Πεζά

Ποίηση-Μύθια

Ο Dali & Εγώ

Θέατρο-Διάλογοι

Δοκίμια

Σχόλια-Αρθρα

Λαογραφικά

Ενδιαφέροντες

Κλασσικά

Αρχαία Ελλ Γραμμ

Διασκέδαση

Πινακοθήκη

Εικαστικά

Παγκ. Θέατρο

Ινφ-Σχολ-Επικοιν.

Φανταστικό

Ερ. Λογοτεχνία

Γλυπτική

 
 

Φανταστικό 

Anderson Poul: Πολυγραφότατος Πολυβραβευμένος Ιδιοφυής

                                    Bιογραφικό

     Ο σκανδιναβικής καταγωγής πολυβραβευμένος Αμερικανός συγγραφέας Poul William Anderson (1926-2001) ξεκίνησε μια μακρά και συναρπαστική καριέρα στην ΕΦ to 1947 με το διήγημα Tomorrow's Children για το περιοδικό Astounding σε συνεργασία με τον Φ.Ν. Γουώλντροπ. Κλασσικά μεταξύ άλλων είναι τα μυθιστορήματα Brain Wave (1953: η Γη περνάει σε ένα τμήμα του Γαλαξία με διαφορετικές ιδιότητες της ύλης με αποτέλεσμα την αύξηση την νοημοσύνης των ανθρώπων και τη μεταμόρφωση της ανθρωπότητας σε κάτι σχεδόν θεϊκό) και Tau Zero (1967: ένα διαστημόπλοιο που μεταφέρει αποίκους αντιμετωπίζει μηχανικά προβλήματα, συνεχίζει να επιταχύνει ανεξέλεγκτα πλησιάζοντας την ταχύτητα του φωτός, κι επιζεί από την τελική κατάρρευση του σύμπαντος για να αποικίσει μια νέα Εδέμ), η σειρά νουβελών της Περιπόλου Tου Χρόνου (ένα σώμα αστυνομικών που προστατεύουν την ιστορία από κακόβουλες ή καλοπροαίρετες αλλαγές), το Three Hearts & Three Lions (1953: ένα μυθιστόρημα φάνταζυ με έναν άνθρωπο που από τον Β' Παγκ. Πόλ. βρίσκεται ξαφνικά σ' ένα κόσμο σπαθιών και μαγείας), η σειρά με ήρωα τον γαλαξιακό μεγιστάνα/πραματευτή Νίκολας Βαν Ριν κλπ.
     Ο ’ντερσον κινείται με άνεση από τη σκληρή ΕΦ στη φάνταζυ κι έχει βραβευτεί με 10 Hugo και Nebula -1η φορά για το The Longest Voyage (1960, Hugo) και πιο πρόσφατα για Το Παιχνίδι Του Κρόνου (1981, Hugo & Nebula). Το 1977 στα βραβεία Nebula του απονεμήθηκε ο τίτλος του Grand Master. Πιο πρόσφατο έργο του είναι το Harvest the Stars (1993) και οι συνέχειές του The Stars Are Also Fire (1994) και The Fleet Οf Stars (1997). Η κόρη του έχει παντρευτεί τον άλλο μεγάλο συγγραφέα της ΕΦ, τον Greg Bear (προσεχώς στο Στέκι).



