-

Dali &

-


-








.

--.


.

./.


 
 

.  

Aretino Pietro:

  Βιογραφικ

     O Pietro Aretino (19 20 Απρλη 1492-21 Οκτβρη 1556) ταν Ιταλς σατιρικς συγγραφας, θεατρικς συγγραφας, ποιητς κι εκβιαστς, που σκησε επιρρο στη σγχρονη τχνη και πολιτικ. ταν νας απ τους πιο σημαντικος συγγραφες της εποχς του κι ειλικρινς κριτικς των ισχυρν. Λγω των επικοινωνιν και των συμπαθειν του με τους θρησκευτικος μεταρρυθμιστς, θεωρεται τι ταν Νικοδημτης Προτεστντης.
     Ο πατρας του ταν ο Luca Del Tura, νας τσαγκρης απ το Arezzo στη Τοσκνη της Ιταλας, που εγκατλειψε την οικογνει του για να ενταχθε στη πολιτοφυλακ. Ο πατρας επστρεψε αργτερα στο Αρτσο, πεθανοντας τελικ στη φτχεια σε ηλικα 85 ετν, χωρς να συγχωρεθε απ τον γιο του, που ποτ δεν αναγνρισε το πατρικ νομα, παρνοντας ως επνυμο το Aretino (που σημανει Arretine, απ το Arezzo, τη γεντειρα πλη). Μητρα του ταν η Margherita, γνωστ ως "Tita", Bonci. Ετε πριν ετε μετ την εγκατλειψη (δεν εναι γνωστ πτε), σναψε μια μνιμη σχση με τοπικ ευγεν, το Luigi Bacci, που υποστριξε τη Tita, τον Pietro και τις δο αδελφς του και μεγλωσε τον Pietro ως μρος της δικς του οικογνειας.
     Ο Αρετνο πρασε μια 10ετα διαμρφωσης στη Περοτζια, πριν σταλε, συστημνος ιδιατερα, στη Ρμη. Εκε ο Agostino Chigi, ο πλοσιος τραπεζτης και προσττης του Ραφαλ, τον πρε υπ τη προστασα του. ταν ο ελφαντας Hanno, κατοικδιο ζο του Ππα Λοντα Ι', πθανε το 1516, γραψε να σατιρικ φυλλδιο με ττλο Η τελευταα βοληση και διαθκη του ελφαντα Hanno. Η πλασματικ διαθκη χλεαζε ξυπνα τις κορυφαες πολιτικς και θρησκευτικς προσωπικτητες της Ρμης εκενη την εποχ, συμπεριλαμβανομνου του διου του Ππα. Το φυλλδιο εχε ττοια επιτυχα που ξεκνησε τη καρριρα του και τονε καθιρωσε ως δισημο σατιρικ, τελικ γνωστ ως η μστιγα των πριγκπων. Ευημεροσε, ζντας απ στμα σε στμα ως προσκολημνος στον εγγρμματο κκλο του προσττη του, ακονζοντας τα σατιρικ του ταλντα στο κουτσομπολι της πολιτικς και της παπικς κουρας και μετατρποντας το χονδροειδς ρωμακ pasquinade σε αρπακτικ πλο στιρας, μχρι τα 16 Ακλαστα Σοννττα (Sonetti Lussuriosi) που γραφτκανε για να συνοδεσουνε την εξαιρετικ μορφη αλλ εντελς πορνογραφικ σειρ σχεδων του Giulio Romano χαραγμνα απ τον Marcantonio Raimondi υπ τον ττλο I Modi και προκλεσε τελικ ττοια οργ που αναγκστηκε να εγκαταλεψει προσωριν τη Ρμη.



