-

Dali &

-


-








.

--.


.


 
 

 

Fitzgerald Francis Scott Key: -



Στα 18 οι πεποιθσεις μας εναι τα υψματα
                             απ’ που ατενζουμε τον κσμο.
Στα 45 εναι οι σπηλις που κρυβμαστε απ' αυτν.



                                                 Bιογραφικ

     O Φρνσις Σκοτ Κη Φιτζραλντ (Francis Scott Key Fitzgerald) ταν Αμερικανς συγγραφας. Απ τους κριους εκπροσπους της αποκαλομενης Χαμνης Γενις (θα 'λεγα πως και τη περιγραψε αρκοντως στα γραπτ του) των Αμερικανν λογοτεχνν και θεωρεται γενικτερα νας απ τους μεζονες συγγραφες του 20ο αι.. Ολοκλρωσε συνολικ 4 μυθιστορματα και πλθος διηγημτων, εν το ργο του χει μεταφραστε στις περισστερες γλσσες.
     Γεννθηκε 24 Σεπτμβρη 1896 στο Σαιντ Πωλ της Μινεστα, γιος του ντουαρντ Φιτζραλντ και της Μαρη Μακ Κουλαν, ιρλανδικς καταγωγς και κρης Ιρλανδο μετανστη που απκτησε σημαντικ περιουσα ως παντοπλης. Η οικογνει του ανκε στη μεσαα τξη και διατηροσε δεσμος με τον καθολικισμ, κυρως λγω της καταγωγς της μητρας του. Ο εξδελφς του, Φρνσις Σκοτ Κι (Francis Scott Key) υπρξε ο δημιουργς του αμερικανικο εθνικο μνου. Τις περιδους 1898-1901 και 1903-8, ζησε στο Μπφαλο της Ν. Υρκης, που ο πατρας του εργστηκε ως πωλητς για την επιχερηση Procter & Gamble. Μετ την απλυσ του το 1908, η οικογνεια επστρεψε Μινεστα κι ο Φρνσις γρφτηκε στη σχολ Saint Paul Academy and Summit School που φοτησε το διστημα 1908-11. Στη συνχεια παρακολοθησε μαθματα στη προπαρασκευαστικ σχολ Newman School, στο Χκενσακ (Hackensack) του Νιου Τζρσε, για τη περοδο 1911-12.


     Το 1913 ξεκνησε σπουδς στο Πρνστον, απ τα κορυφαα αντατα εκπαιδευτικ ιδρματα της Αμερικς. Εκε γνρισε τους συγγραφες και κριτικος ντμουντ Γουλσον και Τζον Πηλ Μπσοπ, εν συμμετεχε στα περιοδικ Princeton Tiger και Nassau Literary Magazine. Εχε μτριες ακαδημακς επιδσεις και σε συνδυασμ με την απφασ του να ασχοληθε με τη λογοτεχνα, εγκατλειψε τις σπουδς το 1917, χωρς να πρει το πτυχο. Τον Οκτβρη του 1917 κατατχθηκε στον αμερικανικ στρατ και συμμετεχε στον Α' Παγκ. Πλ., οπτε κι εγκατλειψε για πντα το Πρνστον. Ολοκλρωσε το μυθιστρημα The Romantic Egotist ταν εκπαιδευταν ως αξιωματικς στα στρατπεδα Zachary Taylor και Sheridan. ταν το κατθεσε στον εκδοτικ οκο Charles Scribner's Sons, λαβε ως απντηση επιστολ, στην οποα αναγνωριζταν η πρωτοτυπα του αλλ δεν γιντανε δεκτ προς δημοσευση πριν να υποστε αναθεωρσεις. Αργτερα, κατθεσε 2η φορ το μυθιστρημα, ωστσο απορρφθηκε εκ νου. Επσης τη περοδο της στρατιωτικς εκπαδευσς του στο Camp Sheridan, Ιονιο 1918, γνρισε κι ερωτετηκε τη Ζλντα Σιρ (Zelda Sayre), κρη δικαστ. Τον επμενο χρνο και μετ τη λξη του πολμου, μετακμισαν μαζ στη Ν. Υρκη με σκοπ να παντρευτον. Ο Φιτζρλαντ εργαζτανe για μα διαφημιστικ εταιρεα και παρλληλα γραφε διηγματα, ωστσο δεν πεισε τη Ζλντα πως θα ταν ικανς να συντηρσει οικονομικ μα οικογνεια, με αποτλεσμα να διαλυθε ο αρραβνας του.



     Επστρεψε στους γονες του, στο Σαν Πωλ, προκειμνου να επεξεργαστε και πλι το 1ο του μυθιστρημα. Τελικ, με τον ττλο Η λλη ψη Του Παραδεσου (This Side of Paradise), γινε δεκτ προς δημοσευση απ τον Μξουελ Πρκινς, των εκδσεων Charles Scribner's Sons, την νοιξη του 1919. Παρλληλα ξεκνησε να γρφει μικρς ιστορες για λογοτεχνικ περιοδικ κι ντυπα μεγλης κυκλοφορας. Το μυθιστρημα, εκδθηκε στις 26 Μρτη 1920 και τονε κατστησε, ναν απ τους πιο δημοφιλες συγγραφες της εποχς του. Η επιτυχα του, εχεν επσης ως συνπεια την επανασνδεσ του με τη Ζλντα, που τη νυμφετηκε μα εβδομδα μετ την κδοση του βιβλου. Μαζ απκτησαν μα κρη, τη Φρνσις Σκοτ Φιτζραλντ (Frances Scott "Scottie" Fitzgerald), γεννημνη 26 Οκτβρη 1921.
     Η 10ετα '20ς υπρξε καθοριστικ για την εξλιξ του. Το 2ο μυθιστρημα που ολοκλρωσε, The Beautiful and Damned (μορφοι & Καταραμνοι), εκδθηκε το 1922 εν το 1925 εκδθηκε το κορυφαο κατ πολλος (και για μνα) ργο του The Great Gatsby (Ο Μγας Γκτσμπυ). Παρλληλα, πραγματοποησε αρκετ ταξδια στην Ευρπη κι ιδιατερα στη γαλλικ Ριβιρα και το Παρσι, που γνωρστηκε και συνδθηκε με λλους εξριστους Αμερικανος λογοτχνες, πως τον Χμινγουε, που θαμαζε. Με τη σειρ του εκενος γραψε για το ταλντο του πως τανε: "τσο φυσικ σο το σχμα που αφνουνε στη σκνη τα φτερ μιας πεταλοδας".



     Στα τλη της 10ετας του '20, ξεκνησε να επεξεργζεται το 4ο μυθιστρημ του, ωστσο αναγκστηκε ν' αντιμετωπσει παρλληλα οικονομικς δυσχρειες αλλ και τη σχιζοφρνεια της συζγου του που εκδηλθηκε κενη την εποχ. Η ψυχικ της υγεα παρμεινε εθραυστη μχρι το τλος της ζως της. Μετ απ νευρικ κατρρευση, το 1930 εισχθη σε κλινικ της Ελβετας μχρι το Σεπτμβρη του 1931 και στη συνχεια επστρεψαν μαζ στις ΗΠΑ που το 1932 εισχθη εκ νου σε νοσοκομεο της Βαλτιμρης. Την δια περοδο, νοκιασε τo κτμα La Paix, στα προστια της Towson, προκειμνου ν' αφιερωθε στο νο του μυθιστρημα. Εκδθηκε τελικ το 1934 με τον ττλο Tender is the Night (Τρυφερ εναι η νχτα) κι υπρξεν εμπορικ αποτυχα (δικαως θα 'λεγα γω γιατ δεν τανε δα κι απ τα καλ του). Το 1937, με πολλ οικονομικ προβλματα να τον βαρανουν, υπγραψε συμβλαιο με τη Metro-Goldwyn-Mayer, 6μηνης διρκειας και με αμοιβ 1.000 δολρια τη βδομδα, σα σεναριογρφος της. Αργτερα ανανωσε το συμβλαιο για ναν ακμα χρνο, γεγονς που του επτρεψε ν' αντιμετωπσει τις οικονομικς δυσκολες. Εργστηκε ως σεναριογρφος χωρς μως ιδιατερην επιτυχα.



     Το 1939 ξεκνησεν επσης το 5ο μυθιστρημ του, The Love of the Last Tycoon, βασισμνο στη ζω του στελχους ρβινγκ Τλμπεργκ και μια προσπθεια προσγγισης του κσμου του Χλυγουντ και περιγραφς του Αμερικανικο Ονερου. Το ργο αυτ μεινε ημιτελς κι εκδθηκε τελικ, 1η φορ, μετ το θνατ του, πειτα απ σχετικ επιμλεια των σημεισεν του, απ το φλο του, ντμουντ Γουλσον. Την δια περοδο αποξενθηκε απ τη Ζλντα, που συνχισε να ζει σε ιδρματα εν κενος συνδθηκε με τη δημοσιογρφο Σλα Γκριαμ. Ττε σταμτησε τελεως να πνει κι εργστηκε με ζλο στο τελευταο του μυθιστρημα. Τλη Ιουλου ολοκλρωσε το Κοσμοπλιταν που τανε και το τελευταο του σενριο, που αν και δε γυρστηκε ποτ σε ταινα, θεωρθηκε μετ το θνατ του, ν απ τα καλλτερα σενρια που εχε δει ποτ το Χλυγουντ.

     Ο Φιτζραλντ υπρξεν αλκοολικς δη απ νεαρ ηλικα, εν στη 10ετα του '20, ο προσωπικς του μθος τανε συνδεδεμνος με την ιδιτητα αυτ. Το γεγονς αυτ εχε σαν αποτλεσμα την επιδενωση της υγεας του, ειδικ στα τλη της 10ετας του '30. Το 1940 υπστη 2 καρδιακς προσβολς. Η τελευταα, στις 21 Δεκμβρη προκλεσε και το θνατ του σε ηλικα μλις 44 ετν, στα χρια της Σλα Γκριαμ. Τφηκε στο Ρκβιλ και στον διο τφο, θφτηκεν αργτερα κι η Ζλντα Φιτζραλντ, το 1947.



