-

Dali &

-


-








.

--.


.


 
 

 

: ~14 .

                                          Βιογραφικ

      Ο ποιητς του 14ου αινα Λεονρδος Ντελλαπρτας μιλ για τη ζω του στο Χνδακα και μακρι απ’ αυτν. Αστς βενετικς καταγωγς. Γεννθηκε, ανατρφηκε και μορφθηκε στο Χνδακα. Κτοχος ελληνικς κι ιταλικς παιδεας. Γνστης της τουρκικς κι αραβικς γλσσας. "Αβοκτος" (δικηγρος) στο Χνδακα στο τλος της καριρας του. ζησε τη περοδο 1350-1410/20 στο Χνδακα, το σημεριν Ηρκλειο της Κρτης. Στα γερματ του φυλακστηκε και μσα στη φυλακ γραψε να μακρ ποημα σε μορφ διαλγου ανμεσα στον ποιητ και την Αλθεια, που τη παρουσιζει ως πανμορφη κρη. Το ποημα χει ττλο "Ερωτματα και αποκρσεις Ξνου & Αληθεας" και περιχει πολλ αυτοβιογραφικ στοιχεα. γραψε λλα τρα σντομα θρησκευτικ και διδακτικ ποιματα, λα στο διστημα 1403-11. με ττλους "Λγος περ ανταποδσεως και Υπομνηστικν", "Στχοι θρηνητικο εις τον Επιτφιον θρνον", "Λγοι παρακλητικο προς τον Χριστν και την Θεοτκον". Το πρτο χει 3166 στχους, το δετερο 168, το τρτο 795 και το τταρτο 92.
    Ο Λεονρδος Ντελλαπρτας, γεννημνος στο Χνδακα, απ εξελληνισμνη και ορθδοξη, ιταλικς καταγωγς οικογνεια, λαβε μρφωση αλλ κι ζησε ζω περιπετειδη, σαν μπορος, σαν αξιωματοχος -εντς και εκτς Κρτης- της Γαληνοττης Δημοκρατας της Βενετας (διερμηνας, αξιωματικς σε πολμους, πρεσβευτς, δικηγρος). Αλλ και με το, ομολογημνο ποιητικ, ερωτικ πθημ του στα 75 του χρνια. Πθημα που τον οδγησε στη φυλακ, που γραψε, σε δεκαπεντασλλαβους ανομοιοκατληκτους στχους, τα τσσερα ποιματ του, που με την πανρια γλσσα τους αποτελον να απ τα βασικτερα και πιο ιδιμορφα κεμενα της Υστεροβυζαντινς Δημδους Λογοτεχνας και θαυμσιο σνδεσμο με τη Κρητικ Λογοτεχνα. Τλος, αξζει να αναφερθε πως τανε σγχρονος με τον Στφανο Σαχλκη, χωρς να διακρνεται μως απ την ανανεωτικ πνο του.
     Ο Ντελλαπρτας εναι νας απ τους πρτους εκπροσπους της κρητικς λογοτεχνας, ακολουθε τη βυζαντιν παρδοση και στα 4 θρησκευτικ και διδακτικ ποιματ του, εμπνεται απ τη Ββλο καθς και λγιες και δημδεις βυζαντινς πηγς. Σε βυζαντινς πηγς στηρχτηκε κι ο Μανλης Σκλβος που γραψε τη Συμφορ της Κρτης, που με αφορμ τη περιγραφ των συνεπειν του σεισμο που πληξε το Ηρκλειο το 1508 επιρρπτει την ευθνη στους κατοκους της Κρτης για τις αμαρτες τους και τους παρακινε να ζητσουν συγχρεση.
     Το αυτοβιογραφικ κεμενο του Ντελλαπρτα εναι τμμα εκτενστερου ργου του κι χι αυτνομο ποημα. Στο ργο του Διλογος Ξνου και Αληθεας (γραμμνο μσα στη φυλακ, που εχε μπει σε μεγλη ηλικα), εγκιβωτζεται το αυτοβιογραφικ τμμα που μας ενδιαφρει εδ, κι αποτελε τρπον τιν μα "υπερσπιση-απολογα" του ποιητ απναντι σε να υποτιθμενο δικαστριο, γι’ αυτ προβλλει τις υπηρεσες του στη πατρδα κι χι λλες πτυχς της ζως του. να γγραφο που ευρθη μαρτυρ καλλτερα πολλ πργματα και θα προσπαθσω να παραθσω να σημαντικ απσπασμ του, σο μπορ καλλτερα. Ιδο:


