-

Dali &

-


-








.

--.


.


 
 

 

Dario Fo: ! ! (2 )

 

                                          ΠΡΑΞΗ 2η

     (οι γυνακες γυρζουνε πσω, η νετερη Μαργαρτα, χει ακμη τη κοιλι και κλαει)

ΑΝΤ. Γργορα, γργορα Μαργαρτα. λα μσα. (φωνζει). Τζοβνι, Τζοβνι. Δεν εναι εδ. Τ ρα να 'ναι; (κοιτ το ρολι πνω στο μπουφ). Πεντμιση. Ω, Θε μου, λεπουμε περισστερο απ τσσερις ρες. (κοιτ στο διπλαν δωμτιο). Πργματι λεπει. Οτε που κοιμθηκε ο καημνος...

MAP. Εμες φταμε για λα. Τι μ' πιασε και σ' κουσα. Να! τρα βλπεις τι κναμε.

ΑΝΤ. Σταμτα να κλαψουρζεις. λα πγαν μια χαρ. Οι νοσοκμοι τανε πολ ευγενικο και μας βοηθσανε πρα πολ. Εμες χρειστηκε μνο να τους πομε: «Ακοστε παιδι, το κορτσι δεν εναι γκυος, η κοιλι της εναι φουσκωμνη με κλεμμνα πρματα». Αμσως προσφρθηκαν να μας βοηθσουνε κι απ πνω μας επανε και μπρβο: «Καλ τους κνατε. Αυτο οι τποι των σοπερ-μρκετ εναι λοι του απατενες». Κι εσ εχες τσο φβο: «Ποις ξρει αν μπορομε να 'χουμε εμπιστοσνη στους νοσοκμους;». (κοιτ στο ψυγεο). Ε, ποις φαγε λο το βοτυρο; Α, χι, εδ εναι. Τρα θα σου κνω μια σουπτσα. Αχ, να το ρζι. Δσε μου να πακτο ρζι. (η Μαργαρτα βγζει κτω απ' το παλτ της να πακτο ρζι. Η Αντονα πει στη κουζνα και ρχνει μια ματι στην κατσαρλα). Τ εναι αυτ; Κανα-

βορι; Αυτς ο ξπνιος μαγερεψε πργματι σοπα απ καναβορι με κουνελσια κεφλια. Λοιπν, ξρεις κτι; Σ' αυτν και τη μεγαλτερη ανοησα να πεις, θα το πιστψει. Πντα ταν μαγειρεω θα βρει κτι να γκρινιξει. μως απ δω και πρα ξρω εγ τι θα του μαγειρεω. Κθε μρα κουνελσια κεφλια με διαφορετικς

σλτσες και σοπα απ καναβορι. Θα τονε ταρξω στο καναβορι.

MAP. Για μνα δε χρειζεται να μαγειρψεις. Δεν χω διλου ρεξη. Το στομχι μου χει κλεσει τελεως. Αλθεια σου λω.

ΑΝΤ. Θα το ξανανοξουμε πλι. Τα κνεις εκολα πνω σου. Ξρεις ποι εναι το λθος σου; Δεν χεις εμπιστοσνη στους ανθρπους. Πρπει να πεσεις τον εαυτ σου πως οι νθρωποι εναι καλο. Φυσικ χι λοι. Θλω να πω για τους ανθρπους σαν κι εμς που δουλεουνε σαν τα σκυλι και βγανουνε πντα χαμνοι. Ττοιοι νθρωποι εναι πντα στο πλευρ μας, αρκε να τους δεξεις τι εσαι αποφασισμνος ν' αντισταθες στ' αφεντικ και δε περιμνεις να κατβει γγελος Κυρου απ τον ουραν. Θυμμαι ταν δολευα στο εργοστσιο που φτιχναμε κρακερκια. Σκατοδουλει, απ κθε ποψη. Εχε πολλ ζστη και υγρασα. Μποροσαμε μως να ζσουμε απ' αυτ τη δουλει. Μια μρα -χωρς ιδιατερες διατυπσεις- η διεθυνση αποφασζει να το κλεσει επειδ, λει, το εργοστσιο δεν φερνε πια κρδη. Στη πραγματικτητα θελαν να πετξουν εμς ξω για να κνουν ριζικς οργανωτικς αλλαγς μες στο εργοστσιο, τσι, πως συνηθζουν να το λν αυτο. Ττε μεις κναμε κατληψη του εργοστασου. Κι οι τριακσιοι που δουλεανε στο εργοστσιο ταν λοι με το μρος μας. Τα συνδικτα μως ταν εναντον μας: «Πρπει να 'στε τρελο» μας επανε, «δε μπορετε να κνετε κτι ττοιο, θα φτε τα μοτρα σας. Πο θα βρετε λεφτ για ν' αγορσετε αλερι; Κι στερα, ποις θ' αγορζει τα προντα σας; Αν δεν χετε την αγορ στα χρια σας, εστε χαμνοι». Παρολαυτ, μεις το διακινδυνψαμε. Ανμεσα μας υπρξαν νθρωποι που πολησαν ακμα και τα σπτια τους, που τα 'χαν αποκτσει με τσες θυσες. Εγ πγα τα πργματ μας στο ενεχυροδανειστριο, πως κι λλες γυνακες. Ακμη και τα σεντνια και τα στρματα. Μ' αυτ τα λεφτ αγορσαμε το πρτο μας αλερι. Τα κρακερκια τα πουλσαμε μνοι μας στα καταστματα. Ακμη και στα εργοστσια πγαμε. Μθανε κι λλοι εργτες για την υπθεση μας και μας περμεναν μ' ανοιχτς αγκλες να πμε. Αγορζανε τα κρακερκια μας ακμα κι αν δεν τα χρειζονταν, μνο και μνο για συμπαρσταση. Και ξρεις τ λλο κνανε; Για να βοηθσουν καναν ρανο και πραν μρος λοι οι εργτες απ' λα τα εργοστσια, Μιλνου και περιχρων. Μζεψαν ογδντα εκατομμρια λιρτες. Καταλαβανεις, ογδντα εκατομμρια! Αυτ εναι ποσ

που δε θα το πστευα οτ' εγ αν δεν το 'βλεπα με τα δια μου τα μτια. Θυμμαι τη μρα που 'ρθαν οι εργτες να μας παραδσουνε τα χρματα και δε πρκειται να τη ξεχσω ποτ σο ζω. Εμες οι γυνακες ανακατεαμε κενη την ρα το ζυμρι κι αρχσαμε να κλαμε με λυγμος. Πσανε τσα δκρυα μες στο αλερι που στο τλος φτιξαμε κρακερκια μ' αλερι και δκρυα. Γλυτσαμε να κρο αλτι. (η Μαργαρτα παρακολουθε την εξιστρηση συγκινημνη). Μα, τ κλαις τρα;

MAP. Αφο χω συγκινηθε.

ΑΝΤ. Αντ να λινεις απ συγκνηση, καλτερα να σκεφτες αυτ που σου 'πα. Αυτ δεν εναι ιστορα να παρηγοριμαστε. Πψε να κλαις και σκψου τ θα κνουμε τρα;

MAP. Θλω να ξεφορτωθ επιτλους αυτ τα πακτα και τις σακολες. Δεν χω σκοπ να τα κουβαλ μια ζω κτω απ το παλτ μου.
ΑΝΤ. Θα τα ξεφορτωθες, αλλ χι εδ. Θα πμε στην αποθηκολα που 'χουμε στον κπο, πσω απ τις σιδηροδρομικς γραμμς. Θα τα πμε λα κει, ακμη κι αυτ που 'χουμε κτω απ το κρεβτι. Τρα θα μενω κι εγ γκυος. λα, βοθα με να φτιξω μιαν μορφη, στρογγυλ κοιλι. Με δυο-τρα κουβαλματα θα τα ξεφορτωθομε λα. (παρνει απ το ντουλπι, δυο μαξιλαροθκες και παραμνες, φτινει δυο σακι και τα κρεμ στο λαιμ της).

MAP. Πο εναι αυτ η αποθηκολα;

ΑΝΤ. Πσω απ τις σιδηροδρομικς γραμμς. Θα περσουμε απναντι απ το δρμο. Ο πεθερς μου χει κει να μικρ κπο, κοντ δκα τετραγωνικ, σα να φυτεουμε λγα λαχανικ. Αν τα πμε κει θα 'ναι σγουρη κρυψνα.

MAP. χι, να μου λεπει. Φτνει, ως εδ τανε. Δε σε βοηθ λλο. Εμαι μχρι δω με τις τρελς σου ιδες. Σχρα με, αλλ δε θα μπορσω... Θα τ' αφσω λα δω. Οτε τα μακαρνια θλω, οτε τποτα.

ΑΝΤ. Καλ, πως θες... εσαι χαζ.

MAP. στε εμαι χαζ. Κι εσ που 'σαι τσο ξπνια για πες μου τ θα πω στον ντρα μου ταν με δει χωρς κοιλι και χωρς παιδ;

ΑΝΤ. Ε! και γι' αυτ σκας; Θα του πομε πως εχες ανεμογκστρι.

MAP. Ανεμογκστρι;

ΑΝΤ. Φυσικ. Αυτ το πρμα γνεται συχν. Πολλς γυνακες πεθουνε τον εαυτ τους τι εναι γκυες. Η κοιλι μεγαλνει, μεγαλνει και στο τλος... αρας.

MAP. λα! Μνον αρας; Και πς μου 'ρθε μνα αυτ;

ΑΝΤ. Απ τον Ππα. Κθε νχτα ερχτανε στον πνο σου και σο 'λγε: «Κνε παιδ, κνε να παιδ». Ε! κι εσ τον κουσες κι κανες να παιδ... απ αρα. Τη ψυχ ενς παιδιο.

MAP. Μπρβο λοιπν. Τρα ρχισες να κοροδεεις και τον Ππα.

ΑΝΤ. λα καημνη, με μια φορ εναι σα να μη τον χεις κοροδψει διλου. Φτνει μνο να σκεφτες πσες φορς μας χει κοροδψει κενος. (εν μιλον η Μαργαρτα χει ξεφορτωθε τη κοιλι της κι η Αντονα χει φτιξει τη δικ της κοιλι που τη κρβει με το παλτ της). Αυτ ταν. 'Ακου δω, πρσεχε τη κατσαρλα πνω στη

φωτι, σε δκα λεπτ θα 'μαι πσω.

MAP. Γιατ δε παρνεις μερικς σακολες να τα πας λα μια και καλ αντ να παζεις αυτ την κωμωδα της γκαστρωμνης που πει κι ρχεται.

ΑΝΤ. Γιατ δεν εμαι τσο χαζ σο συ. Σνα θα σε πινανε στα πρσα με τη πρτη. λα να ρξεις μια ματι στο δρμο. Το βλπεις αυτ κει κτω; Εναι αυτοκνητο της αστυνομας. Εσ γιατ λες εναι σταματημνοι κει ττοιαν ρα; Την χουνε στημνη σ' αυτος που μπκανε σμερα στα σοπερ-μρκετ και που τρχουνε τρα με τις σακολες να τις κρψουν. (πει στο μτι της κουζνας). Πρσεξε λγο αν τυχν τελεισει το γκζι, πρε κι ναψε τη κλληση του Τζοβνι. Πρσεξε, τσι ανβει.

MAP. Μ' αυτ δεν πυρνει καθλου.

ΑΝΤ. χι δεν πυρνει γιατ δεν εναι απ σδερο, εναι απ 'να ειδικ υλικ που το λν αντιμνιο. Φτνει μχρι διακσους βαθμος θερμοκρασα και δε κοκκινζει ποτ, εναι επ τοτου για ν' ανβει το γκζι.

MAP. (κοιτ προς το παρθυρο). λα να δεις λγο, η Μαρα απ το τρτο πτωμα εναι κι αυτ γκυος! Να, δες εκε κτω στο δρμο...

ΑΝΤ. Μας κλβουνε τις ιδες μας, που να πρει ο διλος. Να δεις που σε λγο και τα σκυλι θα κυκλοφορον γκυα κι λοι οι ντρες θα χουνε καμπορα στη πλτη τους.

MAP. To σκφτηκα καλτερα. Θα 'ρθω κι εγ μαζ σου. (βζει πλι τις σακολες κτω απ το παλτ της).

ΑΝΤ. Επιτλους, κατλαβες. Πω να φρω το κλειδ για την αποθκη. Δε μιλ ξεκρφωτα γω... και σου το 'πα: χω εμπιστοσνη στους ανθρπους. Ακμη κι αν τα κνουνε πνω τους απ το φβο, στο τλος ρχεται η στιγμ της λογικς. (τρυφερ). λα, χαζολα. (χαδεει τρυφερ τη κοιλι της). Ξρεις κτι, χω γνει πργματι συναισθηματικς τπος. Ακμη τρα που πινω αυτ τη κοιλι η σκψη μου τρχει στο γιο μου.

MAP. χεις παιδ;

ΑΝΤ. Ναι, τρα θα πρπει να 'ναι δεκαεννι χρονν. Αλλ για μνα εναι ακμη παιδ, στω κι αν χει γνει ολκληρος ντρας. Αυτς τραβει το δικ του δρμο. Δεν τονε βλπω σχεδν ποτ.

MAP. Και πο ζει;

ΑΝΤ. Κπου ξω στα περχωρα με μια που 'φυγε κι αυτ απ το σπτι της.

MAP. Ακριβς πως γινε και με μνα. Δεν ντεχα λλο να μνω σπτι.

ΑΝΤ. τσι εναι σμερα η νεολαα. Μλις πισουνε λγα λεφτ στα χρια τους φεγουν απ το σπτι και κβουνε κθε σχση με τους γονες τους.

MAP. Εγ τους καταλαβανω. Κι εγ δεν ντεχα λλο στο σπτι. Σπτι ταν εκενο; δε βλεπμασταν ποτ κι ταν βρισκμασταν δε μιλιμασταν.

