-

Dali &

-


-








.

--.


.


 
 

 

: '. Salome

   Σημ: Πριν ξεκινσω να ...παραθτω, πρπει να σας πω, πως δεν γραψα εγ αυτ τα ρθρα. Εγ το μνο που 'καμα ταν να μεταφρσω σα βιογραφικ κομμτια αυτν, βρσκονται στα κεμενα τοτα. καμα ελχιστες προσωπικς προσθκες, τσι πως κνουμε στα ...μαθηματικ, ταν προεκτενουμε μιαν ευθεα με το χρακα, για να μας δεξει τη πραγματικν εικνα του ζητομενου. Επσης, ταν πια εχα λα τα κομμτια τοτου του παζλ, καμα τη λογικ, -λογικτατη θα 'λεγα- συρραφ τους, τσι στε να 'χουνε τη χρονικ συνχεια και συνπεια, για να βγει η ιστορα πιο εληπτη, κατανοητ και μ' ση τυχν συναισθηματικ-συγκινησιακ φρτιση της πρπει.
     Ττε γιατ καταχωρ τοτα τα κεμενα στα Δοκμια μου; Θα σας μολογσω τμια, πως δε βρκα καταλληλτερη θση: στα Κλασσικ δε ταιριζουν, στα λογς Αποσταλμνα το διο, στο Φανταστικ προφανς κι χι, στην Ερωτικ Λογοτεχνα επσης χι, στις Μεταφρσεις δεν χουνε θση γιατ δεν εναι ολκερα προντα μετφρασης, στη Διασκδαση θα 'ταν πρεπο και στα Σχλια θα 'τανε σα να τα 'βαζα στην ακρολα. τσι τα βζω εδ και περιμνω-προσκαλ ποιον/α επιθυμε και μπορε, να στελει πρσθετα στοιχεα, στε να τα εμπλουτσουμε περαιτρω. Συγγνμη πντως αν θιχτε κποιος απ τη τοποθτηση μα στο κτω-κτω, εκτς των μεταφρσεων καμα και κπο! :-}

    Αυτ και καλν ανγνωση.
___________________________________________________________

πρωτο

     Κατ τη διρκεια των Ναπολεοντεων Πολμων, στον τσαρικ στρατ μπκε κποιος μεγαλσωμος, δυνατς, νεαρς προτεστντης, με παχ μουστκι, ονματι Γκοσταφ Φον Σαλομ (Gustav Vον Salome 1804-1879)), γαλλο-γερμανικς καταγωγς ουγεντος -απ τους εκδιωχθντες της Αβινιν τον 16ο αινα-, γεννημνος στη Πρωσσα, μα η οικογνει του εχε μετοικσει στην Αγα Πετροπολη το 1810. Ο νεαρς αυτς -θα 'λεγε κανες- πως βρθηκεν επιτλους στο στοιχεο του. Γεννημνος στρατιωτικς, επδειξεν αξιοθαμαστο κουργιο κι ικαντητα ττοια, που ξεχρισεν αμσως. πειτα, στη πολωνικν εξγερση του 1830, ξεχρισε τσο πολ που ανγκασε τον τσρο Νικλαο να του απονεμει το Αριστεο γενναιτητας κι αυτ ταν μνον η αρχ. Ο νεαρς αυτς περνοσε γοργ, βαθμος κι αξιματα στο στρατ, -25 ετν ταν δη συνταγματρχης- κι ταν φτασε σ' ηλικαν ριμη για γμο, δχτηκε τα προξενι για μια νεαρ, ορφαν κι επσης προτεστντισσα, γνος ζπλουτης οικογνειας βιομηχνου ζχαρης με καταγωγ δανογερμανικ, τη Λουζε Βιλμ (1823-1913), 19 χρνια μικρτερ του.
     Δε το πολυσκεφτκανε κι οι δυο! Το μυστριο τελστηκε στην Αγα Πετροπολη και το νο ζευγρι στεγστηκε σε τμμα του τσαρικο χειμερινο ανακτρου, που 'βλεπε μλιστα στο Ερμιτζ. Ο νεαρς αυτς φτασε γοργ στον βαθμ του στρατηγο και πιο καλ θα 'ναι να πομε πως τανε το δεξ χρι των Ρομανφ, μιας και τους υπηρετοσε καλ και πιστ, τσα χρνια. Η νεαρ κληρονμος, αποτλεσε φυσικ, ν' ακμα μπιμπλ, μες στα τσα και τσα του πλοσιου οικοδομματος, στρφηκε στις αγαθοεργες και στις κοινωνικς υποχρεσεις και, πρματα γνωστ, ο γμος κυλοσε καταπς πρεπε.
     Στις 12 Φλεβρη του 1861, -σημαδιακ ημερομηνα, γιατ εκενες τις μρες εχε παρθε μια πολ σημαντικ απφαση, που μελλταν να επηρεσει λη τη μετπειτα ρωσικν ιστορα: η απελευθρωση των δουλοπαροκων!-, το ζευγρι ευλογθηκε με τον ερχομ μιας κρης. Εχαν αποκτσει δη πντε ακμα παιδι, λα αγρια κι επιτλους να κορτσι! Το πως και το γιατ μη το ρωττε, δεν μασταν δα και μπροστ, ωστσο, η σημαδιακ αυτ ημερομηνα, σως να φταει, που η μικρ Louise, γινε τσον ανεξρτητη, γιατ -κατ τον Πτερς- "γεννθηκε κτω απ' αστρι λευτερις". σως πλι να φταει που ταν η αγαπημνη και παραχαδεμνη του μπαμπ-στρατηγο σως να φταει πως με τη μητρα της, τανε πντα στα ...μαχαρια.


      
  Ο μπαμπς Γουσταος                 Η μαμ Λους                      Η μικρ Λου

     Σ' λη τη μετπειτα ζω της, η μικρ Λουζ, -Λου για τη συνχεια, μιας κι τσι τη φωνζανε για λη την υπλοιπη ζω της- θυμταν να παχ βιβλο που 'χε στο εξφυλλ του, τον γερμανικ θυρε, πλι στον ρωσικ κι που τανε γραμμνος ο ττλος ευγενεας της οικογνειας. Το 'χε ξεφυλλσει πολλκις, καθισμνη απναντι απ το Ερμιτζ κι αυτ το χρυσ περιβλλον την κανε να αισθανθε σντομα, διαφορετικ απ' λους τους λλους. "Μου ρεσε να φορ τα παποτσια μπαλτου, ταν επστρεφα απ τα μαθματα χορο και να πηγανω να γλιστρ στο παρκ της μεγλης αθουσας, του πνω πατματος, σα να 'μουνα πνω σε πεδιδα απ πγο. Πντοτε θυμμαι κενες τις κινσεις που με 'κναν να αισθνομαι σαν το μοναδικ πλσμα πνω στη γη!", θα πει η δια, χρνια μετ.

                    
                          Η θα, περπου που κοιτοσε η Λου, ταν τανε μικρ

     Τ πργμα κανε τη Λου μοναδικ και τσο διαφορετικ απ τις λλες γυνακες που της εποχς της; Σμφωνα με μιαν εξγηση της διας, σως αυτ να οφελεται που 'χασε τη πστη της στον Θε, σ' ηλικα μλις οχτ ετν. τανε γι' αυτ, τρομακτικ εμπειρα. Πργματι, σ' λη της τη ζω συνχισε ν' αναρωτιται πως θα μποροσε να ζσει κανες στον κσμο, χωρς πστη, χωρς Θε. νιωσε σα να ενηλικιωντανε ξαφνικ, πως τανε διαφορετικ απ' λους τους γνωστος και τους συγγενες της, προς τους οποους φυσικ, νιωθε μια βαθι και συγκαταβατικ συμπθεια.
     Με τη προδο των χρνων και μχρι τα δεκαοχτ της, γινταν λο και πιο ανεξρτητη, λο και πιο φιλελεθερη και φυσικ υποστριζε τοτη τη διαφορετικτητα μ' απαρμιλλο κουργιο και ψυχωμνα. σως εδ να μιλοσε και το στρατιωτικν αμα του πατρα της. μως, κοντ σε τοτα τα χαρακτηριστικ θα πρπει να προστεθον κι η πρωρη ωρμανση, η γενναιτητα, η δυσπιστα προς το κοινωνικ και θρησκευτικ περιτλιγμα της εποχς με τα συναφ του κι η πελρια λαχτρα και δψα για γνση κι επγνωση του κσμου, καθς επσης κι η λατρεα της πνευματικτητας. Κι λα τοτα απ φηβη, παρακαλ. Πνω κει, στα 18 της, χνει τον πατρα της, το 1879, πργμα που επηρασε πιθαντατα τις μετπειτα επιλογς της και μλιστα πολ.

δευτερο

     Στα δεκαοχτ της, ταν μπρεσε να παρακολουθσει μαθματα Θεολογας, απευθνθηκε κρυφ, στον Ολλανδ πστορα Χντρικ Γκλοτ, γνωστ για την ευρτητα των απψεν του κι η εκκλησα του βρισκτανε στην οδ Νιφσκη, κοντ στο σπτι των Σαλομ.


                      
            Hendrik Gillot                           H Lou Salome το 1878

     Ο Γκλοτ (1836-1916) γεννθηκε στην Ολλανδα κι εχε τη θση του πστορα, στην ολλανδικ πρεσβεα, στην Αγα Πετροπολη. ταν, εκενη την εποχ, ο σημαντικτερος ομιλητς στη προτεσταντικ εκκλησα κι επειδ τανε καττερο στλεχος και δεν δειχνεν ιδιατερην απειλ, κανες δεν του ασκοσε λεγχο στη δουλει του. ταν γοητευτικς, διανοομενος, με σαφ προτμηση κι επρρεια, απ τον γαλλικ Διαφωτισμ. Τα κηργματ του ενθουσιζανε τις κυρες της καλς κοινωνας, της Πετροπολης κι αντπαλον εχε μνο τον Χρμαν Ντλτον (Hermann Dalton). Εχεν εκδσει τσο στην Ολλανδα, σο και στη Ρωσα, πολλς διατριβς κι αγαποσε να κηρττει στα γερμανικ, -τ' νομ του μλιστα το πρφερε με τη γερμανικ προφορ.
     ταν η Λου πγε να τονε βρει κρυφ, στα 1878, γιατ ξερε πως δε θα 'ταν αποδεκτς σαν δσκαλος απ τους δικος της, ο πστορας ταν 25 χρνια μεγαλτερς της, στα 42 του. Τον εχε δει να κινεται με ζση και να μιλ φλογερ, σε μια διλεξη του κι εχε σκεφτε πως αυτς ταν ο κατλληλος να της μθει τον κσμο. Πργματι, αυτς την θησε στο να μελετ μαζ του, Καντ, Ρουσσ, Κρκεγκαρντ, Σοπενουερ. Σ' αυτ μλλον οφελεται η μεταστροφ της, καθς επσης -γιατ να το κρψωμεν λλωστε- κι απ το γεγονς πως εχε καταγοητευτε κι ερωτευτε τον δσκαλ της.
     Οι σχσεις τους διακπηκαν απτομα, ταν ο πστορας γοητευμνος κι αυτς απ τη μικρ μαθτρι του, επιχερησε να τη φιλσει. τανε μια μρα, που εκενη χοντας θρρος, εχε καθσει στα γνατ του για να τον ...ακοσει καλτερα. Τα μετπειτα, εναι κπως συγκεχυμνα. Μπορομε να βγλουμε λγα πρματα, απ τη μεταξ τους επιστολογραφα κι απ τις κραυγς της μητρας της, που τον αποκλεσε, "νοχο ενπιον της ανλικης κρης της". Σε τοτο, ο πστορας εχεν απαντσει με τη λιτ φρση: "Θα 'θελα να 'μαι υποχρεωμνος στη Λουζ, αλλ και το χρος της". Η μικρ Λου, του 'γραψε κποια στιγμ ττε, πως "μσα της αντιπαλεουν η φων της καρδις και το χρι της λογικς και το χρι αυτ αποδεικνεται πιο δυνατ". Ιστορες! Η ουσα εναι, πως η μικρ θελε διακας να μοισει στους ντρες, σον αφορ στη δναμη και στην εξυπνδα και δεν θελε μιαν αισθηματικ σχση, στε να καταλξει στην υποταγ της. 'Αλλωστε, αρνθηκε πολλκις στο μλλον, ερωτικς σχσεις.
     Αυτ η δακρβρεχτη ιστορα, με τις ανταλλαγς επιστολν και κατηγοριν διρκεσε, οτε λγο, οτε πολ, απ τον Οκτβρη του 1878, μχρι και τον Ιονη του 1879. Στο διστημα αυτ, ο πστορας παιξε τη θση του, μιας κι η οικογνεια Σαλομ εχε μεγλην επιρρο κι ο Ντλτον βρκε την ευκαιρα να χτυπσει τον αντπαλ του, μσω αυτο του γεγοντος. Η Λου εντωμεταξ, γκλειστη -και κλαουσα ενοτε-, πλευε να τιθασψει τις δυνμεις που 'χαν εγερθε, απ τα γεγοντα. Τελικ ο κακτυχος πστορας απομακρνεται και περιορζεται, με βολευμα απ την πατρδα, γιατ υπερβη τα ρια της διδασκαλας και της θρησκεας του. Μετ, η ιστορα τον εγκαταλεπει κι αυτ, για ν' ακολουθσει τα χνη της μικρς του αμαρτας. Πθανεν αργτερα, παραγκωνισμνος, συντετριμμνος και ξεχασμνος, σαν νας κομπρσος, παρλο που δε δικοψε ποτ την επαφ του, με τη Λου μσω αλληλογραφας. Βλπετε τον εχε σαν πατρα-σμβουλο και κατ μεγλο μρος τον αγαποσε.
     Η Λου δε μποροσε πια να μενει στη Πετροπολη κι αποφσισε να πει στο Πανεπιστμιο της Ζυρχης, -να απ τα λγα που ττε δεχτανε γυνακες-, στο τλος του καλοκαιριο του 1879. Λγα χρνια πριν, εχε φοιτσει εκε  η επανασττρια 'Αννα Κουλσοβα, που 'γινε αργτερα σντροφος του Αντρα Κστα και του Φλιπο Τουρτι. Η οικογνει της συμφνησε με δυσκολα και μνον υπ τη προπθεση να τη συνοδψει η μητρα, -με την ελπδα φυσικ να τη μεταπεσει. Αλλ η Λου τανε πια Το Αγριστο Κεφλι και ποτ πια δε θα γυρσει στη Ρωσα, πρμα που δε μποροσε να το φανταστε μτε η μητρα της, μτε κανες στην οικογνει της ττε. Λγους μνες μετ, προς το τλος του 1881, η Λου αρρστησε βαρι. Μαζ με τη μητρα της, αποφσισαν να πνε να περσουνε λγους μνες στην Ιταλα και πιο συγκεκριμνα στη Ρμη, που η μαμ- Λους, εχε μια φλη πρθυμη να τους φιλοξενσει για σο το πεθυμοσαν. Η Λου τανε ττε εικοσιενς.

