-

Dali &

-


-








.

--.


.


 
 

 

:

                   Λγα Λγια

      Εδ θλησα να συγκεντρσω μερικ απ τα πιο γνωστ παραδοσιακ τραγοδια μας. Π. Χ.

        Αγκινρα

Αγκινρα με τ' αγκθια
και με τα λουλοδια τ' σπρα

Μη παραμυρζεις τσο
και με κνεις και νυχτσω

Κι αν νυχτσεις παλικρι
κτσε να βγει το φεγγρι

Να σε δω να σε γνωρσω
και να σε γλυκορωτσω

     Αγρμια & Αγριμκια

- Αγρμια κι αγριμκια μου,
  λφια μου μερωμνα,
  πστε μου που 'ν' οι τποι σας,
  που 'ναι τα χειμαδι σας;

- Γκρεμν 'ναι μας οι τποι μας,
  λσκες τα χειμαδι μας,
  τα σπηλιαρκια του βουνο
  εναι τα γονικ μας.

                     Αθανσιος Δικος

Τρα πουλκια κθουνταν ψηλ στη Χαλκουμτα.
 Το 'να τηρ τη Λειβαδι και τ' λλο το Ζητονι,
 το τρτο το καλτερο μοιρολογ και λει:
-Πολλ μαυρλα πλκωσε, μαρη σα καλιακοδα.
 Μην ο Καλβας ρχεται, μην ο Λεβεντογιννης;
-Νουδ' ο Καλβας ρχεται νουδ' ο Λεβεντογιννης.
 Ομρ Βρυνης πλκωσε με δεκαοχτ χιλιδες.

 Ο Δικος σα τ' αγροκησε πολ του κακοφνη.
 Ψηλ φωνν εσκωσε, τον πρτο του φωνζει.
-"Τον ταφ μου σναξε, μσε τα παλληκρια,
 δος τους μπαροτη περισσ και βλια με τις χοφτες,
 γλγορα για να πισουμε κτω στην Αλαμνα,
 που 'ναι ταμπορια δυνατ κι μορφα μετερζια".

 Παρνουνε τ' αλαφρι σπαθι και τα βαρι τουφκια,
 στην Αλαμνα φτνουνε και πινουν τα ταμπορια.
-"Καρδι, παιδι μου" φναξε, "παιδι μη φοβηθετε,
 σταθετε αντρει σαν λληνες και σα Γραικο σταθετε".

 Ψιλ βροχολα πιασε κι να κομμτι αντρα,
 τρα γιουροσια κμανε, τα τρα 'ρδα-αρδα.
 μειν' ο Δικος στη φωτι με δεκαοχτ λεβντες.
 Τρεις ρες επολμαγε με δεκαοχτ χιλιδες.
 Βουλσαν τα ταμπορια του κι ανψαν τα τουφκια
 κι ο Δικος εξεσπθωσε και στη φωτι χουμει.
 Ξντα ταμπορια χλασε κι εφτ μπουλουκμπασδες
 και το σπαθ του κπηκε ανμεσα απ' τη χοφτα
 και ζωνταν τον πιασαν και στον πασ το πνε.
 Χλιοι τον παν απ μπροστ και χλιοι απ κατπι.

 Κι ο Ομρ Βρυνης μυστικ στον δρμο τον ερτα:
-"Γνεσαι Τορκος Δικο μου, τη πστη σου ν' αλλξεις,
 να προσκυνσεις στο τζαμ, την εκκλησι ν' αφσεις";
 Κι εκενος τ' αποκρθηκε και στρβει το μουστκι:
-"Πτε κι εσες κι η πστη σας, μουρττες να χαθετε!
 Εγ Γραικς γεννθηκα Γραικς θε να ποθνω.
 Α, θλετε χλια φλωρι και χλιους μαχμουτιδες
 μνον εφτ μερν ζω θλω να μου χαρστε,
 σο να φτσει ο Οδυσσες και ο Θανσης Βγιας".
 Σαν τ' κουσε ο Χαλμπεης, αφρζει και φωνζει:
"Χλια πουγκι σας δνω 'γω κι ακμα πεντακσια,
 το Δικο να χαλσετε, τον φοβερ τον κλφτη,
 γιατ θα σβσει τη Τουρκι κι λο μας το ντοβλτι".

 Το Δικο ττε παρνουνε και στο σουβλ τον βζουν.
 Ολρτο τον εστσανε κι αυτς χαμογελοσε,
 την πστη τους τους βριζε, τους λεγε, μουρττες:
-"Σκυλι, κι α' με σουβλσετε νας Γραικς εχθη.
 Ας εν' ο Οδυσσες καλ και ο καπετν Νικτας,
 που θα σας σβσουν την Τουρκι κι λο σας το ντοβλτι".

             Αλατσατιαν

Στ' Aλτσατα στη Παναγι,
στ' αγιδημ' απ πσω, Aλατσατιαν,
στ' αγιδημ' απ πσω, Πανωχωριαν,
χω φυτψει λεμονι,
και πω να τη ποτσω, Aλατσατιαν,
και πω να τη ποτσω Πανωχωριαν.
'Αιντε, ιντε γκιντελμ, Aλατσατιαν,
θα σε κλψω δε σ' αφνω, Πανωχωριαν.

Kακβολ μου Nτουσεμ,
με τις ανηφορις σου, Aλατσατιαν,
με τις ανηφορις σου, Πανωχωριαν,
κνε και μνα γετονα,
με τη γειτνισσ σου, Aλατσατιαν,
με τη γειννισσ σου, Πανωχωριαν.
'Αιντε, ιντε γκιντελμ, Aλατσατιαν,
θα σε κλψω δε σ' αφνω, Πανωχωριαν.

Στ' Aλτσατα εν' να βουν,
Kαραντα το λνε, Aλατσατιαν,
Kαραντα το λνε, Πανωχωριαν,
που παν' οι Aλατσατιανς,
και τον καημ τους λνε, Aλατσατιαν,
και τον καημ τους λνε, Πανωχωριαν.
'Αιντε, ιντε γκιντελμ, Aλατσατιαν,
θα σε κλψω δε σ' αφνω, Πανωχωριαν.

       Αλητκι

Αλητκι με φωνζουν
Αλητκι εμαι 'γω
Και στου ψετικου του κσμου
μες στους δρμους περπατ

τσι πντα μου αρσει
Να γυρν μες στη ζω
Ν' αγαπ και να μεθω
Κι ας δουλεω το πρω

τσι θλω να γλεντσω
αυτ τη ψετικη ζω
Τι σου φταω το καημνο
αν ζω αλανιρικα

Μου αρσουνε τ' αστρια
Μη μου λες για φυλακ
Και τα πλοτη στα χαρζω
Για να ζσω σα πουλ

Μες στους δρμους χω μθει
τι εναι λθος και σωστ
Κι μαθα για την αγπη
εναι πρτο γιατρικ

        Αμραντος

Αχ, για ιδ-καλ για ιδ-
για ιδστε τον αμραντο,
σε τι βουν φυτρνει καλ!

Αχ φυτρ-καλ φυτρ-
φυτρνει μες στα δσβατα,
στις πτρες στα λιθρια καλ.

Αχ, ποτ καλ καλ ποτ.
Ποτ του δε ποτζεται
και δε κορφολογιται καλ.

Αχ, τον τρν' καλ τον τρν',
τον τρν' τα λφια και ψοφον,
τ' αγρμια και μερεουν καλ.

       Αμοργιαν...

