-

Dali &

-


-








.

--.


.

./.


 
 

 

AKutagawa RyunosuKe: ''... !

    Βιογραφικ

     Ο Ryūnosuke Akutagawa (Ρυουνοσοκε Ακουταγκβα  芥川 龍之介 ‎‎ καλλ.:  Chōkōdō Shujin  澄江堂主人 ), τανε σημαντικς Ιπωνας συγγραφας,  που δραστηριοποιθηκε στη Περοδο Taishō. Θεωρεται πατρας του ιαπωνικο διηγματος. Αυτοκτνησε στα 35 με υπερβολικ δση βαρβιτλης. Το σημαντικτερο λογοτεχνικ βραβεο της Ιαπωνας, το Βραβεο Ακουταγκβα, χει πρει τ' νομ του. Συνεχζει να διαβζεται και να θαυμζεται σμερα σχεδν απ' λους τους Ιπωνες ως νας απ τους κορυφαους στυλστες της χρας, νας δεξιοτχνης του σγχρονου ιδιματος που εμπλουτζεται απ τη βαθει γνση των κλασσικν και της σγχρονης λογοτεχνας της Ιαπωνας, της Κνας και της Δσης.μεγλωσε σε μια οικογνεια εμποτισμνη με παραδοσιακ ιαπωνικ κουλτορα, μαθε αγγλικ σε νεαρ ηλικα κι αποδεχθηκε λαμπρς μαθητς στα κορυφαα εκπαιδευτικ ιδρματα της Ιαπωνας. ρχισε να δημιουργε και να γρφει για φοιτητικς εκδσεις στα 10 ακμη και πριν αποφοιτσει απ το Tokyo Imperial University το 1916 με πτυχο αγγλικς φιλολογας, οι συνεισφορς του σε πανεπιστημιακ περιοδικ αναγνωριστκανε για το καταξιωμνο φος τους. Δδαξε του ως καθηγητς Αγγλικν λγο περισστερο απ 2 τη, αλλ η μεγλη ζτηση για τις ιστορες και τα δοκμι του, του επιτρψαν να παραιτηθε απ' τη θση το 1919 και να επικεντρωθε στη συγγραφ.
    Σντομα ρχισε να χει αμφιβολες σχετικ με την εξρτησ του απ ιαπωνικ και κινζικα κλασσικ υλικ στη μυθοπλασα κι ανταποκρθηκε σε αιτματα για περισστερο αυτοβιογραφικ ργο αποκαλπτοντας τη δικ του αγωνα ως παιδ μιας τρελλς, μιας αδναμης νετητας που διχζεται μεταξ θετν και βιολογικν γονων του, νας ψυχαναγκαστικς αναγνστης φοβισμνος απ την αληθιν ζω, ευσυνεδητος οικογενειρχης που καταπιζεται απ τις ευθνες, αφοσιωμνος σζυγος και πατρας που συντρβεται απ τις ενοχς για τις εξωσυζυγικς του σχσεις, αδυσπητη δινοια που δεν μπορε να βρει ειρνη στη θρησκεα και παρανοκ προσωπικτητα που φοβται μη τονε κυριεσει η παραφροσνη που τανε σγουρος τι εχε κληρονομσει απ τη μητρα του. ταν τελεωσε τη ζω του το 1927 στα 35, φησε πσω να μοναδικ σνολο ιστοριν που χαρακτηρζονται απ φανταστικ λαμπρτητα, κυνισμ, φρκη, ομορφι, γριο χιομορ και παγερ διαγεια.



    Γεννθηκε στο Irifune, Kyōbashi, Tokyo (σημεριν Akashi, Chūō, Τκιο) τη 1 Μρτη 1892, ο μεγαλτερος γιος του επιχειρηματα Toshizō Niihara και της συζγου του Fuku. Η οικογνει του εχε μια επιχερηση παραγωγς γλακτος. Η μητρα του βωσε ψυχικ ασθνεια λγο μετ τη γννησ του, οπτε υιοθετθηκε κι ανατρφηκε απ το θεο της μητρας του, Dōshō Akutagawa, απ τον οποο λαβε το οικογενειακ νομα Akutagawa. Ενδιαφρθηκε για τη κλασσικ κινεζικ λογοτεχνα απ νεαρ ηλικα και για τα ργα των Mori Ōgai και Natsume Sōseki.
     Μπκε στο Πρτο Γυμνσιο το 1910 κι ανπτυξε σχσεις με συμμαθητς πως ο Kan Kikuchi, ο Kume Masao, ο Yūzō Yamamoto κι ο Tsuchiya Bunmei, που αργτερα γνανε συγγραφες. ρχισε να γρφει μετ την εσοδ του στο Αυτοκρατορικ Πανεπιστμιο Τκιο (Πανεπιστμιο Τκιο) το 1913, που σποδασε αγγλικ λογοτεχνα. Εν ταν ακμα φοιτητς, κανε πρταση γμου σε μια παιδικ φλη, τη Yayoi Yoshida, αλλ η θετ οικογνει του δεν ενκρινε την νωση. Το 1916 αρραβωνιστηκε τη Fumi Tsukamoto, που τη νυμφετηκε το 1918. Απκτησαν 3 παιδι: Hiroshi Akutagawa (1920-81)  ηθοποις, Takashi Akutagawa (1922-45) σκοτθηκε ως φοιτητς στη Βιρμανα κι ο Yasushi Akutagawa (1925-89) τανε συνθτης. Μετ την αποφοτησ του, δδαξε για λγο στη Σχολ Ναυτικν Μηχανικν Yokosuka Kanagawa την αγγλικ λογοτεχνα απ' το 1916 ως το 1919, πριν αποφασσει ν' αφιερσει τις προσπθεις του στη συγγραφ πλρους απασχλησης. Μεταξ 1922-25, γραψε 10 ιστορες βασισμνες σ' αυτ τη φση της ζως του χρησιμοποιντας ρωα ονματι Horikawa Yasukichi. Το The Writer’s Craft εναι η πιο ολοκληρωμνη ιστορα της σειρς.
     Το The Baby's Sickness,(Η Βρεφικ Αρρστια) που τονε δεχνει ως οικογενειρχη, χει συμπεριληφθε ως παρδειγμα του εδους των πραγμτων που επλεγε τις περισστερες φορς να μη γρψει -μυθιστρημα που κοιτ στην ιδιωτικ ζω ενς συγγραφα- αλλ μποροσε να εμποτιστε μ' νταση κι εσταση που δεν φανεται συχν στη φρμα. Η ιστορα ξεκιν με το νειρο ενς νεκρο, που δεν εναι ποτ καλς οιωνς, και καταλγει σε ναν αγνα μεταξ διανησης και δεισιδαιμονας, αλλ ως επ το πλεστον βρσκεται σταθερ στον κσμο της πραγματικτητας. Ο καθημερινς κσμος του συγγραφα, που περιγρφεται με υψηλ ακρβεια που 'φερε στον κσμο του ζωγρφου στο Hell Screen, προσφρει στον συγγραφα μνο διακοπς, εξωφρενικς απαιτσεις κι ασθηση ενοχς για την εκμετλλευση της οικογνεις του στο υπηρεσα της τχνης -λλη μια ηχ του Hell Screen.