Ο ΠΟΙΗΤΗΣ ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ ΝΤΕΛΛΑΠΟΡΤΑΣ ΩΣ ΠΡΕΣΒΕΥΤΗΣ ΤΣ ΒΕΝΕΤΙΑΣ ΕΙΣ ΤΥΝΗΣΙΑΝ ΚΑΤ'ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΒΕΝΕΤΙΚΑ ΕΓΓΡΑΦΑ (1389)

     Εις ανακονωσ γενομνην π’ μο προ τριετας περ το παλαιοτρου γνωστο Κρητς ποιητο (μικρν μετ τ 1403 γρψαντος) Λεονρδου Ντελλαπρτα, το οποου τ εκ 4000 κα πλον στχων ποιματα νεκλυψα εις εν γιορειτικφ χειρογρφον κα ετοιμζω προς κδοσιν, διλαβον συντμως κα περ το πολυκυμντου βου ατο ως πολεμιστο εν Εβοοις κι Ιταλα, ως δικηγρου εν Χνδακι κι ως πρεσβευτο τς Βενετας εις τς αλς Χριστιανν κα Μουσουλμνων ηγεμνων, κατ τς π’ ατο το ποιητο παρεχομνας ν τφ πρτι των τεσσρων ποιημτων του (στ. 1200-1376) ατοβιογραφικς ειδσεις. Παρετρησα δ ττε τι α κα γενικτερον ενδιαφρουσαι ειδσεις αται περ το βου του φανονται απολτως αξιπιστοι, διτι την τετρτην κα τελευτααν πρεσβεαν του νερον στορικς μεμαρτυρημνην εξ ατο τοτου το επισμου κειμνου τς συνθκης της συναφθεσης τ 24 ’Ιουλου 1403 μεταξ το Λεονρδου Ντελλαπρτα, ως εκπροσπου το Δοκα τς Κρτης, κα το ν Παλατοις (Μιλτω) γεμνος το τουρκικο εμιρτου το Μεντεσ Blyas Beg .
      λλα και περ τς τρτης αυτο πρεσβεας " εις τον Σαρακηνν σουλτνον Βαρβαρας" (Τυνησας), καθ’ ν πτυχεν, ς γρφει (στ. 1273), ν’ απολτρωση των δεσμν "βδομκοντα ανθρπους Βενετικος", διηρωτμην ττε , αν ντως ατη σχετζετο προς ανκδοτον γγραφον των βενετικν αρχεων απ 9 Δεκεμβρου 1389, περιεχομνων εν Senato Misti, Registro 41, φ. 45r , το οποου παρ Η. Noiret φερομνη περληψις περιωρζετο ες την ακλουθον αριστον επιγραφν: "Envoi d’un ambassadeur a Tunis, pour racheter les captifs, qui y sont traites 'comme des chiens". πιθυμν να εξακριβσω τ πργμα, παρεκλεσα τον εν Βενετςι ερευνητν κ. Κ. Δ. Μρτζιον κα τον εκε χριν μελετν διατρβοντα ττε συνδελφον κ. Ν. Β. Δρανδκην να μο ποστελουν φωτογραφαν το εγγρφου  τοτου, ερευνσουν δ κα τα παρακεμενα γγραφα προς νερεσιν τυχν κα λλων ειδσεων περ το μετρου ποιητο. ’ντως δ τα υπ τν δυο τοτων φλων ( τους οποους ευχαριστ θερμς κα εντεθεν) ερεθντα ν τω ποδειχθντι Registro 41 κα ποσταλντα μοι ν μικροταιναις γγραφα, τον Νομβριον το 1954, πηλθευσαν τς πονοας κα περβησαν μλιστα τς προσδοκας μου. Διτι πρτον πεδεχθη τι τ ξ ου ρμθην γγραφον (τ κατωτρω π’ ριθ. 4) σχετζεται πργματι προς την ες Τυνησαν αποστολν το Ντελλαπρτα. ’πειτα διεπιστθη τι κ τν τριν λλων νευρεθντων περ τοτου εγγρφων τ δο (τοι τ π’ ριθ. 2 κα 3) περιχουν τς περ τς αποστολς τατης επισμους τς Βενετας οδηγας (απ 31 Μαου 1389) κα συγχρνως βοηθον ες τν παλθευσιν κα χρονικν τοποθτησιν κα τς δευτρας ν τ αυτοβιογραφα του μνημονευομνης πρεσβεας το Ντελλαπρτα προς τον Δεσπτην το Μορως Θεδωρον Α' Παλαιολγον’ τ δ τρτον (τοι τ π’ ριθ. 1) πιβεβαιο κα χρονολογε κα τραν τς αυτοβιογραφας εδησιν, τον διορισμν το Ντελλαπρτα ς δικηγρου ν Χνδακι τς Κρτης (10 Μαου 1389).
     Τλος, ξηκριβθη τι τ γγραφα τατα παρουσιζουν κα γενικτερον ιστορικν ενδιαφρον, διτι εναι γνωστα εις τος εδικς πραγματευθντας περ τν πολιτικν σχσεων τς Βενετας προς τος σουλτνους τς Τυνησας. Δι τος λγους τοτους εκδδω αυτ κατωτρω μετ περιλψεων κα σημεισεων.

