα να τα συνδυσω λιγκι τα πργματα
και να ‘ρθω να δω και το παλι μου σπτι.
Καλ κρατισαι.
ΤΖΟ ΣΤΟΝΤΑΡΝΤ: Ναι, ναι, παρπονο δεν, χω. Πολ
θλιβερ το ταξδι μας σμερα Σμουελ.
ΣΑΜ ΚΡΕΓΚ: Ναι.
ΤΖΟ ΣΤΟΝΤΑΡΝΤ: Ναι πολ.. Πντα λω, μου κνει κακ να
βλπω να φρνουμε εδ να νο
νθρωπο. Πρες και ομπρλα βλπω, θα
βρξει, για να το κνει θαρρες ακμα
πιο θλιβερ. που να ‘ναι θα ‘ρθουν. Εγ
ανβηκα εδ απ νωρς.·Στο σπτι
επιβλπει ο γιος μου.
ΣΑΜ ΚΡΕΓΚ: (Διαβζοντας ταφπετρες) Ο γρο-Μκ
Κρτυ! Πολλς φορς του ‘κανα
θελματα στερα απ το σχολει. Εχε
ισχυαλγα.
ΤΖΟ ΣΤΟΝΤΑΡΝΤ: Ναι, τον φραμε και τον Μκ Κρτυ εδ.
Πνε χρνια τρα.
ΣΑΜ ΚΡΕΓΚ: (Κοιτζοντας στα γνατα της κυρας
Γκμπς) Μπα, εδ εναι η θεα μου η
Τζολια... Εχα ξεχσει πως εχε... Ναι
ββαια, ββαια...
ΤΖΟ ΣΤΟΝΤΑΡΝΤ: Ναι, ο γιατρς χασε τη γυνακα του,
εναι δυο χρνια καν τρα, πνω κτω
ττοια εποχ... Και σμερα τον βρκε κι
λλη συμφορ.
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: (Στον Σμον Στμσον με ακμαντη φων)
Αυτς εναι ο Σαμ, ο γιος της Κρυ, της
αδελφς μου... ο Σαμ Κριγκ.
ΣΙΜΟΝ ΣΤΙΜΣΟΝ: Νοιθω σκημα κθε φορ που ρχονται
αυτο εδ απνω.
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: Σμον!
61
Θρντον Γουλντερ «Η ΜΙΚΡΗ ΜΑΣ ΠΟΛΗ»
Σελδα
ΣΙΜΟΝ ΣΤΙΜΣΟΝ: Αυτο με τις ανοησες τους και την
αναθεματισμνη τους χαρ που εναι
ζωντανο.
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: Σμον, κνε υπομον...
ΣΑΜ ΚΡΕΓΚ: Διαλγουν μνοι τους τα επιτμβια τους
Τζο;
ΤΖΟ ΣΤΟΝΤΑΡΝΤ: χι... Συνθως χι. Το πιο συχν εναι οι
τεθλιμμνοι συγγενες να βρσκουν κνα
στιχκι...
ΣΑΜ ΚΡΕΓΚ: Ποιος να το ‘λεγε πως εναι η θεα
Τζολια. Δεν χουν απομενει πια απ τις
αδερφδες παρ... Για να δομε·που
εναι, θα θελα να ρξω μια ματι στου
πατρα και της μητρας.
ΤΖΟ ΣΤΟΝΤΑΡΝΤ: Εκε πνω, με τους λλους Κριγκ.
Εκενο το δρομκι.
ΣΑΜ ΚΡΕΓΚ: (Διαβζοντας το επιτμβιο τον Σμον
Στμσον) Εν’ εκενος που παιζε το
αρμνιο στην εκκλησα, ε; πινε πολ,
λεγε ο κσμος.
ΤΖΟ ΣΤΟΝΤΑΡΝΤ: λοι μας κναμε πως δεν
καταλαβαναμε. Εχε κι αυτς τα βσαν
του. Αυτο οι μουζικντηδες εναι
αλλιτικοι νθρωποι, ξρεις. (Βζει το
χρι μπροστ στο στμα του).
Αυτοκτνησε, το ‘ξερες αυτ;
ΣΑΜ ΚΡΕΓΚ: Ναι.
ΤΖΟ ΣΤΟΝΤΑΡΝΤ: Κρεμστηκε στη σοφτα, θλησαν να το
σκεπσουνε το πργμα, μα φυσικ
μαθετηκε. Η γυνακα του
ξαναπαντρετηκε τρα τελευταα, πρε
τον Μπρστοου. Πσες φορς δεν την
εχα δει, στις ντεκα η ρα, νυχτιτικα,
να τριγυρν στους δρμους και να
κυνηγει τον ντρα της. Για φαντσου!
Και τρα παντρετηκε τον Μπρστοου
τον γερουσιαστ που κθεται στο
Μντσεστερ. Αυτς εδ διλεξε μνος
του το επιτμβι του. Το βλπεις, δεν
χει λγια.
ΣΑΜ ΚΡΕΓΚ: Μα εναι κτι ντες μουσικς. Τι εναι;
ΤΖΟ ΣΤΟΝΤΑΡΝΤ: Που θες να ξρω εγ. Το ‘γρψαν ττε
και στις εφημερδες της Βοστνης.
ΣΑΜ ΚΡΕΓΚ: Τζο, απ τι πθανε;
ΤΖΟ ΣΤΟΝΤΑΡΝΤ: Ποιος;
62
Θρντον Γουλντερ «Η ΜΙΚΡΗ ΜΑΣ ΠΟΛΗ»
Σελδα
ΣΑΜ ΚΡΕΓΚ: Η ξαδρφη μου.