τριτο

     Στην δια πλη βρισκτανε κι η Μαλβντα Φον Μισεμπουργκ (Malwida Von Meysenburg, 1816-1913), φλη του Γκαριμπλντι και του Μαντσνι, που 'χεν αναγκαστε να παρατσει τη Γερμανα λγω προοδευτικν-ριζοσπαστικν ιδεν της. τανε κρη ιδιοκττη ναυπηγεων στη Γερμανα, -που μλιστα λγω του κρους του, εχεν ονομαστε βαρνος. Επειδ εχαν ανακατευτε σ' επαναστατικς δραστηριτητες μαζ με τον Αλεξντρ Γικοβλεφ και τον Μαντσνι στα 1848-52, καταφγανε στο Λονδνο, -το συλο των μεταναστν κενη τη περοδο. ταν ο Αλεξντρ πθανε, το 1860, υιοθτησε τη κρη του λγα κι να χρνο μετ κατφυγε στην Ιταλα. Πριν μως, πρασε απ το Παρσι κι εκε γνρισε τον Ρτσαρντ Βγκνερ και γνανε φλοι.
     Στην Ιταλα, στα 1861-2, εξδωσε τα "Απομνημονεματα Μιας Ιδεαλστριας" που εμφανιστκαν αννυμα και στη Στουτγρδη, το 1876, -την νοιξη του 1882 εχανε φτσει στη τρτη τους κδοση πλον. Τον Μη του 1872 μως, στο νο σπτι του Βγκνερ στη Μπαρουτ, στη Γερμανα, γνρισε τον Ντσε μσω αυτο, γνανε φλοι και μσω του Ντσε, λγον αργτερα, γνρισε κι να νεαρ, τον Πωλ Ρε.  Αγπησε "μητρικ" τον Ντσε και συμπθησε πολ αυτν τον νεαρ, που "την εξπληττε ο παιδιστικος τρπος του". τσι εχανε τα πρματα, ταν φτασε η Λου με τη μητρα της στη Ρμη, τον Γενρη του 1882.

 
                               
                Μαλβντα Μυσενμπουργκ                   Η Λου το 1882

     Η Λου, χοντας διαβσει τα βιβλα της Μαλβντα, ταν φτασε στην Ρμη σπευσε να τη συναντσει στο σπτι της, στην οδ Πολβεριρα, στη συνοικα Σορντο. Τοτο γινε τον Φλεβρη του 1882, αμσως σχεδν μλις αννηψε απ την αρρστια της. Στο σαλνι της Μαλβντα, δσποζε το πορτρατο του Βγκνερ κι η συγγραφας τη δχτηκε με μεγλη συμπθεια. Γργορα μλιστα τηνε πρε υπ τη προστασα της. Κατ τη διρκεια μιας βραδινς δεξωσης, στο σπτι της Μαλβντα, που συμμετεχαν λοι οι ξνοι διανοομενοι που 'τανε περαστικο απ τη Ρμη, η Λου παρατρησεν να νεαρ με θλιμμνο βλμμα κι αγαθ συμπεριφορ. Μλις εχε φτσει εκε, απ το Μντε Κρλο, που εχε χσει στο παιχνδι ,τι κρατοσε και ζητοσε απ την οικοδσποινα χρματα για να ξοφλσει να λογαριασμ. Η Λου γοητετηκε και το διο βρδι του επτρεψε να τη συνοδψει στο σπτι, μετ απ μια μεγλη βλτα στους δρμους της πλης. Ο νος αυτς λεγτανε Πωλ Ρε.


Η Λου στο σαλνι της Μαλβντα (1882)

τεταρτο

     Ο Πωλ Ρε (Paul Ludwig Carl Heinrich Rée), -γιος του Φιλπ, ενς εβραου επιχειρηματα και της Τζνι Τζνας (Jenny Jonas) κρη του ιδιοκττη των Ναυπηγεων Χντριξεν-, εχε γεννηθε στις 21 Νομβρη 1849, στο Μπαρτελσγκεν της Πομερανας, κοντ στη Βαλτικ. Η πραγματικ του πατρδα τανε το φουδο Στμπε, που προσαρτθηκεν αργτερα, το 1868 μαζ με τη Τουτζ, στη Πρωσσα. Σποδασε στη Λειψα, φιλοσοφα και νομικ, κατπιν παρανεσης του πατρα. Μελτησε Δαρβνο (Darwin), Σοπενουερ και τους γλλους Λα Μπριγιρ (La Bruyère), Μοντεσκι (Montesquieu) και Λα Ροσφουκ (La Rouchfoucauld).
     Κατ τη διρκεια του γαλλο-γερμανικο πολμου πγεν εθελοντς και λαβθηκε σε κποια μχη. Μετ τον πλεμο ρχισε να μελετ φιλοσοφα και το 1875, καμε να διδακτορικ πνω στον Αριστοτλη και τα "Περ Ηθικς" του. Απ το διδακτορικ αυτ και την κοιν τους αγπη για τον Σοπενουερ (Schopenhauer), ρθε κοντ με τον Ντσε και γναν αχριστοι. Εργαστκανε μαζ σε πολλ κι ο διος ο Ντσε του αναγνρισε δημσια, μρος της πατρτητας του "Προλευση Των Ηθικν Συναισθημτων". ταν δεν τανε μαζ, αντλλασαν επιστολς, καστος με τις σκψεις και τις ιδες του. Το 1882, ο Ρε τανε τριανταδο ετν κι εχε τελεισει τη συγγραφ βιβλου βαθι διαποτισμνου με κρατο πεσιμισμ. ταν γνρισε τη Λου κεραυνοβολθηκε!


                                   
                        Paul Ree 1882                             Η Λου ττε

     Απ' αυτ λοιπν τη περεργη συγκυρα-σμπτωση τχης, γνωριστκανε και την δια μρα, ο Πωλ γραψε στον φλο του Ντσε, την εμπειρα της γνωριμας τους, εγκωμιζοντας τη νεαρ ρωσδα για το πνεμα, την ομορφι και την εξυπνδα της. Αν γραψε και κτι λλο στην επιστολ, δε θα το μθουμε ποτ, πλην μως η απντηση του Ντσε, που γνωρζουμε, ταν αρκετ παρξενη: "Δστε τα χαιρετσματ μου στη μικρ σας προικισμνη ρωσδα, αν ντως εναι τσι πως τη περιγρφετε. Εμαι αχρταγος γι' ανθρπους με παρμοιο ψυχισμ. Στο μλλον πρκειται να βισω ναν. Ωστσο το θμα 'γμος' σα σνολο, εναι λλο πργμα. Το πολ-πολ που θα ενδιδα, θα 'τανε σ' να διετ γμο. Τοτο, στα πλασια σχεδων που 'χω για τη προσεχ δεκαετα" (Πτερς, 86). 'Αντε βγλτε συμπρασμα!
     Η κυρα-Λους εχεν αρχσει να θυμνει και ν' απειλε τη κρη της πως θα τηνε πει πσω στη Ρωσα, με τη ζω που κνει στην Ρμη. Αντθετα, ο Πωλ νιωθε πεισμνος πως εχε ...ψσει τη μικρ και πνω στον ενθουσιασμ του της ζτησε γμο. Η Λου τονε προσγεωσεν τσαλα στη πραγματικτητα, εξηγντας του πως τ' νειρ της τανε να ζσει μαζ με μιαν ομδα διανοουμνων σαν ση, μσα σε μια πνευματικ κοιντητα και πως δεν θελε να νιθει δεσμευμνη απ ρωτες και ττοια πεζ πρματα. Εν του εξηγοσε λεπτομερς το σχδι της σκζοντας τη καρδι του, εκενος για να την εντυπωσισει, ανφερε πρτη φορ τ' νομα του φλου του, Ντσε και, τουλχιστον εκενες τις στιγμς, μλλον τα ...κατφερε. Η κοπλα δειξε πολ ζωηρν ενδιαφρον κι εξφρασε την ντονην επιθυμα να της τονε γνωρσει. Ο Ρε δχτηκεν απρθυμα, ωστσο δε μπορομε να πομε πως κανε και τα πντα για τοτο.