1
ΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΛΕΟΝΑΡΔΟΥ  ΝΤΕΛΛΑΠΟΡΤΑ ΩΣ ΔΙΚΗΓΟΡΟΥ ΕΝ ΧΑΝΔΑΚΙ
10 Μαου 1389
( Archivio di Stato di Venezia - Senato Misti, Reg. 41, f. 8v )

   Περληψις. '0 Λεονρδος Ντελλαπρτας, κτοικος Χνδακος, πανταχο και πντοτε, εν πολμφ και ν ειρνη, γωνσθη κα κινδνευσεν υπρ τς τιμς κα το μεγαλεου το Βενετικο Κρτους, ως μαρτυρεται υπ των κατ καιρος ρεκτρων κα λλων εγενν Βενετν, οτινες διτριψαν εν Κρτη). "Ενεκα των υπηρεσιν του τοτων ποφασζεται, κατ’ ξαρεσιν τν διατξεων των παγορευουσν, επ ποιν 200 λιρν, τν κατ χριν απονομν αξιωμτων κα ευεργετημτων ν τ νσω Κρτη, να διορισθ οτος δικηγρος (advocatus) ν Χνδακι, υπ τος Ισχοντας δ'ρους. ( πφασις λφθη δι ψφων 71 υπρ, 16 κατ κα 4 λευκν).

2
ΟΔΗΓΙΑΙ ΠΡΟΣ TON L. TREVISAN ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΜΕΤΑ ΤΟΥ ΠΡΕΣΒΕΥΤΟΥ ΛΕΟΝΑΡΔΟΥ. ΝΤΕΛΛΑΠΟΡΤΑ ΕΙΣ ΤΟΝ ΣΟΥΛΤΑΝΟΝ ΤΗΣ ΤΥΝΗΣΙΑΣ ΑΠΟΣΤΟΛΗΣ ΤΟΥ
31 Μαου 1389
( Ατ-θτ, f. 8r - 9r )

