-

Dali &

-


-








.

--.


.


 
 

 

Simak Clifford:

           
                                          Κλφορντ Σιμακ   

                                                   Βιογραφικ

     Γεννθηκε 3 Αυγοστου 1904 στο Μλβιλ του Ουσκνσιν, απ τον Τζων Λιοις Σιμακ και την Μργκαρετ Γουιζμαν, ζευγρι αγροτν. Εχεν ακμη ναν αδελφ και πρασε παιδικ χρνια και στοιχειδη εκπαδευση εκε. Αργτερα, φοτησε στο Πανεπιστμιο Ουισκνσιν. Απ τα πρτα λοιπν χρνια του στην επαρχα, μπορε κανες να εντοπσει τη "ποιμενικτητα" στη γραφ του, τσο στις περιγραφς των τοπων σο και στους χαρακτρες του. Ο διος εχε δηλσει πως αν και παιδ του 20ο αινα, νιωθε πιτερο παιδ των πρωτοπρων του 19ου. Ξεκνησε σα δσκαλος στη πατρδα του και μετ ρχισε να γρφει σε μιαν εφημερδα. ταν η αρχ, γιατ μετ πρασε απ πολλς λλες, μχρι το 1939.
     Το 1929 παντρεεται την Agnes Kurchenberg, με την οποα αποκτ δυο παιδι: τον Σκοτ και τον Σλε. Ο γμος αυτς θα σπσει μετ 56 χρνια, με τον θνατο της συζγου του, το 1985. Τον Δεκμβρη του 1931, πρωτοεμφανζεται με το διγημα Επιστημονικς Φαντασας, "Ο Κσμος Του Κκκινου λιου". Επειδ διδχτηκε και θαμασε τον Κμπελ, η γραφ του μπορε να δεχνει κπως "συγγενς" με κενου, μα σαφς ξεχωρζει στο στυλ, μιας κι χει εργαστε ως δημοσιογρφος.
     Μετ τον πλεμο, το 1949, διορζεται αρχισυντκτης στον "ΑΣΤΕΡΑ" της Μινεπολης. Απ κει και πρα, δημοσιεει σε τακτ χρονικ διαστματα, καινοργια βιβλα, πντα Επιστημονικς Φαντασας. Στις ιστορες του, επισημανει τον κνδυνο της τεχνολογας, τον ανθρωπισμ κι εναι απ τους λγους συγγραφες του εδους, που στις ιστορες του, κυρως, τα ..."βζει" με τους ανθρπους, εν δεχνει συμπθεια προς τους ..."εξωγινους".
     χει βραβευτε πολλκις με το HUGO. Το 1976, μετ 37 χρνια υπηρεσας, παρνει τη σνταξ του απ τον ΑΣΤΕΡΑ, αλλ παραμνει στη Μινεστα και γρφει. Τη Δευτρα 25 Απρλη 1988, πεθανει, σ' ηλικα 84 ετν, στο Ιατρικ Κντρο Μινεπολης και θβεται στο Κοιμητρι Lakewood.