     Το The Baby's Sickness,, μπορε να σημειωθε, πως εναι η επμενη τελευταα ιστορα που γραψε ο Akutagawa πριν απ το θανατηφρο σεισμ Kanto της 1ης Σεπτ;eμβρh 1923. Αν κι γραψε μερικς πραγματικς περιγραφς του θαντου και της καταστροφς που προκλθηκε απ το σεισμ, εκπληκτικ λγες απ αυτς, η φρικιαστικ εμπειρα αντικατοπτρζεται μεσα στη μυθοπλασα (Η εντητα 31 του Η ζω ενς ηλθιου ανθρπου εναι η μοναδικ ζωνταν εξαρεση). Επομνως, μπορομε να υποθσουμε την επιρρο που θα μποροσε να 'χε στα σκοτειν μεταγενστερα ργα.
     Το 1914, ο Akutagawa κι οι πρην φλοι του απ το γυμνσιο αναβισανε το λογοτεχνικ περιοδικ Shinshichō (Να ρεματα σκψης), που δημοσευσαν μεταφρσεις του Yeats και του Anatole France μαζ με ργα που εχαν γρψει οι διοι. Ο Akutagawa δημοσευσε το 2ο διγημ του Rashōmon το επμενο τος στο λογοτεχνικ περιοδικ Teikoku Bungaku (Αυτοκρατορικ Λογοτεχνα), εν ταν ακμα φοιτητς. Η ιστορα, βασισμνη σε μια ιστορα του 12ου αι., δεν τυχε καλς υποδοχς απ τους φλους του, που την επκριναν ντονα. Παρ 'λ' αυτ, συγκντρωσε το θρρος να επισκεφθε το εδωλ του, Natsume Sōseki, Δεκμβρη 1915 για τους εβδομαδιαους λογοτεχνικος κκλους του. Το Νομβρη δημοσευσε το ργο στο λογοτεχνικ περιοδικ Teikoku Mongaku. Αρχς του 1916 δημοσευσε το Hana (Η μτη, 1916), που λαβε επαινετικ επιστολ απ τον Sōseki και του εξασφλισε τη 1η του γεση φμης.
     ταν επσης εκενη την εποχ που ρχισε να γρφει haiku με το haigo (ψευδνυμο) Gaki. Aκολοθησε σειρ διηγημτων που διαδραματζονται τη περοδο Heian, τη περοδο Edo τη πριμη περοδο Meiji της Ιαπωνας. Αυτς οι ιστορες επανερμνευσαν κλασσικ ργα κι ιστορικ περιστατικ. Παραδεγματα αυτν των ιστοριν περιλαμβνουν: Gesaku zanmai (Absorbed in Letters, 1917) και Kareno-shō (Gleanings from a Withered Field, 1918), Jigoku hen (Hell Screen, 1918). Hōkyōnin no shi (Ο θνατος ενς χριστιανο, 1918) και Butōkai (Η μπλα, 1920). Ο Akutagawa ταν ισχυρς εχθρς του νατουραλισμο. Δημοσευσε το Mikan (Mandarin Oranges, 1919) και το Aki (Φθινπωρο, 1920) που 'χουνε πιο σγχρονα σκηνικ.



     Το 1921, δικοψε τη συγγραφικ του καρριρα για να περσει 4 μνες στη Κνα, ως δημοσιογρφος για το Mainichi Shinbun της Οσκα. Το ταξδι ταν αγχωτικ κι υπφερε απ διφορες ασθνειες, που η υγεα του δεν θα ανακμψει ποτ. Λγο μετ την επιστροφ του δημοσευσε το Yabu no naka (In a Grove, 1922). Στη διρκεια του ταξιδιο, επισκφθηκε πολλς πλεις της ΝΑ Κνας, συμπεριλαμβανομνων των Nanjing, Shanghai, Hangzhou και Suzhou. Πριν απ το ταξδι του, γραψε να διγημα Ο Χριστς της Ναντζνγκ, σχετικ με τη κινεζικ χριστιανικ κοιντητα· σμφωνα με το δικ του ευφνταστο ραμα της Ναντζνγκ, πως επηρεστηκε απ τη κλασσικ κινεζικ λογοτεχνα.
     γραψε πολλς εξ ολοκλρου φανταστικς ιστορες που διαδραματζονται στην εποχ του, αν και ακμη κι εδ τεινε να προτιμ εξωτικ υλικ, πως φανεται στα κινεζικ σκηνικ των The Story of a Head That Fell Off και Horse Legs. Το πρτο, που διαδραματζεται στη διρκεια του Σινο-Ιαπωνικο Πολμου, εναι περισστερο να μοντρνο-ιστορικ κομμτι παρ να σγχρονο ργο για τον Akutagawa, που ταν ακμη μικρς εκενη την εποχ. Η ντονη κραυγ της ενντια στη φρκη και τον παραλογισμ του πολμου παραμνει, δυστυχς, τσο επκαιρη στο βρβαρο 21ο αινα μας σο και στην εποχ του.