Αμοργιαν εναι το νερ
Αμοργιαν κι η βρση
Αμοργιαν κι η κοπελι
που πει για να γεμσει

Αμοργιαν μου πραμα
να 'χεις καλ ξημρωμα

Αμοργιαν μου πρασμα
και πως θα σε περσω
και που θε να 'βρω τον καιρ
στη Γιλη για ν' αρξω

Ορτσριζε ορτσριζε
στον κβο καβατζριζε

Να 'μουν στη Γιλη μια βραδι
στη Χρα μιαν αυγτσα
να 'μουν και στα Κατπολα
που 'χει μορφα κορτσια

Γιαλτισσα Γιαλτισσα
στη πρτα σου ξενχτησα

         Πιπερι

Aνβηκα στη πιπερι
-μαυρομτα και ξανθι-
για να κψω να πιπρι
-συ 'σαι το γλυκ μου ταρι-

Bλπω μια κρη κι λλαζε
και τη καρδι μου τραζε
και μου λει: -"μη φοβσαι
βλ' το χρι σου και πισε"

Tη τσμπησα μες στο λαιμ,
σκοζει, φωνζει: "χι εδ"
και μου λει: "παρακτω
απ το λαιμ πιο κτω"

Tη τσμπησα στα δυο βυζ,
σκοζει, φωνζει: "κερατ"
και μου λει: "παρακτω
απ' τα δυο βυζ πιο κτω"

Tη τσμπησα στον αφαλ,
σκοζει, φωνζει: "οτε 'δω
και μου λει: "παρακτω
απ' τον αφαλ πιο κτω"

Tη τσμπησα στα γνατα
φωνς και ξελιγματα
και μου λει: "παραπνω
απ' τα γνατα πιο πνω"

Σκβω κι ο μαρος τ να δω;
Να ρεματκι δροσερ.
Γρω-γρω εχε βορλα
και στη μση μια βρυσολα

τανε και κατηφρα
βαλα και λγη φρα
πφτει σκοζει απ' τη χαρ της
και την κουσ' ο μπαμπς της

-"Tι χεις κρη μ' κι εσαι κτου
κι εν' τα πδια σου στ' αφτι του";
-"Μγας πνος μ' χει πισει
και με τρβει να περσει"!

       Αννολα

μουνα ξνοιαστο πουλ
ταν σ' εχα πρωτοδε
την αυγολα,
-'Αννα μου, Αννολα-
φυγες κι χεις χαθε

Απ' τη στρτα σα περνς
τη καρδολα μου κερνς
την αυγολα,
'-Αννα μου Αννολα-
μου 'πες πως θα μ' αγαπς

Περπατ εδ κι εκε
με το βμα το βαρ
την αυγολα,
-'Αννα μου Αννολα-
φυγες κι χεις χαθε

   'Ανοιξαν Ολα Τα Δντρα...

'Ανοιξαν, νοιξαν ολα τα δντρα
μουργιαλ-μουργιαλνια μου
κρουσταλνια μου,
και οι αμ -και οι αμυγδαλις
μαρα τα μτια που εδα ψες

'Ανοιξα, νοιξα κι εγ ο καημνος,
μουργιαλ -μουργιαλνια μου
κρουσταλνια μου
σε χρυσ -σε χρυσ μπαξ
μαρα τα μτια που 'δα ψε

Βρσκω κ- βρσκω κρη που κοιμται
μουργιαλ -μουργιαλνια μου
κρουσταλνια μου
σε χρυσ -σε χρυσ χαλ
μαρα εν' τα μτια που 'χα εγ

σκυψα, σκυψα να τη φιλσω
μουργιαλ -μουργιαλνια μου
κρουσταλνια μου
δε το δε- δε το δχτηκε
μαρα εν' τα μτια που εδα ψε

      'Αντρα Μου Πει...
                  (της Κτω Ιταλας)

Τλω να μπισκεφτ να μη πενσφσω
να κλφσω τσαι να γελσω τλω
αρτεβρι. Μα μλι' αρτζια βο
ε' να κανταλσω στο φγγο ε' να
φωνσω ο ντρα μου πει.
'Αντρα μου πει - ντρα μου πει.

Τσ'ε οι αντρποι στε
μας πνε στε ταρσσουνε ντ' ρτει
καλο ους τωρομε του σ' να
χρνου.Ετο ε ζω μα ε του, ε ζω
Κριστ μου; Μα πα τσαι στη
Γκερμνια κλαοντα μα πνο.
Κλαοντα μα πνο - κλαοντα μα πνο.

Ττα γιατ εν να πει, π μα γιατ;
Γιατ το ν' ναι ζω μαρ παιδα
ο τεκοντη πολεμ τσ' ιδρνει να
λιπαρισει ου σινιορου μου τη φατα.
Μου τη φατα - Μου τη φατα.

Στκω τη μπντα τσαι στκω εντ
σνο. Στω πουμμα σα τσαι στε,
πνσεω στο τρνο. Πνσεω στο
σκοτειν και στη μινιρα που
πολεμντα ετσε πεθανει ο γνο.
Πεθανει ο γνο - πεθανει ο γνο.

             Kαληνφτα

Τι ν'γλυτσα τοση νφτα τι εν' ρια

τσ' εβ ε πλνω πενσοντα σ' εσνα

τσ' ετο μπει στη φενστρα σου αγπη μου

της καρδας μου σου 'νοφτω τη πνα.

Εβ πντα σ'εσνα πενσω

γιατ σνα φσυχ μου 'γαπ

τσαι που πω που σρνω που στω

στη καρδι μου πντα σνα βαστ

Καληνφτα σε 'φνω τσαι πω
πλια σου 'τι 'βω πρτα πρικ

τσαι που πω που σρνω που στω

στη καρδι μου πντα σ

Καληνφτα σε 'φνω τσαι πω

πλια σου 'τι 'βω πρτα πρικ

τσαι που πω που σρνω που στω

στη καρδι μου πντα σνα βαστ.

Απνω Στη Τριανταφυλλι...

Απνω στη -μαρα μου μτια-
απνω στη τριανταφυλλι
χτζειν η πρδικα φωλι

Χτζειν η π- μαρα μου μτια-
χτζειν η πρδικα φωλι
σιμπαινοβγανουν τα πουλι

σιμπαινοβγαι- μαρα μου μτια-
σιμπαινοβγανουν τα πουλι
και σιται η τριανταφυλλι

Και σιται η- μαρα μου μτια-
και σιται η τριανταφυλλι
και πφτουν τα τριαντφυλλα

Και πφτουν τα- μαρα μου μτια-
και πφτουν τα τριαντφυλλα
μσα στης νφης τη ποδι

            Απ Ξνο Τπο...

Aπ ξνο τπο κι απ' αλαργιν
ρθ' να κορτσι, -φως μου-, δδεκα χρον.

χει μαρα μτια και σγουρ μαλλι
και στο μγουλ του, -φως μου-, χει μιαν ελι.

Δε μου τη δανεζεις δε μου τη πουλς
την ελτσα που 'χεις, -φως μου-, και με τυραννς;

Δε σου τη δανεζω, δε σου τη πουλ,
μν' να τη χαρσω θλω σ' κενον π' αγαπ.