   Περληψις. 0 Δγης τς Βενετας Anton Venerio αναθτει εις τν ευγεν Leonardo Trevisan, υπονααρχον τς δριατικς, Iνα πλεση δι τς γαλρας του ες Βερβεραν κα αποββαση (νφ αυτς δν θ ξλθη το πλοου) τν προς τν σουλτανον τς Τυνησας ς πρσβυν υπ τς Βενετας στελλμενον Λεονρδον Ντελλαπρταν, μετ τιμητικς συνοδεας, αφο επδειξη προηγουμνως εις αυτν τς ενταθα παρεχομνας οδηγας. Συμφνως προς τς οδηγας τατας, Ντελλαπρτας, εμφανιζμενος ενπιον το σουλτνου μετ τν διαπιστευτηρων τς Βενετας γραμμτων, θ κθση τ κλουθα:
   "Ο Βενετο δεν τρφουν προς τοτον μσος, λλ’ αγπην κα εις νδειξιν τατης αποστλλουν προς την χραν του πλοα κα εμπορεματα. Εις πλον του κινδυνεσαν εκ τρικυμας κα καταφυγν εις Μεθνην ο εκε ρκτορες παρσχον πσαν βοθειαν. Τ εις ’Αλεξνδρειαν μεταβανοντα κα πιστρφοντα πλο του τυγχνουν πντοτε καλς μεταχειρσεως κ μρους τν βενετικν πλοων. λπιζον δι τοτο ο Βενετο τι σουλτνος θ παργγελλεν εις τος υπηκους του ν μεταχειρζωνται καλς τος Βενετος υπηκους. πληροφορθησαν μως τι γαλραι το σουλτνου, συναντσασαι παρ την Σικελαν τ πλοα το Παλου de Abbatibus κα το ωννου de Bernaba, χμαλτισαν τοτους κα τ πληρματα κα ωδγησαν αυτος κα τ πλοον το πρτου εις Βερβεραν, που κατακρατονται.
     Προς πολτρωσιν τοτων κα πδοσιν τν εμπορευμτων των ο Βενετο εχον προαποστελει προς τον σουλτνον πρσβυν, στις μως πανλθεν πρακτος. 'Ο Ντελλαπρτας, δι συνετν λγων, οφελει ν ζητση παρ το σουλτνου την πελευθρωσν των. ”Αν σουλτνος προτενη ν διατυπωθ γγρφως σμφωνον ειρνης, στε ν εναι σεβαστ εκατρωθεν τ ερηνικς ταξιδεοντα δι’ εμπορικος σκοπος -εξωπλισμνα κα μη- σκφη (εξαιρσει τν πειρατικν, τινα θ καταδικωνται), Trevisan κα Ντελλαπρτας εξουσιοδοτονται προς σναψιν τς ειρνης, υπ τον πρωταρχικν μως ρον τς ποδσεως τν αιχμαλτων. "Αν σουλτνος θξη τ θμα τς εις αυτν προξενηθεσης ζημας ν τ νσφ Gerba, Ντελλαπρτας ας ποκριθ πιτηδεως τι ο Βενετο, επειδ καθυστρει ν πιστρψη προαποσταλες χριν φιλικν διαπραγματεσεων πρσβυς των κα λχθη τι χμαλωτσθη ν Βερβερα, πστειλαν μετ τν Γενουατν τς γαλρας των με μνον σκοπν την εξαγορν τν υπηκων των. πανελθντος μως το πρσβεως, μαθον παρ’ αυτο τι σουλτνος θ το πρθυμος ν’ ποδση τος αιχμαλτους, ν πρσβυς εχεν εξουσιοδτηση προς σναψιν ειρνης. φ' ω κα πεφσισαν νν τν αποστολν το Ντελλαπρτα ξουσιοδοτηθντος προς τοτο. ’ν, τλος, λεχθ υπ το σουλτνου τι Σαρακηνο υπκοο του μετχθησαν εις Βενεταν εις βενετοκρατουμνας χρας, Ντελλαπρτας ας βεβαιση τι τοτο δεν συμβανει, πντως μως, αν πανευρεθον αλλαχο, ο Βενετο θ μεριμνσουν περ τς εις τον σουλτνον αποστολς αυτν.
    Ο Trevisan διατσσεται πως παραλβη κ Σικελας Μλτας πηδαλιοχους κα διερμηνα γνστην τς αραβικς γλσσης, να συνοδεση τον Ντελλαπρταν. ”Αν παραστ ανγκη, ας πλεση κα ες λλας χρας τς Βερβερας προς εξαγορν τν αιχμαλτων και ας ποστελη εις την ξηρν τον Ντελλαπρταν μετ τς προσηκοσης συνοδεας. "Αν μν επιτευχθ πολτρωσις τν αιχμαλτων, χει καλς. Ε δ μη, ο Trevisan κατ την επνοδν του ας αχμαλωτση δσα τυνησιακ πλοα συνντηση κα ς ποστελη αυτ (κρατν μνον δσα εναι ανκανα
να πλεσουν) εις Βενεταν μετ τν πληρωμτων των, δ λεα ας εναι δικ του.
     Τ δρα τ στελλμενα δι τον σουλτνον κα τος εγενες του θ διανεμη ο Trevisam κατ τν ιδαν κρσιν κα ναλγως τς εξελξεως τν διαπραγματεσεων τατα εναι κρσταλλα υφσματα χρυσοκντητα ( δι τον σουλτνον), ερυθρ κα χρυσ Κολωνας (δι τος εγενες) κλπ. Δι τν πληρωμν τς γαλρας κα τς λλας δαπνας το ταξιδιο στλλονται εις τον Trevisan 500 χρυσ δουκτα. "Αν προσφερθ δρν τι εις τον Ντελλαπρταν ν Βερβερα, τοτο ανκει κα δον ν σταλ εις τ Κοινν τς Βενετας. Τς δαπνας συντηρσεως το Ντελλαπρτα κα ενς υπηρτου του θ’ ναλβη δ Trevisan κα θ’ ποζημιωθ ναλγως’ οφελει δ ν τιμ αυτν ως αρμζει. "Αν εγενς Donato Justiniani, σταλες μετ το πλοου του εις Σικελαν προς φρτωσιν στου, δν θ παρδιδεν αθντης Manfredus de Claromonte αντ τς εις τν Βενεταν οφειλς του δι τς υποθσεις τς Βερβερας, δν ξεπλρωσε τν αποστολν του, Trevisan ας προβ εις διβημα παρ τφ Μανφρδφ, να παραδση τ φορτον εις τον Donato τ δφειλμενα 5500 δουκτα εις τον Trevisan, φοδιασθησμενον κα μ ξουσιοδοτσεως επιστολν προς τον Μανφρδον.
     Μετ τ πρας τς αποστολς του ο Trevisan θ πανλθη εις τν υπηρεσαν του. ‘Ο αρχηγς το στλου τς δριατικς λαβεν εντολν δπως εξοπλσω κα φοδιση ριστα τν γαραν το Trevisan κα προσθση κα ξ πεζος επ πλον, εκτς αν οτος ερεθ πλησον το Δυρραχου, δτε θ λβη τοτους κ τς εκε φρουρς. Κατ τν επνοδν του Trevisan θ’ποβιβση τον Ντελλαπρταν εις Μεθνην δπου λλο θελση οτος προς ευκολαν του. Θ’ ναφρη δ γραπτς παν δ,τι πραξε κα επτυχε. Εις τον Ντελλαπρταν παρεδθησαν 7 λραι, 9 σολδα κα 9 γρσια, εντς σφραγισμνου βαλαντου, τινα οτος θ καταθση εις τον Trevisan προς ντιμετπισιν τν αναγκαων δαπανν.