================

                      Λιποταξα
                                     
     Τσσερις ντρες, αν δυο, εχαν βγει στη φοβερ κλαση που λεγταν Δας, και δεν εχαν γυρσει πσω. Εχαν βαδσει ξω στη μανιασμνη καταιγδα μλλον εχανε συρθε, με τη κοιλι κολλητ στο δαφος, με τα βρεγμνα καβοκια τους να γυαλζουνε στη βροχ. Γιατ δεν εχανε βγει στον πλαντη χοντας την ανθρπινη μορφ. Τρα ο πμπτος υποψφιος στεκτανε μπροστ απ το γραφεο του Κεντ Φουλερ στον Θλο Νο 3, της Επιτροπς Εξερενησης του Δα. Κτω απ το γραφεο του Φουλερ, ο γερο-Τουζερ ξυσε κποιο ψλλο στη γονα του και μετ συνχισε κανονικ τον πνο του.
     Ο Χρολντ 'Αλεν ταν ο πμπτος που θ' αποτολμοσε την ξοδο. Ο Φουλερ συνειδητοποησε ξαφνικ τι ο 'Αλεν ταν νεαρς, πολ νεαρς κι αυτ τονε γμισε τψεις. Εχε κενη την ανμελη αυτοπεποθηση της νιτης, το πρσωπο ανθρπου που ποτ δεν εχε γνωρσει το φβο. Κι αυτ τανε παρξενο. Γιατ οι νθρωποι στους Θλους του Δα ξρανε καλ τι θα πει φβος. Φβος και ταπενωση. τανε δσκολο για τον 'Ανθρωπο να συμβιβσει τον ασμαντο εαυτ του με τις τρομαχτικς δυνμεις του τερατδους πλαντη.
 -"πως ξρεις", επεν ο Φουλερ, "δεν εσαι αναγκασμνος να το κνεις. Οπωσδποτε δεν εσαι υποχρεωμνος να πας". Τα λγια τανρ, ββαια, μνο για τους τπους. Κι οι λλοι τσσερις εχαν ακοσει ακριβς τα δια και παρ' λ' αυτ εχανε πει. Και τοτος ο πμπτος -o Φουλερ ταν σγουρος γι' αυτ- θα πγαινε πως κι εκενοι. Αλλ ξαφνικ νιωσε μσα του μιαν αχν ελπδα τι τελικ ο 'Αλεν θα 'κανε πσω. 
 -"Πτε ξεκινω;" ρτησε ο 'Αλεν. Υπρξεν εποχ που ο Φουλερ θα πλημμριζε ζεστασι και καμρι στο κουσμα αυτς της απντησης, αλλ τρα δε συνβαινε κτι ττοιο. Τα φρδια του σμξανε για μια στιγμ.
 -"Σε μιαν ρα", αποκρθηκε. Ο 'Αλεν μεινε κει, περιμνοντας. "'Αλλοι τσσερις ντρες βγκανε στον Δα και δεν επιστρψανε", παρατρησε ο Φουλερ. "Το ξρεις, ββαια. Δε σε στλνουμε σε καμι ηρωικ αποστολ σωτηρας. Το βασικ, το μνο που 'χει σημασα, εναι να γυρσεις, ν' αποδεξεις τσι πως ο νθρωπος μπορε να ζσει με τη μορφ πλσματος του Δα. Πγαινε ως το πρτο πασσαλκι χωρομετρας, -οτε βμα πιο πρα- και μετ γρισε πλι. Μη το ρισκρεις διλου. Μην ερευνσεις τποτα. Μονχα γρισε πσω κι αυτ μας φτνει". Ο 'Αλεν γνεψε καταφατικ.
 -"Τα 'χω υπ' ψη μου λ' αυτ".
 -"Η μις Στνλε θα χειρζεται τον μετατροπα", συνχισε ο Φουλερ. "Στο θμα αυτ μη σ' ανησυχε τποτα. Οι λλοι τσσερις μεταμορφωθκανε δχως καμα δυσκολα. Βγκαν απ τον μετατροπα απλυτα σοι κι υγιες. Η δουλει θα γνει απ το πιο ικαν κι ειδικευμνο τομο. Η μις Στνλε εναι η καλτερη χειρστρια μετατροπα στο Ηλιακ Σστημα. χει περα κι απ τους περισστερους λλους πλαντες. Γι' αυτ, λλωστε, βρσκεται 'δω".
     Ο 'Αλεν χαμογλασε στη γυνακα κι ο Φουλερ εδε κτι να περν φευγαλα απ το πρσωπ της. Μπορε να 'ταν οκτος, οργ και σκτος φβος. Αλλ χθηκε πολ γργορα και την λλη στιγμ η γυνακα ανταπδιδε το χαμγελο του νεαρο που στεκταν μπροστ στο γραφεο του Φουλερ. Του χαμογλασε με κενο το σεμντυφο, γεροντοκορστικο τρπο της, σχεδν σα να μλωνε τον εαυτ της που το αποτλμησε.
 -"Περιμνω ανυπμονα τη μετατροπ μου", δλωσεν ο 'Αλεν. Κι ο τρπος που το 'πε κανε την λη υπθεση να μοιζει αστεο, να τερστιο ειρωνικ αστεο. Και δεν τανε διλου αστεο. τανε σοβαρ επιχερηση, θανσιμα σοβαρ. Απ τα τεστ αυτ, -ο Φουλερ το 'ξερε καλ-, εξαρτιταν η μορα του ανθρπου στον Δα. Αν τα τεστ πετχαιναν, οι δυναττητες του γιγντιου πλαντη θα προσφρονταν στον 'Ανθρωπο. Θα κατακτοσε τον Δα πως εχε δη κατακτσει και τους μικρτερους πλαντες. Αλλ αν τα τεστ αποτχαιναν... Αν αποτχαιναν, ο 'Ανθρωπος θα συνχιζε να 'ναι αλυσοδεμνος κι αιχμλωτος της τρομαχτικς πεσης, της φοβερς βαρτητας και της παρξενης βιοχημεας του πλαντη. Θα συνχιζε να μνει κλεισμνος στους Θλους του, ανμπορος να πατσει αληθιν πδι στον πλαντη κι ανκανος να τονε δει μεσα, με γυμν μτι. Θα 'ταν αναγκασμνος να βασζεται αποκλειστικ στα δυσκνητα ερπυστριοφρα και στις τηλεκμερες, υποχρεωμνος να δουλεει μ' βολα μηχανματα κι εργαλεα με τη χρση ρομπτ, που κι αυτ ταν βολα.
     Γιατ ο 'Ανθρωπος, απροσττευτος και με το φυσικ του σμα, θα γιντανε κυριολεκτικ λιμα απ τη τρομακτικ πεση των δεκαπντε χιλιδων λιμπρν αν τετραγωνικ ντσα στην επιφνεια του Δα. τανε μια πεση που 'κανε κενη των βυθν στους Ωκεανος της Γης να μοιζει ανλαφρη σα ποπουλο. Ακμη και τ' ανθεκτικτερα μταλλα που μπρεσαν οι Γινοι να φτιξουνε, δεν αντχανε κτω απ ττοιες πισεις. Χρια οι αλκαλικς βροχς που μαστγωναν αδικοπα την επιφνεια του πλαντη. Τα μταλλα γνονταν εθραυστα και θρυμματζονταν σα πηλς τρχανε σα ρυκια φτιχνοντας λιμνολες απ λατα αμμωνας. Μονχα ανεβζοντας τα ρια αντοχς των μετλλων, αυξνοντας τη τση των ηλεκτρονων τους, γιντανε δυνατ ν' αντξουν στις χιλιδες χιλιμετρα των στροβιλιζμενων, θανατηφρων αερων που αποτελοσαν την ατμσφαιρα. Αλλ κι αυτ δεν ταν αρκετ, γιατ το καθετ πρεπε να επενδυθε με σκληρ χαλαζα στε ν' αντχει στη βροχ της υγρς αμμωνας που 'πεφτε σα καταρρχτης.
     Ο Φουλερ καθταν ακογοντας το βμβο των μηχανν στις υπγειες εγκαταστσεις του θλου. Δολευαν ακατπαυστα και ποτ ο βμβος τους δεν παυε ν' ακογεται στον Θλο. πρεπε να δουλεουν τσι. Αν σταματοσαν να τροφοδοτονε μ' ενργεια τα μετλλινα τοιχματα, η ηλεκτρονικ τση θα πεφτε και μετ θα τλειωναν λα. Ο Τουζερ ανασηκθηκε κτω απ το γραφεο και ξστηκε για κποιον λλο ψλλο, με το πδι του να τυμπανζει γοργ στο δπεδο.
 -"'χουμε καμιν λλην εκκρεμτητα;" ρτησεν o 'Αλεν. Ο Φουλερ κονησε αρνητικ το κεφλι του.
 -"σως υπρχει κτι που θλεις να κνεις", επεν αδξια. "σως θλεις να..."
Πγαινε να πει: "να γρψεις καν γρμμα", αλλ πρλαβε να σταματσει γκαιρα και δεν το 'πε. Ο 'Αλεν κοταξε το ρολι.
 -"Θα παρουσιαστ στην ρα μου", δλωσε. στερα κανε μεταβολ και προχρησε για τη πρτα. Ο Φουλερ ξερε πως η μις Στνλε τονε κοιτοσε, αλλ δεν θελε να γυρσει και ν' αντικρσει το βλμμα της. Ξεφλλισε νευρικ μια στοβα χαρτι απ το γραφεο μπροστ του.
 -"Πσο καιρ θα κρατσει αυτ;" ρτησε η Μις Στνλε, με τη κθε λξη της κοφτ και ψυχρ. Ο Φουλερ αποφσισε τι δε γινταν διαφορετικ και γρισε να τη κοιτξει. Τα χελη της ταν σφιγμνα σε μιαν σια γραμμ και τα μαλλι της μοιζανε πιο τραβηγμνα ψηλ στο κεφλι, δνοντας στα χαρακτηριστικ της εκενη τη παρξενη, σχεδν γρια, ψη νεκροκεφαλς.
Προσπθησε να κνει τη φων του ψχραιμη κι ρεμη.
 -"Για σο καιρ χρειζεται", αποκρθηκε. "Για σο καιρ θα υπρχει ελπδα".
 -"στε θα συνεχσετε να τους καταδικζετε σε θνατο", τονε κατηγρησε. "Θα συνεχσετε να τους στλνετε να τα βλουνε με τον Δα. Κι εσες θα κθεστε βολεμνος κι ασφαλς στη καρκλα σας, στλνοντας λλους να πεθνουν".
 -"Δεν υπρχουν περιθρια για συναισθηματισμος, μις Στνλε", απντησε ο Φουλερ, προσπαθντας να κρψει το θυμ απ τη φων του. "Ξρετε το διο καλ με μνα γιατ το κνουμε αυτ. Ξρετε πολ καλ τι ο 'Ανθρωπος, με τη δικ του μορφ, εναι εντελς αδνατο να τα βλει με τον Δα. Η μοναδικ λση εναι να μετατρψουμε τους ανθρπους σε κτι λλο rιου να μπορε ν' αντξει 'κει ξω. Το 'χουμε ξανακνει λλωστε και σ' λλους πλαντες". Πρε ανσα και συνχισε. "Αν κποιοι νθρωποι πεθνουν αλλ η προσπθεια πετχει τελικ, το ανττιμο θα 'ναι μικρ. Απ ττε που υπρχουν, οι νθρωποι σπαταλον τη ζω τους γι' ασμαντα πργματα και γι' ανητους λγους. Γιατ να διστσουμε τρα; Τι σημασα χουν λγοι θνατοι μπροστ σε κτι τσο μεγλο";
     Η μις Στνλευ καθταν αλγιστη και ψυχρ, με τα χρια διπλωμνα στα γνατα και τα φτα να κνουν ανταγειες στα ψαρ μαλλι της. Ο Φουλερ τη κοιτοσε, προσπαθντας να φανταστε τι νιωθε η γυνακα, να μαντψει τι σκεφτταν. Δε τη φοβταν ακριβς, αλλ δεν νιωθε κι νετα ταν ταν κοντ του. Εκενα τα διαπεραστικ γαλαν μτια της διακρνανε πρα πολλ, και τα χρια της φανονταν ιδιατερα ικαν. Θα μποροσε να 'ναι η θεα κποιου, καθισμνη τρα στη κουνιστ πολυθρνα της με τις βελνες και το πλεχτ. Αλλ δεν ταν. Απεναντας, ταν η κορυφαα χειρστρια του Ηλιακο Συστματος στις μονδες μετατροπς και δεν της ρεσε ο τρπος που ο Φουλερ χειριζταν το πρβλημα. 
 -"Κτι δε πει καλ, κριε Φουλερ", παραrρησε.
 -"Ακριβς", συμφνησε ο Φουλερ. "Γι' αυτ και στλνω το νεαρ 'Αλεν μονχο του. Μπορε ν' ανακαλψει τι δε πει καλ".
 -"Κι αν δεν το ανακαλψει"; 
 -"Ττε θα στελω κποιον λλο". Η μις Στνλε σηκθηκε αργ απ τη καρκλα κι κανε να πει προς τη πρτα, αλλ μετ κοντοστθηκε μπροστ στο γραφεο του.
 -"Εσες κποια μρα", του 'πε σαρκαστικ, "θ' ανεβετε ψηλ. Ποτ δεν αφνετε ευκαιρα να πει χαμνη. Και τοτη εναι η μεγλη ευκαιρα της ζως σας. Το μυριστκατε απ τη στιγμ που διλεξαν αυτν τον Θλο για τις δοκιμς. Αν τα καταφρετε θ' ανεβετε κνα-δυο σκαλι ακμη. Δεν χει σημασα πσοι θα πεθνουν, εσες πντως θ' ανεβετε να-δυο σκαλι".
 -"Μις Στνλε", της απντησε ξερ, "ο νεαρς 'Αλεν πρκειται ν' αναχωρσει σε λγο. Σας παρακαλ, φροντστε στε η μηχαν σας να-"
 -"Η μηχαν μου", τον κοψε, "δε φταιει σε τποτα. Λειτουργε με βση τις συντεταγμνες που της δνουν οι βιολγοι". Ο Φουλερ μεινε σκυφτς στη καρκλα του γραφεου του, ακογοντας τα βματ της ν' απομακρνονται στο διδρομο. σα του 'χε πει τανε, βεβαως, αλθεια. Οι βιολγοι δνανε τις συντεταγμνες, αλλ μπορε κι αυτο να κνανε λθη. Μιαν απειροελχιστη διαφορ, μιαν ασμαντη παρβλεψη κι απ τον μετατροπα θα 'βγαινε κτι που δε προβλεπτανε στα χαρτι. 'να μεταλλαγμνο πλσμα που μπορε να μην ντεχε, να διαλυταν, να παραφρονοσε σ' απρβλεπτες συνθκες δυσκολες. Γιατ, τελικ, ο 'Ανθρωπος δεν ξερε τι γινταν εκε ξω. Γνριζε μονχα ,τι του λγανε τα ργανα κι οι μηχανς του. Κι οι δειγματοληψες απ τα ργανα και τις μηχανς ταν αυτ ακριβς: απλς δειγματοληψες, γιατ ο Δας ταν απστευτα μεγλος κι οι ανθρπινοι Θλοι ελχιστοι. 
     Ακμη κι η δουλει των βιολγων να συγκεντρσουνε τα στοιχεα των Λπερ, -κατ τα φαινμενα αντερης μορφς ζως του Δα-, εχεν απαιτσει χρνια εντατικς μελτης κι λλα δυο για τον λεγχο των ευρημτων. ταν δουλει που στη Γη θα γινταν σε μια-δυο βδομδες. Δυστυχς μως, η δουλει δε μποροσε να γνει στη Γη, γιατ ταν αδνατο να μεταφερθον εκε τα πλσματα του Δα. Οι πισεις κι οι θερμοκρασες του γιγντιου πλαντη δεν τανε δυνατ ν' αναπαραχθον αλλο και στη Γη τα Λπερ θα εξαφανζονταν σα σαπουνφουσκες. Ωστσο τανε δουλει που 'πρεπε να γνει, αν o 'Ανθρωπος θελε να περπατσει κποτε στο Δα με τη μορφ ενς Λπερ. Γιατ πριν ο μετατροπας αλλξει ναν νθρωπο σ' λλου εδους πλσμα, πρεπε να καταγρφει κθε φυσικ χαρακτηριστικ του ξνου πλσματος, σγουρα, θετικ και δχως το παραμικρ λθος.
     Ο 'Αλεν δεν επστρεψε. Τα ερπυστριοφρα που σρωσαν τη γρω περιοχ δε βρκαν χνος του, εκτς κι αν το πλσμα που 'χε δει φευγαλα κποιος οδηγς ταν ο χαμνος Γινος με μορφ Λπερ. Οι βιολγοι ρουθονισαν με τα πιο ακαδημακ περιφρονητικ τους ρουθουνσματα ταν ο Φουλερ κανε την υπθεση πως σως οι συντεταγμνες τους τανε λθος. Του υπενθμισαν συγκαταβατικ πως οι συντεταγμνες εχαν αποδειχτε σωστς στη πρξη. 'ταν 'Ανθρωπος μπαινε στο μετατροπα και πατιτανε το κουμπ, βγαινε απ μσα Λπερ. 'Αφηνε πσω τη μηχαν κι απομακρυνταν για να χαθε σε λγο στη σοπα που o Δας εχε γι' ατμσφαιρα. σως κποιο λαθκι, εχεν επιμενει ο Φουλερ, κποια ελχιστη απκλιση απ τη σωστ δομ ενς Λπερ, κποιο πολ μικρ ελττωμα. -Στη περπτωση αυτ, του απντησαν, θα χρειζοντανε χρνια να το εντοπσουνε. Κι ο Φουλερ ξερε πως οι βιολγοι εχανε δκιο. 'τσι εχανε χαθε πντε ντρες ως τρα κι η ξοδος του Χρολντ 'Αλεν στον Δα εχεν αποδειχθε εντελς μταιη. Κρνοντας απ τις πληροφορες που αποκομσανε, θα μποροσε να μην εχε φγει καθλου.
     Ο Φουλερ πλωσε το χρι στο γραφεο του και σκωσε το φκελο του προσωπικο, μια λεπτ δεσμδα απ συρραμμνα χαρτι. Τοτη ταν η δουλει που τονε τρμαζε πιτερο, ωστσο ταν υποχρεωμνος να τη κνει. Με τον να τον λλο τρπο πρεπε να βρεθε η αιτα αυτν των παρξενων εξαφανσεων. Και δεν υπρχε λλος τρπος απ το να στελει ξω κι λλους. Κθισε για μια στιγμ εκε, ακογοντας το ουρλιαχτ της λαλαπας πνω απ το Θλο, τους αδικοπους κεραυνος και τη καταιγδα που σρωνε τον πλαντη μ' ανεπωτα φοβερ μανα. Μπως υπρχε καμι γνωστη απειλ εκε ξω; αναρωτθηκε. Κποιος κνδυνος που αγνοοσανε; Κτι που καραδοκοσε και καταβρχθιζε τα Λπερ, δχως να κνει δικριση ανμεσα στα ντπια Λπερ και σε κενα που 'τανε προηγουμνως νθρωποι; Ββαια, για το γνωστο αρπαχτικ, αυτ δε θα 'χε καμι σημασα. 'Η μπως υπρχε κποιο βασικ λθος στην εκλογ των Λπερ σαν τη πιο ιδανικ μορφ ζως, προσαρμοσμνη στις συνθκες του πλαντη; ξερε πως η φανερ νοημοσνη των Λπερ ταν νας καθοριστικς παργοντας σ' αυτ την εκλογ. Γιατ, αν το πλσμα απ το οποο ο 'Ανθρωπος θα δανειζτανε τη μορφ δεν εχε δυναττητες νοημοσνης, ττε κι ο διος δε θα μποροσε να διατηρσει για πολ τη νοημοσνη του στο ξνο σμα.
     Μπως οι βιολγοι εχαν υπερεκτιμσει αυτ τον παργοντα, υποτιμντας κποιον λλο που μπορε να μην τανε τσον ιδανικς αν χι και καταστροφικς; Μλλον απθανο. Μπορε οι βιολγοι να ταν λγο σνομπ, αλλ ξεραν καλ τη δουλει τους  μπως τ' λο εγχερημα ταν ανφικτο, καταδικασμνο απ την αρχ; Η μετατροπ σε διαφορετικς μορφς ζως εχε εφαρμοστε μ' επιτυχα σ' λλους πλαντες, λλ' αυτ δε σμαινε τι θα σχυε και για το Δα. σως η ανθρπινη νηση δε μποροσε να λειτουργσει σωστ με τα αισθητρια ργανα των Λπερ. σως αυτ τα πλσματα του Δα τανε τσο ξνα που δεν υπρχε κοιν δαφος κατανησης. σως ο ανθρπινος νους να μη μποροσε να δουλψει αρμονικ με το εξωγινο σμα μπορε πλι το σφλμα να βρισκτανε στον 'Ανθρωπο, κτι σμφυτο στη ρτσα του. Κποια ψυχικ ανωμαλα που, σε συνδυασμ με κποιον εξωτερικ παργοντα, δεν επτρεπε στους Ανθρωπολπερ να γυρσουνε. Ββαια, μπορε να μην ταν ανωμαλα με τη κοιν ννοια. 'σως τανε κποιο συνηθισμνο ψυχολογικ χαρακτηριστικ, κοιντυπο στη Γη, που μως ερχτανε σε τσο βαιη αντθεση με το περιβλλον του Δα στε να οδηγε τον νθρωπο στην τρλα.