     Το Horse Legs εναι απ τα πιο αστεα, γρια και λιγτερο γνωστ κομμτια που 'γραψε ποτ. Θυμζοντας στις σουρρεαλιστικς ανατροπς του Γκγκολ του Κφκα, εναι μια σχεδν τλεια -κι απλυτα ξεκαρδιστικ- φανταστικ απεικνιση του παγκσμιου ανθρπινου φβου να αποκαλυφθε η αληθιν του φση στους λλους. Ο Akutagawa εκτελε κωμικ αντιστροφ της κοινς χρησιμοποιομενης σινο-ιαπωνικς κφρασης για μια ντροπιαστικ αυτοπροδοσα, "Bakyaku o arawasu" -κυριολεκτικ, "για ν' αποκαλψει τα πδια του αλγου", πως ταν τα ανθρπινα πδια ενς αλγου σκηνς εκτθενται κατ λθος. Το θμα επιδικεται ακατπαυστα (αν και με πλοσιες κωμικς εκπλξεις σε κθε βμα), μχρι τη τελευταα ειρωνικ εικονογρφηση δο γραμμν ενς ηθικολγου που ο θνατος οδηγε στην αποκλυψη της υποκρισας του. Κανες δεν εναι ασφαλς. Το κεμεν μου ενσωματνει τις αναθεωρσεις που κανε ο Akutagawa μετ τη 1η εμφνιση της ιστορας σε λογοτεχνικ περιοδικ.
     Οι ιστορες του επηρεστηκαν απ τη πεποθησ του τι η πρακτικ της λογοτεχνας πρπει να 'ναι καθολικ και να μπορε να φρει κοντ τους δυτικος κι ιαπωνικος πολιτισμος. Η ιδα μπορε να φανε στον τρπο που ο Akutagawa χρησιμοποησε υπρχοντα ργα απ διφορους πολιτισμος και χρονικς περιδους κι ετε ξαναγρφει την ιστορα με σγχρονες ευαισθησες ετε δημιουργε νες ιστορες χρησιμοποιντας ιδες απ πολλαπλς πηγς. Ο πολιτισμς κι η διαμρφωση μιας πολιτιστικς ταυττητας εναι επσης να σημαντικ θμα σε πολλ απ τα ργα του. Σε αυτς τις ιστορες, διερευν τη διαμρφωση της πολιτιστικς ταυττητας στη διρκεια περιδων της ιστορας που η Ιαπωνα τανε πιο ανοιχτ σ' εξωτερικς επιρρος. να παρδειγμα αυτο εναι η ιστορα του Hōkyōnin no Shi (Ο μρτυρας, 1918), που τοποθετεται στη πριμη ιεραποστολικ περοδο.
     Το Green Onions τονε δεχνει στα πιο τεχνικ παιχνιδιρικα. Εναι να ασστολα αυτοαναφορικ κομμτι, να κωμικ tour de force, μια ταυτχρονη αποστολ ρομαντισμο και σκεπτικισμο, και μια ακαταμχητη ματι στην τχνη και τη δουλει της συγγραφς μυθοπλασας. Στνει μια εκπληκτικ πρξη εξισορρπησης εδ δημιουργντας μια ηρωδα που μπορομε πραγματικ να νοιαζμαστε υπενθυμζοντας μας επανειλημμνα πως εναι εντελς τεχνητ δημιουργα φτιαγμνη για να ικανοποισει προθεσμα περιοδικο. Κποια στιγμ, ο συγγραφας καταριται τον εαυτ του που εμπλκεται συναισθηματικ στο ρομαντικ κσμο της και στο τλος θρηνε για την αναπφευκτη απλεια της παρθενας της, εν προτενει τι θα νικηθε χι μνο απ τον εραστ της αλλ κι απ τους κριτικος.



     Η απεικνιση των γυναικν στις ιστορες του Akutagawa διαμορφθηκε κυρως απ την επιρρο 3 γυναικν που ενργησαν ως μητρικς φιγορες του. Το πιο σημαντικ ταν η βιολογικ του μητρα Fuku, που ανησυχοσε για κληρονομι της τρλλας της. Αν κι απομακρνθηκε απ τη Fuku 8 μνες μετ τη γννησ του, ταυτστηκε ντονα μαζ της και πστευε τι, αν οποιαδποτε στιγμ μποροσε να τρελλαθε, η ζω δεν εχε νημα. Η θεα του Fuki παιξε τον πιο σημαντικ ρλο στην ανατροφ του, ελγχοντας μεγλο μρος της ζως του καθς κι απαιτντας μεγλο μρος της προσοχς του, ειδικ καθς μεγλωνε. Οι γυνακες που εμφανζονται στις ιστορες του, πως κι οι μητρικς του, γρφτηκαν ως επ το πλεστον ως κυριαρχικς, επιθετικς, δλιες κι εγωιστικς. Αντθετα, οι νδρες συχν παρουσιζονταν ως θματα ττοιων γυναικν.
     Η τελικ φση της λογοτεχνικς σταδιοδρομας του χαρακτηρστηκε απ επιδενωση της σωματικς και ψυχικς υγεας. Μεγλο μρος του ργου του στη διρκεια αυτς της περιδου εναι σαφς αυτοβιογραφικ, μερικ με κεμενο παρμνο απευθεας απ τα ημερολγι του. Τα ργα του στη διρκεια αυτς της περιδου περιλαμβνουν το Daidōji Shinsuke no hansei (Η πριμη ζω του Daidōji Shinsuke, 1925) και το Tenkibo (Μητρο θαντου, 1926). Εκενη την εποχ, εχε πολ γνωστ διαμχη με τον Jun'ichirō Tanizaki σχετικ με τη σημασα της δομς ναντι του λυρισμο στις ιστορες. Ο Akutagawa υποστριξε πως η δομ (πς ειπθηκε η ιστορα) τανε πιο σημαντικ απ το περιεχμενο τη πλοκ της ιστορας, εν ο Tanizaki υποστριξε το αντθετο. Τα τελευταα ργα του εναι το Kappa (1927), μια στιρα βασισμνη στο ομνυμο πλσμα απ την ιαπωνικ λαογραφα, Haguruma (Spinning Gears Cogwheels, 1927), Aru ahō no isshō (A Fool's Life The Life of a Stupid Man) και Bungeiteki na, amari ni bungeiteki na (Literary, All Too Literary, 1927).
     Στο τλος της ζως του, υπφερε απ' οπτικς ψευδαισθσεις κι γχος απ φβο πως εχε κληρονομσει τη ψυχικ διαταραχ της μητρας του. Το 1927, επζησε απ μια αππειρα αυτοκτονας, μαζ μ' να φλο της συζγου του. Αργτερα αυτοκτνησε μετ απ υπερβολικ δση Veronal, που του 'χε δοθε απ τον Mokichi Saitō στις 24 Ιουλου 1927. Στη διαθκη του γραψε πως νιωθε αριστη ανασφλεια (ぼんやりした不安, bon'yari shita fuan) για το μλλον. τανε 35 ετν.



