Πεζά

Ποίηση

Παραμύθια

Θέατρο-Διάλογοι

Δοκίμια

Ο Dali & Εγώ

Διαδικτύου

Εκδοθέντες

Κλασσικά

Λαογραφικά

Διασκέδαση

Πινακοθήκη

Εικαστικά

Λογο-Παίγνια

Σχόλια/Επικοινωνία

Φανταστικό

Ερωτική Λογοτεχνία

Γλυπτική

 
 

Διαδικτύου 

Σωτηρόπουλος Σωτήρης: Η Κραυγή Της Σιωπής & Η Δύναμη Των Αναμνήσεων

 

            Η Κραυγή Της Σιωπής Κι Η Δύναμη Των Αναμνήσεων

     Σε ένα μικρό χωριό της βορειοδυτικής Πελοποννήσου, ο ήλιος μόλις έχει δύσει και το χλωμό πέπλο της νύχτας έχει αρχίσει να σκεπάζει τα πάντα. Είναι καλοκαίρι και ο ουρανός φαντάζει σαν ένα φανταχτερό πέπλο κεντημένο με αμέτρητα φωτεινά μικρά αστέρια.
     Στα λιγοστά καφενεία οι θαμώνες συζητούν τα καθημερινά τους προβλήματα, αστειεύονται μεταξύ τους αλλά και πολλές φορές φιλονικούν έντονα, τονίζοντας έτσι και τον παρορμητικό αρκετές φορές μεσογειακό τους χαρακτήρα. Η αλήθεια είναι πως τις συζητήσεις μονοπωλούν οι Ολυμπιακοί Αγώνες που μετά από πολλά-πολλά χρόνια διεξάγονται στην χώρα μας κι αποτελούν ένα σημαντικότατο αθλητικό και κοινωνικό γεγονός με παντός είδους περαιτέρω διαστάσεις.
     Οι δρόμοι είναι σχεδόν έρημοι, ενώ που και που ακούγονται  τα πνιχτά γαυγίσματα των σκύλων που ταλαιπωρούν με την "δράση" τους τις γειτονιές .
 Εκεί στην άκρη του χωριού, σαν παραφωνία θα έλεγε κάποιος μέσα στην   ανεκτή οικοδομική παρουσία ξεχωρίζει μια μικρή παράγκα. Θα μπορούσε  να ανήκει σε έναν χαμένο μέσα στο πέρασμα του χρόνου ταξιδιώτη . Ένας μικρός κήπος με λιγοστά κηπευτικά και σε μια γωνιά το ξύλινο σπιτάκι ενός σκύλου δίνουν τον δικό τους τόνο στην όλη απογοητευτική γενικά εμφάνιση . Η ώρα είναι προχωρημένη  και ξάφνου η πόρτα του φτωχικού σπιτιού ανοίγει και ένας ηλικιωμένος γέροντας εμφανίζεται κρατώντας στα τρεμάμενα χέρια του μια ξύλινη μαγκούρα προφανώς από ελιά, σαν μέσο βοηθητικό λόγω της προχωρημένης ηλικίας του .
     Κατεβαίνει αργά τα λιγοστά, φθαρμένα από τον χρόνο, σκαλοπάτια και κατευθύνεται με μια διακριτική αργή κίνηση προς την κεντρική πλατεία του χωριού. Σε δέκα περίπου λεπτά έχει φθάσει και κουρασμένος από την κίνηση και το βάρος των χρόνων του, ξαποσταίνει σ' ένα μικρό παγκάκι. Τα μακριά, ατημέλητα, βρώμικα μαλλιά του σκεπάζουν σχεδόν όλο το μέτωπό του, ενώ η αναπνοή του γρήγορη και βαριά  δείχνει την προσωπική, δραματική ίσως  κατάσταση του ανθρώπου. Σηκώνει αργά το κεφάλι του και η ματιά του πέφτει στα απέναντι φωτισμένα παράθυρα  ενός αρχοντόσπιτου. Μέσα ακούγονται φωνές μικρών παιδιών, που φθάνουν στα αυτιά του έντονα λόγω και της νυχτερινής ησυχίας. 
     "Κάποια γιορτή θα γίνεται", σκέφτηκε και άφησε το κουρασμένο κορμί του να ακουμπήσει στο παγωμένο παγκάκι... Δεν ήταν βέβαια κάποια προσωπική εορτή αλλά οι επευφημίες αφορούσαν μια μεγάλη επιτυχία των Ελλήνων αθλητών στους Ολυμπιακούς αγώνες και βέβαια οι πανηγυρισμοί ήταν προφανείς. Οι Έλληνες αθλητές για μια ακόμη φορά έδιναν τον καλύτερο εαυτό τους και χάριζαν στην χώρα μας ονειρεμένα μετάλλια και διακρίσεις. Όλα αυτά όμως όπως φαίνεται πολύ  λίγο ενδιέφεραν τον ήρωά μας...