     Σκυλσια πδια ακοστηκαν να πλησιζουν απ το διδρομο. Στ' κουσμ τους ο Φουλερ χαμογλασεν αχν. ταν ο Τουζερ που γριζε απ τη κουζνα. Πγαινε συχν εκε να επισκεφθε το φλο του το μγειρα. Μπκε στο δωμτιο φρνοντας μαζ του κι να κκαλο. Κονησε την ουρ του στον Φουλερ και ξπλωσε δπλα απ το γραφεο, με το κκαλο ανμεσα στα μπροστιν πδια του. Μιαν ατλειωτη στιγμ, τα γρικα μτια του κοταξανε το αφεντικ του κι ο Φουλερ πλωσε το χρι του να χαδψει να μαδημνο αφτ.
 -"Εσ τουλχιστον με συμπαθες ακμη, Τουζερ;" ρτησε ο Φουλερ κι ο σκλος του κονησε φιλικ την ουρ. "Εσαι ο μνος", τονε διαβεβαωσε ο Φουλερ. ρθωσε το κορμ και γρισε πλι προς το γραφεο. 'Απλωσε το χρι απρθυμα, προς τον φκελο του προσωπικο. Τον Μπνετ; Εχε κορτσι που τονε περμενε στη Γη. Τον 'Αντριους; κανε σχδια για το Πολυτεχνεο του 'Αρη αμσως μλις μζευε αρκετ για τα ξοδα της πρτης χρονις. Τον λσον; Ζγωνε την ηλικα της σνταξης. Δεν κανε λλη κουβντα με τους νεαρος παρ μονχα για τα σχδι του να πρει να κτηματκι και να καλλιεργε τριαντφυλλα.
     Ο Φουλερ ακομπησε προσεκτικ το φκελο στο γραφεο. Καταδκαζεν ανθρπους σε θνατο. Η μις Στνλε το 'χε πει απερφραστα, με τα χλομ χελη της σχεδν ακνητα στο ρυτιδωμνο πρσωπ της. Του λγου του, στελνε ανθρπους ξω, να πεθνουν, εν ο διος καθτανε βολεμνος κι ασφαλς στη καρκλα του. Ασφαλς τα δια θα λγανε κι λοι οι λλοι στον Θλο, ιδως ταν δε γρισε κι ο 'Αλεν. Ββαια, ποτ δε θα του το πετοσανε κατμουτρα. Ακμη κι εκενος εκενοι που θα καλοσε για να τους πει πως ταν η σειρ τους να πνε, δε θα του το λγαν ανοιχτ. Θα το διβαζε μως στα μτια τους.
     Σκωσε πλι το φκελο. Μπνετ; 'Αντριους; 'Ολσον; Υπρχαν κι λλοι, αλλ δεν βγαινε τποτα αν συνχιζε. Ο Κεντ Φουλερ ξερε τι δε θα τ' ντεχεν λλο. Δε θα μποροσε να τους αντικρσει, δε θα μποροσε να στελει κι λλους να πεθνουν. Πτησε το κουμπ της ενδοσυνεννησης. 
 -"Μλιστα, κριε Φουλερ".
 -"Τη μις Στνλε, παρακαλ".
 -"Εδ μις Στνλε", ακοστηκε η φων της γυνακας.
 -"θελα να σας ειδοποισω, μις Στνλευ, να ετοιμσετε τη μηχαν για δυο ακμη".
 -"Δε φοβστε μπως σας τελεισουν κποτε; Στλνοντας ναν-ναν θα κρατσουν περισστερο και θα το ευχαριστηθετε διπλσια".
 -"Ο νας απ τους δυο θα 'ναι σκλος", εξγησεν ο Φουλερ.
 -"Σκλος!"
 -"Ναι, ο Τουζερ". 'Ακουσε το γοργ, απτομο φοντωμα της οργς που κανε σαν πγο τη φων της.
 -"Τον διο σας το σκλο; Μα τανε μαζ σας σχεδν μια ζω..."
 -"Γι' αυτ ακριβς", αποκρθηκεν αυτς, "θα 'νιωθε δυστυχς αν τον φηνα πσω". 
     Δεν ταν ο Δας που 'χε γνωρσει απ τις οθνες. Περμενε να 'ναι διαφορετικς, αλλ ποτ κτι ττοιο. Περμενε κλαση απ καταρρακτδεις βροχς αμμωνας, αποπνιχτικ αρια και τον ασταμτητο ορυμαγδ της καταιγδας. Περμενε θυελλδη σννεφα, ομχλες και τις φοβερς λμψεις απ τερατδη αστροπελκια. Δε περμενε πως οι καταρρχτες της αμμωνας θα φανονταν σα βιολετις καταχνις, που αναδεονταν νωχελικ σαν υλες σκις πνω απ τη κκκινη, πορφυρ χλη. Δεν εχε μαντψει πως οι φιδογυριστς αστραπς θα λμπανε σα φαντασμαγορικ βεγγαλικ σ' ναν ουραν γεμτο χρματα.
     Περιμνοντας να εμφανιστε ξω κι ο Τουζερ, δοκμασε τα μλη του νου κορμιο του, σαστζοντας απ τη ρωμαλα, λυγερ δναμη που 'νιωσε να τα διαχει. Δεν τανε κι σχημο σμα, σκφτηκε κι κανε μια εθυμη γκριμτσα στη θμηση πως εχε νισει οκτο για τα Λπερ βλποντς τα στην οθνη. Γιατ του 'τανε δσκολο να φανταστε ζωντανν οργανισμ βασισμνο στην αμμωνα αντ για το νερ και στο υδρογνο αντ οξυγνου. τανε δσκολο να πιστψει πως να ττοιο πλσμα θα 'νιωθε για τη ζω το διο σκρτημα χαρς που 'νιωθε κι ο νθρωπος. Του τανε δσκολο να μαντψει τι σμαινε να ζεις σ' αυτ την εφιαλτικ κλαση, μη ξροντας ββαια τι για τα μτια των ντπιων ο Δας δεν τανε διλου εφιαλτικ κλαση.
     Η απαλ αρα τανε σα χδι πνω του και θυμθηκε μ' κπληξη τι για τους Γινους ταν νας φοβερς κυκλνας που λυσσομανοσε με τριακσια χιλιμετρα την ρα, φορτωμνος με θανσιμα αρια. Ευχριστες μυρωδις πτιζανε το σμα του. Ωστσο δεν ταν ακριβς μυρωδις, γιατ δεν εχανε καμι σχση με την ασθηση της σφρησης που θυμταν. τανε σαν ολκερη η παρξ του να ρουφοσε την ευωδι της λεβντας, που δεν ταν ακριβς λεβντα. ξερε πως τανε κτι που δεν εχε λξεις, σγουρα το πρτο απ τα πολλ αινγματα της νας ορολογας. Γιατ οι λξεις που 'ξερε, τα σμβολα της σκψης που χρησιμοποιοσε σα Γινος, ταν χρηστα σ' ναν κτοικο του Δα.
     Η θωρακισμνη, στεγαν πρτα στο πλι του Θλου νοιξε κι ο Τουζερ βγκε χοροπηδντας τουλχιστον, αυτς υπθεσε πως ταν ο Τουζερ. κανε να φωνξει το σκλο, με το μυαλ του να διαμορφνει τις λξεις που σκπευε να πει. Αλλ δε μποροσε να τις προφρει. Δεν υπρχε τρπος να τις χρησιμοποισει. Δεν εχε τποτα να πει μ' αυτς. Για μια στιγμ νιωσε σκψεις να στροβιλζονται στην αβεβαιτητα του φβου, ενς τυφλο φβου που 'φτιαχνε μικρος κυκλνες στο μυαλ του. Πως μιλοσαν τα Λπερ; Πως... Ξαφνικ συνειδητοποησε τη παρουσα του Τουζερ, νιωσεν ντονα την αδξια, καμαρωτ, ζεστ φιλα του μαλλιαρο φλου που τον εχε ακολουθσει απ τη Γη σε διφορους πλαντες. τανε λες και το πλσμα που κποτε ταν ο Τουζερ εχεν απλωθε για ν' αγγξει για λγο το μυαλ του κι απ το εγκρδιο καλωσρισμα που 'νιωσε ξεχρισαν λξεις:
 -"Γεια σου, φλε". Δεν τανε λξεις στ' αλθεια, αλλ κτι καλτερο απ λξεις. τανε σμβολα σκψης στο μυαλ του, μ' αποχρσεις αισθημτων που θα 'ταν αδνατο ν' αποδοθον ποτ με λξεις. 
 -"Γεια σου, Τουζερ", αποκρθηκε.
 -"Αισθνομαι υπροχα", επεν ο Τουζερ. "λες κι εμαι κουταβκι. Τρα τελευταα νιωθα πολ χλια. Τα πδια μου εχαν αρχσει να με ποννε και τα δντια μου εχανε πσει σχεδν λα. 'Ασε δε τι μαρτρια τραβοσα με τους ψλλους. Παλι δεν τους δινα και πολλ σημασα. Δυο ψλλοι παραπνω παρακτω δε παζανε ρλο στα νιτα μου". 
 -"Μα... μα...", τραυλσανε σαστισμνα οι σκψεις του Φουλερ. "εσ μου μιλς!"
 -"Και ββαια", αποκρθηκεν ο Τουζερ, "πντα σου μιλοσα, αλλ συ δε μ' κουγες. Προσπαθοσα να σου πω χλια-δυο πργματα, αλλ' ταν αδνατο να με καταλβεις".
 -"Σε καταλβαινα πτε-πτε", επεν ο Φουλερ.
 -"χι και τσο καλ πντως", παρατρησε ο Τουζερ. "ξερες πτε πεινοσα, πτε θελα νερ και πτε βλτα, αλλ σχεδν τποτα παραπνω".
 -"Με συγχωρες", επε ο Φουλερ.
 -"Δε πειρζει", τον καθησχασε ο Τουζερ. "Τρχουμε να δομε ποιος θα φτσει πρτος σε κενο το γκρεμ"; Για πρτη φορ ο Φουλερ παρατρησε τον γκρεμ. Φαινταν να 'ναι πολλ χιλιμετρα μακρι, αλλ εχε παρξενη κρυστλλινη ομορφι και λαμποκοποσε στις σκις που ρχναν τα πολχρωμα σννεφα. Ο Φουλερ δστασε.
 -"Εναι μακρι..." 
 -"λα, πμε", τον ενθρρυνε ο Τουζερ και την λλη στιγμ ρχισε να τρχει προς το γκρεμ. Ο Φουλερ τον ακολοθησε, δοκιμζοντας τη δναμ του στο καινοριο σμα. Κπως επιφυλακτικ στην αρχ, μ' ευχριστην κπληξη λγο αργτερα. Σε λγο τρεχε κι αυτς, μ' εκστατικ χαρ που γινταν να με τη κκκινη, πορφυρ χλη και τις νωχελικς καταχνις της βροχς που αρμενζανε πνω απ τη Γη. Εκε που 'τρεχε, μια μουσικ φτασε στη συνεδησ του, μουσικ που του πτιζε το κορμ, πλημμριζε το εναι και τον κανε να πετ με τ' ασημνια φτερ της γρηγορδας. Μουσικ σα σμαντρο απ κποιο μακριν καμπαναρι, πρα ψηλ σ' ναν ηλιλουστο λφο την νοιξη. Καθς ο γκρεμς πλησαζε, η μουσικ δυνμωνε και γμιζε τον κσμο με κματα μαγικς μελωδας. Μλις ττε κατλαβε πως η μουσικ προερχταν απ τον καταρρχτη που 'πεφτε σαν αφρς στο πρσωπο του λαμπερο γκρεμο. Μνο που 'ξερε πως δεν τανε σα τους καταρρχτες που θυμτανε, γιατ τοτος ταν απ αμμωνα κι ο γκρεμς ταν σπρος απ το στερεοποιημνο οξυγνο.
     Σταμτησε τσουλαριστ δπλα στον Τουζερ, εκε που ο καταρρχτης σκρπιζε σ' να αστραφτερ ουρνιο τξο μ' εκατοντδες χρματα. Κυριολεκτικ εκατοντδες, γιατ εδ, πρσεξε, δεν υπρχε μονχα το βαθμιαο σβσιμο των βασικν χρωμτων που 'βλεπε το ανθρπινο μτι. Απεναντας, τα χρματα εχανε φοβερ σαφνεια που ανλυε το πρισματικ φσμα ως τους σχατους διαχωρισμος.
 -"Η μουσικ", επεν ο Τουζερ, "τι θες να πεις για τη μουσικ; Η μουσικ", συνχισε, "εναι δονσεις. Οι δονσεις του νερο που πφτει".
 -"Μα συ, Τουζερ, δεν χεις ιδα απ δονσεις".
 -"Ασφαλς κι χω", τον διαβεβαωσε. "Η σκψη, να...! τσι ξεφτρωσε στο νου μου". Ο Φουλερ ξεροκατπιε νοερ.
 -"'Ακου, τσι ξεφτρωσε!" Και ξαφνικ, μες στο κεφλι του, υπρχε μια φρμουλα... η τεχνικ για τη κατασκευ μετλλων που θ' ντεχανε στις πισεις του Δα. Κοταξεν εμβρντητος προς τον καταρρχτη κι απρσμενα το μυαλ του πρε το πλθος των χρωμτων και τα ταξινμησε στη σωστ τους σειρ, στο φσμα. τσι απλ! Σα να 'ταν ουρανοκατβατη μπνευση. Και να σκεφτε κανες τι δεν εχε ιδα απ μταλλα χρματα. "Τουζερ", φναξε. "Τουζερ, κτι μας συμβανει!"
 -"Μα, ναι, το ξρω", του απντησε ο Τουζερ.
 -"Εναι το μυαλ μας", επε ο Φουλερ. "Το χρησιμοποιομε στο σνολ του, ως και τη τελευταα του κρυφ γωνι. Το χρησιμοποιομε για να συμπερνουμε πργματα που θα 'πρεπε να τα ξραμε απ την αρχ. σως ο εγκφαλος στη Γη, εναι απ τη φση του αργστροφος κι ασαφς στη σκψη. 'σως εμαστε οι ηλθιοι του σμπαντος. σως εμαστε απ τη φση μας φτιαγμνοι για να διαλγουμε πντοτε το δυσκολτερο δρμο".
     Και με την καινορια, καθρια σκψη που τρα κατεχε, καταλβαινε τι δεν ταν μονχα το θμα των χρωμτων σ' να καταρρχτη των μετλλων που θ' αντχανε στις πισεις του Δα. νιωσε κι λλα πργματα, πιο πρα, πργματα, που δεν ταν ακμη συγκεκριμνα. 'ναν αχν ψθυρο που υποσχτανε πργματα περισστερο μεγαλειδη, μυστρια πρα απ την ανθρπινη σκψη, πρα ακμη κι απ τα ρια της ανθρπινης φαντασας. Πργματα που καννα γινο μυαλ δε θα μθαινε ποτ, στω κι αν χρησιμοποιοσε λη τη δναμη της λογικς.
 -"Εξακολουθομε να 'μαστε πιτερο Γινοι", παρατρησε. "Μλις τρα αρχζουμε να μαθανουμε μερικ απ τα πργματα που ξανογονται μπροστ μας. Λγα απ κενα που παρμεναν απρσιτα για τους ανθρπους, σως ακριβς επειδ ταν νθρωποι. Γιατ το ανθρπινο σμα τανε φτωχ. Φτωχ για να σκφτεται, φτωχ σ' αισθσεις που μνον ταν τις χει κανες ξρει τι σημανουν. σως μλιστα να μη διαθτει καν τις αισθσεις που απαιτονται για την απκτηση της αληθινς γνσης".
     Κοταξε πσω προς τον Θλο, ν ασμαντο μαρο αντικεμενο, μικροσκοπικ εξαιτας της απστασης. Εκε μσα υπρχαν νθρωποι που δε μποροσαν να δονε την ομορφι που 'κρυβεν ο Δας. 'Ανθρωποι που νμιζαν τι θυελλδεις νεμοι, σννεφα και καταρραχτδεις βροχς, μαστιγνανε το πρσωπ του πλαντη. Τυφλ ανθρπινα μτια, φτωχ μτια που δε μποροσαν να διακρνουνε την ομορφι στα σννεφα, που δε μποροσαν να δονε πρα απ τη καταιγδα. Σματα που δε μποροσαν να νισουνε τη γοητεα της μουσικς απ τα κελαριστ νερ. 'Ανθρωποι που περπατοσανε μονχοι, σε τρομερ μοναξι, μιλντας παιδιστικη γλσσα, ανκανοι να ξανοιχτονε και ν' αγγξουν ναν λλο νου, πως αυτς γγιξε τρα κενο του Τουζερ. 'Ανθρωποι αποκομμνοι για πντα απ κθε προσωπικ, στεν επαφ μ' λλα ζωνταν πλσματα.
     Αυτς, ο Φουλερ, περμενε να βρει τον τρμο των απκοσμων καταστσεων εδ στην επιφνεια του πλαντη. Περμενε τι θα ζρωνε φοβισμνος μπροστ στην απειλ γνωστων τερτων κι εχεν ατσαλσει το κουργιο του για ν' αντιμετωπσει ναν αποτρπαιο κσμο που δεν ταν η Γη. Κι αντ γι' αυτ, εχε βρει κτι πιο μεγαλειδες απ' ,τι εχε συλλβει ποτ ο νθρωπος. να πιο γργορο, πιο τλειο κορμ. Μιαν ασθηση χαρς και μια βαθτερη ασθηση ζως. να πιο κοφτερ μυαλ. να κσμον ομορφις που ακμη κι οι ονειροπλοι της Γης δεν εχανε φανταστε.
 -"'Αντε, ας φεγουμε", τονε παρτρυνε ο Τουζερ.
 -"Που θλεις να πμε"; 
 -"Οπουδποτε", απντησεν ο Τουζερ. "τσι, να ξεκινσουμε και να δομε πο μας οδηγον λ' αυτ. χω να προασθημα... πως το λνε; να προασθημα..."
 -"Ναι, ξρω", τονε διαβεβαωσεν ο Φουλερ. Γιατ το 'νιωθε κι ο διος. Μιαν ασθηση μεγλων πεπρωμνων. Σα κτι μεγαλειδες να τους περμενε. Μια σιγουρι τι πρα απ τους ορζοντες υπρχανε περιπτειες και πργματα πιο μεγλα κι απ περιπτειες. Κι οι λλοι πντε το 'χαν νισει αυτ. Εχαν αισθανθε το κντρισμα να προχωρσουνε και να δουν, να ακατανκητο κλεσμα, τι μπροστ τους υπρχε μια ζω πληρτητας και γνσης. Ο Φουλερ το 'ξερε τρα, αυτς τανε κι ο λγος που καννας δεν εχε ξαναγυρσει.
 -"Δε πρκειται να πω πσω", δλωσε ο Τουζερ.
 -"Δε μπορομε να τους αφσουμε τσι", επμεινε ο Φουλερ. κανε να δυο βματα προς τη κατεθυνση του Θλου, αλλ' αμσως μετ σταμτησε. Να γυρσει πσω; Πσω σε 'κενο το ανυπφορο, γεμτο δηλητρια κορμ που 'χε ξεφορτωθε; Δε του φαινταν ανυπφορο παλι, αλλ τρα ξερε πως τσι εχε το πργμα. Πσω στο συσκοτισμνο μυαλ. Πσω στις θολερς σκψεις. Πσω στα πλαδαρ στματα που βγζανε θορβους για να γνονται κατανοητ απ τους λλους. Πσω στα μτια που τρα του φανονταν χειρτερα κι απ την λλειψ τους. Πσω στη βρομι, πσω στη μικρτητα, πσω στην γνοια. "Μπορε, κποιαν λλη μρα...", μουρμορισε μονολογντας.
 -"χουμε τσα πολλ να δομε και να κνουμε", επε ο Τουζερ. "χουμε τσα να μθουμε. Θ' ανακαλψουμε πργματα..." Ναι, θ' ανακαλπτανε πργματα. 'σως λλους πολιτισμος. Πολιτισμος που θα 'καναν εκενον του Ανθρπου να φανεται ασμαντος σε σγκριση μαζ τους. Ομορφι, και κτι πιο σημαντικ: τη κατανηση αυτς της ομορφις. Και μια συντροφικτητα που καννας τους δεν εχε γνωρσει στο παρελθν, που καννας, νθρωπος σκλος, δεν εχε βρει πουθεν. Και ζω. Μια φρεσκδα ζως στερα απ μιαν αποχαυνωμνη παρξη. "Δε μπορ να γυρσω πσω", συνχισεν ο Τουζερ.
 -"Οτε κι εγ", συμφνησεν ο Φουλερ.
 -"Θα με κνανε πλι σκλο", επεν ο Τουζερ.
 -"Κι εμνα", επεν ο Φουλερ, "θα με κνανε πλι νθρωπο".