ΑΝΤ. Ακριβς τσι εναι. Εκτς κι αν θλαμε να βριστομε. Ο καθες ξεσπ πνω στον λλο. Κι εδ που τα λμε, ταν δουλεεις σα να σε κουρντσανε, για να φουσκσει η τσπη του αφεντικο σου, μες στο θρυβο απ τα κωλομηχανματ τους, χωρς ν' αλλζεις μιαν ανθρπινη κουβντα, χωρς να χαμγελο και να 'χεις πνω στο κεφλι σου λη την ρα το αφεντικ τον χαφι τον επισττη του, μη και του κλψεις κνα δευτερλεπτο. Γυρνς το απγευμα στο σπτι σου ξεθεωμνος κι λα σου φτανε. τσι ακριβς τανε και μες στο σπτι μας. Κι ας εχαμε λοι την δια γνμη. Βρσκαμε με το παραμικρ προφσεις για να μαλσουμε και να βριστομε κι τσι βγζαμε τ' απωθημνα μας απ την καταπεση μες στο εργοστσιο. Γι' αυτ το λγο φυγε κι ο γιος μου μες απ το σπτι, δεν ντεχε πια, παραλγο να μισσουμε ο νας τον λλο. Η φυγ τανε γι' αυτνε κτι σαν απελευθρωση. Τρα μως θ' αποκτσει κι αυτς παιδι κι λη η πκρα θα ξαναρχσει. Τα παιδι φεγοντας απ το σπτι νομζουν τι αφνουνε πσω τους φυλακ. Σε λιγκι μως φτιχνουνε κι αυτο τη δικ τους. Κι αυτ η κατσταση θα συνεχζεται επ' πειρον σο δεν ανογουμε τις πρτες της φυλακς και δεν κλενουμε μσα τους φλακες. (παση). χω ρεξη να δραπετεσω απψε. λα, σμερα εναι πργματι σα γιορτ της μητρας.

  (φεγουνε κι οι δυο. σκοτδι κι αλλζει σκηνικ, κατεβανει το κινομενο. ο Λουτζι κι ο Τζοβνι μπανουνε στη σκην. κνουνε βματα επ τπου, στε να φανεται τι περπατονε στο δρμο. ο Λουτζι βγζει τη τραγισκα απ τη τσπη και τη φορ, το διο κνει κι ο Τζοβνι).

ΛΟΥ. Μνον αυτ μας λειπε. 'Αρχισε να βρχει. Αλθεια, τ λγαμε;

ΤΖΟ. σως τι χτυπνε τις πρτες μας για να μας προυνε τα λεφτ απ τη τσπη, μνο ταν ο καιρς εναι καλς. Κι ταν βρχει κθονται και τα μετρνε.

ΛΟΥ. Βρε τ πθαμε! Συ μως παρολαυτ που περνμε χεις κφια γι' αστεα.

ΤΖΟ. χι εγ, τα πδια μου χουνε σκσει στα γλια. Απ το πολ περπτημα τα πδια μου βγκαν ξω απ τα παποτσια και χαμογελνε. Μπες στο να τραμ, βγες απ' τ' λλο, τρχα να προλβεις το λεωφορεο... κι πειτα λη αυτ η φασαρα με τον κσμο που δεν θελε να πληρσει εισιτριο γιατ ακρβηνε... λο αυτ το πατες με πατ σε. Αμ, δε φταει κανες, παρ συ που 'χες αυτ τη φαειν ιδα να προυμε σβρνα λα τα νοσοκομεα. Εν μας εχανε πει στο τηλφωνο πως η γυνακα σου δε

βρσκεται σε κανν απ' αυτ. Χρειαζταν να κνουμε αυτ τη προπνηση;

ΛΟΥ. Πς να 'χεις εμπιστοσνη σε κτι που λει κανες απ το τηλφωνο με τη τεχνοκρατικ αναρχα που επικρατε σμερα;

ΤΖΟ. Δε με νοιζει διλου. Βαρθηκα. Θα πω στο σταθμ, θα πρω το επμενο τρνο και θα πω στη δουλει μου... τσι κι αλλις αυτο θα μου κψουν μιαν ρα.

(γυρν πολ απτομα και κοιτ στο χρο των θεατν). Για κοτα κει κτω. Τ γινε; 'Ακουσα να πολ δυνατ θρυβο.

ΛΟΥ. (πλησιζει τον Τζοβνι και κοιτ στην δια κατεθυνση). Κει κτω εναι να φορτηγ... οοχι, δο... χουνε τρακρει.

ΤΖΟ. Επμενον εναι, με ττοια βροχ... να ξαφνικ φρενρισμα στο γλυστερ δρμο... ιιι... μπαμ...

   (ο αστυνμος, που τονε ξρουμε δη, εμφανζεται στη σκην).

ΑΣΤ. Πσω... πσω... φγετε απ τη μση, μπορε τ' αυτοκνητα να μεταφρουν εκρηκτικ κι απ στιγμ σε στιγμ να τιναχτομε στον αρα.

ΤΖΟ. Γεια σου κυρ-αστυφλακα. Μεις οι δυο συναντιμαστε πντα κτω απ τις πιο δσκολες περιστσεις. τσι δεν εναι;

ΑΣΤ. Α, εσες εστε; Γεια σας. Βλπετε τ ζω κνουμε μεις οι πολιτσμνοι!

(φωνζει προς το μρος των θεατν). Ε... σεις εκε κτω, πνω στο ψωμα. Τρελαθκατε; Ναι, σας εκε κτω λω. Γυρστε πσω. (δεχνει προς τ' αριστερ στο μρος των θεατν). Πρτε δρμο γργορα, στις δουλεις σας. Δε σας φτνουνε τσα δυστυχματα που γνονται κθε μρα στο εργοστσιο, πρπει να 'ρθετε κι εδ για να δετε κι λλα;

ΛΟΥ. Δε μου λες, τονε γνωρζεις πργματι;

ΤΖΟ. Α, αυτς εναι πολ φλος μου. Μαοκς φλα, απ τους πιο φανατικος. Ξρεις, απ' αυτος που θλουν ν' ανατρψουνε το σστημα.

ΛΟΥ. Δηλαδ, νας που εισχρησε στην αστυνομα.

ΤΖΟ. Ναι. Ε... κυρ-αστυνμε. Για κοιτξτε τ γρφει πνω: ΣΟΔΑ. Αυτ δεν εναι υλικ που εκργνυται.

ΑΣΤ. Το ξρω. Αλλ' αυτ γρφει απ' ξω. Για να δομε μως τ χει μσα.

ΤΖΟ. Πντα καχποπτος, ε... κυρ-αστυνμε; Αυτ εναι αυτοκνητα διεθνν μεταφορν. Το βλπετε κι εδ, γρφει TIR, δηλαδ μεταφορς εξωτερικο. Περν απ πολλος ελγχους και δεν εναι δυνατ να γρψουνε ψμματα απ' ξω. Αυτ δε πρκειται να εκραγε.

ΑΣΤ. Ναι, το φορτηγ δε πρκειται να εκραγε, αλλ που να 'ναι θα εκραγ εγ. Απ τα ξημερματα εμαι στο πδι.

ΤΖΟ. Αυτ δε μας πειρζει. Σεις αν πσα στιγμ εστε τοιμοι. Διατξτε μπρος-μαρς, γαυγστε δαγκστε σα μαντρσκυλα.

ΑΣΤ. Μπρβο! Σεις εστε ριμος για την αστυνομα. Θλετε να πρετε τη θση μου;

ΤΖΟ. Εγ στη θση σας πρτα θα φρντιζα για το φορτο των αυτοκιντων, που 'χει διαλσει. Βλπετε τα σακι που κατρακυλνε στο ψωμα. Αν πργματι τα σακι

χουν μσα καυστικ ποτσα, θ' αρχσουν να βρζουν μ' αυτ τη βροχ και σε λγο θ 'χουμε μια τερστια μπλα απ αφρ. Βζουμε στοχημα;

ΑΣΤ. χετε δκιο. 'Αντε, βλτε να χερκι να τα μεταφρουμε. Ε... λοιπν πντα εκτιμοσα τους ανθρπους με πρωτοβουλα. 'Αντε, πιστε.

ΤΖΟ. Φτου, να μη βασκαθ. λο ωραες ιδες εμαι.

ΑΣΤ. (φωνζει προς τους θεατς). Ε... σεις εκε κτω. Βλτε κι εσες να χερκι. Πρπει να σσουμε το φορτο. Κντε το τουλχιστον για τους συναδλφους σας οδηγος. Η αλληλεγγη εναι αυτ που μετρ στις ατυχες.
   (2-3 ηθοποιο ανεβανουνε στη σκην και φτιχνουν μαζ με τον Λουτζι και τον Τζοβνι φανταστικ αλυσδα και προσποιονται τι μεταφρουνε σακι).

ΤΖΟ. Τα βλπετε; Σεις που 'σασταν τσον απαισιδοξος; λοι ρθαν να βοηθσουνε χωρς να λογαρισουν τι θα πνε με καθυστρηση στη δουλει τους και θα χσουν μιαν ρα απ το μεροκματο.

ΑΣΤ. Εγ δεν επα ποτ πως οι νθρωποι δεν εναι πρθυμοι να βοηθσουν.

ΤΖΟ. χι, εσες επατε μνο πως ο καθες πρπει να τα βγζει μνος του πρα, τι δεν πρπει ν 'χεις εμπιστοσνη σε καννα, γιατ ο κσμος εναι γεμτος απ απατενες. Τρα μου θυμσατε πργματι ν αφεντικ που 'χα κποτε. να γρο καχποπτο που 'χε να σκυλ τσο γρικο και καχποπτο, σο κι ο διος. Το σκυλ ταν μισκουφο, αλλ τανε καλς φλακας. Κι επειδ τ' αφεντικ δεν εχε σε κανναν λλον εμπιστοσνη παρ μνο στο σκλο του, του αγρασε να ζευγρι ακουστικ.

ΑΣΤ. Ακουστικ για το σκυλ;

ΤΖΟ. Ναι, με μπαταρα μλιστα. Τη μπαταρα τη στερεσανε στη μσα πλευρ απ τα πσω πδια του σκλου. Κθε φορ που σκωνε το πσω πδι του, να κατουρσει, κατουροσε τη μπαταρα, γιντανε βραχυκκλωμα κι η συσκευ κανε ττοιο θρυβο που ο σκλος κντευε να λιποθυμσει.

ΑΣΤ. Εγ θα προσπαθσω να μη σηκσω ποτ το πδι μου. Αλλ πστε μου, τ γινε με τους δυο οδηγος;

ΛΟΥ. Δε πιστεω να παγιδετηκαν μες στο φορτηγ.

ΑΣΤ. Μη στενοχωρισαι. Αυτο θα σωθκανε και το σκσανε σα λαγο.

ΤΖΟ. Γιατ το σκσανε;

ΑΣΤ. Επειδ τα σακι που προφυλξαμε με τση φροντδα απ τη καταστροφ, κθε λλο παρ καυστικ σδα περιχουν. Εγ βλπω εδ ζχαρη.

ΤΖΟ. Ζχαρη; Αυτ δω, χει μσα ζχαρη; 

ΛΟΥ. (ανογει να σακ και δοκιμζει). Ζχαρη!
ΑΣΤ. Σ' αυτ δω χει ζχαρη, στ' λλο σιτλευρο και στα σακι πσω χει ρζι.

ΤΖΟ. Τους τιμους! Και για πο προορζονταν να πνε λ' αυτ;

ΑΣΤ. να φορτο για την Ελβετα και τ' λλο για τη Γερμανα. Σεις δεν επατε, δε φορτνουνε ποτ λλο πρμα απ' αυτ που γρφει απ' ξω, εναι εντξει «αφο περνν απ τσους ελγχους».

ΤΖΟ. Καλ κυρ-αστυνμε, αυτος δεν τους ελγχει κανες;

ΑΣΤ. Μια φορ, μνον ταν φορτνουνε. Και μετ δεν τους ξαναελγχουν. Οι υπλληλοι σφραγζουνε τ' αμξια και φεγουν.

ΛΟΥ. Με τη προπθεση φυσικ πως στο δρμο δε θα 'χουνε καννα δυστχημα.

ΤΖΟ. Υπρχει λοιπν πντα Θες που νοιζεται για τους απατενες. Αλλ εδ βλπει κανες καθαρ τ πουτνας γιο εναι οι βιομχανοι. Εξαφανζουνε τα τρφιμα απ τα καταστματα και μας λν: «αυτ τον καιρ υπρχει λλειψη τροφμων» κι εδ βλπουμε πο πνε τελικ τα τρφιμα. Δεν τους φτνει που βγζουνε τα χρματα που κερδζουμε απ τη δουλει μας, στο εξωτερικ, αντ να τα επενδουν εδ για να υπρχει δουλει, τρα εξαφανζουνε στο εξωτερικ ακμη και τα τρφιμα που μεις παργουμε, για να μπορον να λνε πως υπρχει λλειψη και ν' ανεβζουν μ' αυτ το κλπο τις τιμς. Οι κλφτες!

ΑΣΤ. Μπρβο αγαπητ μου καλ κνεις κι αγαναχτες. Με το δκιο σου. Η αγανχτηση εναι το πιο φοβερ πλο των φουκαρδων.

ΤΖΟ. Α, σας ευχαριστ πολ γι' αυτ το... «φουκαρς». (προς το Λουτζι). Κι αυτς εδ εναι φλος. λο ειρωνεα εναι οι φλοι.