  Δε Σε Θλω Πια

Απ τα πολλ
που μου 'χεις καμωμνα
δε σε θλω πια
τα σωθικ μου
τα 'χεις μαυρισμνα
δε σε θλω πια

Δε μ' αρσουν πλον τα γιντια
δε ποθ τα δυο γλυκ σου μτια
παζω και γελ
κι λλην αγαπ
μθε κι λλη μια
πως δε σε θλω πια

Τι μου το λες
πως δε μπορες να ζσεις
δε σε θλω πια
με φοβερζεις
πως θ' αυτοκτονσεις
δε σε θλω πια

Αλλο να βρεις
τα νζια σου να κνεις
δε σε θλω πια
το διο το 'χω
κι αν ζσεις κι αν πεθνεις
δε σε θλω πια

Απ Τη Πρτα Σου Περν

Απ τη πρτα σου περν
κι απ τη γειτονι σου
για να με δεις και να χαρε
και σνα η καρδι σου

βγα στο παραθρι
κρυφ απ' τη μνα σου
και κνε πως ποτζεις
τη μαντζουρνα σου

Κθε βραδι στον πνο μου
μαζ σου κουβεντιζω
και μνο κενη τη χαρ
στον κσμο δοκιμζω

βγα στο παραθρι
κρυφ απ' τη μνα σου
και πες πως θα μιλσεις
στη φιλενδα σου

λος ο κσμος απορε
με την υπομον μου
για να κερδσω μια καρδι
θα χσω τη δικ μου

Να σ' αποχτσω θλω
με την υπομον
και θα 'σαι ευτυχισμνη
σε λη τη ζω

    Γαλαν-Γαλαζιαν

Με κλεσε μι' αρχντισσα
γαλαν γαλαζιαν
με κλεσε μι' αρχντισσα
κρη Καλαματιαν
Να πω να δειπνσω
μαρα μτια να φιλσω

Με στρνει στρσες δδεκα
γαλαν γαλαζιαν
με στρνει στρσες δδεκα
κρη Καλαματιαν
Κι να χρυσ παπλμα
Πφτ' αγκαλιζω κοτσουρο
-γαλαν γαλαζιαν-
πφτ' αγκαλιζω κοτσουρο
κρη Καλαματιαν
Θε μου ξημρωσ με

Με κλεσε και μια φτωχ
-γαλαν γαλαζιαν-
με κλεσε και μια φτωχ
κρη Καλαματιαν
να πω να δειπνσω
μαρα μτια να φιλσω

Μου στρνει μια παλιψαθα
-γαλαν γαλαζιαν-
μου στρνει μια παλιψαθα
-κρη Καλαματιαν-
κι να παλιοπαπλμα

Πφτ' αγκαλιζω μλαμα
-γαλαν γαλαζιαν-
πφτ' αγκαλιζω μλαμα
κρη Καλαματιαν
Θε μου μη ξημερσεις

        Γερακνα

Κνησε η Γερακνα για νερ
ωρε κρο να φρει.
Ντρογκου ντρογκου
ντρουν ντρουν ντρουν
τα βραχιλια της βροντον.
Τα βραχιλια της βροντον,
ντρογκου ντρογκου ντρογκου
ντρουν ντρουν ντρουν.

Κι πεσε μες το πηγδι
κι βγαλε ωρε φων μεγλη.
Ντρογκου ντρογκου
ντρουν ντρουν ντρουν
τα βραχιλια της βροντον.
Τα βραχιλια της βροντον,
ντρογκου ντρογκου ντρογκου
ντρουν ντρουν ντρουν.

Κι τρεξεν ο κσμος λος
κι τρεξα ωρε κι εγ ο καημνος.
Ντρογκου ντρογκου
ντρουν ντρουν ντρουν
τα βραχιλια της βροντον.
Τα βραχιλια της βροντον,
ντρογκου ντρογκου ντρογκου
ντρουν ντρουν ντρουν.

Γερακνα θα σε βγλω
και γυνακα θα σε πρω.
Ντρογκου ντρογκου
ντρουν ντρουν ντρουν
τα βραχιλια της βροντον.
Τα βραχιλια της βροντον,
ντρογκου ντρογκου ντρογκου
ντρουν ντρουν ντρουν.

           Γιντα...

Γιντα να μη θλεις γιντα
την αγπη μου για πντα

Για τον ρωτ σου σβνω
σ' αγαπ και τι θα γνω

Γρφω τ' ονομ σου γρφω
μ' να βτσαλο στο βρχο

'Αστρο της ζως μου στρο
η καρδι σου εναι κστρο

       Γιαρομπη

Δεν ημπορ τα μτια μου
ψηλ να τα σηκσω
και της καημνης μου καρδις
αγρα να της δσω

Ποια θλασσα ποιος ποταμς
ποια βρση δε θολνει
ποιος χει αγπη στη καρδι
και δεν τη φανερνει

Γιαρομπη χνομαι Γιαρομπη πεθανω
κι εγ για σνανε σκζω τη γης και μπανω
Γιαρομπη τα ποτρια σπσ' τα
με τα χερκια σου

Ποιος πληγωμνος γιανε
να 'χω κι εγ το θρρος
να 'χω κι εγ παρηγορι
πως δε με παρνει ο χρος

            Γιωργτσα Μου

Εγ 'λεγα να σ' αγαπ Γιωργτσα μου
κανες να μη το ξρει
τρα το μθανε οι δικο Γιωργτσα μου
το μθανε κι οι ξνοι

Το γιασεμ στην πρτα σου Γιωργτσα μου
νθισε και θα δσει
τ' αγγελικ σου το κορμ Γιωργτσα μου
στα χρια στα χρια μου θα πσει

Μζεψε εσ τα γιασεμι Γιωργτσα μου
κι εγ τα βελονιζω
πολησε την αγπη σου Γιωργτσα
κι εγ την αγορζω

λα Γιολα Γιολα λα πρε με
νοιξε τις δυο αγκλες μσα βλε με

Δω Στα Λιανοχορταροδια

Δ στα λια- κι αμν αμν,
δ στα λιανοχορταροδια,
τι τρανς χορς θα γνει.

Σα γατ- κι αμν αμν,
σα γατνι θα παγανει,
πντε πρδικες πετοσαν.

Μες τον κ- κι αμν αμν,
μες τον κμπο λο γυρνοσαν,
για τα μας τα δυο ρωτοσαν.

Ποια εν' η - κι αμν αμν,
ποια εν' η σπρη ποια εν' η ροσα,
ποια εν' η γατανοφρυδοσα.

Δδεκα Ευζωνκια

Δδεκα ευζωνκια
τ' αποφασσανε
στον πλεμο να πνε
-Παναγι μου-
να πολεμσουνε

Στο δρμο που πηγαναν
στη Μαρη θλασσα
κακι φουρτονα πινει
-Παναγι μου-
ξεσκζει τα πανι

Δε κλαμε το καρβι
δε κλαμε τα πανι
μον' κλαμε τα ευζωνκια
-Παναγι μου-
τα νιοτσικα παιδι

Βοθα Παναγι μου
για να γλιτσουμε
κι λα σου τα καντλια
-Παναγι μου-
θα στ' ασημσουμε

     Εναι Καρδις...

Εναι καρδις που γελον
εναι καρδις που κλανε
εναι καρδις που πονον
τον πνο τους δε λνε

Ω, ωχ, βγα ταρι μου
ω, ωχ και πισ' το χρι μου

Για μγια μου 'κανες
για μαγεμνο μ' χεις
και μσα στην αγκλη σου
περιπλεγμνο μ' χεις

Ω, ωχ, μγια μου 'κανες
ω, ωχ, εσ με τρλανες

ταν σε βλπω κι ρχεσαι
φωνζω Παναγι μου
αυτ τα μτια τα γλυκ
να γνουνε δικ μου

Ω, ωχ, λα πρασε
ω, ωχ, παξε και γλασε

 Εχα Μιαν Αγπη...

Εχα μιαν αγπη, αγπη
στον καιρ μου
εκενη ταν τα μτια μου,
τα μτια και το φως μου

Και την αγαποσα
πιστ και πιστεμνα
μα κεν' η αφιλτιμη
κοριδευεν εμνα

να πρω περνοσα
απ τη γειτονι της
και την εκαλημρισα,
της επα τ' νομ της.

