-

Dali &

-


-








.

--.


.


 
 

 

Leiber (Lieber) Fritz:


                                                   Φριτς Λιμπερ

                                            Βιογραφικ

     ταν ρωτσανε τον πολ Χρλαν λισον, στις αρχς του 1980, πως φανταζτανε τη πορεα της Επιστημονικς Φαντασας, κατ την επερχμενη 10ετα, απντησε μνο μ' να νομα: Φριτς Λιμπερ! Αυτ ταν μφαση, στην εκπληκτικ πορεα, παραγωγικτητα και δημιουργικτητα του, γιατ εν λλοι δισημοι συγγραφες, σε τσο μεγλη ηλικα, θα κθονταν πνω στις δφνες τους επαναπαυμνοι, εκενος συνχισε μχρι λγο πριν τον θνατ του να γρφει θαυμσιες ιστορες.
     Γεννθηκε 24 Δεκμβρη 1910, απ' τον Φριτς και τη Βιρτζνια (Μπρνσον) Λιμπερ, στο Σικγο, Ιλλινις. Σποδασε στο εκε Πανεπιστμιο, Φιλοσοφα & Βιολογα. Διετλεσε Λκτορας του Πανεπιστμιου Σαν Φρανσσκο και μλος της Ομδας Συγγραφων Επιστημονικς Φαντασας & Φανταστικο. 'Αλλα ενδιαφροντ του: τβλι, σκκι (εξπρ), γτες, επιστμες, μεταφυσικ και ποηση. Χρησιμοποησεν επσης, κατ καιρος, το ψευδνυμο, Φρνσις Λθροπ (Francis Lathrop). Κρδισε πνω απ 25 βραβεα και καμμι 10αρι διακρσεις, για τα ργα του, στη 30ετα 1958-88.
     κανε 2 γμους: με τη Τζνκιλ Στφενς (16-1-1936) -του χρισε το μοναδικ παιδ του, τον Τζστιν, 2 χρνια μετ-, μα πθανε τον Σεπτμβρη του 1969, και με τη Μργκο Σκνερ (15-3-1992, λγους μνες πριν πεθνει κι ο διος).
     Πρωτοδημοσιεσε το 1943 και το μυθιστρημα τοτο "Weird Woman" (Conjure Wife), σε συνχειες παχτηκε στο ρδιο μετ και γυρστηκε ταινα. Υπρξε για μεγλο διστημα, δσμιος του αλκολ -σε κποια χρονικ στιγμ και των βαρβιτουρικν-, πρμα που του δημιοργησε πολλ προβλματα. Με μεγλη δναμη, κατρθωσε ν' απεμπλακε και να περιγρψει αυτ του τη προσπθεια σε κεμεν του, στε να ενδυναμσει και να βοηθσει κι λλους με παρμοια προβλματα.
     ταν πληροφορθηκε πως χει καρκνο, παντρετηκε την, απ 20ετας φλη του, Μργκο, γραψε -λγες βδομδες πριν πεθνει- να θαυμσιο συγκινητικ διγημα και πρασε το τελευταο διστημα της ζως του, ταξιδεοντας μαζ της με τρανο. Ο θνατος τονε πρλαβε στο Σαν Φρανσσκο, της Καλιφρνια, στις 5 Σεπτμβρη 1992, σ' ηλικα 82 ετν. φυγε σαν νας απ τους καλτερους συγγραφες ΕΦ λων των εποχν, δοξασμνος και τιμημνος.


========================

                                          Νηπιαγωγεο

     (Τι συμβανει αν πρoσεγγζει κανες να σοβαρ θμα πως η εκπαδευση, χωρς τη δουσα βαρτητα).