ΑΣΤ. Δεν ειρωνεομαι. Κατσχω και το σιγουρεω. Χρη στη βοθεια σας σωσα τα τρφιμα απ τη καταστροφ. Μετ' απ' αυτ θα γρψουμε μια πολ ωραα αναφορ και θα κνουμε μνυση. Σμερα το βρδυ κιλας θα μεταδσει η τηλεραση την εδηση για μια πολ μεγλη επιτυχα της αστυνομας. Μ' αυτ τον τρπο και χρη στη τηλεραση θα μθουν οι υπεθυνοι βιομχανοι δη απ σμερα για την ανακλυψ μας και θα μπορσουν νετα να τη κοπανσουνε στο εξωτερικ. Το δικαστριο, με τη σειρ του, θα τους καταδικσει ερμην σε τσσερις μνες φυλκιση μ' αναστολ, ο Πρεδρος της Δημοκρατας θα τους απονεμει χρη σο γνεται γρηγορτερα, πως συμβανει τρα με τους βιομηχνους απ τη Μπρσια κι λα θα εναι πλι μλι-γλα.

ΤΖΟ. Α... τσι! Και το εμπρευμα;

ΑΣΤ. Το προν θα επιστραφε στους νμιμους ιδιοκττες του. Θα τους βλουνε γερ πρστιμο για το οποο οι βιομχανοι θα κνουν μιαν φεση πσω απ την λλη, σπου τελικ να τους επιστραφε κι αυτ. Με τον τρπο αυτ δε θα πληρσουνε φργκο.

ΤΖΟ. Αυτ δε το πιστεω.

ΑΣΤ. Φυσικ, οτε κι εγ το πιστεω.

ΤΖΟ. Βλπετε;

ΑΣΤ. Το να πιστψω κτι ττοιο μου το απαγορεει καταρχν η στολ που φορ κι ο βαθμς που 'χω. Με σας μως εναι διαφορετικ. Εσες δεν το πιστεετε γιατ εσες... πς να το πω;

ΤΖΟ. Γιατ εμαι μαλκας. Κατλαβα.

ΑΣΤ. Αν επιμνεις. (κνει μερικ βματα προς τα δεξι). Μα τ κνουν αυτο κει κτω; Ω, Παναγα μου! Μας κλβουνε τα σακι. Πρανε χαμπρι πως χουν μσα ζχαρη κι αλερι.

ΤΖΟ. Ε... Κντε λοιπν κτι. Δεν επιτρπεται να κθεστε αμριμνα και να τους κοιττε. Αν πμε τσι, θ' αρχσουνε κι οι λλοι να κλβουνε... και στο λεφτ δε θα μενει τποτε μες στα φορτηγ.

ΛΟΥ. Τ σε νοιζει μωρ σνα; Τ θες να μας κνεις; Τον αστυνμο; Εσαι πργματι μαλκας.

ΤΖΟ. Αρχζεις κι εσ τρα.

ΑΣΤ. Εδ βλπετε πς μεταδδονται οι ιδες. Θα πρπει να χαλσουμε τρα τη ζαχαρνια μας για μερικ σακι καυστικ σδα;

ΤΖΟ. Τ καυστικ σδα; Ξρετε πολ καλ...

ΑΣΤ. Εγ δε ξρω τποτα. Εγ ξρω αυτ που γρφει απ' ξω: «καυστικ σδα». Δεν εναι δικ μου δουλει να διαπιστσω τ χουν μσα τα σακι. σον αφορ τοτο, υπεθυνος εναι ο προστμενος μου, που θα 'ρθει σε μερικς ρες. Αυτ λει ο κανονισμς κι εγ τον τηρ κατ γρμμα. Εκτς απ' αυτ, ο κανονισμς λει τι το πρτιστο και μοναδικ καθκον του υπεθυνου της ζνης ευθνης που στη περιοχ του συνβη το δυστχημα, εναι να πει αμσως στον τπο του δυστυχματος και ν' αποκαταστσει τη κυκλοφορα των οχημτων. 'Αλλα καθκοντα, ποια κι αν εναι αυτ, δεν επιτρπεται ν' αναλβω. Γεια χαρ, σας αφνω ν' αναλβετε σεις τα καθκοντ σας κι εγ πω ν' αφοσιωθ στο μνο μου καθκον που, σμφωνα με τον κανονισμ, εναι να φροντσω για την γκαιρη αποκατσταση της κυκλοφορας στον τπο του δυστυχματος.

ΤΖΟ. Για δες τονε που φεγει. Αυτς ο νθρωπος δε πρπει να 'ναι στα καλ του.

ΛΟΥ. Εμες δεν εμαστε στα καλ μας. Καλ, τ μας πιασε και μεταφρουμε σακι λαθρεμπρων; Ξρεις κτι; Κνω κφι να πρω κι εγ μερικ απ' αυτ τα σακι στο σπτι.

ΤΖΟ. Τρελθηκες; Θλεις να μπεις στο διο κλπο μ' αυτος τους μιστρελους και τους τεμπληδες; Εγ σου λω πως λοι αυτο δεν εναι καν εργτες, αλλ λομπεν. Σκυλολι που απεργε.

ΛΟΥ. Σκυλολι που απεργε; Δεν εμαστε καλ. Μλησε κι «Ο ρως Της Εργασας». στε οι νθρωποι κε κτω απεργονε! Κι εσ, δεν απεργες ποτ;

ΤΖΟ. Φυσικ απεργ. ταν εναι απαρατητο. Δε βουτ πρματα που ανκουνε σ' λλους.

ΛΟΥ. Γιατ, ανκουνε σ' λλους; Ποις, παρακαλ, παργει αυτ τα πρματα που ταν μες στο φορτηγ; Ποις τα θρισε; Ποις φτιαξε τις μηχανς για να οργσουνε και να σπερουνε τα χωρφια; Ποις φτιαξε απ' το στρι το αλερι; Εμες δεν εμαστε αυτο; Πντα εμες. Και τ' αφεντικ, δεν εναι πντα αυτο που μας κλβουνε τα προντα μας;

ΤΖΟ. Α... τρα μλιστα. Επειδ δηλαδ ζομε σε μια χρα απατενων, θα πρπει να κλβουμε κι εμες τρα. Μπτε σκλοι αλστε! Ο πιο ωραος εναι αυτς που κλβει τα πιο πολλ. ποιος δεν κλβει εναι μαλκας! Ξρεις τ σου λω γω; τι εμαι και πολ περφανος που εμαι μαλκας σ' να κσμο απατενων και κλεφταρδων.

ΛΟΥ. Ξρω, βλακεα και περηφνεια πνε μαζ.

ΤΖΟ. Μ' αυτ που λες εννοες εμνα; Μιλς σα καννας λομπεν-προλετριος, που δεν χει λλο δρμο παρ να κοιτ μνο τη πρτη του. καστος για τον εαυτ του κι λοι ενντια σ' λους. 'Ακου καλ, μικρ μου, λομπεν-επανασττη. Αυτς ο φασαρες και το χος παζουνε το παιχνδι της αντδρασης και τους δνει αφορμ να επιβλλουν, με τη βοθεια των στρατηγν, ασφλεια και τξη.

ΛΟΥ. Λθος. Οι στρατηγο κι ο φασισμς μπορον να προυνε τα πνω τους μνον ταν εμες οι εργτες εμαστε δειλο. ταν αγωνιζμαστε και παρνουμε αυτ που μας ανκει, ττε δε μετρνε.

ΤΖΟ. Γι' αυτ το λγο χουμε τα συνδικτα και τις συνδικαλιστικς κινητοποισεις. Και μη μου πεις τι τα συνδικτα δε κνουνε τποτε... Ποις οργνωσε στο Τορνο τον αγνα της μεωσης της τιμς στο ηλεκτρικ και το γκζι; Ποις αγωνστηκε για μεωση του εργατικο εισιτηρου;

ΛΟΥ. Ναι, τα συνδικτα. Αλλ γιατ πιζαμε μεις οι εργτες απ κτω.

ΤΖΟ. Φυσικ. Τα συνδικτα ρχονται πντα τελευταα, ταν η μχη χει πια κριθε. Μου φανεται τι δε πιστεεις οτε στα συνδικτα.

  (μπανει ο καραμπινιρος με το μουστκι).

ΚΑΡ. Τ συμβανει εδ;

ΛΟΥ. Τποτα. Μνο που φορτωθκαμε σα γαδορια για να σσουμε τη πατρδα.

ΚΑΡ. Τ παραμθια μου τσαμπουντε; Εδ κλβετε.

ΤΖΟ. Τ βλπουνε τα μτια μου! Ο κυρ καραμπινιρος με το μουστκι. Βλπεις πς μοιζει με τον προηγομενο αστυνμο;

ΛΟΥ. Α, ναι, αυτς με τον κανονισμ.

  (δυο εργτες που στκονται στην αλυσδα χτυπιονται για τα σακι).

ΚΑΡ. Εεε... σεις εκε κτω... σταματστε αμσως... αφστε τα σακι κτω... αλλις πυροβολ. Ααα... τους δειλος, το βλανε στα πδια (μιλ σε Τζοβνι και Λουτζι). Εεε... σεις, ποις σας δωσε την δεια ν' αγγξετε τα σακι;

ΛΟΥ. Α, τρα την πατσαμε. Αυτς αντ για φχαριστ θα μας στελει στον... τφο.

ΤΖΟ. Παρακαλ κυρ-καραμπινιρο, ηρεμστε. Προσξτε μη σκοντψτε με το πιστλι σας και φγει καμι αδσποτη. ταν νας αστυνμος σκοντφτει κρατντας πιστλι, κποιος πεθανει. Αυτ εναι η περφημη "τυχαα εκπυρσοκρτηση" που δεν... αστοχε ποτ.

ΚΑΡ. Αγαπητ μου, κνετε πολ τον ξυπνο. Σας το 'χω δη ξαναπε.

ΤΖΟ. Εντξει, μεις θλαμε μνο να βοηθσουμε. Αλλις, θα χαλοσαν λα.

ΚΑΡ. Δε χρειαζμαστε τη βοθεια σας. Πηγανετε αμσως στις δουλεις σας.

ΤΖΟ. Ευχαρστως, αλλ ο κυρ-αστυνμος μας επε να τονε βοηθσουμε.

ΚΑΡ. Ποις αστυνμος;

ΤΖΟ. Αυτς εκε που φροντζει για την αποκατσταση της κυκλοφορας στον τπο του δυστυχματος.

ΚΑΡ. Καλ, συνεχστε. χι, σταματστε. Πρπει πρτα να το εξετσω. Κριε συνδελφεεε. (φεγει).

ΛΟΥ. Μια λει μια ξελει, πως στο στρατ.

ΤΖΟ. Ναι, εναι νας παλινθρωπος αυτς... αλλ απ πσω του κρβεται νας καλς χαρακτρας. Αυτς εναι που πγε τη γυνακα σου στο νοσοκομεο, με το παιδ, τις

ελις κ.λπ.

ΛΟΥ. Α, αυτς εναι; Αλθεια πρπει να σου πω και κτι λλο.

ΤΖΟ. Τι;

ΛΟΥ. χει να κνει με τη δουλει μας. Απ' αριο θα παρνεις επδομα μειωμνης εργασας.

ΤΖΟ. Ποις το λει αυτ;

ΛΟΥ. Τ' κουσα πριν λγο μες στο τρνο. Απ δω και πρα θα δουλεουμε κι οι ξι χιλιδες εργτες μνον εικοσιξι τη βδομδα... και σε μερικος μνες θα κλεσει εντελς το εργοστσιο.

ΤΖΟ. Θα κλεσει το εργοστσιο; Και για ποι λγο, παρακαλ; Αφο πμε καλ. χουμε παραγγελες μχρι το τλος του λλου χρνου.

ΛΟΥ. Οι παραγγελες δεν τους ενδιαφρουνε ποσς. Λνε πως αν μεταφρουνε την επιχερηση στην Ισπανα, θα κερδζουνε περισστερα και στη Βραζιλα, θα κερδζουν

ακμη περισστερα.

ΤΖΟ. Επειδ εκε οι μισθο εναι χαμηλο, τσι δεν εναι;

ΛΟΥ. χι μνον αυτ. Υπρχει γραμμ πνω στους μισθος, δεν απεργον, χουνε φασιστικ κυβρνηση που εγγυται κοινωνικν ειρνη, την ασφλεια και τη τξη.

ΤΖΟ. Δσε μου... κενο το σακ... και τ' λλο... και τ' λλα δυο κε πσω. 'Αντε γργορα, κουνσου. Φορτσου σα μπορες.

ΛΟΥ. Και τ απγινε η περηφνεια σου να 'σαι... μαλκας;

ΤΖΟ. Εντξει, εντξει, ρχεται κι η μρα που ξυπννε κι οι φουκαρδες. Κνε γργορα. Φορτσου κι εξαφανιζμαστε. Στο κτω-κτω, δουλψαμε... Τρα πληρνουμε τους εαυτος μας. (φεγουν απ τη σκην φορτωμνοι σα μουλρια).

ΚΑΡ. (ξω απ τη σκην). Εεε, σεις οι δυο, για πο το βλατε; Αλτ, σταματστε, αλλις πυροβολ.

ΤΖΟ. Πυροβλα. Πυροβλα τον κλο σου.
   (ο καραμπινιρος φτνει λαχανιασμνος στη σκην).

ΚΑΡ. Μπσταρδοι... και προσποιονταν τι τχα δολευανε... σιγουρεουμε το φορτο, δθεν... σας κνουμε χρη. Και μετ, καθαρο Ναπολιτνοι. (τρχει ξοπσω τους).
   (αλλαγ σκηνς. αλλζει ο φωτισμς για να φανε τι βρισκμαστε σ' λλο δρμο. Απ δεξι ρχονται ο Λουτζι με τον Τζοβνι φορτωμνοι με τα σακι).

ΤΖΟ. λα, κνε υπομον, ακμη εκατ μτρα και τα καταφραμε. Μια στιγμ, βλπω ν αστυνομικ αυτοκνητο ακριβς μπρος στο σπτι μου.

ΛΟΥ. Για κοτα λγο κει κτω τις δυο γυνακες, οι δικς μας δεν εναι;

ΤΖΟ. Δε νομζω να 'ναι αυτς.

ΛΟΥ. Γιατ χι; Πηγανουνε στο δικ σας σπτι. Η μια εναι γκυος.