πεμπτο

     Στη μικρ πλη του Ρκεν στον κλπο Λτζεν, πεδιν περιοχ νοτιοδυτικ της Λειψας, στις 15 Οκτβρη 1844 κι ακριβς στις 10.00 π.μ. γεννθηκεν ο Φρντριχ Ντσε (Friedrich Wilhelm Nietzsche). Επειδ η γενθλιος ημρα συνπιπτε με τα τεσσαρακοστ νατα γενθλια του Πρσου βασιλι Φρντριχ Βλχελμ του Δ', πρε το βαφτιστικ του κι ο μεγλος φιλσοφος, μιας κι ο πατρας του εχε διοριστε Δμαρχος στη πλη αυτ, απ κενον. Οι παπποδες του ταν επσης υπουργο και λουθηρανο στο θρσκευμα, εν ο παππος απ τη μερι του πατρα του, Φρντριχ Αγουστος Λοντβιχ Ντσε, ταν απ τους μεγαλτερους μελετητς της προτεσταντικς αρεσης, μ' αρκετ συγγρματα στο ενεργητικ του.
    Στα τσσερ του χασε τον πατρα του, Καρλ Λοντβιχ (1813-1849), απ εγκεφαλικ, -πθανε τρελς- κι ξι μνες αργτερα, πθανε κι ο διετς μλις, αδερφς του, Τζζεφ. Σε λιγκι, η οικογνεια μετακμισε στο κοντιν χωρι Νουμπουργκ Ντερ Σαλε, που και διμεινε με τη μητρα του Φραντζσκα, (1826-1897), τη γιαγι του απο τη μερι του πατρα, τις δυο αδερφς του πατρα του και τη μικρτερη του αδερφ, Τερζα-Ελζαμπεθ-Αλεξνδρα (1846-1935), για οχτ χρνια. Απ τα δεκατσσερα ως τα δεκαεννι του, φοτησε κει κοντ, σε κποιο πολ καλ σχολεο (Schulpforta) και προετοιμστηκε για το πανεπιστμιο. Εκε συνντησε τον ισβιον "ακλουθ" του, που επηρασεν λη την υπλοιπη ζω του, τον Πλ Ντεσν (Paul Deussen), -στις προσεχρησε σ' αυτν το 1861- που επρκειτο να γνει μγας ιστορικς της φιλοσοφας κι ιδρυτς της Κοινωνας Σοπενουερ.
     Τα καλοκαρια του, στις διακοπς, ο Ντσε τα περνοσε στο Νουμπουργκ, που κι εχεν ιδρσει μια μικρ μουσικ και λογοτεχνικ λσχη, τη "GERMANIA", με μουσικ επκεντρο, το μουσικ του εδωλο, τον Richard Wagner κι γινεν ιδιατερα γνωστ περιγραφικ, ως Zeitschrift für Musik. Ο φηβος Ντσε, διβασεν επσης τα γραπτ των γερμανν ρομαντικν, Φρντριχ Χλντερλιν (Friedrich Hölderlin) και Ζαν-Πωλ Ρχτερ (Jean-Paul Richter), καθς και την αμφισβητομενη "Απομυθοποηση Του Ιησο", (Life Οf Jesus Critically Examined - Das Leben Jesu kritisch Βearbeitet, 1848). χοντας μεγαλσει σ' αυστηρ θρησκευτικ περιβλλον και θλοντας να μη μοισει του πατρα του, αμφισβτησε καθετ τη χριστιανικ και δλωσεν θεος.
     χοντας ολοκληρσει μ' επιτυχα τον πρτο αυτ κκλο σπουδν του, μπκε στο Πανεπιστμιο της Βννης το 1864, στο τμμα θεολογας και φιλολογας, μα γργορα τη προσοχ του κρδισεν αποκλειστικ η δετερη, μ' ιδιατερην μφαση στη μελτη κι επεξγηση αρχαων, κλασσικν και βιβλικν κειμνων. Αφο παρακολοθησε με πθος, ενδιαφρουσες διαλξεις, απ εμπνευσμνους διδασκλους, γργορα καθιερθηκε μσω των θαυμσιων δοκιμων του κι ειδικ για κενα που αφοροσαν τους, Αριστοτλη, Θογνι και Σιμωνδη. Το 1865 γνρισε τις διδαχς και τα γραπτ του Σοπενουερ κι επηρεστηκε βαθι.
     Στα εικοσιτρα του κατατχτηκε στον στρατ, στο ιππικ σνταγμα πυροβολικο, εν επστρεψε να μενει με τη μητρα του στο Νουμπουργκ. Προσπαθντας να στηριχτε πνω στη σλα ενς ιδιατερα απεθαρχου αλγου, πφτει και τραυματζεται σοβαρ στο στρνο. Παρνει δεια λγων μηνν μα κι ταν επιστρφει χωρς να 'χει θεραπευτε, αποστρατεεται. Το τραμα τοτο δε θεραπετηκε ποτ εντελς. Επιστρφει στο Πανεπιστμιο της Λειψας και τον Νομβρη του 1868 συναντιται, στο σπτι ενς κοινο τους φλου, με τον Βγκνερ. Μοιρστηκαν τον διον ενθουσιασμ για τον Σοπενουερ και με δεδομνη τη λατρεα του Ντσε για τη μουσικ του Βγκνερ, οι δυο ντρες γνανε πολ καλο φλοι. Ο Βγκνερ εχεν ισχυρ προσωπικτητα, εχε περπου την ηλικα του πατρα του Ντσε κι επσης, εχε φοιτσει κι εκενος στο Πανεπιστμιο Λειψας, τσι η φιλικ τους σχση τανε σχεδν "οικογενειακ" αν και θυελλδης ενοτε, επηρεαζντας επσης τη μετπειτα πορεα του Ντσε. Το παραδχτηκε κι ο διος εκοσι χρνια μετ.
     Κενη τη χρονι, νας απ τους δασκλους του, τονε συστνει σα φιλλογο, στο Πανεπιστμιο της Βασιλεας. Το πανεπιστμιο αυτ, του προσφρει τη θση κι τσι σ' ηλικα μλις εικοσιτεσσρων ετν, ο Ντσε αποκτ την δρα του καθηγητ κλασσικς φιλολογας, τον Μη του 1869. Εκε καμε κι λλες σημαντικς γνωριμες μ' λλους καθηγητς και καλλιργησε τη φιλα του με τον Βγκνερ, κνοντς του επισκψεις τακτικ, στο σπτι του στη Λουκρνη. Κατ τη διρκεια του γαλλο-πρωσσικο πολμου, το 1870-1, υπηρτησε σα νοσοκμος, μα η υγεα του εχε κι λλες επιπλοκς, τσο στο παλι του τραμα, σο κι απ λλες νσους που κλλησε, πως διφθερτιδα και δυσεντερα. κτοτε η υγεα του, μχρι το τλος της ζως του, δεν ανκαμψε ποτ.
     λη του η εμπειρα απ τις σπουδς, τ' αναγνσματα, τις διαλξεις, τη λατρεα στον Σοπενουερ και τον θαυμασμ στη μουσικ του Βγκνερ, καθς κι η απογοτευσ του απ τον σγχρονο γερμανικ τρπο ζως, μετουσιθηκε στο πρτο του βιβλο με ττλο "Η Γνεση Της Τραγωδας", που πρωτοδημοσεψε σ' ηλικα εικοσιοχτ ετν. Ο Βγκνερ σπευσε, αν κι αναρμδιος, να το παινσει, μα ν ισχυρ κριτικ ρπισμα απ τον νεαρ και πολλ υποσχμενο φιλλογο Ulrich Von Wilamowitz-Möllendorff (1848-1931), δωσεν σχημη στμπα στο βιβλο, στον χρο των μελετητν.
     Ο Ντσε την εξαετα 1872-9 συνχισε να διαμνει στην Βασιλεα, αλλ επισκεπττανε συχν τον Βγκνερ στο καινοργιο του σπτι στη Μπρουτ, στη Γερμανα. Στη πρτη του επσκεψην εκε, γνρισε τη Μαλβντα Μισενμπουργκ (1872) και στη δετερη, να χρνο μετ, συνντησε κποιον νεαρ, ονματι Πωλ Ρε. Τους συνδσανε πολλ και τους τρεις και γνανε φλοι. Το 1876, σ' ηλικα 32 ετν, ο Ντσε ζτησε σε γμο μιαν ολλανδζα σπουδστρια πινο στη Γενεη, την Mathilde Trampedach, χωρς μως αποτλεσμα. Κατ τη διρκειαν αυτς της περιδου επσης, γραψε μερικς μελτες για τον σγχρονο γερμανικ πολιτισμ, διαποτισμνες απ την αθεστικ διδασκαλα του David Strauss, τις ιδες του Σοπενουερ, τη μουσικν μπνευση του Βγκνερ. Στα 1878 γραψε το "Προλευση Των Ηθικν Συναισθημτων", με την αρωγ του Πωλ Ρε κι αυτ το βιβλο σμανε το τλος της φιλας του με τον Βγκνερ, γιατ ο μουσικς πστεψε πως δικρινε μες στις σελδες του, σχημες περιγραφς για το πρσωπ του.
     Παρ τη συλλογικν απρριψη του πρτου του βιβλου, παρμενεν αξιοσβαστος στο πανεπιστμιο της Βασιλεας, αλλ η υγεα του επιδεινθηκε ξαφνικ κι ρχισε να χει προβλματα ρασης, ημικρανες, ιλγγους κι εμετ, τσι στε οδηγθηκε σε παρατηση, τον Ιονη του 1879. Απ ττε ξεκνησε να ζει ως "πατρης, περιπλανμενος τσιγγνος, πολτης του κσμου νευ υπηκοτητας", κατ τα δικ του ειρωνικ σχλια. Τοτο γιατ εχεν απαρνηθε τη γερμανικ του υπηκοτητα, χωρς παρλληλα να λβει την ελβετικ. τσι ρχισε να περιηγεται διφορες πλεις (Νκαια, Σιλς-Μαρα, Λειψα, Τορνο, Γνοβα, Ρεκορο, Μεσσνη, Ρπαλο, Φλωρεντα, Βενετα και Ρμη), με συχνς επιστροφς στο Νουμπουργκ, στη μητρα του. Σε μιαν απ αυτς τις περιηγσεις βρθηκε στη Ρμη, το 1882 κι σπευσε να επισκεφτε τη φλη του Μαλβντα, χοντας δη λβει γνση για τον ενθουσιασμ του φλου Ρε, για κποια νεαρ ρωσδα. τανε ττε τριανταοχτ χρονν.


                              
                         Η Λου                                             Ο Ντσε 38 ετν

εκτο

     Μια μρα που η Λου εχεν επισκεφτε τη βασιλικ του Αγου Πτρου, εμφανστηκε μπροστ της κποιος ντρας με φλογερ και βαθ, θλιμμνο βλμμα, γοητευτικς και μ' να παχ μουστκι. Μλις την εδε κοντοστθηκε κι αναφνησεν αυθρμητα:
 -"Απ ποι στρα πσαμε για να συναντηθομε εδ";
     Εκενη κεραυνοβολθηκεν απ το ντονο βλμμα του που "ανακλοσεν αυτ που συνβαινε μσα του, αντθετα απ τις φευγαλες εξωτερικς εκφρσεις" (Πτερς, 92). Σε λιγκι ο φιλσοφος τανε βαθι ερωτευμνος και μιλοσε μ' ενθουσιασμ στους φλους του γι' αυτν. Η Φραντζ βερμπερκ, σζυγος ενς απ' αυτος, γραψε στον ντρα της: "Εκενος βρσκεται στην ηλικα, που μια ρνηση κποιο λθος, δσκολα υποφρονται, εν κενη βρσκεται σ' αντθεση με την οικογνει της και τη κοινωνα. Υπρχει μεγλη πιθαντητα να πληγωθε ο μεγαλτερος..."
     Η κατσταση αυτ ταν αρκετ σνθετη και καθλου ευνοκ. Ο Ρε εχε τον χρνο να την ερωτευτε μες απ τη συναναστροφ, τη κουβντα και τους περιπτους τους. Ο Ντσε την ερωτετηκε κεραυνοβλα. Ο Ρε κι ο Ντσε τανε φλοι. Η Λου εχεν δη απορρψει τον Ρε, μα κενος μενε τριγρω της με την ελπδα να πετχει κτι καλτερο, ντας θλιμμνος απ την απρριψη. Ο Ντσε δεν βλεπε λγο για να νιθει ανησυχα γιατ εχε διακρνει στα μτια της το τι ενδιδε μλλον στο φλερτ του. Η κυρα-Λους, αντθετα, αποφσισε να γυρσει στη Ρωσα, αφνοντας τη κρη της στη Γερμανα, σε κποια φλη. Ο Ντσε, με τον Ρε, τις πρφτασε στο Μιλνο και τις πεισε να κνουνε μιαν εκδρομ στη λμνη ρτα. Μπρεσε τελικ να ξεμοναχισει τη Λου και να κνουνε μαζ να περπατο στο Μντε Σκο, μια σχετικ μικρ δασδης βουνοπλαγι, με διστικτα παλαι κτρια. Η μητρα κι ο Ρε, κουρστηκαν να περπατον κι οι δυο τους πρανε το μονοπτι, υποτθεται για καμμιν ρα, μα γυρσαν αργ τ' απγευμα κι οι δυο φανερ ταραγμνοι.
     Τι συνβη μεταξ τους το απγευμα κενο, δεν γινε γνωστ, αλλ εναι αλθεια πως η γοητεα του τηνε παρσυρε για κμποσο. Η δια θα πει, χρνια μετ: "Αν φλησα τον Ντσε στο Μντε Σκο, δε το θυμμαι πια.." Ο Ντσε, αντθετα, της γραψε λγο μετ: "Σας οφελω τ' ομορφτερον νειρο της ζως μου". Αργτερα, πολ αργτερα, ταν εχε συνλθει κπως απ το σοκ, εχε πει: " Η Λου της ρτα, ταν ν λλο πλσμα..." ταν επισκφτηκε τους βερμπεκ, λγο μετ, τον εδανε σε μια πρωτφαντη διθεση. "Μιλοσε συνχεια για τη Λου κι τανε σα να 'χε κερδσει τον κσμον λο" (Πτερς, 97-101).  'Αντε βγλτε συμπρασμα!
     Ο Ντσε συνντησεν ντονες αντιδρσεις κι απ το στεν του περιβλλον. Η μητρα κι η αδερφ του προσπθησαν να τονε μεταπεσουν. Στην αρχ η μητρα του κι ταν εκενος προσπθησε να ζητσει τη βοθεια της Ελζαμπετ, που 'χανε πιο στεν σχση, κντρα στη μητρα, τηνε βρκε πρτη φορ, απναντ του. Στο μεταξ πρεπε να βρεθε τρπος στε ν' αναβληθε η επιστροφ της στη Ρωσα κι εδ υπρχει μια τραγικ ειρωνεα. Ο Ντσε γνριζε τον ρωτα του Ρε με κποια νεαρ ρωσδα. Ο Ρε εχε πληροφορηθε τον ρωτα του Ντσε για κποια νεαρ κοπλα. Δεν εχαν ακμα συνδσει τα γεγοντα και δε γνωρζανε πως επρκειτο για το διο πρσωπο. τσι για κμποσο διστημα, προσπαθοσανε κι οι δυο να εξασφαλσουνε παρταση στην δια κοπλα, ψχνοντας ιδες και της βρκανε μια θαυμσια πρταση για μια μελτη που θα τη κρατοσε μακρι τη φυγ της για καν χρνο. Μταια η μαμα-Λους πσχιζε να τη μεταπεσει, -η Λου ταν Αγριστο Κεφλι, λλη μια φορ.
     ταν η Λου κι ο Ντσε συναντηθκανε στη Λουκρνη, της πρτεινε γμο, ανοιχτ και ξεκθαρα, μα κενη του εξγησε πως δε πρπει να 'χει αυταπτες, ακμα κι αν αποφσιζε να μην επιστρψει στη Ρωσα και να παραμενει στη Γερμανα με τους νους φλους της. Φεγει για τη Πρωσσα και φιλοξενεται λγες μρες απ την οικογνεια του Ρε κι εκε διαπιστνει πως μεταξ των δυο φλων θα προτιμοσε τον μικρτερο και πιο ισορροπημνο. Ο Ντσε ττε μνο συλλαμβνει την υποψα πως ο Ρε κι η Λου χουνε ...κτι και το συλλαμβνει ...ανποδα! Πιστεει πως οι δυο τους του παζουνε παιχνδι πσω απ τη πλτη του, για να χουνε κλυψη στον δεσμ τους και να τους βοηθσει να πετχουνε την αναβολ της αναχρησης. Ττε κνει κτι... ποταπ: Συνθτει μια φωτογραφα, σε κποιο δισημο ττε, ελβετ φωτογρφο, τον Jules Bonnet, με τους τρεις τους, που η Λου εναι πνω σ' να κρο κι οι δυο τους, Ντσε και Ρε, εναι ζεμνοι! Η Λου κρατ και τα γκμια τους και το μαστγιο που τους κεντρζει.