     Μετ το θνατο του Λοντα το 1521, προσττης του ταν ο καρδινλιος Giulio de' Medici, του οποου οι ανταγωνιστς για τον παπικ θρνο νιωσαν το τσμπημα του βρμικου μαστιγματος του Aretino. Η εγκατσταση του Ολλανδο ππα Αδριανο VI ("la tedesca tigna" -η γερμανικ ψερα- σμφωνα με τα λγια του Pietro) τον ενθρρυνε ν' αναζητσει νους προσττες μακρυ απ τη Ρμη, κυρως τον Federico II Gonzaga στη Μντοβα και με τον κοντοτιρο Giovanni de' Medici ("Giovanni delle Bande Nere" -Τζιοβνι Των Μαρων Συμμοριν). Η εκλογ του παλιο προσττη του απ τους Μεδκους ως Ππα Κλμη Ζ' τον στειλε για λγο πσω στη Ρμη, αλλ απειλς θαντου κι αππειρα δολοφονας απ να απ' τα θματα της πννας του, τον επσκοπο Τζιοβνι Γκιμπρτι, τον Ιολιο του 1525, τον καναν να περιπλανηθε στη βρεια Ιταλα στην υπηρεσα διαφρων ευγενν, που διακρνονταν για το πνεμα, τη τλμη και τα λαμπρ κι εκολα ταλντα του. μχρι που εγκαταστθηκε μνιμα το 1527, στη Βενετα, την αντιπαπικ πλη της Ιταλας, "δρα λων των κακιν", σημεωσε με κφι ο Αρετνο.
     ταν εραστς των ανδρν, χοντας δηλσει τον εαυτ του σοδομτη απ τη γννησ του. Σε μια επιστολ προς τον Giovanni de' Medici, γραμμνη το 1524, εσωκλεει να σατιρικ ποημα, λγοντας τι λγω μιας ξαφνικς παρκκλισης εχε ερωτευτε μια γυνακα μαγερισσα κι λλαξε προσωριν απ αγρια σε κορτσια... Αγαπητ μου αγρι. Στη κωμωδα του Il marescalco, ο πρωταγωνιστς εναι πολ χαρομενος ταν ανακαλπτει πως η γυνακα που αναγκστηκε να παντρευτε εναι πραγματικ να αγρι μεταμφιεσμνο. Εν βρισκτανε στο δικαστριο της Μντοβα, ερωτετηκε να νεαρ νδρα που ονομαζταν Μπιαντσνο κι ενχλησε τον Δοκα Φεντερκο ζητντας να παρακαλσει το αγρι για λογαριασμ του συγγραφα.
     Ασφαλς στη Βενετα, ο Αρετνο γινε εκβιαστς, αποσπντας χρματα απ νδρες που εχαν ζητσει τη καθοδγησ του στη φαυλτητα. Κρτησε λα σα ταν δισημα στην Ιταλα σε να εδος πολιορκας, κατ την εκτμηση του Jakob Burckhardt. Ο Φραγκσκος Α' της Γαλλας κι ο Κρολος Ε' τον συνταξιοδτησαν ταυτχρονα, ελπζοντας ο καθνας για κποια ζημι στη φμη του λλου. Οι υπλοιπες σχσεις του με τους μεγλους εναι απλς επαιτεα και χυδαος εκβιασμς, σμφωνα με τον Burckhardt. Ο Addison δηλνει τι βαλε τη μισ Ευρπη σε συνεισφορ.
     Ο Αρετνο λγεται τι πθανε απ ασφυξα απ γλιο πρα πολ. Η πιο πεζ αλθεια μπορε να εναι τι πθανε απ εγκεφαλικ επεισδιο καρδιακ προσβολ.


