-

Dali &

-


-








.

--.


.


 
 

.  

:

Α'1                                        γιο Ξημρωμα

      Η αντανκλαση του φεγγαριο πνω στο λευκ του χαμογλιου σου, κενη τη νχτα, γινε στρο. Tο πιο λαμπρ και μγα!
      Μγοι απ' λο τον κσμο μπκανε σε συναγερμ και σ' εναγνιαν αναζτηση του νου Μεσσα. Εν αγνοα μας! 
      Μλις τo 'δαν ανοξανε κιτπια, παλις περγαμηνς αστρονομας κι αρχαα βιβλα. Βλανε κτου συντεταγμνες, αστρολβους, χρτες και ξεκνησαν να μακρ ταξδι, απ διφορες γωνις του κσμου, για να 'βρουν εκενο, που το λαμπρτερο στρο τ' ουρανο, φτιζε με περισσ λατρεα, προσοχ κι εμμον! 
      Κενο το πρω ξπνησα κι ρχισα ν' αναζητ πεινασμνα το ζεστ γυμν κορμ σου. Ανταποκρθηκες αμσως μα απ' ξω ερχταν νας μεγλος κι ασυνθιστος θρυβος! Σφχτηκες επνω μου. Σηκθηκα, ρριξα βιαστικ κτι και βγκα στο μπαλκνι εν συ κουκουλθηκες, σα τρομαγμνο πουλκι, στα σκεπσματα.
      Εδα να τερστιο πλθος -σο φτανε το βλμμα-, γενειοφρων, σαρικοφρων. ταν ντυμνοι μ' ,τι πιο ετερκλητο μπορε να φανταστε κανες.
      Γμισαν τα μτια μου χρματα!
     Μλις μ' εδαν σκυψαν λοι μαζ σχεδν ταυτχρονα, γονατσανε και με προσκυνσανε!
      Εγ κοιτοσα ανκανος ν' αρθρσω λξη. Μλις εχανε σχεδν ανασηκωθε και ξαφνικ γοντισανε πλι με να μεγαλτερη ζση και πιτερο δος, κοιτντας πισω μου και πλγια!
      Να μουρμουρητ, να αναταραχ!
      Στρφηκα παραξενεμνος και σ' εδα, μοια Παναγι, ημγυμνη και τυλιγμνη με το σεντνι μας, ως το πηγονι! Με κοιτοσες ανσυχα κι ερωτηματικ.
      σουνα τσον μορφη κενη την ρα, που το πρτο πρμα που μου 'ρθε στο νου, ταν να γονατσω κι εγ!
      Ξεχνντας το πλθος, σε πρα στην αγκαλι μου!
      τρεμες κι η καρδολα σου χτυποσεν τακτα! Κρωνες κι ανησυχοσες!
      Ξεχνντας το πλθος σε σκπασα με τη ρμπα μου, μνοντας γυμνς! θελα να σε φιλσω!
      Ττε το πλθος ρτησε:
 -"Που εναι ο Μεσσας";
 -"Ποιο εναι αυτο; Τ θλουν εδ"; με ρτησες χαμηλφωνα. 
 -"Δε ξρω", απντησα, στον διο τνο.
 -"Θλουμε να δομε αυτ που μας δεχνει το Λαμπρ Αστρι, οδηγντας μας. Δε κνουμε λθος"! Επμειναν αυτο πλι, με μια φων. 
      'Αρχισα να κρυνω και ...ξπνησα ξσκεπος, εν σνα εχα φροντσει να σε τυλξω καλ. Χθηκα πλι στα σκεπσματα κι ρχισα ν' αναζητ το γλυκ, ζεστ κορμ σου. Ανταποκρθηκες αμσως.
       ξω εχε ξημερσει δη, μα κανε να πολ παρξενο κι ασυνθιστο θρυβο... 