                                Η... επμαχη φωτογραφα!

     Η κνηση αυτ και σα σλληψη και σαν υλοποηση, μαρτυρ απ μνη της το πως θα πρπει να 'νιωσε ο φιλσοφος ττε. Πολ αργτερα θα συμβουλψει δια στματος Ζαρατοστρα: "ταν πηγανετε στη γυνακα μη λησμονετε το μαστγιο!"
     Η Λου εχεν υποσχεθε πως μετ τον Ρε, θα επισκεφτε το σπτι του Ντσε για να μενει κι εκε λγες μρες μαζ μ' αυτν και την αδερφ του κι θελε να κρατσει το λγο της. Περσανε μια μρα μαζ που εκενη τανε κλειστ κι απμακρη, εν κενος της εκμυστηρετηκε τι τονε χριζε απ τον Βγκνερ. ταν την εδε τσι, την φησε για να επισκεφτε τη Βασιλεα και τους βερμπεκ, που τον εδανε "κουρασμνο και με αδυναμα συγκντρωσης". Τον Ιολιο, η Λου πηγανει στο φεστιβλ Βγκνερ, -για τον οποον εχεν ακοσει τσα πολλ- στη Μπεροτ και τονε γνωρζει απ κοντ. "Εξ αιτας του μικρο του αναστματος, ταν ορατς μνο για κλσματα δευτερολπτου, πως ακριβς το νερ του συντριβανιο που αναπηδ ξαφνικ πριν πσει". Μετ, με συνοδεα την αδερφ του Ντσε, πηγανουνε στο Νουμπουργκ. Εκε για μιαν ακμα φορ νιθει τη γοητεα του φιλσοφου. Εδ οφελουμε να πομε, πως ταν απ τα πρτα πρσωπα που αναγνρισαν αμσως την ιδιοφυα του, τον καιρ που λοι τον εχανε για εκκεντρικ.
     Την δια στιγμ πληροφοροσε τον Ρε για ,τι συνβαινε στο σπτι. "Πσω απ τον Ντσε υπρχουνε κρυψνες και μυστικ περσματα, πως σ' να παλι κστρο κι εναι κει που σως να κρβεται ο πραγματικς του χαρακτρας. Περνμε μως ευχριστες ρες καθισμνοι σ' να παγκκι κει που αρχζει το δσος. Τι ωραα εναι να γελς, να ονειρεεσαι, να μιλς το βρδι, ταν οι τελευταες αχτδες του λιου λμπουνε μες απ τα κλαδι..." (Πτερς, 121). Πρπει να πομε πως η Λου εχε κερδσει και μιαν λλη μχη: Εχε πεσει τη μητρα της να την αφσει στη Δυτικν Ευρπη. Ο Ντσε ενθαρρυμνος, εχεν απολασει αυτ τη συντροφι.
     Η αδερφ του Ντσε, κουγε τρομαγμνη αυτς τις συζητσεις. Οι τρποι της Λου, οι διαφορς της, το πεσμα κι η αδιαφορα της στα κοινωνικ και θρησκευτικ θματα, την καναν να τη διαβλλει σ' λο τον περγυρο και στον διο τον αδερφ της. "Πως μπρεσεν ο αδερφς μου να συνδσει τ' νομ του μ' να ττοιο υποκεμενο; Η Λου καυχιτανε πντα για τη κακα της και ττε ο καημνος ο Φριτς προσπαθοσε να γνεται σο πιο κακς μποροσε. Η Λου εναι πραγματικ η προσωποποηση της φιλοσοφας του αδερφο μου: ο τρελς εγωισμς που καταστρφει λα σα του εμποδζουνε τη πορεα, η παντελς λλειψη ηθικς", γραφε σε κποια φλη της. Ο Ντσε ρθε σε ρξη με την οικογνει του κι ταν του ζτησαν να τη διξει, φυγε μαζ της σ' να μικρ διαμρισμα στη Λειψα. Μα κι εκε δχτηκε τα πυρ τους, τι και καλ, τρα που 'τανε μνος μαζ της, ταν ευλωτος στις επιθσεις της και τελικ ταν ο διος αυτς που διωξε τη Λου μακρι.
     Αυτ λο φερε τη ρξη. Η Λου φησε τον Ντσε και πγε γργορα να συναντσει τον Ρε και να μενει μαζ του στο Βερολνο. Μνει πλον μονχος με λγους πια φλους: τους βερμπεκ, τον Γκαστ και τη Μαλβντα. Διαπιστνει πσον ντονα προσκολλημνος τανε με τη παρα της Λου και του Ρε. Οι δυο τους τον επισκπτονται στη Λειψα μα δε νιθει πλον το δσιμο του με κενην πως στο Νουμπουργκ. Αργτερα θα της γρψει: "Να θυμσαι αυτ: ο μοχθηρς εγωισμς πως ο δικς σου, η απουσα συναισθημτων προς τους λλους, εναι χαρακτηριστικ που απεχθνομαι πιτερο. Αντο αγαπητ μου Λου, δε θα ξανασυναντηθομε ποτ. Προσπθησε να δσεις στους λλους κι ιδιατερα στον φλο Πωλ, αυτ που δεν δωσες σε μνα".
     Ο Ντσε κατπεσε πολ, κατπιν τοτων. Περιπεσε σε κατθλιψη κι αυτ το βεβαινουν οι βερμπεκ, τους οποους επισκφθηκε και τον εδανε σκτο συντρμμι. Μλιστα οι υπαινιγμο που φηνε, οδηγοσανε τη σκψη τους ακμα και στην αυτοκτονα. Πνω που πιστψανε πως εχε χσει τη μχη, εκενος επστρεψε δυναμικ μ' να νο βιβλο, το "Ομοφυλοφιλικη Επιστμη" (1882) και σα να μην φτανε τοτο, τον πιασε μια ...κρση δημιουργικ κι ρχισε να γρφει πυρετωδς. Στη συνχεια, ακολοθησαν: "τσι Μλησε Ο Ζαρατοστρα" (1883-5), "Πρα Απ Το Καλ Και Το Κακ" (1886), "Γενεαλογα Των Ηθν" (1887), και στη τελευταα πιο δημιουργικ του χρονι τα: "Η Περπτωση Βγκνερ" (1888), "Το Λυκφως Των Ειδλων" (1888), "Ο Αντχριστος" (1888), "Ιδ Ο 'Ανθρωπος" (1888) και "Ντσε Εναντον Βγκνερ" (1888)!
     Το πρω της 3 Γενρη 1889, παθε μια διανοητικ διαταραχ, που φησε κουσορι σ' λη την υπλοιπη ζω του. Πνω σε τοτο, τονε χτυπ το λογο μιας μαξας και κει καταρρει για να μην επανλθει ποτ. Μερικο υποστηρζουνε πως υπρξε θμα της σφιλης, (πρτη διγνωση στο νοσοκομεο της Βασιλεας), λλοι πως φταιξε το τραμα στον στρατ, μερικο λλοι λνε πως φταξαν οι ουσες που παιρνε σαν ηρεμιστικ για να κατευνζει το ταραχδες πνεμα του, τλος, μερδα ατμων υποστηρζει πως φταιξε η κληρονομικτητα στο ευασθητο νευρικ του σστημα, πως στον πατρα του. Η ακριβς αιτα παραμνει ακμα ασαφς. Σημασα χει πως αγωνστηκε να εκδσει τα κεμεν του, γνωρζοντας πως θα 'χανε πολιτικ και κοινωνικν επδραση στο γενικ σνολο. Δυστυχς δεν ζησε πολ και λογικς, στε να το δει να συμβανει. Πρλαβεν μως σε μιαν αναλαμπ του να δσει μια θαυμσια σειρ διαλξεων το 1888, στο Πανεπιστμιο της Κοπεγχγης.
     Τα 1889-90 τα πρασε απ νοσοκομεα σε σανατρια, μχρι που τονε πρε η μητρα του πσω στο Νουμπουργκ, που τονε περιθαλψε για εφτ συνεχ χρνια. Μετ τον θνατ της, το 1897, ανλαβεν η αδερφ του και σε μια προσπθεια να φρεσκρει τη μνμη των λλων για τον αδερφ της, κανε μια μεγλη προσπθεια και συγκντρωσε τα γραπτ του, σ' να μεγλο σπτι που νοκιασε στον λφο της Βαμρης. Εκε συγκντρωσε τα χειργραφ του κι φηνε τους επισκπτες να τα κοιτζουνε, ταυτχρονα παρατηρντας και τον ανκανο πια φιλσοφο.
     Στις 25 Αυγοστου 1900, ο μεγλος Ντσε λυτρθηκε απ τα βσανα τοτου του κσμου, πιθανν απ πνευμονα, λγο πριν κλεσει τα πενηνταξι του χρνια. Θφτηκε στον οικογενειακ τφο, πσω απ την εκκλησα του Ρκεν, στον κλπο Λτζεν, εκε που 'χε γεννηθε και μεγαλσει και που εκε επσης βρσκονται θαμμνες η μητρα κι η αδερφ του.