     Ο Πιτρο Αρετνο (1492-1556) ταν ομοφυλφιλος Ιταλς συγγραφας, θεατρικς συγγραφας, ποιητς, σατιρικς κι εκβιαστς που σκησε τερστια επιρρο στη σγχρονη τχνη και πολιτικ κι εφηρε τη σγχρονη εγγρμματη πορνογραφα. Τοσκνη, στη καταγωγ, εργστηκε στη Ρμη αρκετ χρνια που γνριζε τον Μιχαλ γγελο. Κνοντας πολλος ισχυρος εχθρος στην Εκκλησα, αποχρησε στην αντιπαπικ Βενετα το 1527, που γινε στενς φλος του αντιπλου του Μιχαλ γγελου στην Αναγννηση, Τιτσινο. Η φμη του αναφρεται στην ιταλικ επιγραφ, που ταν ο αρχικς επιτφιος στη κορυφ του. Μεταφρζεται ως: Αυτς εναι ο Pietro Aretino, ο ποιητς της Τοσκνης, εδ ο Aretino, ο ποιητς της Τοσκνης, ψματα, ποιος λος ο κσμος κακοποησε εκτς απ τον Θε, και γιατ; Επε τι δεν τον ξερε. Αυτ το χαρακτικ του Hollar εναι 3ης γενις: βασζεται σε να χαρακτικ του Marcantonio Raimondi, που με τη σειρ του υποτθεται τι βασζεται σ' να πορτρτο του Aretino απ τον Titian που δεν χει διασωθε. Αυτ η απδοση εναι κπως απθανη: το αρχικ σχδιο για τον Marcantonio ταν πιθανς απ τον Βενετ ζωγρφο Sebastiano del Piombo, αν κι χει προταθε και το νομα του Giulio Romano -με τον οποο ο Marcantonio συνεργστηκε στο περφημο βιβλο των σεξουαλικν στσεων I modi. Μπορε να χρονολογεται απ τη πριμη στιγμ της καρριρας του Aretino, ταν ταν ακμα νας γνωστος νεοφερμνος στη Ρμη κι αυτς κι ο Giulio εργζονταν για τον πλοσιο παπικ τραπεζτη Agostino Chigi. Μια εναλλακτικ ποψη εναι τι η εκτπωση εκτελστηκε περπου το 1525 ως κφραση ευγνωμοσνης απ τον Marcantonio στον Aretino, που εχε διαπραγματευτε την απελευθρωση του χαρκτη απ τη φυλακ μετ τη παπικ (κι ευρτερη δημσια) οργ για τη δημοσευση του I modi. Η λατινικ επιγραφ στο χαρακτικ του Raimondi υπογραμμζει την αρετ του θματος κι ρχεται σ' ντονη αντθεση με κενη του επιταφου.


   Εμαι ελεθερος νθρωπος, δεν χρειζεται να αντιγρψω τον Πετρρχη το Βοκκκιο. Η δικ μου ιδιοφυα εναι αρκετ. Αφστε τους λλους να ανησυχον για το στυλ κι τσι να πψουν να 'ναι ο εαυτς τους. Χωρς αφντη, χωρς μοντλο, χωρς οδηγ, χωρς τχνασμα, πηγανω στη δουλει, κερδζω τα προς το ζην, την ευημερα και τη φμη μου. Τ χρειζομαι πιτερο; Μ' να ππλωμα χνας και μερικ φλλα χαρτιο κοροδεω το σμπαν.

   Τ κακ υπρχει στο να βλπεις ναν ντρα να κατχει μια γυνακα; Γιατ, τα θηρα θα 'ταν πιο ελεθερα απ μας! Μου φανεται πως αυτ που μας δνεται απ τη φση για τη δικ μας συντρηση πρπει να φορεθε γρω απ το λαιμ ως μενταγιν και στο καπλο για να μετλλιο.

   Ναι, ας αγαπσουμε το χειμνα, γιατ εναι η νοιξη της μεγαλοφυας.

   Σε αγαπ κι επειδ σε αγαπ, θα 'θελα πιο γργορα να με μισσεις που σου λω την αλθεια παρ να με λατρψεις που σου λω ψμματα.