Καλημρα μλο μου,
μλο μου πορτοκλι
ωσν και σνα μτια μου,
στον κσμο δεν εν' λλη

   Τοτο Τον Μνα...

Τοτο το μνα, τον απ πνω
Τον απ πνω τον παραπνω
Ατς εβγκε να κυνηγσει,
να κυνηγσει και να γυρσει

Δεν εκυνγα ατος και λφια
μν' εκυνγα δυο μαρα μτια
Μαρα μου μτια κι αγαπημνα
και πως περντε χωρς εμνα

Μαρα μου μτια κκκινα χελη
βγα μικρ μου στο παραθρι
Να δεις τον λιο και το φεγγρι
να δεις τον νο που θα σε πρει

Γατνι πλκω και δεν αδειζω
Δε με βολε πλιο να κουβεντιζω
Ανθεμ το ττοιο γατνι
κι απο το πλκει κι απο το 'φνει

                  Του Νεκρο Αδερφο

Μνα με τους εννι σου γιος και με τη μια σου κρη,
τη κρη τη μονκριβη τη πολυαγαπημνη.
Την εχες δδεκα χρον κι ο λιος δε στην εδε.
Στα σκοτειν την λουζε, στ' φεγγα τη χτενζει,
στ' στρι και στον αυγεριν πλεκε τα μαλλι της.
Προξενητδες ρθανε απ τη Βαβυλνα,
να προυνε την Αρετ πολ μακρι στα ξνα.
Οι οκτ αδερφο δε θλουνε κι ο Κωνσταντνος θλει.
-Μνα μου κι ας τη δσουμε την Αρετ στα ξνα.
Στα ξνα εκε που περπατ, στα ξνα που πηγανω,
αν πμ' εμες στη ξενιτι, ξνοι να μη περνομε.
-Φρνιμος εσαι Κωνσταντ, μ' σκημ' απηλογθης.
Κι α' μο 'ρτει γιε μου θνατος κι α' μο 'ρτει γιε μου αρρστια,
αν τχει πκρα γη χαρ, ποιος πει να μου τη φρει;
-Βζω τον ουραν κριτ και τους αγιος μαρτρους,
αν τχει κι ρτει θνατος, αν τχει κι ρτει αρρστια,
αν τχει πκρα γη χαρ, εγ πα' να στη φρω.

Και σαν την επαντρψανε την Αρετ στα ξνα
κι εμπκαν χρνοι δσεχτοι και μνες οργισμνοι
κι πεσε το θανατικ κι οι εννι πεθναν,
βρθηκ' η μνα μοναχ σα καλαμι στον κμπο.
Σ' λα τα μνματα κλαιγε, σ' λα μοιρολογιταν,
στου Κωνσταντνου το μνημι ανσπα τα μαλλι της.
"Ανθεμ σε Κωνσταντ και μυριανθεμ σε,
οπο μου την εξριζες την Αρετ στα ξνα!
Το τξιμο που μου 'ταξες πτε θα μου το κμεις;
Τον ουραν 'βαλες κριτ και τους αγιος μαρτρους
αν τχει πκρα γη χαρ, να πας να μου τη φρεις".
Απ το μυριανθεμα και τη βαρι κατρα,
η γης αναταρχθηκε κι ο Κωνσταντς εβγκε.
Κνει το σγνεφο λογο και τ' στρι χαλινρι
και το φεγγρι συντροφι και πει να τη φρει.

Παρνει τα ρη πσω του και τα βουν μπροστ του.
Βρσκει τη κι εχτενζουνταν ξω στο φεγγαρκι.
Απ μακρι τη χαιρετ κι απ κοντ της λγει:
-'Αιντε αδερφ να φγουμε, στη μνα μας να πμε.
-Αλμον' αδερφκι μου και τι 'ναι τοτ' η ρα;
Αν σως κι εναι για χαρ, να στολιστ και να 'ρθω.
-λ' Αρετ στο σπτι μας κι ας εσ' πως κι αν εσαι.
Κοντολογζει τ' λογο και πσω τη καθζει.

Στη στρτα που διαβανανε, πουλκια κελαηδοσαν,
δε κελαηδοσαν σα πουλι, μτε σα χελιδνια,
μον' κελαηδοσαν κι λεγαν μ' ανθρπινη ομιλα:
"Ποιος εδε κρην μορφη να σρνει πεθαμνος"!
-'Ακουσες Κωνσταντνε μου τι λνε τα πουλκια;
-Πουλκια 'ναι κι ας κελαηδον, πουλκια 'ναι κι ας λνε.
Και παρακε που πγαιναν κι λλα πουλι τους λνε:
"Δεν εναι κρμα κι δικο, παρξενο μεγλο,
να περπατον οι ζωντανο με τους αποθαμνους"!
-'Ακουσες Κωνσταντνε μου τι λνε τα πουλκια;
Πως περπατον οι ζωντανο με τους αποθαμνους.
-Απρλης εναι και λαλον και Μης και φωλεουν.
-Φοβομαι σ' αδερφκι μου και λιβανις μυρζεις.
-Εχτς βραδς επγαμε πρα στον 'Α Γιννη
κι εθμιασ μας ο παπς με περισσ λιβνι.
Και παρεμπρς που πγανε κι λλα πουλι τους λνε:
"Για ιδς θμα κι αντθαμα που γνεται στον κσμο,
ττοια πανρια λυγερ να σρνει ο πεθαμνος!
Τ' κουσε πλ' η Αρετ και ργισ' η καρδι της.
-'Ακουσες Κωνσταντκη μου τι λνε τα πουλκια;
-'Αφησ' Αρτω τα πουλι κι ,τι κι α' θλ' ας λγουν.
-Πες μου πο 'ναι τα κλλη σου και πο 'ν' η λεβεντι σου
και τα ξανθ σου τα μαλλι και τ' μορφο μουστκι;
-χω καιρ π' αρρστησα και πσαν τα μαλλι μου!

Αυτο σιμ αυτο κοντ, στην εκκλησι προφτνουν.
Βαρι χτυπ τ' αλγου του κι απ' εμπροστ της 'χθη.
Κι ακοει τη πλκα και βροντ, το χμα και βουζει.
Κιν και πει η Αρετ στο σπτι μοναχ της.
Βλπει τους κπους της γυμνος, τα δνδρα μαραμνα
βλπει το μπλσαμο ξερ, το καρυοφλλι μαρο,
βλπει μπροστ στη πρτα της χορτρια φυτρωμνα.
Βρσκει τη πρτα σφαλιχτ και τα κλειδι παρμνα
και τα σπιτοπαρθυρα, σφιχτ μανταλωμνα.
Χτυπ τη πρτα δυνατ, τα παραθρια τρζουν.
-Αν εσαι φλος διβαινε κι αν εσ' οχτρς μου φγε
κι αν εσαι ο πικροχροντας, λλα παιδι δεν χω
κι η δλια η Αρετολα μου λεπει μακρι στα ξνα.
-Σκω μανολα μου, νοιξε, σκω γλυκι μου μνα.
-Ποιος εναι αυτς που μου χτυπ και με φωνζει μνα;
-'Ανοιξε μνα μου, νοιξε κι εγ εμαι η Αρετ σου.

Κατβηκε, αγκαλιστηκαν και πθαναν κι οι δο.