ΤΖΟ ΣΤΟΝΤΑΡΝΤ: Α, δεν τα ξρεις; παθε κτι φρνοντας
στον κσμο να παιδκι. Παρασκευ
σμερα, πει σχεδν μια βδομδα.
ΣΑΜ ΚΡΕΓΚ: (Ανογει την ομπρλα του) Το μωρ
ζησε;
ΤΖΟ ΣΤΟΝΤΑΡΝΤ: (Σηκνει το γιακ του) χι. ταν μως
το δετερ της. Υπρχει κι να αγορκι
κπου τεσσρω χρον.
ΣΑΜ ΚΡΕΓΚ: Ο τφος εναι αυτς εκε;
ΤΖΟ ΣΤΟΝΤΑΡΝΤ: Ναι, δεν χει πια τπο εδ με τους
λλους Γκμπς, κι τσι θ’ ανοξουνε να
καινοργιο τμμα για τους Γκμπς, εκε
πρα, κοντ στο δρμο. Να με συμπαθς
τρα. Τους βλπω κι ρχονται.
ΟΙ ΝΕΚΡΟΙ: (Καθλου μακβριοι με επαρχιτικη
προφορ) Η βροχ θα κνει καλ. Ναι, η
γη εναι διψασμνη. Μα δε θα βρξει για
πολ. Λμουελ, θυμσαι την πλημμρα
στο ‘79; Εχε ρξει λες τις γφυρες, ξω
απ μια, θυμμαι.
(Απ τ’ αριστερ προς τα δεξι, στο βθος της σκηνς ρχεται
η κηδεα. Τσσερις ντρες κρατον να φρετρο, αρατο για
μας. λοι οι λλοι βαστον ομπρλες. Μες στους λλους εναι
ο γιατρς Γκμπς, ο Τζρτζ, ο κ. Γουμπ, η Κυρα Γουμπ κ..
Μαζεονται γρω απ ναν τφο στο βθος, κντρο της
σκηνς, λγο αριστερ απ το κντρο)
ΚΥΡΙΑ ΣΟΑΜΣ: Ποιος εναι Τζολια;
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: (Χωρς να σηκσει τα μτια) Η νφη μου.
Η μιλυ Γουμπ.
ΚΥΡΙΑ ΣΟΑΜΣ: (Με κποια κπληξη, αλλ χωρς
συγκνηση) Τι μου λες! Ο δρμος για να
‘ρθουν ως εδ θα ταν λο λσπες. Απ
τι πθανε Τζολια;
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: Στη γννα.
ΚΥΡΙΑ ΣΟΑΜΣ: Στη γννα. (Σχεδν γελει). Αυτ πια τα
χω ξεχσει λως διλου, Πω, τι φοβερ
που ταν η ζω (μ’ να αναστεναγμ) και
τι υπροχη!
ΣΙΜΟΝ ΣΤΙΜΣΟΝ: (Με μια λοξ ματι) Υπροχη, ε;
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: λα τρα Σμον! Για θυμσου...
ΚΥΡΙΑ ΣΟΑΜΣ: Θυμμαι τον γμο της μιλυ. Ωραος
γμος δεν ταν; Και θυμμαι που
διβασε να ποημα στην επδειξη των
αποφοτων: Η μιλυ ταν να απ’ τα πιο
63
Θρντον Γουλντερ «Η ΜΙΚΡΗ ΜΑΣ ΠΟΛΗ»
Σελδα
ξυπνα κορτσια που εχαμε στο
Γυμνσιο. κουσα τον Γυμνασιρχη
Γουλκινς που το ‘λεγε και το ξανλεγε.
Εχα πει να τους δω στο καινοργιο
τους κτμα, λγο προτο πεθνω. να
πολ ωραο κτμα!
ΜΙΑ ΝΕΚΡΗ: Εναι στον διο δρμο που καθμασταν κι
εμες;
ΕΝΑΣ ΝΕΚΡΟΣ: Ναι, κοντ στο μρος που κναμε
εκδρομς. Θυμσαι Τζο; Εκε στη λμνη
που πηγαναμε στην Εθνικ Εορτ. να
πρτης τξεως κτμα.
(Καταλαγιζουν. Η ομδα κοντ στον τφο αρχσει να
τραγουδ το «Ευλογημνοι οι δεσμο που εννουν»)
ΜΙΑ ΝΕΚΡΗ: Πντα τον αγαποσα αυτν τον μνο. Το
‘λπιζα πως θα τραγουδοσαν ναν μνο.
ΕΝΑΣ ΝΕΚΡΟΣ: Η γυνακα μου, η δετερ μου γυνακα,
ξρει λα τα λγια απ’ λα τα τροπρια
που υπρχουν. Καλτερα απ παπς...
Ξρει να σου τα πει λα νερκι.
(Παση. Ξαφνικ η μιλυ φανεται ανμεσα απ τις ομπρλες.
Εναι ντυμνη κτασπρα. Τα μαλλι της εναι ριγμνα στην
πλτη και δεμνα με μια σπρη κορδλα σα μικρ κοριτσκι.
Προχωρε αργ, κοιτζει αββαιη τους νεκρος, λγο
θαμπωμνη. Κοντοστκει μεσοδρομς και χαμογελει αριστα).
ΕΜΙΛΥ: Χαρετε.
ΟΙ ΝΕΚΡΟΙ: Καλς την μιλυ. Καλς την κυρα
Γκμπς.
ΕΜΙΛΥ: Μητρα!
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: μιλυ.
ΕΜΙΛΥ: Χαρετε. (Ο ψαλμς συνεχζεται. Η μιλυ
γυρζει και κοιτζει την κηδεα. Λει σαν
ονειροπαρμνη). Βρχει.
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: Ναι... Σε λγο θα φγουνε, καλ μου.