=====================

                                Ο Ζωντανός Δειλός

     Κυνήγησαν το σκάφος του φυγά σε μια απόσταση δέκα ετών φωτός. Ύστερα, μεταπηδώντας ξαφνικά έξω και μέσα στο υποδιάστημα, με απερίσκεπτη αδιαφορία για τους κοντινούς ήλιους και τα νέφη της σκόνης που εμπόδιζαν τους ανιχνευτές, το κυνηγημένο διαστημόπλοιο ξέφυγε από το καταδρομικό της Περιπόλου.
     Η έρευνα που ακολούθησε δεν ήτανε τόσο νευρική, όσο θα το δικαιολογούσε ο κίνδυνος. Τίποτα καλό δε θα 'βγαινε απ' τη βιασύνη. Υπάρχουν ένα εκατομμύριο πλανητικά συστήματα προσαρτημένα στο Σύνδεσμο, κι η επικράτειά τους περιλαμβάνει πολλά εκατομμύρια ακόμα, που η υπανάπτυξη τους τ' αποκλείει από μέλη. Ακόμα κι ένας μικρός πλανήτης είναι ένα τόσο ακατάστατο σύνολο από βουνά, κοιλάδες, πεδιάδες, δάση, ωκεανούς, παγωμένες ηπείρους, πόλεις και έρημους - το μεγαλύτερο τμήμα των οποίων συχνά μένει ανεξερεύνητο - που είναι τελείως άσκοπο να τον ψάξεις μέτρο προς μέτρο για ένα και μόνο άνθρωπο. Η Περίπολος ήξερε πως το σκάφος του Βάρις είχε ακτίνα αυτοδυναμίας τριακόσια παρσέκ κι ύστερα από μήνες και γήινα χρόνια έρευνας αποδείχτηκε, πέρ' από αμφιβολίες, πως δεν είχε ανεφοδιαστεί με καύσιμα σε κανέναν από τους γνωστούς σταθμούς. Μια σφαίρα, όμως, διαμέτρου δύο χιλιάδων ετών φωτός μπορεί να περιλαμβάνει πολλά άστρα.
     Η Περίπολος προσέφερε μια αξιόλογη αμοιβή για πληροφορίες που θα οδηγούσαν στη σύλληψη του ανθρώπου Σάμελ Βάρις, από το πλανήτη Κάλντον (νούμερο τάδε στο Εγχειρίδιο Πλοήγησης), καταζητούμενου για το έγκλημα της παρακίνησης σε πόλεμο. Κυκλοφόρησε όσο πλατύτερα γινόταν η προσφορά της. Προειδοποίησε όλους τους πράκτορες να κρατούν τα μάτια τους ανοιχτά, τους αισθητήρες τους ή το τηλεπαθητικό τους όργανο για έναν άνθρωπο θεωρητικά ακόμα ικανό να μετατρέψει ένα δισεκατομμύριο μορφές ζωής σε ραδιενεργό αέριο.
     Κι ύστερα περίμενε.
     Πέρασε ένας χρόνος.
     Ο πλοίαρχος Τζέηκορ Θάιμαλ, του εμπορικού Γκάνας, που ταξίδευε έξω από τη Σηρήν στη πρωτόγονη περιοχή του Σπειροειδούς Νεφελώματος, έφερε τα νέα. Είχε δει τον Βάρις, είχε ακόμα μιλήσει μαζί του. Δεν υπήρχε αμφιβολία γι' αυτό. Το μόνο πρόβλημα: ο Βάρις είχε καταφύγει κοντά στο βασιλιά της Θούνσμπα, μιας βαρβαρικής πολιτείας στο νότιο ημισφαίριο ενός κόσμου γνωστού στους Γαλαξιακούς -όσο λίγοι κι αν ήταν αυτοί που είχανε ποτέ ακούσει για αυτόν- με το όνομα Πλανήτης του Ρούφιν. Είχε πάρει την ιθαγένεια κι είχε ορκιστεί
βασιλικός σωματοφύλακας. Η πίστη ανάμεσα στον αφέντη και τον υπήκοο ήταν ένα βασικό στοιχείο της ηθικής στη Θούνσμπα. Ο βασιλιάς δε θα παράδινε τον Βάρις.
