“Μια φορά κι ένα καιρό…” Η αρχή είναι πάντα ίδια. Παραπέμπει αυτόματα, το νου του αναγνώστη, σε παραμύθι. Ωστόσο όχι… Όσο κι αν αυτό ακουστεί περίεργο κι απίστευτο, τούτο δω, δεν είναι παραμύθι. Τουλάχιστον όχι με την ευρεία έννοια…
Μια φορά κι ένα καιρό, ήταν ένα μικρό βατραχάκι. Ήταν μικρό μα ξεχωριστό, γιατί είχε καταφέρει -χωρίς να ξέρει κανείς πως- να δει και να μάθει, πάρα πολύ σπουδαία και σοφά πράματα. Στην αρχή, που δεν είχε συνειδητοποιήσει ακόμα,…
Εδώ κι εφτά χρόνια, κάνω το σερβιτόρο. Τα πέντε τελευταία σερβίρω σ’ ένα κλαμπ στο Μοναστηράκι. Δεν έχω παράπονο, τα λεφτάκια είναι καλά, αν και πολλές ώρες ορθοστασία. Ήρθα στην Αθήνα πριν εννιά χρόνια περίπου, σαν επιτυχών στις πανελλήνιες, σε κάποια…
Υπήρξαν κατά καιρούς, άνθρωποι, απ’ αυτούς που θα χαρακτηρίζαμε ως γραφικούς, στη μικρή μας πόλη κι ευτυχώς όχι ταυτόχρονα. Απ’ όσο θυμάμαι τον εαυτό μου, πρώτα ήταν κάποιος ξεπεσμένος οικογενειάρχης, που τον είχε πάρει από κάτω το πιοτό κι έβγαινε…
Άνδρας Με Κεφάλι Γεμάτο Σύννεφα (Νομίζω ο πιο εύκολος πίνακας του. Ένας άντρας με το κεφάλι γεμάτο σύννεφα. Ουτοπίες (;), προσδοκίες, ελπίδες. Δεν έχει σημασία τι συμβαίνει, μα τι πιστεύει έκαστος πως συμβαίνει. Δεν έχει σημασία τι λες, σημασία έχει τι…
Κάποτε διάβασα για τη πιο μεγάλη και βαρειά γητειά που μπορεί να δέσει εξ ολοκλήρου ένα θύμα, άπαξ δια παντός! Πρόκειται για ένα πολύ απλό σύμβολο Μαύρης Μαγείας, αλλά με τρομερές προεκτάσεις! Είναι ένα μεγάλο φίδι που σχηματίζει με τον…
Η Μεγάλη Παρέλαση ήταν προγραμματισμένη σε τρεις μέρες. Η Ομάδα Χ… που θα λάμβανε μέρος και θα παρήλαυνε τέταρτη στη σειρά, -μεγάλη επιτυχία του Αρχηγού της- αντιμετώπιζε πρόβλημα, που μέχρι στιγμής φάνταζε ανυπέρβλητο: Οι Στολές! Εκτός συγκλονιστικού απροόπτου, δε θα ‘ταν…
α) …χρόνια πριν… Ένα συνεσταλμένο παληκαράκι περνά το κατώφλι ενός “σπιτιού”, …πολύκαθώςπρέπει! ‘Εμφυτη περιέργεια, αγωνία και μια πείνα που ακόμα δεν έχει βρει ταυτότητα. Η φωνή της γρια-τσάτσας ενημερώνει περί του …μενού, αραδιάζοντάς το, μπακάλικα και προσθέτει στο τέλος: -“Είναι η Μ.,…
Η θέση της Γυναίκας στην όψιμη αρχαιότητα…ή στη πατερική περίοδο, σύμφωνα με το ρωμαϊκό δίκαιο: Λυσιστράτη: Οι Γυναίκες Στην Περίοδο Του Πολέμου Η Λυσιστράτη, (411 π.χ) αποτελεί μία ακόμη ποιητική παρέμβαση του Αριστοφάνη υπέρ της ειρήνης, κυρίως της αποκατάστασης της εσωτερικής ομαλότητας…
Ανέκαθεν το ‘ξερα… το ‘νιωθα. Δεν ήξερα πως, μα ήξερα πως υπήρχε τόπος, ένας παραμυθένιος κι όμορφος τόπος, όπου μπορούσα να πηγαίνω κάποιες φορές και να ξεδίνω, να ξεχνιέμαι, να το φχαριστιέμαι πραγματικά, μ’ όλη τη σημασία της λέξης. …