     Μερικο δσκαλοι χουν τη δικι τους μαγεα. Aσκον την δια γοητεα σε διαβολκια που απαγγλλουν κατρες σε πνινες κοκλες και σ' αγγελοδια που παζουνε παιχνδια με τα φωτοστφαν τους. τσι και το βλουνε σκοπ μπορονε και τις γτες να τις μθουν να μιλνε.
     Η Μις Γουλαρντ σμανε λξη της Γεωγραφας τραβντας τη κουρτνα μπροστ απ τη τλεια ανγλυφη σφαρα της Γης, μ' να ζωηρ:
 -"Δυτικ Ημισφαριο σε μιμιση μρα", στερα τεντθηκε στην δρα σα φκια μλλον σαν μανεκν. "Και τρα Φυσικ" ανακονωσε. "Οι τρεις Νμοι του Νετωνα".
 -"Αυτος τους χει ανασκευσει ο Ανστιν" τη πληροφρησε ο Μπιπ.
 -"Ισχουν μως σαν ειδικ περπτωση" πληροφρησε κι αυτν ο Μπυση.
 -"Αλεσμνο φαγητ ειδικ για να τους καταλαβανουν κποιοι σαν κι εσς" επε η Μπτυ-Ανν πλαδαρ σα πντα.
     Η Μις Γουλαρντ κανε μια γκριμτσα και στους τρεις, μποκωσεν να μπαλκι του πινγκ-πονγκ και το φσηξε στλνοντς το να περσει σρριζα πνω απ το κεφλι του Μπιπ και να διασχσει το δωμτιο, σπου αναπδησε στον τοχο απ αλουμνιο και γρισε ακολουθντας ακριβς αντστροφη πορεα σα να 'χε αφσει μια τροχιοδεικτικ γραμμ στον αρα. Ο Κκι, σκελετδης σαν αραχνοπθηκος, πλωσε να το αρπξει χωρς επιτυχα. Η Μις Γουλαρντ ψωσε το κεφλι της -μια κνηση πολ παραπλσια με φκιας- και την πιασε με τα χελια της.
 -"Κουνηθκατε" την επκρινε ο Μπιπ.
 -"Δκα πντους μνο" τη παρηγρησε ο Μπυση. Η Μις Γουλαρντ φνηκε να μασουλει το μπαλκι του πινγκ-πονγκ και να το καταπνει.
 -"Μντα!" ανακονωσε μ' να ξαλλο χαμγελο. στερα:
 "Πρτος Νμος: να σμα κινεται σ' ευθεα γραμμ παραμνει ακνητο", εμφνισε απτομα το μπαλκι, με λγο κραγιν επνω του, το φησε να σταθε για λγο ακνητο στον αρα κι στερα το 'κρυψε στη παλμη της, "εκτς ν ασκηθε πνω του κποια δναμη". 'Ανοιξε τη παλμη που κρατοσε μια μπλα μπιλιρδου, τη μετακνησεν ελαφρ μπρος-πσω με δεκτη κι αντχειρα για να φανε η λξη που ασκοσε στον καρπ της, στερα την φησε να σταθε στον αρα και τη σκαμπλισε με μια κλλα χαρτ διπλωμνη στα τσσερα για να δεξει το βρος της (σα που κουνθηκε).
 "Δετερος Νμος: να σμα αλλζει τη κινητικ του κατσταση ανλογα με το μγεθος της δναμης που ασκεται πνω του και κατ τη φορ της δναμης αυτς". Δπλωσε το χρι της φρνοντας τη παλμη στον μο και σα να 'κανε βολ αμλησε τη μπλα του μπιλιρδου, που ακολοθησε την δια πορεα με το μπαλκι, λες κι η αρατη τροχιοδεικτικ γραμμ εχε διατηρηθε στον αρα και κυβερνοσε τη τροχι. Ο Κκι κατφερε να την αγγξει και τρβηξε απτομα ξι πονεμνα κι ελαφρς γδαρμνα δχτυλα. Η Μις Γουλαρντ επε τεμπλικα:
 "Στον Εμφλιο, οι στρατιτες που το κνανε αυτ με τις μπλες των κανονιν χνανε τα χρια τους". Μ' να μπονγκ μεσαο ντο, η κρεμ σφαρα φησε λακκι στον τοχο απ αλουμνιο και γρισε πσω. Το λακκι επανλθε στη θση του μ' να πολ πιο δυνατ μπονγκ.
 -"Τρα θα τ' ακοσετε απ τον κ. Φλμινγκ" ενημρωσε η Μπτυ-Ανν με συνομωτικ φος τη Μις Γουλαρντ, η οποα σοφρωσε τη μτη σα κουνλι, στερα μτρησε προσεκτικ με το μτι και φσηξε δυνατ το μπαλκι του πινγκ-πονγκ, που βρκε την λλη μπλα στα μισ της διαδρομς της και μ' να πινγκ τινχτηκε πρα σε αμβλεα γωνα. Η Μις Γουλαρντ πιασε τη μπλα του μπιλιρδου, αφνοντς τη να της λυγσει το χρι προς τα πσω. Το λλο χρι της εμφανστηκε πσω απ την δρα κρατντας οπλισμνο πιστλι του πινγκ-πονγκ. Το φησε να σταθε ακνητο στον αρα με την κννη να δεχνει στο πλι, επε:
 -"Τρτος Νμος: δρση κι αντδραση εναι σες κι αντθετες" και χιδεψε τη σκανδλη. Με το που το μπαλκι τινχτηκε απ τη κννη, το πιστλι απ μαγνσιο κινθηκε αντθετα, με τη λαβ μπροστ, μαγευτικ, σα διαστημπλοιο την ρα της πρσδεσης. Ο Μπιπ χασμουρθηκε.
 -"Αυτ τα ξρει λος ο κσμος" επε.
 -"Οχι αυτο που πγανε σχολεο στη Σελνη" επεν η Μις Γουλαρντ. Η ματι της πλανθηκε πρα απ τον Μπιπ σε κποιον μ' ξη εκαμπτα δχτυλα. "Και στον 'Αρη";
     Ο Κκι κατνευσε με τις σκουρχρωμες κεραες του. Η θυρδα νοιξε. νας νδρας με μαλλι που αραινανε και πολ σοβαρν κφραση, χωσε το πνω μρος του σματς του πνω στην ρα για ν' ανοιγοκλεσει τα μτια του και να πισει το πιστλι που ταξδευε προς το μρος του.
 -"Μις Γουλαρντ" ρχισεν ο κ. Φλμινγκ "αυτο οι θλαμοι δεν εναι οτε για σκους οτε για εξσκηση σε βολς οτε-" συνειδητοποησε πως ανμιζε τ' πλο με τη κννη προς τη τξη κι λοι τους εχανε σηκσει τα χρια ψηλ και σταμτησε μ' να στεναγμ απογοτευσης.
     να κουδονι ακοστηκε. Τα παιδι τιναχτκανε προς τον κ. Φλμινγκ σα ψρια που τ' αμολσανε ξαφνικ και πλημμυρσανε τον διδρομο τριγρω του, που, απ τα πολωμνα φινιστρνια, φαινταν η Γινη σφαρα, με φντο τ' αστρια και τη σκοτεινι του διαστματος. Πνω απ τη θυρδα, μια πινακδα γραφε: 

