Πεζά

Ποίηση

Παραμύθια

Θέατρο-Διάλογοι

Δοκίμια

Ο Dali & Εγώ

Διαδικτύου

Εκδοθέντες

Κλασσικά

Λαογραφικά

Διασκέδαση

Πινακοθήκη

Εικαστικά

Λογο-Παίγνια

Σχόλια/Επικοινωνία

Φανταστικό

Ερωτική Λογοτεχνία

Γλυπτική

 
 

Διαδικτύου 

Θανοπούλου Mαρία: Ποιήματα 2004...

 

                                          Βιογραφικό

     Γεννήθηκε στο κέντρο της ρομαντικής Θεσσαλονίκης. Της Θεσσαλονίκης του έρωτα! Κατοικεί στη Περαία με το σύζυγο και τα 2 της παιδιά. Γράφει από τα εφηβικά της χρόνια. Η ερημιά τους πότισαν με άρωμα ποιητικό κάθε κύτταρο της σκέψης που μοιραζότανε με του ήλιου τα χνάρια, παιδιά της θαρραλέας εφηβείας θύελλας.
     Αφοσιωμένη στην ατέρμονη ποίηση ολοκληρώνει 17 ποιητικές συλλογές. Γράφει δοκίμια, παραμύθια, ρήσεις, αρθρογραφεί στον τοπικό τύπο, ενώ άρθρα και ποιήματα της δημοσιεύονται σε περιοδικά κι ηλεκτρονικά. Ολοκλήρωσε κι ένα μυθιστόρημα.
     Είναι μόνιμη συνεργάτης του παγκόσμιου λογοτεχνικού περιοδικού ΚΕΛΑΙΝΩ. Συμμετείχε σε ανάλογους διαγωνισμούς. Διακρίθηκε στο διαγωνισμό Παιδικής Ποίησης Κελαινώ και τιμήθηκε στην εκδήλωση Ολυμπιακών Γραμμάτων. Είναι δόκιμο μέλος της ΕΛΒΕ, της Ένωσης Ελλήνων Λογοτεχνών κι ιδρύει την Ομάδα Λόγου και Τέχνης "Ale Amoroza": Ανοικτή Σκηνή Ποιητών το 2004. Συμμετείχε στην ανθολογία του "Ερωτικού Μάη 2004", εκδόσεις Υδρόγειος.
     Ποιήματα της διαβάστηκαν από το ραδιοφωνικό σταθμό ΜΥΘΟΣ. Με την ομάδα Ale Amoroza πραγματοποίησε 4 ποιητικές βραδιές, ένα παιδικό, λογοτεχνικό, μουσικό απόγευμα και τέλος Μαραθώνιο Ποίησης 2005 στο Μαλλιάρη στην αίθουσα ΑΝΑΤΟΛΙΑ.
     Πιστεύει ακράδαντα, πως η επιβράβευση του ποιητή λογοτέχνη ζωγράφου της ποθητής λέξης, που μας μεταφέρει στα μέρη που ταξιδεύει μονάχος ο νους του όποιου στιχοεφευρέτη, έρχεται τη στιγμή που κιόλας αποτυπώνεται  στο  αγνό ολόλευκο χαρτί... Εκεί μαγειρεύεται η ουσία... εκεί παραμένει αθάνατη κι επιστρέφει μέσα από γενιές ποιητών...


-----------------------------------------------------------------------------------------------