     Φυσικά, τα τόξα και τα βέλη μικρή δύναμη είχαν μπροστά στα φλογοπίστολα. Ίσως να μη μπορούσε να πιαστεί ζωντανός ο Βάρις ή Περίπολος όμως θα μπορούσε να τον σκοτώσει, χωρίς αυτό να στοιχίσει τη ζωή πάρα πολλών Θουνσμπανών. Ο πλοίαρχος Θάιμαλ βούλιαξε ευχαριστημένος στο κάθισμά του, περιμένοντας την επίσημη επιβεβαίωση της αναφοράς του και τα χρήματα για την κατάδοση. Σκέψη άλλη δεν περνούσε από το μυαλό του, παρά ότι η εξόντωση του Βάρις θα ήταν από τις απλούστερες επιχειρήσεις ρουτίνας.
     Ο Γουίνγκ Αλακ έφερε το σκάφος του κοντά στον πλανήτη. Στεκόταν μετέωρος, φαντασμαγορικό θέαμα, έτσι όπως ήταν τυλιγμένος στα σύννεφα με φόντο ένα παραπέτασμα φωτεινών, μεγάλων αστεριών, του ουρανού του Νεφελώματος. Στεκόταν συνοφρυωμένος ακούγοντας τον ψίθυρο και τους κτύπους των οργάνων καθώς ο Ντρογκς έκανε έλεγχο των συνθηκών του πλανήτη.
 -"Σχεδόν γήινες", είπε ο Γκαλμαθιανός. Οι κεραίες του σηκώθηκαν με απορία πάνω στο στρογγυλό, ρυγχωτό πρόσωπό του και τα μικρά, μαύρα μάτια.
 -"Γιατί έκανες τον κόπο να ελέγξεις; Είναι καταχωρημένος στο Εγχειρίδιο".
 -"Είμαι αρκετά φιλύποπτος νους", είπε ο Αλακ. "Και θλιμμένος επίσης".
     Ήταν ένας λεπτός άνθρωπος μέτριου ύψους, με πολύ λευκό δέρμα απ' αυτό που συνήθως συνοδεύεται από κόκκινα, σαν τη φωτιά μαλλιά. Η στολή του, της Περιπόλου, ήτανε τόσο φιλάρεσκα διακοσμημένη, όσο επέτρεπαν οι κανονισμοί.
     Ο Ντρογκς τίναξε τρία μέτρα πράσινου, οχτάποδου σώματος στην άλλη άκρη της καμπίνας. Τα ογκώδη μπράτσα του τεντώθηκαν για να πάρουν στα τριδάκτυλα χέρια του τους χάρτες.
 -"Μάλιστα... εδώ είναι το βασίλειο της Θούνσμπα κι η πρωτεύουσα... πως τη λένε;... Βάιναμπογκ. Υποθέτω ο άνθρωπός μας να είναι ακόμα εκεί. Ο Θάιμαλ ορκίστηκε πως δεν τον ειδοποίησε". Αναστέναξε. "Τώρα είμαι υποχρεωμένος να περάσω μια ώρα στο τηλεσκόπιο, για να προσδιορίσω τη ταυτότητα του κάθε τόπου. Και συ μπορείς να κάθεσαι σαν τη γυναίκα μου πάνω στο αυτό, με το κεφάλι όμορφες γεμάτο σκέψεις!"
 -"Η μόνη όμορφη σκέψη που κάνω τώρα είναι πως, ξαφνικά, ανακαλείται η Πρωταρχική Εντολή".
 -"Δεν υπάρχει πιθανότητα να γίνει κάτι τέτοιο, φοβάμαι... τουλάχιστον ώσπου να πάρει την ηγεσία του Συνδέσμου μια λιγότερο αιμοβόρα φυλή από τη δική σου".
 -"Λιγότερο; Θα εννοείς περισσότερο βέβαια. Σε καμία περίπτωση δεν επιτρέπεται στην Περίπολο ή σε οποιαδήποτε μονάδα να αφαιρέσει τη ζωή νοήμονος όντος. Αν γίνει κάτι τέτοιο...". Ο Αλακ έκανε μια τρομακτική χειρονομία.
 -"Είναι αρκετά αιμοβόρο;"
 -"Αρκετά. Μόνο μια φυλή με τόσο αιματηρό παρελθόν όσο οι Γήινοι θα έφτανε ποτέ σε τόσο ακραίες αντιδράσεις. Και μόνο ένα είδος τόσο φυσιολογικά άγριο όσο εσείς θα μπορούσε να σκεφτεί να κάνει μια τέτοια διαταγή το μεγάλο άκρως απόρρητο μυστικό της Περιπόλου...