εβδομο

     Πριν συνεχσουμε τον ρου της ιστορας της Λου, θα δομε λιγκι και τον -χι ξεχασμνο- Ρτσαρντ Βγκνερ (Richard Wagner), που μπλχτηκε για λγο στα πλοκμια τοτης της αφγησης. Γεννθηκε στη Λειψα στις 22 Μη 1813 και πατρας του ταν ετε ο αστυνομικς επιθεωρητς Φρντριχ Βγκνερ (Friedrich Wagner), ετε ο φλος της μητρας του, ζωγρφος, ηθοποις και ποιητς, Λοντβιχ Γκγιερ (Ludvig Geyer), που τη παντρετηκε τον επμενο χρνο, μετ τον θνατο του Φρντριχ. Σποδασε στη Λειψα και στη Δρσδη κι απ τα δεκαπντε του, συνθετε κι λας μουσικ. Εξαιρετικ ταλντο! Το 1831 μπκε στο Πανεπιστμιο Λειψας και παρλληλα συνχισε να μελετ μουσικ με δσκαλο τον C. T. Weinlig. Την επμενη κι λας χρονι, συνθεσε μια συμφωνα που εκτελστηκεν επιτυχς και την επμενη χρονι τοποθετεται ως διευθυντς χορωδας στο θατρο Wrzburg. Την δια χρονι συνθτει κεμενο και μουσικ για τη πρτη του περα, που παρμεινεν σημη, εν η επμενη, το 1836 εχε μεγλην επιτυχα.
     Εκενη τη χρονι παντρεεται τη τραγουδστρια της περας, Μνα Πλνερ (Μinna Planer), εν εχεν δη χρεωκοπσει με το να προσπαθσει να οργανσει την δετερη του περα. Καταφεγουνε μαζ στο Κνισμπουργκ κι εκε γνεται μουσικς διευθυντς στο τοπικ θατρο. Σντομα μως εγκαταλεπει κι αυτ τη θση και πηγανει στη Ργα, που διευθνει Μπετβεν (Beethoven) και παρλληλα συνθτει την επμεν του περα. Το 1839 ξεγλιστρ απ τους πιστωτς του και φεγει με πλοο, στο Λονδνο πρτα κι πειτα στο Παρσι. Εκε συναντ την επιτυχα με τον "Ιπτμενο Ολλανδ" και το 1842 γνεται δισημος κι αποδεκτς κι απ τη πατρδα του κι επιστρφει στη Δρσδη. Το μουσικ θμα του αντικατοπτρζει τις πολιτικς του πεποιθσεις -συμμετεχε στο μισοεπαναστατικ-διανοητικ ρεμα της "Νας Γερμανας". Η περα τοτη βγκε κατπιν μπνευσης, κατ τη φυγ του με φουρτονα, απ τη Ργα κι εναι ατμοσφαιρικ κι απομακρνεται απ τις μχρι ττε παραδοσιακς περες ρυθμο.
     Το 1845 ολοκληρνει τον "Ταγχιζερ" και ξεκιν τον "Λονγκριν", εναι πια δισημος, χωρς να 'ναι πλοσιος και κατχει καλ θση. Τρα πλον κινεται σε πιο μελωδικ αφγημα συνχειας, πνω σε καμβ ενισχυμνης ορχηστρικς υποστριξης. Το 1948 θεωρεται ποπτος επαναστικν ιδεν και την επμενη χρονι αναγκζεται να εγκαταλεψει τη Δρσδη και να καταφγει, αρχικ στη Βαμρη κι πειτα στη Ζυρχη, -βοηθθηκε απ τον Λιστ (Liszt). Δε θα μποροσε για ντεκα χρνια περπου να γυρσει στη Γερμανα. Συνεχζει να συνθτει μουσικ κομμτια στη Ζυρχη. Επισκπτεται το Παρσι μα θεωρεται ακμα ποπτος και δε τυχανει μεγλης εκτμησης. Το 1863 χωρζει την Μνα, -πεθανει το 1866-, δχως να 'χουνε παιδι.
     Απ το 1862 χει πια το ελεθερο να επιστρψει στη Γερμανα και την επμενη χρονι δνει μια σειρ συναυλιν σε μερικς μεγλες ευρωπακς χρες, πως Αυστρα και Ρωσα. Τονε καλε ο βασιλις Λουδοβκος Β', της Βαυαρας για μια σειρ συναυλιν, μα τελικ κι απ κει αναγκζεται να φγει, γιατ μπλχτηκε σε μιαν υπθεση με τη κρη του Λιστ, τη Κζιμα. Μπλχτηκε μαζ της εν κενη τανε παντρεμμνη με τον χορηγ του Χανς Φον Μπλοφ (Hans Von Blow). Τελικ το 1865, τονε συγχωρε και του διοργαννει τη πρεμιρα του "Τριστνο & Ιζλδη", στην οποα φωτζεται κθε πτυχ της ανθρπινης σεξουαλικτητας, με πλοσιο και χρωματιστν φος, περισστερο απ' σο εχε πετχει κθε λλος μουσουργς, μχρι ττε.
     Το 1870 παντρεεται τη Κζιμα -επιτλους- χοντας δη μαζ της δυο παιδι, εν παρλληλα συνεχζει να συνθτει και να διευθνει συναυλες. Τις επμενες χρονις -και μχρι να συναντσει τη Λου, γνωρζεται διαδοχικ, με τη Μαλβντα και τον Ντσε. Με τον τελευταο χουνε πολλ κοιν κι αυτ τους εννει με βαθι φιλα. Γνωστ πρματα απ δω και πρα. ταν κανε κενη τη συναυλα στο Μπειροτ, το καλοκαρι του 1882, εχεν δη χολωθε με τον Ντσε. ταν εδε και κατλαβε το πθος του για το κορτσι εκενο, θλησε να τονε πικρει του ρεσε η μικρ. πως και να 'χει τη φλρταρε σφοδρ, παρλο που πλησαζε πια τα εβδομντα. Μπερδετηκεν σως κι αυτς απ τον θαυμασμ της, τον διο θαυμασμ που κενη νιωθε για κθε πνευματικ και καλλιτεχνικ τομο κι πλωσε χρι. Για να 'μαστε τμιοι, δε ξρουμε ακριβς τι γινε, πντως φαγε τη χυλπιτα, πως λος ο ...καλς κσμος, αλλ επειδ ταν εγωιστς, τονε περαξε πιτερο η δλωσ της πως τανε ...μικρς το δμας.
     Για να ξεπερσει τη ...πκρα και τον χειμνα, ταξδεψε στη Βενετα. Πριν μως βγει ο χειμνας, τον Φλεβρη του 1883, παθανει καρδιακν επεισδιο και πεθανει εκε, σ' ηλικα εβδομντα ετν. Η σορς του ταξδεψε με γνδολα και τρνο, για να φτσει και να ενταφιαστε στη Μπειροτ. Ο Βγκνερ φερε τις περισστερες αλλαγς στη μουσικ και το σκεπτικ της, απ κθε λλον καλλιτχνη, η μουσικ του ξυπν πθη, περισστερο απ κθε λλου. ζησε εγωιστικ, σπταλα, -συνθως χρεωκοπημνος- κι ερωτικτατα τον βο του. σο μισθηκε, λλο τσον αγαπθηκε, αλλ ακμα κι οι εχθρο του παραδχτηκαν το μεγαλεο του στω κι αν δε συμφνησαν με τη μουσικ του.

                                      
                         
Ο πολς Βγκνερ                          κι η Λου... αλλο!

ογδοο

     Εχαμε αφσει το ζεγος Λου-Ρε να χαρεται τη φρσκοφτιαγμνη σχση του, εκε στο καλοκαρι του 1882. Να χαρεται; Χμμ... χι ακριβς! Δηλαδ αν μουν ο Ρε δε θα πανηγριζα κιλας. Ζσανε στο Βερολνο μαζ τω ντι και μλιστα με κποιαν αρμονα κι ελευθεριτητα, αρκετ χρνια. Φυσικ με τον ...ρο να μην χουνε καμμιν απολτως φυσικ ...σχση. Στα 1887, τυχε να περσει μια μρα απ το Βερολνο, ο Φρντριχ Καρλ Αντρας (
Friedrich Carl Andreas), νας μελετητς ανατολικν γλωσσν, μικρσωμος, κοντχοντρος, με μεγλα μαρα μτια, που 'χε στις φλβες του γερμανο-μαλαισιαν (μητρα) κι αρμνικον (ο πατρας ταν ο πργκηπας Bagratuni, απ το Ισπαχν) αμα. Για κενην ταν ο ντρας του πεπρωμνου της. Αφο προσπθησε ν' αντισταθε στο δυνατ κρτε του για μερικς βδομδες, τελικ ενδωσε να τονε παντρευτε, προς μεγλην απογοτευση του Πωλ. Το καλοκαρι της διας χρονις, εγκαταλεπει το Βερολνο κι επιστρφει χολωμνος στη πατρδα του, ολοκληρνει μιαν ακμα μελτη και λαμβνει απ αδιφορες μχρι κακς κριτικς. Ττε αποφασζει να σπουδσει την ιατρικ και το καταφρνει. Επιστρφει ξαν στην ιδιατερη πατρδα του.
     Εκε στο Στμπε, το μικρ φουδο, που γεννθηκε και πρασε τα πρτα του χρνια, ρχισε σιγ-σιγ να ξεπουλ τη πατρικ περιουσα, σα χαμνος, προσφροντας τη στους αδυντους. Επσης, γινε ο γιατρς των φτωχν. Πουλοσε και τιζε-πτιζε με δικ του ξοδα και μλιστα πλοσια, τους αδναμους συμπατριτες του. Θερπευε με χρματ του, σε νοσοκομεα των κοντινν μεγαλουπλεων, τους ρρωστους που δεν εχανε τα εφδια για να το κμουν οι διοι.
     ταν μια μρα πιασε τον δειο πτο του ...συρταριο κι αναγκστηκε να πουλσει το πατρικ του σπτι για να γλυτσει απ τους χρεωφειλτες, -ο αδερφς μταια πσχιζε να του αλλξει μυαλ τσο καιρ και μταια πσχισε να σσει το σπτι-, κατφυγε σ' να πανδοχεο, πνω στα βουν Εγκαντν, που κποτε εχανε περσει μερικς μρες και νχτες, μαζ με τη Λου. Εκε, στις 28 Οκτωβρου 1901, βρκανε το κορμ του πεσμνο μσα σ' να βαθ φαργγι της περιοχς. Πολλο μιλσανε γι' αυτοκτονα.
     "Δε με νοιζει που δε πρσφερα τποτε περισστερο, στον τομα της φιλοσοφας. Καλτερα για μνα λοιπν τοτες οι κακς κριτικς, για να πεθνω..." εχε γρψει το 1900, μετ απ την αποτυχα της τελευταας του μελτης. Στην ιδιατερη πατρδα του, ακμα λογζεται κτι σαν γιος για τα σα πρσφερε κει, στο διστημα 1887-1900.

                                   
                 Ο "νικητς" Αντρας                         ...κι ο 'Αγιος Ρε

ενατο

Ο Φρντριχ ταν αναμφισβτητα ο μγας νικητς. Κατφερε να πεσει τη Λου να τονε παντρευτε κι ο γμος τους αυτς κρτησε σαραντατρα ολκερα χρνια (1887-1930) και τυπικ τερματστηκε με τον θνατο του, στις 4 Οκτβρη του 1930 στο Γκτινγκεν. Εχε γεννηθε στη Τζακρτα το 1846 και σποδασε μελετητς ανατολικν γλωσσν. τανε κοντχοντρος, αλλ με πολ δυνατ πρσωπο, μεγλα μαρα μτια, πλοσια κμη και δυνατ βλμμα. Καπτσος ντας, κατφερε να ..τυλξει, στω και σχετικ στιγμιαα τη, κατ δεκαπντε χρνια μικρτερ του νεαρ ρωσσδα. Πλην μως και πλι, μη φανταστετε τποτε το συγκλονιστικ. Ζσανε μαζ τσα και τσα χρνια μα ποτ η σχση τους δε προχρησε να ολοκληρωθε και στο σαρκικ της κομμτι. Εχεν μως τη δναμη -και τη μαγκι αν θλετε- να μη τη πισει σε τποτε, χαρζοντς της τσι αυτ που συνεχς γρευε: την ...ανλαφρη δσμευση, διατηρντας την ελευθερα της και παρλληλα την απουσα οχλσεων πλον, μιας κι τανε πια μια παντρεμμνη και Καθς Πρπει Κυρα του κσμου.
     Ο γμος της λοιπν με τον Φρντριχ διατηρθηκε παρ τους τρομερος καυγδες που τονε συγκλνιζαν αρχικ και δχτηκε να πει να ζσει στην επαρχα, στο Γκτινγκεν, που στο φημισμνο πανεπιστμιο του, εχε πρει δρα ο Αντρας. Η κονφορμιστικ ζω στο μικρ ακαδημακ κντρο δε μποροσε να την ικανοποισει, μια που 'χε γνει πια, μια γνωστ συγγραφας και πγαινε συχν στο Βερολνο, στη Βιννη και στο Παρσι. Οι κακς γλσσες λγανε ττε: "ταν συναναστρφεται κανες να διανοομενο, πρπει να 'ναι ββαιος πως εννι μνες αργτερα θα 'ρθει στον κσμο να βιβλο". Ο Φρντριχ πντως την μαθε να περπατ ξυπλητη. Ο γμος τους στηρχτηκε κυρως στο πνευματικ εππεδο.
     Με τοτα τα λγια δε θλει κανες να τη ψξει για τις επιλογς της, οτε φυσικ και τις επιλογς των εκστοτε μνηστρων της. ,τι κι αν ταν, ταν εκε μπροστ και καθρια. Σε καννα δεν υποσχθηκε κτι και να μη το εφαρμσει και κανες δε θα μποροσε να τη κατηγορσει που δεν τον ερωτετηκε που δεν ενδωσε στο να του παραδοθε ψυχ τε και σματι. Επιλογς! Και για να μη φαντζεστε πρματα, διαβστε πιο κτω.
     Ο επσημος βιογρφος της, Πτερς πιστεει πως τανε παρθνα, τουλχιστον μχρι το 1894, που θλησε να περσει να ρομαντικ, ειδυλλιακ καλοκαρι στις 'Αλπεις με κποιον ρσο φλο της, ονματι Δρ Σκουλευ. Επσης εναι πιθαν να 'χε τη πρτη της ερωτικν εμπειρα την επμενη χρονι, ταν γνωρστηκε και σναψε σχση με τον αυστριακ φυσικ Δρα Φρντριχ Πινλες (Dr. Friedrich Pineles). ταν τονε γνρισεν, εκενος ταν εικοσιεφτ χρονν, εφτ χρνια μικρτερς της. Αυτ η σχση κρτησε λγο, δεν βαλε σε κρση τον γμο της, ωστσο εικζεται πως τανε το τρνο που 'μπασε στη ζω τη Λου. τσι φτνουμε στον Απρλη του 1897, που χει πατσει τα τριανταξι της χρνια... και συναντ στο Μναχο τον νεαρ εικοσιδυχρονο ποιητ Ρλκε...