-------------------------------------------
Clifford Donald Simak
Desertion (1944)
Μτφρ.: Γιργος Μπαλνος
-------------------------------------

                           Αντστροφη Εξλιξη

     Ο μπορος εχε κρατσει λγο χρο στ' αμπρι για να φορτσει ρζα μπαμπο, που, ουγκι προς ουγκι, αντιπροσπευε μεγαλτερο κρδος απ' λα τα λλα εμπορεματα που κουβαλοσε απ τους 12 πλαντες που εχεν επισκεφτε το σκφος. Αλλ, κτι εχε συμβε στα χωρι των Γκουγκλς στον πλαντη Ζαν. Δεν υπρχε ρζα μπαμπο για να φορτωθε στο πλοο κι ο μπορος στριφογυρνοσε πρα-δθε με μανα, ρχνοντας πνω σ' λους τους Γκουγκλς φοβερς κατρες, διαλεγμνες απ καμι εικοσαρι γλσσες και πολιτισμος.
     Ψηλ στην καμπνα του, ναν ροφο κτω απ την αθουσα ελγχου και τα διαμερσματα του καπετνιου, ο Στηβ Σλντον, ο διορισμνος Συντονιστς του διαστημοπλοου, κοιτοσε τη μια μετ την λλη, τις ταινες των αρχεων που αφοροσαν τον πλαντη και μελετοσε για μια ακμα φορ τη ββλο του επαγγλματς του, το βιβλο του Ντνισον, "Κλεις Νοημνων Φυλν". ψαχνε για κποια κρυφν νδειξη, ξεσκαλζοντας με μανα τη βαρυφορτωμνη μνμη του για κποιο ξεχασμνο στοιχεο, που να ταριαζε στην περπτωση. Αλλ τ' αρχεα δε τονε βοηθοσανε σχεδν καθλου.
     Ο Ζαν, νας απ τους πλαντες που παρακμφθηκαν στο πρτο εξερευνητικ κμα, εχεν ανακαλυφθε πριν πντε αινες. Απ ττε, οι μποροι τον επισκπτονταν τακτικ, για να προμηθεονται τη ρζα μπαμπο. Στο δοντα χρνο εχαν υποβλει τις αναφορς τους στην Κουλτορα. Αλλ η Κουλτορα, χοντας ν' ασχοληθε με πιο σοβαρ πργματα απ ναν ασμαντο πλαντη, δεν κανε τποτ' λλο απ το να βζει τις αναφορς στο αρχεο της για μελλοντικ εξταση κι πειτα ββαια, να τις ξεχν τελεως. Γι' αυτ το λγο δεν εχε γνει καμι επσημη επιθερηση του Ζαν κι τσι οι αρχειοταινες δεν εχαν και πολλ στοιχεα πρα απ τ' αντγραφα εμπορικν συμβολαων, εμπορικν αδειν, αιτσεις για μονοπλια κι εκατοντδες τιμολγια που καλπτανε τα πεντακσια χρνια των εμπορικν συναλλαγν. Διασκορπισμνα εδ κι εκε υπρχαν γρμματα κι αναφορς της πολιτιστικς στθμης και του πολιτισμο των Γκουγκλς και περιγραφς του πλαντη, αλλ μιας κι οι αναφορς εχανε γνει απ ασαφες κι ανδεους ταξιδιτες κι χι απ εκπαιδευμνους παρατηρητς εχαν ελχιστη αξα.
     Ο Σλντον βρκε μιαν αρκετ εμπεριστατωμνη διατριβ πνω στη ρζα μπαμπο. Απ' αυτ την εργασα μαθε πως το φυτ δε φτρωνε πουθεν αλλο παρ μνο στον Ζαν κι ταν πολτιμο γιατ ταν το μνο γνωστ φρμακο για μιαν ειδικ αρρστια που υπρχε αποκλειστικ σ' ναν ορισμνο τομα του Γαλαξα. "Αρχικ, το φυτ φτρωνε γριο κι οι Γκουγκλς το μαζεανε και το χρησιμοποιοσαν σαν ανταλλακτικ αγαθ, αλλ τα τελευταα χρνια", λεγε το ρθρο, "εχανε γνει μερικς προσπθειες για να το καλλιεργσουνε μιας και τ' αποθματα των αγρων φυτν εχαν αρχσει να εξαντλονται".
     Ο Σλντον δε μποροσε να προφρει οτε το φρμακο που παραγταν απ τη ρζα, οτε την ασθνεια που θερπευε αυτ το φρμακο, αλλ δεν δωσε καμι σημασα στο γεγονς. Ο Ντνισον αφιρωνε λιγτερες απ δκα γραμμς στον Ζαν κι απ' αυτς ο Σλντον δεν μαθε τποτα περισστερο απ' αυτ που δη ξερε: "Οι Γκουγκλς ταν ανθρωποειδς φυλ, κατ κποιο τρπο, και με πολιτισμιακ εππεδο, τπου 10, που ποκιλλε απ τον τπο 10Α μχρι τον τπο 10Θ. ταν ειρηνικ φυλ, και ζοσε ποιμενικ ζω. Τριανταεφτ χωρι διαφρων φυλν τανε γνωστ, και το να απ αυτ ασκοσε πεφωτισμνη και καλοπροαρετη δικτατορα πνω στα υπλοιπα τριανταξι. Το κυραρχο χωρι πντως, λλαζε κθε τσο, ακολουθντας σγουρα κποιο ειρηνικ σστημα εναλλαγς της εξουσας, βασισμνο σε να παρδοξο εδος πολιτικς. Οι Γκουγκλς ταν ρεμος, ειρηνικς λας και δε καταφεγανε σε πολμους". Κι αυτς ταν λες οι πληροφορες που υπρχαν.
     Δε τον βοηθοσανε και πολ, αλλ, τσι και αλλις, καθησχασε τον εαυτ του ο Σλντον, καννας Συντονιστς δεν παιρνε βοθεια απ πουθεν ταν τα 'βρισκε σκορα με το σκφος του. Στη πραγματικτητα νας Συντονιστς ρχιζε να λειτουργε δημιουργικ μνον ταν λοι, καθς κι ο διος, βρισκταν μπλεγμνοι σε κτι πολ σοβαρ. Δουλει του Συντονιστ ταν, να βρει πως θα ξεμπλξουν. Μχρι τη στιγμ που θα παρουσιαζταν κποιο σοβαρ δλημμα, δεν ταν ιδιατερα απαρατητος. Φυσικ, πρεπε να προσχει τους εμπρους για να βεβαιωθε πως δε κλβανε πρα απ κποιο λογικ ριο τους γριους με τους οποους εμπορεονταν, να παρατηρε μπως παραβαζαν καννα ταμπο θιμο των ξνων πλασμτων με τα οποα συναλλσσονταν κι τι ενεργοσανε σμφωνα με ορισμνους καννες, αλλ αυτ δεν ταν παρ μια ρουτινιρικη παρακολοθηση -η συνηθισμνη του ρουτνα.
     Τρα, μετ απ να συχο ταξδι, κτι εχε συμβε τελικ -δεν υπρχε ρζα μπαμπο κι ο Μστερ Νταν Χαρτ του αστρπλοιου μμα πηγαινοερχταν αγριεμνος μες στο πλοο και βλαστημοσε χωρς να καταφρνει τποτα. Ο Σλντον τον κουγε τρα να ορμει με θρυβο πνω στις σκλες προς την καμπνα του Συντονιστ. Καταλαβανοντας τις διαθσεις του, απ τον τρπο που ανβαινε τις σκλες ο Σλντον σπρωξε στο πλι τις ταινες και ξπλωσε στη καρκλα, βυθζοντας το μυαλ του σε κενη τη κατσταση της ατραχης ηρεμας που χαρακτριζε τους ανθρπους του επαγγλματς του.
 -"Καλ σας μρα, Μστερ Χαρτ", επε ο Σλντον ταν παρουσιστηκε τελικ ο νευριασμνος κυβερντης.
 -"Καλ σας μρα, Συντονιστ", επε ο Χαρτ, παρλο που ταν ολοφνερο πως του στοχιζε να φρεται πολιτισμνα.
 -"Κοιτοσα τ' αρχεα", του επε ο Σλντον. "Δεν υπρχουν πολλ πρματα".
 -"Θες να πεις", επε ο Χαρτ με την οργ του σχεδν στο αποκορφωμα, "πως δεν χεις ιδα για το τι συμβανει";
 -"Οτε τη παραμικρ", αποκρθηκε εθυμα ο Σλντον.
 -"Περμενα κτι καλτερο", του επε ο Χαρτ. "περμενα κτι πολ καλτερο, κριε Συντονιστ. Αυτ τη φορ θα κερδσεις πργματι το μισθ σου. Σε κουβαλω μαζ μου εδ και χρνια μ' ναν αρκετ καλ μισθ, χι επειδ η Κουλτορα λει πως πρπει κι λον αυτ τον καιρ δεν κανες τποτα, σχεδν τποτα. Αλλ τρα χεις κτι που πρπει να κνεις για να κερδσεις το μισθ σου. Σ' ανχτηκα λον αυτ τον καιρ, σ' εχα στη πλτη μου, σουνα πντα μες στα πδια μου και συγκρατοσα συνεχς τη γλσσα και το θυμ μου, αλλ τρα που υπρχει δουλει που πρπει να κνεις, θα βεβαιωθ πως θα τη κνεις". Τντωσε το λαιμ σα θυμωμνη χελνα. "Το καταλαβανεις αυτ, τσι δεν εναι, Κριε Συντονιστ";
 -"Το καταλαβανω", επε ο Σλντον.
 -"Θ' αρχσεις να δουλεεις", επε ο Χαρτ. "Και θ' αρχσεις αμσως".
 -"χω δη αρχσει".
 -"Αλθεια!" επεν ο Μστερ Χαρτ.
 -"Βεβαιθηκα, πως δεν υπρχει τποτα στο αρχεο", επε ο Σλντον.
 -"Και τ κνεις τρα";
 -"Παρατηρ και σκφτομαι", επε ο Σλντον.
 -"Παρατηρες και σκφτεσαι!" ορλιαξε ο Χαρτ, εμβρντητος.
 -"Δοκιμζω μερικς υποθσεις", επε ο Σνλτον. "Θα μθουμε τελικ τι συμβανει".
 -"Πτε;" ρτησε ο Χαρτ. "Πσο θα κρατσουν αυτς οι ανοησες";
 -"Αυτ εναι κτι που δε μπορ να σας το πω".
 -"στε δε μπορες να μου το πεις. Πρπει να σου υπενθυμσω, κριε Συντονιστ, πως ο χρνος εναι χρμα στο εμπριο".
 -"χεις ξεπερσει το χρονοδιγραμμ σου", του επε ρεμα ο Σλντον. "'Αρπαξες ,τι μποροσες σ' λο το ταξδι. σουν απτομος στις συναλλαγς σου, μχρι του σημεου, να υπερβανεις τις αρχς του πρωτοκλλου, που 'χει καθορσει η Κουλτορα. Αναγκστηκα να σου υπενθυμζω συνχεια τη σπουδαιτητα αυτο του πρωτοκλλου. 'Αλλες φορς σ' φησα να κνεις ,τι θλεις. χεις υποχρεσει το πλρωμ σου να δουλεει παραπνω απ' σον ορζει το πργραμμα απασχλησης της Εργατικς νωσης. Ενεργοσες σ' λο το ταξδι σα να σε κυνηγοσε ο διβολος. Το πλρωμα θα ξεκουραστε σο χρειζεται, μχρι να ξεμπερδψουμε μ' αυτ την υπθεση. Αυτ η καθυστρηση δε θα σε βλψει".
     Ο Χαρτ τα δχτηκε λα αυτ, επειδ δεν ξερε πσο ακριβς μποροσε να πισει τον συχο νθρωπο που τον κοιτοσε καθισμνος πσω απ το γραφεο. 'Αλλαξε τακτικ.
 -"χω να συμβλαιο για το μπαμπο", επε, "και την δεια γι' αυτ την εμπορικ διαδρομ. Δε με πειρζει να σου πω πως βασιζμουν στο μπαμπο. Αν δεν τα καταφρεις να πρω αυτ το μπαμπο, θα μηνσω..."
 -"Μην εσαι ανητος", επε ο Σλντον.
 -"λα ταν εντξει εδ πριν πντε χρνια", επε ο Χαρτ, "στο τελευταο μας ταξδι. νας πολιτισμς δε μπορε να αλλξει σε τσο λγο διστημα".
 -"Αυτ που 'χουμε 'δ", επε ο Σλντον, "εναι κτι πιο πολπλοκο απ απλ αλλαγ. χουμε να κνουμε με κποιο πργραμμα, με κποιο σχδιο, με κτι το σκπιμο. Το χωρι με το πολιτισμιακ εππεδο τπου 10 βρσκεται στα δυτικ μας, κπου να δυο μλια μνο πιο πρα, ερημωμνο, με τα σπτια του προσεχτικ κλειδωμνα και σφραγισμνα. Τα πντα εναι τακτοποιημνα σα να 'χανε φγει για λγο οι κτοικοι και να σκπευαν να επιστρψουν σντομα. Και λγο πιο πρα υπρχει ν' λλο χωρι κι νας πληθυσμς με πολιτισμιακ εππεδο, τπου 14".
 -"Εναι τρελ", δλωσεν ο Χαρτ. "Πως θα μποροσε να χσει νας λας τσσερις ολκληρες πολιτισμιακς μονδες; Κι ακμα να τις χανε, γιατ να φγουν απ το χωρι τπου 10 και να πνε σε καλβες; Ακμα κι οι βρβαροι καταχτητς που καταλαμβνουν μια μεγλη πλη θρονιζονται στα παλτια και στους ναος και τρμα στις καλβες".
 -"Δε ξρω", επε ο Σλντον. "Δουλει μου εναι να μθω".
 -"Και πς θα το διορθσουμε";
 -"Οτε αυτ το ξρω. Μπορε να χρειαστον αινες για να το διορθσουμε".
 -"Αυτ που με απασχολε", επε ο Χαρτ. "εναι αυτ το θεσπιτο. Και το θερμοκπιο πσω του. Φυτρνουν μπαμπο σ' αυτ το θερμοκπιο".
 -"Πς ξρεις τι εναι μπαμπο;" ρτησε ο Σλντον. "Το μνο που 'χεις δει απ το μπαμπο εναι η ρζα του".
 -"Πριν απ χρνια", επε ο Χαρτ, "νας απ τους ιθαγενες με πρε και μου το 'δειξε. Δε θα το ξεχσω ποτ. Φαινταν να καλπτει στρμματα ολκληρα σ' να σημεο. Ολκληρη περιουσα. Αλλ δε μποροσα να πρω μαζ μου οτ' να φυτ. Το φλαγαν, μου επαν, μχρι να μεγαλσει κι λλο η ρζα".
 -"Επα στους ντρες", επε ο Σλντον, "να μη πλησισουν αυτ το θεσπιτο και τρα το λω και σε σνα Χαρτ. Αυτ ισχει και για το θερμοκπιο. Αν πισω καννα να προσπαθε ν' αρπξει καμα ρζα μπαμπο οτιδποτε φυτρνει σ' αυτ το θερμοκπιο, θα το πληρσει ακριβ".
     Αφο φυγε ο Χαρτ, μετ απ λγο, ο αρχηγς του χωριο ανβηκε τις σκλες για να επισκεφτε τον Συντονιστ. ταν νας βρμικος τπος, γεμτος ζωφια. Δεν ξερε καν τι ταν οι καρκλες και κθισεν ανακορκουδα στο πτωμα. τσι ο Σλντον φησε τη καρκλα του και κθισε κι αυτς στο πτωμα με τον διο τρπο, αμσως μως πγε πιο πσω, γιατ ο αρχηγς ταν αρκετ ψηλς. Ο Σλντον μλησε στη γλσσα των Γκουγκλς, κπως διστακτικ, γιατ τη χρησιμοποιοσε για πρτη φορ απ ττε που 'τανε στο κολγιο. Υπθετε πως λοι οι ντρες του σκφους τη μιλοσανε καλτερα απ τον διο, επειδ λοι τους εχαν επισκεφτε παλιτερα τον Ζαν, εν γι' αυτν ταν το πρτο του ταξδι.
 -"Ο αρχηγς εναι ευπρσδεκτος", επε ο Σλντον.
 -"Χρη;" ρτησε ο αρχηγς.
 -"Ββαια, μια χρη", επε ο Σλντον.
 -"Βρμικες ιστορες", επε ο αρχηγς. "Ξρεις καμι βρμικη ιστορα";
 -"Κανα-δυ", επε ο Σλντον. "Αλλ φοβμαι πως δεν εναι πολ καλς".
 -"Πες τες", επε ο αρχηγς, ξνοντας το σμα του με το να χρι. Με το λλο βγαζε τις λσπες ανμεσα απ τα δχτυλα των ποδιν του. τσι, ο Σλντον, του επε την ιστορα με τη γυνακα και τους δδεκα ντρες που εχαν ναυαγσει σ' ναν αστεροειδ.
 -"Ε;" επε ο αρχηγς. Ττε ο Σλντον του επε λλη μια πρστυχη ιστορα, πιο απλ και πιο πρστυχη.
 -"Αυτ εντξει", επε ο αρχηγς αγλαστος. "Ξρεις λλη";
 -"Αυτς ξρω", επε ο Σλντον, μη βλποντας το λγο να συνεχσει. "Τρα πες μου εσ μια", πρσθεσε, γιατ σκφτηκε πως πρεπε να κνει ,τι μποροσε για να τα πει καλ με τους ξνους, ιδιατερα ταν η δουλει του ταν να μθει τι τους ενδιφερε περισστερο.
 -"Δε ξρω καμι", επε ο αρχηγς. "Κποιος λλος σως";
 -"Ο Γκρζυ Φρις", του επε ο Σλντον. "Εναι ο μγειρας και ξρει μερικς να σου σηκωθον οι τρχες".
 -"Καλ", επε ο αρχηγς και σηκθηκε να φγει. Στη πρτα γρισε. "Αν θυμηθες λλη", επε, "να μου τη πεις στα σγουρα". Ο Σλντον κατλαβε, χωρς ιδιατερη προσπθεια, πως ο αρχηγς παιρνε πολ στα σοβαρ τις ιστορες του. Επστρεψε στο γραφεο, ακογοντας τον χο των βημτων του αρχηγο στη σκλα. Χτπησε ο ενδο-επικοινωνητς. ταν ο Χαρτ.