μπλοφάροντας με απειλές για πλανητικής έκτασης σφαγές ή χρησιμοποιώντας οποιοδήποτε είδος απάτης για να επιτύχει τους σκοπούς του. Ενώ ένας Γκαλμανθιανός θα μπορούσε να πηδήξει στην πλάτη ενός φάρστακ στα δάση της πατρίδας του, και να αρχίσει να τρωει, ενώ εκείνο ακόμα θα έτρεχε... μα δε θα ήταν ικανός να φανταστεί τον εαυτό του να επιβάλει εν ψυχρώ στείρωση σε έναν ολόκληρο κόσμο, κι έτσι δεν είναι υποχρεωμένος να απαγορέψει στον εαυτό του ακόμα και να θανατώνει τίμια, σε αυτοάμυνα".
     Το σαν της κάμπιας σώμα του Ντρογκς μετακινήθηκε προς το τηλεσκόπιο.
 -"Υπαγε οπίσω μου σατανά... και μη σπρώχνεις!" συγκράτησε θλιμμένα τις σκέψεις του ο Αλακ. Ο νους του ήταν υπνωτικά παραγεμισμένος με όλες εκείνες τις πληροφορίες, που τρεις γενιές εμπόρων είχαν μαζέψει για το Θούνσμπα. Και καμμία απ' αυτές δεν φαινόταν ελπιδοφόρα.
     Ο βασιλιάς ήταν -καλά, αν όχι απόλυτα μονάρχης, τουλάχιστον κάτι πολύ παρόμοιο, απλά και μόνο γιατί ο νόμος τον είχε τοποθετήσει πιο πάνω από τους κοινούς θνητούς. Όπως πολλοί άλλοι πολεμοχαρείς βάρβαροι, οι Θουνσμπανοί έτρεφαν ένα θρησκόληπτο σχεδόν σεβασμό για το γράμμα του νόμου, αν κι όχι πάντα για το πνεύμα του. Η Περίπολος σκόνταφτε πάνω σε δύο άρθρα του κώδικα: α) ο βασιλιάς δεν θα παράδινε έναν βασιλικό σωματοφύλακα σ' έναν εχθρό, αλλά θα πολεμούσε ως το θάνατο υπερασπίζοντας τον και β) αν ο βασιλιάς πολεμούσε, το ίδιο θα έκανε κι ολόκληρος ο αντρικός πληθυσμός, ασυγκίνητος από τις απειλές για τους ίδιους ή τις συζύγους τους και τα παιδιά τους. Θάνατος πριν την ατίμωση! Η θρησκεία τους, που φαινόταν να τη λατρεύουν με αρκετό ζήλο, υποσχόταν ένα μυθικό παράδεισο σε όλους εκείνους που πέθαιναν για έναν καλό σκοπό, και μιαν ανάλογα φριχτή κόλαση για κείνους που παράβαιναν τον όρκο τους.
     Χμμ... υπήρχε μια ισχυρή εκκλησιαστική οργάνωση κι η ευσέβεια δεν είχε εμποδίσει την ύπαρξη αρκετών διαφορών ανάμεσα στην εκκλησία και το θρόνο. Ίσως να μπορούσε κατά κάποιο τρόπο να δουλέψει μες από το ιερατείο. Οι έμποροι από τους άλλους κόσμους που έρχονταν να ανταλλάξουν διάφορα βιομηχανοποιημένα προϊόντα με τις γούνες και τα μπαχαρικά που παρήγαγε ο Πλανήτης του Ρούφιν, δεν είχαν επιδράσει πολύ πάνω στον τοπικό πολιτισμό . Ίσως να είχαν σταθεί αφορμή για μερικούς πολέμους κι αιρέσεις, μα στο σύνολό τους οι ιθαγενείς ήταν ευχαριστημένοι να ζουν όπως οι πατέρες τους. Το κύριο αποτέλεσμα που είχε φέρει το εμπόριο, ήταν να χαθεί ο προληπτικός θαυμασμός και τρόμος -οι ξένοι ήταν πανίσχυροι, ήταν γνωστό όμως πως ήταν θνητοί. Ο Αλακ πίστευε πως, ακόμα κι ολόκληρος ο στόλος της Περιπόλου δε θα ήταν αρκετός για να τους φοβίσει τόσο, ώστε να υποχωρήσουν σ' ένα τόσο λεπτό θέμα, όπως η παράδοση του Βάρις.
 -"Εκείνο που δεν καταλαβαίνω", είπε ο Ντρογκς, "είναι γιατί δεν κατεβαίνουμε να απλώσουμε πάνω απ' την πόλη ένα σύννεφο υπνωτικού αερίου".