     Στη διρκεια της σντομης ζως του, γραψε 150 διηγματα. Ορισμνα απ αυτ χουνε προσαρμοστε σε λλα μσα. Η δισημη ταινα του Akira Kurosawa Rashōmon (1950) αφηγεται το In a Bamboo Grove του Akutagawa, με τον ττλο και τις σκηνς καρρ που διαδραματζονται στη Πλη Rashomon απ το ομνυμο ργο του. Η Ουκραν συνθτις Victoria Poleva γραψε το μπαλτο Gagaku (1994), βασισμνο στο Hell Screen του. Ο Ιπωνας συνθτης Mayako Kubo γραψε περα με ττλο Rashomon, κ... Η γερμανικ κδοση κανε πρεμιρα στο Γκρατς της Αυστρας το 1996 κι η ιαπωνικ στο Τκιο το 2002. Η κεντρικ παρση της ιστορας (δηλαδ οι αντικρουμενες αφηγσεις των διων γεγοντων απ διαφορετικς οπτικς γωνες, χωρς καμμα οριστικ) χει εισλθει στην αφγηση ως αποδεκτ τροπριο.
     Το 1930, ο Tatsuo Hori, συγγραφας, που εδε τον εαυτ του ως μαθητ του Akutagawa, δημοσευσε το διγημα Sei kazoku (Αγα Οικογνεια), που γρφτηκε με την εντπωση του θαντου του Akutagawa και μλιστα κανε αναφορ στον νεκρ μντορα με τη μορφ του νεκρο χαρακτρα Kuki. Το 1935, ο δια βου φλος του Kan Kikuchi καθιρωσε το λογοτεχνικ βραβεο για πολλ υποσχμενους νους συγγραφες, το Βραβεο Akutagawa, προς τιμ του.
     Το 2020 το NHK παργαγε και πρβαλε τη ταινα A Stranger in Shanghai. Απεικονζει την εποχ του Akutagawa ως ρεπρτερ στη πλη, πρωταγωνιστε ο Ryuhei Matsuda.



ΡΗΤΑ:

 * νας νθρωπος αφιερνει μερικς φορς τη ζω του σε μια επιθυμα που δεν εναι σγουρος τι θα εκπληρωθε ποτ. Εκενοι που γελον με αυτ την ανοησα δεν εναι, τελικ, παρ απλο θεατς της ζως.

 * Πραγματικ, η ανθρπινη ζω εναι εφμερη σαν δροσι και σντομη σαν αστραπ.

 * ταν σκοτνω ναν νθρωπο, το κνω με το σπαθ μου, αλλ νθρωποι σαν εσνα δεν χρησιμοποιον σπαθι. Εσες κριοι σκοτνετε με τη δναμ σας, με τα χρματ σας και μερικς φορς μνο με τα λγια σας: λτε στους ανθρπους τι τους κνετε χρη. Εναι αλθεια τι δεν ρει αμα, ο νθρωπος εναι ακμα ζωντανς, αλλ τον χετε σκοτσει παρ' λα αυτ. Δεν ξρω ποιανο η αμαρτα εναι μεγαλτερη – δικ σου δικ μου.

 * Ερτηση α': Τι θα λγατε για φλους -πσους χετε; Απντηση: Ω, οι φιλες μου ξεπερνον λα τα ρια του χρνου και του χρου -εναι αρχαες, σγχρονες, απ την ανατολ κι απ τη δση. Ο αριθμς πιθαντατα δεν θα ταν πολ μικρτερος απ τριακσιους κι απ' αυτος, αν πρεπε να ονομσω τους πιο δισημους, υποθτω τι θα ταν ο Κλιστ, ο Μινλαντ, ο Βινινγκερ. . . .

 * Ερτηση β': τσι οι φλοι σας εναι λοι αυτοκτονες, τσι δεν εναι; Απντηση: χι, αυτ δεν συμβανει πντα. νας νθρωπος σαν τον Montaigne, που υποστριξε και δικαιολγησε την αυτοκτονα, εναι απ τους πιο αξιτιμους φλους μου. Αλλ δεν μπορ να συναναστραφ με ανθρπους πως ο Σοπενχουερ, ο απαισιδοξος κουρασμνος απ τη ζω που δεν αυτοκτνησε.

