Πεζά

Ποίηση

Παραμύθια

Θέατρο-Διάλογοι

Δοκίμια

Ο Dali & Εγώ

Διαδικτύου

Εκδοθέντες

Κλασσικά

Λαογραφικά

Διασκέδαση

Πινακοθήκη

Εικαστικά

Λογο-Παίγνια

Σχόλια/Επικοινωνία

Φανταστικό

Ερωτική Λογοτεχνία

Γλυπτική

 
 

Φανταστικό 

Φλωράκης Ηλίας: Κράμψικ

 

"... κι αυτά τα τέρατα, με κυνηγάνε τρεις ανατολές και τρεις δύσεις του ήλιου τους. Καλά που βρήκα αυτήν την σπηλιά για να ξεκουραστώ. Πολύ εχθρική διάσταση.
     Κι όλα ξεκίνησαν με κείνα τα βιβλία που βρήκα. Ήταν καταχωνιασμένα και κλειδωμένα. Απαγορευμένα... αλλά αυτό ήταν που με προκάλεσε. Το ένα ήταν το "Πέρα Από Το Σκοτάδι", κάποιου Bill D. Simon, το δεύτερο ήταν το "Περιπλανήσεις", κάποιου Ηλία Φλωράκη και το τρίτο, το "Νεκρονομικόν" κάποιου τρελού άραβα! Αφιέρωσα αρκετό χρόνο, μελετώντας αυτά τα βιβλία. Και φυσικά κατάλαβα, τα στοιχεία που δίνανε μέσα από τις ιστορίες τους. Έτσι, άρχισα να μελετάω κι εγώ, όλους τους τρόπους που περιγράφονταν μέσα στα βιβλία, για περάσματα σε άλλες διαστάσεις. Ρώτησα διακριτικά, πολλούς μεγάλους και σοφούς, για τις διαστάσεις, γι' άλλους κόσμους. 'Αρχισα να αναζητάω υγρά που θ' ανοίγαν το μυαλό μου.
     Κάποια μέρα, κατάφερα τελικά, να φύγω από τον κόσμο μου. Περιπλανήθηκα αρκετά μέσα σε πύλες, ώσπου κατάφερα να βρω κάποια μονοπάτια. Βρήκα τις πύλες που περιγράφονταν στα βιβλία. Και σαν εξερευνητής, μπήκα σε μια από αυτές. Και βρέθηκα σ' αυτό τον αφιλόξενο κόσμο. Η ατμόσφαιρα, ήταν αποπνικτική για μένα. Ανέπνεα με δυσκολία. Έψαξα αρκετά, μέχρι να βρω κάποιο ον, για να του ζητήσω βοήθεια. Και τότε, αυτό άρχισε να με κυνηγάει, μαζί με άλλα του είδους του. Και δεν είχα πάρει μαζί μου το υγρό. Δεν ήξερα πως να γυρίσω πίσω, στην διάστασή μου.
Φοβάμαι. Δεν ξέρω πόσο θα αντέξω στην ατμόσφαιρά τους. Κι αυτά τα όντα με τρομάζουν ακόμα περισσότερο. Έχουν δυο χέρια, δυο πόδια. Στη κορυφή τους έχουν τα μάτια ... δυο κι απ' αυτά ... μια μύτη κι ένα στόμα. Τους παρατηρώ καμιά φορά κρυμμένος. Έχουν περίεργο δέρμα με διαφόρους χρωματισμούς. Βγαίνει και μπαίνει πολύ εύκολα!!! Και κυκλοφορούν σε ομάδες με διαφορετικό χρώμα στην κορυφή. Μαύρο και άσπρο κυρίως. Νομίζω, ονομάζονται «άνθρωποι», αλλά δεν ξέρω τι σημαίνει αυτό. Δυστυχώς... "

 -"Μόρμικ. Παράτα το κείμενό σου. Δεν θα μπορέσεις ποτέ να γίνεις σπουδαίος, με τις βλακείες που γράφεις γι' άλλους κόσμους. Όλοι σε κοροϊδεύουν. Και πρέπει να διαβάσεις τη διάσπαση της αντιύλης. Έχεις εξετάσεις αύριο στο εργαστήριο".
 -"Καλά μαμά". Κράμψικ. Ο εξερευνητής των Διαστάσεων εγώ... θα γίνω ...σπουδαίος...

                                                    (1996)

 

 

Web Design: Granma - Web Hosting: Greek Servers