Πεζά

Ποίηση

Παραμύθια

Θέατρο-Διάλογοι

Δοκίμια

Ο Dali & Εγώ

Διαδικτύου

Εκδοθέντες

Κλασσικά

Λαογραφικά

Διασκέδαση

Πινακοθήκη

Εικαστικά

Λογο-Παίγνια

Σχόλια/Επικοινωνία

Φανταστικό

Ερωτική Λογοτεχνία

Γλυπτική

 
 

Φανταστικό 

Adams Douglas: Το Ρεστωράν Στο Τέλος Του Σύμπαντος

 

μικρά αποσπάσματα από το δεύτερο βιβλίο της 5τομης 3λογίας...

                                      Κεφάλαιο Ένα

     Στην αρχή δημιουργήθηκε το Σύμπαν.
     Αυτό έκανε πολλούς να θυμώσουν και θεωρήθηκε γενικώς σαν μια άσχημη κίνηση.
     Πολλές φυλές πιστεύουν πως δημιουργήθηκε από κάποιον θεό, αν και οι Τζατραβαρτίδες του Βίλτβοντλ VI πιστεύουν πως ολόκληρο το Σύμπαν βγήκε από τη μύτη ενός όντος, που ονομάζουν η Μεγάλη Πράσινη Καταριναλγία, όταν φταρνίστηκε.
     Οι Τζατραβαρτίδες, που περιμένουν με φόβο την εποχή που ονομάζουν Ο Ερχομός Του Μεγάλου 'Ασπρου Μυξομάντιλου, είναι μικρά γαλάζια πλάσματα που έχουν πάνω από πενήντα χέρια το καθένα και ως εκ τούτου είναι η μόνη φυλή που εφηύρε το αποσμητικό σπρέι πριν από τον τροχό.
     Όμως η θεωρία της Μεγάλης Πράσινης Καταριναλγίας δεν είναι διαδεδομένη έξω από τον Βίλτβοντλ VI κι έτσι, μ' ένα τέτοιο ακατανόητο Σύμπαν, αναζητούνται συνεχώς νέες ερμηνείες για την ύπαρξη του.
     Για παράδειγμα, μια φυλή υπερ-ευφυών πανδιαστατικών όντων κατασκεύασε κάποτε ένα γιγαντιαίο σούπερ-υπολογιστή, που τον ονόμασε Βαθιά Σκέψη, για να υπολογίσει μια για πάντα την Απάντηση στο Μεγάλο Ερώτημα για τη Ζωή, το Σύμπαν και τα Πάντα.
     Επί επτάμιση εκατομμύρια χρόνια, η Βαθιά Σκέψη λογάριαζε και υπολόγιζε και τέλος ανήγγειλε πως η απάντηση ήτανε "Σαράντα-Δύο" κι έτσι έπρεπε μετά να κατασκευαστεί ένας δεύτερος μεγαλύτερος υπολογιστής για να βρει ποια ήταν η Ερώτηση.
     Αυτός ο υπολογιστής, που ονομάστηκε Γη, ήταν τόσο μεγάλος, που συχνά τον έπαιρναν για πλανήτη, -κυρίως τα παράξενα πιθηκοειδή πλάσματα που περιπλανιόνταν στην επιφάνειά του, αγνοώντας εντελώς πως ήταν απλώς ένα μέρος του γιγάντιου προγράμματος του υπολογιστή.
     Κι αυτό είναι πολύ παράξενο, γιατί χωρίς αυτή την απλή και προφανή γνώση, τίποτα απ' όσα συνέβησαν στη Γη από την αρχή της δημιουργίας της, δεν είχε το παραμικρό νόημα.
     Δυστυχώς όμως, λίγο πριν από τη κρίσιμη στιγμή της τελικής απάντησης, η Γη κατεδαφίστηκε από τους Βόγκον, για να περάσει -έτσι υποστήριξαν- μια νέα υπερδιαστημική παρακαμπτήριος, με αποτέλεσμα να χαθεί για πάντα κάθε ελπίδα για την ανακάλυψη του νοήματος της ζωής.
     Ή έτσι φάνηκε.
     Δύο απ' αυτά τα παράξενα πιθηκοειδή πλάσματα επέζησαν...

--------------------------------------------------------------------------------------

(αποσπάσματα από τ' ομώνυμο βιβλίο που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις "ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ", όσο για τον συγγραφέα και για το έργο του, καθώς κι αποσπάσματα από το πρώτο βιβλίο της σειράς αυτής, ρίξτε μια ματιά εδώ.)

