-


Dali &









/




 
 

 

Hogan Ernest:



Hogan Ernest
(1955- )

                                Βιογραφικ

     Ο ρνεστ Χγκαν εναι νας ανασυνδυασμνος μεταλλαγμνος Τσιγγνος καλλιτχνης, γνωστς για διπραξη εξωφρενικν ιστοριν Επιστημονικς Φαντασας, καρτονς κι λλων αμφισβητσιμων αναζητσεων. Δεν μπορε παρ να εναι αμφιλεγμενος. λα σα κνει προσβλλουν προκαλον ψυχικ βλβη. Φμες λνε πως το κνει εξ επτηδες. Μερικο νθρωποι πιστεουν τι αστειεεται. Διαβστε με δικ σας ευθνη...



     Εναι Αμερικανς συγγραφας που γεννθηκε το 1955. Εναι γγαμος κι η σζυγς του Λη Χγκαν (ψευδνυμο της μιλυ Π. Ντβενπορτ, -μιλυ Χγκαν πλον) εναι επσης συγγραφας ΕΦ, που μως δημοσευσε κι ν ργον ως Μγκι Τμας.

     Πρωτοεξδωσε στην ΕΦ, το "The Rape Οf Things Τo Come" τον Μρτη του 1982. Φρελπις συνεχιστς των λλων κλασικν του εδους. 'Αλλα ργα του: η πρτη του νουβλα, "Cortez Οn Jupiter" (1990), το "High Aztech" (1992), "Smoking Mirrors Blues" (2001), το "The Rise Αnd Fall Οf Paco Cohen Αnd Τhe Mariachis Οf Mars" (2001) το "Coyote Goes Hollywood" (2003) και το "The Lost And Found" (2003).
     Στα ργα του, θα βρει κανες και το λεγμενο σιμπερπανκ αλλ και να διαχονται απ μιαν ενργεια και μιαν ευχριστη ντα, χωρς να δνει την εντπωση της εκρηκτικς πρωτοτυπας, δνει την ασθηση πως μπορε να σε ταξιδψει και σε γενικς γραμμς εναι ικαν να σε αναταρξει. 
     Σμερα ζει κι εργζεται με τη σζυγ του, στις ΗΠΑ συνεχζοντας να κνει τα δια... Το Στκι του ΕΔΩ!