Ησχασε εσ και ξεκουρσου.
(Η μιλυ κθεται στην δεια καρκλα δπλα στην κυρα
Γκμπς).
ΕΜΙΛΥ: Μου φανεται πως πρασαν χιλιδες
χρνια απ ττε που... Τι ανητοι που
φανονται! Δεν υπρχει λγος να κνουν
τσι.
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: Μην τους κοιτζεις τρα καλ μου. Σε
λγο θα ‘χουν φγει.
64
Θρντον Γουλντερ «Η ΜΙΚΡΗ ΜΑΣ ΠΟΛΗ»
Σελδα
ΕΜΙΛΥ: Θα θελα να ‘μουν εδ απ καιρ. Δε μ’
αρσει να εμαι τσι καινοργια. Τι
κνετε κριε Στμσον;
ΣΙΜΟΝ ΣΤΙΜΣΟΝ: Εσ πως εσαι μιλυ;
(Η μιλυ εξακολουθε να κοιτζει γρω της μ’ να κουρασμνο
χαμγελο απορας. Μα για λγο τα μτια της δεν γυρζουν
στην ομδα των ζωντανν. Σαν για να κλεσει ξω απ το
μυαλ της την παρουσα των ζωντανν αρχζει να μιλ στην
κυρα Γκμπς κπως σπασμωδικ).
ΕΜΙΛΥ: Μητρα το κτμα εκενο το κναμε ο
Τζρτζ κι εγ το ωραιτερο μρος που
χετε δει ποτ σας. λη την ημρα σας
εχαμε στο νου μας. Θλαμε να σας
δεξουμε την καινοργια αποθκη και μια
μεγλη, μακρι γορνα απ τσιμντο για
να ποτζονται τα ζωνταν. Την φτιξαμε
με εκενα τα λεφτ που μας αφσατε.
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: Εγ;
ΕΜΙΛΥ: Δεν θυμστε μητρα; Τα χρματα εκενα,
την κληρονομι; τανε πνω απ
τριακσια πενντα δολρια.
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: Ναι μιλυ, ναι...
ΕΜΙΛΥ: Η γορνα αυτ χει και μια καινοργια
εφερεση μητρα, και οτε ξεχειλζει,
οτε λιγοστεει το νερ πιο κτω απ
να σημδι που χουν βλει. Εναι πολ
σπουδαα.(Η φων της σρνεται και τα
μτια της ξαναγυρζουν στην κηδεα).
Χωρς εμνα, δεν θα ‘ναι το διο για τον
Τζρτζ, μως εναι να πολ ωραο
κτμα. (Ξαφνικ γυρζει και κοιτει κατ
πρσωπο την κυρα Γκμπς). Οι ζωντανο
δεν καταλαβανουν, ε μητρα;
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: χι, κρη μου, δεν καταλαβανουν και
πολλ.
ΕΜΙΛΥ: Ζονε σαν να εναι κλεισμνοι μσα σε
κουτι, ε μητρα; Θαρρ πως τους
αποχωρστηκα εδ και χλια χρνια... Το
παιδ μου το στελανε απ το πρω στης
κυρας Κρτερ. (Βλπει τον Κρτερ
ανμεσα στους νεκρος). Κριε Κρτερ
το αγορκι μου εναι σμερα στο σπτι
σας.
ΚΑΡΤΕΡ: Ναι;
65
Θρντον Γουλντερ «Η ΜΙΚΡΗ ΜΑΣ ΠΟΛΗ»
Σελδα
ΕΜΙΛΥ: Ναι, του αρσει πολ εκε πρα. Μητρα,
χουμε κι να αυτοκινητκι. Εναι
πρτης τξεως. Εγ δεν ξρω μως να
οδηγ. Μητρα, πτε φεγει αυτ η
εντπωση; Πως εμαστε νας απ
εκενους; Πσον καιρ;
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: Σσσ, καλ μου. Περμενε και κνε
υπομον.
ΕΜΙΛΥ: (Αναστενζει) Ναι ξρω. Κοταξε χουν
τελεισει. Φεγουν.
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: Σσσ ...
(Οι ομπρλες βγανουν απ τη σκην. Ο γιατρς Γκμπς
ρχεται στον τφο της γυνακας του και στκει για λγο. Η
μιλυ τον κοιτζει κατ πρσωπο. Η Κυρα Γκμπς δε σηκνει
καν τα μτια της)
ΕΜΙΛΥ: Κοτα. Ο πατρας σας φερε μερικ απ
τα λουλοδια μου. Μοιζει πολ του
Τζρτζ, δεν μοιζει; Αχ μητρα, ποτ
λλοτε δεν εχα καταλβει πσο
ανσυχοι και πσο ... στο σκοτδι ζονε
οι ζωντανο. Απ το πρω ως το βρδυ
αυτ εναι. Ανσυχοι! Τποτ’ λλο.
( γιατρς Γκμπς βγανει).
ΟΙ ΝΕΚΡΟΙ: Τρα δρσισε λιγκι. Ναι, λγο δρσισε
με τη βροχ. Αυτο οι νεμοι, ο
πουνντες, πντα τα δια. Αν δε βρξει,
θα φυσομανει τρεις μρες. Μπορε να
ξανοξει ο καιρς προτο·νυχτσει.
Ανογει ο καιρς καμι φορ.
(Μια ρεμη εγκαρτρηση πφτει στη σκην, Ο Διευθυντς
Σκηνς φανεται στη δεξι κουντα. Καπνζει. Η μιλυ ξαφνικ
ανακθεται. χει μια ιδα)
ΕΜΙΛΥ: μως μητρα, μπορε να γυρσει κανες;
Μπορε να γυρσει εκε πσω, στη ζω. Το
νιθω. Το ξρω. Να, τρα ξεχστηκα για
μια στιγμ, σκεφτμουνα... το κτμα ...