Ξαπλωμένος  στο παγκάκι ο γέρος σκυθρωπός,
το τσιγάρο του καπνίζει μοναχός και σκεπτικός .
Με την σκέψη του ατενίζει το αβέβαιο παρόν
και συγχρόνως  θυμάται το ένδοξο το παρελθόν.
Τα παλιά τα χρόνια που 'ταν νέος και δυναμικός
και σε όλους τους ανθρώπους πάντα τόσο αγαπητός .
Που αγωνιζόταν  στην ζωή για να μπορέσει,
τα δύο μικρά παιδιά του μόνος να αναθρέψει .
Τότε που η ζωή γι’ αυτόν ήταν όμορφη και ωραία,
γλεντούσε και γελούσε με τους φίλους του παρέα .
Όμως όλα έχουν γίνει νοσταλγίες μακρινές
που του θυμίζουν έντονα  αξέχαστες στιγμές .
Τώρα γέρος, με την πείρα μιας ολόκληρης ζωής
και το σώμα κυρτωμένο από τα βάσανα αυτής,
καθισμένος στο παγκάκι παραπονεμένος, σκυθρωπός,
το τσιγάρο του καπνίζει μοναχός και σκεπτικός...

     Η κραυγή της σιωπής ή η δύναμη των αναμνήσεων;
     Άραγε ο υπερήφανος, χαρισματικός και καταδεκτικός προς όλους τους ξένους, λαός μας αναγκάστηκε ποτέ να σιωπήσει και με την σιωπή του να δείξει την συμφωνία ή αντίθεσή του σε μεγάλα εθνικά, πολιτικά ή κοινωνικά θέματα;
     Προσπάθησε ποτέ να φέρει στη θύμησή του γεγονότα και συμπεριφορές που εσημάδεψαν την μελλοντική ζωή και παρουσία του στην όμορφη αυτή γωνιά του πλανήτη μας;
     Οι Ολυμπιακοί αγώνες σημαδεύουν σήμερα θετικά την πολιτιστική, αθλητική και κοινωνική μας ζωή. Αρνητικό γεγονός βέβαια η ανακάλυψη χρήσης απαγορευμένων ουσιών που αμαυρώνουν εν μέρει  την συνολική αθλητική προσπάθεια. Η κατάκτηση των μεταλλίων χαρίζει χρήμα και δόξα, δεν πρέπει όμως να γίνεται σε βάρος της υγείας και της ανθρώπινης προσωπικότητας.
     Ας ρίξουμε μια ματιά αγάπης, αλληλεγγύης και συμπόνοιας σε αυτούς που ευρισκόμενοι στο περιθώριο της ζωής έχουν σαν μόνο μέσο αντίδρασης την κραυγή της σιωπής και την δύναμη των αναμνήσεων...
     Ευχή όλων μας ας είναι η επιτυχία των Ολυμπιακών αγώνων στην χώρα μας να είναι η απαρχή μιας νέας θεώρησης των αθλητικών, κοινωνικών. πολιτικών, πολιτισμικών και εθνικών θεμάτων.
                             
                                        Σωτηρόπουλος Σωτήρης
                                Πολιτικός Επιστήμων - Δημοσιολόγος
                                          Σύμβουλος Επενδύσεων

 

 

Web Design: Granma - Web Hosting: Greek Servers