ΤΖΟ. Για κοτα καλτερα. Κι οι δυο εναι γκυες.

ΛΟΥ. Αμν, δκιο χεις. Ττε αποκλεεται να 'ναι αυτς.

ΤΖΟ. (κοιτ προσεκτικ προς τα πσω). Να πρει ο διβολος, τη πατσαμε. Τρα εμαστε περικυκλωμνοι. Για κοτα πσω σου... κει πσω.

ΛΟΥ. Εναι τποτα;

ΤΖΟ. Στραβς εσαι; Δε βλπεις τι μας παρακολουθε ο καραμπινιρος; Ο βλκας. λοι κλψανε κτι, πσω απ μας βρκε να τρξει, ο...

ΛΟΥ. Α... μπρβο, λα απ δω για να του ξεφγουμε.
   (φεγουνε προς τα πσω, ο καραμπινιρος, αντθετα, προχωρ κατ μκος της σκηνς χωρς να τους αντιληφθε.) 

   (σκοτδι. αλλζει σκηνικ. βρισκμαστε τρα στο διαμρισμα του Τζοβνι και της Αντονας. οι γυνακες μπανουνε στη σκην κι οι δυο γκυες).
ΑΝΤ. Πιο γργορα Μαργαρτα. λα, μπες μσα και κλεσε τη πρτα.

MAP. Δσε μου να ποτρι νερ. Διψ πολ.

ΑΝΤ. Μλις θα ξεφορτωθομε τις κοιλις μας θα κνουμε λλες δυο... και σγουρα αυτ θα εναι το τελευταο μας δρομολγιο.

MAP. 'Αδειασε τη κοιλι-γμισε τη κοιλι. Αισθνομαι σαν να μικρ φορτηγ.

ΑΝΤ. Σταμτα επιτλους τη γκρνια σου.
   (η Μαργαρτα ανογει το παλτ και βγζει απ' τη κοιλι της μερικ μαρολια κι λλα σαλατικ).

MAP. Τρα θα 'χουμε σαλτα για λο το χρνο.

ΑΝΤ. Το ξρω, εναι μπλικο πρμα, αλλ δε γινταν αλλις, γιατ στο γυρισμ θα 'πρεπε να εμαστε τσο χοντρς σο μασταν και στον πηγαιμ. Καταλαβανεις, οι

αστυνομικο θα μας βλεπαν να πηγανουμε με μια τση κοιλι... Δε λω, οι αστυνομικο εναι βλκες, αλλ σε κτι ττοια τους κβει.

MAP. Σ' αυτ χεις δκιο.

ΑΝΤ. (τρχει στη κουζνα του γκαζιο). Γαμτο. Ξεχσαμε τη σοπα, τρα θα 'πηξε σαν αλευρκολλα. (ανογει τη κατσαρλα). Μα αυτ δεν βρασε διλου... γιατ τχα; Δεν ναψε το γκζι; Να ξρεις, μας κοψαν το γκζι, τα γουρονια. Κοτα να δεις που σε μερικς μρες θα μας κψουνε και το φως. Αυτς απ τη ΔΕΗ ταν εδ και με φοβριζε. (χτυπ η πρτα). Ποις εναι; (φων απ' ξω).

ΦΩΝ. νας φλος.

ΑΝΤ. Ποις φλος;

ΦΩΝ. νας συνδελφος του ντρα σας, πρπει να σας πω κτι πολ σημαντικ.

ΑΝΤ. Ω... Θε μου, λες να του 'τυχε τποτα; (πει ν' ανοξει τη πρτα).

MAP. Περμενε μια στιγμ να βλω τη σαλτα κτω απ' το παλτ μου.

ΑΝΤ. Μια στιγμ να ρξω κτι πνω μου. (ανογει και μπανει ο καραμπινιρος). Μπα, σεις εστε; Τ σημανει αυτ;

ΚΑΡ. Μενετε ακνητες. Καμι κνηση. Αυτ τη φορ σας χω στο χρι. Για κοτα κι οι δυο γκυες. Βρε τ γργορα που μεγαλνουν εδ οι κοιλις! Το 'ξερα γω πως ταν λα παραμθια.

MAP. (πφτει τελεως αποκαμωμνη στο κρεβτι). Το ' ξρα γω, το 'ξρα γω. Πει, χαθκαμε. 

 

ΚΑΡ. Με μεγλη μου ευχαρστηση διαπιστνω τι το κρατσατε το παιδ. Και σεις αγαπητ μου κυρα, τα συγχαρητρι μου. Μσα σε πντε ρες: Κνατε ρωτα, γνατε μητρα κι εστε κιλας στον νατο μνα. Μπρβο ταχτης!

ΑΝΤ. Κυρ-αστυνμε, κνετε πολ μεγλο λθος.

ΚΑΡ. Το λθος το 'κανα πιο πριν, ταν πεσα στη παγδα με τους πνους της γννας και τη πρωρη εγκυμοσνη. Τρμα αυτ. Βγλτε ξω τα πρματα.

ΑΝΤ. Εστε τρελς; Ποι πρματα;

ΚΑΡ. Μη μου κνετε μνα την ξυπνη. Δε πινουν αυτ σε μνα. Το κατλαβα καλ το παιχνδι σας. Οι ντρες πνε και κλβουνε, φρνουνε τα κλεμμνα στις γυνακες τους κι αυτς τα κρβουνε στις κοιλις τους. λη τη μρα βλπω μπρος μου γκυες γυνακες. Δεν εναι δυνατν λες οι γυνακες του τετραγνου να μεναν μσα σε μια μρα γκυες. Εντξει, καταλαβανω πως οι γυνακες του απλο λαο εναι πολ γνιμες, αλλ δω πια το παρακνατε. Γμισε ο τπος γκυες γυνακες, γκυα κορτσια, γκυα παιδι... μχρι του σημεου που πριν απ λγο εδα μια ογδοντρα που ταν σ' ενδιαφρουσα κι εχε μια κοιλρα σαμε κει, σα να περμενε τρδυμα.

ΑΝΤ. Ξρω, αλλ χι για το λγο που νομζετε σεις... χουμε τη γιορτ της προσττιδς μας.

ΚΑΡ. Ποις προσττιδας;

ΑΝΤ. Της Αγας Ευλαλας. Δε ξρετε πως αυτ η Αγα θελε μια ζω να κνει παιδ κι τι ο Κριος εισκουσε τις προσευχς της ταν ταν εξντα χρον; Σ' αυτ την ηλικα απκτησε παιδ.

ΚΑΡ. Στα εξντα της χρνια;

ΑΝΤ. Ναι. Και να σκεφτετε ακμη πως ο ντρας της τανε πνω απ' ογδντα.

ΚΑΡ. Ε, χι δα.

ΑΝΤ. Κι μως. Αυτ εναι η δναμη της πστης. Λνε πως ο ντρας της, λγο μετ πθανε. μως παρολαυτ, οι γυνακες αυτο του τετραγνου, για να θυμμαστε αυ-

τ το θαμα της Αγας, τριγυρνμε τρεις μρες με ψετικη κοιλι.

ΚΑΡ. Τι ωραα παρδοση! Και γι' αυτ το λγο κλβετε λα τα σοπερ-μρκετ μνο και μνο για να γεμσετε τις κοιλις σας μ' αυτ; Για κοτα πσο θρσκος εναι ο απλς λας... τρμα τρα με τα καραγκιοζλκια σας. Θλω να δω τι χετε μες στις κοιλις, διαφορετικ θα χσω την υπομον μου και...

ΑΝΤ. Α, τσι; Και τι θα κνετε; Θα μας βγλετε τα ροχα; Σας προειδοποι: αν μας αγγξετε και μνο με το να σας δαχτυλκι, θα συμβε κτι κακ. Ακριβς αυτ που συνβη και στον φιλποπτο νδρα της Αγας Ευλαλας. Ο γρος δεν τανε θρσκος, δε πστεψε τη γυνακα του κι ρχισε αμσως τις εξυπνδες «εσ και σ' ενδιαφρουσα, σταμτα το παραμθι. Δεξε μου αμσως τ χεις κτω απ' το φουστνι σου. Αν εσαι πργματι γκυος θα σε σκοτσω γιατ αυτ σημανει τι δεν εμαι γω πατρας. Το παιδ το κανες με λλον». Εκε πνω νοιξε η Αγα Ευλαλα το φουστνι της και ττε συνβη το δετερο θαμα. Μσα απ' τη κοιλι της ξεπδησανε τριαντφυλλα, ολκερος κπος απ τριαντφυλλα.

ΚΑΡ. Για κοτα, για κοτα, τ ωραο θαμα!

ΑΝΤ. Και δεν τλειωσα ακμη. Ξαφνικ σκοτενιασαν λα μπρος στα μτια του συζγου της: «Δε βλπω τποτα πια» φναξε, «τυφλθηκα». Και ττε συνβη το τρτο θαμα. Μσα απ' τα τριαντφυλλα βγκε το παιδ που ταν δη δκα μηνν, μποροσε να μιλσει και του 'πε: «Πατρα, ο Μεγαλοδναμος Θες σε συγχωρε, τρα μπορες να πεθνεις εν ειρνη». Τον γγιξε με το μικρ του χερκι στο κεφλι και ττε ο γρος πεσε κτω ξερς. Πθανε.

ΚΑΡ. Πραγματικ, πολ ενδιαφρον. Τρα μως τρμα με τα παραμθια και δεξτε μου αμσως τα τριαντφυλλα. Θλω να πω, κντε γργορα, χασα πολ καιρ μαζ σας κι αρχζω να νευριζω.

ΑΝΤ. Καλαα, δηλαδ δε πιστεετε στο θαμα;

ΚΑΡ. Οτε τσο.

ΑΝΤ. Και δε φοβστε μη σας βρει το κακ;

ΚΑΡ. Ε... χι, αφο σας το 'πα.

ΑΝΤ. Καλ, πως θλετε. Μη μου 'ρθετε μως μετ και μου πετε τι δε σας προειδοποησα. (στη Μαργαρτα). λα να του δεξουμε:
Αγα Ευλαλα προσττιδα μας

Θε της γονιμτητας μας

στο θαμα σου ποιος δε πιστεει

Αγα Ευλαλα κνε τον να μη βλπει.

Με δυστυχα τιμρησε τον, ταπενωσε τον

με την αγα φανρωση σου θμπωσε τον

Αγα Ευλαλα με ρδα σαλτα

δεξε τη δναμη σου

μπροστ στον πιστου τα μτια.

   (ανογουν τα παλτ τους).
ΚΑΡ. Τ εναι αυτ πλι;

ΑΝΤ. Για κοτα, μοιζει με σαλτα.

ΚΑΡ. Σαλτα;

ΑΝΤ. Ναι, πραγματικ σαλτα. Αντδια, λχανα, μαρολια, κουνουπδια...

MAP. Κι εγ κι εγ χω δω να μαρολι.

ΚΑΡ. Τ ιστορες εναι πλι αυτς. Γιατ βλατε τη σαλτα κτω απ τα παλτ σας;

ΑΝΤ. Μα δεν το κναμε μεις. Καταλαβανετε τρα τι πρκειται για θαμα;

ΚΑΡ. Ναι, να θαμα της κουζνας.

ΑΝΤ. Υπρχει καννας νμος που ν' απαγορεει στους πολτες να βζουνε κτω απ' τα παλτ τους αντδια, μαρολια και λχανα;

ΚΑΡ. χι... χι, φυσικ χι. Μνο που δεν μπορ να καταλβω γιατ χσατε λ' αυτ τα πρματα μες στη φοστα και στη μπλοζα σας.

ΑΝΤ. Μας σας το χω εξηγσει. Για να κνουμε μια κοιλι σμφωνα με το θιμο και να τιμσουμε τσι την Αγα Ευλαλα. Τρεις μρες πρπει να τριγυρζουμε τσι. Κι ποιος δε το πιστεει του συμβανει μεγλο κακ. (το φως χαμηλνει σιγ-σιγ).

ΑΝΤ. Στο θαμα σου ποιος δεν πιστεει

        Αγα Ευλαλα, κνε τον να μη βλπει.

ΚΑΡ. Μα τ συμβανει; Σβνει το φως.

ΑΝΤ. Ποι φως;

ΚΑΡ. Μα δε βλπετε; σο πει και σκοτεινιζει. Σκοτενιασε κιλας.

ΑΝΤ. Πο σκοτεινιζει; Εγ βλπω καλ. Εσ, Μαργαρτα, βλπεις;

MAP. Εγ... μου φανεται... (η Αντονα της δνει μια κλωτσι στον κλο).

ΑΝΤ. Βλπεις; Αφο βλπουμε κανονικ. σως αρχσατε να χνετε το φως σας. (η Μαργαρτα πλησιζει την Αντονα με τεντωμνα χρια).

MAP. Στ' λλα διαμερσματα χει φως. Μνο σε σας το κψανε. 

ΚΑΡ. Σταματστε τις βλακεες. Πο εναι ο διακπτης;

ΑΝΤ. (παρλο το σκτος κινεται μ' νεση). Εδ δε βλπετε; Μισ λεπτ, θα τ' ανψω μνη μου. (ακογεται κλικ του διακπτη). Για δστε δω, τσι ανβει, τσι κλενει. Το βλπετε;

ΚΑΡ. χι, δε βλπω τποτε.

ΑΝΤ. Αγα μου Ευλαλα, τυφλθηκε ο νθρωπος. Τονε βρκε κακ. Τονε τιμρησεν ο Κριος. Α... τον κακομορη!

ΚΑΡ. Σταματστε. Ανοξτε το παρθυρο. Θλω να δω ξω.

ΑΝΤ. Μα το παρθυρο ενα ανοιχτ. Δεν το βλπετε κυρ-καραμπινιρο;

ΚΑΡ. Ελτε μαζ μου. Κοιτξτε ξω. (τη πινει απ το μανκι). Προς τα δω (πει προς μια καρκλα) Προσοχ υπρχει καρκλα... (ο Καραμπινιρος σκοντβει στη καρκλα).