                    ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΒΑΣΙΚΩΝ ΕΡΕΥΝΩΝ ΓΚΟΝΤΑΡ 
                                         ΔΟΡΥΦΟΡΟΣ ΓΑΜΜΑ

  Ναι, μερικο δσκαλοι χουνε τη δικ τους μαγεα καθς και μερικ σχολεα.
___________________________

Fritz Leiber (Lieber)
KinderGarden
 (1963)
Μτφρ.: Γιργος Γολας
---------------------------------------------------------


                                                    Μαρινα

     Η Μαρινα ζοσε στη μεγλην παυλη. Εδ και μιαν αιωνιτητα, πως της φαινταν, απεχθαντανε τα ψηλ πεκα που υπρχαν ολγυρα. Μχρι που κποτε ανακλυψε το μυστικ κλυμμα στον κεντρικ πνακα ελγχου του σπιτιο. Το μυστικ κλυμμα ταν απλς μια στεν σκτη πλακτα απ αλουμνιο, ανμεσα στους διακπτες κλιματισμο κι ελγχου βαρτητας. Ως ττε νμιζε πως απλ κρυβε κποιο κεν χρο για τυχν πρσθετους διακπτες -αν τανε δυνατ!- που πιθαν να χρειζονταν. Βρισκτανε πνω απ τους διακπτες της τρισδιστατης τηλερασης, αλλ κτω απ κενους του ρομποτικο υπηρετικο προσωπικο.
     Ο Τζναθαν της εχε πει να μη παζει με τους διακπτες του πνακα κεντρικο ελγχου, σον αυτς αποσιαζε στη πλη, γιατ μπορε να 'κανε ζημι σ' λα τα ηλεκτρικ συστματα. τσι, ταν το μυστικ κλυμμα ξεκλλησε τυχαα απ τα δχτυλ της, καθς το πασπτευε κι πεσε στο πτωμα του αιθρου μ' να ντινγκ, η πρτη της αντδραση ταν ο φβος. στερα εδε πως τανε μνον να μικρ, αλουμιννιο καπκι, αυτ που 'χε πσει κι τι πσω του κρυβε ξι μικρος διακπτες. Μνον ο πνω-πνω φερε κποιαν νδειξη για τον σκοπ που εξυπηρετοσε. Δπλα του υπρχανε μικροσκοπικ φωτειν γρμματα που σχηματζανε τη λξη ΔΕΝΤΡΑ κι ταν ανοιχτς.
     ταν ο Τζναθαν γρισε σπτι απ τη πλη, κενο το βρδι, η Μαρινα συγκντρωσε κουργιο και του 'κανε λγο για το ερημ της. Δεν δειξε μτε να θυμνει ιδιατερα, μτε να εντυπωσιζεται.
 -"Ασφαλς κι υπρχει διακπτης για τα δντρα", τη πληροφρησεν αδιφορα κι γνεψε στο ρομπτ-υπηρτη να του κψει τη μπριζλα. "Δε το 'ξερες πως τανε ραδιο-δντρα; Δεν θελα να περιμνω εκοσι χρνια για να μεγαλσουνε τ' αληθιν, που τσι κι αλλις δε θα μποροσαν να φυτρσουν σε τοτο τον ξερ βρχο. νας σταθμς στη πλη, εκπμπει να πρτυπο πεκου κι οι δκτες σαν τον δικ μας, συλλαμβνουνε το σμα και το προβλλουνε γρω απ το σπτι. Εναι λιγκι κακγουστο, αλλ πρακτικ". στερα απ μερικς στιγμς τονε ρτησε δειλ:
 -"Τζναθαν, εναι υλα αυτ τα ραδιοδντρα ταν τα διασχζεις με το αμξι σου";
 -"χι ββαια! Εναι απτ σο και τοτο το σπτι κι ο βρχος που 'ναι χτισμνο. χι μνο μπορες να τα δεις αλλ και να τ' αγγξεις. Θα μποροσε κανες και να σκαρφαλσει πνω τους αν θελε. Αν βγαινες ποτ και λγο παραξω, θα τα 'ξερες αυτ τα πρματα. Ο σταθμς της πλης εκπμπει κματα εναλλασσμενης λης στους εξντα κκλους το δευτερλεπτο. Αλλ δεν εναι για το νου σου η επιστμη του πρματος". Εκενη αποτλμησεν λλην ερτηση:
 -"Γιατ εχανε σκεπασμνο τον διακπτη των δντρων";