3
ΟΔΗΓΙΑΙ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΛΕΟΝΡΔΟΝ. ΝΤΕΛΛΑΠΟΡΤΑΝ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΗΣ ΑΥΤΟΥ
31 Μαου 1389
( Ατ-θι, f. 9r )

   Περληψις. 0 Λεονρδος Ντελλαπρτας διατσσεται υπ το Δγη, πως,πιβανων τς γαλρας το Νικολου Zeno, διοικητο τς ναυτικς μορας τς δριατικς, λθη πρς συνντησιν το ποδιοικητο τατης Λεονρδου Trevisan, μεθ’ ου θ μεταβ ες Βερβεραν ως πρεσβευτς τς Βενετας πρς τν σουλτνον τς Τυνησας κα τους λλους ηγεμνας. Α δδηγαι χουν δοθ ες τν Trevisan μ τν εντολν δπως επιδεικνη ατς ν πσαν στιγμν ες τν Ντελλαπρταν, οστις ελπζεται δτι θ φαν αντξιος τς εμπιστοσνης το Δγη.
     Α δαπναι διατροφς το Ντελλαπρτα κα το υπηρτου του θ καταβληθον δι το Zeno κα το Trevisan κα θ βαρνουν τ βενετικν δημσιον. Κατ τν πβασν του ες τν ξηρν θ λβη υπ το Trevisan τ αναγκαα χρματα. Trevisan κατ τν επιστροφν θ τν ποβιβση εις Μεθνην δπου διος Ντελλαπρτας κρνη δΤ εαυτν προσφορτερον. Εντς σφραγισμνου βαλαντου τφ παρεδθησαν 7 λραι, 9 σολδα κα 9 γρσια, τινα δφελει ν γχειρση εις τν Trevisan.