και για μια στιγμ μουν στο κτμα και
το παιδ καθταν εδ στην αγκαλι μου,
πως σας βλπω και με βλπετε.
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: Ναι, μπορε κανες να πει πσω...
ΕΜΙΛΥ: Μπορ να γυρσω και να ξαναζσω λες
αυτς τις μρες. Γιατ χι;
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: Το μνο που σου λω μιλυ, εναι μην το
κνεις.
66
Θρντον Γουλντερ «Η ΜΙΚΡΗ ΜΑΣ ΠΟΛΗ»
Σελδα
ΕΜΙΛΥ: (Κνει μερικ βματα προς τον
Διευθυντ Σκηνς) μως εν’ αλθεια;
Δεν εναι ψματα; Μπορ να πω ξαν
και να ζσω... εκε πσω... πλι.
ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΣΚΗΝΗΣ: Ναι, μερικο δοκμασαν, γργορα
μως ξαναγρισαν εδ.
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: μιλυ, μην πας. Δε θα βρεις εκενο που
φαντζεσαι.
ΕΜΙΛΥ: Μα δε θα ξαναζσω μια μρα θλιβερ, θα
διαλξω μια ευτυχισμνη μρα. Θα
διαλξω τη μρα που πρωτνιωσα πως
αγαπ τον Τζρτζ. Γιατ αυτ να εναι
θλιβερ;
(Δεν απαντον. Γυρζει και κοιτει με ερωτηματικ φος τον
Διευθυντ Σκηνς).
ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΣΚΗΝΗΣ: χι μνο θα ζσεις αυτ τη μρα,
αλλ θα βλπεις και τον εαυτ σου να τη
ζει.
ΕΜΙΛΥ: Ναι!
ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΣΚΗΝΗΣ: Και πως θα βλπεις, θα δεις κι αυτ
που εκενοι εκε κτω, δεν ξρουνε ποτ.
Θα βλπεις το μλλον, θα ξρεις αυτ
που πρκειται να συμβε αργτερα.
ΕΜΙΛΥ: Και εναι θλιβερ; Γιατ;
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: Δεν εναι μνο αυτς ο λγος που σου
λω να μην το κνεις μιλυ. ταν θα
μενεις περισστερο εδ, θα καταλβεις
πως εδ ζω μας εναι η ελπδα πως
γργορα θα τα ξεχσουμε λα αυτ και
θα ‘χουμε στο νου μας μνο αυτ που
μας προσμνει και θα ‘μαστε τοιμοι γι’
αυτ που μας προσμνει. ταν θα μενεις
περισστερο εδ θα καταλβεις.
ΕΜΙΛΥ: (Απαλ) Ναι, μως, μητρα, πως μπορ
ποτ να ξεχσω εκενη τη ζω! Εναι η
μνη που γνρισα. Η μνη ζω που εχα.
(Η Κυρα Γκμπς δεν απαντ). Κριε
Στμσον, πγατε πσω εσες;
ΣΙΜΟΝ ΣΤΙΜΣΟΝ: (Απτομα) χι.
ΕΜΙΛΥ: Εσες κυρα Σαμς;
ΚΥΡΙΑ ΣΟΑΜΣ: Δεν εναι φρνιμο μιλυ. Πραγματικ σου
λω δεν εναι. Εμες μια φορ, μην πεις
πως δεν σε ειδοποισαμε. Δεν θα ‘ναι
αυτ που περιμνεις.
67
Θρντον Γουλντερ «Η ΜΙΚΡΗ ΜΑΣ ΠΟΛΗ»
Σελδα
ΕΜΙΛΥ: (Αργ) Πρπει να κρνω μνη μου. Θα
διαλξω πντως μια μρα ευτυχισμνη.
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: χι! Τουλχιστο διλεξε μια μρα δχως
σημασα. Διλεξε την πιο ασμαντη μρα
της ζως σου. Κι αυτ ακμα θα ‘ναι
πολ σημαντικ.
ΕΜΙΛΥ: (Στον Διευθυντ Σκηνς) Ττε δεν μπορε
να ‘ναι μια μρα απ ττε που
παντρετηκα, οτε απ ττε που
γεννθηκε το αγρι μου. Μπορ
τουλχιστον να διαλξω μια μρα που
εχα τα γενθλια μου; Διαλγω τη μρα
πο κλεισα τα δδεκα.
ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΣΚΗΝΗΣ: Πολ καλ! 11 Φεβρουαρου 1889.
Ημρα Τρτη. Θλεις ιδιατερα καμι ρα
της ημρας;
ΕΜΙΛΥ: Θλω λη την ημρα.
ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΣΚΗΝΗΣ: Θ’ αρχσουμε απ το πρω. πως
θυμσαι, χινιζε απ μρες. μως την
προηγομενη νχτα, το χινι εχε
σταματσει και αρχσανε ν’ ανογουνε
τους δρμους. Βγανει ο λιος.
ΕΜΙΛΥ: (Με μια κραυγ) Κοταξε, ο δρμος, ο
κεντρικς μας δρμος! Μα, αυτ εναι το
μαγαζ του κυρου Μργκαν, προτο το
αλλξει! Και ο δημσιος στβλος...
(Προχωρε προς το βθος της σκηνς).
ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΣΚΗΝΗΣ: Ββαια εμαστε στο 1899. Πριν
δεκατσσερα χρνια.