 -"Για να μη παζεις μαζ του -το διο που ισχει και για τους διακπτες μικρορρθμισης της τηλερασης. τσι στε να μην χεις εμπνεσεις κι αρχσεις ν' αλλζεις τα δντρα. Κτι ττοιο θα με περαζε πολ, στο λω. Δε θα 'θελα να 'ρχομαι σπτι και να βρσκω βαλανιδις τη μια μρα και σημδες την λλη. Μου αρσει η σταθερτητα και μου αρσουνε τα πεκα". Γρισε και κοταξε τα δντρα απ το παρθυρο κι φησε να γρλισμα ικανοποησης.
     θελε να του εξηγσει πως απεχθαντανε τα πεκα, αλλ τα λγια του την αποθρρυναν και προτμησε να σωπσει. μως γρω στο μεσημρι της λλης μρας, πγε στο μυστικ ταμπλ κι κλεισε τον διακπτη των δντρων. στερα γρισε γοργ το κεφλι προς τα κει για να δει το αποτλεσμα. Στην αρχ δεν γινε τποτε κι εχε αρχσει να υποθτει πως ο Τζναθαν εχε κνει λθος, κτι που συνβαινε συχν, στω κι αν ο διος δε το παραδεχταν. Αλλ την λλη στιγμ τα δντρα αρχσανε να τρεμουλιζουνε και πρσινες φωτεινς κουκδες αρχσανε να στροβιλζονται πνω τους. στερα σβσανε και χαθκαν, αφνοντας πσω τους μονχα μιαν εκτυφλωτικ φωτειν κουκδα -πως ακριβς η τηλεραση ταν τη κλενεις. Αυτ το αστρκι μεινεν ακνητο για κμποσο και μετ ρχισε ν' απομακρνεται με ιλιγγιδη ταχτητα προς τον ορζοντα.
     Τρα που τα δντρα εχανε πψει να της κρβουνε τη θα, η Μαρινα μποροσε να δει το πραγματικ τοπο πσω τους. ταν εππεδος γκρζος βρχος, ατλειωτα χιλιμετρα απ δατον, ακριβς σαν αυτν που πνω του τανε χτισμνο το σπτι και που σχημτιζε το δπεδο του αιθρου. Προς ποια κατεθυνση κι αν κοταζε, δεν λλαζε τποτα. Μνον νας μαρος ασφαλτδρομος με δυο λουρδες κυκλοφορας δισχιζε σ' ευθεα γραμμ τη γυμν πτρα, -τποτ' λλο.
     Αντιπθησε τη θα σχεδν απ τη πρτη ματι -τανε φοβερ ερημικ και καταθλιπτικ. Για να το ξεπερσει, μεωσε τη βαρτητα στο σεληνιακ εππεδο κι ρχισε να χορεει ανλαφρα σαν σε νειρο, πετντας πνω απ τη βιβλιοθκη και το πινο και βζοντας ακμα και τις υπηρτριες-ρομπτ να χορψουνε μαζ της. Αλλ οτε κι αυτ της φτιαξε τη διθεση. Γρω στις δο πγε ν' ανοξει πλι τον διακπτη των δντρων, κτι που τσι κι αλλις σκπευε να κνει πριν επιστρψει ο Τζναθαν και θυμσει μαζ της. μως παρατρησε πως κτι εχεν αλλξει στη στλη με τους ξι μικρος διακπτες. Ο διακπτης ΔΕΝΤΡΑ δεν εχε πια καμι φωτεινν νδειξη. Θυμτανε πως ταν ο πνω-πνω στη σειρ, αλλ τρα ο διακπτης αυτς αρνιτανε να δουλψει. Προσπθησε να τονε μετακινσει με το ζρι στη θση λειτουργας, αλλ κενος μεινεν ακλνητος εκε που βρισκταν.
      λο το υπλοιπον απγευμα το 'βγαλε καθισμνη στα σκαλοπτια μπροστ στη πρτα, παρακολουθντας το μαρο ασφαλτδρομο με τις δυο λουρδες κυκλοφορας. Δεν εδε μτ' να αυτοκνητο μτ' ναν νθρωπο, ως τη στιγμ που φνηκε στο βθος το αμξι του Τζναθαν. Στην αρχ φαινταν ακνητο στον ορζοντα. στερα πλησασεν αργ σα μικροσκοπικ σαλιγκρι, αν κι η Μαρινα ξερε πως εκενος τρεχε πντα με το γκζι πατημνο τρμα -αυτς ταν νας απ τους λγους που ποτ δεν μπαινε στο αμξι του. Δε φρνιασε μαζ της, πως το φοβταν:
 -"Εσ φταις που πας και τα σκαλζεις", τανε το μνο που της επε ξερ. "Τρα πρπει να καλσουμε τεχντη. Να πρει η ευχ, δε μ' αρσει να κθομαι να τρω και να βλπω μνο κενα τα βρχια! Μου φτνει που 'μαι αναγκασμνος να τα διασχζω δυο φορς τη μρα". Τονε ρτησε δειλ γι' αυτ τη γμνια του τοπου και την απουσα κθε γετονα.