 -"Γρισε το πρτο απ τ' ανιχνευτικ σκφη", επε. "Ανφεραν λλα πντε χωρι που εναι περπου τα δια μ' αυτ 'δω. Οι Γκουγκλς χουν εγκαταλεψει τα παλι χωρι και ζονε σε πρωτγονες και βρμικες καλβες να δυο μλια πιο πρα. Και το καθνα απ' αυτ τα καλυβοχωρι χει να θεσπιτο κι να θερμοκπιο".
 -"Ειδοποησ με ταν ρθουν και τ' λλα σκφη", επε ο Σλντον, "αν και δεν χω πολλς ελπδες. Τα αποτελσματα θα εναι μλλον τα δια".
 -"Κτι λλο", επε ο Χαρτ. "ο αρχηγς μας κλεσε να πμε στο χωρι απψε. Του επα πως θα πμε".
 -"Η κατσταση παρουσιζει καλυτρευση", επε ο Σλντον. "Τις πρτες λγες μρες δε μας προσχανε καν. Δε μας δνανε σημασα μλις μας βλεπαν φευγαν".
 -"Σου 'ρθε καμι ιδα, κριε Συντονιστ";
 -"Μια-δυο".
 -"Και τι κνεις; Ασχολεσαι μ' αυτς";
 -"χι ακμα", επε ο Σλντον. "χουμε αρκετ καιρ".
     κλεισε το μικρφωνο και ξπλωσε στην καρκλα. Ιδες; Ε, μια σως. Κι χι πολ καλ. Μια τελετουργα εξαγνισμο; Μια ξνη αντιστοιχα της επιστροφς στη φση; Δεν ταριαζε πολ. Γιατ, μ' να πολιτισμιακ εππεδο τπου 10, οι Γκουγκλς δεν απομακρνονταν ποτ αρκετ απ τη φση για να θλουν να επιστρψουν σ' αυτν. Ας προυμε το πολιτισμιακ εππεδο τπου 10. Εναι πολ απλ, φυσικ, αλλ αρκετ νετο. χι ακριβς στα παρθυρα της μηχανιστικς εποχς, αλλ σχεδν -ναι, πολ κοντ στη μηχανιστικ εποχ. να εδος χρυσο αινα της βαρβαρτητας. Μεγλα, επορα χωρι μ' απλ εμπριο και σταθερ βασικ οικονομα. Ειρηνικ δικτατορα και βουκολικ διαβωση. χι πολλο νμοι για να μπερδεεται καννας. Προσγειωμνη θρησκεα δχως υπερβολικ ταμπο. Μεγλη, ευτυχισμνη οικογνεια -χωρς ντονους ταξικος διαχωρισμος. Κι εχαν εγκαταλεψει αυτ την ειδυλλιακ ζω. Τρελ; Μα φυσικ τανε τρελ. πως εναι τρα, φανεται πως μλις και μετ βας τα καταφρνουν οι Γκουγκλς. "Το λεξιλγι τους εναι περιορισμνο, εγ μλιστα μιλω τη γλσσα τους καλτερα απ τον αρχηγ", μονολγησε ο Σλντον.
     Το εππεδο της ζως τους μλις ξεπερνοσε το καττερο εππεδο διαβωσης. Κυνηγοσαν και ψρευαν, μζευαν φροτα και ρζες κι ταν μνιμα λγο πεινασμνοι -κι λον αυτ τον καιρ τα χωρφια ξω απ το ερειπωμνο χωρι μνανε χρσα, περιμνοντας τ' ργωμα και το πτισμα, τους σπρους και με ολοφνερα τα σημδια πως τποτα ττοιο δεν εχε γνει εδ κι ναν χρνο. Και χωρς αμφιβολα, σ' αυτ τα κομμτια μεγλωναν τα μπαμπο μαζ με τα λαχανικ. Αλλ οι Γκουγκλς δε φανονταν να γνωρζουν τρα τποτα για τη καλλιργεια. Οι καλβες τους ταν κακοφτιαγμνες και βρμικες. Υπρχε οικογενειακ ζω, αλλ σε τσο ηθικ χαμηλ εππεδο, που κανε το στομχι σου να ανακατεεται. Τα πλα τους ταν πτρινα και δεν εχανε γεωργικ εργαλεα.
     Οπισθοδρμηση; χι, δεν ταν μνο μια απλ οπισθοδρμηση. Γιατ ακμα και αν το θεωροσες οπισθοδρμηση, υπρχε πλι κτι το παρδοξο. Στο κντρο του χωριο του πολιτισμιακο επιπδου τπου 14, που 'χανε καταφγει Γκουγκλς, βρισκταν το θεσπιτο και πσω απ το θεσπιτο στεκε το θερμοκπιο που φτρωναν τα μπαμπο. Το θερμοκπιο ταν φτιαγμνο απ γυαλ και πουθεν αλλο στο χωρι τπου 14 δεν υπρχε χνος γυαλιο. Καννας απ χωρι τπου 14 δεν θα μποροσε να 'χε φτιξει αυτ το θερμοκπιο, οτε και το θεσπιτο. Αυτ το θεσπιτο δεν ταν απλ καλβα, αλλ κτριο, φτιαγμνο απ πελεκημνη πτρα και τετραγωνισμνα δοκρια. Με τις πρτες του κλεισμνες ερμητικ με κποιο πανξυπνο τρπο που δεν εχε μπορσει καννας μχρι τρα ν' ανακαλψει. Αν και, για να λμε την αλθεια, δεν εχε ασχοληθε καννας αρκετ μ' αυτ. Σε ξνο πλαντη, οι επισκπτες δεν ασχολονταν και πολ-πολ με θεσπιτα.
 -"Ορκζομαι", επε ο Σλντον μιλντας δυνατ στον εαυτ του, "πως το θεσπιτο δεν το 'χτισε ποτ τοτη 'δω η φυλ. Χτστηκε, αν δε λαθεει η υπθεσ μου, πριν απ την οπισθοδρμηση. Το διο και το θερμοκπιο. Στη Γη, ταν φεγουμε για διακοπς κι χουμε τποτα γλστρες με λουλοδια φυτ που δε θλουμε να ξεραθονε, τα πμε σ' να γετονα σε να φλο για να τα φροντζει, φροντζουμε να ρχεται κποιος και να τα ποτζει. Κι ταν πμε διακοπς απ να πολιτισμιακ εππεδο τπου 10, πσω στον τπο 14 κι χουμε μερικ φυτ μπαμπο που εναι πολτιμα σαν αποθματα σπρων, τι τα κνουμε; Δε μπορομε να τα πμε στο γετονα, γιατ και αυτς πηγανει διακοπς. τσι κνουμε τι καλτερο μπορομε. Χτζουμε να θερμοκπιο και το φορτνουμε με αυτματα μηχανματα που θα φροντζουν τα φυτ μχρι να επιστρψουμε".
     Κι αυτ σμαινε, σχεδν αποδεκνυε, πως η οπισθοδρμηση δεν ταν τυχαα.
     Το πλρωμα ετοιμαζτανε για τη γιορτ, βαζε καθαρ ροχα, πλεντανε, ξυριζταν. Ο Γκρζυ βγαλε το ακορντεν του και δοκμασε να-δυο σκοπος για προθρμανση. Μια ομδα μελλοντικν τραγουδιστν στο μηχανοστσιο, γυμναζταν αρμονικ, γεμζοντας το σκφος με τις αγριοφωνρες του. Ο Μστερ Χαρτ πιασε ναν ντρα μ' να μπουκλι πιοτ που 'χε μπει λαθραα στο σκφος. Του 'σπασε το σαγνι μ' να καλοζυγισμνο χτπημα, επδειξη ενθουσιαστικς πειθαρχας, που πως επε ο Σλντον στο Χαρτ, ταν λγο παρατραβηγμνη.
     Ο Σλντον βαλε και αυτς την ημιεπσημη στολ του, νιθοντας ελαφρ γελοος με τη σκψη πως ντυνταν για μια φυλ αγρων, αλλ ησχασε τη συνεδησ του με τη σκψη πως στο κτω-κτω δε το παρκανε, γιατ μποροσε να 'χε φορσει την επσημη στολ του. Φοροσε το σακκι του, ταν κουσε τον Χαρτ να κατεβανει και να 'ρχεται προς τη καμπνα του.
 -"ρθανε τα υπλοιπα ανιχνευτικ", επε απ τη πρτα ο Χαρτ.
 -"Λοιπν";
 -"λα εναι δια. Κθε φυλ χει φγει απ το παλι της χωρι κι χει εγκατασταθε σε καλβες χτισμνες γρω απ να θεσπιτο κι να θερμοκπιο, ανωτρου πολιτισμιακο επιπδου. Εναι βρμικοι και μισοπεθαμνοι απ τη πενα, ακριβς πως εναι κι αυτο εδ".
 -"Το υποψιαζμουν", επε ο Σλντον. Ο Χαρτ τον στραβοκοταξε, σα να υπολγιζε απ που θα μποροσε να τον αρπξει. "Εναι λογικ", συνχισεν αυτς, "σγουρα το βλπεις. Αν οπισθοδρμησε να χωρι για κποιο λγο, το διο θα γινταν και με τα υπλοιπα".
 -"Αυτ που θλω να μθω, κριε Συντονιστ, εναι ο λγος".
 -"Σκοπεω να το ανακαλψω", απντησεν ρεμα ο Σλντον. Και σκφτηκε: Πρπει να υπρχε κποιος λγος. Αν λοι τους εχαν γνει γριοι, πρεπε να υπρχει κποιος λγος, κποιο σχδιο! Η σνθεση κι ο συντονισμς ενς ττοιου σχεδου ανμεσα σε τριανταεφτ χωρι θ' απαιτοσε μιαν ομαλ επικοινωνα, πολ καλτερη απ αυτ που θα περμενε να βρει κανες στο πολιτισμικ εππεδο τπου 10. Πδια ακοστηκανε στη σκλα. Ο Χαρτ γρισε ν' αντικρσει τη πρτα κι ο Γκρζυ, ορμντας μσα, κντεψε να πσει πνω του. Τα μτια του μγειρα εχαν γουρλσει απ την ξαψη κι τανε λαχανιασμνος.
 -"Ανογουνε το θεσπιτο", επε πνιχτ. "Μλις πραν το-"
 -"Θα μου το πληρσουν αυτ", επε ο Χαρτ. "δωσα διαταγς να μη το αγγξουνε καθλου".
 -"Δεν εναι οι ντρες, κριε", επε ο Γκρζυ. "Εναι οι Γκουγκλς. Αυτο ανοξανε το θεσπιτ τους". Ο Χαρτ στρφηκε προς το μρος του Σλντον.
 -"Δε μπορομε να πμε", επε.
 -"Πρπει να πμε", επε ο Σλντον. "Μας προσκαλσανε. Κι αυτ την ρα, δε  μπορομε να τους προσβλουμε".
 -"Να προυμε μερικ πλα ττε", επε ο Χαρτ.
 -"Με διαταγς να μη τα χρησιμοποισουμε εκτς κι αν παρουσιαστε μεση ανγκη". Ο Χαρτ κονησε το κεφλι του.
 -"Και να μενουνε μερικο οπλισμνοι ντρες εδ, για να μας καλψουν αν χρειαστε να δραπετεσουμε".
 -"Αυτ φανεται λογικ", επε ο Σλντον. Ο Χαρτ φυγε. Ο Γκρζυ ετοιμστηκε να φγει κι αυτς. "Μια στιγμ, Γκρζυ. Εδες το θεσπιτο ανοιχτ";
 -"Μλιστα κριε".
 -"Και τ κανες εκε κτω";
 -"Μα, κριε..." Απ την κφρασ του προσπου του, ο Σλντον μποροσε να δει πως ο Γκρζυ ετοιμαζταν να πει ψματα.
 -"Δεν εμαι ο κυβερντης", του επε ο Σλντον. "Μπορες να μου μιλσεις". Ο μγειρας χαμογλασε.
 -"Λοιπν, βλπετε, τα πργματα γνανε κπως τσι. Μερικο απ τους Γκουγκλς, αποστζανε κποιο ποτ και τους επα μερικ πργματα, για να τους βοηθσω. Τα κναν λα ανποδα, κριε και δεν θελα να καταστρψουνε το ποτ τους απ γνοια. τσι..."
 -"τσι λοιπν, σμερα, πγες κτω για να πρεις το μερδι σου".
 -"Κπως τσι γινε, κριε".
 -"Μλιστα", επε ο Σλντον. "Πες μου, Γκρζυ, τους βοηθς και σ' λλα πργματα";
 -"Μμμμ, επα μερικς ιστορες στον αρχηγ".
 -"Του ρεσαν";
 -"Δε ξρω", επε ο Γκρζυ. "Δε γλασε, αλλ φαινταν να του αρσουν".
 -"Του επα μια", επε ο Σλντον. "δε φνηκε να τη καταλαβανει".
 -"Αυτ μπορε να 'γινε", επε ο Γκρζυ. "συγγνμη κριε, αλλ οι περισστερες ιστορες σας εναι λγο δσκολες".
 -"Αυτ σκφτηκα", επε ο Σλντον. "Τποτ' λλο";
 -"Τποτα. Ω! μλιστα. Λοιπν, κποιος κοβε να ξλο για να φτιξει μια φλογρα και δε τα κατφερνε..."
 -"τσι του 'δειξες πως να φτιξει τη φλογρα".
 -"Μλιστα".
 -"Εμαι σγουρος", επε ο Σλντον, "πως αισθνεσαι τι βοηθς τη προδ τους, πως βοηθς μια καθυστερημνη φυλ".
 -"Ε;" επε ο Γκρζυ.
 -"Εντξει", επε ο Σλντον. "Αν μουνα στη θση σου, θα πρσεχα λγο μ' αυτ το ποτ".
 -"Αυτ εναι λο;" ρτησε ο Γκρζυ απ το κατφλι της πρτας.
 -"Αυτ εναι λο", αποκρθηκε ο Σλντον. "Σ' ευχαριστ, Γκρζυ".
να καλτερο πιοτ, μερικς βρμικες ιστορες κι να καλτερο φλουτο. Κονησε το κεφλι του. Τποτ' απ' λ' αυτ δεν τονε βοηθοσεν ακμα.
     Ο Σλντον κθισε ανακορκουδα απ τη μια πλευρ του αρχηγο κι ο Χαρτ απ την λλη. Κτι εχε αλλξει στον αρχηγ. Πρτα απ λα, ταν καθαρς. Δε ξυντανε πια και δεν ταν μεθυσμνος. Δεν υπρχε λσπη ανμεσα στα δχτυλα των ποδιν του. Εχε κψει τις κρες απ τα μαλλι κι απ τα γνια του και τα εχε χτενσει -σημαντικ εξλιξη σε σχση με τα κλαδι κι ακμα και τις φωλις των πουλιν που υπρχαν κποτε πνω τους. Αλλ υπρχε κτι παραπνω απ καθαριτητα. Ο Σλντον το σκφτηκε για κμποση ρα καθς προσπαθοσε να πεσει τον εαυτ του ν' αρχσει να τρει το φαγητ που βρισκτανε μπρος του. Εχεν απασια ψη κι η μυρωδι του δεν ταν καθλου ενθαρρυντικ και κτι που χειροτρευε ακμα περισστερο τα πργματα, δεν υπρχανε πιρονια.
     Δπλα του, ο αρχηγς κανε διφορους θορβους, γεμζοντας το στμα του με φαγητ, με γργορη κνηση και των δυο χεριν. Ακογοντας τη κουβντα του, ο Σλντον συνειδητοποησε τι λλο εχε αλλξει. Ο αρχηγς μιλοσε καλτερα τρα. Το διο μλις απγευμα μιλοσε σα να μην ξερε καλ τη γλσσα του και τρα μιλοσε χρησιμοποιντας τη γλσσα με ττοιο τρπο, που φηνε τον Σλντον κατπληκτο. Ο Σλντον ριξε μια ματι στους υπλοιπους ντρες του κκλου, που κθονταν στο δαφος. Κθε Γινος καθταν μ' να Γκουγκλ δπλα του κι απ τις δυο πλευρς κι ανμεσα στις κουβντες και το φαγητ, οι ιθαγενες ρχιζανε πρτοι τη κουβντα. Ακριβς πως κνουν και τ' αγρια του υπουργεου οικονομικν ταν χουν επισκπτες, σκφτηκε ο Σλντον -κναν ,τι μποροσανε για να ευχαριστσουνε τους επισκπτες και να τους κνουν να αισθνονται σα στο σπτι τους. Κι αυτ ερχταν σε χτυπητ αντθεση με τη κατσταση που εχεν αντιμετωπσει ταν εχε προσεδαφιστε το σκφος κι οι ιθαγενες εχανε περιοριστε να κοιτζουν απ τα παρθυρ τους να μουρμουρζουνε, στις περιπτσεις που δεν εχαν απομακρυνθε.
     Ο αρχηγς γυλισε το μπολ με τα δχτυλ του και μετ τα 'γλυψε με μικρ βογκητ ευχαρστησης. Μετ, γρισε προς το μρος του Χαρτ κι επε:
 -"Παρατρησα πως στο σκφος τρτε απ 'να υπερανυψωμνο κατασκεασμα. Αυτ μου δημιοργησε απορες".
 -"να τραπζι", μουρμορισε ο Χαρτ.
 -"Δε καταλαβανω", επε ο αρχηγς κι ο Χαρτ ρχισε να του εξηγε τι ταν το τραπζι και ποια τα προσντα του.
     Ο Σλντον, βλποντας πως λοι οι λλοι τργανε, παρλο που δε δεχναν ιδιατερη ευχαρστηση βοτηξε τα δχτυλ του στο μπολ. Δε πρπει να φτσω, επε στον εαυτ του. Δε πρπει να φτσω, σο σχημο και να 'ναι. Αλλ τανε χειρτερο απ' ,τι εχε φανταστε κι φτυσε. Καννας δε φνηκε να του δνει σημασα. Μετ απ -του φνηκε- ατελεωτες ρες γαστρονομικο μαρτυρου, το φαγητ τελεωσε και σ' αυτ το διστημα ο Σλντον μλησε στον αρχηγ για τα μαχαρια, τα πιρονια και τα κουτλια, για τα φλιτζνια, τις καρκλες, τις τσπες στα παντελνια και τα σακκια, τα ρολγια, τη θεωρα της ιατρικς, τα βασικ στοιχεα της αστρονομας και το Γινο θιμο να κρεμν εικνες στους τοχους. Ο Χαρτ του μλησε για τις αρχς του τροχο και των μοχλν, την εναλλακτικ καλλιργεια, το ταχυδρομικ σστημα, τα μπουκλια για τη φλαξη των υγρν και την επικλυψη των οικοδομικν λθων.