     Η ζω του συγκεκριμνου ζεγους, εναι μυθιστρημα κι η θυελλδης σχση τους εξακολουθε να συγκλονζει. Η ιστορα του Αμερικανο συγγραφα Φρνσις Σκοτ Φιτζραλντ και της συζγου του Ζλντα Σιερ εναι θρυλικ. Η σαγηνευτικ ακμα και στα πιο τολμηρ της ξεσπσματα Ζλντα, η καλλον του αμερικανικο Ντου, γνωρζει το 1918 σ' να χορ το νεαρ υπολοχαγ και πολλ υποσχμενο συγγραφα Σκοτ Φιτζραλντ. Ερωτεονται κεραυνοβλα. Μετ το γμο τους, ταξιδεουν απ τη Ν. Υρκη στο Λονδνο κι απ εκε στο Παρσι και στη Ριβιρα, παρασυρμνοι στη δνη της νας εποχς, στα νειρα και στις αυταπτες της 10ετας του '20: ατλειωτα ξενχτια, εκκεντρικς διασκεδσεις, αριστοκρατικ ξενοδοχεα, κοσμικ σαλνια και θορυβδη καταγγια.
     Η Ζλντα Σιρ πως ταν το πατρικ της νομα γνρισε και ερωτετηκε τον Φιτζραλντ το 1918. Το ζευγρι αππνεε σαγνη, η Ζλντα μια καλλον του Ντου, ζοσε με τον μορφο συγγραφα σζυγ της μια μυθικ ζω, μια σωτη ζω μσα στα νειρα και τις αυταπτες της δεκαετας του 1920: ατλειωτα ξενχτια, εκκεντρικς διασκεδσεις, αριστοκρατικ ξενοδοχεα, κοσμικ σαλνια και θορυβδη καταγγια.
Η ζω τους βυθισμνη κι εκενη μες στο αλκολ και τις καταχρσεις, κτω απ το φανταστικ λοστρο της εποχς κι εκενους να περιπλανιονται απ πρτυ σε πρτυ θυμζει ακμα και σμερα τους ρωες του μεγλου Γκτσμπι. Ο Φιτζραλντ, βρσκεται σγουρα στη καλλτερη 10ετα της ζως του και στη πιο δημιουργικ περοδο.


     Η Σκτι, η μονκριβη κρη τους, μεγαλνει με τις γκουβερνντες, στη σκι των γονιν της. Παρλληλα με τη συγγραφικ επιτυχα του Φιτζραλντ εμφανζονται και τα πρτα μελαν σημδια στη σχση του με τη Ζλντα. Το λαμπερ ζευγρι του λιου της Μεσογεου αποξεννεται. Εκενος βυθζεται στο αλκολ κι εκενη παθιζεται με το χορ, αναζητντας διξοδο στη μοναξι της. Οι ντονοι καβγδες κι οι μεγλες δακρβρεχτες, επανασυνδσεις των, που εχαν δη μεγλην νταση, οξνονται με την απφασ της να εκδσει το μυθιστρημ της Χαρστε Μου Το Βαλς. Οι αππειρες αυτοκτονας της δνουνε τη θση τους σε παραισθσεις, ψυχωτικς κρσεις και στο γολγοθ των πανκριβων ψυχιατρικν κλινικν. Η αντστροφη μτρηση για μια ζω σα παραμθι χει αρχσει.
     Εξαιτας της παρφορης ζλιας που τρεφε για τη δξα του Σκοτ, η Ζλντα επιθυμοσε απεγνωσμνα να αναπτξει να ταλντο εντελς δικ της. ντας επιρρεπς στο ψυχαναγκασμ, απκτησε εμμον με το μπαλτο. Τσο η πολωρη εξσκησ της στο χορ σο κι η αδιαφορα του συζγου της, την εξουθενσανε πνευματικ και σωματικ. Το 1930 μπκε σε σανατριο στη Γαλλα, που και διεγνσθη ως σχιζοφρενς. Σμερα, η πιο πιθαν διγνωση εναι πως υπρξε διπολικ. Μετ απ 15 μνες εγκλεισμο, επστρεψε στο πατρικ της. ταν ο πατρας της πθανε, η ψυχικ της υγεα ρχισε ξαν να κατρακυλ. Στις αρχς του 1932 βρθηκε ξαν στο φρενοκομεο. Στα χρνια της ασθνεις της, απασχολοσε τον εαυτ της ζωγραφζοντας και γρφοντας. Σμφωνα μλιστα με τη συγγραφα Τερς Αν Φουλερ, ο χαρακτηρισμς της τρελς Ζλντα εναι επμονος και καταδικαστικς και πρπει να σταματσει να υφσταται. Εκενη υποστηρζει πως η σζυγος του Σκοτ Φιτζραλντ ταν, χι μνο σα, αλλ κι εξαιρετικ αφοσιωμνη στο σζυγ της.



     Η Φουλερ, που ξεκνησε να γρφει το βιβλο Z: A Novel of Zelda Fitzgerald, φοβομενη πως θα περσει να χρνο στη συντροφι μιας παρφρονος, δηλνει πλον πως η ρευν της αποκλυψε πως λα σα εχε ακοσει στο παρελθν για την αμφιλεγμενη προσωπικτητα εναι ανακριβ. Η Ζλντα εχε διαγνωστε με σχιζοφρνεια στα 30 της και πρασε το υπλοιπο της ζως της μπαινοβγανοντας σε ψυχιατρικ ιδρματα, πριν το θνατ της στα 48 της σε συλο της Β. Καρολνα. Η συγγραφας, μως, πιστεει πως η Ζλντα χει παρεξηγηθε, αφο πως υποστηρζει, ο ρος σχιζοφρνεια χρησιμοποιετο τη 10ετα του '30 ως ταμπλα σε διφορες συναισθηματικς δυσχρειες. Η Φουλερ καταρρπτει επσης τον αστικ μθο πως η Ζλντα ταν μοσα κι αποτλεσε πηγ μπνευσης, προκειμνου ο σζυγς της να γρψει το δισημο βιβλο The Great Gatsby, εν ισχυρζεται τι, εν ο Σκοτ δανεστηκε πολλ στοιχεα απ τα ημερολγι της, οι διαφορς μεταξ της Ζλντα και της πρωταγωνστριας του μυθιστορματος, Νταζυ Μπιουκναν, εναι μεγλες.



     Στις 10 Μρτη 1948 πθανε η Ζλντα Φιτζραλντ. Για κενη δε θα μποροσε κανες να γρψει πως ταν απλς η γυνακα ενς δισημου συγγραφα. ταν η 1η Αμερικανδα flapper, πως την ονμασε ο σζυγς της ως δεγμα μιας μοντρνας γυνακας που κουγε τζαζ και δεν υποκλιντανε στους καννες της εποχς. ζησε μια πολυτραχη ζω και μια θυελλδη σχση με τον Φ. Σ. Φ., να απ τους πιο δισημους Αμερικανος συγγραφες, εκπρσωπο της αποκαλομενης Χαμνης Γενις των Αμερικνων λογοτεχνν, ναν απ τους μεγαλτερους συγγραφες του 20ου αι. με βιβλα πως Ο Μεγλος Γκτσμπι, μορφοι & Καταραμνοι, Τρυφερ Εναι Η Νχτα κλπ.


Μυθιστορματα

1920: This Side of Paradise  μτφ. Δημτρης Στεφανκης, Η λλη ψη Του Παραδεσου
1922: The Beautiful and Damned (μορφοι & Καταραμνοι)
1925: The Great Gatsby (Ο Μγας Γκτσμπυ
1934: Tender is the Night (Τρυφερ Εναι Η Νχτα)
1941: The Love of the Last Tycoon (Ο ρωτας Του Τελευταου Μεγιστνα), ημιτελς, μεταθαντια κδοση


Συλλογς διηγημτων

1921: Flappers and Philosophers (συλλογ 8 διηγημτων που ο συγγραφας αφιρωσε στη Ζλντα)
 -The Offshore Pirate
 -The Ice Palace
 -Head and Shoulders
 -The Cut-Glass Bowl (Το κρυστλλινο μπωλ)
 -Bernice Bobs Her Hair
 -Benediction
 -Dalyrimple Goes Wrong
 -The Four Fists



1922: Tales of the Jazz Age (Ιστορες απ την εποχ της τζαζ) 
 -The Jelly-Bean
 -The Camels Back
 -May Day (Πρωτομαγι)
 -Porcelain and Pink, θεατρικ ργο
 -The Diamond as Big as the Ritz (να διαμντι μεγλο σο το Ριτζ)
 -The Curious Case of Benjamin Button (Η απστευτη ιστορα του Μπνζαμιν Μπτον
 -Tarquin of Cheapside
 -Oh Russet Witch!
 -The Lees of Happiness (Τα απομεινρια της ευτυχας)
 -Mr. Icky
 -Jemina



1926: All the Sad Young Men, συλλογ 9 διηγημτων
 -The Rich Boy (Το πλουσιπαιδο), νουβλα
 -Winter Dreams (Χειμωνιτικα νειρα)
 -The Baby Party (Το παιδικ πρτυ)
 -Absolution
 -Rags Martin-Jones and the Prince of Wales
 -The Adjuster
 -Hot and Cold Blood
 -The Sensible Thing
 -Gretchens Forty Winks (Οι σαρντα πνοι της Γκρτχεν)


1935: Taps at Reveille Συλλογ 18 διηγημτων. λα πρωτοδημοσιετηκαν στο περιοδικ The Saturday Evening Post, απ 1928 ως 1931
 -The Scandal Detectives
 -The Freshest Boy
 -He Thinks Hes Wonderful
 -The Captured Shadow
 -The Perfect Life
 -First Blood
 -A Nice Quiet Place
 -A Woman with a Past (Ζοζεφν, μια γυνακα με παρελθν)
 -Crazy Sunday (Τρελλ Κυριακ)
 -Two Wrongs
 -The Night of Chancellorsville
 -The Last of the Belles (Η τελευταα των ωραων)
 -Majesty
 -Family in the Wind
 -A Short Trip Home
 -One Interne
 -The Fiend
 -Babylon Revisited (Επιστροφ στη Βαβυλνα)



1962: The Pat Hobby Stories, μεταθαντια κδοση συλλογς 17 διηγημτων πρωτοδημοσιευμνων στο περιοδικ Esquire απ το Γενρη 1940 ως και το Μη 1941. Απ' αυτ τη συλλογ κυκλοφορον στα Ελληνικ τα διηγματα:
 -A Patriotic Short (Μια μικρο μκους πατριωτικ ταινα) μτφ. Γιννης Λμψας (βιβλο Η τελευταα των ωραων κι λλες ιστορες, εκδ. "Ρος", 2016)
 -Two Old-Timers (Δυο παλις καραβνες)
 -Teamed with Genius (Δουλεοντας με μια μεγαλοφυα)

1989: The Short Stories of F. Scott Fitzgerald, μεταθαντια κδοση συλλογς 43 διηγημτων. Απ αυτ τη συλλογ κυκλοφορον στα Ελληνικ τα διηγματα:
 -The Bridal Party (Το γαμλιο πρτυ)
 -Afternoon of an Author (Το απγευμα του συγγραφα)
 -Financing Finnegan (Χρηματοδοτντας τον Φννεγκαν)
 -The Lost Decade (Η χαμνη δεκαετα)

2017: Id Die For You. And Other Lost Stories
 The Princeton Tiger 1917
 The Vegetable, (θεατρικ) 1923
 The Crack-Up, (δοκμια και διηγματα) 1943

ΡΗΤΑ

 * Μου αρσουν οι νθρωποι και μου αρσει να τους αρσω, αλλ κρατ τη καρδι μου εκε που την βαλε ο Θες: μσα μου.