Το Αλκοολούχον Ύδωρ*         

Μόλις...
στα πόδια του στεκόταν.
Ο πατέρας του.
Ο πατέρας της.
Μια ίδια ζωή!
Παραπατούσε κι έλεγε:
-"Με φίλους μου τα ήπια".
...'κείνη, δεν  ήθελε να
ξαναδεί ποτέ τέτοια μορφή.
Της θύμιζε τούτα που πέρασε παιδί.
Τα μάτια του θολά.
Καμία επαφή.
τον κέρδισε για πάντα
το άθλιο ουίσκυ,
το ούζο το ρακί.
Το αίμα πότισε.
Κουβέντες ξεστόμισε.
Τη ζωή της φαρμάκι τη πότισε...
'Αθλιο ποτό!
'Αθλια εικόνα!
Για πάντα μια ζητωκραυγή.
Μιαν ολάκερη κατακραυγή!
Σ' ένα παγκάκι ξύπνησε
και τη ζωή του πίσω ζήτησε.
Εκείνη η δόλια κουράστηκε
να τονε βλέπει να πίνει, να μεθά...
Να είναι μέσα στο καυγά.
Δεν τον φοβόταν πια!
Τα μάτια του δεν ήθελε να ξαναδεί!
-"Γυναίκα που 'σαι", φώναζε,
"παιδιά μου ελάτε πίσω.
Δε θέλω μονάχος να πεθάνω.
Αφήστε με τουλάχιστον το
σ' αγαπώ για μια φορά να βγει αληθινό,
την ώρα που θα ξεψυχώ
..."
 
Ιούλιος 2004
 
Υγρή Ζωή 

Υγρή ζωή,
μέσα σου γεννιέμαι
και μέσα σου πεθαίνω.
διαλέγεις σώματα,
που θα προσφέρουν
τη πιο απαλή κοντανάσα. 

Βουλιάζεις μέσα
στα λινομέταξα σεντόνια,
που σου χαρίζουν
την ύστατη ηδονή! 

Σε πιάνει μια πεθυμιά
να σύρεις τα σώματα
μέσα στη λογιοσύνη,
σα βλέπεις να σκύβουν
χάμω λιπόθυμα
από του ακραίου πόθου
τη λογική! 

Υγρή ζωή,
ενώ όλοι ζούνε
το λουλούδισμα σου,
συ  κλέβεις ανάσες!
Δωρίζεις λωτούς
στ' απέραντα λιβαδοτόπια.
Κει κάτω στις μαργαρίτες
που συναντιούνται
με σένα μαγεύτρα!

Με σένα που μακαρίζεις
τις άδολες ψυχές
μέσα στα μαϊστράλια.
Ανάμεσα από μανδραγόρες
λάμπουν οι κρυσταλλένιες
ψυχές.

Κάτω απ' το θάμπος
των ντροπαλών φεγγαριών,
στις κεφαλές των λιμνών,
επιπλέουν μαργαριταρένιες,
σοφά, μαρτυρικά,
σιγομιλώντας
η μια στην άλλη. 

Υγρή ζωή,
όμοια με τη δική μου,
όμοια με όλες!
Όμορφη νύμφη έρχεσαι,
κι όμορφη νύμφη φεύγεις! 

Μάρτης 2004
_____________________________________

* (το βιβλίο αυτό κυκλοφορεί ήδη από τον Νοέμβρη του 2005)

                                       Ποιήση

Ακριβή μου ποίηση, μονάκριβα λόγια συνθέτει  η μουσική του νου...
Μέσα στο κρύο ζει κι ανάβει φωτιά στους μύθους ποιητές,
στις ώρες, ακτίνες ζωγραφιές...
Ακολούθα με γλυκιά μου, ακολούθα με... 

Κοιμήσου ακτίνα μου... ουρά του σβέλτου αέρινου νου...
Καλημέρα λέξεις, καλημέρα νύχτα Θεσσαλονίκη μάνα των ποιητών ψυχών... Αιμορραγεί η νόηση κι οι ποιητές της Σαλονίκης
αδημονούν να μάθουν στα λόγια,
μύθους να σχηματίζουν...

                                        Ρήσεις

1). Ο άνθρωπος ηγείται του κλέφτη χρόνου. Εφηύρε τη κλεψύδρα!

2). Η καρπαζιά είναι μια μικρή καλημέρα στην ανοησία.

3). Ο πληγωμένος άντρας νιώθει σαν πρόσφυγας στο ίδιο του το σπίτι.

 

 

Web Design: Granma - Web Hosting: Greek Servers