 -"Ε εσ θελες να μενουμε κπου απμακρα", της απντησε. "Αλλ οτε που θα το 'χες πρει χαμπρι αν δεν σβηνες κενα τα δντρα.
-"Υπρχει και κτι λλο που θλω να σε ρωτσω Τζναθαν", του 'πε. "Κενος ο δετερος διακπτης, -ο δετερος στη σειρ- χει μια φωτεινν νδειξη πλι του. Λει απλ ΣΠΙΤΙ. Εναι ανοιχτς -δε τον γγιξα εγ. Λες να ..."
 -"Θα 'θελα να το δω αυτ", της φναξεν αμσα, χτυπντας δυνατ το ποτρι με το κοκτιλ στο τραπζι, τσο που η υπηρτρια-ρομπτ τραντχτηκε ολκερη. "Αγρασα τοτο το σπτι με την εγγηση πως εναι συμπαγς, αλλ γνονται κι απτες. Φυσιολογικ θα δικρινα στη στιγμ να εκπεμπμενο ρδιο-σπτι, αλλ μπορε να μου πασρανε καννα που εκπμπεται απ λλο πλαντη ηλιακ σστημα. Θα γινμαστε ρεζλι, εγ και πενντα λλοι πολυεκατομμυριοχοι, αν μας βλεπαν με πανομοιτυπα σπτια, εν καστος πιστεει πως χει κτι μοναδικ".
 -"Μα αν το σπτι στηρζεται σε συμπαγ βρχο, πως αυτ..."
 -"τσι θα 'τανε πιο εκολο να μας εξαπατσουν, ανητη!" Φτσανε μπροστ στο κεντρικ ταμπλ ελγχου.
 -"Ορστε" του 'πε. Στη βιση της να βοηθσει, τναξε νευρικ το δχτυλο της προς τον διακπτη που γραφε ΣΠΙΤΙ και τον ...κλεισε κατ λθος. Για μια στιγμ δεν γινε τποτε. Μετ, νας λευκς αναβρασμς ρχισε ν' απλνεται στο ταβνι, τους τοχους και τα πιπλα, φουσκνοντας κι αφρζοντας σα κρα λβα. Μια στιγμ αργτερα βρεθκανε μνοι στο γυμνν εππεδο βρχο, πλατ σο τρα γπεδα του τνις. Ακμα κι ο κεντρικς πνακας ελγχου εχεν εξαφανιστε. Το μνο που απμενε τανε μια λεπτ βργα που 'βγαινε απ τον γκρζο βρχο στα πδια τους κι εχε στη κορφ της, σα μηχανικ φροτο, το μικρ πλασιο με τους ξι διακπτες, -αυτ, καθς κι ν' αβσταχτα λαμπρ αστρκι που στεκταν μετωρο κει που ταν η μεγλη κρεβατοκμαρα.
     Η Μαρινα ξαναπτησε μ' απγνωση τον διακπτη ΣΠΙΤΙ, αλλ ταν εντελς κλειστς τρα, κλειδωμνος στη θση μη λειτουργας, στω κι αν προσπθησε μ' λη της τη δναμη να τον επαναφρει στην αρχικ του θση. Το εκτυφλωτικ στρο, που 'χεν απομενει στη θση του πνω πατματος, ρχισε τρα ν' απομακρνεται σα τροχιοδεικτικ σφαρα. Στη τελευταα λμψη του, η Μαρινα πρλαβε να δει το μανιασμνο πρσωπο του Τζναθαν. Τα χρια του σηκνονταν απειλητικ, με τα δχτυλα γαμψ.
 -"Ηλθια!" βρυχθηκε ορμντας κατ πνω της.
 -"χι Τζναθαν, χι!" του φναξεν ντρομη, πισωπατντας. Αλλ κενος συνχισε να πλησιζει. Ττε συνειδητοποησε πως απ το τρβηγμα, το πλασιο με τους διακπτες εχε σπσει στα χρια της. Δπλα στον τρτο διακπτη λαμπε τρα ν' λλο νομα: ΤΖΟΝΑΘΑΝ. Το 'κλεισε.
     Καθς τα δχτυλ του δρχνανε το γυμν της μο, τα 'νιωσε να γνονται πρτα μαλακ σαν αφρς και μετ σαν αγρας. Το πρσωπο και το γκρζο κοστομι του γναν να χος ιριδισμν και σαν ασπρουλιρικο φντασμα, λισανε κι αρχσανε να ρουν. Το δικ του στρο, μικρτερο απ κενο του σπιτιο, αλλ πολ πιο κοντιν, σχεδν της τφλωσε τα μτια. ταν τ νοιξε πλι, το μνο που 'χεν απομενει απ τ' στρο τον Τζναθαν, ταν να σκοτειν μετεκασμα στον αμφιβληστροειδ της, που χρευε μπροστ της σα μαρο μπαλκι του τνις. τανε μνη τρα σε μιαν απραντη πεδιδα εππεδου βρχου, κτω απ να δχως σννεφα, αστροφωτισμνον ουραν. Ο τταρτος διακπτης εχε το δικ του φωτειν νομα τρα: ΑΣΤΡΑ.