ΚΑΡ. (φωνζει δυνατ). Ω..., τ χτπημα ταν αυτ!

ΑΝΤ. Προσξτε λοιπν που παττε.

ΚΑΡ. Μα πς να προσξω, αφο δε βλπω τποτα.
ΑΝΤ. Α... ναι, το ξχασα. Α, τον κακομορη τ παθε! Δε βλπει τποτα. Τ κακ που τονε βρκε. λα σιγ-σιγ. Εδ εναι το παρθυρο. (πει μπρος απ τη ντουλπα κι ανογει τα δυο φλλα της). Προσξτε κυρ-καραμπινιρο... στηριχτετε δω πνω στο περβζι... μια στιγμ ν' ανοξω τα παντζορια... αυτ ταν. (ο Καραμπινιρος κνει μερικς αββαιες κινσεις). Ω... τ πολλ φωτ που 'χει ο δρμος! Τα βλπετε; Μα τ εναι σμερα; Α... ναι, τρα θυμθηκα, εναι ο γιορταστικς φωτισμς για την Αγα Ευλαλα τη προσττιδα μας. Πραγματικ θλασσα απ φτα. Αλθεια, δε βλπετε;

ΚΑΡ. Μα, χι, αλθεια σας λω, δε βλπω τποτα απολτως. Μα τ μου συμβανει επιτλους; να σπρτο, ανψτε να σπρτο.

ΑΝΤ. Αμσως, μενετε κει που 'στε. χω κτι καλτερο απ σπρτα. Μια τσιμπδα. (την ανβει). Κοιτξτε εδ τ μορφη φλγα!

ΚΑΡ. Δε βλπω τποτα. Δε το πιστεω τι την ανψατε. Αφστε με να την αγγξω.

ΑΝΤ. χι, χι, χει πυρσει, εναι κατακκκινη.

ΚΑΡ. Δε βλπω τποτα κκκινο. Θλω να την αγγξω επα. (ξεφωνζει απ πνο). Το χρι μου, καψα το χρι μου, ω Θε μου, πσο πον...Τσοζει.

ΑΝΤ. Ε, φυσικ. Βλπετε που δε με πιστεετε;

ΚΑΡ. Μα τ εναι αυτ το κακ που με βρκε. Εμαι πργματι τυφλς; Εμαι τυφλς.

ANT. Ναι, εστε τυφλς εδ και μιαν ρα που τα λμε. Αυτ εναι η κατρα.

ΚΑΡ. Θλω να φγω. Αφστε με να φγω. Πο εναι η πρτα;

ΑΝΤ. Μισ λεπτ να σας συνοδψω. Απ δω εναι η πρτα. (ανογει τη ντουλπαο Καραμπινιρος ορμ μανιασμνα μες στη ντουλπα, χτυπ με φρα στη πλτη της, παραπατ σα να τον χτπησε κεραυνς και σωριζεται κτω).

ΚΑΡ. Παναγα μου, τ χτπημα ταν αυτ...

MAP. Πει το κεφλι του.

ΚΑΡ. (αναστενζει δυνατ). Ω..., πεθανω... το κεφλι μου... τ ταν αυτ;

ΑΝΤ. Το παιδ. Το παιδ που σας γγιξε με το χερκι του στο κεφλι.

ΚΑΡ. Μανολα μου, τ χερκι ταν αυτ;

ΑΝΤ. Καραμπινιρο! Καραμπινιρο! Λιποθμησε.

MAP. (γελ δυνατ). Μπρβο, πολ ωραα τα κατφερες. σως να 'ναι και νεκρς.

ΑΝΤ. Σα πολ την αισιδοξη δε παριστνεις; Νεκρς; Φρε να φακ. Εναι στο συρτρι του τραπεζιο, κνε γργορα. (η Μαργαρτα πει ψηλαφητ μχρι το τρα-

πζι).

MAP. Εναι πεθαμνος, εναι πεθαμνος, δεν αναπνει καθλου.

ΑΝΤ. χι, απλ δεν αισθνεται καλ πως νας εργοστασιρχης που πει φυλακ γιατ πεσε ξω... Δεν αναπνει, πργματι... δεν αναπνει καθλου. Οτε κι η καρδ

του χτυπ.

MAP. Παναγτσα μου, σκοτσαμε ναν αστυνομικ.

ΑΝΤ. Πραγματικ, σως και να υπερβλλαμε λιγκι. Τρα τ κνουμε;

MAP. Εμνα ρωτς; Τ δουλει χω γω; Συ μνη σου τα σκαρφστηκες λα. Λυπμαι πρα πολ αλλ πρπει να πω τρα στο σπτι... τα κλειδι μου... πο φησα τα κλειδι του σπιτιο;

ΑΝΤ. Ωραα φιλενδα εσαι. Μ' αφνεις στα κρα του λουτρο. Σπουδαα αλληλεγγη.

MAP. (βρσκει κτι κλειδι πνω στο μπουφ). Εδ εναι. Εγ χω μως ακμη μιαν αρμαθι κλειδι στη τσπη μου. Ε, ττε αυτ θα πρπει να 'ναι του ντρα μου. Αυτ παναπε τι πρασε απ δω για να με ζητσει και τα ξχασε.

ΑΝΤ. Αν τα ξχασε δω ττε θα ξαναπερσει.

MAP. Σγουρα θα συνντησε και τον ντρα σου. Για φαντσου να του τα διηγθηκεν λα, τχα πως εμαι γκυος και... Παναγτσα μου, τ θα του πω τρα, μου λες; Δεν εμαι και τσο καλ στο να εφευρσκω παραμθια, πως εσ. Δε γνεται διαφορετικ, πρπει να μενω δω. Κοτα να δεις πς θα με βγλεις απ τη δσκολη θση. Πρπει να του τα διηγηθες λα.

ΑΝΤ. Φυσικ, εγ θα του τα εξηγσω λα... λα εγ θα τα κνω. χω βλπεις δυνατος μους εγ. (παρατηρε τον πεσμνο Καραμπινιρο). Αυτν πργματι τονε χτπησε κεραυνς.

MAP. Βλπεις τι δε πρπει να κνει κανες αστεα με τα θαματα;

ΑΝΤ. Αυτς αστειευταν, εγ τονε προειδοποησα. Προφυλξου απ' τη βαρι κατρα, γιατ η Αγα Ευλαλα δεν αστειεεται. Αυτς το βιολ του. (πινει τον Καραμπινιρο και τον ανεβοκατεβζει απ τη μση και πνω).

MAP. Τι κνεις εκε;

ΑΝΤ. Τεχνητ αναπνο.

MAP. Δε κνεις τποτε τσι. Αλλις γνεται. Πρπει να του κνεις τεχνητ αναπνο στμα με στμα.

ΑΝΤ. Μωρ τ μου λες; χεις την εντπωση τι θα φιλσω χωροφλακα; Αν το μθει ο ντρας μου... Φλα τον εσ.

MAP. Α, χι, χι εγ. Μλλον μας χρειζεται μια μπουκλα οξυγνο.

ΑΝΤ. (σκφτεται μια στιγμ). Το βρκα. Ο ντρας μου δουλεει οξυγνο. Στη μια φιλη χει ασετυλνη και στην λλη οξυγνο. λα, βοθησ με λγο. Κλεσε τη φιλη

της ασετυλνης, ναι τσι, εγ θ' ανοξω αυτ με το οξυγνο.

MAP. Εσαι σγουρη πως τσι γνεται;

ΑΝΤ. Ββαια, το 'χω δει στο σινεμ.

MAP. Αν το 'δες στο σινεμ ττε εντξει.

ΑΝΤ. Βλπεις αρχζει κιλας ν' αναπνει, κοτα πς κουνιται η κοιλι του. Φουσκνει. Πρσεξε, τρα σε λγο θα ξεφουσκσει πλι.

MAP. Εγ νομζω τι μνο φουσκνει... κι σο πει γνεται ακμα πιο χοντρ... σταμτα πια. Τον χεις κνει σα σαμπρλα.

ΑΝΤ. Να πρει ο διολος. Δεν μπορ να το πρω απ το στμα. Το 'χει δαγκσει. Κλεσε γργορα τη βαλβδα. χι τσι, ανποδα... γρνα τη λοιπν ανποδα.

MAP. Αχ, αυτ ταν...

ΑΝΤ. Μνα μου, τ κοιλι εναι αυτ; Τρα γκαστρσαμε και τον αστυνομικ. 

 (σκοτδι, αλλζει η σκην, το φως δυναμνει, στη σκην Τζοβνι και Λουτζι).

ΤΖΟ. Ας μη στεκμαστε λοιπν λλο στην εσοδο. Θα προσπαθσω ν' ανοξω σπρχνοντας με τον μο.

ΛΟΥ. 'Ασε, δοκμασα κι εγ και κντεψα να σπσω τον μο μου. Δε μπορομε να κνουμε τποτα. Πσαμε σε γερς κλειδαρις.

ΤΖΟ. Γιατ αμπαρωθκαν τσι;

ΛΟΥ. Στη Μαργαρτα πστα, φοβται τους κλφτες.

ΤΖΟ. Ναι, τρα που δυο πραγματικο κλφτες θλουν να μπουν μσα, τη πατσαμε. Δεν αξζεις φργκο. Ακος εκε να χσει τα κλειδι του.

ΛΟΥ. Σταμτα πια με τη γκρνια σου. Περμενε μισ λεπτ. Τρα θυμμαι, δεν τα 'χασα, τα ξχασα στο σπτι σου, πνω στο μπουφ.

ΤΖΟ. Εσαι σγουρος;

ΛΟΥ. Εκατ τα εκατ. Δσε μου γργορα τα κλειδι σου να πω να τα φρω.

ΤΖΟ. Μην εσαι βλκας. Αφο ο καραμπινιρος την χει στσει σπτι μου και περιμνει να μας τσακσει.

ΛΟΥ. Μπα. Αυτς θα κουρστηκε πια να περιμνει, θα πρπει να 'φυγε.

ΤΖΟ. Ναι, θα 'θελες. Αυτς εναι χειρτερος κι απ σκυλ. Πυροβολε κιλας. Δεν το 'χει τποτα ν' αρξει λη την υπλοιπη ζω του ξω απ το σπτι μου. Δε θλω οτε

να το σκφτομαι πως θα γυρσω πσω. Αν χρειαστε θα γνω μετανστης.

ΛΟΥ. Σιγ μωρ. Τα παραλς.

ΤΖΟ. Τ θελα γω και σ' κουσα κι κανα ττοιες βλακεες. (ακογονται βματα). Σσσ κποιος ρχεται.

ΛΟΥ. Μην ανησυχες. Ποις θα 'ρθει ττοια ρα; Θα 'ναι κποιος απ' τη πολυκατοικα.

ΤΖΟ. Πρπει να κρψουμε τα σακι. (βγζει τ' αδιβροχ του και το ρχνει πνω στα σακι).

ΛΟΥ. Τι κνεις εκε; Φοβσαι μη μας καρφσουν; Αυτο που μνουν εδ εν' εντξει.

   (φων απ' ξω).

ΦΩΝ. Με συγχωρετε. Μπως μπορετε να με βοηθσετε;

ΤΖΟ. Τρα τη πατσαμε.

ΛΟΥ. Γιατ;

ΤΖΟ. Ο καραμπινιρος... δεν τον γνρισες; Σγουρα κποιος μας κρφωσε.

ΛΟΥ. Μα χι, δεν εναι αυτς. Αυτς του μοιζει μνο.

ΤΖΟ. Μου φανεται πως χεις δκιο. Δεν εναι αυτς.

ΝΕΚ. (μπανει στη σκην). Τ, για μνα μιλτε;

ΤΖΟ. χι, χι, τποτα. Νμιζα πως σας γνριζα.

ΛΟΥ. Μανολα μου, πς του μοιζει!

ΝΕΚ. Ποιανο μοιζω;

ΤΖΟ. Μ' να καραμπινιρο με μουστκι που 'χει μια καταπληκτικ ομοιτητα μ' ναν αστυνομικ χωρς μουστκι. (γελ με νημα). Με συγχωρετε που γελ, αλλ χω την εντπωση τι βρσκομαι σ' να θατρο που 'χα πει κποτε κι υπρχαν πολ λγοι ηθοποιο. τσι, νας ηθοποις ταν αναγκασμνος να παζει τους ρλους λων των αστυνομικν που υπρχανε στο ργο.

ΝΕΚ. Εγ μως δεν εμαι αστυνομικς.

ΤΖΟ. Και τ δουλει κνετε;

ΝΕΚ. Εργζομαι σε γραφεο κηδειν.

ΤΖΟ. & ΛΟΥ. Ωχ, γρουσουζι. (πινουνε κι οι δυο τ' αρχδια τους).

ΤΖΟ. Με συγχωρετε, ταν εντελς αυθρμητο.

ΛΟΥ. Ναι, πρτη φορ μας συμβανει.

ΝΕΚ. Δε πειρζει, λοι το διο κνουν μλις με βλπουνε. Και να σας πω, ταν κοιτζομαι στον καθρφτη το κνω κι εγ ο διος.

ΤΖΟ. Χαριτωμνο!

ΝΕΚ. Μερσ! Μπορετε μως να μου πετε αν μνει εδ κποιος Πραμπολνο;

ΛΟΥ. Στον τρτο. Δεν εναι μως στο σπτι. Εναι στο νοσοκομεο. Νομζω τι πθανε.

ΝΕΚ. Πθανε, Μπως ξρετε πτε εναι οι δικο του στο σπτι; Πρπει να παραδσω το φρετρ του.

ΛΟΥ. Ο γιος του ρχεται βρδυ, θα ταν μως καλτερα να το πτε στο νοσοκομεο.

ΝΕΚ. Μα απ κει ρχομαι, αλλ το πτμα το πρανε κιλας κποιοι συγγενες του. Ποις ξρει πο να βρσκεται τρα;

ΤΖΟ. Αφστε το ξω απ τη πρτα, στις σκλες.