 * Μλις τελεωσε τη συγγραφ της Ζως ενς ηλθιου ανθρπου, τυχε να δει ναν λοτρινο κκνο σε κατστημα μεταχειρισμνων. Στεκταν με το κεφλι ψηλ, αλλ τα φτερ του ταν κιτρινισμνα και σκωροφαγωμνα. Καθς σκεφτταν τη ζω του, νιωθε δκρυα και κοροδα να αναβλζουν μσα του. Το μνο που βρισκταν μπροστ του ταν τρλλα αυτοκτονα. Περπτησε μνος στο σκοτειν δρμο, αποφασισμνος τρα να περιμνει το πεπρωμνο που θα ερχταν να τον εξοντσει.

 * Εμαστε ανθρπινα ζα κι τσι φοβμαστε το θνατο πως τα ζα. Η λεγμενη θληση για ζω δεν εναι τποτα πιτερο απ 'να διαφορετικ νομα για το ζωικ νστικτο. Δεν εμαι παρ ν απ' αυτ τα ανθρπινα ζα κι ταν παρατηρ την απλεια του ενδιαφροντς μου για το φαγητ και τις γυνακες, συνειδητοποι τι χω χσει σταδιακ αυτ το ζωδες νστικτο. Τρα κατοικ σε κσμο ρρωστων νερων, τσο ημιδιαφαν σον ο πγος.


 * Αν μπορομε να υποταχθομε σε αυτν τον αινιο πνο, μπορομε αναμφβολα να κερδσουμε ειρνη, αν χι ευτυχα, αλλ εχα αμφιβολες για το πτε θα μουν αρκετ γενναος για να αφαιρσω τη ζω μου. Σε αυτ τη κατσταση, η φση χει γνει πιο μορφη απ ποτ για μνα. Αγαπτε την ομορφι της φσης και αναμφβολα θα χλευζατε τις αντιφσεις μου. Αλλ η φση εναι μορφη ακριβς επειδ πφτει πνω σε μτια που δεν θα την εκτιμσουνε για πολ ακμα. χω δει, αγαπσει και καταλβει περισστερα απ λλους. Αυτ απ μνο του μου δνει κποια παρηγορι εν μσω ανυπρβλητων θλψεων.


==========================


                                                             Κπα
   (απσπ.)
                                          Πρλογος Του Συγγραφα

     Αυτ εναι η ιστορα του ασθενος με τον αριθμ 23, σ' να απ' τα φρενοκομεα μας. Τη διηγεται κθε φορ που πεθει κποιον να κτσει να τον ακοσει.
Πρπει να 'ναι περασμνα τριντα κι μως, με μια πρτη ματι, φανεται πολ νετερος. Μπορε να 'ναι η τρλλα που του δνει τη νεανικ του ψη. Πρασε τις εμπειρες μισς ζως σπου να φτσει σ' αυτ το συλο. Πς, με ποιον τρπο... χι, νομζω τι εναι καλτερα ν' αφσουμε ττοιες λεπτομρειες για αργτερα.
     Την ιστορα του μου τη διηγθηκε με πολλς λεπτομρειες, καθς τον κουγα μαζ με το γιατρ που διευθνει το φρενοκομεο. ση ρα μιλοσε, κρατοσε σφιχτ και τα δο του γνατα. Πτε πτε κοταζε ξω απ' το παρθυρο. Μσα απ' τα σιδερνια κγκελα μποροσε να δει κανες μια γυμν βελανιδι, που τα μαρα κλαδι της πσχιζαν ν' αγγξουν τα απειλητικ σννεφα. κανε κποιες χειρονομες που συνδευαν τα λεγμεν του, αλλ ταν πολ λγες. ταν κποια στιγμ επε, λγου χρη, "ξαφνιστηκα", τναξε απτομα το κεφλι του προς τα πσω. Ττοια πργματα.
     Προσπθησα να μεταγρψω την ιστορα που μας επε με σο μεγαλτερη ακρβεια γνεται. Αν κποιος δεν μενει ικανοποιημνος, το μνο που χει να κνει εναι να βγει λγο απ' το Τκιο και να πει στο χωρι που βρσκεται το φρενοκομεο. Εμαι ββαιος τι ο Ασθενς με τον αριθμ 23, πολ νετερος στην ψη απ τα χρνια του, θα τον υποδεχτε με μια ευγενικ υπκλιση και θα του κνει νημα να καθσει σε μια σκληρ καρκλα. Μετ -γι' αυτ δεν χω τη παραμικρ αμφιβολα- θα ξαναδιηγηθε ρεμα την ιστορα του, μ' να μελαγχολικ χαμγελο στα χελη ση ρα μιλ. Στο τλος... ναι, θυμμαι ολοκθαρα την κφραση του προσπου του καθς τελεωνε. Αναμφισβτητα θα κνει ακριβς το διο. Θα τιναχτε ρθιος, θα σφξει τις γροθις του και θ' αρχσει να ουρλιζει:
 -"
Φγε απ δω! με στο διολο, γουρονι! Ηλθιε! Με ζηλεεις, παλινθρωπε! Ττοιο θρσος! Να 'ρθεις εδ μ' αυτν τον τρπο! Ποιος σου 'δωσε το δικαωμα, παλιομπσταρδε, να με κοιτς μ' αυτ το φος; ντε, χσου απ' τα μτια μου, κτνος! Δεν θα μ' αφσετε ποτ, λοι σεις οι μπσταρδοι, στην ησυχα μου";
______________________