     Ο Πιτρο, γιος του Λοκα του τσαγκρη, και της συζγου του Ττα, γεννθηκε στο Αρτσο της Τοσκνης στις 20 Απριλου 1492. Για πολλ χρνια προτιμοσε να αρνεται την καταγωγ του και να ισχυρζεται τι ταν νθος γιος ενς τζντλεμαν. Λτρευε τη μητρα του που τον εκπαδευσε. Αλλ τα σχολικ του χρνια διρκεσαν μνο αρκετ για να τον εξοικεισουν με τις βασικς αρχς μιας θρησκεας της οποας τις παγδες αργτερα φτασε να απεχθνεται. Στη συνχεια, απ το 1511 ως το 1512, ζησε στην Περοτζια, μελετντας ζωγραφικ και αποκτντας τη διορατικτητα που θα τον κανε αργτερα ναν τσο πεπειραμνο κριτικ τχνης.
     Ο Αρετνο ταν νας ντονα φιλδοξος νεαρς και, το 1516, μετακμισε στη Ρμη για να εισλθει, σε κποια ταπειν απασχληση, στο πολυτελς παλτι του εξαιρετικ πλοσιου Agostino Chigi. Εκε μαθε να απολαμβνει την εμφαν πολυτλεια. Η Ρμη βρισκτανε τρα στο απγειο της πιο ανθισμνης και μεγαλοπρεπος εποχς της. Ο Αρετνο ταν ασυνθιστα τυχερς. Το λογοτεχνικ του ταλντο σντομα προσλκυσε το ενδιαφρον του Ππα Λοντα Ι', ενς κληρικο που απολμβανε τις κοσμικς κωμωδες και προσττευε τις μικρς τχνες.
     Ο Τιτσινο τανε στενς φλος του δισημου συγγραφα, ποιητ, θεατρικο συγγραφα και σατιρικο Πιτρο Αρετνο (1492-1556) και ζωγρφισε τουλχιστον 2 λλα πορτρατα του. Σε αυτ το επιβλητικ ργο, ο Aretino πινει το γονινο γιλκο του με να χρι με γντια, εν η γκρζα γενειδα του αναμειγνεται με την καφ γονα. Μια βαρει χρυσ αλυσδα κρμεται πνω απ το στθος και τους μους του. Μσα απ την ντονη σωματικτητα της φιγορας, ο Τιτσινο συλλαμβνει τη μνημειδη προσωπικτητα του Αρετνο -που ονομζεται μστιγα των πριγκπων για τις κριτικς και την αλληλογραφα του που μερικς φορς αγγζουν τα ρια του εκβιασμο. Ταυτχρονα, το ανεστραμμνο βλμμα του υποδηλνει τη δινοια του ουμανιστ συγγραφα, του οποου η ποηση και η πεζογραφα εναι απ τις σημαντικτερες του δκατου κτου αινα.


     Ιταλς συγγραφας, ποιητς και θεατρικς συγγραφας του 16ου αινα (1492-1556), που μεινε γνωστς για την αιχμηρτητα της πννας και των σατιρικν γραπτν του. Ο Πιτρο Αρετνο γεννθηκε στο Arezzo, απ που πρε το νομ του. Ελχιστα πργματα εναι γνωστ για τα παιδικ του χρνια. Σε ηλικα 20 ετν ζοσε στη Περοτζια, σως σπουδζοντας τχνη κι εκε γραψε τα πρτα του ποιματα. Το 1517 μετακμισε στη Ρμη και γινε γνωστς στην αυλ του ππα Λοντα Ι'. Εκε ρχισε να γρφει σατιρικ ργα, βασισμνα στα κουτσομπολι της αυλς και τις πολιτικς εξελξεις. Γργορα κνησε τη προσοχ του καρδινλιου Τζολιο των Μεδκων, που τον πρε υπ την προστασα του, με την ελπδα τι θα βοηθσει την εκλογ του σε ππα, πργμα που δεν γινε μως. Μετ την αποτυχα του Τζολιο, ο Αρετνο ζησε στη Μντοβα για να διστημα. Γρισε στη Ρμη το 1523, ταν ο Τζολιο εξελγη ππας Κλημντιος Ζ'. Αναγκστηκε μως να φγει για λγο τον επμενο χρνο μετ τη δημοσευση του ργου του I sonetti lussuriosi (Ακλαστα σοννττα), μια συλλογ απ σοννττα βασισμνα σε πορνογραφικς γκραβορες του Τζολιο Ρομνο.