---------------------------------------------------------------------------------------

                                                  Σχόλιο

     Προκειται σαφώς για μια σειρά βιβλίων για κείνους που επιμένουν να στέκουν γαντζωμένοι σε κάτι από καιρό χαμένο κι οριστικά ρηχό κι άδειο, που σκοπό έχει να τους πάρει από το χέρι και να τους σεργιανίσει στον Γαλαξία, ώστε να δούνε και να μάθουνε την απεραντοσύνη του και να εκτρέψουν ή δυνατόν, τη μέχρι τούδε εσφαλμένη τους πορεία.
     Επίσης είναι ένα βιβλίο για κείνους που είναι σταθερά και μόνιμα συγκεντρωμένοι σε κάτι μεγαλεπήβολο, ορατό κι απολύτως επιτυχημένο και που θα μπορούσε να κάνει να 'στράψει από περηφάνεια ακόμα κι ένας Βόγκον-ποιητής και σκοπό έχει να τους σεργιανίσει στον απέραντο Γαλαξία, ώστε να δούνε και να μάθουνε πως σε κάτι τόσο μεγάλο, αυτό το ...μεγάλο στο οποίο έχουν επιδοθεί, μοιάζει σαν απόσταγμα μύξας από μύτη συναχωμένη, ενός μικροσκοπικού Τζατραβαρτίδη κι ίσως πάλι υπερβάλλω ως προς το μέγεθος.
     Τέλος είναι γραμμένο επίσης και για κείνους που αδυνατούν να συγκεντρωθούν και να γαντζωθούν έστω κάπου, έστω λάθος, αν όχι σε κάτι πολύ σπουδαίο κι εκείνο που επιμένουν να κάνουν είναι να πάνε πότε από δω και πότε από κει κι ο σκοπός του βιβλίου τούτου προς αυτούς είναι να τους κάμει μια μικρήν απέραντη βόλτα στον Γαλαξία, έστω και μ' ότο-στοπ έτσι ώστε θα 'ναι σα να τους λέει:
 -"Είδατε ρε σεις τι μεγάλος που 'ναι; Εσείς πότε επιτέλους θα κάτσετε σε μια μεριά ώστε να σας ... κατατάξουμε";
     Ίσως, -δε λέω- τούτο το βιβλίο να 'ναι γραμμένο και για άλλο κόσμο που δεν περιέγραψα σε τούτο μου το σχόλιο, δεν θα 'χα δηλαδή καμμιάν αντίρρηση ακόμα κι αν ήταν έτσι. Το πολύ-πολύ να κτυπούσα το μέτωπο, -το πλέον πτωχό σε τρίχες- και να 'λεγα:
 -"Ρε γμτ, το 'ξερα"!
     Πλην όμως μέχρι τώρα που γράφω τούτο το κείμενο και μέχρι να βρεθεί το Μέγα Ερώτημα, στην εξίσου Μεγάλην Απάντηση "Σαράντα-Δύο", δε θα μπορούσα να ισχυριστώ πως έχουνε προκύψει στοιχεία, αποδείξεις ή έστω κι αποχρώσες ενδείξεις ως περί τούτου. Κι εγώ όπως ξέρετε δεν έχω τα μέσα να φτιάξω ένα μεγάλο υπολογιστή -κάτι σαν τη Βαθιά Σκέψη να πούμε- οπότε θα πρέπει να αρκεστείτε στη γνώμη μου, εξόν κι αν διαβάσετε κι εσείς τούτο το βιβλίο και σχηματίσετε μιαν ολόδικιά σας.
     Εν τοιαύτη περιπτώσει, καλέστε με στο Ρεστωράν Του Τέλους Του Σύμπαντος, να φάμε κανά μεζεδάκι και να πιούμε μια Πανγαλακτική Γαργαροκροτίδα, παρεούλα. Ως τότε... τα λέμε στο τρίτο βιβλίο τούτου του εμπνευσμένου συγγραφέα που μας άφησε -δυστυχώς!- νωρίς, πριν μας μαρτυρήσει κι άλλα από τα μυστικά που γεννούσε το θαυμαστό μυαλό του. 
                                                    Πάτροκλος Χατζηαλεξάνδρου

 

 

Web Design: Granma - Web Hosting: Greek Servers