ΝΕΚ. Α... πα πα πα, αυτ δε γνεται. Ολκληρο φρετρο να τ' αφσεις τσι στη μση με τον κσμο που μπαινοβγανει. Κι πειτα, εναι και τα παιδι. Αυτ θα μπουν μσα και θα παζουνε τους ινδινους που οδηγνε καν. Δε μπορ να το κνω αυτ. Αδνατον. 'Αλλωστε χρειζομαι κι υπογραφ τι το παρδωσα -ζω σε λγου μας.

ΛΟΥ. Δυστυχς, δε μπορομε να βοηθσουμε.

ΝΕΚ. Σας χω εμπιστοσνη. Μνετε δω;

ΛΟΥ. ...Ναι... εγ ...εγ δω μνω.

ΝΕΚ. Αυτ εναι ευχριστο. Θα σας δσω το φρετρο, θα το πμε στο διαμρισμα σας κι πειτα, ταν ρθει ο γιος του πεθαμνου -ζω σε λγου μας...

ΛΟΥ. Φρετρο μες στο διαμρισμα;

ΝΕΚ. Μα ναι, δε πινει και πολ χρο. Κι αν παραβλψουμε πως εναι κπως μακβριο θαμα, ττε μπορε κανες να το χρησιμοποισει για να σωρ δουλεις. Δε βαρισαι, λα εναι μια συνθεια.

ΤΖΟ. Σωστ. Κι η ζω μια συνθεια εναι.

ΛΟΥ. Εντξει, σμφωνοι. Υπρχει μως να μικρ πρβλημα. Βλπετε, οτε κι εμες μπορομε να μπομε στο σπτι, γιατ δεν χουμε κλειδι. χουμε κλειστε απ' ξω.

ΝΕΚ. Κρμα! Ττε θα πρπει να ξαναπρω το φρετρο μαζ μου -ζω σε λγου μου.

ΤΖΟ. Μα χι, χι. Δεν υπρχει λγος. Θα το τακτοποισουμε. Θα το πμε σε μνα. Μνω ακριβς απναντι... αν ββαια μ' εμπιστεεστε.

ΝΕΚ. Φυσικ και σας εμπιστεομαι. Δε ξρω πς να σας ευχαριστσω -ζω σε λγου σας.

ΤΖΟ. Μα δεν υπρχει λγος. Μνο που πρπει να μου κνετε μια χρη.

ΝΕΚ. Ν' ακοσω.

ΤΖΟ. Επιτρψτε μας να βλουμε τα σακι μσα στο φρετρο για να τα μεταφρουμε... ξρετε με τη βροχ... το περιεχμεν τους εναι πολ ευασθητο και δε πρπει να

βραχε. Το φρετρο χει ββαια καπκι.

ΝΕΚ. Μα φυσικ χει. Εναι κανονικ φρετρο. να φρετρο Γ' κατηγορας ββαια, μως καπκι κνουμε και σ' αυτ τ' απλ φρετρα -ζω σε λγου μας.

ΤΖΟ. Μα τ χουβαρντς που 'ναι ο δμαρχος μας -ζω σε λγου του.

ΝΕΚ. Πω να ξεφορτσω το φρετρο. (φεγει. ο Τζοβνι κι ο Λουτζι φορτνονται πλι τα σακι).

ΤΖΟ. Τρα λοιπν θα δομε αν η αστυνομα θα 'χει το θρσος να χσει τη μτη της και μες στο φρετρο -ζω σε λγου της.

ΛΟΥ. Πρπει να μολογσω πως η ιδα σου ταν καταπληκτικ. Πς σου 'ρθε;

ΤΖΟ. Οι Βιετκνγκ. Οι Βιετκνγκ μου δσανε την ιδα. Θυμσαι σ' να ντοκιμαντρ πς βγλαν απ τη πλη τα πλα μσα σε νεκροφρες; Ττε που κνανε κενη τη φοβερ επθεση;

ΛΟΥ. Την επθεση του Τετ;

ΤΖΟ. Ακριβς.

ΛΟΥ. Οι Βιετκνγκ. δεν χουν καμι ιδα πς θα σωθομε απ τον καταραμνο καραμπινιρο; Τ γνεται αν μας την χει ακμα στημνη;
   (ακογεται απ' ξω η φων του νεκροθφτη).

ΝΕΚ. Ε, το 'φερα το φρετρο. Θα κατβετε;

ΤΖΟ. Αυτν τονε ξχασα τελεως. Τρα θυμμαι μως τι οι Βιετκνγκ δεν πηγανουνε ποτ μ' δεια φρετρα.... εννο δηλαδ πως απ κτω εχαν μεν πλα, αλλ απ πνω εχανε πντα πτμα.

ΛΟΥ. 'Αρα χρειαζμαστε πτμα.

ΤΖΟ. Εγ θα παξω τον νεκρ κι εσ τον νεκροθφτη που κουβαλ το φρετρο. Ας ελπσουμε τι δε θα βλω τα γλια. 

(φεγουνε κι δυο. σκοτδι. αλλζει σκην. Εμφανζεται μια επιγραφ: ΔΥΟ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ. η Αντονα χει το χρι κτω απ' το κρεβτι και ψχνει να σκο τρφιμα).

MAP. να σου λω: δεν χεις καθλου αισθματα εσαι τρελ. Παναγι μου, καθμαστε στο δωμτιο μ' να νεκρ μες στα πδια μας κι εσνα το μνο πρμα που

σ' απασχολε εναι πς θα ξεφορτωθες τα μακαρνια και το ρζι.

ΑΝΤ. Αυτ εναι η τελευταα μας διαδρομ. Τ μπορομε να κνουμε; Αν εναι νεκρς, εναι, πει τλειωσε κι μα ζει θα συνλθει. Αυτς κνει τρα προσκνημα στους ιερος τπους της Αγας Ευλαλας, με τα πδια πνω θα πει να τη προσκυνσει και θα την ευχαριστσει για την καλωσνη της που ξαναβρκε το φως του. Το μνο του κουσορι εναι πως μεινε ...γκυος.

MAP. Γλα, γλα. Θα δεις που θα καταλξουμε.

ΑΝΤ. Πιτερα απ' αυτ που μας χουνε βρει ως τρα, αποκλεεται. λα, βοθησ με λγο να τονε κρψουμε... μπορε να ρθει κανες...

MAP. Μα πο να τονε κρψουμε;

ΑΝΤ. Στη ντουλπα.

MAP. Στη ντουλπα;

ΑΝΤ. Πο αλλο; Δεν χεις δει ποτ σου τι γνεται στ' αστυνομικ ργα; Δε πρσεξες τι τους πεθαμνους πντα μες στη ντουλπα τους βζουνε; Συνηθζεται αυτ στ'

αστυνομικ. (τονε σηκνουν ρθιο).

MAP. Αφο συνηθζεται... Παναγι μου... τ βαρς που εναι... ασκωτος. Ξρεις κτι; Δε κνουμε μια τελευταα δοκιμ;

ΑΝΤ. Τ δοκιμ;

 

MAP. Να βλουμε να καθρφτη στο στμα του να δομε αν αναπνει.

ΑΝΤ. Δεν χω καθρφτη. Σμερα το πρω μου 'σπσε. (μετακινονε τον Καραμπινιρο σα να τανε κοκλα και τονε βζουν μσα στη ντουλπα).

MAP. Τρα κατλαβα απ που μας ρθε τση γρουσουζι. Τ σου 'ρθε πρω-πρω να σπσεις τον καθρφτη;

ΑΝΤ. Αυτ μας λειπε τρα, να 'σαι προληπτικ. Αυτ τανε. Περμενε λγο να του βλουμε κρεμαστρι κτω απ το σακκι του, α, να... τσι, θα τονε σηκσουμε ψηλ και θα τονε κρεμσουμε στη ντουλπα. Πα, πα, πα, κοτα πως γινε η κοιλι του! χει φουσκσει τσο πολ που δε μπορομε να κλεσουμε τη πρτα. λα βοθα με... σπρξε... τσι. (κλενουνε τη πρτα της ντουλπας).

MAP. Θ' ανοξω τα παντζορια. ξω βρχει. Κατακλυσμς γνεται.

ΑΝΤ. Περμενε, θα βλω τις μπτες και θα πρω κι ομπρλα. (πηγανει στο διπλαν δωμτιο. ανογει η πρτα και μπανει ο Λουτζι. φορ το καπλο του Νεκροθφτη).

ΛΟΥ. (ερευνα το δωμτιο και λει σιγ). Εεε... εναι κανες εδ; Εναι ο καραμπινιρος εδ;

MAP. Ποιος εναι... Λουτζι εσ; Μα πς εσαι τσι;

ΛΟΥ. Μαργαρτα μου, επιτλους. Πως εσαι; 'Ασε με να σε κοιτξω. Δεν χεις κοιλι πια; Και το παιδ; Πο 'ναι το παιδ μας; Μπως το 'χασες;

MAP. χι, χι ησχασε, εναι λα εντξει.

ΛΟΥ. Αλθεια, εναι λα εντξει; Εσαι καλ; Μα πες μου τ συνβη;

MAP. στερα, στερα. Εναι καλτερα να σου τα διηγηθε λα η Αντονα...

ΛΟΥ. Μα γιατ η Αντονα;

ΝΕΚ. (απ' ξω). Ε... σεις ξρετε πσο ζυγζει αυτ το φρετρο; χουμε πολ ακμη;

ΛΟΥ. χι, φτσαμε, ελτε μσα. (κενη τη στιγμ ανογει η πρτα της ντουλπας και διακρνεται ο Καραμπινιρος που κρμεται. η Μαργαρτα κλενει βιαστικ τη πρτα). 'Αντε Τζοβνι, βγες απ το φρετρο. Πρπει να το σηκσουμε ρθιο, αλλις δε θα χωρσει απ τη πρτα. (η Μαργαρτα τρχει στο διπλαν δωμτιο).

ΤΖΟ. (απ' ξω). Τ κρμα κι ρχισα να αισθνομαι τσον μορφα κει μσα. Με πρε σχεδν ο πνος. Δε μου ξαντυχε ττοιο πρμα. (Τζοβνι και Νεκροθφτης μπανουν μσα κουβαλντας να μεγλο φρετρο). Ονειρευμουν τι ο καραμπινιρος πθανε κι τι η Αντονα τονε φοσκωσε μ' οξυγνο. Η κοιλι του λο και μεγλωνε, σπου γινε χοντρς σα μπαλνι και πταξε ψηλ. (ξανανογει η πρτα της ντουλπας και φανεται πλι ο Καραμπινιρος. ο Τζοβνι χει γυρισμνη τη πλτη του στη ντουλπα, κουβαλ μαζ με το Νεκροθφτη το φρετρο και πλησιζει τη ντουλπα με τη πλτη γυρισμνη. Με τη πλτη του κλενει πλι τη πρτα της ντουλπας). Μα τ νειρο, τελοσπντων ταν αυτ; Τσο ζωνταν!

MAP. (φωνζει δυνατ απ το διπλαν δωμτιο). Αντονα, βισου. λα γργορα.

ΑΝΤ. Τι γινε πλι; Δε μπορε κανες σ' αυτ το σπτι οτε να κατουρσει με την ησυχα του;

ΤΖΟ. Και οι δυο τους εναι εδ.

ΛΟΥ. Ναι, λα εναι μια χαρ. Και οι δυο τους εναι πολ καλ. Ευτυχς.

ΤΖΟ. Τσο το καλτερο. λα, βοθησε με να προυμε το καπκι. (στο Νεκροθφτη). Φχαριστομε πρα πολ κριε νεκροθφτη. Μπως θλετε να πιετε κτι; Ξρω εγ, να ποτρι κρασ... να καφεδκι;

ΝΕΚ. χι φχαριστ. Εμαι πολ βιαστικς. Βλπετε, οι δουλεις μας τρα τελευταα πνε πολ καλ. Γεια σας και ζω σε λγου σας.

ΤΖΟ. Και τρα τ λμε στις γυνακες μας; Αυτ τη φορ δε μας σζουν οτε οι Βιετκνγκ οτε τποτα. Μπως κατβασε τποτα η κοτρα σου;

ΛΟΥ. Πρσεξε τι θα κνουμε. Θα τις κλειδσουμε για δυο λεφτ και θα τα τακτοποισουμε λα. Τα τρφιμα θα τα βλουμε κτω απ' το κρεβτι και το φρετρο θα το βλουμε ρθιο μες στη ντουλπα.
ΤΖΟ. Ναι, κλεδωσε τη πρτα τρα αμσως. (ο Λουτζι γυρν το κλειδ στη κλειδαρι και μαζ με τον Τζοβνι βγζουν βιαστικ τα σακι μσα απ το φρετρο και τα χνουνε κτω απ το κρεββτι).

MAP. (μιλ απ' το διπλαν δωμτιο). Θα 'ρθεις επιτλους βρε Αντονα; Θλω να σου πω κτι.
ΑΝΤ. (εναι ακμη στη τουαλτα). ρχομαι, μισ λεπτ να ντυθ, αλλις θα πσουν λα κτω.
ΤΖΟ. Αυτ ταν, τα σακι τα βολψαμε. Βοθα με μνο να τα σπρξουμε ακμη λγο προς τα πσω.
ΛΟΥ. Μωρ μπρβο. Μεις σπρχνουμε απ' εδ κι αυτ βγανουν απ την λλη. (σκβει και κοιτζει κτω απ' το κρεβτι). Μα τ γνεται εδ Τζοβνι; ταν τα κουβαλοσαμε δε μου φνηκαν τσα πολλ. Αυτ θα πρπει να γννησαν.
ΤΖΟ. Φυσικ. Εναι οφθαλμαπτη. Αμα κοιτς με το κεφλι κτω... ταν κνεις γιγκα αυτ παθανεις. Βοθα με καλτερα να σηκσουμε το φρετρο... Περμενε, αν βγλουμε το καπκι ττε θα ταιριξει καλτερα στη ντουλπα.