     Η φμη κι η δημοτικτητ του μεγλωναν και συνχισε να γρφει σατιρικ ποιματα και "φιλιππικς" επιστολς, με αποτλεσμα να τον ονομσει ο Αριστο "Μστιγα των πριγκπων". Το 1525 υποχρεθηκε να φγει μνιμα απ τη Ρμη, ταν νας πληρωμνος δολοφνος του επισκπου Τζιοβνι Τζιμπρτι, που εχε γνει στχος της στιρς του, τον μαχαρωσε και κντεψε να τον σκοτσει. Πρασε την υπλοιπη ζω του στη Βενετα, που γραψε και τα περισστερα ργα του. Συνχισε επσης να γρφει πμπολλες επιστολς και ζοσε εν μρει απ τα δρα που του καναν ισχυρο της εποχς, ανμεσ τους και ο βασιλις Φραγκσκος Α' της Γαλλας, για να αποφγουν τις στιρς του. Πθανε στη Βενετα το 1556. Γνωστ ργα του εναι: Opera nova, 1512, Pasquinate, 1517, Farza, 1525, La corigiana, 1525, Sonetti lussuriosi, 1526, Il Marescalco, 1527, I primi tre canti di Marfisa, 1533, Passione di Gesu, 1534, Ragionamento della Nanna e dell'Antonia, 1534, Salmi, 1534, Humanita di Cristo, 1535, Dialogo nel quale la Nanna insegna a la Pippa (Ragionamenti, Sei giornate), 1536, Genesi, 1538, Lettere, 1538, Vita di Maria Vergine, 1539, L'Orlandino, 1540, Vita di Caterina vergine e martire, 1540, Talanta e Ipocrito, 1542, Vita di San Tomaso, 1543, Il Filosofo, 1546, Orazia, 1546.



     Εκτς απ τα ιερ και τα ββηλα κεμενα -μια στιρα μεγαλστομων αναγεννησιακν νεοπλατωνικν διαλγων διαδραματζεται σε οκο ανοχς- και κωμωδες πως η La cortigiana κι η La talenta, ο Aretino μνημονεεται κυρως για τις επιστολς του, γεμτες λογοτεχνικς κολακεες που θα μποροσαν να μετατραπον σε εκβιασμ. Κυκλοφοροσαν ευρως σε χειργραφα και τα συγκντρωνε και τα δημοσευε κατ διαστματα κερδζοντας τσους εχθρος σους και φμη και του χρισε το επικνδυνο παρατσοκλι που του δωσε ο Αριστο: flagello dei principi (μστιγα των πριγκπων). Το 1559, τρα χρνια μετ το θνατο του Αρετνο, ολκληρο το ργο του καταχωρθηκε στο Παπικ Ευρετριο Απαγορευμνων Βιβλων. Οι πρτες αγγλικς μεταφρσεις μερικν απ το πιο ρατσιστικ υλικ του Aretino χουν ρθει στην αγορ πρσφατα.
     Το La cortigiana εναι μια λαμπρ παρωδα του Il Cortegiano του Castiglione και παρουσιζει τις περιπτειες ενς τζντλεμαν απ τη Σιννα, του Messer Maco, που ταξιδεει στη Ρμη για να γνει καρδινλιος. Θα θελε επσης να κερδσει μια ερωμνη, αλλ ταν ερωτεεται να κορτσι που βλπει σε να παρθυρο, συνειδητοποιε τι μνο ως αυλικς θα μποροσε να τη κερδσει. Γελοιοποιντας τις συμβουλς του Καστιλινε για το πς να γνει ο τλειος αυλικς, νας τσαρλατνος συνεχζει να διδσκει στον Μσερ Μκο πς να συμπεριφρεται ως αυλικς: πρπει να μθει πς να εξαπατ και να κολακεει και να κθεται ρες μπροστ στον καθρφτη.