=====================

     Η ψηλ ξανθι με το οξυζεναρισμνο μαλλ που κρφωνε o Ραλφ, σηκθηκε ξαφνικ ρθια κι επε:
 -"Γαμτο μου, γιατ δε μπορ επιτλους να βρω κανναν ντρα με πραγματικ μεγλη ψωλ";
     Η συγκεχυμνη, υπκωφη οχλοβο που λρωνε τη γκαραζιρικη ατμσφαιρα του μπαρ με το τσιμεντνιο δπεδο, σταμτησεn αμσως. Επικρτησε σιωπ. Οι δυο νταλικρηδες που παζανε μπιλιρδο, σταματσανε και κοιτξανε τη ξανθι. νας ξερακιανς, με μακρι λιγδωμνα μαλλι νεαρς, που θα πρπει να ταν μηχανβιος, αν εχε ποτ τη δυναττητα να αγορσει μηχαν, σταμτησε να ρχνει κρματα στο τζουκ μποξ διαλγοντας συνχεια το «Bound And Gagged» του Τεντ Νγκεντ και προχρησε προς το μρος της. Η σταφιδιασμνη μπαμπγρια πσω απ το μπαρ χλμιασε, εν οι θαμνες του μπαρ -λοι εκτς απ το Ραλφ - κοιτοσαν με αδημονα τη πρτα.
 -"Κοπλα μου", επε ο ψευτομηχανβιος, χαμογελντας με τα σπια δντια του, "σμερα εναι η τυχερ σου μρα". H αυτοπεποθησ του ξεχελιζε απ το φθαρμνο μπλουζκι του που γραφε Χρλε Ντβιντσον κι απ τα θεοβρμικα Ληβις τζην του. κανε ν' αγγξει τη ξανθι με τα κοκαλιρικα χρια και τα βρμικα νχια του. Η γρι ιδιοκττρια του μπαρ, κανε να πισει τη καραμπνα που 'χε κτω απ το γκισ. Προτο τα λιγδιρικα χρια του πλησισουν τα πλοσια στθη της, η ξανθι ριξε μια καλοζυγισμνη μπουνι στο ηλιακ πλγμα του νεαρο, κνοντας να του κοπε η ανσα. Ο νεαρς βηξε και ταλαντετηκε. Εκενη τονε βοθησε να χσει την ισορροπα του, ρχνοντας με τη καουμπικη μπτα της μια κλωτσι κατευθεαν στ' αχαμν του. ταν εκενος πεσε κτω ανμπορος, η ξανθι του 'λυσε τη ζνη με την αγκρφα που γραφε Λεντ Ζπελιν, του ξεκομπωσε το φερμουρ και μετ του κατβασε τα παντελνια.
 -"Αρχδια!" επε, φτνοντας το κακομοιριασμνο, ζαρωμνο μλος. "Οτε τη βση δε πινεις". Το κλικ του κκορα της καραμπνας, κανε κθε βλμμα να στραφε στην ασπρομλλα ιδιοκττρια.
 -"Γαμ το κρατ σου καριλα!" επε στη ξανθι. "Τσακσου φγε και μη ξαναπατσεις το πδι σου εδ μσα"!
 -"Εντξει, εντξει", επεν η ξανθι, σηκνοντας τα χρια. Τα μακρι κατακκκινα νχια της στραψαν, εν κτω απ το ξεθωριασμνο πορτοκαλ, εξπλατο μπλουζκι της, τα στθη της τρεμπαιξαν αναπφευκτα. Σηκθηκε και προχρησε θεαματικ προς την ξοδο, τρικλζοντας απ το μεθσι, με τον αναθεματισμνα τλειο κλο της -ντυμνο με ακριβ αλλ παλι τζην- να κουνιται λες και μσαγε τσχλα. λοι στο μπαρ νιωσαν ανακοφιση. Η ξανθι ταν ωραα γκμενα, αλλ αυτ η νχτα ταν μια απ κενες, που η αιθαλομχλη του Λος Αντζελες δε σταματοσε να βρζει μετ το ηλιοβασλεμα. Τα μτια λων ταν κατακκκινα κι ο πνος ταν κτι αδνατο. Αυτ που ζητοσαν λοι ταν να μρος με σχετικ αξιοπρεπ κλιματισμ, που θα μποροσαν ν' αρξουν και να πιουν να ποτ με την ησυχα τους.