     (σηκνει το φρετρο ρθιο και το σπρχνει μες στη ντουλπα. τσι πως στκονται κι οι δυο πσω απ το φρετρο κι ανογουνε τη πρτα της ντουλπας κρυφ, δε βλπουν τον καραμπινιρο που 'ναι κει και προσπαθον να το βλουν μσα).

ΛΟΥ. Τι εναι αυτ το πργμα, αυτ με τη γιγκα;
ΤΖΟ. Οι Ινδο το κνουν αυτ, οι καημνοι ταν δεν χουν να φνε τποτα. Κθονται κμποσην ρα με το κεφλι κτω και με τον τρπο αυτ νομζουν τι αποχτον λα σα χρειζονται... να φνε, να πιουν, ,τι τραβ η καρδολα τους. Και ττε τρνε, τρνε τον αγλωρα. Αυτ το μθαν απ' τον Χνρυ Κσσινγκερ.
ΛΟΥ. Και μ' αυτ φεγει η πενα;
ΤΖΟ. χι ανητε, μνει. Εναι δυνατν; λα, ακμη λγο και τελεισαμε, σπρξε. (με πολ κπο χουν βλει το φρετρο μες στη ντουλπα).
ΛΟΥ. Τ, αρκονται στη φαντασα τους;
ΤΖΟ. Εεε... (προσπαθε να κλεσει τελεως τη πρτα της ντουλπας).
ΛΟΥ. χεις δκιο τελικ, δεν πρπει να στκεται κανες πολλ ρα με το κεφλι κτω. Πριν λγο εχα κι εγ μια φαντασωση.
ΤΖΟ. Κι λλη;
ΛΟΥ. Ναι, μου φνηκε πως εδα τον καραμπινιρο... μες στη ντουλπα.
ΤΖΟ. Τον καραμπινιρο; (ανογει με δναμη τη ντουλπα). Δξα τω Θε, ταν ιδα μου. Αλμον σου αν σταθες ξαν με το κεφλι κτω. 'Ασε καλτερα αυτς τις αηδες για τους Ινδος. Δε κλενει η παναθεματισμνη... (προσπαθε μ' λη τη δναμη του να κλεσει τη ντουλπα).
MAP. (απ' το διπλαν δωμτιο). Φτνει πια Αντονα. Θα περιμνω ξω και θα το μετανοισεις. (ο Λουτζι ανογει τη πρτα και μπανει η Μαργαρτα). Φχαριστ, πολ ευγενικ. Γεια σου Τζοβνι.
ΤΖΟ. (ξεροβχει). Ο ντρας σου μου 'πε τι πγαν λα καλ. ρθε το παιδ στον κσμο;
ΑΝΤ. (ερχεται βιαστικ). Τρα πες μου τ θελες να μου πεις τσο βιαστικ; (σταματ απτομα). Α, σεις, γυρσατε επιτλους;
ΤΖΟ. Αντονα, η κοιλι σου; Το μεταμοσχεσατε;
ΑΝΤ. Ε, λιγκι.

ΤΖΟ. Τι παναπε λιγκι; Ρωτω, το μεταμοσχεσατε χι;

ΑΝΤ. Ναι, αλλ δεν ξιζε τον κπο.

ΤΖΟ. Το 'ξρα, το 'ξρα γω... Τι σου 'λεγα... αυτ η παλαβ... αυτ χρειζεται να τρελοκομεο μνο για τον εαυτ της. (προχωρε απειλητικ προς το μρος της, ταυτχρονα ανογει η πρτα της ντουλπας. η Αντονα τρχει και τη κλενει). Κνανε καισαρικ τομ;

ΑΝΤ. Μνο μια τση δα μικρ.

ΤΖΟ. Πσο μικρ;

ΑΝΤ. Ε, να, τσο ση χρειαζταν.

ΛΟΥ. Και σε σνα καναν καισαρικ τομ;

MAP. Ναι, δηλαδ δε ξρω. Τ λες εσ Αντονα;

ΛΟΥ. Γιατ ρωτς την Αντονα, συ δε ξρεις;

ΑΝΤ. Η καημνη δε το ξρει. Τη κομησανε. Πς μπορε να το ξρει αφο ταν ναρκωμνη;

ΤΖΟ. Και συ πο το ξρεις; Εσνα σ' εγχερισανε χωρς νρκωση;

ΑΝΤ. Φτνει πια, τι σημανει τελοσπντων αυτ η ανκριση τρτου βαθμο; (κατ τη διρκεια αυτς της αντιδικας τρχουν απ δω κι απ κει. Ο Τζοβνι κι η Αντονα απ τη ντουλπα ο νας προς τον λλον. σ' αυτ τη στιγμ ανογει μνη της η πρτα της ντουλπας κι ο λλος τρχει να τη κλεσει. σε μια συγκεκριμνη στιγμ αρχζουν να ανοιγοκλενουν η πρτα του μπουφ, η εξπορτα κι η πρτα του δωματου. αυτ που ακολουθε εναι μια φοβερ ανασττωση). Βρβαρε, αντ να μας ρωτσεις τι κνουμε, πως εμαστε στην υγεα μας, αντ να χαρες που δε πεθναμε στην εγχερηση και ζομε ακμα, εμες που σηκωθκαμε αμσως μετ την εγχερηση, φγαμε απ' το νοσοκομεο παρ τη θληση των γιατρν, που θλαν να μας κρατσουνε κι λλο, μνο και μνο για να μη στενοχωριστε σεις. Τ θα 'κανες εσ στη θση μου, ε; Παραλγο η Μαργαρτα θα 'χανε το παιδ της... εγ μποροσα να το σσω... αν δεν το 'κανα πο βλπεις εσ την αλληλεγγη; Εσ δεν εσαι αυτς που λει πντοτε τι πρπει να βοηθμε ο νας τον λλον; τι νας κομμουνιστς εναι πνω απ' λα νθρωπος;
ΤΖΟ. Ναι, ναι, δκιο χεις, με συγχωρες. σως να κανες σωστ... χι, σγουρα.
ΛΟΥ. Σε φχαριστ Αντονα γι' αυτ που 'κανες για μας. Εσαι πργματι εξαιρετικ γυνακα.

ΤΖΟ. Ναι, ναι, εναι φταστη.

ΛΟΥ. λα, πες της το κι εσ λλη μια φορ... μπρος.

MAP. Ναι, Αντονα, εσαι πργματι μια τσο υπροχη γυνακα.

ΑΝΤ. Φτνει πια, φτνει. Σταματστε, αλλις θα βλω τα κλμματα.

ΤΖΟ. λα δω, κθισε, δεν πρπει να μνεις ρθια. (την οδηγε στο κρεβτι και τη βζει να κτσει). Με τη καισαρικ που 'κανες σως θα 'πρεπε καλτερα να μενεις στο νοσοκομεο.

ΑΝΤ. 'Αφησε με, εμαι μια χαρ. Οτε που το κατλαβα.

ΤΖΟ. Ναι, στο πρσωπο φανεσαι μια χαρ. Ω, τ υπροχη κοιλι! (χαδεει τη κοιλι της). Ρε... συ; τι γνεται, ονειρεομαι κουνιται κιλας;

ΛΟΥ. Κουνιται; Συγνμη Αντονα, μπορ να πισω λγο κι εγ;

MAP. Δε θα πισεις απολτως τποτα.

ΛΟΥ. Μα γιατ, το παιδ εναι δικ μου;

ΤΖΟ. Πργματι, τρα εμαστε συγγενες.

MAP. Εμνα δε με σκφτεστε καθλου πια. Ε... δεν αξζω πια τποτα; λο Αντονα, Αντονα...

ΑΝΤ. Μλιστα. Πστε και σ' αυτ καννα καλ λγο. Νοιαστετε λγο και γι' αυτ. τσι κι αλλις υπρχει ανγκη να πω κπου. (σηκνεται και πηγανει γργορα στην εξπορτα).

ΤΖΟ. (της κλενει το δρμο). Για πο το 'βαλες, τρελθηκες; Δε θα κνεις βμα. Θα πας γργορα στο κρεβτι. Μλλον χι, θα φρουμε το κρεβτι εδ. (προσπαθε να σπρξει το κρεβτι).

ΛΟΥ. Τι κνεις, σου 'στριψε; (ορμν λοι στο κρεβτι και το κρατνε).

ΤΖΟ. Καλ, καλ, δκιο χετε. (οδηγε την Αντονα πσω στο κρεβτι. αυτ αντιστκεται).

ΑΝΤ. Τ εναι αυτ το καπκι;

ΤΖΟ. Ποι αυτ;

ΑΝΤ. Να, αυτ. (δεχνει το καπκι του φρετρου).

ΤΖΟ. Αυτ; Δεν εναι καπκι, εναι κονια. Την αγρασε ο Λουτζι μλις μαθε τι περιμνει παιδ. Ννι... ννι... το μωρ... Εναι νο μοντλο. Να, κοτα πς λειτουργε. Μπορε κανες να τη δσει με το σκοιν στο ταβνι και να τη κουν.

ΑΝΤ. Γιατ εναι τσο μεγλη;

ΤΖΟ. Ε, παιδ εναι, θα μεγαλσει. Κι εκτς αυτο, το βρκε και σε τιμ ευκαιρας.

(η Αντονα ξαπλνει στο κρεβτι, αλλ δεχνει να μην χει πεισθε. Απ' τη πρτα μπανει νας γρος. Το ρλο παζει ο διος ηθοποις που 'παιζε το ρλο του Αστυνμου, του Καραμπινιρου και του Νεκροθφτη).

ΓΕΡ. Μπορ να μπω μπως ενοχλ;

ΤΖΟ. Α, ο μπαμπς. Τ μορφα! λα μσα.

ΑΝΤ. Γεια σου πατρα.

ΤΖΟ. Γνωρζεις τους φλους μου. Απ δω ο πατρας μου.

ΓΕΡ. Χαρω πολ.

ΛΟΥ. 'Αει στο διολο. Πλι αυτς;

ΤΖΟ. Ναι, ναι ξρω, ο γρος μου εναι λγο παλαβς.

ΓΕΡ. Δεν εμαι καθλου παλαβς. (στη Μαργαρτα). Τ κνεις μικρ μου Αντονα; Στις ομορφις σου εσαι παιδ μου. Ξαννιωσες.

ΤΖΟ. Αυτ δεν εναι η Αντονα μπαμπ. Η Αντονα εναι απ κει.

ΓΕΡ. Αχ, αλθεια;

ΑΝΤ. Ναι μπαμπ, εδ εμαι.

ΓΕΡ. Γιατ εσαι στο κρεβτι; 'Αρρωστη εσαι;

ΤΖΟ. Περιμνει παιδ.

ΓΕΡ. Και πο πγε; Μη στενοχωρισαι καθλου. Σγουρα θα γυρσει. (κοιτ το Λουτζι σα να τον βλπει για πρτη φορ). Ντο, ρθε κιλας. Τ σου 'λεγα; Για κοιτξτε. Πς μεγλωσες παιδ μου τσι; Σωστς ντρας γινες. Γιατ φησες τη μαμ σου να περιμνει;

ΤΖΟ. Αυτς εναι ο φλος μου πατρα.

ΓΕΡ. Μπρβο. Με τα παιδι του πρπει να 'ναι κανες πντα φλος. λοι οι νθρωποι θα πρεπε να εναι καλο φλοι. Τρα θυμθηκα και για ποιο λγο ρθα. Θλουν να

σας πετξουν ξω κτι φλοι.

ΤΖΟ. Ποιοι;

ΓΕΡ. Ο ιδιοκττης. Κατ λθος στειλαν σε μνα τη διαταγ ξωσης. Γρφουν τι χετε τσσερις μνες να πληρσετε το νοκι.

ΤΖΟ. Αδνατον. Λθος, για δστε να δω. Η Αντονα πλρωνε πντα τα νοκια. τσι δεν εναι;

ΑΝΤ. Φυσικ.

ΓΕΡ. Αδειζουν σχεδν λα τα σπτια, γιατ εδ και μνες δεν χει πληρσει κανες νοκι. Και αυτο που πληρνουν, πληρνουν μνο το μισ.

ΤΖΟ. Ποιος το 'πε αυτ;

ΓΕΡ. Ο δικαστικς που κνει τις εξσεις. Καλς φλος. (απ το δρμο ακογονται φωνς και πτε πτε κποιες δυνατς διαταγς).

ΛΟΥ. (κοιτ ξω απ το παρθυρο). Κοτα ξω. Πω, πω, αστυνομα.

ΤΖΟ. Πργματι... τα γουρονια... σα να βρισκμαστε σε πλεμο... Κοτα λ' αυτ τα φορτηγ.

ΓΕΡ. Εναι για να μεταφρουνε τα πιπλα και το νοικυρι. λα τζμπα. (οι φωνς λο και δυναμνουν. ακογονται που και που γυναικεες φωνς και παιδι που κλανε και καινοργιες διαταγς. ακογεται η φων ενς αστυνομικο μες στο σπτι).

ΦΩΝ. Εμπρς, κουνηθετε. λοι στο δρμο. Πρτε δρμο.

ΤΖΟ. Ε... Το γρμμα απευθνεται πργματι σε μας. Προς Θεο, Αντονα, τ σημανει αυτ; Μλα.

ΑΝΤ. Μη φωνζεις τσι. Θα ξυπνσεις το παιδ.

ΤΖΟ. Καλ, καλ, μιλ σιγ. Εδ λει τι δε πληρσαμε τσσερις μνες νοκι. Αντονα, σε ρωτ. Μπορες να μου πεις τ σημανει αυτ;

ΑΝΤ. Καλ, καλ. Ναι, εναι αλθεια. Δε πληρσαμε οτε ρεμα οτε γκζι. Μας το 'χουνε κψει δη.