1.
     λα αρχσανε μια συνηθισμνη μρα του θρους πριν απ τρα χρνια. Μ' να σακδιο στη πλτη εχα ξεκινσει απ να μικρ ξενοδοχεο με ιαματικ λουτρ στο Καμικσι, για να σκαρφαλσω στο ρος Χοντκα. πως θα ξρετε, δεν υπρχει λλος τρπος να φτσει κανες στο Χοντκα απ' το να πρει το δρμο που διατρχει τη κοιλδα του ποταμο Αζοσα. Εχα ξανανβει στο Χοντκα -αν σας ενδιαφρει, χω πει και στο ρος Γιαριγκατκε-κι τσι, παρλο που μια πυκν ομχλη εχε αρχσει να κατεβανει στην κοιλδα του Αζοσα, δεν σκφτηκα να πρω μαζ μου κποιον οδηγ.
     Η ομχλη δεν λεγε να διαλυθε· μπορ να πω, μλιστα, τι γιντανε πιο πυκν. Συνχισα ν' ανηφορζω την κοιλδα του Αζοσα για καμι ρα περπου, με την ομχλη ν' αγκαλιζει τα πδια μου καθς περπατοσα. Σε κποιο σημεο, σκφτηκα να επιστρψω στο ξενοδοχεο με τα ιαματικ λουτρ, στο Καμικσι. Αυτ, μως, θα σμαινε να περιμνω σπου να διαλυθε η ομχλη για να πρω το δρμο του γυρισμο.
     Λες και με κοριδευε για το δλημμ μου η ομχλη πκνωνε λο και πιο πολ κθε λεπτ που περνοσε. "Δε βαρισαι... Καλτερα να συνεχσω... ", σκφτηκα. τσι, ρχισα να προχωρω μσα απ τα ινδοκλαμα, φροντζοντας πντως να μην απομακρυνθ πολ απ' το Ποτμι. που κι αν κοταζα, το μνο που 'βλεπα ταν ομχλη. Μσα απ' τη καταχνι, δικρινα πο και πο μνο κποια χοντρκορμη οξι και κλαρι απ λατα, με φλλα που στζανε και φαντζανε γαλαζοπρσινα στο αδιφανο φντο της υγρς ομχλης. Κθε τσο, να λογο κποια αγελδα εμφανζονταν ξαφνικ σαν φαντσματα μπροστ μου, για να χαθον το διο απτομα, τυλιγμνα σ' να στροβλισμα πυκνς ομχλης.
     Δεν ργησα να νισω τα πδια μου να βαρανουνε και το στομχι μου να διαμαρτρεται. Τα ορειβατικ μου ροχα κι οι κουβρτες που κουβαλοσα εχανε γνει μοσκεμα και το βρος τους πολ μεγαλτερο. Στο τλος, χασα το κουργιο μου και πρα την απφαση να γυρσω στην χθη του ποταμο Αζοσα. Ο θρυβος που κανε το νερ πφτοντας πνω στις πτρες ταν νας οδηγς που μπορο σα να βασζομαι. Κθισα σε μια μεγλη πτρα στην χθη του ποταμο κι ρχισα αμσως να ετοιμζω το φαγητ μου. Θα πρπει να περσανε γρω στα δκα λεπτ μχρι ν' ανοξω μια κονσρβα κορνμπφ και να μαζψω μερικ ξερ κλαρι για ν' ανψω τη φωτι μου. Μσα σ' αυτ το δεκλεπτο, η ομχλη εχε αρχσει σιγ σιγ να διαλεται και διαπστωσα τι μποροσα να διακρνω αχν το περγραμμα του σκηνικο ολγυρ μου.
     Μασουλντας να κομμτι ψωμ, ριξα μια ματι στο ρολι μου. Η ρα εχε δη πει μα κι εκοσι. Δεν ταν αυτ μνο που μ' κανε να ταραχτ , αλλ κυρως να φευγαλο αντικαθρφτισμα που πιασα στο γυαλ του ρολογιο μου. ταν να απκοσμο, αλλκοτο πρσωπο. Ξαφνιασμνος, κοταξα πσω μου για να δω απ πο ερχταν η αντανκλαση. Και ττε, για πρτη φορ στη ζω μου, αντκρυσα να πραγματικ ζωνταν Κπα. ταν ανεβασμνος στη κορφ ενς βρχου ακριβς πσω μου και δεν διφερε σε τποτε απ' λες τις εικνες που εχα δει ως ττε. Με το να του χρι τανε πιασμνος απ' τον κορμ μιας ασημνιας σημδας, με το λλο σκαζε τα μτια του, καθς με κοταζε με τη περιργεια που δεχνει κανες ταν βλπει κτι πολ παρξενο.
     Τσο πολ τα εχα χαμνα, που για λγο δεν τλμησα να κνω τη παραμικρ κνηση. Θα πρπει, μως κι ο Κπα να νιωθε κτι ανλογο, γιατ δειχνε κι αυτς σαν μαρμαρωμνος -ακμα και το χρι πνω απ' τα μτια του εχε μενει ακνητο. Πετχτηκα ρθιος κι δωσα να ξαφνικ σλτο προς το βρχο που στεκταν ο Κπα. Την δια ακριβς στιγμ, εκενος τραβχτηκε μακρυ μου -τουλχιστον τσι μου φνηκε... Το μνο που μπορ να πω με σιγουρι εναι τι απ' τη μια στιγμ στην λλη εξαφανστηκε απ μπρος μου. Κθε λεπτ που περνοσε νιωθα το φβο και τη περιργεια να μεγαλνουν μσα μου. Στη προσπθει μου να τονε ξαναβρ, φησα το βλμμα μου να πσει στα κοντκορμα ινδοκλαμα. Εκε τον εδα πλι. ταν μλις δο μτρα μακρυ μου, με το πρσωπ του στραμμνο προς το μρος μου και το κορμ του τοιμο να ξεφγει, σε περπτωση που επιχειροσα πλι να τον πισω.
     Τποτε το περεργο ως εδ. Συμφων. Αυτ, ωστσο, που με παραξνεψε τανε το χρμα του. Ο Κπα που με παρατηροσε προηγουμνως απ' το βρχο εχε να βαθ γκρζο χρμα απ' το κεφλι ως τα πδια του. Τωρα μως, δεν υπρχε οτε να κομμτι του που να μην εχε γνει πρσινο.
 -"Πανθεμ σε!" φναξα δυνατ, καθς χυμοσα πλι πνω του. Περιττ να πω τι μου ξφυγε και πλι. φαγα πνω απ μισ ρα κυνηγντας τον μσα στα ινδοκλαμα και πηδντας απ' τον να βρχο στον λλο. Ο Κπα τανε πραγματικ ευκνητος -γργορος σαν μαμο. Μετ απ τσο κυνηγητ, νιωθα λγο ζαλισμνος. Κμποσες φορς κντεψα να τονε χσω εντελς απ' τα μτια μου, εν κπου κπου σκνταφτα κι πεφτα με τα μοτρα στο χμα.
     Κποια στιγμ η τχη μου φνηκε τι λλαζε. Ο Κπα βρκε το δρμο του κλειστ απ να ταρο, που 'βοσκε κτω απ' το πυκν φλλωμα μιας πελριας αγριοκαστανις. Ο ταρος εχε να ζευγρι μυτερ κρατα κι να πολ γριο βλμμα στα κκκινα σαν αμα μτια του. Ο Κπα τον εδε και βγζοντας μια στριγκλι, κανε τομπα και βρθηκε ανσκελα σε μια συστδα απ ινδοκλαμα.
 -"Τρα σ' πιασα! Δεν μου ξεφεγεις!" φναξα, καθς βουτοσα ξοπσω του μες στα καλμια.
     Αυτ που δεν ξερα ταν τι υπρχε κποιο νοιγμα σε κενο το σημεο. μουν τοιμος ν' αρπξω με τα δχτυλ μου τη λεα και γλιστερ του ρχη, ταν, ξαφνου, βρθηκα να πφτω με το κεφλι σε μια κατμαυρη βυσσο. Δεν εναι παρξενο τι, ακμα και σε μια ττοια κρσιμη στιγμ, το μυαλ του ανθρπου κνει τις πιο απθανες σκψεις; Για να δευτερλεπτο, το μνο που σκεφτμουν ταν ο κνδυνος που αντιμετπιζα. Το επμενο, πιασα τον εαυτ μου να θυμται τι υπρχει μια γφυρα που λγεται Κπα, κοντ στο ξενοδοχεο με τα ιαματικ λουτρ στο Καμικσι.
     Μετ ... Πολ φοβμαι τι δεν μπορ να θυμηθ τποτε απ' ,τι γινε μετ. Το μνο που ξρω εναι τι νιωσα κτι σαν αστραπ να περν μπρος στα μτια μου. Αυτ εναι το τελευταο πργμα που θυμμαι και θα πρπει να 'γινε σχεδν αμσως μλις χασα τις αισθσεις μου.



