Πεζά

Ποίηση

Παραμύθια

Θέατρο-Διάλογοι

Δοκίμια

Ο Dali & Εγώ

Διαδικτύου

Εκδοθέντες

Κλασσικά

Λαογραφικά

Διασκέδαση

Πινακοθήκη

Εικαστικά

Λογο-Παίγνια

Σχόλια/Επικοινωνία

Φανταστικό

Ερωτική Λογοτεχνία

Γλυπτική

 
 

Διαδικτύου 

Γεωργόπουλος Δημόφιλος: Καιροί...

 

                        Περί Kαιρών...

Βιώνοντας τη μοναξιά, νιώθω ασφυκτικά γύρω μου αμέτρητους ανθρώπους σε απόσταση αναπνοής μα ταυτόχρονα και σε απόσταση ετών φωτός. 
Αναρωτιέμαι ποια είναι η αλήθεια και συνειδητοποιώ τη μετάλλαξή της μέσα από διαφορετικές οπτικές γωνίες.
Αν υπάρχει μια και μοναδική, τότε δε μπορεί να βρίσκεται σε αυτό τον κόσμο, διότι είναι μεταβλητός, βρίσκεται σε διαρκή κίνηση, γεννάται και καταστρέφεται συνεχώς.

Και ο έρωτας πρωτοστατεί στον διαρκή αγώνα της αναζήτησης της αλήθειας.
Εκείνος είναι η δύναμη που ενώνει και διαιρεί, που καταστρέφει και γεννά, βρισκόμενος πάντα σε εμπόλεμη κατάσταση με το πνεύμα μας.

Ούτε το κενό δε θα υπήρχε χωρίς αυτόν.
Πολιτισμοί δίχως έρωτα δεν έχουν πολιτισμό.

Μας μαθαίνουν να τον μισούμε διότι γνωρίζουν ότι αυτός μας ελευθερώνει.
Μας μαθαίνουν να τον αρνούμαστε, διότι θέλουν να αποτρέψουν την εξέλιξη.
Μας τον μαθαίνουν λάθος, διότι θέλουν να τον μισήσουμε.
Μας αποκαλούν ανήθικους, διότι σκέφτονται αρρωστημένα.
Μιάσματα της κοινωνίας έχουν μετατρέψει τον έρωτα σε τηλεοπτικό παιχνίδι, σε ζωώδες
ένστικτο, σε εξευτελιστικό τραγούδι, σε χυδαίο εμπόριο, σε «προπατορικό» αμάρτημα.

Κι όμως, αιώνια, άχρονη, υγιής έννοια του έρωτα υπάρχει μέσα μας αφού τη νιώθουμε στα όνειρά μας.

Το αποτέλεσμα των προσπαθειών τους;
Ερωτευόμαστε τη σκιά και όχι την ουσία. 
Ερωτευόμαστε το μεταβλητό και όχι το σταθερό. 
Επαγωγικά, ο έρωτας αυτός είναι καταδικασμένος να φθαρεί και να πεθάνει, για να ξαναγεννηθεί σε μια άλλη σκιά και να επαναλάβει τα ίδια βήματα, ως ότου μπορέσει να ενωθεί με την ουσία, την αλήθεια.

Το ότι ερωτευόμαστε σκιές δεν είναι αναγκαστικά κακό.
Το να περάσουμε όλη τη ζωή μας με σκιές, αυτό είναι κακό.
Έχουμε ξεχάσει και πρέπει να θυμηθούμε.
Είναι δύσκολο.
Αν δε περάσουμε από το σκότος της σκιάς, πώς θα αντιληφθούμε τη λάμψη του φωτός;

Κάποτε δε με ένοιαζε, ζούσα στη σκιά.
Μετά με «στόλισαν» διάφορους χαρακτηρισμούς, κάνοντάς με να νιώθω αμαρτωλός.
Έφτασα στο άλλο άκρο.
Δεν άντεξα.
Δεν υπήρχε ούτε κενό!
Τώρα ξέρω πως το φως που βλέπω, οφείλεται στη σκιά από τη οποία μπόρεσα να βγω.

Τίποτα δεν είναι από μόνο του καλό ή κακό.
Εμείς το δημιουργούμε.
Ένα όπλο μπορεί να μου πάρει ή να μου σώσει τη ζωή.
Το ζήτημα είναι το πώς θα το χειριστώ τη κατάλληλη στιγμή.

Να σε προσέχεις...

 

 

Web Design: Granma - Web Hosting: Greek Servers