     Η εξαρεση ταν ο Ραλφ. Υπρχε κτι σ' αυτ την αναιδ γυνακα, κτι που 'κανε το μυαλ του να ξεχν τον πνιγηρ, ανθυγιειν αρα καθς και τα προβλματ του. Εχαν περσει κνα-δυο ρες απ ττε που κενοι εχανε δσει σημεα ζως. τσι ο Ραλφ παρτησε το μισοδειο ποτρι με τη ξεθυμασμνη μπρα και πρε τη ξανθι στο κατπι. Προχωροσε ξαναμμνη προς το πρκινγκ, περπατντας επικνδυνα γργορα, μουρμουρζοντας συνεχς ακατληπτες φρσεις απ τις οποες ξεχριζαν οι συχνς επαναλψεις της λξης «γαμτο».
     Εχε σφιχτοδεμνο κορμ, προφανς απ αερμπικ, εχε μυτερ νχια κι τρεχε πολ γργορα υπ την επρεια του αλκολ που 'χε κατεβσει. Μπορε αυτ που 'κανε ο Ραλφ να 'ταν επικνδυνο, αλλ ο διος τανε συνηθισμνος. Η ξανθι σως να 'τανε κιλας διασκεδαστικ, δηλαδ ,τι ακριβς χρειαζταν ο Ραλφ. Της κοψε το δρμο κι επε:
 -"στε λοιπν γουστρεις κτι πραγματικ μεγλο"; Τα γαλζια ψυχρ μτια της του ρξαν να θανατηφρο βλμμα καθς ο Ραλφ δειξε το εξγκωμα στο παντελνι του. Το εξγκωμα φτανε σχεδν μχρι το γνατο.
 -"Μπα, απλς κανες μασορι τποτα βρεμνες κλτσες και τις χωσες στο παντελνι σου", επε κενη, αλλ τα μτια της γιναν μερικος βαθμος θερμτερα.
 -"Εναι πραγματικ", επεν ο Ραλφ. "Απστευτο κι μως αληθιν".
 -"Τλος πντων, αν το δω το πιστεω", επε κενη. Οι ργες της εχαν αρχσει να γνονται ορατς κτω απ το μπλουζκι.
 -"Το αμξι μου εναι κει πρα", επεν ο Ραλφ, προσπαθντας να της πισει το μπρτσο. Το χρι του πιασε δειον αγρα. Σαν αστραπ, η ξανθι του κατβασε τα παντελνια μχρι τον αστργαλο, αφνοντς Το εκτεθειμνο κτω απ τον διαβρωτικ και χωρς στρα ουραν.
 -"Ω Θε μου", επε, καθς πεφτε στα γνατα, λες κι θελε να προσευχηθε.
Εχε μκος σαρντα πντε πντους κι λο μκραινε και σκλραινε καθς η ξανθι το πλησαζε. ταν να τρας, με τη περιφρει του στιγματισμνη απ κτι που 'μοιαζε με ουλς, σε τρεις ζνες. ταν το πρμα που το τρας του Φρανκενστιν σγουρα θα 'πρεπε να 'χε ανμεσα στα σκλια του. Καθς η ξανθι γλειφε πεινασμνα το κεφλι τυλγοντας τη μακρι και ζεστ γλσσα της γρω του, ο Ραλφ ριξε μια ματι στο πρκινγκ. Οτε χνος ζως. πως και σ' να τυπικ προστιο κατ μκος του Αυτοκινητδρομου του Σαν Μπερναρντνο: μετ τα μεσνυχτα πεφτε επιδημα μαζικς χειμερας νρκης. Ββαια οι μπτσοι δεν στρογγυλοκθονταν πντα στα καθσματα των αγαπημνων τους λουκουματζδικων. Παρ' λ' αυτ, οι μπτσοι τανε το τελευταο πργμα που ανησυχοσε τον Ραλφ.
     Η ξανθι σταμτησε το γλεψιμο που πρσθεσε λλους τρεις πντους στο μκος του. Ετοιμαζταν να το πρει ανμεσα στα στθια της. να χοντρ κορδνι απ σλιο το συνδεε ακμα με το στμα της.
 -"πως σου 'πα", επεν ο Ραλφ παρνοντας το κεφλι της ξανθις στα χρια του, "το αυτοκνητ μου εναι κε πρα".