                                                                                 Φλεβρης 2004 

Α'2                                         Συν-νειρο
                           
     Ξπνησε κι ταν αρκετ ερεθισμνος. "Ξπνησε" λγοντας, δεν εν' ακριβς η λξη. Σα ν' αναδθηκε απ 'να βυθ, υπλευκου γλυκο πολτο, που βραδνει κινσεις και σκψεις. Η πεση στη κστη ντονη, μα αντεχταν ακμα. Χρειστηκε λιγκι χρνο για να 'ρθει στο ...φως και να νισει το περιβλλον. Πρτα μρισε τ' ρωμ της και τα ρουθονια του φοσκωσαν ευχαριστημνα. πειτα γρισε να τη κοιτξει. τανε γυρισμνη απ τ' λλο πλευρ και μισοσκεπασμνη απ το σεντνι. Μια λοξ γραμμ χριζε τη ρχη της εκε που 'φτανε το σεντνι. Την γγιξεν απαλ. Κενη δεν δειξε να το καταλαβανει. Γρισε και θλησε να κολλσει πσω της, να τρψει το πιεσμνο μλος του στα μερι της. Μα λυπθηκε να τη ξυπνσει! Θα 'θελε να της κανε ρωτα, τσι πως τανε κοιμισμνη, χωρς να ξυπνσει.
     Σηκθηκε να πει τουαλτα. ταν επστρεψεν ανακουφισμνος, δεν εχεν ακμη ηρεμσει. Στθηκε μπρος της, απ τη δικ της μερι του κρεβατιο. Το κορμ του, την δειχνε ντονα, επμονα, πιεστικ. Τη "σημδευε"! Τρβηξεν απαλ το σεντνι, μχρι που τη ξεσκπασε τελεως! Εκενη κοιμταν ακμα, χαμογελαστ και γεμτη. Ποις ξρει τ νειρα να 'βλεπε! Τη ζλεψε για τα νειρ της...
     Τη καμρωσε ολγυμνη κι ευχυμσαρκη. Η Οδαλσκη των Ονερων! Το βλμμα του τη πασπτεψε ολκερη, δεν φησε καννα σημεο του κορμιο της που να μην αγγξει πρστυχα κι αδιντροπα! Πτυχσεις, γωντσες, παχκια, σημδια, αγαπημνα και ποθητ σημεα! Το κορμ του δειχνε ντονα, πιεστικ, τα χαμογελαστ της χελια! Θλησε να αιχμαλωτσει, αυτ το χαμγελο. Να εισχωρσει μσα στα κατβαθ του.
     Πολιρκησε και κατφερε, σιγ κι απαλ, να γλυστρσει μσα του! Στην αρχ, η θρμη κι η ελαφρι πεση των χειλιν της, ταν σα ρπισμα στο κορμ του και θλησε να ορμξει και να επιταχνει, μα συγκρατθηκε... Κενη δεν δειχνε να ξυπν, μα τλιγε υπροχα με το χαμογλο της, τον ερεθισμ του. Αυτ η αβεβαιτητα σα σκψη τι δηλαδ μπορε να 'χε ξυπνσει αλλ μπορε κι χι, τον ανασττωσε ακμα πιο πολ.
     Χιδεψεν απαλ, σημεα του κορμιο της μορφα κι αγαπημνα. Απαλ-απαλ, μη ...ξυπνσει. ταν της χιδεψε τη κοιλι χαμηλ, εδε ν' ανογει σιγαν τα πδια της. Κοταξεν αχρταγα... κλεψε σα πεινασμνος, το δεσμα που του παρουσαζε. πιασε το δεξ της χρι, απαλ και το 'φερε κοντ στην βη της. Εκενο μεινε ακνητο κι αυτς ξεχρισε προσεκτικ το δεκτη και τον ακομπησε, πνω στο κντρο της. μεινε και πλι ακνητο. Σταμτησε και τη κοταξε. Εχε κλειστ τα μορφ της μτια κι δειχνε κοιμισμνη. Χωρς να σταματσει να κινεται στο στμα της απαλ -εν θα 'θελε να καλπσει σα τρελς- κνησε το δεκτη της πνω-κτω, πιζοντας τον ελαφρ προς τα μσα! Ττε την εδε ν' αντιδρ, ανεπασθητα. Χωρς ν' ανοξει τα μτια να σταματσει να φιλ τσον μορφα, δωσε ζω στο δχτυλ της. Το φησε και την πιασε απαλ απ τα πλαγιν του προσπου, σο τον βλευε η στση της! Εχε λυγσει τα γνατ του, για να 'ρχεται σε πλρη ευθεα με το πανμορφο και τσο γλυκ στμα της.