     Σκτη εγκυκλοπαδεια, σκφτηκε ο Σλντον. Θε μου, τι ταν αυτς οι ερωτσεις που κανε... Σκτη εγκυκλοπαδεια για μιαν γρια φυλ του πολιτισμιακο επιπδου τπου 14. μως, μια στιγμ -ταν ακμα τπου 14; Δε θα μποροσε στο διστημα της τελευταας μισς μρας, να εχαν ανβει στον τπο 13; Πλυμνοι, χτενισμνοι, κουρεμνοι, με καλτερους τρπους και καλτερη γλσσα -εναι τρελ, σκφτηκε, τελεως τρελ να σκφτεται πως μια ττοια αλλαγ θα μποροσε να συμβε σε μισ μρα.
     Απ εκε που καθταν μποροσε να βλπει απναντ του το θεσπιτο με την ανοιχτ του πρτα. Και κοιτζοντας τη σκοτεινν εσοδο, που δεν υπρχε χνος ζως φωτς, αναρωτθηκε τι υπρχε κει και τι θα μποροσε να βγει ξω - να μπει μσα. Γιατ ταν σγουρος πως μσα απ' αυτ τη πρτα βρισκταν το κλειδ στο νοιγμα των Γκουγκλς και της οπισθοδρμησς τους, μια κι ταν σγουρο πως το διο το θεσπιτο θα 'πρεπε να 'χε χτιστε πριν απ την οπισθοδρμηση. "Καννα πολιτισμιακ εππεδο τπου 14", αποφσισε, "δε θα μποροσε να το 'χε χτσει".
     Μλις τελεωσε το φαγητ, ο αρχηγς σηκθηκε κι βγαλε να σντομο λγο, λγοντας τους πως χαιρτανε που οι επισκπτες του μπρεσαν να φνε με τη φυλ του αυτ το βρδυ και πως τρα θα επακολουθοσε κποια διασκδαση. Μετ ο Χαρτ σηκθηκε κι βγαλε λγο, λγοντας πως χαιρτανε που βρισκτανε στον Ζαν και πως οι ντρες του εχαν ρθει προετοιμασμνοι να συμμετσχουνε στη διασκδαση, αν το δεχταν αυτ ο αρχηγς. Ο αρχηγς επε πως ο διος κι ο λας του το δεχτανε. Μετ, χτπησε τα χρια σα σινιλο και κπου μια ντουζνα κοπλες Γκουγκλς παρουσιαστκανε και παρλασανε στο κντρο του κκλου, κνοντας τελετουργικς κινσεις, χορεοντας χωρς μουσικ. Ο Σλντον εδε, πως οι Γκουγκλς πρσεχαν μ' νταση, αλλ δεν βγαζε νημα, μια και δεν ξερε πολλ για τις ξνες τελετουργικς συνθειες.
     Τλος, ο χορς σταμτησε. νας δυο σχετοι Γινοι χειροκρτησαν, αλλ γργορα βυθιστκανε σε τεταμνη σιωπ, ταν λοι οι λλοι μεναν ακνητοι. Μετ, νας Γκουγκλ με μια καλαμνια φλογρα -"σως την δια που στη κατασκευ της εχε συμβλλει κι ο Γκρζυ", σκφτηκε ο Σλντον- κθισε στο κντρο του κκλου κι ρχισε να παζει με ττοιαν ασυνπεια, που θα 'χε ντροπισει και τον πιο θλιο Γινο οργανοπαχτη. Κρτησε κμποση ρα και δε φαιντανε να καταλγει πουθεν, αλλ τοτη τη φορ το πλρωμα του σκφους, σως ανακουφισμνο ταν τελεωσε, χειροκρτησε και φναξε και σφριξε σα να θελε κι λλο, παρλο που ο Σλντον τανε τελεως ββαιος πως εννοοσαν ακριβς το αντθετο.
     Ο αρχηγς γρισε προς το μρος του Σλντον και τον ρτησε τ κναν οι ντρες του. Δυσκολετηκε αρκετ να του εξηγσει, το θιμο του χειροκροτματος. Τελικ, αποδεχτηκε πως τα δυο νομερα ταν το σνολο του ψυχαγωγικο προγρμματος των Γκουγκλς κι ο Σλντον θα 'θελε να ρωτσει τον αρχηγ αν αυτ ταν το μνο που μποροσε να κνει το χωρι, να γεγονς που το υποψιαζταν, αλλ τελικ προτμησε να μη ρωτσει.
     Ττε ρχισ' η παρσταση του πληρματος. Η παρα του μηχανοστασου μαζετηκε, με τα μπρτσα του καθνα γρω στους μους του λλου και τραγοδησε μισ ντουζνα τραγοδια, με τον Γκρζυ να τους ακομπανιρει με τ' ργαν του. Τραγοδησαν παλι τραγοδια της Γης, τα τραγοδια που τραγουδον λοι οι αστρονατες, με τα μτια τους υγρ απ τη συγκνηση. Δεν ργησε να ακολουθσει το παρδειγμ τους και το υπλοιπο πλρωμα και σε λιγτερο απ μια ρα, ολκληρο το πλρωμα ορλιαζε χτυπντας το δαφος με τις παλμες τους κρατντας το ρυθμ και τινζοντας πσω τα κεφλια τους, για ν' αντηχσουν οι Γινες λξεις στον ξνο ουραν.
     Μετ κποιος πρτεινε να χορψουν. νας απ τους ντρες φναζε τα βματα, εν ο Γκρζυ παιζε πιο σιγ στ' ργαν του, το "Ο Γρο - Νταν Τκερ" και "Μικρ Καφ Καντα" και το "Η Γρι-Γκρζα Φορδα" κι λλα παρμοια. Πως ακριβς γινε, δεν εδε ο Σλντον αλλ ξαφνικ οι χορευτς πλθυναν. Χρευαν κι οι Γκουγκλς, κνοντας ββαια λγα λθη, αλλ οι Γινοι δσκαλο τους τους δεχνανε τα βματα μχρι να τα μθουν. λο και περισστεροι ρχισαν να χορεουνε και τελικ χρευε ολκληρο το χωρι, ακμα κι ο αρχηγς, εν ο Γκρζυ παιζε, με τον ιδρτα να κυλ στο πρσωπ του. Ο Γκουγκλ με τη καλαμνια φλογρα πλησασε μετ απ λγο και κθισε δπλα στον Γκρζυ.
     Φαινταν να εχε μθει κι αυτς την τεχνικ του πως να κνει μουσικ, γιατ οι ντες της φλογρας του, ακοστηκαν δυνατο και καθαρο και συνχισαν κι οι δυο τους να παζουν σα τρελο, εν οι λλοι συνχισαν να χορεουν. Οι χορευτς φναζαν και χτυποσαν το δαφος, κνανε τομπες, πργματα δηλαδ περιττ κι αταριαστα, που δεν ταιριζανε με την ατμσφαιρα. Αλλ δε φνηκε να νοιζεται καννας γι' αυτ.
     Ο Σλντον βρθηκε δπλα στο θεσπιτο. ταν μνος του με τον Χαρτ, τους εχαν σπρξει μχρι εκε οι κινσεις των χορευτν.
 -"Κριε Συντονιστ, δεν εναι αυτ το πιο απθανο πργμα που χεις δει ποτ;" επε ο Χαρτ. Ο Σλντον συμφνησε.
 -"να πργμα χω να πω: Αυτ το πρτυ εναι λλο πργμα".
     Ο Γκρζυ τους φερε τα να το πρω, ταν ο Σλντον τρωγε το πρωιν στην καμπνα του.
 -"Βγλανε κτι απ το θεσπιτο", επε.
 -"Τι πρμα, Γκρζυ";
 -"Δε ξρω", επε ο Γκρζυ, "και θα 'θελα να ρωτσω".
 -"χι", επε σοβαρ ο Σλντον. "χι κι ευτυχς που δε ρτησες".
 -"Εναι νας κβος", επε ο Γκρζυ. "Φτιαγμνος απ ξλο με συρτρια και δε βγζω καννα νημα. Μοιζει με τις εικνες που μου 'δειξες στο βιβλο κποτε".
 -"Τα διαγρμματα ατομικς δομς";
 -"Αυτ εναι, ακριβς", επε ο Γκρζυ. "Μνο που εναι πιο περπλοκο".
 -"Τ κνουν μ' αυτ";
 -"Το συναρμολογον μνο. Και τριγυρνον γρω του. Δεν ξρω τι ακριβς κνουν μ' αυτ". Ο Σλντον σκοπισε το πιτο του και το 'σπρωξε στο πλι. Σηκθηκε και φρεσε το σακκι.
 -"Πμε να δομε", επε.
     Υπρχεν αρκετ μεγλο πλθος απ ιθαγενες γρω απ αυτ το μαραφτι ταν φτασαν κι ο Σλντον στθηκε με τον Γκρζυ ξω απ το πλθος, δχως να λει τποτα και, προσχοντας να μη μπανει στη μση. Ο κβος ταν φτιαγμνος απ ρβδους κποιου εδους κι η κθε πλευρ του ταν κπου δδεκα πδια. Οι ρβδοι εννονταν με περεργη διταξη σε σχμα δσκου. Ολκληρο το μηχνημα μοιαζε με κτι που θα μποροσε να κατασκευσει κποιο παιδ με παραφουσκωμνη φαντασα. Μες στον κβο υπρχαν εππεδες επιφνειες απ κποιο γυλινο υλικ, που πως πρσεξε ο Σλντον, τανε τακτοποιημνες με σχεδν μαθηματικ ακρβεια, φανερνοντας πως εχε δοθε ιδιατερη προσοχ στις σχσεις ανμεσα στα εππεδα. Καθς παρατηροσαν, μια ομδα Γκουγκλς κουβλησε να βαρ κουτ απ το θεσπιτο, αγκομαχντας καθς το σερναν προς τον κβο. Ανοξανε το κουτ και βγλαν ξω διφορα αντικεμενα φτιαγμνα απ διφορα υλικ, μερικ ξλινα, μερικ πτρινα κι λλα απ κποιο γνωστο υλικ. Αυτ τα τοποθετσανε σε φαινομενικ καθορισμνες θσεις πνω στα διφορα εππεδα.
 -"Σκκι", επε ο Γκρζυ.
 -"Τ";
 -"Σκκι, φανεται πως παζουν κποια παρτδα σκκι".
 -"σως", επε σκεφτικ ο Σλντον, "αν εναι σκκι, εναι το πιο τρελ, το πιο φανταστικ, το πιο δσκολο παιχνδι που χω δει ποτ".
 -"χουνε μερικ παλαβ παιχνδια σκκι τρα", επε ο Γκρζυ. "Αρινο σκκι, τ' ονομζουν, με περισστερα τετργωνα στο ταμπλ και περισστερα κομμτια, διαφορετικ απ αυτ που χρησιμοποιονται συνθως. Εγ, δεν μπρεσα να μθω οτε το μηχανισμ του απλο σκακιο". Ο αρχηγς τους εδε κι ρθε προς το μρος τους.
 -"Εμαστε πολ σγουροι", επε. "Με τη βοθεια που μας δσατε, δε μπορε παρ να κερδσουμε".
 -"Αυτ εναι ικανοποιητικ", επε ο Σλντον.
 -"Τ' λλα χωρι", επε ο αρχηγς, "δεν χουν φντασμα. Τους χουμε στριμξει στο κντρο. Αυτ θα γνει τρεις φορς".
 -"Σας πρπουνε συγχαρητρια", επε ο Σλντον, συλλογιζμενος τι σμαιναν λ' αυτ.
 -"Πρασε πολς καιρς", επε ο αρχηγς.
 -"Αυτ εναι αλθεια", επε ο Σλντον τελεως πελαγωμνος.
 -"Πρπει να πω τρα", επε ο αρχηγς, "αρχζουμε".
 -"Μια στιγμ", τον ρτησε ο Σλντον, "παζετε κποιο παιχνδι";
 -"Θα μποροσατε να το πετε κι τσι", παραδχτηκε ο αρχηγς.
 -"Με τ' λλα χωρι -λα τ' λλα χωρι";
 -"Ακριβς", επε ο αρχηγς.
 -"Πσο καιρ παρνει; Μ' λ' αυτ τα χωρι, εσς και τ' λλα τρινταξη..."
 -"Αυτ δε θα κρατσει πολ", δλωσε ο αρχηγς μ' κφραση σιγουρις.
 -"Καλ τχη, αρχηγ", επε ο Σλντον και τονε κοταξε που απομακρυνταν.
 -"Τι συμβανει;" ρτησε ο Γκρζυ.
 -"Ας φγουμε απ 'δω", επε ο Σλντον. "χω δουλει να κνω".
     Ο Χαρτ πδηξε μχρι το ταβνι ταν κουσε το εδος της δουλεις που εχε να κνει ο Σλντον.
 -"Δε μπορες να κνεις ανκριση τρτου βαθμο στους ντρες μου!" φναξε. "Δε θα το δεχτ αυτ. Δεν χουνε κνει τποτα".
 -"Μστερ Χαρτ" επε ο Σλντον, "οι ντρες σου θα μπονε στη γραμμ, θα τους δω στη καμπνα μου, ναν-ναν και δε πρκειται να τους κνω ανκριση. Θλω μνο να τους μιλσω".
 -"Κριε Συντονιστ", επε ο Χαρτ, "θα μιλσω εγ γι' αυτος".
 -"Εσ κι εγ, Μστερ Χαρτ", επε ο Σλντον, "μιλσαμε χτες βρδυ. Δε χρειζεται λλο".
     Επ τσσερις ρες ο Σλντον καθτανε στη καμπνα του, εν οι ντρες παρουσιζονταν ο νας μετ τον λλο κι απαντοσαν στις ερωτσεις που τους κανε: Τ ερωτσεις σας καναν οι Γκουγκλς; Πως τους απαντσατε; Φνηκαν να καταλαβανουν; Σιγ-σιγ οι σημεισεις του συγκεντρωθκανε κι η δουλει του τελεωσε. Κλεδωσε τη πρτα, πρε μια μπουκλα απ το γραφεο του κι πιε μια γουλι, μετ βαλε το μπουκλι πσω στη θση του κι ρχισε τη δουλει, εξετζοντας τις σημεισεις. Ο επικοινωνητς βοιξε.
 -"Τ' ανιχνευτικ γρισαν", ακοστηκε η φων του Χαρτ, "και το κθε χωρι χει ναν απ' αυτος τους κβους μπρος στο θεσπιτ του. Κθονται σ' να κκλο ολγυρ του και φανεται να παζουνε κποιο εδος παιχνιδιο. Κθε λγο και λιγκι κποιος σηκνεται απ τον κκλο και κνει μια κνηση σ' να απ τα εππεδα του κβου και μετ ξανακθεται στη θση του".
 -"Τποτ' λλο";
 -"Τποτ' λλο", επε ο Χαρτ. "Αυτ ταν εκενο που 'θελες, τσι δεν εναι";
 -"Ναι", επε ο Σλντον, "φαντζομαι πως αυτ θελα".
 -"Πες μου να πρμα!", ρτησε ο Χαρτ. "Με ποιν παζουν";
 -"Παζουνε μεταξ τους".
 -"Τ μεταξ τους";
 -"Τα χωρι", επε ο Σλντον. "Τα χωρι παζουν το να εναντον των λλων".
 -"Εννοες τα τρινταεφτ χωρι";
 -"Ακριβς".
 -"Μπορες να μου πεις πως στο διβολο τριανταεφτ χωρι μπορον να παζουν να παιχνδι ταυτχρονα";
 -"χι δε μπορ", επε ο Σλντον.
     Αλλ εχε την τρομαχτικ ασθηση, πως μποροσε. Μποροσε να υποθσει τουλχιστον. ταν εχε γνει φανερ πως η οπισθοδρμηση ταν προσχεδιασμνη, θυμθηκε, εχε αναρωτηθε για το πρβλημα της επικοινωνας που θα 'πρεπε να 'ταν αναγκαα για να οπισθοδρομσουνε ταυτχρονα λα τα χωρι. "Θα χρειαζταν", εχε πει στον εαυτ του, "ν' αντερο εππεδο επικοινωνας απ' ,τι θα περμενε να βρει κανες σ' να πολιτισμιακ τπου 10". Και, να το πλι -ν' ακμα δυσκολτερο εππεδο επικοινωνας, να παρξενο παιχνδι, που λα τα χωρι ταυτχρονα, το παζανε πνω σε μια περπλοκη σκακιρα. "Υπρχε μνο μια απντηση σ' αυτ", επε στον εαυτ του.
     Του φαινταν κπως αδνατο, αλλ ταν η μοναδικ πιθαν λση -τηλεπθεια- κι αυτ εναι κτι το απστευτο για τον τπο 10, για να μην αναφρει τον τπο 14. 'Αρχισε πλι να δουλεει. Πρε να μεγλο κομμτι χαρτ, που θα του χρησμευε σα πνακας, το στερωσε με πινζες στο γραφεο, μετ πιασε τις σημεισεις, αρχζοντας απ τη πρτη μχρι τη τελευταα. Κι ταν εχε τελεισει τον πνακα, σπρωξε πλι τη καρκλα του και τονε κοταξε. Μετ κλεσε τον Χαρτ. Πντε λεπτ αργτερα ο Χαρτ χτυποσε τη πρτα. Ο Σλντον του νοιξε και τον φησε να μπει.
 -"Κθισε, Χαρτ", επε.
 -"Βρκες τποτα";
 -"τσι νομζω", επε ο Σλντον. δειξε τον πνακα. "λα βρσκονται κει". Ο Χαρτ κοταξε τον πνακα.
 -"Δε βλπω τποτα".
 -"Χτες βρδυ" επε ο Σλντον, "πγαμε στη γιορτ των Γκουγκλς και στο λγο χρνο που μεναμε εκε, δσαμε σε τοτο το χωρι το πιο πλρες και κατανοητ διγραμμα του πολιτισμιακο επιπδου τπου 10 που θα μποροσες να φανταστες. Αλλ κενο που αληθιν με τρομζει, εναι πως ξεπερσαμε κπως τον τπο 10. Δεν το ξεκαθρισα τελεως, αλλ μοιζει περισστερο με τον τπο 9Μ παρ με τον 10".