 -"Ουπς!" κανε κενη μ' να πρστυχο χαμγελο. "Παρασρθηκα". Η ξανθι ταν το εδος της γυνακας που του κανε. Ακριβς ,τι αναζητοσε.
     Σντομα βρσκονταν στο πσω κθισμα του σαραβαλιασμνου πρσινου Νβα. Ο Ραλφ δε μποροσε να πιστψει πσο γργορα η ξανθι βγαλε τα ροχα της -ακμα και τις καουμπικες μπτες. Για μιαν ακμα φορ γλειφε σπατουλαριστ τη σκορα μοβ βλανο, περνντας τη γλσσα της πνω και κτω απ τη σχισμ της ουρθρας. Ο Ραλφ μλαζε απαλ τα στθη της, εν ταυτχρονα τριβε τις ργες της με τους αντχειρς του. Η ξανθι κλεισε τα μτια της, αναστναξε και μετ επε ρυθμικ:
 -"Γμα μου τα βυζι! Γμα μου τα βυζι!"
     Αμσως πραν κι οι δυο τη κατλληλη στση, τσι στε να το κρατ γερ στο ζεστ χρισμα του στθους της. Οι ργες της γιναν σκληρς σα βτσαλα και προεξεχανε σα κοντχοντρα δχτυλα, καθς ο Ραλφ γλστρησε το γεμτο ουλς τρας ανμεσα στα στθη της κι ρχισε να το τρομπρει μπρος-πσω μσα στη σφιχτ κοιλτητα της σρκας της, με ρυθμ που αξαινε σταδιακ. Κθε φορ που το πρμα του χτυποσε το σαγνι της, γλιστροσε στα χελια της κι τριβε τη μτη της, εκενη το υποδεχταν πρθυμα με τη γλσσα.
     ταν ψογα. ταν ,τι ψαχνε να βρει ο Ραλφ στη ζω του. Ξχασε τα πντα σχετικ με την αιθαλομχλη, τα φτην μπαρ, τους τρελος χειροργους, τα πιθηκμορφα σκιχτρα με τα μαλλι στο χρμα της μμου, τις ψυχρς καριλες με τη παρξενη προφορ, που κουβαλοσαν μαρα τσαντκια γεμτα μαραφτια για απασιες αυτοσχδιες εγχειρσεις. θελε απλς και μνο μιαν μορφη γυνακα καρφωμνη στην παλλμενη ψωλ του, το μουν της να χσκει υγρ και φαρδ, το γιγαντιαο πος του να υγρανεται στην κρη του, να εκκρνει τη γαλακτδη μικρ πρλα -προομιο της κρηξης που θα ξερνοσε κολλδεις πδακες απ λευκ σπρμα πνω στο εκστατικ της πρσωπο... Μετ κουσε κτι. Τρεις δυνατος χτπους.
     Η ξανθι δεν φνηκε να ακοει αλλ ο Ραλφ σκωσε το βλμμα κι εδε κτι που 'κανε το αμα του να παγσει. Στο θαμπωμνο παρθυρο διακρνονταν οι συγκεχυμνες φιγορες των δο γνριμων μορφν. πρεπε να κνουνε την εμφνισ τους ταν o Ραλφ ταν τοιμος να τελεισει. Μια πελρια γροθι μσα σε γντι απ μαρο δρμα, διαπρασε συντρβοντας το ενισχυμνο κρσταλλο του παρθυρου, λγο πνω απ το κεφλι της λαχανιασμνης ξανθις. να ουρλιαχτ ξφυγε απ το λαργγι της τελευταας, καθς θρασματα γυαλιο πσανε σα χαλζι στο κεφλι της κι ο πιθηκνθρωπος με τα μαλλι στο χρμα της μμου τη γρπωσε απ τα μαλλι με μια λαβ θαντου. Η τερστια ψωλ του Ραλφ ρχισε να πλαδαρεει.