 * Το να χεις μσα σου και τις δο ψεις ενς πργματος και παρ' λα αυτ να μπορες να λειτουργες, αυτ εναι η ιδιοφυα.


 * Δεν θα σε φιλσω. Μπορε να μου γνει συνθεια και δεν μπορ να απαλλαγ απ συνθειες.


 * Στα δεκαοχτ, οι πεποιθσεις μας εναι υψματα απ’ που ατενζουμε. Στα σαρντα πντε, εναι σπηλις που κρυβμαστε.


 * Οι καινοργιοι φλοι συχν μπορε να περνον καλλτερα μαζ, παρ οι παλιο φλοι.


 * Διαγρψτε λ' αυτ τα θαυμαστικ. να θαυμαστικ εναι σαν να γελς ο διος με το δικ σου αστεο.


 * Εναι στα τριντα μας που θλουμε φλους. Στα σαρντα μας ξρουμε πως δεν θα μας σσουν περισστερο απ’ σο η αγπη.


 * Εμαι αργστροφος και γεμτος με εσωτερικος καννες που ενεργονε σα φρνο στις επιθυμες μου.


 * Η ζω μας καθορζεται απ ευκαιρες, ακμα και απ’ αυτς που χνουμε.


 * Δεν θλω να επαναλβω την αθωτητ μου. Θλω την ηδον να τη χσω ξαν.


 * Δεξε μου ναν ρωα και θα σου γρψω μια τραγωδα.


 * Θα σου πω κτι για τους πολ πλοσιους: Εναι διαφορετικο απ εμνα κι απ εσνα.


 * Δεν μουν πραγματικ ερωτευμνος, αλλ αισθανμουν να εδος τρυφερς περιργειας.
(Μεγλος Γκτσμπυ)


 * νας συγγραφας πρπει να γρφει για τους νους της γενις του, τους κριτικος της επμενης γενις και για τους δασκλους απ κει και πρα.


 * Για να βαθι απαισιδοξο νθρωπο, το να βρσκεται σε κνδυνο δεν εναι ιδιατερα αποθαρρυντικ.


 * Αισιοδοξα εναι η παρηγορι μικρν ανθρπων σε μεγλες θσεις.


 * Ελπζω να εναι ανητη· αυτ εναι το καλτερο που μπορε να κνει να κορτσι σ’ αυτν τον κσμο: να εναι μια μορφη μικρ ανητη.
(Μεγλος Γκτσμπυ)


 * Τποτε δεν εναι τσο απεχθς σο η καλ τχη των λλων.


 * Καμμι μεγλη ιδα δεν γεννθηκε ποτ σε να συνδριο, αλλ πολλς ανητες ιδες χουν πεθνει εκε.


 * Η ζωτικτητα δεν φανεται μνο στη δυναττητα να επιμνεις, αλλ και στη δυναττητα να μπορες να ξεκινς πλι απ την αρχ.


 * Ποτ μη μπερδεεις μια μεμονωμνη ττα με μια τελικ ττα.


 * Η Ελβετα εναι μια χρα που πολ λγα πργματα αρχζουν, αλλ πολλ πργματα τελεινουν.


 * Με τι θα ασχοληθομε το απγευμα; Και την επμενη μρα, και μετ τριντα χρνια;


 * Τα πρσωπα των περισστερων Αμερικανδων πνω απ τα τριντα εναι ανγλυφοι χρτες μιας ευερθιστης και απορημνης δυστυχας.


 * Δεν εναι κλαφος για εσνα ταν οι νθρωποι εναι αγενες. Εναι κλαφος γι’ αυτος που χουν γνωρσει πριν.


 * ταν μουν μικρς και πιο ευλωτος ο πατρας μου μο δωσε μια συμβουλ που τριγυρζει στο μυαλ μου απ ττε: ποτε αισθνεσαι τοιμος να κατακρνεις κποιον, να θυμσαι τι δεν εχαν λοι οι νθρωποι σ’ αυτν τον κσμο τα δικ σου πλεονεκτματα.
(η 1η φρση απ τον Μεγλο Γκτσμπυ).