ΕΜΙΛΥ: Αυτ εναι η πλη μας πως την ξερα
σαν μουν κοριτσκι. Και... κοταξε. Να ο
παλις σπρος φρχτης που εχαμε
λλοτε γρω απ’ τον κπο. Αυτ το εχα
ξεχσει. Τ’ αγαπ τσο πολ! Μσα
εναι... εκενοι;
ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΣΚΗΝΗΣ: Ναι! Η μητρα σου θα κατβει που
να ‘ναι να ετοιμσει το πρωιν.
ΕΜΙΛΥ: (Απαλ) Θα ‘ρθει;
ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΣΚΗΝΗΣ: Και, θυμσαι; Ο πατρας σου λειπε
απ μρες. Και γρισε εκενο το πρω με
το πρτο τρανο.
ΕΜΙΛΥ: χι δα;
ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΣΚΗΝΗΣ: Εχε πει στο παλι του Κολλγιο να
βγλει να λγο, στο Κλντον, στη Να
Υρκη.
68
Θρντον Γουλντερ «Η ΜΙΚΡΗ ΜΑΣ ΠΟΛΗ»
Σελδα
ΕΜΙΛΥ: Κοτα! Να ο Χουι Νιοσαμ. Να και ο
αστυφλακς μας. Μα αυτς χει
πεθνει. Εναι πεθαμνος...
(Ο Διευθυντς Σκηνς γυρνει στη γωνι του. Οι φωνς του
Χουι Νιοσαμ, του Αστυφλακα Γουρεν και του Τζο Κρουελλ
ακογονται στη σκην αριστερ).
ΧΑΟΥΙ ΝΙΟΥΣΑΜ: Πρρρρ Μπσσυ! Ντεε Μπσσυ. Καλημρα
Μπιλ.
ΑΣΤΥΦΥΛΑΚΑΣ: Καλημρα Χουι.
ΧΑΟΥΙ ΝΙΟΥΣΑΜ: Κτι νωρς σμερα.
ΑΣΤΥΦΥΛΑΚΑΣ: σωσα να φιλαρκο. Εχε ξεπαγισει
απ την κορφ ως τα νχια, πρα εκε
στο συνοικισμ των Πολωνν. Τα
κοπνησε και ξπλωσε και τον θαψε το
χινι. Εγ τον κουνοσα να ξυπνσει και
του λγου του θαρροσε πως ταν στο
κρεβτι του.
ΕΜΙΛΥ: Α να κι ο Τζο Κρουελλ...
ΤΖΟ ΚΡΟΟΥΕΛΛ: Καλημρα σας κυρ-αστυφλακα.
Καλημρα κυρ-Χουι.
(Η Κυρα Γουμπ χει φανε στην κουζνα της, αλλ η μιλυ δεν
την βλπει παρ μνο τη στιγμ που την ακοει να φωνζει)
ΚΥΡΙΑ ΓΟΥΕΜΠ: Παιδια! Γουλλυ! μιλυ! ρα να
σηκωθετε.
ΕΜΙΛΥ: Μαμ εδ εμαι! Τι να που εναι η μαμ!
Δεν το ξερα πως η μαμ ταν ποτ τσι
να!
ΚΥΡΙΑ ΓΟΥΕΜΠ: Αν θλετε, κοπιστε να ντυθετε εδ στη
φωτι που εναι ζεστ, γργορα μως.
(Ο Χουι Νιοσαμ χει διασχσει τον
κεντρικ δρμο και φρνει το γλα στην
πρτα της κυρας Γουμπ). Καλημρα κ.
Νιοσαμ. Μπρρρ. Κρο σμερα.
ΧΑΟΥΙ ΝΙΟΥΣΑΜ: Δκα υπ το μηδν λει το θερμμετρο
στο στβλο μου κυρα Γουμπ.
ΚΥΡΙΑ ΓΟΥΕΜΠ: Για φαντσου! Να τυλιχθετε καλ να
μην κρυσετε.
(Παρνει τα μπουκλια της και μπανει σπτι τουρτουρζοντας)
ΕΜΙΛΥ: (Κνοντας μια βεβιασμνη προσπθεια)
Μαμ, δε βρσκω πουθεν τη μπλε μου
την κορδλα.
ΚΥΡΙΑ ΓΟΥΕΜΠ: νοιξε τα μτια σου παιδ μου και θα τη
δεις. Σου την χω τοιμη, απνω στο
ντουλπι το μικρ. Φδι να ταν θα σε
δγκωνε.
69
Θρντον Γουλντερ «Η ΜΙΚΡΗ ΜΑΣ ΠΟΛΗ»
Σελδα
ΕΜΙΛΥ: Ναι, ναι...
(Βζει το χρι της στην καρδι. Ο κ. Γουμπ ρχεται απ τον
κεντρικ δρμο, που συναντ τον Αστυφλακα Γουρεν)
ΓΟΥΕΜΠ: Καλημρα Μπιλ.
ΑΣΤΥΦΥΛΑΚΑΣ: Καλημρα σας κριε Γουμπ. Νωρς
βγκατε στους δρμους.
ΓΟΥΕΜΠ: Ναι, τρα δα γυρζω απ το παλι μου το
Κολλγιο, κοντ στη Να Υρκη. Εχαμε
ησυχα εδ;
ΑΣΤΥΦΥΛΑΚΑΣ: Να, σμερα με σηκσανε χαρματα να
ξεθψουμε ναν Πολων απ’ τα χινια.
Πγε να κοκαλσει απ’ την παγωνι.
ΓΟΥΕΜΠ: Να το βλουμε στην εφημερδα Μπιλ.
ΑΣΤΥΦΥΛΑΚΑΣ: Δεν ταν τποτα σπουδαο.
ΕΜΙΛΥ: (Ψιθυριστ) Μπαμπ!