     Τη κοταζε, προσπαθντας να μαντψει, αν εχε ξυπνσει χι. Εχε ταχνει η ανσα της κι μοιαζε να 'χει πιτερη κνηση απ πριν. Αλλ εχε κλειστ τα μτια. Σταμτησε να κινεται στο στμα της, γιατ νιωθε πως θα τελεισει και δε το 'θελε. χι χωρς αυτ! Κενη ρχισε να κινεται ανεξλεγκτα. 'Αρχισε να βογγ ελαφρ μσα στον πνο (;) της και να επιζητ να κλεσει πλι με τα χελη της τον αντρισμ του. Τη διευκλυνε, μα κρτησεν πιους ρυθμος. νιωθε πως κι εκενη τανε κοντ κι αυτ τονε μγευε. Γρισε και κοταξε το χρι της. ταν ανασηκωμνο απ το κορμ της, σχεδν ολκερο. Μνον ο δεκτης ταν επμονα κολλημνος πνω της. Τριβτανε, κρυβτανε, σερντανε πνω στα ολοκκκινα χειλκια, που 'χανε πρηστε και δεχνανε δακρυσμνα. Η κνηση εχε γνει γοργ, τα βογγητ της πιο ντονα κι η ανσα της σφυριχτ, λαχανιαστ.
     Αποκλεεται να κοιμταν! Μα τα μτια της τανε κλειστ και το στμα της, παρλο που δεν τανε λετερο, δειχνε ακμα τη ψευδασθηση χαμγελου. Το δρμα ανμεσα στα φρδια, εχε συσπαστε κι εκενος πια τανε κοντ... πολ κοντ... Λγο ακμα και δε θ' ντεχε... δεν θ' ντεχε... 
     χυσε μες στα χελια της, ολκερη τη ζω του. νιωθε σα να δεχταν
αλλεπλληλες τσεκουρις στη ρχη κι εκενη, δχτηκε τη προσφορ του, πντα με μτια κλειστ, αλλ σχεδν αμσως πσω του ακολοθησε, συσπντας το κορμ της σε τξο! Δε τραβχτηκε απ μσα της. Δε τον απομκρυνε, συνχισε να τον καλπτει με τα χελια κι φησε το χρι της να πσει ανμεσα στα πδια της, ξπνοο. δειχνε να τρμει. Τραβχτηκε και δεν εχεν ακμα ηρεμσει. Δε την εχε χορτσει. Παραμρισε το χρι της κι πεσε πνω της απαλ. Τη σκπασε με το κορμ του, χωρς ν' αφσει λετερο το βρος του, πνω της. Κατευθνθηκε προσεκτικ, απαλ κι επμονα, μσα της. τανε τσον υγρ, που εισχρησε στα δυτα του νου της εκολα. Κενη δειξε να ξαφνιζεται, χωρς ν' ανοξει τα μτια της.
     Οι συσπσεις της δεν εχαν ακμα σταματσει τελεως. Τη πεσε και μ' ντονο μχθο, κυριεσε τις κορφς της. Την αγκλιασε ολκερη, την κλεισε στα χρια του κι στειλε το στμα να ψξει κθε σημεο της. Δεν ντεχε κι επιτχυνε το ρυθμ. Εκενη -με κλειστ μτια πντα- τονε πρλαβε αυτ τη φορ και γμισε το δωμτιο, απ τους χους της. Το κμα της τονε παρσυρε κι ταν πια δεν ντεχεν λλο, τραβχτηκε ψηλ στο στομχι της σημαδεοντας τα λαχταριστ της φρουτκια. Κενη με κλειστ μτια, δχθηκε τα πυρ του ρωτ του, πνω της. Πσανε παντο, στο λαιμ, στο στθος και μενανε σιωπηλο και λαμπυρζοντες μρτυρες, στο φως της νας μρας. πεσε πνω της μ' λο του το βρος και την κλεισε στην αγκαλι του, κουρασμνος μα ολοζντανος. Εκενη -ακμα με κλειστ μτια και με το μισοκοιμισμνο κενο αρχικ χαμγελο- αφθηκε να κουρνισει μσα του!
     νιωθε φανταστικ, γιατ εχε ..."σημαδψει" το κορμ της με τους χυμος του. γλυψε το δεκτη της και μθυσε... Εν' μορφο να βλπετε, το διο νειρο τα πρωιν...
     ταν νοιξε τα μτια της, στερα απ λγο, τη φλησε στο στμα.
 -"Αν ξερες τι νειρο βλεπα, θα με ...μλωνες..." Του επε παιχνιδιρικα...