========================


                                          Τρελλ Κυριακ

     τανε Κυριακ, μια μρα χι συνηθισμνη, μα να κεν ανμεσα σε δυο λλες μρες. Πσω τους ταν οι λψεις και τα σκηνικ, οι ατλειωτες αναμονς κτω απ' το γεραν που κρεμτανε το μικρφωνο, τα εκατοντδες καθημεριν μλια με αυτοκνητα που διασχζανε μπρος-πσω μια κομητεα, οι μχες ανμεσα σε ανταγωνιστικς ευφυες στις αθουσες συνδιασκψεων, ο αδικοπος συμβιβασμς, η σγκρουση και το γχος πμπολλων ανθρπων που μχονται για τη ζω τους. Και τρα Κυριακ, με τη προσωπικ ζω ν' αρχζει απ' την αρχ, με μια φωτερν ξαψη σε μτια που γλαρναν απ μονοτονα το προηγομενο απγευμα. Σιγ-σιγ, καθς λιγοστεαν οι ρες, ξυπνοσανε σαν τον Ππενφιν, το σκυλκι μες σ' να κατστημα παιγνιδιν: μια ντονη συνομιλα σε κποια γωνι, εραστς που εξαφανζονταν για ν' αγκαλιαστονε σ' να χωλλ. Κι η ασθηση κενη του "Βισου, δεν εναι πολ αργ, αλλ για τ' νομα του Θεο, βισου, προτο εξαντληθον οι βλογημνες σαρντα ρες της σχολς".
     Ο Τζελ Κουλς γραφε συνχεια. ταν εικοσιοχτ ετν και το Χλυγουντ δεν τον εχεν ακμα λυγσει. Αφ' του φταασε, πριν ξι μνες, εχε κατορθσει να εξασφαλσει θση κι υπβαλε με ενθουσιασμ τις σκηνς απ τα σενρι του. Αναφερτανε στον εαυτ του με σεμντητα σα να 'ταν νας νθρωπος συνηθισμνος, μα στη πραγματικτητα δεν το εννοοσε. Η μητρα του υπρξε πετυχημνη ηθοποιπς. Ο Τζελ εχε περσει τα παιδικ του χρνια ανμεσα στο Λονδνο καιτη Να Υρκη, πασχζοντας να ξεχωρσει το πραγματικ απ το μη, τουλχιστον μαντεοντς το. ταν μορφος ντρας με κενα τα πρσχαρα κασταν μτια της αγελδας που το 1913 μαγεανε το κοιν μες απ' το πρσωπο της μητρας του.
     ταν ρθε η πρσκληση σιγουρετηκε πια πως φτανε κπου. Συνθως δεν βγαινε ξω τις Κυριακς. μενε σπτι πιρνοντας μλιστα μαζ του και δουλει. Πρσφατα του 'χαν αναθσει να θεατρικ ργο του Ο' Νηλ, προορισμνο για μια πολ σπουδαα πργματι ηθοποι. ,τι εχε κνει ως τρα εχε ευχαριστσει τον Μιλς Κλμαν -κι αυτς ταν ο μνος σκηνοθτης απ' το σωρ που δεν εργαζταν μ' επβλεψη κι ο μνος που ταν υπεθυνος για τις επαφς με τους ανθρπους του χρματος. Το καθετ στη καρριρα του Τζελ ηχοσε καταπληκτικ. ("Η γραμματας του κυρου Κλμαν στο τηλφωνο. Ο κριος Κλμαν σας προσκαλε για τσι απ τις τσσερεις ως τις ξι τη Κυριακ... μνει στο Μπβερλι Χιλς, αριθμς...")
     Ο Τζελ νιωθε κολακευμνος. Στο πρτυ θα ταν νθρωποι της υψηλς κοινωνας. Με τη πρσκληση αυτ τιμοσαν να πολλ υποσχμενο νο. Οι εκλεκτο της Μριον Ντιβις, τα ψηλ καπλλα, τα μεγλα πορτοφλια, σως κι η Μρλεν Νττριχ κι η Γκρμπο κι ο Μαρκσιος, νθρωποι που δεν τους βλεπες παντο, θα βρσκονταν πιθανν στου Κλμαν. "Δεν θα πω τποτα" αποφσισε. Ο Κλμαν τανε γνωστ πως εχε σιχαθε λους εκενους που πνανε και γνονταν νομερο και πστευε πως τανε κρμα που το σινεμ δεν μποροσε χωρς αυτος. Παραδεχτανε πως πνανε πρα πολ. πινε κι ο διος, αλλ δεν θα πινε τποτα σμερα τ' απγευμα. Ευχταν μσα του να μποροσε ο Μιλς να τον ακοσει να λει μετριφρονα και σταθερ: "χι, ευχαριστ!" ταν θα περνοσαν απ μπροστ του τα κοκταηλς.
...
     Το σπτι του Μιλς Κλμαν τανε χτισμνο για μεγλες στιγμς συγκινσεων... υπρχε μια ασθηση ακουστικς, σμπως μες στη σιγ της μακρινς θας του να κρυβταν αθατο κποιο κοιν, μα σμερα το απγευμα τανε κατμεστο, λες κι οι ανθρποι δεν εχαν ρθει επειδ τους προσκαλσαν μα επειδ τους διατξανε. Ο Τζελ παρατρησε με περηφνεια τι μνο δυο λλοι συγγραφες απ το στοντιο τανε παρντες στο πρτυ, νας εξευγενισμνος γγλος και προς μεγλη του κπληξη, ο Νατ Κο, που εχε προκαλσει τα ντονα σχλια του Κλμαν για το πιοτ. Η Στλλα Κλμαν (Στλλα Γουκερ φυσικ) δεν ξεμκρυνε στιγμ απ το πλευρ του Τζελ για να μιλσει και στους λλους καλεσμνους της. Χασομεροσε, τον κοταζε με κενο τ' μορφο βλμμα που ζητ κποιο εδος αναγνρισης κι αυτς ρχτηκε γργορα στη θεατρικ επιτηδειτητα που κληρονμησε απ' τη μητρα του.
 -"Τ να σου πω; Μοιζεις με δεκαεξχρονη κοπελλτσα. Αλθεια, που εναι το κουβαδκι σου";
     Εκενη δειξε να το χρηκε. Εκενος νιωσε πως κτι πρεπε να πει ακμα, κτι που θα δειχνε νεση και σιγουρι. Την εχε πρωτογνωρσει  ττε που εκενη αγωνιζταν να πετχει να μικρ ρλο στη Να Υρκη. Εκενη τη στιγμ, νας δσκος γεμτος κοκταηλς γλστρησε ανμεσ τους κι η Στλλα βαλε να ποτρι στο χρι του.
 -"λοι φοβονται τσι δεν εναι;" επε αυτς κοιτντας αφηρημνα. "λοι κοιτζουν λους περιμνοντας καννα στραβοπτημα πασχζουν να σιγουρευτον τι βρσκονται με ανθρπους που τους εκτιμον. Αυτ φυσικ στο σπτι σου δεν ισχει", επε βιαστικ προσπαθντας να καλψει τη γκφα του. "Εννοοσα γενικ... στο Χλλυγουντ". Η Στλλα συμφνησε. Παρουσασε κμποσους ανθρπους στον Τζελ σα να τανε πρσωπο πολ σημαντικ. Αυτς αφο σιγουρετηκε πως ο Μιλς τανε στην λλη μερι της αθουσας, πιε το κοκταηλ. "Απκτησες παιδ λοιπν;" της επε. "Καιρς για επιβεβαωση. Μια μορφη γυνακα, αφου αποκτσει το πρτο της παιδ, εναι πολ ευλωτη επειδη θλει να σιγουρευτε για τη γοητεα της. Πρπει να εξασφαλσει την απλυτη αφοσωση κποιου ντρα, για ναποδεξει στον εαυτ της πως δεν χει να χσει τποτε".
 -"Ποτ δεν εχα την απλυτη αφοσωση κανενς", επε αυτ κπως μνησκακα.
 -"Φοβονται τον ντρα σου".
 -"τσι νομζεις";
     Η ιδα την κανε να ζαρσει το μτωπ της. πειτα η κουβντα διακπηκε τη στιγμ ακριβς που θα εχε διαλξει κι ο Τζελ. Η προσοχ που του 'δωσε, του 'χε εμπνεσει αυτοπεποθηση. Δεν νιωθε καμμι ανγκη να προσκολληθε σε κποια συντροφι, να γλυστρσει δειλ και να καταφγει κτω απ' τα προστατευτικ φτερ κποιων γνωστν του, πως εχε δει να κνουνε κποιοι λλοι γρω του. Προχρησε στο παρθυρο και κοταξε ξω τον Ειρηνικ, χρωμο μσα στο ρθυμο ηλιοβασλεμ του. ταν μορφα εδ, αμερικανικ Ριβιρα και τα παρμοια, μνο που δεν υπρχε χρνος να τη χαρε κανες. Οι μορφοι, καλοντυμνοι ντρες μσα στην αθουσα, τα γοητευτικ κορτσια κι οι... τλος πντων, τα γοητευτικ κορτσια. Δεν τανε δυνατ να τα 'χεις λα.
     Εδε το δροσερ, αγορστικο πρσωπο της Στλλας με το κουρασμνο ματκλαδο, που κπως γερνε πντα απ το να μτι, να περιφρεται ανμεσα στους καλεσμνους της και του 'ρθε επιθυμα να κτσει μαζ της να μιλσουνε με τις ρες, σα να τανε μια απλ κοπλλα κι χι να νομα. Την παρακολοθησε για να δει αν δινε σε κανναν λλο τη προσοχ που 'χε δεξει σ' αυτν. Πρε κι λλο κοκταηλ, χι επειδ χρειαζταν αυτοπεποθηση, μα  επειδ εκενη, η Στλλα, του 'χε χαρσει τση! πειτα κθισε πλι στη μητρα του σκηνοθτη.
 -"Ο γις σας χει γνει θρλος κυρα Κλμαν... Μαντεο, νθρωπος της Μορας, και τα παρμοια. Προσωπικ εμαι αντθετος μα εμαι μειοψηφα. Τ γνμη χετε γι' αυτν; Σας χει εντυπωσισει; Σας αφνει κπληκτη με το που χει φτσει";
 -"χι, δεν νιθω καμμι κπληξη", επε κενη ρεμα. "Πντα περιμναμε πολλ απ τον Μιλς...".
     Ο Τζελ πγε και στθηκε ρθιος στο μπαρ της τραπεζαρας μαζ με τον μπεκρολιακα, καλαμπουρτζ κι αδρ πληρωμνο Ντα Κο.
 -"...Φτος κρδισα χλια δολλρια στο χαρτι και προσλαβα να μνατζερ".
 -"Ατζντη εννοες¨, του υπδειξε ο Τζελ.
 -"χι. 'Εχω κι απ' αυτν. Εννο μνατζερ. Μεταβιβζω τα πντα στη γυνακα μου κι πειτα αυτς κι η γυνακα μου τα αξιοποιον και μου δνουνε τα λεφτ μου. Τονε πληρνω πντε χιλιδες το χρνο, για να μου γυρζει τα λεφτ μου πσω".
 -"Εννοες ο ατζντης σου".
 -"χι, ο μνατζρ μου εννο και δεν εμαι ο μνος... υπρχουνε κι λλοι αναξιπιστοι σαν εμνα που τον χουνε προσλβει".
 -"Ττε αφο εσαι αναξιπιστος, πως εσαι ταυτχρονα αρκετ αξιπιστος για να προσλβεις να μνατζερ";
 -"Εμαι αναξιπιστος με τα χαρτι. κου να δεις..."
     Κποιος τραγουδιστς ρχισε να τραγουδ κι ο Νατ κι ο Τζελ προχωρσανε προς τα 'κει μαζ με τους λλους για ν' ακοσουν.
     Το τραγοδι φτανε αριστα στον Τζελ. νιωθε μσα του ευτυχισμνος και γεμτος φιλικ αισθματα απναντι σ' λον αυτ τον κσμο που εζε συγκεντρωθε εκε, κσμος των επιχειρσεων και του σινεμ, αντερος απ' τους αστος, που δσποζε απ μια περοπτη θση σνα θνος που μια δεκαετα τρα, το μνο που επιζητοσε τανε να γλεντ. Του αρσανε... τους αγαποσε. Μεγλα κματα ευφορας τονε συνεπρανε.
     Καθς τελεωνε ο τραγουδιστς το νομερ του κι ο κσμος πλησαζε ν' αποχαιρετσει την οικοδσποινα, ο Τζελ εχε μιαν ιδα. Θα τους παρουσαζε να δικ του νομερο, το "Διαφημζοντας". ταν η μνη κοσμικ επδειξη που 'χε διασκεδσει πολλος σε πολλ πρτυ και θα ευχαριστοσε σως και τη Στλλα Γουρεν. Ανογοντας δρμο με τους αγκνες του και με το αμα του να χτυπ στη σκψη πως σε λγο θα συγκντρωνε πνω του λα τα βλμματα, ψαξε να τη βρει.
 -"Φυσικ", αναφνησε αυτ, "παρακαλ, χρειζεσαι τποτα";
 -"Κποια πρπει να κνει τη γραμματα μου, αυτν που υποτθεται θα κνω υπαγρευση".
 -"Εγ θα τη κνω".
     Καθς διαδθηκε το πργμα στους υπλοιπους οι καλεσμνοι που φοροσανε κι λας τα πανωφρια τους στο χωλλ για να φγουνε, ξαναγυρσανε κι ο Τζελ ρθε αντιμτωπος με τα μτια πολλν ξνων. Εχε να ακαθριστο προασθημα, συνειδητοποιντας ξαφνικ πως ο νθρωπος που τραγοδησε πριν ταννας δισημος τραγουδιστς του ραδιοφνου. πειτα κποιος κανε "σσσσς" κι ο Τζελ μεινε μνος με τη Στλλα στο κντρο ενς μακβριου ημικυκλου, σμπως να 'χανε κυκλωθε απ Ινδινους. Η Στλλα του χαμογλασε περιμνοντας... κι ο Τζελ ρχισε.
     Το μπουρλσκ ευφυολγημ του βασιζτανε πνω στη περιορισμνη πνευματικτητα του κυρου Ντηβ Σλβερστιν, ενς ανεξρτητου παραγωγο. Υποτθεται πως υπαγρευε να γρμμα, που συνψιζε σε γενικς γραμμς, να σενριο που 'χε αγορσει.
    "...Μια ιστορα διαζυγου, οι νοι δημιουργο κι η Λεγενα Των Ξνων", κουσε τη φων του να λει μιμομενος τον Σιλβερστιν. "Μα πρπει να τη διαφημσουμε, καταλαβανετε";
     Κρο νερ τονε περλουσε. Τα πρσωπα που τονε τριγριζαν μες στο γλυκ διαχεμενο φως τον παρακολουθοσαν αλλ δεν σκαγε οτε να χελι, οτε να χαμγελο πουθεν. Μπρος του ακριβς, ο Μγας Εραστς της οθνης τον ατνιζε μ' να μτι τσον αιχμηρν σο το μτι μιας παττας. Μνον η Στλλα τονε κοταζε μ' να εκτυφλωτικ χαμγελο που δεν σβηνε ποτ. "Αν τον κνουμε να τπο α λα Μενζο, ττε θα 'χουμε κτι σαν Μικλ ρλεν, μνο που η ατμσφαιρα θα θμιζε Χονολουλο". Μπρος, οτε μια σσπαση στα πρσωπα, μα πσω του ακουστκανε ψθυροι και δικρινε καθαρ μια μετακνηση προς τ\ αριστερ. προς την ξοδο. "...πειτα αυτ λει πως νιθει γι' αυτν εκενο το σεξ απλ κι εκενος φλγεται και λει: Προχρα λοιπν και φε το κεφλι σου".
     Σε κποιο σημεο κουσε τον Κο να χαχανζει εν που και που πιανε το μτι του μερικ ενθαρρυντικ πρσωπα, μα καθς τλειωσε εχε την αποκαρδιωτικ ασθηση πως εχε γελοιοποιηθε μπρος σ' να σπουδαο μρος του κσμου του θεματος, που απ' τα γοστα του εξαρτιταν η καρριρα του. Για μια στιγμ αισθνθηκε πως βρισκτανε στο κντρο μιας αμχανης σιγς που την σπασε η μετακνηση προς την ξοδο. νιωσε το υπλοιπο χλευαστικ ρεμα του κουτσομπολιο που ρχιζε κιλας να κυλ. πειτα -κι λα γνανε σε διστημα μερικν δευτερολπτων- ο Μγας Εραστς με το μτι σκληρ κι δειο σαν το μτι της βελνας, φναξε "Ουυυ!" με μια φων γιουχασματος που απηχοσε και τη διθεση των αλλων. ταν η περιφρονητικ στση του επαγγελματα στον ερασιτχνη, της συντεχνας απναντι στον παρεσακτο, στον κπτωτο της φυλς.
     Μνον η Στλλα Γουκερ στεκτανε πντα κοντ του και τον ευχαριστοσε σα να 'χε σημεισει ανεπανληπτη επιτυχα, σα να μην εχε αντιληφθε πως σε καννα δεν ρεσε. Καθς ο Νατ Κο βοηθοσε να φορσει το πανωφρι του, να μεγλο κμα αυτοσιχασις τονε πλημμρισε και γαντζθηκε απεγνωσμνα στον απαρβατο καννα του να μη προδδει ποτ να καττερο συνασθημα σπου να πψει πια να το νιθει.
 -"Φισκο" επε ανμελα στη Στλλα. "Δεν πειρζει, εναι καλ νομερο αν ξρουν να το εκτιμσουνε. Σ' ευχαριστ για τη συνεργασα σου".
     Το χαμγελο δεν φευγε απ' το πρσωπ της... Ο Τζελ υποκλθηκε κπως μεθυσμνα κι ο Νατ τον συρε στην ξοδο.
...
     Το πργευμα τον κανε να ξυπνσει σ' να θρυμματισμνο και σπασμνο κσμο. Χτες ταν ο εαυτς του, μια σπθα σε μια φωτι, σμερα νιωθε πως εχε βουλιξει κτω απ μια τερστια απλεια απναντι στα πρσωπα κενα, απναντι στην ατομικ χλεη και τον ομαδικ εμπαιγμ.
Κι ακμα χειρτερα, στα μτια του Μιλς Κλμαν εχε γνει νομερο σαν εκενους που σιχαιντανε, τους δχως χνος αξιοπρπειας που ο Κλμαν λυπτανε μσα του που 'ταν αναγκασμνος να τους χρησιμοποιε. Τη γνμη της Στλλας δεν τολμοσε να τη φανταστε, τσι που την υπβαλλε στο μαρτριο να διατηρσει την αβρτητα και την ευγνεια της οικοδσποινας. Το στομχι του σταμτησε να γουργουρζει, ξανβαλε τα τηγανητ του αυγ στο τραπεζκι του τηλεφνου κι γραψε:

   Αγαπητ Μιλς,

     Φαντζεσαι υποθτω, τη βαθει αηδα που αισθνομαι για τον εαυτ μου. Παρεκτρπηκα και μλιστα στις ξι το απγευμα, μες στο πλετο φως! Θε μου! Ζητ συγγνμη απ τη γυνακα σου.

                                  Δικς σου
                                Τζελ Κουλς

     Ο Τζελ βγκε απ' το γραφεο του μνο και μνο για να γλυστρσει νοχα, σα κακοργος, ως το καπνοπωλεο. Τσο ποπτο τανε το βδισμ του, στε νας απ' τους αστυνομικος του στοντιο του ζτησε την δεια εισδου. Εχεν αποφασσει να φει ξω, ταν τονε πρφτασε, ζωηρς και κεφτος ο Νατ Κο.
 -"Τ εννοες αποσρεσαι οριστικ; Επειδ σε γουχισε νας ξιπασμνος και τι γινε δηλαδ; κου", συνχισε ο Νατ, παρασροντας τον Τζελ στο εστιατριο του στοντιο κι ρχισε να του λει μια διασκεδαστικ ιστορα για το τι παθε σε μια πρεμιρα του στο Γκρμαν ο Τζο Σκουιρς καθς υποκλιντανε στο κοιν. Το κφι του Τζελ φτιαξε κπως και βρκε μια σκυθρωπ παρηγορι κοιτζοντας τη παρα στο πλαν τραπζι, τα θλιμμνα, αξιαγπητα Σιαμαα, τους κακος ννους, τον υπερφανο γγαντα απ' τη ταινα του τσρκου. Ρχνοντας μως μακρτερα το βλμμα του, στα μακιγιαρισμνα πρσωπα ωραων γυναικν, με τα μτια τους γεμτα μελαγχολα και φβο, ντυμνες μρα-μεσημρι μ' επιδεικτικς βραδυνς τουαλττες, εδε και μερικος που εχαν ρθει στο πρτυ του Κλμαν και σκυθρπιασε.
 -"Τρμα, δεν θα ξαναγνει", φναξε δυνατ. "ταν η τελευταα μου εμφνιση στο Χλλυγουντ". 
     Την λλη μρα το πρω να τηλεγρφημα τον περμενε στο γραφεο του.

     σουν απ τους πιο ευχριστους στο πρτυ μας. Σε περιμνουμε για δεπνο στης αδελφς μου την επμενη Κυριακ.