 -"Περνς καλ με το παιχνιδκι σου, ε Ραλφ;" επε μια τρομακτικ αδνατη γυνακα με χρωμα μαλλι, με προφορ που ο Ραλφ δε μπρεσε ποτ του ν' αναγνωρσει. Κονησε μπροστ του το μικρ μαρο τσαντκι της. Η θα της τσντας επιτχυνε τα αντανακλαστικ του. 'Αρπαξε το μπρτσο του πιθηκνθρωπου και το τρβηξε στο αυτοκνητο, το κακομοτσουνο κεφλι κι οι μοι βροντξανε στο πλασιο του παρθυρου και στα υπολεμματα του σπασμνου γυαλιο. Η τερστια δερματοντυμνη γροθι χαλρωσε κι φησε τα μαλλι της ξανθις.
     Μλις λευτερθηκε η ξανθι, ρχισε δρση. 'Αρπαξε το χρι του εισβολα και βθισε τα δντια της μσα του, κλενοντας τα σαγνια της πνω του σα μγγενη. Ο αργστροφος δολοφνος τανε πολ απασχολημνος με τον πνο που 'νιωθε για ν' αντιδρσει. Εκμεταλλευμενος την ευκαιρα, ο Ραλφ πδηξε στο μπροστιν κθισμα. Δευτερλεπτα αργτερα εχε βρει τα κλειδι του και σανδωσε το γκζι του Νβα. Το αυτοκνητο ξεκνησε σα βολδα μσα στο δειο πρκινγκ, σρνοντας μαζ τον εισβολα που κλωτσοσε κι ορλιαζε. Εχανε βγει στο δρμο ταν η ξανθι τονε ξεκλλησε απ τ' αμξι, στλνοντς τον να κουτρουβαλσει στην σφαλτο που του 'γδαρε ροχα και σρκες.
     Γυμνς, με το τρομακτικ του ργανο πλαδαρ, τα μτια του Ραλφ γιναν γυλινα καθς οδηγοσε σα μανιακς. Αψηφντας εντελς κθε ριο ταχτητας, επιτχυνε το αυτοκνητο κατευθυνμενος προς τη κρια ξοδο και μετ κρτησε τρμα πατημνο το γκζι σ' λη τη διαδρομ μχρι τον πρτο τους προορισμ: μια ρμπα εισδου στον Αυτοκινητδρομο του Σαν Μπερναρντνο. ταν φτασε κε, αγνησε τ' ριο ταχτητας των 55 μιλων και συνχισε να οδηγε σα τρελς. Δεν εχε σημασα πο πγαινε, θα πγαινε που τον βγαζε ο αυτοκινητδρομος, σο συνχιζαν να αβγατανουν τα πολτιμα μλια μεταξ του Ραλφ και των διωκτν του.
 -"Τι στο διολο ταν αυτς οι μαλακες;" ορλιαξεν η ξανθι, με τα μαλλι της ν' ανεμζουνε ξφρενα απ τον αγρα που 'μπαινε ορμητικ απ το σπασμνο παρθυρο. "Τι διλο, οι ηλιακς κηλδες τηγανσανε το μυαλ ολονν";
 -"Με λνε Ραλφ", επε κενος.
 -"Κι εμνα Γουλυ -απ το Γουλμα-, οι γονες μου γουστρανε την «Οικογνεια Φλντστοουν» περισστερο απ μνα- κι αυτ δεν αποτελε εξγηση"! Ο Ραλφ κοψε ταχτητα, ριξε μια ματι στο καθρεφτκι κι επε με σοβαρ φος:
 -"ταν η Νλντα κι ο Τζηκομπ. ρθαν να προυνε πσω το πρμα μου".
Το τσιτωμνο πρσωπ της χαλρωσε για μια στιγμ και μετ η Γουλυ σωριστηκε στο κθισμα λγοντας:
 -"Ναι... ββαια".
 -"Για σκψου το", επεν ο Ραλφ, "Πς μποροσα να 'χω γεννηθε μ' αυτ το τρας του Φρανκενστιν ανμεσα στα σκλια μου; Γιατ νομζεις τι υπρχουν λες αυτς οι ουλς; Τα φυσιολογικ πη με ττοιο μγεθος ποτ δε καβλνουν ολτελα".
 -"Δηλαδ, δεν εναι φυσιολογικ; Εννο... εναι τεχνητ";
 -"Εεε... κτι ττοιο. Εναι να θαμα της σγχρονης μεταμοσχευτικς κι αναπλαστικς χειρουργικς. Το παρνομο ργο ενς τπου που αυτοαποκαλεται δκτωρ Κρκεν".
 -"Για... γιατ";