( Ο κ. Γουμπ τινζει τα χινια απ τα παποτσια του και
μπανει στο σπτι του).
ΓΟΥΕΜΠ: Καλημρα μαμ.
ΚΥΡΙΑ ΓΟΥΕΜΠ: Πως τα πγες Τσρλς;
ΓΟΥΕΜΠ: Ε μια χαρ θαρρ. Τους επα δυο
κουβντες εκε πρα...
ΚΥΡΙΑ ΓΟΥΕΜΠ: Ξαγρπνησες στο τρανο λη νχτα;
ΓΟΥΕΜΠ: Ναι τσι κι αλλις ποτ μου δεν μπορ
να κλεσω μτι ακμα κι αν πρω
βαγκν-λι.
ΚΥΡΙΑ ΓΟΥΕΜΠ: Εγ Τσρλς θαρρ πως χουμε πια τον
τρπο μας κι τσι ταν ταξιδεεις νχτα
μπορες να παρνεις να κρεβτι να
κοιμσαι σαν νθρωπος.
ΓΟΥΕΜΠ: λα καλ εδ;
ΚΥΡΙΑ ΓΟΥΕΜΠ: Ναι, δεν θυμμαι να ‘χαμε τποτα
ιδιατερο. Κρο κανε πολ. Ο Χουι
Νιοσαμ λει πως στο στβλο του ταν
δκα κτω απ’ το μηδν.
ΓΟΥΕΜΠ: Ε, στο Κολλγιο Χμιλτον κανε ακμα
πιο κρο. Πφταν οι μτες και τ’ αυτι
των φοιτητν. Εναι αμαρτα απ το Θε
τσο κρο. χει τυπογραφικ λθη το
τελευταο φλλο;
ΚΥΡΙΑ ΓΟΥΕΜΠ: Εγ δεν πρσεξα καννα. Ο καφς εναι
τοιμος μλις τον θελσεις. (Ο Γουμπ
ξεκινει να ανβει απνω).Τσρλς! Μην
ξεχνς πως εναι τα γενθλια της μιλυ.
Θυμθηκες να της φρεις κτι;
70
Θρντον Γουλντερ «Η ΜΙΚΡΗ ΜΑΣ ΠΟΛΗ»
Σελδα
ΓΟΥΕΜΠ: (Βζοντας το χρι στην τσπη) Ναι, εδ
το ‘χω.
ΚΥΡΙΑ ΓΟΥΕΜΠ: Ω, Θε μου. Ελπζω αυτ που της πρα να
της αρσει. φαγα τον κσμο να το βρω!
Παιδια! Κντε γργορα!
ΓΟΥΕΜΠ: Που εναι η κορολα μου; Που εναι η
κορολα μου που ‘χει τα γενθλι της;
(Βγανει αριστερ).
ΚΥΡΙΑ ΓΟΥΕΜΠ: Μην τη σταματς τρα που πλνεται. Τη
βλπεις στο τραπζι. Εναι που εναι
αργ. Γργορα παιδι! Επτ η ρα.
Γργορα, να μην το ξαναπ.
ΕΜΙΛΥ: (Απαλ, περισστερο με απορα παρ με
θλψη) Δεν αντχω λλο. Εναι τσο νοι
και τσο μορφοι. Για ποιο λγο, Θε μου
να γερσουν; Μαμ εδ εμαι. χω
μεγαλσει. Σας αγαπ λους ... και
λα ... Δε χορτανω να κοιτζω το κθε
τι. Αυτ εδ εναι η φουντουκι μας!
(Τριγυρν για λγο προς τον κεντρικ
δρμο). Να το μαγαζ του κ. Μργκαν! Κι
εκε εναι το Γυμνσιο, πντα και πντα
και για πντα! Κι εκε η εκκλησα που
παντρετηκα. Ω Θε μου, Θε μου. Ω! Θε
μου! (Ο Διευθυντς Σκηνς της γνφει.
Της δεχνει το σπτι. Η μιλυ λει «ναι»
χωρς να βγει χος απ’ το στμα της και
πηγανει στο σπτι) Καλημρα μαμ.
ΚΥΡΙΑ ΓΟΥΕΜΠ: (Στο κεφαλσκαλο την φιλ κπως
μηχανικ) Λοιπν, χρυσ μου, να ζσει
χρνια πολλ το κοριτσκι μου, και του
εχομαι να τα εκατοστσει. Απνω στο
τραπζι της κουζνας χει κτι δωρκια
για σνα.
ΕΜΙΛΥ: Ω μαμ, δεν ταν ανγκη... (Ρχνει μια
απεγνωσμνη ματι στον Διευθυντ
Σκηνς) Δεν μπορ, δεν μπορ πια!
ΚΥΡΙΑ ΓΟΥΕΜΠ: (Πνω απ τη γωνι της κουζνας, με το
πρσωπο προς το κοιν) μως γενθλια-
ξεγενθλια εννο να κτσεις να φας το
πρωιν σου αργ-αργ και με την ησυχα
σου. Θλω να μεγαλσεις και να γνεις
να γερ κορτσι. (Πηγανει προς τη
σκλα και φωνζει). Γουλλυ! Γουλλυ,
κοταξε να πλυθες καλ. Κοντεουν λα
71
Θρντον Γουλντερ «Η ΜΙΚΡΗ ΜΑΣ ΠΟΛΗ»
Σελδα
να κρυσουν εδ κτω. (Ξαναγυρνει
στη γωνι με τη ρχη γυρισμνη στην
μιλυ. Η μιλυ ανογει τα δρα της). Το
δμα στο μπλε χαρτ εναι απ τη θεα
σου την Κρυ και σο για το λμπουμ
φαντζομαι να κατλαβες ποιος το
‘φερε. Το βρκα στο κατφλι μας ταν
βγκα να πρω το γλα. Ο Τζρτζ
Γκμπς θα ‘ρθε χαρματα μες στην
παγωνι για να το φρει. Πολ ευγενικ
παιδ!