                                                      Στλλα Κλμαν-Γουκερ

     Το αμα φοσκωσε στις φλβες του για μια στιγμ. Ξαναδιβασε το τηλεγρφημα με δυσπιστα. "Ε λοιπν, ωραιτερα λγια δεν χω ξαναδιαβσει στη ζω μου"!
...
     Tρελλ Κυριακ ακμα μια φορ. Ο Τζελ κοιμθηκε ως τις ντεκα κι πειτα διβασε μια εφημερδα να ενημερωθε για τη περασμνη βδομδα.Γευμτισε στο δωμτι του με πστροφα, σαλτα αβοκντο και λγο κρασ καλιφορνζικο. Καθς ετοιμαζτανε για το δεπνο διλεξε να πρωτοφρετο κοστομι, να γαλζιο πουκμισο και μια γραβτα σε σκορο πορτοκαλ. Ηκοραση του εχε αφσει μαρους κκλους κτω απ' τα μτια. Με το αυτοκνητο που 'χε πρει, δετερο χρι,  φτασε στη περιοχ της Ριβιρα. Καθς συστηντανε στην αδελφ της Στλλας, φτασε κι ο Μιλς με τη Στλλα. Φοροσανε κοστομια ιππασας και σ' λο το δρμο καβγαδζανε δυνατ για τους βρμικους δρμους που θα τους φρνανε στο Μπβερλυ Χιλς.
     Ο Μιλς Κλμαν ψηλς, νευρδης, με το πικρ χιομορ και τα πιο θλιμμνα μτια που 'χε δει ποτ ο Τζελ, τανε καλλιτχνης απ' τη κορφ του περεργα σχηματισμνου κεφαλιο, ως τα νγρικα πδια του. Πνω σ' αυτ τα τελευταα, στηριζτανε σταθερ κι αποφασιστικ... Ποτ δεν εχε κνει φθην ταινα, μ' λο που μερικς φορς πλρωνε πολ ακριβ για τη πολυτλεια μερικν πειραματικν φισκων. Παρ την εξαρετη παρα του, δε θα μποροσες να μενεις για πολ μαζ του χωρς ν' αντιληφθες πως ταν νας νθρωπος χι και πολ στα καλ του.
     Απτη στιγμ που κνανε την εσοδ τους, η μρα του Τζελ δθηκε αξεδιλυτα με τη δικ τους. Καθς πλησαζε η συντροφι γρω τους, η Στλλα στρφηκε κι απομακρνθηκε χτυπντας ελαφρ κι ανυπμονα τη γλ'ωσσα της, εν ο Μιλς λεγε σε κποιον που συνβαινε κενη τη στιγμ να 'ναι δπλα του:
 -"Το νου σου στην Εα Γκμπελ, θα σου κοστσει τα μαλλιοκφαλ σου". στερα στρφηκε στον Τζελ. "Συγγνμη που δεν σε εδα στο γραφεο χθες. Πρασα λο το απγευμα στον ψυχαναλυτ".
 -"Κνεις ψυχανλυση";
 -"Εδ και μνες. Στην αρχ, επειδ πασχα απ κλειστοφοβα. Τρα, επειδ προσπαθ να βλω σε τξη τη ζω μου. Λνε πως η ψυχανλυση παρνει πνω απ χρνο".
 -"Μια χαρ εναι η ζω σου", τονε καθησχασε ο Τζελ.
 -"Αλθεια; Ε λοιπν κι η Στλλα το πιστεει. Για ρτα μως και κανν λλο... θα σε κατατοπσει αρκετ", επε με πκρα.
     Μια κοπλλα ρθε και κορνιασε στο μπρτσο της πολυθρνας που καθταν ο Μιλς. Ο Τζελ πλησασε τη Στλλα που στεκταν απαρηγρητη πλι στο τζκι.
 -"Σ' ευχαριστ για το τηλεγρφημα", της επε, "τανε πολ μορφη χειρονομα. Δεν μπορ να φανταστ κανναν νθρωπο τσο χαριτωμνο, σο εσ και τσο καλοπροαρετο".
     Η Στλλα ταν ακμα πιο μορφη απ' σο την εχε δει ως ττε κι σως ο αφειδς θαυμασμς στα μτια του να τη παρακινοσε ν' αδεισει πνω του το ψυχικ της βρος... πργμα που δεν ργησε, γιατ τανε φανερ πως φτανε στο ριο της συναισθηματικς κρηξης.
 -"...κι ο Μιλς δυο χρνια τρα συνεχζει αυτ την ιστορα κι εγ δεν ξερα τποτα. Και να σκεφτες πως ταν απ' τις καλλτερς μου φλες, τανε πντα στο σπτι. Τελικ, ταν ο κσμος ρχιζε να σχολιζει, ο Μιλς αναγκστηκε να το παραδεχτε".
     Κθισε οργισμνη πνω στο μπρτσο της πολυθρνας που καθταν ο Τζελ. Το κοντοβρκι της ιππασας που φοροσε εχε το χρμα της πολυθρνας κι ο Τζελ εδε πως τα μαλλι της ταν λλα κοκκινχρυσα κι λλα ανοιχτχρωμα χρυσ, τσι που αποκλεεται να μην τανε φυσικ κι τι δε φοροσε μικ-απ. τανε τσο μορφη. Τρμοντας ακμα απ' το σοκ της ανακλυψς της, η Στλλα βρισκε ανυπφορο το θαμα της κολλας που σκυβε πνω απ' τον Μιλς. Οδγησε τον Τζελ στη κρεβατοκμαρα. Κθισαν ο καθνας σε μια κρη του κρεβατιο και συνχισαν να μιλνε. Οι νθρωποι που πγαιναν στη τουαλττα ρχανε μσα μια ματι και πετοσανε καμμιν εξυπνδα, αλλ η Στλλα, ξετυλγοντας την ιστορα της, δεν δινε σημασα. πειτα απ λγο, ο Μιλς πρβαλε το κεφλι του απ' τη πρτα κι επε:
 "Δε χρειζεται να προσπαθες να εξηγσεις στον Τζελ μσα σε μισν ρα, κτι που εγ ο διος δεν καταλαβανω και που ο ψυχαναλυτς μου λει πως θα χρειαστε νας ολκερος χρνος για να το καταλβω".
     Αυτ συνχισε να μιλ σαν να μην τανε παρν ο Μιλς. Τον αγαποσε επε, σε σοβαρς δυσκολες του τανε πντα πιστ.
 -"Ο ψυχαναλυτς του επε τι πσχει απ οιδιπδειο. Στον πρτο του γμο το μεταββασε στη γυνακα του βλπεις... κι πειτα η σεξουαλικ του προτμηση στρλαφηκε σε μνα. ταν μως παντρετηκαμε, το πργμα επαναλφθηκε. Μεταββασε σε μνα το οιδιπδει του κι λη του η λμπιντο στρφηκε σ' αυτ την λλη γυνακα".
     Ο Τζελ ξερε πως αυτ δεν τανε παραλογισμς, ωστσο μοιαζε ττοιος. ξερε την Εα Γκμπελ, τανε γυνακα με μητρικ αισθματα, μεγαλτερη σε ηλικα κι ως πιο λογικ απ' τη Στλλα, που τανε χρυσ παιδ.
     Ο Μιλς, εκνευρισμνος τρα, κανε την υπδειξη να γυρσει μαζ τους ο Τζελ, εφσον η Στλλα εχε τσα πολλ να πει κι τσι φτσανε με το αυτοκνητο στο μγαρο του Μπβερλυ Χιλς. Κτω απ τα ψηλ ταβνια, η κατσταση μοιαζε πιο τραγικ, πιο αξιοπρεπς. ταν μια παρξενη, φωτειν νχτα, με το σκοτδι να ξεχωρζει κατακθαρο ξω απ' λα τα παρθυρα κι η Στλλα, χρυσορρδινη, να φωνζει αφρζοντας μες στο δωμτιο. Ο Τζελ δεν πστευε τελεως στον πνο των γυναικν ηθοποιν του σινεμ που χουν λλες αγωνες... μορφες χρυσορρδινες φιγορες που τους εμφυσονε ζω συγγραφες και σκηνοθτες κι πειτα απ ρες κθονται και μιλνε ψιθυριστ και πετν υπαινιγμος χαχανζοντας και τα φινλε πολλν περιπετειν περννε και χνονται ανμεσ τους.
     Μερικς φορς ο Τζελ καμωντανε πως κουγε εν σκεφττανε πσο της πγαιναν λα τοτα... Στιλπν κοντοβρκια με δυο καλοκαμωμνα πδια μσα τους, να ιταλικ πουλβερ με ψηλ γιακ κι να κοντ ζακττο καφετ σαμου. Δεν μποροσε ν' αποφασσει τελικ αν και πσον η Στλλα ταν απομμηση Αγγλδας λαδης μια Αγγλδα λαδη ταν απομμηση της Στλλας. Η Στλλα παρπαιε κπου ανμεσα στη πιο ρεαλιστικ πραγματικτητα και στη πιο επεισοδιακ ενσρκωση. 
 -"Ο Μιλς με ζηλεει τσο πολ, που με ρωτ για καθετ που κνω", φναξε περιφρονητικ. "ταν μουνα στη Να Υρκη, του 'γραψα πως θα μουνα στο θατρο με τον ντι Μπηκερ. Ζλευε τσο που τηλεφωνοσε δκα φορς τη μρα".
 -"μουν εξαγριωμνος", ξεφσηξεν απτομα, συνθεια που τονε χαρακτριζε σε στιγμς γχους. "Ο ψυχαναλυτς δεν μποροσε να φτσει σε καννα συμπρασμα μιαν ολκερη βδομδα". Η Στλλα κονησε το κεφλι της απελπισμνη.
 -"Εχες μπως την απατηση να κτσω στο ξενοδοχεο τρεις βδομδες";
 -"Δεν χω απατηση για τποτα. Παραδχομαι πως ζηλεω. Προσπαθ να μη ζηλεω κι αυτ προσπθησα με τον Δρ Μπριτζμιν, αλλ δε βγκε τποτα θετικ. Το απγευμα ζλευα τον Τζελ, ταν κθισες πνω στο μπρτσο της πολυθρνας του".
 -"Αλθεια;", αναπδησε η Στλλα. "στε τσι! Ζλευες! Καμμι λοιπν, δεν καθτανε πνω στο μπρτσο της δικς σου πολυθρνας; Κι κανες δυο ρες να μου πεις μια κουβντα";
 -"λεγες τα βσαν σου στον Τζελ... στη κρεβατοκμαρα".
 -"σο σκφτομαι πως αυτ η γυνακα" -πστευε τι παραλεποντας τ' νομ της θα τη μεωνε- "ερχτανε και στο σπτι..."
 -"Εντξει, εντξει", επε βαρυεστημνα ο Μιλς. "Τα παραδχτηκα λα κι νιωσα το διο σχημα σο κι εσ". Γυρνντας στον Τζελ ρχισε να μιλ για ταινες, εν η Στλλα πηγαινοερχταν ανσυχη στην λλη μερι με τα χρια στις τσπες.
 -"Φρθηκαν απασια στον Μιλς", επε ξαφνικ ξαναμπανοντας στη κουβντα, σα να μη λγανε λγο πριν τα προσωπικ της. "Αγπη μου, πες του για κενο τον ελεειν τον Μπλτζερ που 'θελε ν' αλλξει τη ταινα σου".
     Καθς σκυβε προστατευτικ πνω του, με τα μτια της να πετνε σπθες αγανκτησης για λογαριασμ του, ο Τζελ κατλαβε πως ταν ερωτευμνος. Πνιγμνος απ συγκνηση σηκθηκε να καληνυχτσει.
...
     Απ Δευτρα, η βδομδα ξαναμπκε στο γνωστ εργασιακ ρυθμ της, σ' ντονη αντθεση με τις θεωρητικς συζητσεις, το κουτσομπολι και τα σκνδαλα της Κυριακς. Υπρχαν οι ατλειωτες λεπτομρειες στο ξανακοταγμα του σεναρου -"Αντ για να θλιο τλος, μπορομε ν' ακομε τη φων της και να κνουμε κατ στο ταξ απ' τη γωνα του Μπελ απλοστατα, να τραβξουμε πσω τη κμερα για να προυμε και τον σταθμ κι πειτα δνουμε με τη σειρ των ταξ"- κι ως το απγευμα της Δευτρας ο Τζελ εχε ξεχσει και πλι πως ο κσμος εκενος, που δουλει του ταν να εξασφαλζει τη ψυχαγωγα των λλων, εχε το προνμιο να ψυχαγωγεται κι ο διος. Το βρδυ τηλεφνησε στο σπτι του Μιλς και ζτησε τον διο, μα βγκε η Στλλα στο τηλφωνο.
 -"Πς πμε; Καλ";
 -"χι ιδατερα. Τ θα κνεις το ερχμενο Σαββατβραδο";
 -"Τποτα".
 -"Οι Πρυ δνουνε γεμα κι υπρχει κι να θεατρικ ργο, ο Μιλς δεν θα 'ναι 'δω γιατ θα πετξει ως το Σουθ Μπεντ για να δει το ματς Νοτρ Νταμ-Καλιφρνια. Σκφτηκα τι θα μποροσαμε να φμε μαζ". στερα παση...
 -"Γιατ χι; Ασφαλς! Αν χω σσκεψη, δε θα μπορσω να 'ρθω στο γεμα, αλλ μπορ να 'ρθω σο θατρο".
 -"Ττε να τους πομε πως μπορομε να πμε".
     Ο Τζελ πγε με τα πδια στο γραφεο. "Αν λβουμε υπψη", σκεφττανε, "πως οι σχσεις τους εναι τεταμνες, ρα θα χαρε ο Μιλς γι' αυτ τχα η Στλλα θα φροντσει να μη το μθει"; Οτε λγος ββαια! Αν ο Μιλς δεν κανε καμμι νξη γι' αυτ ο Τζελθα του το 'λεγε. τσι μως πρασε μια ρα και πιτερο, προτο μπορσει να ξανασυγκεντρωθε στη δουλει.
     Τη Τετρτη ο Τζελ παραβρθηκε σ' να τετρωρο μαραθνιο διαπληκτισμν σε μιαν αθουσα ντουμανιασμνη απ' τους καπνος των τσιγρων. Τρεις ντρες και μια γυνακα βημτιζαν με τη σειρ τους πνω στο χαλ, υποδεικνοντας ντονα πειστικ, θαρραλα δειλ. Στο τλος, ο Τζελ κατφερε να μιλσει στον Μιλς.
     Ο νθρωπος τανε κουρασμνος, ψι με τη κοραση εκενη που προξενε η δουλει, μα κουρασμνος απ τη ζω, με βλφαρα να βαρανουνε πνω απ τα μτια του και το γνι του να ξχει πνω απ τις γαλζιες σκιες κοντ στο στμα.
 -"κουσα πως θα πας να δεις το ματς Νοτρ Νταμ-Καλιφρνια".
     Ο Μιλς κοταξε το κεν και κονησε το κεφλι.
 -"Μπα, το μετνιωσα".
 -"Γιατ";
 -"Εξ αιτας σου". Μχρι κενη τη στιγμ δεν εχε κοιτξει κατματα τον Τζελ.
 -"Τ στην οργ, Μιλς";
 -"Γι' αυτ ακριβς το μετνιωσα. Δεν θα πω". Ξσπασε σ' να βεβιασμνο, αυτοχλευαστικ γλιο. "Δεν μπορ να προβλψω ως ποιο σημεο θα μποροσε να φτσει η Στλλα απ μνησικακα και μνο... Αν δεν κνω λθος σ' χει προσκαλσει να τη πας στους Πρι, τσι δεν εναι; Καταλαβανεις τσι... Δεν θα το κανα κφι αυτ το παιγνδι".
     Το λαμπρ του νστικτο, που ενεργοσε με τσο θρρος και ταχτητα σ' ,τι αφοροσε τη δουλει, καταρρακωντανε τρα τσο θλιβερ, σ' ,τι αφοροσε στη προσωπικ του ζω.
 -"κου Μιλς!" επε ο Τζελ κατσουφιζοντας, "ποτ δεν τα 'ριξα στη Στλλα. Αν πργματι ακυρνεις το ταξδι σου για μνα, δεν θα πω στους Πρι μαζ της. Δεν θα τη δω. Μπορες να μου 'χεις απλυτη εμπιστοσνη".
     Ο Μιλς τονε κοταξε προσεκτικ αυτ τη φορ.
 -"σως", επε και σκωσε τους μους, "πως και να 'χει πντως, λο και κποιος θα βρεθε κι αυτ δεν θα μου αρσει καθλου".
 -"Δεν φανεσαι να 'χεις και μεγλη εμπιστοσνη στη Στλλα. Μου χει πει πως εκενη τανε πντα ειλικρινς μαζ σου".
 -"σως και να 'ταν". Οι μες ρχισαν να τρεμοπαζουν γρω απ το στμα του. "Με ποι δικαωμα μως μπορ να της ζητσω οτιδποτε, μετ απ αυτ που συνβη. Πς μπορ να αυτ την απατηση να..." Ξσπασε τρα και το πρσωπ του σκλρυνε καθς λεγε: "Θα σου πω μως να πργμα και δεν μ' ενδιαφρει αν εναι σωστ λθος, στερα απ αυτ που κανα εγ. τσι κι εχα το παραμικρ δεγμα απ μρους της, θα τη χριζα. Δεν μπορ ν' ανεχθ να πληγωθε τσι η περηφνεια μου... Αυτ θα τανε το τελειωτικ χτπημα". 
     Ο τνος της φωνς του ενχλησε τον Τζελ, αλλ επε:
 -"Δεν ξεπρασε ακμη αυτ την ιστορα με την Εα Γκμπελ";
 -"χι", ξεφσηξε απαισιδοξα. "Οτε κι εγ μπορ να τη ξεπερσω".
 -"Νμιζα πως το θμα αυτ εχε λξει".
 -"Προσπαθ να μη ξαναδ ποτ την Εα μα πως ξρεις, δεν εναι εκολο να πετξεις τσι κτι ττοιο... Δεν πρκειται για να τυχαο κορτσι που το φλησα χτες βρδυ σ' να ταξ. Ο ψυχαναλυτς μου επε..."
 -"Ξρω" τον δικοψε απτομα, "Μου επε η Στλλα". Το πργμα γιντανε καταθλιπτικ. "κου, αναφορικ με μνα, αν πας στο ματς δεν θα τη δω κι εμαι σγουρος πως χει τη συνεδησ της καθαρ, απναντι σ' οποιονδποτε".
 -"σως κι χι" επανλαβε τονα ο Μιλς. "Πντως θα μενω και θα τη πω στο πρτυ. κου," επε ξαφνικ, "θα 'θελα να 'ρθεις κι εσ. Πρπει να 'χω κποιον να μιλω. Κποιον που συμπαθ. Αυτ εναι πρβλημα... χω επηρεσει τη Στλλα στα πντα και κυρως στο να συμπαθε εκενους που συμπαθ κι εγ... Εναι πολ δσκολο".
 -"Πρπει να 'ναι", συμφνησε κι ο Τζελ.