               γνετο τ σττη [ = 31] Μαου, νδικτ. XII [=1389].
      
______________________________________________________

    Διλογος Ξνου και Αληθεας

Κερ μου, αφντις με ρωτς και βιζεσαι να μθεις
το νομα, το επινμι μου, γενεν και την πατρδαν
και ποας θρησκεας ο δολος σου ναι, κερ μου, αφκρσου:
Λινρδος ναι το νομα, το επκλιν Τελλαμπρτα
και χριστιανς ορθδοξος και Κρητικς υπρχω.
Δεν εμαι απ την Σμβριτον, ουδ απ τους Βολινες·
μσα εις το Κστρο το λαμπρ της Κρτης εγεννθην.
Δεν μαθα παπλωματς, δεν μαθα τσαγγρης,
ουδ ζουπρης μαθα, αλλ ουδ καλαφτης
εις το σκολεον εκθηκα, κερ μου, απ μικρθεν,
μαθα τχα γρμματα φργκικα και ρωμακα.
Και, ως πολεμοσι τα παιδα των ευγενν ανθρπων
και κατ’ ολγον-ολιγν προσφερ με η τχη,
φροντδα μο εσυνβηκεν να ιδ, κερ, τα ξνα.
Και, ως θελεν το ριζικν, ο χρνος φερ με
και το σκαλν επτησα της Ευτυχοτυχας:
νικιρην με κατστεσαν και εποκαν με αβοκτον,
να φανερνω πντοτε το δκαιον εις την κρσιν
και ν’ αναφρνω τον κριτν τον φργκικον τον νμον,
συχνκις να δημηγορ, να δεχνω την αλθειαν
με παραδεγματα σοφν και με κεφλαια νμων
και να ενθυμζω τον κριτν, να πολεμ το δκαιον
και αυτς να κρνει ως θελεν, κατ την φρνεσν του.
ζησα χρνους περισσος, κερ, εις αυτν το φκιν.
Ποτ να ευρθην εις εμν ασμιν χρυσφιν,
να ποσω σχμα τποτες εγ κατ του νμου,
’ς ετοτο φρνω μρτυραν τον ποιητν του κσμου,
οπο ναι Κριος και Θες και μνος καρδιογνστης,
και πλιν τους ευγενικος τους ρχοντας της Χρας
πως μου πντοτε τοιμος εις τες υπθεσς των,
ομοως και την πτωχολογιν και τους πτωχος ανθρπους,
χηρδες, λγω, και ορφαν και Χριστιανος κι Εβραους
το πς τους εσυβολευα και πς τους εδεχμην
με τες αγκλες ανοικτς, πντοτε, ημραν νκταν.
Και πλιν φανερνω σου, κερ μου, την αλθειαν:
το λαμπροενδοξτατον Κομονιν Βενετας
και ο μεγαλοευγενστατος δοκας, λγω, της Κρτης
εμναν επεστελασιν, κερ μου, αποκρισρην
εν πρτοις εις τον αμιρν, τον μγαν Αμουρτην,
ως για να ποσω σνδεσμον αγπης και φιλας
και το θελεν η Βενετα με χριν του Κυρου
ολτελα το επλρωσα, ως τον η ρεξ τως,
με την τιμν της Βενετας, πργμα να μη με λεψει.
Τι θλω να περιλογ; Μισσεω απ την Κρτην
εις τα Παλτια επσωσα, τατα καβαλλικεω
εγ και τα παιδπουλα, τος εχα μετ μνα,
και εις ναν ημερνυκτον φτασα εις τον Πετζνα.
Και να το μθει ο αμιρς, στλλει τους ρχοντς του,
αντς αυτν με χαιρετον κι εγ αντιχαιρετ τους,
υγεες και χαιρετσματα στλλω κι εγ προς ατον.
Ορζει τατα ο αμιρς, εδκαν με κατναν,
ολγον ενεπαθηκα και, βλπω το, εποσσαν
ρχοντες εκ τον αμιρν, καλο με να υπηγανω.
"λα, κελεεις", με λαλον, "ο αμιρς ορζει".
Εβγανω εκ την κατονα μου μετ τους εδικος μου
και ς ο να τρψεις οφθαλμν βλπω τους ρχοντς του,
λθασιν εις απντησιν, εσυνεπντηξν με.
Οκποτ’ εποσσαμεν μσον του παλατου·
Ευθς ο μγας αμιρς σντομα εμετεστθην,
απ το χριν με κρατε, κοντ του με καθζει,
επαμεν, εσυντχαμεν αλλλως τα εδικ μας.
Ουκ ναι χρεα κατ λεπτν, κερ, να σε δηγομαι
αυτς το πς με ετμησεν εξ λης του καρδας,
τι το τλος δειξεν την καθαρν αγπην.
Κοντν εσυμβιβστηκαν εις τα ζητματ μας,
τ ωρεγμην και θελα λον επλρωσ το,
καθς το γρμμα και οι γραφς, οπο ’ναι εις το παλτιν,
δεχνουσιν την αλθειαν στπερ τη συντυχανω.
Μ την αμτρητον πικραν και τους αμτρους πνους,
τος χω, τος επταξα εξαφνης και ανελπστως,
,τι εχα με τον αμιρ να ποσω, εις πντε μρες
λον, κερ μου, επλρωσα, να να μη με λεψει.
Και στερον σιμνου μου τσσερις ρχοντς του,
απ το χριν με κρατον, βνουν με εις περιβλιν
καλοτσινον, πανμορφον, να γμει μρια δνδρα,
της Παραδεσου απκομμαν, της ηδονς κατονα
(,τι δενδρν και οπωρικν, νθος του να μυρζει,
και κρα νερ γλυκβρυτα εχεν το περιβλιν),
εγδνου με τα ροχα μου τα φργκικα τ εφρουν,
και ανλλαξν με ο αμιρς τορκικη φορεσαν,
πιρνοκοκκτον καμουχν και απνω γερανον,
χρυσοβουλλτον ντυμαν και μαντηλτσια τρα
μεταξοχρυσοκντητα και ταλαγνι ωραον,
λγω σε, και λλα τποτε, τ ουκ ν’ χρεα να λγω.
νδρας, γυνακας τριντα επτ, τες εχεν δι σκλαβα,
αυτς εμν εχρισε, εις την Κρτην φερ τες,
διτι σαν συνανθροφοι αυτονοι απ την Κρτην.
Ηθλησεν η τχη μου, επσωσα εις την Χραν,
μαθαν τα γενμενα ο δοκας και η βουλ του,
εδχτη με μετ χαρς, μετ τιμς και δξης
και στα πραξα ευχαρστησεν μετ και τους Συμβολους.
....................................................................