μορφα Που 'ναι Την Αυγ

μορφα που 'ναι την αυγ
ταν γλυκοχαρζει
χαρ σε κενη τη καρδι
που δεν αναστενζει

Σγουρ βασιλικ μου
με φλλα πρσινα
θλω τον ρωτ σου
με χλια βσανα

Σγουρ βασιλικ μου
και ματζουρνα μου
εσ θα με χωρσεις
απ τη μνα μου

     Της Αμνης Τα Παιδι

Μια μρα θα το γρψει η ιστορα
που διωξε απ' την Αθνα τα θηρα
που διωξε βασιλες και βουλευτδες
τους ψευταρδες και τους μασκαρδες

Και στην μυνα εκε
λοι οι αξιωματικο
πολεμει κι ο Βενιζλος
που αυτς θα φρει τλος
και ο κθε πατριτης
θα μας φρουν την ιστης

Η Παναγι που στκει στο πλευρ μας
δεχνει το δρμο στο νο στρατηγ μας
τον ρωα της εθνικς αμνης
που πολεμει και διχνει τους εχθρος

Της αμνης τα παιδι
διξανε το βασιλι
και του δσαν τα βρακι του
για να πει στη δουλει του
τον περδρομο να τρει
με το ξνο του το σι

λα να δεις σπαθι και γιαταγνια
που βγζουν φλγες και φτνουν στα ουρνια
εκε ψηλ ψηλ στα σνορ μας
τρχει ποτμι το αμα του εχθρο

Της αμνης τα παιδι
διξανε το βασιλι
της αμνης το καπλο
φερε το Βενιζλο
της αμνης το σκουφκι
φερε το Λευτερκη

Της Τριανταφυλλις Τα Φλλα

Της τριανταφυλλις τα φλλα
-βρ' αμν-
θα τα κνω φορεσι
-αμν γκελ αμν
σεβνταλ μ' αμν-

Να τα βλω να περσω
-βρ' αμν-
να σου κψω την καρδι
-αμν γκελ αμν
σεβνταλ μ' αμν-

Σνα τα λγω κι κου τα
πρε χαρτ και γρψε τα

Απεφσισα πουλ μου
-βρ' αμν-
απεφσισε κι εσ
-αμν γκελ αμν
σεβνταλ μ' αμν-

Δυο καρδις να γνουν να
-βρ' αμν-
να σμα μια ψυχ
-αμν γκελ αμν
σεβνταλ μ' αμν-

Σνα τα δνω τα φλουρι
μαρα μου μτια και γλυκ

              Της 'Αρτας Το Γιοφρι

Σαρντα πντε μστοροι κι εξντα μαθητδες
γιοφρι θεμελινανε στης 'Αρτας το ποτμι.
Ολημερς το χτζανε, το βρδυ γκρεμιζταν.
Μοιρολογον οι μστορες και κλαιν οι μαθητδες.
"Αλμονο στους κπους μας, κρμα στις δολεψς μας,
ολημερς να χτζουμε, το βρδυ να γκρεμιται."
Πουλκι εδιβη κι κατσεν, αντκρυ στο ποτμι,
δεν εκεληδα σα πουλ, μηδ σα χελιδνι,
παρ κεληδα κι λεγε μ' ανθρπινη λαλτσα:
" Αν δε στοιχεισετ' νθρωπο, γιοφρι δε στερινει
και μη στοιχεισετ' ορφαν, μη ξνο, μη διαβτη,
παρ του πρωτομστορα την μορφη γυνακα,
που 'ρχετ' αργ τ' αποταχ και πρωρα το γιμα."

Τ' κουσ' ο πρωτομστορας και του θαντου πφτει.
Πινει, μην της λυγερς με το πουλ τ' αηδνι.
Αργ ντυθε, αργ' αλλαχτε, αργ να πει το γιμα,
αργ να πει να διαβε της 'Αρτας το γιοφρι.
Και το πουλ παρκουσε κι αλλις επγε κι επε:
"Γοργ ντσου, γοργ' λλαξε, γοργ να πας το γιμα,
γοργ να πας και να διαβες της 'Αρτας το γιοφρι."

Να τηνε κι εμφανστηκε απ την σπρη στρτα.
Την εδ' ο πρωτομστορας, ραγζετ' η καρδι του.
Απ μακρι τους χαιρετ κι απ κοντ τους λει:
"Γει σας χαρ σας μστοροι κι εσες οι μαθητδες,
μα τι χει ο πρωτομστορας κι εναι βαργιομισμνος;"
"Το δαχτυλδι του 'πεσε στη πρτη τη καμρα
και ποις να μπει και ποις να βγει, το δαχτυλδι να 'βρει;"
"Μστορα, μην πικρανεσαι κι εγ π' να σ' το φρω,
εγ να μπω, εγ να βγω, το δαχτυλδι να 'βρω."

Μηδ καλ κατβηκε, μηδ στη μση πγε.
"Τρβα καλ μ' τον λυσο, τρβα την αλυσδα,
τι λο κσμο ανγειρα και τποτας δε βρκα."
νας πηχ με το μυστρ κι λλος με τον ασβστη,
παρνει κι ο πρωτομστορας και ρχνει μγα λθο.

"Αλμονο στη μορα μας, κρμα στο ριζικ μας!
Τρεις αδερφδες μαστε κι οι τρεις κακογραμμνες.
Η μια 'χτισε το Δοναβη κι η λλη τον Αφρτη
κι εγ η πιο στερντερη της 'Αρτας το γιοφρι.
Ως τρμει το καρυφυλλο, να τρμει το γιοφρι
κι ως τρμουν τα δεντρφυλλα, να πφτουν οι διαβτες."

"Κρη, το λγον λλαξε κι λλη κατρα δσε,
που 'χεις μονκριβο αδελφ, μη λχει και περσει."
Κι αυτ το λγον λλαξε κι λλη κατρα δνει.
"Αν τρμουν τ' γρια βουν, να τρμει το γιοφρι
κι αν πφτουν τ' γρια πουλι, να πφτουν οι διαβτες,
τ χω αδερφ στη ξενιτι, μη λχει και περσει.

Τι Μου Στλνεις Γρμματα

Ε, τι μου τα μηνς στα λγια,
τι μου στλνεις γρμματα
Και δεν ξερω ν' ανεγνσω
κι αρχιν τα κλματα

Σγουρ βασιλικ μου
και δυσμε φουντωτ
σα τη δικι σ' αγπη
δεν νιωσα ποτ

Ε, δε μου λες εχτς το βρδυ,
ο θυμς σου τι 'τανε
Μ' απαντσανε δυο φλοι
και για σνα μου 'πανε

Σγουρ βασιλικ μου
με φλλα πρσινα
θλω τον ερωτ σου
με χλια βσανα

    Τι Σε Μλλει...

Τι σε μλλει εσνανε
απ πο εμαι εγ
απ' το Καραντσι -φως μου-
απ' το Κορδελι

Απ' τον τπο που εμαι εγ
ξερουν ν' αγαπον
ξερουν τον καημ να κρβουν
ξερουν να γλεντον

Τι σε μλλει εσνανε
κι λο με ρωτς
αφο δε με λυπσαι -φως μου-
και με τυραγνς

Απ' τη Σμρνη ρχομαι
να βρω παρηγορι
να βρω μες στην Αθνα -φως μου-
αγπη κι αγκαλι

Τι σε μλλει εσνανε
κι λο με ρωτς
απ ποιο χωρι εμαι εγ
αφο δε μ' αγαπς

       Τζιβαρι

Αχ! Η ξενιτει το χαρεται
Τζιβαρι μου
Το μοσχολολουδο μου
σιγαν και ταπειν

Αχ! Εγ μουνα που το 'στειλα
Τζιβαρι μου
Με θλημα δικ μου
σιγαν πατ στη γη

Αχ! Πανθεμ σε ξενιτει
Τζιβαρι μου
Εσ και το καλ σου
σιγαν και ταπειν

Αχ! Που πρες το παιδκι μου
Τζιβαρι μου
και το 'κανες δικ σου
σιγαν πατ στη γη

        Πρβαλε

Στο παραθρι πρβαλε     

λγο να σε δω καλ
πρβαλε πρβαλε στο παραθρι
κνε μου το χατρι

Στο παραθρι πρβαλε     
να σου πω πως σ' αγαπ
της ζως μου γγελε

Του παραθυριο τη γρλια
νοιξε για να σκσουν απ' τη ζλια

Στο παραθρι πρβαλε
για το πεσμα των γειτνω'
και να πψω να χω πνο

Στο 'πα & Στο Ξαναλω...