 -"Τ κναμε";
 -"Μας ψρεψαν", επε ο Σλντον. "καναν ερωτσεις σε κθε ντρα για ορισμνα πολιτισμιακ θματα και οτε μια φορ δε ρωτσανε τα δια. Κθε σνολο ερωτσεων τανε διαφορετικ. Σα να 'χε ανατεθε σε κθε Γκουγκλ να κνει ορισμνες ερωτσεις".
 -"Τ σημανει αυτ;" ρτησε ο Χαρτ.
 -"Σημανει", επε ο Σλντον, "πως χουμε επμβει σ' ναν απ τους πιο επιτδειους κοινωνικος διακανονισμος σε ολκληρο τον γαλαξα. Ελπζω μα το Θε..."
 -"Επιτδειος κοινωνικς διακανονισμς. Εννοες τους Γκουγκλς";
 -"Εννο τους Γκουγκλς", επε ο Σλντον.
 -"Μα δεν ξιζαν ποτ τποτα", επε ο Χαρτ. "Δεν θ' αξζουν ποτ τποτα. Αυτο..."
 -"Σκψου καλ", επε ο Σλντον, "και προσπθησε να μου πεις τ εναι το πιο χαρακτηριστικ πργμα της κουλτορας των Γκουγκλς. χουμε μια ιστορα πεντακοσων χρνων εμπορου μαζ τους. Σ' αυτ τα πεντακσια χρνια υπρχει να γεγονς σχετικ με αυτος, που ξεχωρζει σα τη μγα μες στο γλα".
 -"Εναι βλκες", επε ο Χαρτ.
 -"χι, δεν εναι".
 -"Δε φτσανε ποτ πουθεν", επε ο Χαρτ. "Δε πηγανανε καν πουθεν, απ' τι μπορ να ξρω".
 -"Αυτ εναι να μρος του θματος", επε ο Σλντον. "Στατικ κουλτορα".
 -"Διβολε", επε ο Χαρτ, "δεν πρκειται να παξω μαντικ παιχνδια μαζ σου. Αν χεις κτι στο νου σου..."
 -"χω την ειρνη στο νου μου", επε ο Σλντον. "Σε λα τα πεντακσια χρνια που γνωρζουμε τους Γκουγκλς, δεν παρουσιστηκε οτε μια διχνοια ανμεσ τους. Δεν καναν ποτ πλεμο. Αυτ εναι κτι που δεν μπορομε να το πομε για κανναν λλον πλαντη".
 -"Απλοστατα, τανε πντα πολ χαζο για να πολεμσουν", επε ο Χαρτ.
 -"Εναι πρα πολ ξπνιοι για να πολεμσουν", επε ο Σλντον. "Οι Γκουγκλς, Μστερ Χαρτ, χουν κνει κτι που καννας λλος λας, καμι λλη κουλτορα δεν κατφερε ποτ να κνει σε λη τη γαλαξιακ ιστορα. Βρκανε τρπο για να κηρξουν παρνομο τον πλεμο".
     Επ χιλιδες χρνια, η μια αυτοκρατορα μετ την λλη εδραιωνταν ανμεσα στα στρα και τους πλαντες που περιστρφονταν γρω απ τα στρα. Και μα-μα, μοναχικς και νικημνες πεφταν οι αυτοκρατορες και μα-μα ιδρονταν λλες αυτοκρατορες για να προυν τη θση τους και να πσουν με τη σειρ τους. Κι αυτς που υπρχουν στις μρες μας θα πσουν ταν ρθει η ρα τους. "Αυτς εναι ο παλις, ο παμπλαιος κκλος", μονολγησε ο Σλντον, "η αρχαα αρρστια της δναμης, της αλαζονεας και της απελπισας -το αγραστο διγραμμα της πολιτιστικς ανπτυξης".
     Οτε μια μρα δεν υπρξε ποτ, που να μην γνεται πλεμος σε κποια περιοχ του γαλαξα. Ο πλεμος παρουσιαζταν εξαιτας οικονομικν πισεων, κυρως, παρλο που υπρχαν κι λλα ατια -οι φιλοδοξες κποιου ατμου κποιας φυλς η περεργη πεισιθαντια ψυχολογα που νθιζε σε ορισμνες κουλτορες, νας υπρμετρος ρατσισμς, μια θρησκεα που μιλοσε με ρους αματος και θαντου, παρ με ρους αγπης και ζως.
     Αν αναλσουμε τα ατια του πολμου, σκφτηκε ο Σλντον, θα βρομε να σχδιο, ορισμνους παργοντες που συντελον στον πλεμο, και ορισμνους λλους παργοντες, που συντελον στην νκη, απ τη στιγμ που ρχισε νας πλεμος. Τρα ας υποθσουμε πως μελετμε τον πλεμο, τα ατι του και τους τρπους της νκης. Ας υποθσουμε πως βρσκαμε τις ουσιαστικς σχσεις που χει κθε παργοντας με λους τους λλους, κι χι μνο αυτ, αλλ τη σχετικ δναμη ορισμνων ομδων παραγντων ενντια σε λλες ομδες παραγντων -παργοντες φυλετικς εφευρετικτητας και τεχνολογας του ανθρωπνου πνεματος, της πολιτιστικς ανπτυξης και της παρρμησης να προστατεσουμε και να διατηρσουμε αυτ τον πολιτισμ, και το μσος την ικαντητα να μισομε λους, τους λλους παργοντες, απτος και μη, που παιζαν κποιο ρλο στη δημιουργα και την κβαση ενς πολμου. Κι αναλυμενοι σε συγκεκριμνους ρους, τ θα 'ταν μερικο απ' αυτος τους παργοντες; Τ παργοντες σπρωξαν να πολιτισμ στα πρθυρα του πολμου; Τ παργοντες δημιουργοσανε το νικητ; Σγουρα χι μνον ατσλι και πυρομαχικ, σγουρα χι κουργιο μνο του, η αρχηγα οποιοδποτε λλο πργμα που θα μποροσε να σταθε απ μνο του.
     Σγουρα ανμεσα στα ατια του πολμου θα υπρχαν κι λλα πργματα μικρ, ασμαντα, απλ πργματα, πως το να κθεσαι σε μια καρκλα αντ στο πτωμα να χρησιμοποιες μαχαιροπρουνα αντ για τα δχτυλα. Κι λλα πργματα, πως οι βρμικες ιστορες και το καλτερο πιοτ και μια καλτερη φλογρα φτιαγμνη απ καλμι. Γιατ για λα αυτ κουβαλοσαν μαζ τους κι ορισμνους καννες - οι καννες που ακολουθε καννας για το φτιξιμο καλτερης μπρας, μπορε να ανογουν το δρμο για την κατασκευ μιας χημικς ουσας που θα μποροσε να χρησιμοποιηθε στον πλεμο' το πνεμα που διαμρφωνε μια βρμικη ιστορα, θα μποροσε να χρησιμοποιηθε με πιο καταστρεπτικ τρπο στον τομα της προπαγνδας' η γνση που καλυτρευε να μουσικ ργανο, θα μποροσε να επεκταθε στην κατασκευ ενς οργνου, χι μουσικο, αλλ θανατηφρου.
     Ττοιες θα ταν οι ιδιτητες που θα συμπλρωναν τις οικονομικς πισεις που μπορε να ρχιζαν ναν πλεμο, που συνβαλαν στην ασθηση της ανωτερτητας και της αδιαλλαξας που μπορε να σπρξει μια φυλ στον πλεμο. Κι αν παρατηροσαμε αυτος τους παργοντες που αντιπροσπευαν αυτς κι λλες ικαντητες, θα γνωρζαμε πτε θα ξσπαγε νας πλεμος. Κι ταν αυτς οι διες βασικς ικαντητες και τσεις, καθς και χιλιδες λλοι παργοντες, που θα καθριζαν ποιος θα κρδιζε αν ρχιζε πλεμος. Γνωρζοντς το αυτ, θα μποροσαμε να προσδιορσουμε ορισμνες πραγματικς αξες σε λους αυτος τους πολιτιστικος παργοντες, παρλο που η αξα, πως και στα χαρτι, θα μποροσε να αυξηθε να ελαττωθε ανλογα με τους συνδυασμος.
     Ο Σλντον σηκθηκε κι ρχισε να περπατει στο μικροσκοπικ δωμτιο, τρα βματα μπρος και μετ, τρα βματα πσω. Ας υποθσουμε ττε, σκφτηκε, πως φτιχναμε να παιχνδι - να παιχνδι πολμου, που αντιπροσωπεονταν λοι οι παργοντες απ πινια που το καθνα χει μα αξα. Ας υποθσουμε πως παζαμε να παιχνδι αντ να πολεμσουμε σε ναν πλεμο. Ας υποθσουμε πως αφναμε το παιχνδι να αποφασσει ποια πλευρ θα κρδιζε αν γινταν πλεμος. Ας υποθσουμε ακμα, πως παρατηροσαμε πολιτισμος και επισημαναμε την εμφνιση των παραγντων που οδηγον τελικ σε πλεμο. Ας υποθσουμε πως μποροσαμε να πομε τι αν η εμφνιση ορισμνων παραγντων συνεχιστε, ο πλεμος θα ταν αναπφευκτος σε πντε δκα χρνια. Ας υποθσουμε πως μποροσαμε να το κνουμε αυτ -ττε θα προλαβαναμε ναν πλεμο πριν αρχσει. Θα μποροσαμε να δομε τα σημεα του κινδνου και θα γνωρζαμε το κρσιμο σημεο. Κι ταν φτναμε στο κρσιμο σημεο, θα παζαμε να παιχνδι -δε θα πολεμοσαμε. Μνο, μονολγησε ο Σλντον, που δε θα 'πιανε.
     Θα μποροσαμε να παξουμε να παιχνδι και να αποφασσουμε την κβαση του πολμου κι ταν την αποφασζαμε, οι παργοντες που εχαν δημιουργσει τον πλεμο θα υπρχαν ακμα, η κρση θα παρμενε, θα βρισκμασταν πλι στην αρχ, δεν θα εχαμε κερδσει τποτα. Γιατ το παιχνδι εν μποροσε να αποφασσει ποιος θα κρδιζε τον πλεμο, δεν θα αντρεπε οτε θα διρθωνε τις οικονομικς πισεις, δεν θα εξλειφε τη κρση.
     Αναμφβολα, το παιχνδι θα δειχνε ποια πλευρ κρδισε. Θα πρβλεπε, με να ελχιστο ποσοστ λθους, την κβαση του πολμου. Αλλ δεν θα εξλειφε τον υπερβλλοντα πληθυσμ, δεν θα κρδιζε τα εμπορικ προνμια της λλης πλευρς - δεν θα κανε τποτα. Δεν θα πιανε, μονολγησε. ταν μια μορφη θεωρα, μια μεγλη ιδα, αλλ δεν θα πιανε. Χρειζεται να κνουμε πιο πολλ απ το να παξουμε να παιχνδι. Πολ περισστερα. Εκτς απ τον καθορισμ του ποιος θα κρδιζε τον πλεμο αν εχε γνει, θα πρεπε να αφαιρσουμε εθελοντικ τους παργοντες που εχαν προξενσει τον πλεμο -τα συγκεκριμνα, ουσιαστικ γεγοντα των οικονομικν πισεων, καθς και λων των λλων παραγντων.
     Το θμα δεν ταν να παζεις να παιχνδι, πρεπε να πληρσεις και κτι. Η ειρνη εχε να τμημα, θα πρεπε να το πληρσουμε. Για το αν υπρχαν περισστερα απ να σνολα παραγντων. Θα υπρχε το σνολο που θα φανρωνε τον ερχομ του πολμου. Και θα υπρχε και λλο να σνολο, που θα δειχνε τι πρα απ να ορισμνο σημεο ακριβοπληρωμνη φρμουλα της ειρνης δε θα σχυε. Θα σχυε, σως, για να πολιτισμιακ εππεδο τπου 10, αλλ πρα απ αυτ, οι παργοντες μπορε να γνονταν τσο μπερδεμνοι, στε να καταστρφονταν η φρμουλα κτω απ το δικ της βρος. να πολιτισμιακ εππεδο τπου 10, μπορε να αντιμετωπζει ναν παργοντα που αντιπροσωπεει το στνεμα της αγορς για να ορισμνο προν, αλλ δε θα μποροσε να αντιμετωπσει ναν παργοντα που θα αντιμετωπσει ναν παργοντα που θα αντιπροσπευε την περιπλοκτητα του γαλαξιακο τραπεζικο συστματος.
     Η φρμουλα μπορε να ισχει για τον τπο 10, αλλ χι για τον τπο 9, και μπορε να εναι τελεως χρηστη για τον τπου 8. τσι, οι Γκουγκλς, παιζαν χι μνον να παιχνδι, αλλ πλρωναν και το τμημα της ειρνης. Και το τμημα της ειρνης ταν να στραφον προς την λλη μερι. Να οπισθοχωρσουν αναπτυξιακ. Πγαν μχρι τον τπο 14 κι μειναν εκε για λγο, μετ προχρησαν μπρος κπως απτομα, αλλ χι ως εκε θα βρισκταν προτο παλινδρομσουν. Οπισθοχρησαν εθελοντικ κι μειναν πσω, για να μη πολεμσουν. Οπισθοχρησαν, χι επειδ ο πλεμος τανε λιγτερο πιθανς στον τπο 14, αλλ για να 'ναι αποτελεσματικ η φρμουλα,μενανε πσω για να 'χουνε περιθρια να προχωρσουνε, προτο φτσουνε στο σημεο πρα απ το οποο δεν θα ισχει η φρμουλα. Αλλ πως μπρεσαν να παλινδρομσουν; Πως φτασαν απ τον τπο 10 στον τπο 14;
     Οπισθοδρμησαν -σγουρα θα οπισθοδρομοσαν. Θα φηναν το νετο χωρι τους και θα ζοσαν στις καλβες κι λη την ρα το ταμπλ του παιχνιδιο και τα κομμτια που τους εχαν διασφαλσει την τπου 10 παρξ τους θα φυλγονταν στο θεσπιτο. Θα ερχταν κποτε μια η μρα που θα εχαν προχωρσει αρκετ για να μπορσουν να παζουν το παιχνδι, και θα το παιζαν, σμφωνα με τους καννες και τι εχαν - εκτς αν πεφταν στο εμπδιο, και προσγειωνταν να διαστημπλοιο απτερου πολιτισμιακο επιπδου στο χωρι τους και τους μοραζε απ ναν ασημνιο δσκο, μια ντουζνα ατομικς βμβες για να χρησιμοποιηθον σε ναν πετροπλεμο. Ο Σλντον κθισε στο γραφεο του κι ακομπησε το κεφλι στα χρια του. Πσα, αναρωτθηκε, πσα περισστερα τους δσαμε απ τι εχαν πριν; Ανατρψαμε τη φρμουλα; Τους δσαμε τσα πολλ, στε αυτ εδ το χωρι να τινζει τη φρμουλα στον αρα; Πση ανοχ θα μποροσε να χει; Πσο θα μποροσαν να ξεπερσουν τον τπο 10 και να βρσκονται ακμα μσα στα ρια ασφαλεας;
     Σηκθηκε και ρχισε πλι να βηματζει. "Μλλον, εναι εντξει", μονολγησε.
     Παζουν το παιχνδι εδ και πεντακσια χρνια, που τους ξρουμε -σως και για χιλιδες ακμα χρνια που δεν τους ξραμε. Δε θα θελαν να καταστρψουν τη φρμουλα- θα γνριζαν το ριο. Γιατ πρπει να υπρχει νας βαθι ριζωμνος φβος για τον πλεμο μες στην δια τους τη κουλτορα, διαφορετικ δε θα συνχιζαν να υπακοουν στη φρμουλα. Και στην πραγματικτητα, η φρμουλα εναι απλ. Απλ. Σαν να πφτεις απ να δντρο. Μνο πως εναι δυνατν νας λας να οπισθοδρομε ηθελημνα; Με υπνωτισμ; Δε θα πιανε, γιατ τι θα συνβαινε στον υπνωτιστ; Θα παρμενε σαν νας τυχαος κι επικνδυνος παργοντας. να ξυπνο μηχνημα, σως, μνο που οι Γκουγκλς δεν εχαν καθλου μηχανματα. τσι δεν ταν δυνατ να εναι μηχνημα. Καμι φαρμακευτικ ουσα μπως; Υπρχε μια ρζα κι απ' αυτ βγαζαν μια φαρμακευτικ ουσα για να θεραπεσουν μια αρρστια χαρακτηριστικ ενς ιδιατερου τμματος του γαλαξα -η ρζα του μπαμπο. Ο πλαντης Ζαν ταν το μνο μρος που μεγλωνε το μπαμπο.
 -"Θε μου", επε ο Σλντον. "Δεν το σκφτηκα αυτ. Το διβασα κπου. Τι ταν αυτ η αρρστια";
     βγαλε τις αρχειοταινες του, τις βαλε στο μηχνημα προβολς και βρκε τη διατριβ πνω στη χρση της ρζας του μπαμπο, και βρκε το νομα της αρρστιας, που του ταν αδνατο να προφρει. Κοιτοσε στο ευρετριο των αρχεων του και βρκε πως στις σχετικς ιατρικς πληροφορες, υπρχαν λγες γραμμς γι' αυτν την περεργη αρρστια:

     "...νευρικ διαταραχ δημιουργοσα συναισθηματικ νταση, η οποα σε πολλς περιπτσεις εντενει να ασθημα ενοχς που δημιουργεται απ την ανικαντητα να ξεχσει καννας παλις εμπειρες. Το φρμακο επιφρει μια πλρη κατσταση αμνησας, απ την οποα συνρχεται βαθμιαα ο ασθενς διατηρντας περισστερο τις βασικς ννοιες, παρ το πλθος των λεπτομερν εμπειριν του, των οποων η ανμνηση συνεισφρει στην κατστασ του".

     Αυτ ταν φυσικ! Η τλεια απντηση! Οι Γκουγκλς τρωγαν τη ρζα του μπαμπο, σως τελετουργικ και μετ ξεχνοσανε και στη λησμονι, απομοννονταν απ την κουλτορα τους, παλινδρομντας κατ τσσερα πολιτισμιακ στδια. Ττε, μετ απ αρκετ χρνο, η επδραση της ρζας εξασθενοσε και θα θυμντουσαν και με την ανμνηση θ' ανεβανανε στη πολιτισμιακ κλμακα. Θα θυμντουσαν, χι τις λεπτομρειες της προηγομενης κουλτορας, αλλ μνο τις βασικς ννοις της, και τσι δε θα προχωροσαν μχρι εκε που βρσκονταν πριν. Με αυτ τον τρπο θα φηναν περιθρια για να προχωρσουν προς την επμενη κρση. Μετ, γι λλη μια φορ, θα τρωγαν τις ρζες μπαμπο και θα απφευγαν πλι τον πλεμο. Γιατ, εν το παιχνδι θα καθριζε ποιος θα εχε κερδσει τον πλεμο, αν εχε γνει, η αμνησα κι η αργ ανρρωση απ το μπαμπο θα εξλειφε τα ατια του πολμου, θα μετακινοσε το σημεο της κρσης.
     Η φρμουλα σχυε, επειδ, ακμα και προτο παξουν το παιχνδι, οι παργοντες του πολμου θα εχαν αναστατωθε και το κρσιμο σημεο θα εχε δη εξαφανιστε.
 -"Ας συγχωρσει ο Θες", επε ο Σλντον, "τις μικρς αρπακτικς ψυχς μας".
     Επστρεψε στο γραφεο του και κθισε. Με χρι που εχε βαρνει ξαφνικ, κλεσε μσω του επικοινωνητ τον Χαρτ.
 -"Τ εναι τρα;" φναξε ο Χαρτ.
 -"Φγε", διταξε ο Σλντον. "Φγε απ αυτν τον πλαντη, σο πιο γργορα μπορες".
 -"Μα η ρζα..."
 -"Δεν υπρχει ρζα", επε ο Σλντον. "Δεν υπρχει πια ρζα".
 -"Μα χω να συμβλαιο".
 -"χι τρα", επε ο Σλντον. "Εναι ανπαρκτο κι κυρο, αντθετο με τα γαλαξιακ συμφροντα".
 -"Αντθετο!" Μποροσε να ακοει τον Χαρτ να πνγεται απ τον θυμ του. "'Ακου δω, κριε Συντονιστ, τη χρειζομαι αυτ τη ρζα στον τομα 12. Χρειζονται..."
 -"Θα την συνθσουν χημικ", επε ο Σλντον. "Αν τη θλουν θα πρπει να την συνθσουν. Υπρχει κτι, πιο σημαντικ..."
 -"Δεν μπορες να το κνεις αυτ", επε ο Χαρτ.
 -"Μπορ", επε ο Σλντον. "Αν νομζεις πως δεν μπορ, δοκμασ με και θα δεις".
     Χτπησε το ακουστικ του και περμενε ιδρνοντας. Πρασαν δκα λεπτ προτο ακοσει τις μηχανς να λειτουργον, ετοιμζοντας το σκφος για την απογεωση.
     Εδε τον πλαντη να χνεται πσω τους καθς το σκφος προχωροσε στο διστημα.
 "Κουργιο", μονολγησε σκεπτμενος τους Γκουγκλς, "το γυμν, ψυχρ κουργιο τους! Ελπζω να μην εναι πολ αργ. Ελπζω να ισορροπσουν τη ζημι που τους κναμε". Θα πρπει να υπρξε μια μρα, που οι Γκουγκλς ταν μια μεγλη φυλ, μια φυλ που ανπτυξε να μεγλο πολιτισμ -μεγαλτερο, σως, απ οποιονδποτε που υπρχε τρα στο γαλαξα. Γιατ χρειαζταν νας φανταστικ ανεπτυγμνος λας, για να κνει αυτ που εχαν κνει. Δεν ταν δουλει του τπου 10, οτε καν του τπου 6, του μεγαλτερου τπου που φτασε ποτ η Γη.
     Χρειαζταν νοημοσνη και μεγλη ευσπλαχνα, τρομακτικ αναλυτικ ικαντητα και ψχραιμη αντικειμενικτητα για να βρεθον οι παργοντες κι ο τρπος της αντιμετπισς τους. Κι εχε χρειαστε απστευτο κουργιο για να ενεργοποιηθε η πορεα που εχαν χαρξει οι αρχαοι Γκουγκλς -για να ανταλλξουν μια κουλτορα που θα μποροσε να εχε φτσει τους τπους 2 3, με μια τπου 10, επειδ δε θα σχυε πρα απ το πολιτισμιακ εππεδο τπου 10. Εφσον λειτοργησε μια φορ, πρπει να συνεχσει να λειτουργε. λο το κουργιο της φυλς δεν πρπει να χαθε τρα. Εναι μια φρμουλα, που δεν πρπει να επιτρψουμε να καταστραφε. Δεν πρπει να επιτρψουμε να καταστραφε εξαιτας του κρδους που βγζουν οι μποροι απ τη ρζα του μπαμπο. Δεν πρπει να επιτρψουμε να καταστραφε μσω της επαφς με λλα παρξενα πλσματα που μπορε να βρσκονται ψηλτερα στην πολιτιστικ κλμακα, αλλ δεν χουν το κουργιο των Γκουγκλς.
     Κι να λλο πργμα ακμα -δεν πρπει να διακινδυνψουμε την περπτωση να γνει η ρζα να απλ αντικεμενο εμπορου. Δεν πρπει να πψουν να βλπουν οι Γκουγκλς τη μεγαλτερη αξα της ρζας, την αξα που, σε αυτν υπρχει η μεγαλτερη ελπδα που γνρισε ποτ ο γαλαξας. Ο Σλντον επστρεψε στον πνακα που εχε φτιξει, κι εξτασε τις πληροφορες που εχαν πρει απ το πλρωμα οι Γκουγκλς. Συγκεντρωμνες φταναν σε κτι κπως μεγαλτερο απ τον τπο 10 -ναν τπο 9Ρ σως. Κι αυτ ταν επικνδυνο, αλλ μλλον, χι τσο πολ, γιατ ο τπος 10Α, αν εχαν φτσει ποτ εκε οι Γκουγκλς, μλλον αντιπροσπευε ακμα ναν ορισμνο περιθριο ασφαλεας. Αλλ, εχε φτσει κοντ. Πολ κοντ, για να μην ανησυχε. δειχνε λλον ναν παργοντα, τον παργοντα του πειρασμο -κι αυτ ταν κτι που δεν θα πρεπε να συνεχιστε.
     Πγε πσω στα αρχεα του και για αρκετς ρες τα μελτησε, και για λλη μια φορ εδε το σκληρ, ψυχρ κουργιο και την επμονη αφοσωση των Γκουγκλς. Δεν υπρχε καννα στοιχεο στα αρχεα που να ξεπερνοσε τον τπο 10.
 "Φαντσου" μονολγησε, "να μνουν ικανοποιημνοι μ' να καλτερο τσαπ εν θα μποροσαν να 'χαν ατομικς μηχανς. Φαντσου, επ πεντακσια χρνια ν' αρνιονται τα εμπορεματα και την νεση που θα καναν τους Γκουγκλς ναν αντερο λα, πιο ευτυχισμνο και πιο νετο. Αντερο και πιο ευτυχισμνο - και πολ πιθαν νεκρ. Κποτε, πριν απ πολ καιρ, σε ισχυρς πλεις που τρα κρβονται κτω απ τη σκνη της επιφνειας του πλαντη, οι Γκουγκλς θα πρπει να εχαν μθει την τρομερ πικρα ενς εξελιγμνου πολμου που θα πρπει να εχαν νισει φρκη με τον θνατο και την αγωνα και την τυφλ ματαιτητα. Κι η γνση αυτς της μρας ζοσε ακμα στο νου των σημερινν Γκουγκλς".
     Κι αυτ τη γνση δε θα 'πρεπε να τη χσει ο γαλαξας. Ο Σλντον σκωσε τον πνακα, τον δπλωσε, φτιχνοντας ναν κλινδρο, και τον στερωσε με λαστιχκια. κρυψε τα αρχεα. Επ πεντακσια χρνια οι Γκουγκλς εχαν αντξει σε λα τα τεχνσματα και τους πειρασμος των εμπρων που θα μποροσαν να τους δσουν οτιδποτε θελαν με αντλλαγμα το μπαμπο. Εμπρους, που ακμα κι αν γνριζαν την αλθεια, θα εχαν ηθελημνα κι απερσκεπτα καταστρψει τον προστατευτικ τπο 10, για χρη του κρδους.
     Εχαν αντξει επ πεντακσια χρνια. Πσο ακμα θα ντεχαν; Σγουρα, χι για πντα. σως χι για πολ ακμα. Το γεγονς πως ο αρχηγς κι η φυλ του ζητοσαν πληροφορες πρα απ το ριο του τπου 10, φανρωνε κποια στιγμιαα αδυναμα. Δε μποροσε να σημανει αυτ πως ο ηθικς τους χαρακτρας αδυντιζε και πως τα χρνια του εμπορου εχαν αφσει το δηλητρι τους; Κι αν οι Γκουγκλς δεν εχαν αντξει -αν δεν ντεχαν- ο γαλαξας θα ταν ττε πιο φτωχς και πιο ματωμνος. Γιατ θα ερχταν η μρα, σως μετ απ πρα πολλ χρνια, που θα ταν καλτερα να γνει μια επισκπηση, μια μελτη των μεγλων πραγμτων που εχαν καταφρει οι Γκουγκλς. Κι απ αυτ τη μελτη θα γινταν η αρχ του πρτου μεγλου βματος προς την ειρνη σε ολκληρο το γαλαξα, νας υπαινιγμς σχετικ με το πως θα μποροσε να εφαρμοστε η αρχ χωρς την ανγκη μιας στατικς κουλτορας. Αλλ η μελτη, δεν θα μποροσε να γνει για αρκετ χρνια ακμα.
     πρεπε πρτα να εξαλειφθον οι τυχαοι παργοντες των τελευταων πεντακοσων χρνων. Κθισε στο γραφεο του -βγαλε το φωνοτυπικ του μηχνημα, κι βαλε μσα να φλλο χαρτ. δωσε τον ττλο, που τον τπωσε γργορα η μηχαν:

ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΟ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΗ ΖΑΝ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ ΚΙ ΕΜΠΟΡΟΥΣ
________________________
Clifford Simak
Retrograde Evolution (1954)
Μτφρ.: Μγδα Χαλικι
------------------------------------

 

 

Web Design: Granma - Web Hosting: Greek Servers