Κα, ς θελεν το ριζικν, χρνος φερ με
και τ σκαλν επτηοα τς ετνχοτυχας:
νικιρην μ’ κατστεσαν κα εποκν με βοκτον,
να φανερνω πντοτες τ δκαιον εις τν κρσιν             1220
κα ν’ ναφρνω τον κριτν τον φραγκικν τον νμον,
ουχνκις να δημηγορ, να δεχνω τν αλθειαν
με παραδεγματα σοφν κα με κεφλαια νμων
κα ν ενθυμζω τον κριτν, να πολεμ τ δκαιον,
κα αυτς ν κρνη ς ελεν, κατ τν φρνεον τον.
’ζηοα χρνους περισσος, κερ, εις αυτν τφφκιν.
Ποτ (ουκ) ερθην εις εμεν αμιν χρυσφιν,
ν ποσω οχμα τποτες εγ κατ το νμου,
(’ς) ετοντο φρνω μρτυραν τον Ποιητν το κσμου,
που ναι Κριος κα Θες κα μνος καρδιογνστης,
(κα) πλιν τος ευγενικος τος ρχοντες τς Χρας
πς μου πντοτε τοιμος εις τς νπεοες των,
ομοως κα τν πτωχολογιν, κα τος πτωχος ν&ρπους,
χηρδες, λγω, κα ορφαν κα Χριστιανος κα ’Εβραους,
το πς τος σνβολενα κα πς τους δεχμην
με τες αγκλες ανοικτς πντοτε, ημραν νκταν.
.........................................

 

 

Web Design: Granma - Web Hosting: Greek Servers