ΕΜΙΛΥ: (Μονολογντας) Αχ Τζρτζ! Αυτ το
εχα ξεχσει...
ΚΥΡΙΑ ΓΟΥΕΜΠ: Το μπικον να το μασσεις καλ-καλ.
Αυτ θα σε ζεστνει με το κρο που χει
σμερα.
ΕΜΙΛΥ: (Αρχζει σιγαν αλλ βιαστικ) Μαμ
κοταξ με για μια στιγμ σαν να με
βλπεις πραγματικ. Μαμ, χουν
περσει δεκατσσερα χρνια. χω
πεθνει. Εσαι γιαγι τρα μανολα μου.
Παντρετηκα τον Τζρτζ μαμ. Κι ο
Γουλλυ χει πεθνει. Μαμ η
σκωληκοειδτις του σπασε σε μια
εκδρομ που εχε πει στο Νρθ
Κνγουαη. Περσαμε μαρες μρες
μαμ! Δεν το θυμσαι; μως τρα για
μια στιγμ εμαστε πλι λοι μαζ. Μαμ,
για μια στιγμ εμαστε λοι
ευτυχισμνοι. Γρισε να κοιτξουμε η μια
την λλη!
ΚΥΡΙΑ ΓΟΥΕΜΠ: Εκενο εκε στο κτρινο χαρτ εναι κτι
πο βρκα στη σοφτα μες στα πργματα
της γιαγις σου. Τρα. εσαι αρκετ
μεγλη για να το φορσεις. Θαρρ πως
θα σου αρσει.
ΕΜΙΛΥ: Κι αυτ εδ εναι το δικ σου. Μαμ,
εναι τσο μορφο, εναι ακριβς τι
θελα. Εναι πολ ωραο! (Αγκαλιζει τη
μητρα της που συνεχζει τη δουλει
της, αλλ φανεται ικανοποιημνη)
ΚΥΡΙΑ ΓΟΥΕΜΠ: Ε, το ‘ξερα εγ πως θα σου αρσει.
φαγα τον κσμο να το βρω. Η θεα σου
η Νρα δεν μπρεσε να σου βρει να στο
Κνκορντ και γι’ αυτ στειλα να σου το
72
Θρντον Γουλντερ «Η ΜΙΚΡΗ ΜΑΣ ΠΟΛΗ»
Σελδα
φρουν πρα απ τη Βοστνη. (Γελει).
Κι ο Γουλλυ χει να σου δσει κτι. Το
φτιαξε για σνα στο σχολεο του, στο
μθημα των Τεχνικν κι εναι πια πολ
περφανος. Πρσεξε να του δεξεις τι
σου κανε τχα μεγλη εντπωση. Κι ο
πατρας σου, σου ετοιμζει μια μικρ
κπληξη. Οτε κι εγ ξρω τι εναι. Σσσσ
... Να τον που ρχεται.
ΓΟΥΕΜΠ: (Απ μσα) Που εναι το κορτσι μου; Που
εναι η κορολα μου που χει τα γενθλι
της;
ΕΜΙΛΥ: (Στον Διευθυντ Σκηνς δυνατ). Δεν
μπορ λλο. Δεν μπορ να συνεχσω.
Περνονε λα τσο γργορα. Δεν χουμε
καιρ να δομε αληθιν ο νας τον
λλον. (Ο Διευθυντς Σκηνς κνει
νεμα. Η Κυρα Γουμπ εξαφανζεται).
Δεν εχα καταλβει. στε λ’ αυτ τα
ζοσαμε, και μεις δεν τα προσχαμε.
Πρτε με, πρτε με πνω στο λφο, στον
τφο μου. μως πρτα μια στιγμ!
Ακμα μια ματι. χε γεια, χε γεια
κσμε. χε γεια χωρι μου ... Μαμ,
μπαμπ! Ρολγια που χτυπτε τις ρες!
Και τα λουλοδια της μαμς! Και το φα
κι ο καφς! Και τα φρεσκοσιδερωμνα
ροχα και τα μπνια τα ζεστ!... Κι ο
πνος! Και το ξπνημα κθε πρω! ΤΩ γη,
εσαι τσο θαυμαστ που κανες δεν
μπορε να σε καταλβει. (Κοιτζει τον
Διευθυντ Σκηνς και τον ρωτει
ξαφνικ μες απ' τα δκρυ της)
Καταλαβανουν οι νθρωποι ποτ,
νοιθουν οι νθρωποι πρα ως πρα τη
ζω σο τη ζονε; Κθε λεπτ, κθε
στιγμ;
ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΣΚΗΝΗΣ: χι! (Παση) Οι γιοι και οι ποιητς,
σως τη νοιθουν κπως.
ΕΜΙΛΥ: τοιμη εμαι. (Γυρνει στην καρκλα της
δπλα στην Κυρα Γκμπς). Μητρα
μακρι να σε εχα ακοσει. Τρα θλω να
ησυχσω λγο! Μητρα τα εδα, λα τα
εδα. Εδα τον κπο σας.
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: Ναι καλ μου;
73
Θρντον Γουλντερ «Η ΜΙΚΡΗ ΜΑΣ ΠΟΛΗ»
Σελδα
ΕΜΙΛΥ: στε αυτ εναι οι ζωντανο! νθρωποι
τυφλο.
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ : Κοταξε, ο ουρανς ανογει. Βγανουν τ’
αστρια.
ΕΜΙΛΥ: Κριε Στμσον, μακρι να τους εχα
ακοσει.