     Ο Αρετνο ταν στενς φλος του Τιτσινο, που ζωγρφισε το πορτρατο του τρεις φορς: να πορτρατο του 1527 στο Kunstmuseum της Βασιλεας, να πορτρατο του 1537 στη συλλογ Frick κι να πορτρατο του 1545 στο παλτι Pitti. Η Luba Freedman αναφρει να τταρτο πορτρατο, χι αργτερα απ το 1535, αλλ ο Xavier F. Salomon, επικεφαλς επιμελητς στη συλλογ Frick, γρφει τι δεν υπρχει καμμα απδειξη τι υπρξε ποτ. Ο Τιτσινο απεικνισε επσης τον Αρετνο ως Πντιο Πιλτο στον πνακ του Ecce Homo, στο Kunsthistorisches Museum Βιννης, ως αννυμος στρατιτης στο πλθος στο Alfonso d'Avalos Απευθυνμενος στα στρατεματ του, στο Prado της Μαδρτης και δπλα σε μια αυτοπροσωπογραφα στο La Gloria, επσης στο Prado. Ο Κλμης Ζ' κανε τον Αρετνο Ιππτη της Ρδου κι ο Ιολιος Γ' τον ονμασε Ιππτη του Αγου Πτρου, αλλ η αλυσδα που φορει για το πορτρατο του το 1545 μπορε να ταν απλς κοσμματα. Στις αυστηρ δημοσιευμνες επιστολς του προς τους θαμνες, ο Αρετνο συχν πρσθετε να λεκτικ πορτρατο στο ζωγραφισμνο του Τιτσινο.
     Ο Τιτσινο δεν ταν ο μνος καλλιτχνης που απεικνισε τον Αρετνο. "Πιθανς καμμα λλη διασημτητα του cinquecento δεν εχε αναπαργει την εικνα του τσο συχν και με τσα πολλ μσα: πνακες, τοιχογραφες, γλυπτ, εκτυπσεις, μετλλια..." Σε διφορα στδια της ζως του, ο Aretino απεικονστηκε επσης απ τους Sebastiano del Piombo, Alessandro Moretto, Francesco Salviati, Jacopo Tintoretto και Giorgio Vasari. Το πορτρατο του χαρχτηκε απ τους Marcantonio Raimondi και Giovanni Jacopo Caraglio. Η ομοιτητ του αναπαρχθηκε σε μετλλια απ τους Leone Leoni, Francesco Segala, Alfonso Lombardi και Alessandro Vittoria κι η εικνα του σμιλετηκε απ τους Jacopo Sansovino και Danese Cattaneo.