                                                                           ΚΑΠΟΤΕ...
                                                                        ΠΡΙΝ -ΠΟΛΥ ΠΡΙΝ

Β'
                                     Μετλλαξη

     Γρισαν πσω στο ξενοδοχεο, μετ απ σντομο περπατο. Ο ντρας πρε το κλειδ απ το ρεσεψιονστα και παργγειλε καφ. Γρισε στη σντροφ του και τη ρτησε αν θλει κτι, μα εκενη ζτησε μνο να μπουκλι εμφιαλωμνο νερ και κλεσε τον ανελκυστρα βιαστικ! Την φησε να μπει πρτη και πτησε το κουμπ του ορφου τους. Μλις κλεισε η πρτα, τη στρμωξε στη γωνα!
 -"Σου πει το φρεμα μα πρπει να καταργσεις το εσρουχο", της επε βραχν, κολλημνος πνω της!
 -"Μπα! Και γιατ παρακαλ;" τονε ρτησε γελντας... και καλ, αναστατωμνη.      
 -"Για να 'χω πρσβαση αν πσα στιγμ", απντησε και τη χοφτωσε ξεδιντροπα στους γοφος, κτω απ το φρεμα. Εκενη θλωσε μα πριν προλβει να πει κτι, ο ανελκυστρας σταμτησε απτομα στον ροφο τους. Βγκε πρτος και κρτησε τη πρτα, να περσει. πειτα, στο δωμτιο, κενη βλθηκε ν' ανψει το κλιματιστικ.     
 -"Κνει πολλ ζστη", του 'πε βραχνιασμνη. Της πρε το χειριστριο απ τα χρια και ρθμισε στους 28 βαθμος.     
 -"Γρο κρυουλιρη", του χασκογλασε πειραχτικ, ερωτικ! Αμλητος φησε στο κομοδνο το χειριστριο και τη ξαναχοφτωσε!    
 -"Σιγ ...θα 'ρθει ο ρεσεψιονστ..." ξπνοη αυτ! Της κλεισεν επιθετικ το στμα με το δικ του και πρασε τα χρια κτω απ το φρεμ της. Κατβασε με μια κνηση το κιλοτκι της, εν του διαμαρτυρταν αδναμα και ναζιρικα, μα παρλληλα σκωνε τα πδια της για να της το περσει! Τη παρσυρε μπροστ στο καθρφτη με τη πλτη, για να τη βλπει! Κοταζε τα χρια του που της χιδευανε το πισιν κτω απ το φασμα και μοιζανε ζωκια που παλεανε κρυμνα!
 -"Δεξε μου τα στθια σου", της πταξε επιτακτικ!    
 -"Μα ...θα 'ρθει ο ρεσεψιονστ που να 'ναι", του πε βραχν κι ερεθισμνα!
 -"Τι πειρζει; Θα του ανοξεις τσι πως εσαι κι εγ θα εμαι ...πσω σου! Δε θα βλπει..." Φραξε και του βγαλε πουκμισο και φανλα με τη μια, χουφτνοντς τονε χαμηλ πνω απ το παντελνι! Διαπστωσε πως το πρμα εχε ...προχωρσει πολ, τον γδυσε βιαστικ και τον σπρωξε στο κρεβτι. Εκενος την φησε να το κνει κοιτντας πντα στο καθρφτη απναντι. Γοντισε και του πρσφερε το στμα της, εν της ανβαζε εντελς ψηλ το φουστνι. Η θα στο καθρφτη τον ανβασε επικνδυνα και τη σταμτησε απτομα. Εξακολοθησε να κοιτ και να τη χαδεει, νιθοντας κριος της κατστασης, με το δλημμα των πυλν της μπροστ στο εδωλο. Σηκθηκε ξαφνικ!