ΤΖΟ. Μας κοψαν το ρεμα και το γκζι; Καλ, γιατ δεν τα πλρωσες;

ΑΝΤ. Επειδ με τα λεφτ που βγζουμε πρπει ν' αγορσουμε φα. Κι σα-σα μλις που φτνουνε για να ψευτοζομε.

MAP. Λουτζι, πρπει να σου πω κτι. Οτε κι εγ πλρωσα το νοκι.

ΛΟΥ. Θαυμσια.

ΑΝΤ. Κοτα, λη η γειτονι. Την χουμε σχημα.

ΤΖΟ. Απστευτο. Για νομα του Θεο, γιατ δεν μου 'πες ποτ τι δε σου φτνουν τα λεφτ;

ΑΝΤ. Γιατ δεν εχες λλα. Τι θα κανες; Μπως θα πγαινες να κλψεις;

ΤΖΟ. χι, αυτ σγουρα χι... θλω να πω...

ΑΝΤ. Θ' ρχιζες τα αινια παρπονα, να με κατηγορς τι δε μπορ να κρατσω νοικοκυρι και τον εαυτ σου που με παντρετηκες. (αναστενζει).

ΛΟΥ. Εσ; Πλρωσες τουλχιστον το ρεμα και το γκζι;

MAP. Ναι, και το ρεμα και το γκζι.

ΛΟΥ. Κτι εναι κι αυτ.

ΤΖΟ. λα, λα σταμτα να κλαις, κνει κακ στο μωρ.

ΓΕΡ. Ββαια, ββαια, λα θα τακτοποιηθον. Τρα θυμμαι πως ρθα να σας φρω κτι να φτε. Περιμνετε, ξω το 'χω. (πηγανει στη πρτα του διαμερσματος κι επιστρφει αμσως μ' να μεγλο σκο). Μερικς φορς εμαι λιγκι ξεχασιρης. (αδειζει τον σκο πνω στο τραπζι). Τα βρκα πριν απ λγο στην αποθκη μου. Σγουρα εναι δικ σας.

ΛΟΥ. Τι εναι αυτ; Βοτυρο... αλερι... ντοματοπολτς.

ΑΝΤ. Εγ δε ξρω τποτα.

ΤΖΟ. Λθος κνεις μπαμπ, αυτ δεν ενα δικ μας.

ΓΕΡ. Κι μως, δικ σας εναι. Το εδα με τα μτια μου πως η Αντονα σμερα το πρω τανε στην αποθκη μου.

ΑΝΤ. Εντξει, εναι πρματα τα οποα αγρασα χθες στη μισ τιμ.

ΤΖΟ. Μπως στο σοπερ-μρκετ;

ΑΝΤ. Ναι, αλλ πλρωσα μνο τα μισ. Τα υπλοιπα τα πρα μαζ μου τσι.

ΤΖΟ. τσι μαζ σου; Δηλαδ τ 'κλεψες;

ΑΝΤ. Ναι.

ΛΟΥ. Κι εσ;

MAP. Ναι, κι εγ.

ANT. χι, δεν εναι αλθεια. Λει ψματα. Αυτ δεν ανακατεθηκε καθλου. (δυο αστυνομικο μπανουν μσα).

ΑΣΤ. Επιτρπεται; Εστε η οικογνεια Μπρντι; χω διαταγ ξωσς σας. Σας δνω μισ ρα διορα να τα μαζψετε, θα σας βοηθσουμε να τα βγλετε ξω. (οι αστυνομικο φεγουν).

ΤΖΟ. Φρκη! θα τρελαθ!

ΛΟΥ. Ησχασε Τζοβνι. Μη φοβσαι για τα κλεμμνα πρματα, μπορομε λοι να τα κουβαλσουμε.

ΤΖΟ. Δεν πρκειται γι' αυτ... Βρισκμαστε σχεδν στο δρμο... δε καταλαβανεις; Αυτ η γρουσοζα... το τιμο το πλσμα...

ΑΝΤ. Ββαια, δκιο χεις. Πες το. Αυτ η πουτνα που σε ατμασε, που κλησε στο βορκο το φτωχ αλλ τμιο νομ σου, που δε σβεται τα για πατρικ σου αισθματα. Τρα μπορες να το μθεις: και το παιδ ταν ψετικο... κι αυτ ταν να ψμα..., να, εδ τι χω στην κοιλι μου, ρζι, μακαρνια, ζχαρη, λο τρφιμα, λα κλεμμνα. (βγζει λα τα τρφιμα θυμωμνη απ τη κοιλι της).

ΛΟΥ. Και τ θα γνει με το παιδ; Με τη μεταμσχευση, Μαργαρτα;

ΤΖΟ. χι, χι αυτ πια παργινε. Θα τη σκοτσω, θα τη δολοφονσω.

ΓΕΡ. Λοιπν παιδι, μου φανεται τι τα καννισα λα. Καλ τχη, σας χαιρετ και πντα να λτε: «Ψηλ το κεφλι». (φεγει. ξω δυναμνει η φασαρα κι οι φωνς.

γυνακες, ντρες φωνζουν, δνουν διαταγς κι οι σειρνες συναγερμο ουρλιζουν).

ΤΖΟ. Ψετρα, τιμη! Τλμησες να με ξεγελσεις με το παιδ. (ο Λουτζι τονε κρατ γερ). 'Ασε με...

ΑΝΤ. Δκιο χει. 'Αστονε να με σκοτσει. Τη βαρθηκα αυτ τη σκατοζω. Κι εκενο που βαρθηκα περισστερο απ' λα εναι οι βλακεες που αραδιζεις για τη τιμ, την

υπερηφνεια, την αξιοπρπεια, την αυτοσυγκρτηση της εργατικς τξης. Να πς μας κατντησαν λοι αυτο βρε ψευτοκομμουνισταρ, που δε τολμς να δεις την αλθεια μπρος στα μτια σου...

ΤΖΟ. Σταμτα, φτνει και βλπω πολ καλ πως πνε τα πρματα. Το καταλαβανω τι η πολιτικ που κνει το κμμα μου, λο και πει προς τα δεξι. λες αυτς οι σχσεις με τη κυβρνηση μνο και μνο για να προυν μρος σ' αυτν εναι. ποιος θλει τζμπα πουτνα, κολλ και τζμπα σφιλη. Ο θυμς και τα νερα που 'χα δεν ταν για σνα, αλλ για τον διο μου τον εαυτ που αισθνεται εξαπατημνος και προδομνος. Το κμμα μου δεν εναι εδ, τρα, αυτ τη στιγμ που το χρειζομαι. Μαζ μας, κτω στο δρμο. Κι αριο θα γρφουνε στην εφημερδα του κμματος τι εμαστε μια χοφτα προβοκτορες και ττοια.

ΑΝΤ. Τζοβνι, εσ μιλς τσι;

ΛΟΥ. 'Αφησες να σε παρασρουν αυτο οι προβοκτορες. Πντα σουν αφελς.

ΤΖΟ. χι, αυτ ταν πντα η γνμη μου. μως τρα το μαχαρι φτασε στο λαιμ. Κι εγ χω κλψει, μαζ με το Λουτζι. Κοιτξτε εδ πσα σακι ζχαρη κι αλερι χουμε κλψει.

ΑΝΤ. Τα βοτηξες;

ΛΟΥ. Ναι. αλλ μνον ταν του επα τι απ αριο θ 'χουμε μειωμνο ωρριο.

ΤΖΟ. χι, αυτ ταν μνο η τελευταα σταγνα στο ποτρι για να ξεχειλσει. Πω, πω, τι πολλ πργματα! Θησαυρς. Νομζω τι τρα χω τα αποτελσματα της γιγκας, στω κι αν στκομαι ρθιος. Κι ακμη θα πρπει να ξρεις τι αυτ εδ δεν εναι κονια, αλλ εναι καπκι απ φρετρο. Δικ μου ιδα ταν να κρψουμε τα τρφιμα. (πει στη ντουλπα).

ΑΝΤ. Μη, σταμτα.

ΤΖΟ. Κνω αυτ που πρπει να κνω. Πρπει να τα μθεις λα... (τραβνε το φρετρο μσα απ τη ντουλπα και βλπουνε τον Καραμπινιρο, που συνρχεται κι ανογει τα μτια του).

ΤΖΟ. ΛΟΥ. Ο καραμπινιρος!

ΚΑΡ. Βλπω. Μπορ να δω. (βγανει απ' τη ντουλπα τρεκλζοντας). Η Αγα Ευλαλα, μεγλη η χρη της, με συγχρησε. Η κοιλι μου... εμαι γκυος! Ω, Αγα Ευλαλα,

ευλογημνη ν 'σαι... Σ' ευχαριστ και γι' αυτ. Εμαι μνα, μητρα, μαμ. Σ' ευχαριστ Αγα Ευλαλα, σ' ευχαριστ. (φεγει).

ΤΖΟ. Τ μρα ταν κι αυτ βρε παιδι σμερα... γκυος χωροφλακας. Τρα κατλαβα γιατ το ν 'σαι αστυνομικς εναι τσον ενδιαφρον επγγελμα. (στκει στο

παρθυρο). Ελτε γργορα, κοιτξτε. Οι γυνακες ξεφορτνουνε πλι τα πργματα τους απ τα φορτηγ. Η αστυνομα πυροβολε.

ΛΟΥ. Ναι, αλλ κοτα τα παιδι πνω απ τη στγη που τους πετνε κεραμδια και πτρες.

ΑΝΤ. Εδ να δεις. Κοτα μια γυνακα με πλο απ' το παρθυρο, απναντι. Πυροβολε.

ΤΖΟ. Η αστυνομα βαρ στο ψαχν κι πνω απ' τα κεφλια. Να, τραυματστηκε νας.

MAP. Το βλανε σκοπ να καθαρσουνε τον κοσμκη, τα καθρματα...

ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ. Φονιδες, γουρονια, μπτσοι!

ΤΖΟ. Γργορα, γργορα. Να τους ρξουμε το φρετρο στα κεφλια τους.

ΑΝΤ. Υποχωρον, οι μπτσοι υποχωρον.

MAP. Τα παρτησαν λα και τα φορτηγ κι λα τ' λλα.

ΑΝΤ. Κι οι γυνακες συνεχζουν να ξεφορτνουν τα πρματ τους.

ΤΖΟ. τσι, αυτ εναι το σωστ. τσι πρπει να γνεται. Αυτ τα γουρονια μας περνιονται τχα για «παιδι του λαο». Αυτο οι φονιδες...

ΛΟΥ. Το κατλαβες τρα επιτλους;

ΤΖΟ. Και ββαια το κατλαβα. Σμερα κατλαβα πργματι τι πρπει ν' αλλξουμε τακτικ. Να κρατμε ανοιχτ τα μτια μας και να παρνουμε αυτ που μας ανκει. Αυτς εναι ο νος τρπος που πρπει ν' αγωνιζμαστε. Αυτ εναι που τους καει.

ΑΝΤ. Ακριβς. πως το 'παν οι εργτες χτες απ' το σοπερ-μρκετ. Αυτς εναι νας καινοργιος τρπος απεργας σμφωνα με τον οποο τ' αφεντικ χνουνε και πληρνουν.

ΛΟΥ. τσι εναι το σωστ. Δεν πρπει ποτ στ' αφεντικ να φρνεσαι με το γντι.

ΤΖΟ. Σ' να καπιταλιστ δεν πρπει ποτ να λες: «αχ, σας παρακαλ, θα μποροσατε λιγκι να μου κνετε λγο χρο ν' αναπνεσω κι εγ; θα μποροσατε να εστε λγο πιο καλς, με λγη περισστερη κατανηση; Ας συμφωνσουμε...» χι. Ο μνος τρπος για να μιλσεις μαζ τους εναι να τους στριμξεις στον καμπιν, να τους χσεις το κεφλι μες στη λεκνη και να τραβξεις το καζανκι. Μνο τσι θα μπορσουμε να φτιξουμε να καλτερο κσμο, σως με λιγτερο φανταχτερς βιτρνες, σως με λιγτερες λεωφρους, αλλ με λιγτερες λιμουζνες, με λιγτερους απατενες. Τους πραγματικος απατενες, αυτος τους μισνθρωπους με τις χοντρς κοιλις. Κι τσι θα 'χαμε δικαιοσνη. τσι, εμες που βγζουμε πντα το φδι απ' τη τρπα για τους λλους, θα μπορομε επιτλους να σκεφτομε και τον εαυτ μας. Να κτζουμε σπτια που να ανκουν σε μας... να ζομε μια ζω που θ 'ναι ολτελα δικ μας. Να ζομε σαν ολοκληρωμνοι νθρωποι τλος πντων. Να ζομε σ' να κσμο που η επιθυμα σου να γελσεις, ξεσπ απ μσα σου σα γιορτ, η επιθυμα να παξεις και να γιορτσεις... κι επιτλους να κνεις μια δουλει που να σ' ευχαριστε... σα κανονικο νθρωποι κι χι σα ζα που ζονε και υπρχουνε χωρς χαρ και φαντασα.
   (πρτα σιγ και μετ λο και πιο δυνατ λνε κι λλοι τα λγια του Τζοβνι).

ΤΖΟ. νας κσμος που μπορε κανες να δει ξαν τι υπρχει ακμη νας ουρανς... τα λουλοδια που ανθζουν... τι ακμα υπρχει νοιξη... και τα κορτσια που γελον και τραγουδον.

   (Προχωρον στο μπροστιν μρος της σκηνς).

Κι ταν μια μρα πεθνεις, δε θα πεθνεις σα γρος, πεταμνος σα στιμνη λεμονκουπα, αλλ σαν νθρωπος που 'ζησε ελεθερος κι ευχαριστημνος μαζ με τους λλους ανθρπους...

           (σιγ-σιγ σβνει το φως εν λγονται οι τελευταες λξεις).

                                                  Τ Ε Λ Ο Σ
---------------------------------------------------------------

μετ. Σωτρης Βερελς
Εκδσεις Κατσνος

 

 

Web Design: Granma - Web Hosting: Greek Servers