 -"Το δικ μου πρμα τανε μικρ, πολ μικρ. λοι το θεωροσανε πολ αστεο και για να καταφρω να πηδξω μου 'βγαινε το λδι. Κθε καριλα, ταν το βλεπε, λεγε: «λλαξα γνμη, εναι πολ μικρ» και μ' φηνε καβλωμνο στα κρα του λουτρο. Μπορες να το φανταστες"; Η Γουλυ μπερδεμνη, γνεψε καταφατικ. "Κντευα να τρελαθ τελεως κι τσι ρχισα να τη ψχνω με τη μεγθυνση πους, κτι που εντλει αποδεχτηκε μαλακα και τσαρλατανισμς. Ττε μια μρα ρθε ο Κρκεν -εναι λο ρυτδες, δεν χει οτε μια τρχα στο κρανο του, οτε καν βλεφαρδες. Εχε βρει τ' νομα και τη διεθυνσ μου απ κποιον απ τους κομπογιανντες. Η διαδικασα μεταμσχευσης κι ανπλασης μου φνηκεν ενδιαφρουσα κι τσι δχτηκα".
 -"Κι πιασε. τσι";
 -"Το ρουφοσες, Γουλυ. Τλος πντων, που λες με παγιδψανε σ' αυτ το περεργο σστημα εξφλησης πληρωμν. Πολ σντομα ο τραπεζικς μου λογαριασμς στρεψε κι εκενοι απατησαν να τους επιστρψω το πρμα μου. Εγ τη κοπνησα κι ο Κρκεν στειλε ξοπσω μου τον Τζηκομπ και τη Νλντα για να μου το κψουνε χωρς αναισθητικ και να μ' αφσουν να αιμορραγσω μχρι θαντου". Η Γουλυ σκυψε για να ρξει μια ματι στο πρμα του, στην ημσκληρη δξα του.
 -"Αν δεν το 'χες αυτ, δε θα σε πστευα".
 -"Τλος πντων, ντσου και θα σ' αφσω κπου. Μπορε να κινδυνεσεις κι σε τι θα σου κνουν αν..."
 -"Αποκλεεται Ραλφ", επε κενη, σκβοντας και πινοντς το. "Δε μπρεσα ακμα να νισω το γερο-Φρανκενστιν σου μσα μου! Χρια που καταντ συναρπαστικ, να τρχεις τσι να κρυφτες και τα ρστα". Κατπιν σκασε να ζουμερ γαλλικ φιλ στ' αφτ του, κτι που κντεψε να κνει το αυτοκνητο να ξεφγει απ τη πορεα του και να γνει μια μζα τσακισμνα παλιοσδερα στο κρσπεδο του αυτοκινητδρομου. Σντομα φτσανε σ' να μοτλ που χρωνε με την ρα.
     ταν κλεδωσαν τη πρτα και βλανε τον σρτη, πσαν o νας πνω στον λλο σα δυο ποτμια λυωμνης λβας. σφιγγαν με τα χρια τους ο νας τον λλο. Κοιλι και λαγνια πιζανε το πος του Φρανκενστιν που σκλραινε συνεχς. Τα πλοσια στθη της να 'ναι κολλημνα πνω στον Ραλφ καθς οι ργες σκλραιναν. Τα στματ τους σφραγιστκανε σχηματζοντας μια ζεστ, σκοτειν, γεμτη σλια σπηλι, μσα στην οποα πλευαν οι γλσσες τους.
Σαν να κορμ, πσανε στο κρεβτι κι ρχισαν να ξεσκζουν o νας τα ροχα του λλου, αποκαλπτοντας τα ιδρωμνα και καπνισμνα απ την αιθαλομχλη κορμι τους, που αναζητοσαν απεγνωσμνα τον παρδεισο το να στο λλο.
     Στην αρχ ο Ραλφ πγε να 'ρθει απ πνω, αλλ η Γουλυ του πρε τα χρια και τα 'βαλε στα στθη της, τονε κοταξε κατματα με πυρωμνο βλμμα, νωσε τους γευστικος κλυκς της με τους δικος του για μιαν ακμα φορ και μετ ικτεψε:
 -"Θλω να σε καβαλσω, Ραλφ. 'Ασε με να καβαλσω το γιγντιο τρας, το θεσπσιο κτνος σου".