Στο 'πα και στο ξαναλω
στο γιαλ μη κατεβες
κι ο γιαλς κνει φουρτονα
και σε πρει και διαβες

Κι αν με πρει που με πει
κτω στα βαθι νερ
κνω το κορμ μου βρκα
τα χερκια μου κουπι
το μαντλι μου πανκι
μπαινοβγανω στη στερι

Στο 'πα και στο ξαναλω
μη μου γρφεις γρμματα
γιατ γρμματα δε ξρω
και με πινουν κλματα

      Σα Πεθνω

'Αντε, σα πεθνω τι θα πονε;
Πθανε κποιο παιδ
Πθανε κι νας λεβντης
που γλεντοσε τη ζω!

'Αντε, σα πεθνω στο καρβι,
ρξτε με μες στο γιαλ
Να με φνε τα μαρα τα ψρια
και το αρμυρ νερ!

Σε Ψηλ Βουν

Σε ψηλ βουν,
σε ριζιμι χαρκι,
κθεται ν' ατς.

Βρεμνος, χιονισμνος
ο καημνος
και παρακαλε. Και παρακαλε
τον λιο ν' ανατελει.

λιε αντειλε! λιε αντειλε!

λιε λμψε και δ
για να λισουνε
τα χινια απ' τα φτερ μου
και τα κροσταλλα
απ τ' ακρνυχ μου.

λιε αντειλε! λιε αντειλε!

              Σκερτσοπεταχτ

Μγκικ μου νστιμ μου σκερτσοπεταχτ
με τα ναζκια σου μ' χεις τρελ
σα σε βλπω απ κοντ μου να περνς μικρ
μου ξετρελανεις φως μου το μυαλ

λα δσ' μου τα φιλι σου μενε πια μ' εμ
μη θλεις φως μου να χαθ για 'σε
λα μγκικο σκερτσζο δσ' μου μια ματι
να μου γιατρψεις φως μου τη καρδι

Μγκικ μου νστιμ μου σκερτσοπεταχτ
με τα ναζκια σου μ' χεις τρελ
πψε πια να με παιδεεις λλο δε βαστ
μη θλεις φως μου για σνα να χαθ

    λυμπος & Κσσαβος

Ο λυμπος κι ο Κσσαβος,
τα δυο βουν μαλνουν
το ποιο να ρξει τη βροχ,
το ποιο να ρξει χινι.
Ο Κσσαβος ρχνει βροχ
κι ο λυμπος το χινι.

Γυρζει ο γερο-λυμπος
και λγει του Κισσβου:
Μη με μαλνεις Κσσαβε,
μπρε τουρκοπατημνε,
που σε πατει η Κονιαρι
κι οι Λαρσινο αγδες.

Εγ εμ' ο γερο-λυμπος
στον κσμο ξακουσμνος,
χω σαρνταδυ κορφς
κι εξνταδυ βρυσολες,
κθε κορφ και φλμπουρο
κθε κλαδ και κλφτης.

Κι ταν το παρνει η νοιξη
κι ανογουν τα κλαδκια,
γεμζουν τα βουν κλεφτι
και τα λαγκδια σκλβους.

χω και τον χρυσν αετ
τον χρυσοπλουμισμνο,
πνω στη πτρα κθεται
και με τον λιο λγει:

"λιε μ', δε κρους τ'αποταχ,
μον' κρους  το μεσημρι,
να ζεσταθον τα νχια μου
τα νυχοπδαρ μου".

Πουλκι Ξνο

Πουλκι ξνο
ξενιτεμνο
πουλ χαμνο
που να σταθ
Που ν' ακουμπσω
να ξενυχτσω
να ξενυχτσω
να μη χαθ

Βραδιζ' η μρα
σκοτδι πφτει
και δχως ταρι
που να σταθ
Που να φωλισω
σε ξνο δσο
-σε ξνο δσο-
να μη χαθ

Γυρζω να βρω
που να καθσω
να ξενυχτσω
το μοναχ
Κθε κλαρκι
βαστ πουλκι
βαστ πουλκι
ζευγαρωτ

        Περβολαρι

Περβολαρι ταν θα βγεις
τ' νθη σου να ποτσεις
ρξε μου μια γλυκι ματι
τσαχπνα περιβολαρι
να με παρηγορσεις

Περβολαρι μου σε αγπησα
μες στη καρδι μου σε ζωγρφισα
μες στη καρδι μου σε ζωγρφισα
περβολαρι μου σε αγπησα

Κρη το περβολκι σου
το δενδροφυτεμνο
τα χελη μου τα μρανε
στ' ορκζομαι περβολαρι
που να το δω καμμνο

Περβολαρι γλυκι περβολαρι
μ' ναψες φλγα μσα στη καρδι
μ' ναψες φλγα μσα στη καρδι
περβολαρι γλυκι περβολαρι

Πτε Θα Κμει Ξαστερι

Πτε θα κμει ξαστερι,

πτε θα φλεβαρσει,
να πρω το ντουφκι μου,
την μορφη πατρνα,
να κατεβ στον Ομαλ,
στη στρτα στο Μουσορο,
να κμω μνες δχως γιους,
γυνακες δχως ντρες,
να κμω και μωρ παιδι,
να κλαιν' δχως μανδες,
να κλαιν' τη νχτα για νερ,
και το πρω για γλα,
και τ' αποξημερματα
για τη γλυκι πατρδα.

          Πρα Στους Πρα-Κμπους

Πρα στους πρα κμπους που εναι οι λις
εν' να μοναστρι που παν' οι κοπελις

Πω κι εγ ο καημνος για να λειτουργηθ
να κνω το σταυρ μου σα κθε Χριστιανς

Στο περιβλι μπανω και βλπω μια μηλι
με μλα φορτωμνη και πνω κοπελι

Ρωτ ξαναρωτ τη -'πο που 'σαι κοπελι;
-Απ 'δ κοντ 'μαι, π' αυτν τον μαχαλ.

Μα χω γρον ντρα και δυο μικρ παιδι
π' ολημερς με δρνει, χει σκληρ καρδι

Βαρ σταμν μου δενει κι να κοντ σχοιν
ν' αργσω να γεμσω για να 'βρει αφορμ!

Σ' Αγαπ Γιατ Εσ' Ωραα

Σ' αγαπ
σ' αγαπ γιατ εσαι ωραα
σ' αγαπ γιατ εσαι συ

Αγαπ
αγαπ κι λο τον κσμο
γιατ ζεις κι εσ μαζ

Το παρα-
το παρθυρο κλεισμνο
το παρθυρο κλειστ

'Ανοιξε
νοιξε το να φλλο
την εικνα σου να δω

      Νανορισμα

πνε που παρνεις τα παιδι
λα πρε και τοτο
μικρ-μικρ σου το 'δωσα
μεγλο φρε μου το

Μεγλο σα ψηλ βουν
ψηλ σα κυπαρσσι
ν' απλνονται οι κλνοι του
σ' ανατολ και δση

Ννι που το μεγλωσαν
τρεις αδερφς και μνα
και πλι δε τους φτνανε
πραν και παραμνα

Αχ, αχ ννι-ννι

     Νεραντζολα

Νεραντζολα φουντωμνη
που εναι τ' νθια σου
νεραντζολα
που εναι τ' νθια σου
που εναι η πρτη σου εμορφδα
που ειναι τα κλλη σου
νεραντζολα
που ειναι τα κλλη σου

Φσηξε βορις κι αγρας
και τα τναξε
νεραντζολα
και τα τναξε
Σε παρακαλ βορι μου
φσα ταπειν
νεραντζολα
φσα ταπειν

Ν' αρμενσουν τα καρβια
τα ζαγοριαν
νεραντζολα
τα ζαγοριαν
Που 'χουν νατες παληκρια
κι μορφα παιδι
νεραντζολα
κι μορφα παιδι...