2.
     Oταν επιτλους συνλθα κι ριξα μια ματι γρω μου, διαπστωσα πως μουν ακμα ανσκελα στο σημεο που εχα πσει, περιστοιχισμνος απ αρκετος Κπα.
     νας απ' αυτος τανε γονατισμνος δπλα μου κι εχε κολλσει να στηθοσκπιο στο στθος μου. Πνω στο χοντρ του ρμφος τανε γαντζωμνο να μονκλ. Μλις εδε τι νοιγανε τα μτια μου, μου 'κανε νημα να μενω ακνητος και στη συνχεια φναξε:
 -"Κουξ! Κουξ!" σε κτι λλους Κπα πσω του.
     Ακογοντς τον, δο Κπα ρθανε στο σημεο που μουνα πεσμνος κουβαλντας να φορεο, που με μετφεραν προσεκτικ μσα απ' το πλθος. Προχωρσαμε τσι κμποσες εκατοντδες μτρα σ' να δρμο που, απ' τα λγα που μποροσα να δω, μου θμιζε το Γκνζα, τον κεντρικ δρμο του Τκιο. Εχε μια παρμοια γραμμ απ οξις και στις δυο πλευρς του, εν η σφαλτος ανμεσα ταν γεμτη αυτοκνητα. Κτω απ' τον σκιο αυτν των δντρων υπρχανε σειρς ολκληρες απ μαγαζι, το καθνα με τη δικ του τντα, που πουλοσαν ,τι μπορες να φανταστες.
     Κποια στιγμ, οι τραυματιοφορες στριψαν απ' τον κεντρικ δρμο σ' να στενοσκακο και με μετφεραν σ' να σπτι λγο πιο κτω. Αργτερα, μαθα τι το σπτι αυτ ανκε στον Κπα με το μονκλ. Ονομαζταν Τσακ και ταν γιατρς. Ο Τσακ επε στους τραυματιοφορες να με ξαπλσουνε σ' να καλοστρωμνο κρεβτι, κι πειτα μ' βαλε να πι να ποτρι με κποιο φρμακο. Δεν ξερα τι ταν, απ' ,τι θυμμαι μως, ταν να χρωμο υγρ. μεινα ακνητος στο κρεβτι, τσι ακριβς πως με εχαν αφσει, επιτρποντας στον Τσακ να κνει ,τι θελε μαζ μου. Για να πω λη την αλθεια, πονοσαν τσο πολ λα τα κκαλ μου που ακμα κι η παραμικρ κνηση ταν μεγλο πρβλημα. Ο Τσακ ερχταν και μ' εξταζε δυο-τρεις φορς τη μρα. νας λλος επισκπτης, που ερχταν περπου κθε τρεις μρες, ταν ο Κπα που εχα ανταμσει στον κσμο των ανθρπων. Εκενος ονομαζταν Μπαγκ και ταν ψαρς. 
     Οι Κπα γνωρζουνε πολ περισστερα για μας τους ανθρπους απ' σα ξρουμε εμες γι' αυτος. σως αυτ να 'χει κποια σχση με το γεγονς τι οι Κπα κατορθνουνε και πινουν πολ περισστερους ανθρπους σε σγκριση με τους Κπα που πινουμε εμες. Δεν εμαι απλυτα ββαιος αν εναι σωστ η λξη "Πινουν". ποια, μως, κι αν εναι, κμποσα ανθρπινα πλσματα βρεθκανε στη χρα των Κπα πολ πριν ρθει η σειρ μου και τα περισστερα απ' αυτ εχανε περσει εκε την υπλοιπη ζω τους. Προφανς να απ' τα μεγαλτερα πλεονεκτματα εναι τι εμες οι νθρωποι μπορομε να περνμε σχετικ καλ εκε, χωρς να χρειζεται να κουνσουμε το μικρ μας δαχτυλκι, αρκε τι εμαστε νθρωποι κι χι Κπα. Ο Μπαγκ μου 'πε κποτε την ιστορα ενς νεαρο εργτη (δολευε σε κατασκευς δρμων), που βρθηκε στη χρα των Κπα. Εχε νυμφευτε μια Κπα, που, εκτς απ' τ' τι μποροσε να χαρακτηριστε σχετικ νστιμη σε σγκριση με τις λλες, τα εχε καταφρει μια χαρ στο να τονε κνει να μη βλπει την αλθεια.