                  
                  Ο Νικητς Αντρας με την Υπογραφ του κι η Λου στα 1897

                           
                                 Δρ. Πινλες Ο Εκπορθητς

      δεκατο



     Ο Ρινερ Μαρα Ρλκε (Karl William Johann Josef Maria Rilke) γεννθηκε στη Πργα, στις 4 Δεκμβρη του 1875, γιος του Τζζεφ (1838) και της Σοφ Ρλκε (1851), επωνομαζμενος Ρεν. Το 1884 χωρσαν οι γονες του κι ο μικρς Ρεν, μεινε με τη μητρα. Παρακολουθε τη μση εκπαδευση σε κποιο στρατιωτικ γυμνσιο και το 1891 μπανει στην Εμπορικ Σχολ του Λιντς. Γρφει τα πρτα του ποιματα. Το 1894 πρωτοεμφανζεται στο προσκνιο με τη πρτη του συλλογ "Life & Songs". Την επμενη χρονι ολοκληρνει τις σπουδς του και γνεται δεκτς στο πανεπιστμιο της Πργας για να σπουδσει Ιστορα της Τχνης, Ιστορα της Λογοτεχνας και Φιλοσοφα. Εναι μλις εκοσι ετν. Εκδδει τη δετερη ποιητικ του συλλογ "Larenopfer". Το 1896 εγκαταλεπει τη Πργα και πηγανει να σπουδσει στο Μναχο, Αισθητικ, Ιστορα Τχνης και Δαρβινικ Θεωρα. Κνει μερικ ταξδια στο μεταξ και τον Απρλη συναντ στο Μναχο τη Λου Σαλομ-Αντρας.
     ταν μλλον ο πιο σημαντικς ντρας στη ζω της, παρλο που 'χαν δεκατσσερα χρνια διαφορ: εκενη τριανταξι κι εκενος εικοσιδο. Την ακολοθησε στο Βερολνο τον Οκτβρη του διου τους και για πολλος μνες φιλοξενθηκε στην μορφη βλα του καθηγητ Αντρας, στην εξοχ. Βοηθοσε τη Λου να σχζει ξλα και να πλνει τα πιτα. Κνανε πολλος περιπτους στο δσος κι πως διηγεται η δια: "...τα μικρ ελφια μυρζανε τις τσπες των παλτν μας καθς περπατοσαμε ξυπλητοι..." Κατ τη γνμη της, εκενος ταν ο πιο ολοκληρωμνος ρωτας που 'χε ποτ. Εναι επσης δυνατν, (αφορ σε κενο που λγαμε πιο πνω) να 'ταν εκενος ο πρτος ντρας της σαρκικς ζως της. Εντωμεταξ παρουσιζει λλη μια ποιητικ του συλλογ. Ταξιδεει μνος τις χρονις 1888-9, σταματ τις σπουδς του και παρλληλα γρφει ζντας σ' να νειρο.

  Λου & Ρλκε στη Ρωσα μαζ

     Τον Μρτη του 1899 η Λου δχτηκε να ταξιδψει μαζ του στη Ρωσα. ταν αξχαστη εμπειρα. "Γεγοντα που δεν εχανε τποτε το παρξενο μας μετφεραν σ' να μθο: να λιβδι στο ηλιοβασλεμα, στην κρη ενς χωριο, να γργορο λογο που γριζε στο παχν του τη νχτα το πσω μρος του Κρεμλνου που ακουγταν ο εκκωφαντικς χος της καμπνας", θα γρψει αργτερα εκενη. Πγανε στο χωρι Γιασνια Πολινα να βρονε τον Τολστι που 'χεν εγκαταλεψει τη φιλολογα και περνοσε μια βαθι θρησκευτικν εμπειρα. Τονε προσκλεσαν να κνει μαζ τους να περπατο και μετ απ μακρ σιωπ, ο Τολστι ρτησε τον Ρλκε με τι ασχολεται. Εκενος απντησε δειλ, πως ασχολεται με τη ποηση. λο το υπλοιπο της μρας, οι δυο ερωτευμνοι επισκπτες υποχρεθηκαν ν' ακονε τις επινοσεις του τρομερο γροντα κατ της ποησης κι υπρ της μη χρησιμτητας των ποιητν, εν γνει.
     Τρα χρνια περπου κρτησεν η σχση τους αυτ, με πθος κι ρωτα, μα ταν εκενος ρχισε να γνεται λο και πιο εξαρτημνος απ' αυτν, ξπνησε ξαν μσα της η ανγκη για ανεξαρτησα. Διακπτει τη σχση τους Φλεβρη του 1901. Ο ποιητς συντετριμμνος της αφιερνει να στχο:

                           Σαν τοιμος στργω κοντ σου
                           κι ρεμα χαμογελ που σφλλεις.
                           Ξρω, με τη μορα θα τα βλεις
                           σα θα μενεις μοναχι σου.
                           Θα ξαναγυρψεις πλι...
                           των χεριν μου την αγκλη
...


                       
Στη Λου μου          Ρινερ Μαρα Ρλκε

              
         Ο Ρλκε πριν                   Η Λου στα 36                   Ο Ρλκε μετ

     Στις 28 Απρλη του διου τους ο Ρλκε, προφανς γι' αντδραση, παντρεεται τη γλπτρια Κλρα Γουστχοφ (Clara Westhoff, 1878-1954), φλη της Πλα Μντερστον Μπκερ, στη Βρμη κι εγκαθστανται εκε. Στις 12 Δεκμβρη ρχεται στον κσμο η κρη τους Ρουθ (1901-1972). Μην αντχοντας μως και πολ αυτ την ...εκδκηση, -προφανς- ο Ρλκε χωρζει, αφνει την εννιμηνη κρη του στη μητρα της και μετακομζει στο Παρσι. Συνεχζει να ταξιδεει συνεχς και να γρφει ποιματα. Το 1906 χνει τον πατρα του και πηγανει στη Πργα για τη κηδεα. Γνωρζει τη Φερστν Μαρ, το 1909, συνπτει σχση και ταξιδεουνε μαζ. Το 1912, συνεχζοντας να γρφει και να ταξιδεει, συναντ την Ελεονρα Ντιος, στη Βενετα και μνει κμποσο μαζ της. Και πλι γρψιμο και πλι ταξδια και το 1920 συναντ στη Γενεη τη Βαλεντνε Κοσλφσκα. Το 1922. τη πιο παραγωγικ του χρονι, ολοκληρνει τις "Ελεγεες Του Δοναβη", να απ τα κοσμματα της παγκσμιας λογοτεχνας και την επμενη χρονι παντρεεται η κρη του Ρουθ, τον Δρα Καρλ Σιγκερ.
     Την δια χρονι μπανει για πρτη φορ σε σανατριο, στη Γενεη και μνει λγους μνες για θεραπεα. Γρφει τα "Γρμματα Σ' να Νο Ποιητ". Παρλη τη κλονισμνη του υγεα, συνεχζει και να γρφει και να ταξιδεει. σως δεν υπρχει λλος που να ταξδεψε πιτερο σε τοτο τον κσμο. Λες και πσχιζε να ξεφγει απ κτι να προσπαθοσε να συναντσει κτι. Το 1926 μπανει για δετερη φορ σε σανατριο. Η αρρστια του εναι λευχαιμα και διαγνσκεται μλις ττε. Βγανει και ταξιδεει ξαν, μα τον Δεκμβρη της διας χρονις επιστρφει, πολ χειρτερα. Μσα στο σανατριο, στις 13 Δεκμβρη 1926, γρφει μιαν επιστολ προς την αγαπημνη του Λου και κλενοντας το, τηνε προσφωνε στα ρσικα, "Αντο γλυκει μου αγπη". Λγο πριν πεθνει φρεται να επε: "Ρωτστε τη Λου τι πρβλημα χω. Εναι το μνο πρσωπο στον κσμο που μπορε να ξρει καλτερα απ τον καθνα". Το πρω στις 29 Δεκμβρη ξεψυχ, σ' ηλικα πενηνταενς ετν, στο σανατριο του Βαλμν. Στις 2 Γενρη 1927 θβεται στο κοιμητρι Ραρν.

                     
         Ο Ρλκε: 1904                          1916                                  1922

ενδεκατο

    
Ο Λο Νικολεβιτς Τολστι (Leo Nikolaevich Tolstoy) γεννθηκε στις 28 Αυγοστου 1828 στο οικογενειακ κτμα τους, στη Γιασνια Πολινα (Yasnaya Polyana). Στα δυο του χρνια χνει τη μητρα του κι τσι δεν μπορε να διατηρσει απ' αυτ, καμιν ανμνηση. Τη μητρικ του φροντδα, αναλαμβνει πλον η θεα του. Στα εφτ του, ο αδερφς του Νικολι του ξεφουρνζει παραμθι, πως χει γρψει το μυστικ, για το πως να γενον λοι οι νθρωποι ευτυχισμνοι, σ' να μικρ πρσινο ραβδ και πως το 'χει θψει κπου στο δσος του Κακζ. Πολυ αργτερα, θα ζητσει ο διος, να θαφτε στο διο μρος στω εκε κπου κοντ.
     Το 1837 χνει τον πατρα του κατ τη διρκεια της μετακμισς τους στη Μσχα, που η οικογνεια εχε νοικισει σπτι. Η θεα πλον -αδερφ του πατρα του- αναλαμβνει εξ ολοκλρου τη κηδεμονα του μικρο Λο. Σντομα χνει και τη γιαγι του που την αγαποσε πρα πολ κι αυτς οι τσο πολλς και μεγλες απλειες, σε τσο σντομο χρονικ διστημα, τονε κνουνε να σκεφτε πολ σοβαρ για την ευτυχα και τον θνατο. Στα δεκξι του πεθεται να ξεκινσει σπουδς σχεδν με το ζρι. Αποτυγχνει τη πρτη φορ να μπει στο Πανεπιστμιο του Καζν, μα το κατορθνει τη δετερη. Εναι μτριος μαθητς. Την δια χρονι, με την αρωγ του αδερφο του, χνει τη παρθενι του σ' να πορνεο κι αυτ το συμβν, τσι τραυματικ πως συνβη, χει μεγλην επδραση πνω του, για λη την υπλοιπη ζω του. Λγεται πως ο νεαρς Λο, κατσε κι κλαψε μετ τη πρξη.
     Τα χρνια στο πανεπιστμιο τανε δσκολα. Πρε κμποσους μνες στη θεα του να τονε πεσει να δσει εξετσεις. Τελικ εκε, ενδιαφρθηκε πιτερο για τις ...κοινωνικς συναναστροφς και προεκτσεις, παρ για την ακαδημακ μρφωσ του. Δυστυχς γι' αυτν μως κι εκε τα πρματα τανε δσκολα. Τα δασδη φρδια, η μεγλη μτη και τα μεγλα χελια του, σχηματζαν σχημην οπτικν εικνα και του προσδδανε πολ βλοσυρ βλμμα. Στη ζω του εχε λιγοστος φλους και λγα ...κορτσια. Υπρξεν μως εξαιρετικ ευφυς και μεγλος δημιουργς.
     Τρα χρνια μετ, παρατ το πανεπιστμιο, χωρς να πρει πτυχο κι επιστρφει στο τεσσρων χιλιδων ακρ, κτμα τους στη Γιασνγια Πολινα. Την δια χρονι ξεκιν να μεγλο ταξδι. Προς το τλος του ταξιδιο βρσκεται πλι στη Μσχα κι εκε εθζεται στον τζγο. Το 1849 πηγανει στην Αγα Πετροπολη για να δσει εξετσεις στη νομικ, μα χνει εκε, στον τζγο, να σεβαστ ποσ κι αναγκζεται να πουλσει μρος του πατρικο κτματος, για να καλψει το χρος. Την επμενη χρονι επιστρφει στη Μσχα. Συνεχζονται οι απλειες συνεπεα τζγου. Αδυνατε να ζσει τη ζω που λαχταρ, αδυνατε να ξεφγει απ το πθος κι τσι περν τις νχτες του πνοντας και παζοντας. Πουλ τα δση του και το ρολι του χεριο του.
     Το 1952 μπανει στο στρατ και με τον αδερφ του Ντιμτρι, μεταφρονται στον Κακασο. Ξεκιν να γρφει τη "Παιδικ Ηλικα". Δυο χρνια μετ, ολοκληρνει το ργο του. Μαζ με τον αδερφ του μετατθενται στη Σεβαστοπολη κι εκε πεθανει ο Ντιμτρι απ φυματωση, το 1856. Ο Λο δοκιμζει ν' απελευθερσει τους δουλοπαροκους του μα κενοι καχποπτοι αρνονται. Το 1859, επιστρφει στη πατρικ εναπομενασα γη και συνπτει σχση με μια παντρεμνη χωρικ, που του χαρζει να γιο, τον Τμοθι. Ιδρει μια σχολ που εναι ρυθμισμνη πνω στα δικ του παιδαγωγικ ιδεδη. Τρα χρνια μετ, παντρεεται τη Σνυα Μπερς την οποα χει ερωτευτε σφοδρ, εν κενη εναι μλις δεκαεφτ χρονν. Μρος τοτου του ρωτα, ανακλ σε μερικ σημεα, στην "'Αννα Καρνινα".
     Τον Ιονιο του 1863 αποκτ ναν ακμα γιο, απ τη Σνυα τοτη τη φορ. Ξεκιν να γρφει το "Πλεμος & Ειρνη". Την επμενη χρονι αποκτ τη πρτη του κρη Τνυα και δυο χρνια μετ γεννιται ο τρτος του γιος λια. Το 1869 τελεινει το "Πλεμος & Ειρνη" -ξι χρνια απ τη στιγμ που το ξεκνησε- κι αποκτ να γιο ακμα τον Λο. Το 1871 γεννιται το πμπτο του παιδ απ τη Σνυα, μια να κρη η Μαρα κι να χρνο μετ, ο νος γιος του Πτια, μα τοτος εναι τυχος, μιας και πεθανει δεκαοχτ μνες μετ τη γννα. Το 1873 ξεκιν να γρφει την "'Αννα Καρνινα". Στα επμενα δυο χρνια γεννινται ακμα δυο παιδι, με δεν επιζονε για πολ μετ τη γννα τους. Το 1877 ολοκληρνει την "Καρνινα" κι αποκτ ναν ακμα γιο, τον Αντρι.
     Το 1878 αποφασζει να βαφτιστε χριστιανς σ' ηλικα πενντα ετν πια. Οι περισστεροι μελετητς του ργου του, το διαχωρζουνε σε προ- και μετ- της αλλαγς της θρησκευτικς του πστης. Τρα χρνια μετ αποκτ ακμα να γιο, τον Αλεξι και το 1884 μιαν ακμα κρη την Αλεξνδρα. Το 1886 το ζεγος θβει το τταρτο παιδ του, καθς ο μικρς Αλεξι πεθανει ξαφνικ. Δυο χρνια μετ αποκτονε τον Ιβν, το δωδκατο και τελευταο παιδ τους (επιτλους και κανα προφυλακτικ βρε παιδι). Το 1891 σε μια κρση ...επιχειρε να χαρσει τη γη του στους δουλοπαροκους του, μα βρσκει σθεναρ αντσταση απ τη Σνυα και τα παιδι τους και συμφωνε να φτιξει διαθκη, που θ' αφνει τη πατρικ περιουσα σ' αυτος. Το 1895 χνει και τον Ιβν και το 1899 συναντ τη Λου Σαλομ-Αντρας και τον ποιητ Ρινερ-Μαρα Ρλκε.
     Το 1901 για ν' αναθερμνει το ενδιαφρον του λαο προς την εκκλησα, συντσσει να δικ του θρησκευτικ πρτυπο και πολλο τον ακολουθονε. Την επμενη χρονι προειδοποιε τον τσρο για την επερχμενην επανσταση, εκτς κι αν ο τσρος λευτερσει τη Ρωσα. Το 1908 συντσσει μια να διαθκη, πσω απ τη πλτη της Σνυα, που αφνει κληρονμο στο ργο του κποιο φλο του, τον Τσρκοφ. Δυο χρνια μετ, για να γλυτσει την οργ της, προσπαθε να διαφγει με τρνο μα αρρωστανει βαρι και κατεβανει αναγκαστικ σε κποιο χωρι, το Αστποβο. Εκε, λγες μρες μετ πεθανει και θβεται εκε που 'χε ζητσει: στο πιθαν μρος που ο αδερφς του Νικολι εχε ...θψει το πρσινο μικρ ραβδκι με το γραμμνο μεγλο μυστικ της ευτυχας των ανθρπων.