     Ο Τζελ δεν μπρεσε να πει στο γεμα. χοντας πλρη συνεδηση της αντθεσης ανμεσα στο μεταξωτ καπλλο του και στην ανεργα, περμενε τους λλους μπροστ στο Χλιγουντ Θατερ προσχοντας τη βραδυν παρτα: σημα αντγραφα διασμων γνωστν σταρ του σινεμ, κουνιστο ντρες με ψηλος γυριστος γιακδες, νας δερβσης κορδωτς με γνια και μαλλι σαν απστολος, δυο κομψο Φιλιππινζοι με κολλεγιακ ροχα -λα τοτα θμιζαν τι αυτ η γωνι της χρας ξανογονταν προς τις εφτ θλασσες, να ατλειωτο φανταστικ καρναβλι απ νεανικς φωνασκες, ζωνταν απδειξη μιας μησης σε μιαν απραντη αδελφτητα. Η γραμμ κπηκε στα δυο για να περσουνε δυο τερστιες , πανκριβες λιμουζνες, που στθηκαν πλι στο πεζοδρμιο.
     Αυτο τανε. Μ' να φρεμα σαν δροσερ νερ, φτιαγμνο απ χιλιδες ανοιχτογλανα κομμτια, με σταλακττες να κροταλζουν στο λαιμ. Ο Τζελ κατευθνθηκε προς τα 'κει.
 -"Λοιπν πς σου φανεται το φρεμ μου";
 -"Πο εναι ο Μιλς";
 -"Τελικ πγε στο ματς. φυγε χτες το πρω. τσι τουλχιστον υποθτω..." επε και ξσπασε: "Πριν απ λγο πρε να τηλεγρφημα απ το Σουθ Μπεντ. Γυρζει πσω! Εδες, το ξχασα... Γνωρζεις λον αυτ τον κσμο";
     Ο κσμος για τη παρσταση των οκτ μπαινε τρα στο θατρο. Ο Μιλς εχε φγει τελικ κι ο Τζελ αναρωτιταν αν πρεπε να 'χε ρθει. Αλλ στη διρκεια της παρστασης, με το προφλ της Στλλας πλι του κτω απ τη καθρια λη των ανοιχτχρωμων μαλλιν της, δεν το ξανασκφτηκε. Γρισε μια φορ, τη κοταξε κι εκενη του αντιγρισε το βλμμα, χαμογελντας και καρφνοντας τα μτια της στα δικ του, σην ρα εκενος λαχταροσε. Στα διαλεμματα βγανανε και καπνζανε στον προθλαμο. Σε μια στιγμ του ψιθρισε:
 -"Απψε εναι τα εγκανια στο νιτ κλαμπ, του Τζακ Τζνσον. Μετ τη παρσταση, θα πνε λοι εκε... Εγ δεν θλω να πω. Εσ";
 -"Εμαστε υποχρεωμνοι να πμε";
 -"Υποθτω πως χι". Κμπιασε για μια στιγμ. "Θα θελα να σου μιλσω. Αν πηγαναμε σπτι μου... μακρι μνο να 'μουνα σγουρη..." Κ,πιασε για μια φορ ακμα κι ο Τζελ ρτησε:
 -"Για τ πργμα σγουρη";
 -"Σγουρη για... ω! παραλογζομαι, το ξρω, μα πς να 'μαι σγουρη πως ο Μιλς πγε στο ματς";
 -"Θες να πεις τι πιστεεις... πως εναι με την Εα";
 -"χι τσο γι' αυτ... αλλ να... αν ταν, ραγε δω, παρακολουθντας τι κνω: Ο Μιλς, ξρεις κνει καμμι φορ τα πιο απθανα πργματα. Μια φορ θελε ναν ντρα με μακρι γνεια για να πιει να τσι μαζ του κι στειλε στο γραφεο διανομς να τονε φωνξουνε κι πινε τσι μαζ του λο το απγευμα".
 -"Αυτ εναι διαφορετικ. Σου 'στειλε τηλεγρφημα απ το Σουθ Μπεντ... ρα πγε στο ματς".
     ταν τλειωσε το ργο καληνχτισαν τους λλους στο πεζοδρμιο, εισπρττοντας πονηρς ματις. Γλστρησαν αργ στο δρμο, που χρσιζε στο επειδικτικ φως, περνντας μες απ το πλθος που 'χε συγκεντρωθε γρω απ τη Στλλα.
 -"Θα μποροσε βλπεις να στελει να ττοιο τηλεγρφημα", επε κενη, "πολ εκολα".
     Αυτ ταν αλθεια και με τη σκψη πως η ανησυχα της ταν σως δικαιολογημνη, ο Τζελ εξαγριθηκε. Αν ο Μιλς τους παρακολουθοσε με καμμι κμερα απ μακρυ, αυτς δεν νιωθε καμμιν υποχρωση μαζ του.
 -"Ανοησες", επε δυνατ.
     Οι βιτρνες των μαγαζιν τανε κιλας στολισμνες με χριστουγεννιτικα δντρα κι η πανσληνος πνω απ τη λεωφρο μοιαζε ψετικη σαν σκηνικ, σαν τα γιγντια φανρια στις γωνες. Στο φντο του σκουρχρωμου φυλλματος του Μπβερλι Χιλλς, που φλεγτανε σαν ευκλυπτος την ημρα, ο Τζελ βλεπε μνο τη λμψη ενς πλλευκου προσπου κτω απ' το δικ του, το τξο του μου της. κανε ξαφνικ δυο βματα μακρι του και σκωσε το βλμμα πνω του.
 -"Τα μτια σου μοιζουνε πολ με κενα της μητρας σου", του 'πε. "Κποτε εχα ολκληρο λεκωμα με φωτογραφες της".
 -"Τα μτια σου μοιζουν με τα δικ σου μτια μνο και κανενς λλου", της απντησε.
     Καθς μπανανε στο σπτι, κτι ανγκασε τον Τζελ να κοιτξει ολγυρα, λες κι ο Μιλς καραδοκοσε κπου μες στις φυλλωσις. να τηλεγρφημα περμενε πνω στο τραπζι του χωλλ. Η Στλλα διβασε δυνατ:

Σικγο.
     Επιστρφω αριο βρδυ. Σε σκφτομαι.
                                                   Με αγπη.
                                                                          Μιλς