     Η διαταγή για την αποστολή είχε έρθει τόσο βιαστικά, που δεν είχε ενημερωθεί, παρά μόνο επιφανειακά κι επιπόλαια. Και στο δρόμο προς τη Θούνσμπα, είχε εφαρμόσει τη συνηθισμένη στη φυλή του τακτική της νάρκης -το σώμα του ήταν ικανό να αποθηκεύει ύπνο πολλών ημερών. Το ελεύθερο χέρι του έκανε μια αόριστη χειρονομία γύρω στην καμπίνα. Δεν ήταν μεγάλο το σκάφος τους, ήταν όμως καλά εξοπλισμένο, όχι μόνο με όπλα -αποκλειστικά για μπλόφες- μα και με μηχανουργείο κι εργαστήριο.
 -"Μεταβολικές διαφορές", είπε ο Αλακ. "Κάθε αναισθητικό που ξέρουμε, είναι δηλητηριώδες για αυτούς, ενώ τα δικά τους αναισθητικά θα μπορούσαν να σκοτώσουν τον Βάρις. Οι αναισθητικές ακτίνες είναι το ίδιο άχρηστες -κι οι υπέρηχοι θα διάλυαν σαν αυγό τον εγκέφαλο κάθε Ρουφινιανού. Φαντάζομαι πως ακριβώς γι' αυτούς τους λόγους διάλεξε ο Βάρις τούτο τον κόσμο για κρησφύγετο".
 -"Μα δε μπορούσε να ξέρει πως μας απαγορεύεται να προσεδαφιστούμε και να ξεκαθαρίσουμε όλο τον πλανήτη".
 -"Θα μπορούσε να φανεί αρκετά πανούργος και να το μαντέψει. Το ότι ποτέ δεν σκοτώνουμε είναι μυστικό, μα όλοι ξέρουν πως διστάζουμε να βλάψουμε αθώους".
     Ο ’λακ σκυθρώπιασε.
 -"Υπάρχουν εκατομμύρια άνθρωποι στον Κάλντον, που θα ξεσηκώνονταν -με φοβερές συνέπειες- ενάντια στη νέα κυβέρνηση, αν επέστρεφε εκείνος. Είτε πετύχαινε είτε όχι, θα ήταν μια υπόθεση γενοκτονίας και μεγάλη απώλεια τιμής για την Περίπολο".
 -"Χμμμ... δε μπορεί να απομακρυνθεί πολύ από αυτόν τον κόσμο χωρίς καύσιμα. Οι δεξαμενές του θα πρέπει να είναι σχεδόν άδειες. Γιατί, λοιπόν, να μην αποκλείσουμε τον πλανήτη, φροντίζοντας ταυτόχρονα να μη βρει ποτέ ευκαιρία να αγοράσει καύσιμα;"
 -"Οι αποκλεισμοί δεν είναι τόσο αποτελεσματικοί", είπε ο Αλακ.
     Ο Ντρογκς δεν είχε πείρα από διαστημικές επιχειρήσει, ήξερε μόνο από επιχειρήσεις πάνω σε πλανήτες.
 -"Θα μπορούσαμε να καταστρέψουμε το σκάφος του αρκετά εύκολα, μα θα μπορούσε τώρα πια να έχει διαρρεύσει ως τον Κάλντον η πληροφορία πως είναι ζωντανός. Θ' αρχίσουν να γίνονται απόπειρες, μια πίσω απ' την άλλη, για να διασπάσουνε τον αποκλεισμό και να τον απελευθερώσουν. Αργά ή γρήγορα, κάποια από αυτές θα πετύχει. Και βρισκόμαστε σ' άσχημη και μειονεκτική θέση, που δεν μας επιτρέπεται να χτυπήσουμε, ώστε να τον σκοτώσουμε. Όχι, να πάρει η κατάρα, πρέπει να τον πάρουμε από εκεί, και γρήγορα!"
     Το βλέμμα του ταξίδεψε ονειροπόλα στα ράφια με τα βιοχημικά. Εκεί υπήρχε ένα ισχυρό ναρκωτικό, κάποιο παράγωγο της νεμβουτάλης, ο υπνίτης. Μια μικρή ενδομυϊκή ένεση θα αναισθητοποιούσε τον Βάρις. Θα ξυπνούσε σε μια παθητική, συγχυσμένη κατάσταση και θα παρέμενε έτσι για ώρες, υπακούοντας σε όποια διαταγή του δινόταν. Θα μπορούσαν τότε να του αποσπάσουν πολλές χρήσιμες πληροφορίες για τη συνομωσία.



_______________________

Poul Anderson
The Live Coward (1956)
Μτφρ.: Αντώνης Αϊδίνης
-----------------------

 

 

Web Design: Granma - Web Hosting: Greek Servers