     Τον Νομβρη του 1545, ο Αρετνο γραψε μια ανοιχτ επιστολ στον Μιχαλ γγελο επικρνοντας το γυμν στη Τελευταα Κρση. "Οι διλογο του, La Nanna", γραψε ο Aretino, "αποδεικνουν την ανωτερτητα της επιφυλακτικτητς μου απναντι στην αδιακρισα σας, βλποντας τι, εν χειρζομαι θματα λγνα κι σεμνα, χρησιμοποι γλσσα κωμικ κι ευπρεπ, μιλω με ρους πρα απ μομφ κι απρσβλητα σε αγν αυτι. Εσες, αντθετα, παρουσιζοντας να τσο απασιο θμα, εκθτετε αγους κι αγγλους, αυτος χωρς επγεια αξιοπρπεια και κενους χωρς ουρνιες τιμς[...]. Η τχνη σας θα ταν στο σπτι σας σε κποιο ηδονικ bagnio, σγουρα χι στο υψηλτερο παρεκκλσι του κσμου [...]. Δεν το γρφω αυτ απ δυσαρσκεια για τα πργματα που σας ικτευσα. Στη πραγματικτητα, αν μου εχατε στελει αυτ που υποσχεθκατε, θα κνατε μνο αυτ που θα πρεπε να επιθυμετε πιο πρθυμα να κνετε για το δικ σας συμφρον". Ο John Addington Symonds γρφει: "Ο πραγματικς σκοπς του Aretino ταν να δημιουργσει κποιο ανεκτμητο σκτσο σχδιο απ τον μεγλο δσκαλο. Αυτ φανεται απ μια δετερη επιστολ που γραψε στις 20 Ιανουαρου 1538".
     Ο Symonds περιγρφει την απντηση του Μιχαλ γγελου στην επιστολ του Aretino τον Νομβρη του 1545: "Κτω απ τη μορφ περτεχνης φιλοφρνησης κρβει τη περιφρνηση που πρπει να εχε συλλβει για τον Aretino και τις θραστατες συμβουλς του. Ωστσο, ξερε πσο επικνδυνος θα μποροσε να εναι ο νθρωπος κι νιωθε υποχρεωμνος να του κνει χιομορ". Στη Τελευταα Κρση του Μιχαλ γγελου, που ολοκληρθηκε το 1541, εχε ζωγραφσει τον γιο Βαρθολομαο να εμφανζει το δικ του δρμα. "Το χαλαρ δρμα [...] Πολλο μελετητς πιστεουν τι απεικονζει τα χαρακτηριστικ του διου του Μιχαλ γγελου. Εναι ενδιαφρον τι το πρσωπο του Αγου Βαρθολομαου [ο οποος κρατ το δρμα] εναι παρμοιο με το πρσωπο του Pietro Aretino, ενς απ τους κριους δικτες του Μιχαλ γγελου. Αλλ αυτς οι ομοιτητες ταν σχετες με την επιστολ του Αρετνο προς τον Μιχαλ γγελο". Η Bernadine Barnes γρφει τι καννας κριτικς του δκατου κτου αινα δεν παρατρησε τι το ξεφλουδισμνο δρμα αντιπροσωπεει τον Μιχαλ γγελο. Οτε καννας σγχρονος κριτικς πρσεξε το πορτρτο του Pietro Aretino στην τοιχογραφα... Οι οπαδο της εποχς μας τον χουν δει συχν ως τον γιο Βαρθολομαο, ο οποος κραδανει να μαχαρι στο να χρι και κρατ το δρμα με την εμφνιση του προσπου του Μιχαλ γγελου στο λλο. Ωστσο, η κριτικ του Αρετνο για τον Μιχαλ γγελο δεν γρφτηκε μχρι το 1545, τσσερα χρνια μετ την ολοκλρωση της τοιχογραφας. Ακμα κι ο καλς φλος του Αρετνο, ο Βαζρι, δεν τον αναγνρισε.



     Ο Αρετνο αναφρεται συχν στα αγγλικ ργα της Ελισαβετιανς και μεταγενστερων περιδων κι εκτιμται διαφορετικ, σε σχλια που κυμανονται απ το "ταν να απ τα πιο πνευματδη μαχαρια που φτιαξε ποτ ο Θες" του Nashe (Ο ατυχς ταξιδιτης) ως "εκενο το διαβητο ribald του Arezzo" της Αρεοπαγιτικς του Milton.
     Ο γγλος περιηγητς Sir John Reresby επισκφθηκε τον τφο του σεμνου ββηλου ποιητ Aretino στην εκκλησα του San Luca, στη Βενετα, στα μσα της δεκαετας του 1650. Αναφρει τι ο ακλουθος επιτφιος εχε αφαιρεθε απ τους ιεροεξεταστς. Ο τφος στην εκκλησα δεν υπρχει πλον, αφο η εκκλησα κατεδαφστηκε.
     Ο πρτος βιογρφος του Πιτρο αναφρει τι δεν υπρχε επιτφιος στον τφο. Εκενοι που ισχυρζονται τι υπρχε νας σαρκαστικς επιτφιος στις ενδεκασλλαβες υποψιζονται τι πρπει να αποδοθε στον επσκοπο Paolo Giovio κι τι συντθηκε ταν ο Aretino ταν ακμα ζωντανς:

Qui giace l'Aretin,
poeta tosco:
Di tutti disse mal
fuorché di Cristo,

Scusandosi col dir:
non lo conosco.