       Ο Τολστι σε διφορες φσεις της ζως του. Στη τελευταα κι η Σνυα


         Ο Τολστι νεκρς (1910)

δωδεκατο

     Η Λου στο μεταξ, επιστρφει στη παλι δοκιμασμνη συνταγ-σχση της, με τον Δρα Πινλες, την επμενη χρονι του χωρισμο της με τον Ρλκε, το 1902. Σαν αποτλεσμα της παραμονς της στο Τυρλο, λο το καλοκαρι κενης της χρονις, μνει γκυος και φυσικ στην αρχ εκστασιζεται. Πλην μως η λογικ της υπαγορεει πως δε πρπει να το πρει τσον αψφιστα κι εφσον εναι ακμα παντρεμμνη με τον Αντρας δε μπορε να κρατσει το παιδ. Δεν χει εξακριβωθε ακμα το τι συνβη ττε. Ετε απβαλε τυχαα, ετε κανε μβλωση με κποιο τρπο. Πντως μετ τοτο το σημαντικ συμβν, κατλαβε πως δε μπορε να γνει πια μητρα και το αποδχτηκε μοιραα. Το ενδιαφρον της για το γρψιμο ρχισε να εξασθενε. Ταξδεψε πολ, για κμποσα χρνια με τον Πινλες με φλους. Ο Δκτορας, παρ την αγπη του για κενη, αποφσισε να διακψει τη σχση τους, μια κι εκενη δε δεχταν να χωρσει και να τονε παντρευτε. ταν συνειδητοποησε το πσο την εχεν αγαπσει και το πσο κακ του 'κανε ο χωρισμς τους, δε κατφερε να το ξεπερσει και να τη ξεχσει. Δε παντρετηκε ποτ του.
     Η Λου περ τα 1911, ταν τανε πια ριμη γυνακα, στα πενντα της, συνντησε κι λλο σπουδαον ντρα: τον Σγκμουντ Φρυντ. Τονε συνντησε σ' ν ιατρικ συνδριο κι αμσως του ζτησε να της μιλσει για τη ψυχανλυση. Ο Φρυντ τανε ττε ο αναγνωρισμνος εγκφαλος της ψυχαναλυτικς θεραπεας, στη ψυχολογα. Εκενος ξσπασε σε γλια και της επε: -"Δε κνω δα και τποτα το περεργο. Ελπζω να μη μ' χετε περσει για τον 'Αη Βασλη". ταν σε λιγκι τον επισκφθηκε στη Βιννη για να παρακολουθσει τα μαθματ του, γεννθηκεν ανμεσ τους μια βαθι φιλα κι αυτ τη φορ μλλον χωρς συναισθηματικς επιπλοκς. Μσω της ψυχανλυσης η Λου, εχε την εντυπση πως βλεπε καθαρ τις αιτες που την εχανε κμει να φερθε με πολ διαφορετικ τρπο στο παρελθν, απ' ,τι οι λλες γυνακες της εποχς της. βλεπεν μως στη ψυχανλυση, ν λλον νον εδος θρησκεας που ξφνιαζε συχν τον διο τον καθηγητ της.
 -"Δε καταλαβανω", της επε κποια στιγμ, "πως ακοτε αυτ που λω και παραμνετε τσον αισιδοξη. Μερικς φορς χω την εντπωση, πως βλπετε στη ψυχανλυση, να κλειδ για ν' ανοξετε τη πρτα του παραδεσου".
 -"χετε δκιο! Ακριβς αυτ κνω" του απντησεν αφοπλιστικ. Η Λου ρχτηκε με πθος στη να της ασχολα, στη να της μεγλη και σημαντικ -τη σημαντικτερη σως- γνωριμα κι ενστερνστηκεν αμσως αυτς τις νες ιδες. Αποφσισε να γνει κι η δια ψυχαναλτρια κι ρχισε να γρφει πυρετωδς ρθρα και μελτες πνω σε τοτο το μεγλο θμα. πως κθε νον ενδιαφρον στη ζω της, τσι κι αυτ η να σπουδαα πρκληση, τη βοθησε κι ουσιαστικ, στην αυτογνωσα της. Η θεωρα της χαρτογρφησης του νου, του Φρυντ, πρβαλλε σαν να καταπληκτικν εργαλεο, στην επιστμη της ψυχολογας κι εκενη κατφερε να μθει να το χειρζεται θαυμσια. Με τη βοθει του κατφερε λοιπν να κατοχυρσει τη να μορφ θεραπεας και ν' αρχσει να την ασκε κι η δια στη πατρδα της. Το 1931, με την ευκαιρα του εορτασμο των εβδομηνταπντε χρνων του μεγλου ψυχαναλυτ, εξδωσε το βιβλο της με ττλο: "Η Σπουδ Μου Στον Φρυντ" (My Graduated Το Freud).

                
                 Ο Φρυντ σε δυο πζες νεαρς κι η Λου στα 36

δεκατο τριτο

     Ο Φρυντ (Sigmund Freud) γεννθηκε στο Φριμπουργκ, στη Μοραβα, στις 6 Μη 1856. Ο πατρας του ταν μπορος μαλλιο, με πανσχυρο νου και μεγλην ασθηση του χιομορ. Η μητρα του τανε ζωηρ, δετερη σζυγος του πατρα κι εκοσι χρνια μικρτερ του. Στα εικοσινα της απκτησε τον πρτο της γιο τον Σγκμουντ που τανε κι η αδυναμα της. Ο Φρυντ εχεν δη δυο ετεροθαλες αδελφος κι απκτησεν ακμα ξι στη πορεα. Στα πντε του, η οικογνεια μετακμισε στη Βιννη για να μενει εκε για λη την υπλοιπη ζω του.
     Θαυμσιο παιδ, πντα εγκφαλος στη τξη του, σποδασεν ιατρικ, τη μοναδικ βισιμην σως λση, για να πανξυπνο εβραιπουλο, κενη την εποχ. Εκε πρε τα πρτα βματα, απ να καθηγητ της ψυχολογας, τον Ερνστ Μπροκε (Ernst Brucke). Εκενος του δδαξε τις ριζοσπαστικς για την εποχ ιδες που αποτελσανε τη βση για τη μετπειτα πορεα του. Αποδεχτηκε πολ καλς στην ρευνα της νευροψυχολογας, εφαρμζωντας μλιστα και μια να πρωτοπρα τεχνικ στον τομα αυτ. Ωστσο μιας κι υπρχανε πολ λγες θσεις κι αρκετο υποψφιοι, ο καθηγητς του τον υποστριξε να πρει μια θση υπτροφου, πρτα με τον μεγλο γλλο ψυχατρο Σαρκ (Charcot) στο Παρσι κι πειτα με τον αντπαλ του, Μπερνχιμ (Bernheim) στο Νανσ. Κι οι δυο αυτο μελετοσανε τη θεραπεα της υστερας μσω της πνωσης.
     Μετ τη μαθητεα του εκε και μια σντομη θητεα στο Βερολνο, ως διευθυντς ενς θαλμου με παιδι, θματα νευροψυχολογας, επιστρφει στη Βιννη και παντρεεται την παιδικ του αγαπημνη, Μρθα Μπερνις (Martha Bernays) κι οργαννει μια πρακτικ θεραπεα νευροψυχιατρικ, μαζ με τον Τζζεφ Μπροερ (Joseph Breuer). Τα βιβλα, οι διαλξεις κι οι θεωρες του, επιφρανε τη φμη μα και τον εξοστρακισμ απ την ιατρικ κοιντητα. Κατφερε, παρ' λ' αυτ, να συγκεντρσει γρω του, ξυπνους ανθρπους, υποστηρικτς του, που αποτελσανε τη βση του στον τομα της εγκαθδρυσης της ψυχανλυσης. Δυστυχς μως τανε πολ απτομος με τους αντιπλους του, πργμα που τους απομκρυνεν εντελς, ετε με φιλικ τρπο, ετε οδηγντας τους σ' ανταγωνιστικ ιατρεα-μελετητρια. Το 1933, στα ογδοηκοστ του γενθλια, καγονται δημσια, τα βιβλα του στη ναζιστικ Γερμανα του Χτλερ.
     Ο Φρυντ εχε την μπνευση να μεταναστεσει λγο πριν τον Β' Παγκσμιο Πλεμο στην Αγγλα, το 1938, ταν οι ναζ εισβλλανε στην Αυστρα, ακριβς δηλαδ, λγο πριν το κλμα καταστε παντελς επικνδυνο για τους εβραους της Βιννης κι ειδικ για τους φημισμνους, πως αυτς. Λγον αργτερα, στις 23 Σεπτμβρη 1939, πθανε απ καρκνο του στματος, -ασθνεια που τονε ταλαιπωροσε τα τελευταα δεκξι χρνια της ζως του-, σ' ηλικα ογδντα τεσσρων ετν.