     Εκενος ξπλωσε ανσκελα κι η Γουλυ ρθε απ πνω, λγισε τα γνατα και μετ κανε κθισμα, χρεψε λιγκι, περιστρφοντας το αιδοο της που 'σταζε, μερικ χιλιοστ πνω απ τη παλλμενη βλανο του τιτνιου μλους, γαργαλντας τη με τις σκορες καστανς τρχες του εφηβαου της. Αυτ τονε ξετρλανε. O Ραλφ ρπαξε τα σεντνια καθς εκενο μεγλωνε διαρκς κι φησε το μαργαριταρνιο υγρ στην κρη του πους του ν' ανακατευτε με τα ζουμι της Γουλυ. πειτα ρπαξε τα βυζι της, βθισε τα δχτυλ του βαθι στη μαλακ σρκα, μετ νοιξε τα δχτυλ του και ζοληξε τα βυζι δυνατ, παραμορφνοντς τα και σπρχνοντς τα προς τα πλευρ του κορμιο της που τρεμε ολκληρο, προσχοντας να τρβει τις ργες με τους αντχειρς του καθς τ' φηνε να επανλθουνε στη θση τους.
 -"Ω Θε μου, ναι, ναι, ναι!" κανε η Γουλυ, λαχανιζοντας καθς χαμλωνε το ορθνοιχτο μουνκι της πνω στο κεφλι του ...Φρανκενστιν, δαγκνοντας το κτω χελος της καθς εκενο γλιστροσε μσα. Κατπιν γοντισε μ' ανοιχτ τα σκλια και μ' να γουργουριστ "Ουγχχ", ρπαξε σφιχτ τον Ραλφ με τους ισχυρος μυνες του κλπου της. Ο κλπος της σφιγγε πιο σφιχτ κι απ χρι. Χαλαρνοντας το σφξιμ της αρκετ για να μπορσει να κινηθε, φησε το γεμτο ουλς παλοκι να γλιστρσει μσα της, να χωθε βαθι, να γεμσει εντελς το κολπικ της τονελ και να εισχωρσει στη μτρα. ταν το κεφλι χτπησε στα τοιχματα της μτρας, ο Ραλφ ρπαξε τη Γουλυ απ τους γοφος -δεν θελε να την πονσει. Σφγγοντας και χαλαρνοντας τη λαβ της, ανεβοκατβαινε πνω στο τρας, πλημμυρζοντας και τους δυο με κματα ηδονς. O Ραλφ ρπαξε το τμμα του παλουκιο που δεν εχε χωρσει να μπει μσα. Τα υγρ της τρχανε στα χρια του κι ο Ραλφ σπρωχνε το πος βαθτερα στο ρυθμ που κενη ανεβοκατβαινε πνω του. Το χρι του χτυποσε στο μουν της, δνοντς του απανωτ υγρ χαστοκια. Ο ρυθμς φτασε στο αποκορφωμ του. Γρηγορτερα. Γρηγορτερα. Η Γουλυ φυσοσε και ξεφυσοσε και τελικ χυσε μ' να παθιασμνο "Ναιαιαιαιαιαιαιαι!" καθς ο Ραλφ εξαπλυε το ζεματιστ χεμαρο μσα της. Καθς η Γουλυ πεφτε πνω στον Ραλφ και του 'σκαζε παλλμενο υγρ φιλ στο λαιμ, η πρτα σπασε, η κλειδαρι τσακστηκε κι ο ξεχαρβαλωμνος σρτης κρεμστηκεν ψυχα απ τις βδες του.
     Ο πιθηκμορφος Τζηκομπ στεκταν στο κατφλι, κρατντας το πρησμνο χρι του που 'τρεμε. Πσω του βρισκταν η απστευτα κοκαλιρα Νλντα, κουνντας χαιρκακα να μικρ μαρο τσαντκι.
 -"Ατακτολικο παιδ", επε κι ακολοθησε να στακτο "τσκ-τσκ-τσκ".