     ταν πρςισε περπου μια βδομδα, βρθηκα να εμαι γετονας του Τσακ με το χαρακτηρισμ του «ειδικ προστατευμενου ατμου» -σμφωνα με τον καταστατικ χρτη της χρας των Κπα. Παρ το μικροσκοπικ του μγεθος, το σπιτικ μου ταν απρσμενα συμπαθητικ και νετο. πως θα περμενε κανες, δεν υπρχουνε πολ μεγλες διαφορς ανμεσα στα στοιχεα μιας πολιτισμνης ζως στη χρα των Κπα κι εκενα σε μια χρα του ανθρπινου κσμου μας - τουλχιστον, για να περιορσω τις δηλσεις μου σε καθαρ προσωπικς εμπειρες, τα συστατικ της πολιτισμνης ζως στην Ιαπωνα. Χαρακτηριστικ, αναφρω πως υπρχε μικρ πινο στη γωνι του σαλονιο μου, εν στους τοχους κρμονταν κορνιζαρισμνοι πνακες ζωγραφικς. Η μνη διαφορ βρισκτανε στις διαστσεις λων των πραγμτων του διου του σπιτιο, των τραπεζιν, των καθισμτων. λα εχανε γνει στα μτρα των Κπα, εχα τη μνιμη ασθηση τι μ' εχαν επαναφρει σ' να εδος νηπιαγωγεου.
     Μσα σ' αυτ το δωμτιο, κδε βρδυ, μθαινα τη γλσσα των Κπα απ' τον Τσακ, τον Μπαγκ, κποιον λλο απ' τους γνωστος μου. πως ταν φυσικ, εχα και πολλος λλους επισκπτες, επειδ ο χαρακτηρισμς μου ως "ειδικ προστατευμενου ατμου" προκαλοσε τη περιργεια. Ο Γκελ, ο διευθυντς μιας υαλουργας, ταν νας απ' τους πιο τακτικος. Ο Τσακ του εχε αναθσει να μου παρνει καθημεριν τη πεση. Για τις πρτες δεκαπντε μρες περπου, καλτερς μου φλος ανμεσα στους Κπα τανε πντως ο Μπαγκ, ο ψαρς.
     ταν μια ζεστ, υγρ βραδι. Καθμουν στο σαλνι με τον Μπαγκ, το ψαρ. Κουβεντιζαμε ανμελα περ ανμων κι υδτων, ταν ξαφνικ, για κποιο ανεξγητο λγο, ο Μπαγκ σπασε κι ρχισε να με κοιτ ερευνητικ, με τα μεγλα του μτια τσο διεσταλμνα στε να φανονται ακμα μεγαλτερα απ' ,τι τις λλες φορς. Το βρκα πολ περεργο και, κνοντας μια προσπθεια να καταλβω, αποπειρθηκα να του μιλσω στη γλσσα των Κπα.
 -"Κουξ, Μπαγκ, κου κουλ κουν"; (Ελεθερη μτφρ.: λα τρα, Μπαγκ! Τι παθες;).
     Δεν πρα απντηση. Αντ να μου μιλσει, τινχτηκε απτομα ρθιος και στθηκε απ πνω μου, με τη γλσσα κρεμασμνη. Η εντπωση που μου δινε ταν τι ετοιμαζταν να κνει να σλτο, που θα τον φερνε κατευθεαν πνω στο κεφλι μου. τανε φυσικ να μ' χουνε πλημμυρσει η ανησυχα κι οι υποψες. Κατφερα να σηκωθ με αργς κινσεις, για να μη τον αναστατσω παραπνω κι μουν τοιμος να ορμξω στη πρτα, ταν εδα να ξεπροβλλει το κεφλι του δρ. Τσακ. Δεν θα μποροσε να εχε διαλξει καλτερη στιγμ.
 -"Ηρμησε, Μπαγκ! Τι κνεις εκε";
     Ο Τσακ τονε κεραυνοβλησε μ' να γριο βλμμα μσα απ' το μονκλ του. Ο Μπαγκ φνηκε πολ φοβισμνος και ντροπιασμνος -και καλ κανε! Στη συνχεια ρχισε να ζητ συγγνμη, κρβοντας με τα χρια ξαν και ξαν το πρσωπ του καθς μιλοσε.
 -"Ειλικριν λυπμαι γι' αυτ που συνβη. ρχισα να νιθω τσο παρξενα καθς βλεπα τον κριο απ δω να γνεται λο και πιο ανσυχος. Μετ φανεται πως παρασρθηκα και δεν μπρεσα ν' αντξω στον πειρασμ να του παξω αυτ τη μικρ φρσα". Στρφηκε προς το μρος μου. "Ελπζω να με συγχωρσετε, κριε..."
   (τλος αποσπ.)


 

 

Web Design: Granma - Web Hosting: Greek Servers