βασιλικη: λιγο πριν στο σαλονι… Η μικρή δεκαεφτάχρονη Βίλυ (Βασιλική τη βαφτίσανε μα το ‘φερε στα μέτρα της μια χαρά), μπήκε στο σπίτι με πάταγο. Αυτό το κορίτσι, όλα μα όλα, τα ‘κανε με πάταγο! Ξεχείλιζε θαρρείς περισσευάμενη ζωή…
Η Σταύρωση (Είπα μερικά στο Πρόλογο και μερικά, που επίσης ισχύουν και στη Μακέττα κι εδώ. Εδώ φαίνεται καλύτερα η πάλη του Ανθρώπου, που θέλει ν’ αποφύγει, ό,τι το Θείο έχει ήδη αποδεχτεί. Κανένα καρφί δε συγκρατεί τα χέρια. Μόνον ο Νους.…
Παράξενος Διάλογος 1ος Παραθέτω μια συνομιλία που ‘πεσε στην… αντίληψη μου κρυφακούγοντας, μεταξύ του Τζακ Αντεροβγάλτη και του Ντάμπο του Ιπτάμενου μικρού Ελέφαντα! Τ. Δεν μπορείς να με φτάσεις.Ν. Γιατί;Τ. Εσύ πετάς κι είν’ ουτοπικό μα εγώ ξεκοιλιάζω στ’ αλήθεια!Ν. Άμα πετώ δε μπορείς να με πιάσεις.Τ.…
Ο συμπαθέστατος κι αείμνηστος Φρέντυ Γερμανός είχε, κατά τη προσωπική μου άποψη, μια πάρα πολύ καλή αίσθηση χιούμορ και με τα περισσότερα βιβλία του το ‘δειχνε κι αρκετά διασκεδαστικά. Χάρη των συλλογισμών που θα παραθέσω, θα ανασύρω ένα μόνο…
Μου αρέσει πολύ το ποδόσφαιρο, κάποτε μάλιστα έπαιζα συστηματικά. Τώρα πια βέβαια, λόγω ηλικίας δε παίζω, αλλά βλέπω όσο μπορώ και προφταίνω. Είναι λοιπόν λογικό να ξέρω μερικά πράματα γι’ αυτό το άθλημα. Έτσι κάποτε που κουβέντιαζα με κάποιο προσφιλές μου…
Επειδή πέρασα μια τέτοια, στο διάστημα Φλεβάρη- Ιούλη 2001, πιστεύω πως θα μπορούσα να γράψω μερικά λόγια γι’ αυτή. Φυσικά όχι ως επιστήμονας, ας πούμε, καθαρά ως ένας απλός βιωματικός …παρατηρητής. Το κάνω ελπίζοντας πως ίσως τυχόν βοήθησει… Κατ’ αρχή θα τη περιέγραφα…
Πόσες φορές δεν έχουμε αναρωτηθεί/αναζητήσει το τι είναι ευτυχία! Κανείς μέχρι σήμερα νομίζω, δεν έχει καταφέρει να δώσει έν’ αρκούντως ικανοποιητικό, πλήρη ορισμό. (Όχι, μην …ανησυχείτε, μήτε -αλίμονο- κι εγώ θα δώσω.) Κάτι τέτοιο είναι πολύ λογικό φυσικά, αφού…
Γίνεται τόσο πολύ μεγάλη κουβέντα, κατά καιρούς, γι’ αυτή τη κακομοίρα τη ποίηση, που σκέφτηκα να δραστηριοποιήσω το ειδικόν επιτελείο μου, να κάνει μια προσεκτική μελέτη. Τρέξαμε πολύ όλοι μας, αυτό είναι αλήθεια. Ψάξαμε κιτάπια, κατεβατά ολάκερα, περγαμηνές παλιές,…
Όταν είδα, για πρώτη φορά στη ζωή μου, καλλιτεχνικό πατινάζ ζευγών, έμεινα να κοιτάζω άφωνος. Σκάλωσε η ματιά κι ο νους μου, έτσι το δάχτυλο που ‘καμε ζάπινγκ, δεν έλαβε καμμιά εντολή. Μαγεύτηκα τόσο πολύ, βλέποντας τα ζευγάρια να παρουσιάζουν…
Κάποτε, βρέθηκα σ’ ένα εργαστήρι κεραμικών, σ’ ένα μικρό χωριό, ξακουστό όμως για τα κεραμικά του, κάπου στην επικράτεια. Ήταν ένα μικρό, φτωχικό εργαστήρι, με ποδοκίνητη ρόδα κι όλα μέσα ήταν λιτά. Ολόγυρα στους τοίχους, είχε ράφια με ήδη ολοκληρωμένα,…