                           Του Διγεν

Ο Διγενς ψυχομαχε κι γη τονε τρομσσει.
Βροντ κι αστρφτει ο ουρανς και σεετ' ο πνω κσμος
κι ο κτω κσμος νοιξε και τρζουν τα θεμλια
κι η πλκα τον ανατριχι, πς θα τονε σκεπσει,
πς θα σκεπσει τον ατ, τση γης τον αντρειωμνο.

Σπτι δεν τον εσκπαζε, σπηλι δεν τον εχρει,
τα ρη εδιασκλιζε, βουνο κορφς επδα,
χαρκι αμαδολγανε και ριζιμι ξεκονειε.
Στο βτσιμα 'πιανε πουλι, στο πταμα γερκια,
στο γλκιο και στο πδημα τα 'λφια και τ' αγρμια.
Ζηλεει ο Χρος, με χωσι μακρ τονε βιγλζει,
κι ελβωσ του την καρδι και την ψυχ του πρε.

Τρτη γεννθη ο Διγενς και Τρτη θα πεθνει.
Πινει καλε τους φλους του κι λους τους αντρειωμνους.
Να 'ρθει ο Μηνς κι ο Μαυραλς, να 'ρθει κι ο γιος του Δρκου,
να 'ρθει κι ο Τρεμαντχειλος, που τρμει η γη κι ο κσμος.
Κι επγαν και τον βρανε στον κμπο ξαπλωμνο.
Βογκει, τρμουν τα βουν, βογκει, τρμουν οι κμποι.

"Σαν τι να σ' βρε Διγεν και θλεις να πεθνεις;"
"Φλοι, καλς ορσατε, φλοι κι αγαπημνοι,
συχσατε, καθσατε κι εγ σας αφηγιμαι.

Της Αραβνας τα βουν, της Σρας τα λαγκδια,
που εκε συνδυ δεν περπατον, συντρες δεν κουβεντιζουν,
παρ πενντα κι εκατ και πλε φβον χουν
κι εγ μονχος πρασα, πεζς κι αρματωμνος,
με τετραπθαμο σπαθ, με τρες οργις κοντρι.
Βουν και κμπους δειρα, βουν και καταρχια,
νυχτις χωρς αστροφεγγι, νυχτις χωρς φεγγρι.

Και τσα χρνια που 'ζησα 'δ στον απνω κσμο,
καννα δε φοβθηκα απ τους αντρειωμνους.
Τρα εδα ναν ξιπλητο και λαμπροφορεμνο,
που 'χει του ρσου τα πλουμι, της αστραπς τα μτια,
με κρζει να παλψουμε σε μαρμαρνια αλνια
κι ποιος νικσει απ τους δυο να παρνει τη ψυχ του."

Κι επγαν και παλψανε στα μαρμαρνια αλνια
κι θε χτυπει ο Διγενς, το αμα αυλκι κνει
κι θε χτυπει ο Χροντας, το αμα τρφο κνει.

Ο λιος Βασιλεει...

Ο λιος βασιλεει
κι η μρα σνεται
κι ο νους μου απ σνα
δε συμμαζνεται

Ποις σε φλησε
και σε κοκκνισε
το φεγγρι κνει βλτα
στης αγπης μου τη πρτα
το φεγγρι κνει κκλο
στης αγπης μου τον κπο

λα να φιληθομε
και φλαμε κι εσ
κι μα το μαρτυρσω
μαρτρατο κι εσ
βγα να σε δω
να παρηγορηθ

Εσ εσαι το σταφλι
κι εγ το τσμπουρο
φλα με συ στα χελη
κι εγ στο μγουλο

Ο Μενοσης

Ο Μενοσης,
ο Μπερμπλης
κι ο Ρεσολ-Αγς,
σε κρασοπουλει
πηγαναν
για να φαν να πιον.

Κει που τργαν,
κει που πναν
και που γλνταγαν,
κπου πισαν
τη κουβντα
για τις μορφες.

-μορφη γυνακα
που 'χεις
βρε Μενοσ'-Αγ!
-Πο την εδες,
πο τη ξρεις
και τη μολογς;

-Χθες την εδα
στο πηγδι
που 'παιρνε νερ
και της δνω
το μαντλι
και μου το 'πλυνε.

-Αν την ξρεις
κι αν την εδες,
πες μου τι φορε;
-Ασημνιο μεσοφρι
με χρυσ φλουρ.

Κι ο Μενοσης,
μεθυσμνος
πει την σφαξε.
Το πρω
ξεμεθυσμνος
πει την κλαψε.

Σκω ππια μ',
σκω χνα μ' ,
σκω πρδικα μ'.
Σκω λοσου
και χτενσου
κι μπα στο χορ.

Να σε δουν
τα παλικρια
να μαρανονται.
Να σε δω
κι εγ ο καημνος
και να χαρομαι.

        Ο Μποχρης

'Αιντε του καημνου του Μποχρη
του τη σκσαν στο βαπρι
ιντε του τη σκσαν στο βαπρι
και του πραν πεντακσια
λο λρες κι λο γρσια

'Αιντε τον καημνο το Μποχρη
τον τυλξανε στη πλρη
ιντε τον τυλξανε στη πλρη
και του πρανε στο ζρι
ιντε το καινοργιο του ζουνρι

'Αιντε τον Μποχρη τον εμπλξαν
στα στεν και του τις βρξαν
ιντε στα στεν και του τις βρξαν
και του κναν τον γκιουλκα
ιντε και του πραν κι λλα δκα

'Αιντε το 'να μλο τ' λλο ριδο
ιντε του τη σκσαν σα κοριδο
ιντε του τη σκσαν σα κοριδο
και του πραν τα ψιλ του
ιντε και τον στελαν στη δουλει του

                Ο Μρμηγκας

Πο πας καημνε Μρμηγκα, καλ μρμηγκα,
βρε που πας, βρε που πας κατακαημνε,
με τ' αλ - με τ' αλτρι φορτωμνε.

Μα εγ χω αμπλια στη Βλαχι, στη Βλαχοπουρναρι,
χω αμπ - χω αμπλια να τρυγσω
και να τα - και να τα μουστοπατσω.

Τα τργησα, τα πτησα, καλ τα πτησα,
και γεμ- και γεμζω τρεις βαρλες,
σα τρεις ε- σα τρεις μορφες κοπλες.

Με ργιασεν η μνα μου, καλ μανολα μου,
σ' αρχοντ- σ' αρχοντπουλου τα χρια,
σε σπαθι- σε σπαθι και σε μαχαρια.

Δως μου κυρ το ργι μου, καλ το ργι μου,
δσε μου, δσε μου τη δουλεψ μου,
σε βαρ- σε βαρθηκε η ψυχ μου.

Με Γλασε Μια Χαραυγ

Με γλασε μια χαραυγ
τ' στρα και το φεγγρι,
με γλασαν και μου 'πανε
ποτ δε θα πεθνω.