ΣΙΜΟΝ ΣΤΙΜΣΟΝ: Ναι! Τρα το ‘μαθες. Τρα ξρεις! Αυτ
θα πει να εσαι ζωντανς. Να τριγυρνς
μσα σ’ να σννεφο γνοιας. Να
πηγανεις πνω-κτω τσαλαπατντας τα
αισθματα εκενων, εκενων που εναι
γρω σου. Να χνεις και να σπαταλς
τον καιρ σου σα να χεις μπροστ σου
χλια χρνια. Να ‘σαι πντοτε ρμαιο του
πθους σου και του εγωισμο σου. Τρα
ξρεις! Αυτ εναι η ευτυχα που θελες
να δεις. Τους φναξες; Ξεφνισες καλ
για να σ’ ακοσουν;
ΕΜΙΛΥ: Φναξα, ναι!
ΣΙΜΟΝ ΣΤΙΜΣΟΝ: Τρα τους γνρισες πως εναι στην
γνοια και στο σκοτδι.
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: (Με ορμ) Σμον Στμσον ξρεις πολ
καλ πως αυτ δεν εναι λη η αλθεια!
(Οι Νεκρο χουν αρχσει να σαλεουν)
ΟΙ ΝΕΚΡΟΙ: Λμουελ, σηκθηκε νεμος θαρρ. Ω,
Θε μου, απψε ρχισα πλι να θυμμαι.
Παρξενο να κνει ττοια παγωνι Ιολιο
μνα.
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: Ορστε τι κανες! Μας ξεσκωσες λους
με την επαναστατημνη σου ψυχ. μιλυ
κοταξε αυτ το αστρι. Δε θυμμαι το
νομ του.
ΟΙ ΝΕΚΡΟΙ: ρχισα να τα μαθανω, να-να, μως
δεν ξρω τ’ νομ τους. Ο γιος μου ο
Τζελ που ταν ναυτικς τα γνριζε λα.
Καθταν στο κατφλι το απβραδο και
τα ονομτιζε λα να-να. Ναι, ναι ...
τανε θαυμσια το απβραδο. να
στρο εναι η πιο καλ παρα. Ναι, ναι.
Ναι, εναι.
ΣΙΜΟΝ ΣΤΙΜΣΟΝ: Να που μας ρχεται νας απ κενους.
ΟΙ ΝΕΚΡΟΙ: Παρξενο. Αυτ δεν εναι ρα για να
‘ρχονται εδ. Ω Θε μου.
ΕΜΙΛΥ: Μητρα εναι ο Τζρτζ.
74
Θρντον Γουλντερ «Η ΜΙΚΡΗ ΜΑΣ ΠΟΛΗ»
Σελδα
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: Σσσ, καλ μου. Ησχασε εσ και
ξεκουρσου.
ΕΜΙΛΥ: Ο Τζρτζ εναι....
(Ο Τζρτζ μπανει αριστερ και τους πλησιζει).
ΕΝΑΣ ΝΕΚΡΟΣ: Ο γιος μου ο Τζελ, πο γνριζε τ’
αστρια, λεγε πως θελε εκατομμρια
χρνια για να ‘ρθει το φως απ να
αστρι σαμε τη γη. Δεν εναι πργμα να
το πιστψει εκολα κανες, μα τσι
λεγε! Εκατομμρια χρνια.
ΑΛΛΟΣ ΝΕΚΡΟΣ: Ναι, τσι λνε.
(Ο Τζρτζ ρχνεται πνω στον τφο της μιλυ).
ΟΙ ΝΕΚΡΟΙ: Ω, Θε μου! Δεν εναι πργματα αυτ!
πρεπε να εναι σπτι ττοια ρα...
ΕΜΙΛΥ: Μητρα...
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: Ναι μιλυ;
ΕΜΙΛΥ: Δεν καταλαβανουν και πολ, ε μητρα;
ΚΥΡΙΑ ΓΚΙΜΠΣ: χι καλ μου, δεν καταλαβανουν.
(Ο Διευθυντς Σκηνς φανεται δεξι κρατντας την κρη
μιας σκοτεινς αυλαας που σιγ-σιγ κλενει τη σκην.
Ακογεται απμακρα να ρολι, που αργ χτυπει την ρα).
ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΣΚΗΝΗΣ: Οι περισστεροι χουν κοιμηθε στο
Γκρβερς Κρνερς. Εναι ακμα λγα
φτα αναμμνα εδ κι εκε. Ο Σρτυ
Χουκινς κτω στο σιδηροδρομικ
σταθμ, κοιτζει την ταχεα για το
λμπανυ που πρασε χωρς να
σταματσει. Και στο δημσιο στβλο
κποιος ξαγρυπνει και κουβεντιζει.
Ναι, ο καιρς ανογει. Βγανουν τ’
αστρια. Συνεχζουν τα παλι, προαινια
σταυρωτ ταξδια τους στον ουραν. Οι
σοφο δεν αποφσισαν ακμα, μως
φανεται πως δεν υπρχουν ζωντανο
εκε απνω. Εναι μνο μια σφαρα απ
πηλ απ φωτι. Μνο αυτ εδ το
αστρι πολεμει, μοχθε λη ρα να γνει
κτι. Ο μχθος εναι τσο μεγλος που
κθε δεκξι ρες λος ο κσμος
ξαπλνεται και ξεκουρζεται λιγκι.
(Κουρντζει το ρολι του). Χμ... ντεκα η
ρα στο Γκρβερς Κρνερς. Πηγανετε κι
εσες ν’ αναπαυθετε. Καληνχτα.

                                                  ΤΕΛΟΣ

 

 

Web Design: Granma - Web Hosting: Greek Servers