Εδ βρσκεται ο Aretinο,
Ποιητς της Τοσκνης:
Μλησε σχημα για λους
εκτς απ τον Χριστ,
Ζητντας συγγνμη λγοντας:
Εγ δεν τον γνωρζω.

     Το 2007, ο συνθτης Michael Nyman μελοποησε μερικ απ τα Sonetti lussuriosi του Aretino με τον ττλο 8 Lust Songs. Για λλη μια φορ, τα κεμενα του Aretino αποδεχθηκαν αμφιλεγμενα: σε μια παρσταση του 2008 στο Cadogan Hall του Λονδνου, τα ντυπα προγρμματα αποσρθηκαν μετ απ ισχυρισμος για αισχρτητα.



     Στα σοννττα του ο Αρετνο παρουσιζει, φαινομενικ, μια σειρ απ ερωτικ σχματα, δηλαδ διφορες στσεις σεξ. Στη πραγματικτητα, λει και ξαναλει, με επιμον, τι λατρεει τις γυνακες και, κυρως, τι προτιμ τη κωλοτρυπδα απ το μουν, τι του αρσει περισστερο το Στρογγυλ παρ το Τετργωνο. Με λλα λγια, ο Αρετνο θτει επ τπητος, αναφανδν και προκλητικτατα, το πανρχαιο θμα του ετερφυλου σοδομισμο. Ο θραστατος Αρετνο δημοσευσε τα σοννττα του κτω απ την μτη του ππα, δθεν αποτελοσαν σχλια-λεζντες μιας σειρς απ γκραβορες. Το Βατικαν αντδρασε βαια, εξορζοντας τον ζωγρφο Ζιλ Ρομν και φυλακζοντας τον χαρκτη Μαρκαντνιο Ραμντι, που εχανε φιλοτεχνσει την αισχρ εικονογρφηση. Τον διο τον Αρετνο αναλβανε να τον μαχαιρσουν οι μπρβοι του καρδινλιου Τζιμπρτι -ο Μεγλος Ποιητς χαροπλεψε επ μνες και μλις στθηκε στα πδια του εγκατλειψε για πντα την Ρμη...


===========================


                                        Ακλαστα Σοννττα




Καθες που βλπει με αμφιβολα το γαμσι
και τα χνει μπρος σ' αυτ το γλυκ πρμμα
αυτς λα μοια και δια τα νομζει
και γαμ παντο και πντα εν τω μα.

Και δχως να πα να ψχνει στα σχολεα
να διδαχτε -λγου χρη- συστηματικς
να κνει μορφα αυτ που δω μαθανουν χωρς βα:
να γαμε ποιαν αγαπ σεβαστικς.

Κοιττε πως τη κρατει με τα μπρτσα
και με τα μποτια κολλημνα στα πλευρ του
λυνει απ τρυφερδα και ρομντζα.

Διλου μπερδεμνοι μολοντι κουρασμνοι δη,
μλιστα κι οι δυο ευχαριστημνοι απ' το παιγνδι,
που θα 'θελαν να ξεψυχσουν στο γαμσι.

Αντχουν φρσκοι και γοργο λυσσντας λαχανιζουν αγκαλιασμνοι
σο βαστει καλ αυτ, εναι ευτυχισμνοι...




------------------------
Εικονογρφηση του βιβλου του  Coiny Jacques-Joseph: Sonetti lussuriosi (Ακλαστα Σοννττα) 
με ποηση Pietro Aretino (Πιτρο Αρετνο)

 

 

Web Design: Granma - Web Hosting: Greek Servers