 -"Μη κουνηθες", τη διταξε βραχν! στερα πρασε πσω, αμφιταλαντετηκε με τις επιλογς του και μπκε βιαστικ στη κλασσικ εσοδο, κινομενος μανιασμνα! Αυτ βγκηξε ερεθισμνα, πφτοντας με το μισ κορμ στο κρεβτι. νιωσε πλι ν' ανεβανει και τραβχτηκε βιαστικ. Του διαμαρτυρθηκεν αδναμα μα ξω ακουστκανε βματα, νας κρτος δσκου με ποτρια που πφτει και μια υπκωφη βλαστμια. Γελσανε κι οι δο κι αυτς αφο πρε τις ...ανσες που γρευε, πεσε πλι να μπει, αυτ τη φορ στη ..σκοτειν πλευρ της!  
 -Σιγ ... σιγ... του κλαψορισε βραχν! Πολιρκησε στιβαρ και κατφερε να περσει! νιωσε να παρνει φωτι το κορμ του!  
 -"Σιγ ... ... Σιγ καλ μου..." ναψε!  
 -Πονς; Τη ρτησε θολ, χωρς να μεισει τη κνησ του!  
 -"Ναι..." ξπνοα!  
 -"Σ' αρσει; Στον διο τνο.
 -"Ναι..."  
 -"Θλεις να βγω";
 -"ΟΧΙ!!! Του 'πε ζωηρ κι αρκετ ερεθισμνα!
 -"Ττε κνε συ τη κνηση. Δικι σου", της επε σταματντας! γειρε μπροστ και της χοφτωσε τα στθια κτω απ τη μπλοζα. Αυτ ρχισε να κινεται σιγ σιγ, μπρος πσω τρμοντας. Κατβασε το δεξ του χρι και τη χιδεψε χαμηλ στο κντρο. Φρνιασε κι επιτχυνε τη κνησ της φωνζοντς του διφορα! Επιτχυνε ακμα πιτερο και την κανε να χσει γργορα και πολ! Εκπληκτικ πολ! Μια μικρ λιμνολα στο πλακκι του δαπδου κτω απ τα ανοιχτ σκλια της. Σταμτησε να του κουνιται κι αυτς φρνιασε. Βγκε και ξαναμπκε χαμηλ και σπρχνοντας γρια, χυσε κι αυτς γργορα! Η λιμνολα στο δπεδο μεγλωσεν αρκετ! Μεναν τσι κμποσο, τρμοντας, βουβο και λαχανιασμνοι!
     Σηκθηκε πρτος και σκωσε το ακουστικ καλντας τη ρεσεψιν, εν αυτ ξπλωσε στην κρη του κρεβατιο! ταν σηκσανε τ' ακουστικ στην λλη κρη, πταξε ξερ:  
 -"Τι γινε με τη παραγγελα";  
 -"Λυπμαι κριε... το μπαρ κλεισε..." Κατβασε το ακουστικ κι ναψε τσιγρο.
 -"Γδσου. Δε θα 'ρθει ο ρεσεψιονστ, της επεν χρωμα.
 -"Τι σου 'πε";  
 -"τι κλεισε το μπαρ! Μαλακες!" μεινε να τη παρατηρε απμακρα, σο κενη γδυνταν. νιωθε ακμα να τρμει, μα τρβηξε μια γερ ρουφηξι απ το τσιγρο του! Θα 'θελε πολ να καφ, τρα δα! Ξαπλσανε καπνζοντας γυμνο, δπλα-δπλα, εκενη κοιτντας αυτνε κι αυτς το ταβνι! ταν τλειωσε το τσιγρο της, την στειλε στο μπνιο. πειτα βαλε τα χρια κτω απ το κεφλι, σκεφτικς.
     Την κουγε να πλνεται και να λει, χωρς να ξεχωρζει τι. Δεν τον νοιαζε! Σα τελεωσε του ζτησε πετστα. Σηκθηκε απρθυμα, ψαξε τις ντουλπες και βρκε τις πετστες. Της πταξε μια και μπκε μετ απ' αυτ με τη σειρ του, κτω απ το ντους. 'Αργησε σκπιμα μσα κι ταν βγκε ξπλωσε δπλα της ανβοντας νο τσιγρο. θελε καφ! Κενη τονε κοιτοσε σιωπηλ! Πρασινοκστανο βλμμα!  