     να ξσπασμα αδρεναλνης κανε το Ραλφ να συνλθει αμσως απ τη μετασυνουσιακ του χανωση. 'Αρπαξε τη Ββλο του Γεδεν απ το τραπεζκι και την εκσφενδνισε στο πληγωμνο χρι του Τζηκομπ. Ο ξανθομλλης γγαντας βρυχθηκε με πνο. κανε να χιμξει. φαγε το τηλφωνο στα μοτρα. Κι εν στεκταν εκε σαστισμνος, ο Ραλφ πεσε πνω του, ρχνοντας λο το βρος του στο πληγωμνο χρι του Τζηκομπ. Εν ο Ραλφ σφυροκοποσε τον Τζηκομπ, η Νλντα βγαλε να γυαλιστερ νυστρι απ το τσαντκι και χμηξε στη Γουλυ. H δυναμικ ξανθι το 'κανε να πσει απ το χρι της καριλας, πετντας της με θαυμαστν ακρβεια το πορτατφ, και μετ πεσε πνω στη Νλντα σαν αγριγατα, ξεσκζοντας το κοκαλιρικο πρσωπο με τ' λικα νχια της. Κι οι δυ τους σωριστηκαν κατχαμα. Σντομα κι οι δυο γυνακες κυλινταν στο πτωμα, η Νλντα ν' αφνει κκκινες νυχις στο δρμα της Γουλυ κι η Γουλυ να ξεσχζει τ' αντρικ ροχα της Νλντα σε κουρλια. Σαν τπος που περν τη ζω της βουτηγμνη στα βιβλα, η Νλντα τανε συνηθισμνη να ξεσπ τα σαδιστικ της νστικτα σε θματα που δε μποροσαν να της φρουν αντσταση κι τσι τα βρκε σκορα απ την αθλητικ και περπατημνη Γουλυ. Η βοηθς του δκτορα Κρκεν ρχισε να γρατζουνει τα βυζι της αντιπλου της. H Γουλυ ρπαξε τα κοντ, χρωμα μαλλι της Νλντα κι ρχισε να βροντοκοπ το κοκαλιρικο κεφλι στο πτωμα. Σταμτησε μνο ταν ο Ραλφ την πιασε απ τους μους και της επε:
 -"Γουλυ! Σβλτα! Μζεψε τα ροχα σου! Πρπει να τη κοπανσουμε απ δω
     Τρξανε γυμνο στο Νβα, κρατντας τα κουβαριασμνα ροχα τους, χωρς να ξρουν αν εχαν αφσει πσω τους δυο πτματα δυο υποψφιους για το θλαμο επειγντων περιστατικν. Εν απομακρνονταν με ξφρενη ταχτητα προς το λυκαυγς, διασχζοντας τον Αυτοκινητδρομο του Σαν Μπερναρντνο, κενος σπασε τη σιωπ:
 -"Να με συγχωρες που σ' μπλεξα τσι".
 -"Μαλακες", επε η Γουλυ, σκβοντας και πινοντας με το να της χρι τον μο του και με το λλο το καβλ του. "Σ' ευχαριστ που μ' μπλεξες τσι! Πριν απ λγες μρες με απλυσαν απ τη δουλει μου, σε λγες μρες μου κνουν ξωση και δε μποροσα να βρω ναν ντρα της προκοπς. Εχα ψυχοπλακωθε και μπεκρπινα απελπισμνη. Και μετ ρθες εσ. Και τρα χω ναν ντρα με ργανο που δεν εχα δει ποτ οτε στα πιο γρια, υγρ νειρ μου, ρχισα μια συναρπαστικ επικνδυνη ζω και κατληξα να τρχω γυμν σ' ναν αυτοκινητδρομο". Ακομπησε το κεφλι της στον μο του και χιδεψε τις τρχες του εφηβαου του, μετ τις τρχες του στθους του κι ρχισε να παζει με τις ργες του. "Εμαι κοπλα που λατρεει το χαβαλ και τους μπελδες κι τσι κλλησα μαζ σου Ραλφ, μαζ σου και μ' λη τη τρλα που με κυνηγ. Ε, ας τραβξουμε αυτ το δρμο, μχρι να βαρεθομε το τοπο και μετ ας αλλξουμε κατεθυνση. Αυτ εναι η αληθιν ζω για μνα..."
     Ο Ραλφ απλς χαμογλασε και σκφτηκε, για πρτη φορ σε μια μικρν αιωνιτητα, πως τελικ, σως τα πργματα να του εχαν ρθει δεξι...
_______________________________________________________

Ernest Hogan
"The Frankenstein Penis" (1989)
Μετφ: Θανσης Βμπος

 

 

Web Design: Granma - Web Hosting: Greek Servers