Και βγκα νχτα στα βουν
ψηλ στα κορφοβονια,
βλπω το χρο να 'ρχεται
στο λογο καβλλα.

Μη με παρνεις
χρε, μη με παρνεις
αφο δε με ξαναφρνεις.

Μλο Μου & Μανταρνι

Μες στα γλυκ ματκια σου
μες στα γλυκ σου κλλη
εξχασα σιγ-σιγ
κθε αγπη λλη

Μλο μου και μανταρνι
,τι πεις εσ θα γνει

Και τρα που σ' αγπησα
τρελανομαι ολονα
και χνομαι και σβνομαι
αγπη μου στα ξνα

λα με τον ταχυδρμο
που 'ναι γργορος στο δρμο

Πσα θυμμαι να σου πω
κι ταν σε δω τα χνω
κι απ' την αγπη τη πολλ
κοντεω να πεθνω

λα, λα που σου λγω
μην με τυραννες και κλαγω

Εγ για 'σνα τραγουδ
και λες δε σ' αγαπω
και λες με τ' στρα του ουρανο
τις ρες μου περνω

λα, λα με τα μνα
και θα ζεις χαριτωμνα

Μλο μου και μανταρνι
κενο που 'παμε θα γνει.

Μνα Αν ρθουν Οι Φλοι Μου

Μνα αν ρθουν οι φλοι μου
κι αν ρθουν γη εδικο μας.
Να μη τους πες τι απθανα
και τους βαριοκαρδσεις.

Στρσε τους τβλα να γευτον,
κλνη να κοιμηθονε.
Και σαν ξυπνσουν το πρω
και σ' αποχαιρετονε,
πες τους το πως απθανα.

Καρβι-Καραβκι

Καρβι-καραβκι
πο πας γιαλ-γιαλ
βγα να σε δω

Καραβκι π' αρμενζεις
την καρδολα μου ραγζεις
την καρδι μου τη ραγζεις
καραβκι ταν σφυρζεις

Κι εγ με το μαντλι
σε αποχαιρετ
κλαω και πον

Το γιαλ-γιαλ πηγανω
και τη θλασσα αγναντεω
ο καλς μου ταξιδεει
κι ο καημς μου με παιδεει

Πρε κι εμ μαζ σου
κι ντε στο καλ
ντε στο καλ

Καραβκι μην αργσεις
απ' τα ξνα να γυρσεις
να 'ναι η Παναγι κοντ σου
και γαλνη στα νερ σου

    Λυγαρι

Κρη καραβοκρη
κι μορφη κοπελι
κορμ κυπαρισσνιο
λυγ σα λυγαρι

Λυγαρι - λυγαρι
εσνα χω στη καρδι
λυγαρι - λυγαρι
θα σε κλψω μια βραδι

Σαιτεμνο μ' χεις
πληγ δε φανεται
και λλος απ σνα
γιατρς δε γνεται

Το φεγγαρκι ρτα
και τ' στρα να σου πουν
τα μτια μου πως κλανε
ταν σε θυμηθον

Λουλουδκι Μου Γαλζο

'Ασπρο τριαντφυλλο κρατ
μωρ' γιαννιωτοπολα μου
λοι μου λνε να το βψω
λουλουδκι μου γαλζο
σε φιλ κι αναστενζω

Κι αν το πετχω στη βαφ
μωρ' γιαννιωτοπολα μου
Ορ πολλς καρδις θα κψω
λουλουδκι μου γαλζο
σε φιλ κι αναστενζω

Θα κψω νιες θα κψω νιους
μωρ' γιαννιωτοπολα μου
Ορ θα κψω παλικρια
λουλουδκι μου γαλζο
σε φιλ κι αναστενζω

    Κκκιν' Αχελι

Κκκιν' αχελι φλησα
κι βαψε το δικ μου
και στο μαντλι το 'συρα
Κι βαψε το μαντλι
κκκιν' αχελι

Και στο ποτμι το 'πλυνα
και βψαν' τα νερ του
κι βαψε η κρη του γιαλο
κι η μση του πελγου
κκκιν' αχελι

Κατβη αετς να πιει νερ
Κι βαψαν τα φτερ του
κι βαψε ο λιος ο μισς
και το φεγγρι ακριο
Κκκιν' αχελι φλησα
κκκιν' αχελι...

         Ικαριτικο

Χρνια και χρνια τρα
τριγυρν σαν πουλ περιπλανμενο
μες την ξενυχτι μες τη μοναξι
που δεν την αντχω λλο πια
γιατ νοσταλγ γιατ λαχταρ
την αγπη μου και το χωρι

Και η αγπη μου στην Ικαρι
χει μαρο πνο στην καρδι
δχως συντροφι δχως αγκαλι
δχως τα γλυκ μου τα φιλι
κι αφο μ' αγαπ κι αφο με πον
εναι κρμα να 'ναι μοναχι

θα πρω θλω την απφασ
και θα πω στ' μορφο νησ
θλω να της πω πως την αγαπ
και μια μρα θα την παντρευτ
μες την Ικαρι μια γλυκι βρδι
θα το κψουμε με τα βιολι

και θα χορψουμε μαζ κι οι δυ
τον σκοπ τον Ικαριωτικ
θα γλεντσουμε, θα μεθσουμε
τους καημος θα λησμονσουμε
μες την Ικαρι και σαν τα πουλι
θα 'χουμε κι οι δυο ζεστ φωλι

    Θαλασσκι Μου

Θλασσα, θλασσα τους
θαλασσινος θαλασσκι μου
μη τους θαλασσοδρνεις,
θαλασσνουμε για σνα
ξημερνουμαι.

Ροδσταμο, ροδσταμο να γνεσαι
ωχ κι αμν αμν,
τη ρτα τους να ρανεις
θαλασσκι μου και φρε
το πουλκι μου.

Θλασσα κι αλμυρ νερ
να σε ξεχσω δεν μπορ.

Θλασσα, θλασσα που τον
πνιξες ωχ κι αμν αμν
της κοπελις τον ντρα,
θαλασσκι μου και φρε
το πουλκι μου.

Κι η κοπελι κι η κοπελι
εναι μικρ θαλασσκι μου
και δεν της παν τα μαρα
θαλασσκι μου και φρε
το πουλκι μου.

        Ερωτικ

Σα δε θυμσαι τα παλι
μονχ' αυτ θυμσου
που εξπνουγα στσ' αγκλες σου
και μο 'λεγες κοιμσου.

Απ' λη τη φτην ζω
θυμομαι με φαρμκι
του δειλινο μιαν αντηλι
σ' να γυμν κορμκι.

Να ζσεις μνο μιαν αυγ
τση ζω σε φτνει
ρδο π' ανθε πολ καιρ
τη μυρωδι του χνει

Ο Χορς Του Ζαλγγου

χε γεια καημνε κσμε
χε γεια γλυκι ζω

χετε γεια βρυσολες
λγγοι βουν ραχολες
χετε γεια βρυσολες
κι εσες Σουλιωτοπολες

Στη στερι δε ζει το ψρι
οτε ανθς στην αμμουδι
Κι οι Σουλιτισσες δε ζονε
δχως την ελευτερι

χεις Το Χρμα Της Αυγς

Ο λιος εβασλεψε
η μρα σκοτεινιζει
και το δικ σου πρσωπο
σα το φεγγρι μοιζει

χεις το χρμα της αυγς
και σα νεριδα μοιζεις
με τα γλυκ τα μτια σου
το φως μου σκοτεινιζεις

Απ τη γη βγανει νερ
κι απ' την ελι το λδι
κι απ τα μαγουλκια σου
το ροδοκοκκινδι

 

 

Web Design: Granma - Web Hosting: Greek Servers