 -"Πρασινομτα", της επε ψιθυριστ, -σα σε απηχο λλης ζως- και κπως τρυφερ!   
 -"Κι εσνα δια εναι", του 'πε γλυκ και τονε χηδεψε! Μλησανε για τα τρχοντα λγην ρα κι γειρε πνω στο στρνο του. Αυτ τ' ρεσε πολ και της χιδεψε τη ρχη και το γοφ. Εκενη του πιασε τα ..στολδια και μλις εδε πως ανταποκρθηκε μεσα, του επιτθηκε ξαν με το στμα της! Αφθηκε στη περιποηση της για λγο μα πειτα το φερε τσι και βρθηκαν να κνουν το διο με τα στματ τους. πειτα απ σντομη ...πλη τον ξανχυσε πιο ντονα και πιο πλοσια αυτ τη φορ! "Πως εναι δυνατν να χνει τσο πολ;" αναρωτθηκε μες στη θολορα του μαγεμνος!
     Σταμτησε να τη φιλ, ρμησε πλι μσα της κι ρχισε πλι να κινεται λυσσασμνα! Της πιασε το ...βηματισμ και τη ξανφερε σε να δνη κι ταν νιωσε πνω του την υγρ συσπασμνη επθεση της, χυσε κι αυτς δετερη φορ! Οι φωνς τους γμισαν το δωμτιο και το λαχνιασμα τους δυνατ!
    'Αναψε δυ τσιγρα και του πρσφερε το να κοιτντας τονε προσεκτικ! Το πρε αμλητος! "Καφ!", σκφτηκε κι πειτα, "κθε φορ με εκπλσσει το χσιμ της!"  
    Μετ το κπνισμα, ακολουθσανε την δια σειρ στο μπνιο. Πλι σιωπηλς, πλι σκεφτικς, πλι καθυστρησε πιο πολ εκε κι λλο να τσιγρο. Σιωπ που την σπασε αυτ σχολιζοντας με γλιο, το πθημα του ρεσεψιονστα! Γελσανε κι οι δο με τη καρδι τους μα 'κενος σταμτησε πρτος. Ανψαν νο τσιγρο και πλαγισανε πλι δπλα κοιτντας το ταβνι. Μιλσανε πλι λιγκι για τα τρχοντα. θελε καφ! Σηκθηκε απτομα ρθιος κι ρχισε να ντνεται!   
 -"Πω! Θες να 'ρθεις"; τη ρτησεν απτομα!
 -"Που;" τονε ρτησε παραξενεμνη!   
 -"Για καφ!" της κανε ξερ και την φησε εμβρντητη!   
 -"Τρελθηκες; Δε μπορ να σορω τα ποδρια μου τσι πως με 'κανες!" διαμαρτυρθηκεν τονα και χασμουρθηκε! Να κτσεις στα αυγ σου ττοια ρα, υπερθεμτισε συχα! Εκενος δε σταμτησε να ντνεται κι ταν τλειωσε βιαστικ, μουρμουρζοντας πως θα  αργσει να γυρσει και προτενοντς της να μη τονε περιμνει αλλ να κοιμηθε, την φησε σξυλη και βγκεν ξω!
     Πνιγηρ νχτα κι νιωσε τη πολλ ζστη σχεδν, να του ορμ, μλις φησε πσω του, τη δροσι του κλιματιστικο. τανε πολ προχωρημνη νχτα.
     Περπτησεν αρκετ μχρι να βρει κποιο καφ ανοιχτ.
     Μια γκριμτσα απλυτης ευχαρστησης απλθηκε στο πρσωπ του, με τη πρτη κιλας ρουφηξι...

                                                                           ΜΙΑΝ ΑΛΛΗ ...ΕΠΟΧΗ
                                                                           ΜΕΤΑ... ΠΟΛΥ ΜΕΤΑ

 

 

Web Design: Granma - Web Hosting: Greek Servers