       
                     Ο Φρυντ σε διφορες φσεις της ζως του

δεκατο τεταρτο

     
Στα τελευταα χρνια της ζως της λοιπν η Λου, κανε πρακτικν εφαρμογ της ψυχναλυσης στο σπτι της πνω στο λφο του Χινμπεργκ, κοντ στο Γκτιγκεν. 'Ακουγε προσεκτικ τους ασθενες που της στελνεν ο Φρυντ και προσπαθοσε να τους βοηθσει, εξετζοντς τους τσον, σο δεν εχε ποτ καταφρει να κμει με τον διο της τον εαυτ. Συχν θυμτανε το παρελθν. Γι' αυτν η γερμανικ κουλτορα των τελευταων ετν δεν τανε μια σειρ ργων που 'χανε φρει επανσταση στη σγχρονη σκψη, αλλ να σνολον αντρν που 'χαν υποστε τη δικ της διανοητικ γοητεα. Ντσε, Ρε, Αντρας, εχανε πεθνει πια, ο Ρλκε αργσβηνε απ λευχαιμα κι ο Φρυντ, ο τελευταος φρος που 'χε λμψει στη ζω της, ταν ρρωστος κι υποβαλλτανε στωικ σε πολυριθμες επεμβσεις για ν' αφανσει τον καρκνο που 'χε στο στμα του. Η τρομερ θελλα του Ναζισμο απειλοσε να εκτοπσει λο το οικοδμημα που λοι μαζ εχανε προσπαθσει να δημιουργσουνε. Η Λου δε θα μποροσε να επιζσει σ' να κσμο του οποου υπρξε μρτυρας και πρωταγωνιστς.
     Καταλβαινε λοιπν πως με τους ναζ στην εξουσα, δε θα μποροσε ν' ασκε αυτ την ..."εβρακν" επιστμη, ωστσο τανε πια πολ μεγλη για να κοντραριστε με την εξουσα τους να ξεφγει στο εξωτερικ. τσι, επλεξε μλλον τη καλτερη και θεαματικτερην ξοδ της απ τη ..."σκην". Αυτ η παρξενη γυνακα, που πολλο την αποκαλοσαν "Μγισσα Του Χινμπεργκ", πθανε στον πνο της, τα ξημερματα στις 5 Φλεβρη του 1937 κι η στχτη της θφτηκε στον οικογενειακ τφο του ντρα της, Αντρας, στο δημοτικ κοιμητριο του Γκτιγκεν. Λγες μρες αργτερα, η ΓκεΣταΠο, επδραμε στο σπτι της και κατσχεσεν λα τα χαρτι, τις σημεισεις και τα βιβλα της.


        
      Η Λου στα 1934                   και το σπτι της στο Γκτινγκεν

δεκατο πεμπτο

    "...Η παρξη εναι για τον νθρωπο σα μαγικ εικνα, αφο μσα στο ανοιχτ μυστικ της κρατει ζωγραφισμνους κι εμς τους διους..." Παρ' λο που 'μεινε γνωστ, κυρως, εξ αντανακλσεως, μσω των βιογραφιν του Ντσε, του Ρλκε, του Φρυντ, κι ζησε μαζ μ' αυτς τις ιστορικς φυσιογνωμες κμποσο, κατφερε να μην απορροφηθε απ' αυτς κι απ την ισοπεδωτικ τους δναμη. ζησε μαζ τους λλοτε σαν μοσα, μαθτρια, ερωμνη και πολλκις και τα τρα μαζ, τλμησε στα χρνια των μεγλων ονερων αλλ και των κραταιν κλισ, να διεκδικσει τη φυλετικ και διανοητικ της αυτονομα, πολλς φορς περισσεοντας στις δεδομνες εικνες της εποχς της. γραψε μυθιστορματα, διηγματα, διεισδυτικ και ευθβολα δοκμια για τον Ντσε, τον Ρλκε και τον Φριντ. Ο προσωπικς δρμος της, αλλ και τα πολιτικ, κοινωνικ τοπα κι αδιξοδα που δισχισε η ανατρεπτικ αυτ γυνακα, βαδζοντας πολλς φορς στη κψη του ξυραφιο, τανε μοναχικς.
   "...Τελικ μνο το αυθεντικ χει διρκεια", γραφε ο Φριντ. σως γι' αυτ η Σαλομ κατφερε να επιβισει. Γιατ ξερε πολ καλ να χορεει χωρς χνος προσποησης, το χορ του δικο της πεπρωμνου. Mοσα, ερωμνη, μαθτρια αλλ κι αξιλογη συγγραφας, συμμετεχε με πθος σ' λα τα καλλιτεχνικ και πνευματικ κινματα της εποχς της. το 1899, δημοσευσε το δοκμιο, "Η Ανθρπινη Φση Της Γυνακας", αφομοινοντας στοιχεα απ τις βιολογικς διανοξεις της εποχς της. ταν απ τα βασικ μλη της Ψυχαναλυτικς Εταιρεας της Βιννης. Σμφωνα με τον Βλιο, το πεδο ρευνς της στθηκε η σεξουαλικ διαφορετικτητα κι οι γυναικεες ιδιαιτερτητες. , Μια "ηθικ ψυχολγος", αδιφορη για τις κατηγορες του καλο και του κακο, που τοποθετθηκε υπρ της ατομικς ανπτυξης κι ολοκλρωσης.
  "Η γυνακα εναι συγχρνως πιο εξαρτημνη και πιο ανεξρτητη απ τον ντρα, σε σχση μ' σο εναι ο ντρας απ κενη. Η γυνακα εναι, μεταξ των δυο, πολ πιο προσκολλημνη στη φυσιολογικ της υπσταση. Ζει πολ πιο μεσα και λιγτερο λετερα τη σχση με το σμα της και μπορομε ν' αναφερθομε σ' αυτ πολ πιο καθαρ απ' ,τι στον ντρα ταν θλουμε να υπογραμμσουμε να γεγονς που σε τελικ ανλυση, ισχει εξσου και γι' αυτν: το γεγονς τι κι αυτ η πνευματικ ζω δεν εναι παρ μια ανθοφορα λλης μορφς, μια ανθοφορα εκλεπτυσμνη στο πακρο, γεννημνη απ τη μεγλη ρζα κθε παρξης, που γκειται στη σεξουαλικτητα, μια σεξουαλικτητα τρπον τιν μεγαλειδη. Αλλ γι' αυτν ακριβς το λγο, η σεξουαλικ ζω της γυνακας εκδηλνεται σαφς περισστερο σ' λο της το σωματικ εναι, παρ ως μεμονωμνο νστικτο κι η ζω αυτ τη διαποτζει και τη ζωντανεει απ κθε ποψη, αφο ταυτζεται με το σνολο των εκδηλσεων της θηλυκτητας και συνεπς, εναι λιγτερο αναγκασμνη απ' σο στον ντρα, να εντοπζεται σε ειδικ σημεα, να καταμερζεται και να γνεται συνειδητ. Κατ' αυτν μως τον τρπο, φθνουμε στο παρδοξο να 'ναι η γυνακα το λιγτερο φιλδονο απ τα δυο φλα -με τη στεν ννοια του ρου- δυνμει ακριβς αυτο του σεξουαλικο της προσανατολισμο..."

     Η πνευματικ δραστηριτητα της Λου Σαλομ τανε πολυδιστατη και περπλοκη, συμφυς με τη μοναδικ ζω αυτς της γυνακας και κατ τον διο τρπο, με πολμορφες και συχν αντθετες απψεις. Υπρξε πραγματικ συγγραφας μυθιστορημτων, βιογραφιν διασμων αντρν, μελεττρια, διανοομενη, που συνβαλε δραστρια στη κουλτορα του καιρο της κι επιτυχημνη ψυχαναλτρια. Ωστσο παραδξως, το πιο κατλληλο κλειδ για ν' αντιληφθε κανες κατ βθος τη πνευματικ αξα και τη κουλτορα της, δεν εναι τσο το σνολο των φιλολογικν της ργων, σο κυρως η περιπεπλεγμνη κι απ πολλς απψεις, παρλογη ζω της.
     γραψε τη πρτη της νουβλα, για να δικαιολογσει στους γονες της τη παρταση της παραμονς της στην Ευρπη. Το ργο της τανε περισστερον απ μτριο, απ την ποψη του στυλ και της αφγησης. Εναι αλθεια πως στις αφηγσεις της γγιξε θματα, πως η αρχ της εξατομκευσης, η πανθεστικ πστη στη φση, η κοιν καταγωγ της θρησκευτικς και της ερωτικς ξαρσης, αλλ χωρς να καταφρει ποτ να ξεπερσει τις ελλεψεις και το στυλιζρισμα. Τελικ, η υπερβολικ παρουσα γυναικεων προσπων, τη κνει να καταλγει σχεδν πντα στην αντιγραφ, χωρς καμμι κριτικν αντληψη, που ο αστικς κσμος του τλους του αινα, εχε για τον ρλο και τις γυναικεες επιτεξεις.
     Πιο καθαρ εναι, αντθετα, στα φιλολογικ της δοκμια (πως π. χ. στην οξεα μελτη του ψεν) η αντανκλαση της ιδιορρυθμας και της ανεξαρτησας των πνευματικν επιλογν που χαρακτηρζουνε τη ζω της. Στις ψυχαναλυτικς μελτες της κατφερε να εκφρσει μεγαλτερην επιστημονικ και στυλιστικ αυστηρτητα, μχρι τη περφημη μελτη της για τον ναρκισσισμ. Στις μελτες της αυτς, ανασκευζει κι επεξεργζεται θματα πως, θρησκεα κι θιμ της, σεξουαλικ ελευθερα, ολοκληρωτικ χειραφτηση σαν ελευθερα πνεματος και τη πνευματικτητα απ την ποψη της σεξουαλικτητας. Τα περισστερον αντερα ργα της μως εναι αυτ για τον Ντσε, τον Ρλκε και τον Φρυντ, στα οποα, εκτς απ τη θλησ της να μετατρψει σε φιλολογικν ργο τις τσο βαθις κι αποφασιστικς προσωπικς της εμπειρες, αντικατοπτρζεται αυτ η πνευματικ σχση που την δεσε κατ τρπο σχεδν μυθικ με τους μεγλους αυτος ντρες. Μπορε κανες να βρει στα βιβλα αυτ, τη προσπθει της να βρει νους δρμους γνσης με τον Ντσε, ν' ανακαλψει τη φση και την αναπλρωση της διανοητικς δημιουργικτητας με τον Ρλκε, να ξαναβρε τη γυναικεα σεξουαλικτητα με τον Φρυντ.
     Ωστσο, πρ' απ τις βαθις φιλες με τους ντρες αυτος, πρ' απ τα γραπτ της, η πιο βαθι σημασα της δινοις της που βρσκουμε στην αλληλογραφα και στην αναγνριση των σγχρονων, βρσκεται στο μεγαλοπρεπς "νοιγμα της επιθυμας", στην ρεμη απελευθρωσ της μακρι εντελς απ συμφροντα κι επιθυμες, αλλ που πντοτε αναφρεται αποκλειστικ στη διανοητικν αναζτηση της ελευθερας. Η αξα της δινοις της, βρσκεται στη τλμη της να φγει απ τον χρο της θρησκεας, του θους, της φιλοσοφας, των επιδρσεων που απορρουν απ τη γυναικεα της φση και ν' αναζητσει το "ελεθερο πνεμα" μακρι και παρ "τ' αδιβατα ρια που μπανουν απ τον κσμο".
     Αυτ που πρσφερε η Λου Σαλομ, εναι η πλατι επδρασ της στη κουλτορα της εποχς, μσω αυτν που τη γνωρσανε, μσω αυτν που τη πλησισανε. πως επε κι ο Ντσε: "Χωρς τη Λου, δε θα υπρχε ο Ζαρατοστρας"! Το μντρα της τανε: "Ανθρπινη ζω, πραγματικ λη η ζω, εναι ποηση".

                           Χιλιδες χρνια κι αν ζσεις,
                           να σκφτεσαι την ουσα των πραγμτων,
                           δε θα 'χεις τη τχη
                           να ονοματσεις την αγωνα σου.
  
                 "μνος Στη Ζω" Lou Andreas-Salome

                      
 

 Λμπεις πνωθ μου ουραν.
 Δε θα εμπιστευτ τη ματι σου
 στε απ λαχτρα και μνο
 να σηκωθ απ δω κτω...


Επιτφιο Επγραμμα (μλλον ανεδαφικ γιατ ο τφος σκεπζεται εντελς απ να δντρο).
                        

                                              ΤΕΛΟΣ
____________________________________

     Θλω να ευχαριστσω τη Μνα (Σταυρολα Αντζουλκου), που μου 'δειξε τον δρμο, με βοθησεν αρκετ σε μερικς μεταφρσεις απ γερμανικ και γαλλικ και πιστεω πως αν δεν ταν αυτ να με βλει σε τοτο το περπλοκο μονοπτι, δε θα 'χα γρψει τποτε.

  Φλεβρης 2006                    Πτροκλος Χατζηαλεξνδρου

 

 

Web Design: Granma - Web Hosting: Greek Servers