     τανε σχεδν αυγ, σμφωνα με τους φωσφορικος δεχτες του ρολογιο της κι νιωθε το κρο να τη περονιζει ως το κκαλο, ταν τελικ αποφσισε να κλεσει και τον διακπτη των στρων. Δεν θελε να το κνει -η αργ περιστροφ τους στον ουρνιο θλο, τανε το τελευταο σημδι κποιας πειθαρχημνης πραγματικτητας- αλλ της φνηκε σαν η μοναδικ κνηση που μποροσε να κνει. Αναρωτθηκε τι θα 'γραφε ο πμπτος διακπτης. ΒΡΑΧΟΣΑΕΡΑΣ; μπως και;...
     Με μιαν αποφασιστικ κνηση κλεισε και τον διακπτη των αστεριν. Ο Γαλαξας σα μεγαλπρεπης αψδα στον ουραν, ρχισε ν' αναβρζει και τ' στρα του να τινζονται πρα-δθε σαν ντομα στο φως μιας λμπας. Σντομα, μνον να εχεν απομενει, πολ πιο λαμπερ απ τον Σεριο την Αφροδτη -μχρι ν' αρχσει να ρουφιται κι αυτ προς το χος, σβνοντας στο πειρο.
     Ο πμπτος διακπτης γραφε ΓΙΑΤΡΟΣ και δεν ταν ανοιχτς, αλλ κλειστς. νας ανεξγητος τρμος θριεψε στο στθος της Μαρινας. Δεν θελε μτε ν' αγγξει καν αυτ τον πμπτο διακπτη. Ακομπησε το πλασιο με τους διακπτες κτω, στο γυμν βρχο και πισωπτησε μακρι τους. Αλλ δε τολμοσε ν' απομακρυνθε πολ στην ναστρη νχτα. Ζρωσε κτω κι μεινεν τσι περιμνοντας την αυγ. Απ καιρο σε καιρ, κοταζε το ρολι της και στην απαλ λμψη του διακπτη, καμι δεκαρι μτρα πιο πρα. Το κρο γινταν ολονα και πιο τσουχτερ. Συμβουλετηκε πλι το ρολι της. πρεπε να 'χει χαρξει εδ και δυο ρες. στερα θυμθηκε πως στο σχολεο της εχανε μθει πως ο λιος δεν τανε παρ ν' ακμη στρο μσα στα τσα. Γρισε πσω και κθισε δπλα στο πλασιο με τους διακπτες, στερα το πρε στα χρια της κι νοιξε τον πμπτο διακπτη. Ο βρχος γινε μαλακς και δροσερ αρωματισμνος κτω απ το κορμ και πνω απ τα πδια της, πριν γνει σιγ-σιγ, λευκς.
     ταν ανακαθισμνη σ' να κρεβτι νοσοκομεου, σε κποιο μικρ, γαλζιο θλαμο με λευκς ργες. Μια μελωδικ φων ακοστηκε να βγανει απ τον τοχο, λγοντας:
 -"Διακψατε με δικ σας πρωτοβουλα, τη θεραπεα πραγματοποησης επιθυμιν. Αν συνειδητοποισατε τρα τη νοσηρτητα της κατθλιψς σας κι επιθυμετε ν' αποδεχτετε βοθεια, ο γιατρς θα 'ρθει να σας δει. Αν χι, εστε λετερη να επιστρψετε στη θεραπεα πραγματοποησης επιθυμιν και να την ακολουθσετε ως την σχατη κατληξ της". Η Μαρινα κοταξε στο χρι της. Κρατοσεν ακμα το πλασιο με τους διακπτες κι ο πμπτος εξακολουθοσε να γρφει ΓΙΑΤΡΟΣ. "Απ τη σιωπ σας" συνχισεν ο τοχος, "υποθτω πως αποδχεστε την ιατρικ θεραπεα. Ο γιατρς θα 'ρθει αμσως κοντ σας".
     Ο ανεξγητος τρμος επστρεψε πλι στη Μαρινα, με ψυχαναγκαστικν νταση, αυτ τη φορ. κλεισε τον διακπτη του γιατρο.
     Βρισκτανε πλι πσω στο ναστρο σκοτδι. Ο βρχος εχε γνει τρα πολ πιο παγερς. Μποροσε να νισει παγωμνες νιφδες να πφτουνε στο πρσωπ της, -χινι.
     Σκωσε το πλασιο με τους διακπτες κι εδε, μ' ανεπωτην ανακοφιση, πως ο κτος και τελευταος διακπτης, γραφε τρα με μικροσκοπικ φωτειν γραμματκια: ΜΑΡΙΑΝΑ.

_________________________

Fritz Lieber
Mariana (1967)
Μτφρ.: Γιργος Μπαλνος

 

 

Web Design: Granma - Web Hosting: Greek Servers