 -"Βλπεις", επε κενη, πετντας το πλι στο τραπζι. "Θα μποροσε πολ εκολα να το 'χει πλαστογραφσει¨.
     Ζτησε απ τον μπτλερ να τους φρει ποτ και σντουιτς κι ανβκε πνω βιαστικ, εν ο Τζελ περιπλανθηκε μες στις δειες αθουσες υποδοχς. Εν τριγριζε σκοπα, πλησασε στο πινο που εχε σταθε ντροπιασμνος πριν απ δυο Κυριακς.
 -"Θα μποροσαμε να σκαρσουμε μιαν ιστορα διαζυγου", επε δυνατ, "για τη να γενι και τη Λεγενα των Ξνων". Κι ο νους του ταξδεψε σ' ν λλο τηλεγρφημα: "σουν απ τους πιο ευχριστους στο πρτυ μας..."
     Μια ιδα του καρφθηκε. Αν το τηλεγρφημα της Στλλας ταν απλ μια χειρονομα αβροφροσνης, ττε δεν αποκλεεται να 'ταν κι εμπνευστς ο Μιλς, γιατ αυτς τον προσκλεσε. σως να της εχε πει: "Στελτου να τηλεγρφημα, θα 'χει τα χλια του πιστεοντας πως καταστρφηκε". Αυτ ταριαζε με το: "χω επηρεσει τη Στλλα στα πντα και κυρως στο να συμπαθε σους συμπαθ κι εγ". Μια γυνακα θα 'κανε κτι ττοιο απ συμπθεια... Μνον νας ντρας θα το 'κανε απ ασθημα ευθνης. ταν ξαναγρισε η Στλλα τη κρτησε κι απ τα δυο της χρια.
 -"χω την ασθηση πως εμαι κτι σαν πινι σ' ν πουλο παιγνδι που παζεις εναντον του Μιλς", της επε.
 -"Δεν σερβιρστηκες ακμα; Πρε κτι να πιεις".
 -"Και το περεργο εναι πως, πως και να 'ναι, εμαι ερωτευμνος μαζ σου".
     Ττε ακριβς χτπησε το τηλφωνο κι η Στλλα του ξφυγε πηγανοντας ν' απαντσει.
 -"Κι λλο τηλεγρφημα απ τον Μιλς", του ανακονωσε. "Το ταχυδρμησε τουλχιστον ισχυρζεται πως το ταχυδρμησε απ' το αεροπλνο στο Κνσας Στυ".
 -"Φαντζομαι τι μου στλνει χαιρετσματα".
 -"χι, λει απλ πως μ' αγαπει. Το πιστεω τι μ' αγαπει. Εναι τσον ανυπερσπιστος".
 -"λα και κτσε κοντ μου¨, τη παρτρυνε ο Τζελ. ταν νωρς και λγα ακριβςλεπτ πριν τα μεσνυχτα, πειτα μισν ρα, πλησασε το σβηστ τζκι κι επε λακωνικ: "Πργμα που σημανει πως εγ δεν σου λω τποτε".
 -"Κθε λλο. Με τραβς πολ και το ξρεις. Το ζτημα εναι τι πραγματικ αγαπ τον Μιλς".
 -"Προφανς".
 -"Κι απψε δεν αισθνομαι νετα για οτιδποτε".
     Εκενος δεν θμωσε. νιωθε μλιστα και μιαν ανεπασθητη ανακοφιση που μπρεσαν ν' αποφγουν να πιθαν μπλξιμο. Ωστσο, καθς τη κοταζε, με τη θρμη και την απλτητα του κορμιο της να λυνει το ψυχρ γαλζιο φρεμ της, νιωσε πως ταν ν απ κενα τα πργματα που πντα θα μετνιωνε.
 -"Πρπει να φγω", επε. "Θα τηλεφωνσω για ταξ".
 -"Ανοησες. .. υπρχει διαθσιμος σωφρ".
     νιωσε να σφξιμο στο στομχι, με τη προθυμα της να τον αφσει να φγει. Το εδε αυτ εκενη, του δωσε να πεταχτ φιλ κι επε: "Εσαι πολ γλυκς Τζελ". πειτα, ξαφνικ τρα πργματα συνβησαν: με μια γουλι πιε λο το ποτ του, το τηλφωνο αντχησε δυνατ μες σ' ολκληρο το σπτι κι να ρολι στον τοχο του χωλλ χτπησε με μουσικς ντες. Εννα - δκα - ντεκα - δδεκα!
     Και πλι Κυριακ. Ο Τζελ κατλαβε πως εχε ρθει στο θατρο απψε, με τη δουλει της βδομδας στο γραφεο να τονε τυλγει σα σβανο. Εχε κνει ρωτα στη Στλλα πως θα τοποθετοσε να θμα που θα 'πρεπε να ξεκαθαριστε πριν τελεισει η μρα. Μα σμερα τανε Κυριακ -η μορφη ρθυμη προοπτικ με τις επμενες εκοσι ρες θιχτες μπροστ του- κθε λεπτ τανε κτι που το πλησαζε κανες με νανουριστικ εμμεστητα, κθε στιγμ κουβαλοσε μσα της το σπρμα αναρθμητων πιθανοττων. Τποτε δεν ταν ακατρθωτο... λα αρχζανε μλις τρα: Σερβιρστηκε μνος του κι λλο να ποτ.
     Με μια διαπεραστικ κραυγ
η Στλλα σωριστηκε ανασθητη πλι στο τηλφωνο. Ο Τζελ τη σκωσε και τη ξπλωσε στο ντιβνι. Μοσκεψε να μαντλι με σδα και το πλωσε στο πρσωπ της. Η φων στο ακουστικ συνχιζε να μιλ. Το 'βαλε στ' αυτ του. "...και το αεροπλνο κατπεσε σ' αυτν ακριβς τη πλευρ του Κνσας Στυ. Μεταξ των πτωμτων που 'γινε δυνατ η αναγνρισ τους, εναι και το πτμα του Μιλς Κλμαν..." Κατβασε το ακουστικ.
 -"Μη σηκνεσαι", επε ρθιος απ πνω της, καθς νοιγε τα μτια.
 -"Θε μου, τ συνβη;" ψιθρισε κενη. "Τηλεφνησ τους. Θε μου, τ συνβη";
 -"Θα τους τηλεφωνσω αμσως. Πς λγεται ο γιατρς σου";
 -"Επανε πως σκοτθηκε ο Μιλς";
 -"Ηρμησε... υπρχει καννας υπηρτης στο σπτι";
 -"Αγκλιασ με... Φοβμαι..." Ο Τζελ την αγκλιασε.
 -"Θλω τ' νομα του γιατρο σου", της επε αυστηρ. "Μπορε να 'χουνε κνει λθος, μα θλω κποιον εδ".
 -"Λγεται... λγεται... Ω Θε μου, σκοτθηκε λοιπν ο Μιλς"; Ο Τζελ ανβηκε τρχοντας πνω κι ρχισε να ψχνει αμμωνα σε παρξενα ντουλπια γεμτα φρμακα. ταν ξανακατβηκε η Στλλα ξεφνισε: "Δεν σκοτθηκε! Το ξρω πως δεν σκοτθηκε! Με κοροδεει για να με βασανσει. Ξρω πως εναι ζωντανς. Το νιθω πως εναι ζωντανς"!
 -"Θλω να φωνξω κποιον κοντιν σου νθρωπο Στλλα, δεν εναι δυνατν να μενεις μονχη σου απψε". -"Ω, χι", επε η Στλλα κλαγοντας. "Δεν μπορ να δω κανναν. Θα μενεις εσ. Δεν χω φλους". Ανασηκθηκε και δκρυα τρχανε ποτμι στο πρσωπ της. "Θε μου, ο Μιλς εναι ο μνος φλος μου. Δεν πθανε... δεν μπορε να πθανε. Θα ξεκινσω αμσως. Θα πω να δω. Θα πω με το τρανο. Πρπει να 'ρθεις μαζ μου".
 "Δεν γνεται. Δεν μπορες να κνεις τποτε απψε. Πες μου καμμι γυνακα, κποια φλη σου, να της τηλεφωνσω. Λις, Τζαν, Κρμεν; Δεν υπρχει καμμι"; Η Στλλα τονε κοταξε τυφλωμνη.
 -"Η Εα Γκμπελ ταν η καλλτερη φλη μου", επε. Ο Τζελ φερε στο νου του τον Μιλς, το θλιμμνο και γεμτο απγνωση πρσωπ του μες στο γραφεο του δυο μρες πριν. Μες στη τρομακτικ σιγ του θαντου του, λα γι' αυτν εχανε ξεκαθαρσει. ταν ο μοναδικς Αμερικανς σκηνοθτης, βρος Αμερικανς, που διθετε χι μνον ενδιαφροντα χαρακτρα, αλλ και καλλιτεχνικ συνεδηση. Παγιδευμνος σε μιαν εταιρεα, εχε πληρσει με τα σακατεμνα νερα του γιατ δεν τονε δικρινε καμμι προσαρμοστικτητα, καννας υγις κυνισμς, γιατ δεν μποροσε να καταφγει πουθεν... παρ μνο σε μιαν οικτρ κι επικνδυνη δραπτευση. να χτπημα στην εξπορτα δικοψε τις σκψεις του. Η πρτα νοιξε ξαφνικ κι ακοστηκαν βματα στο διδρομο.
 -"Μιλς", ξεφνισε η Στλλα. "Εσ εσαι; Θε μου εναι ο Μιλς"!
     να αγρι παρουσιστηκε στο νοιγμα της πρτας, κρατντας να τηλεγρφημα.
 -"Δεν μπρεσα να βρω το κουδονι. Σας κουσα που μιλοσατε".     Το τηλεγρφημα ταν αντγραφο αυτο που 'χε δοθε τηλεφωνικ. Εν η Στλλα το διβαζε ξαν και ξαν, σαν να 'ταν να δολερ ψμμα, ο Τζελ τηλεφωνοσε. ταν ακμα νωρς κι τανε δσκολο να βρε κποιον. ταν τελικ κατφερε να βρει κτι φλους, πεσε τη Στλλα να πιε να δυνατ ποτ.
 -"Θα μενεις εδ Τζελ", ψιθρισε κενη σα να μισοοκοιμτανε. "Δεν θα φγεις. Ο Μιλς σε συμπαθοσε... λεγε πως σουν..." ρχισε να τρμει ξαφνικ. "Ω Θε μου, αν ξερες πσο μνη νιθω!" Τα μτια της κλεσανε. "Αγκλιασ με! Εχε κι ο Μιλς να ττοιο κοστομι". Ανασηκθηκε. "Φαντσου τ θα 'νιωσε. Αυτς που φοβτανε σχεδν τα πντα"! Κονησε το κεφλι της ζαλισμνη. ξαφνα ρπαξε στα χρια της το πρσωπ του και το κρτησε κοντ στο δικ της. "Δεν θα φγεις. Με συμπαθες... μ' αγαπς, τσι δεν εναι; Μη φωνξεις κανναν. φησ το γι' αριο. Θα μενεις εδ μαζ μου απψε". Αυτς τη κοταξε στα μτια, δσπιστα στην αρχ κι πειτα με συνταρακτικ επγνωση. Μες στη τυφλ αναζτησ της, η Στλλα πσχιζε να κρατσει τον Μιλς ζωνταν, τροφοδοτντας μια κατσταση που ο εκενος την εχε φανταστε... σαν να μη μποροσε το πνεμα του να πεθνει σον εξακολουθοσαν να υπρχουνε τα ενδεχμενα που τον ανησυχοσαν. ταν μια βεβιασμνη και βασανιστικ προσπθεια να ξορκσει το γεγονς πως ταν νεκρς. Αποφασιστικ ο Τζελ πγε προς το τηλφωνο και κλεσε να γιατρ. "Μη, χι. Μη τηλεφωνες σε κανναν!" του φναξε κλαγοντας εκενη. "Νμιζα πως μποροσα να στηριχτ πνω σου. Ο Μιλς σε συμπαθοσε. Σε ζλευε... Τζελ, λα πλι κοντ μου κι αγκλιασ με".
 -"Εναι κει ο δκτωρ Μπιλς";
 -"Τζελ", του ψιθρισε ξεφυχισμνα, σαν μια στατη ακμα προσπθεια.
     τσι λοιπν! Αν αυτς πρδινε τον Μιλς, εκενη θα τον κρατοσε ζωνταν... γιατ αν τανε πραγματικ νεκρς, πς θα τανε δυνατ να τον προδσει;
 -"...παθε να σοβαρ κλονισμ. Μπορετε να 'ρθετε αμσως, φρνοντας και μια νοσοκμα";
 -"Τζελ!" Τρα το κουδονι της εισδου και το τηλφωνο ρχισαν να χτυπον κατ διαστματα κι ακοστηκαν αυτοκνητα που σταματοσανε μπρος στην εσοδο. "Δεν θα φγεις!" τον ικτευε η Στλλα. "Θα μενεις μαζ μου, τσι δεν εναι";
 -"χι" απντησε αυτς, "μα θα ξαναγυρσω, αν με χρειαστες".
     ρθιος τρα στα σκαλοπτια του σπιτιο που βοοσε και παλλταν με το ρεμα της ζως που χτυπιται γρω απ το θνατο σαν προστατευτικ φλλο, ο Τζελ νιωσε να κμπο στο λαιμ. ",τι γγιζε κενος το 'ντυνε με μαγεα", σκφτηκε. "Ακμα και σ' αυτ το χαμνι κατφερε να δσει ζω και να τη κνει να μικρ αριστοργημα". Κι πειτα: "Τ μεγλο κεν αφνει σ' αυτν τη καταραμνη ερημι... το νιθω κιλας!" Και μετ, με κποια πικρα:
 -"Ω, ναι, θα γυρσω... θα γυρσω!"
                                                               
                                              ΤΕΛΟΣ


 

 

Web Design: Granma - Web Hosting: Greek Servers